Jimin BTS X You กับดักหัวใจยัยปีศาจของนายจอมหื่น Monster is you

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,961 Views

  • 151 Comments

  • 1,647 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    139

    Overall
    14,961

ตอนที่ 5 : เพียงแค่สายตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1482
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    2 ธ.ค. 58

5

          คุณเดินเข้าในห้องที่ไอเอ็มพักรักษาตัวอยู่ คุณค่อยๆเดินไปนั่งเก้าอี้ข้างๆพรางมองไอเอ็มอย่างเศร้าๆ คุณฟุบหน้าลงข้างไหล่ของไอเอ็มอย่างหมดแรง ในที่สุดน้ำตาที่คุณไม่อยากให้มันไหลออกมา มันก็ได้ไหลออกมาอย่างที่คุณไม่สามารถบังคับหรือกั้นมันไว้ได้เลย

            ฮึก!ฉันเจ็บปวดเหลือเกินไอเอ็ม

          คุณเอ่ยพึมพร่ำอย่างแผ่วเบา คุณร้องไห้สะอึกสะอื้นคุณเสียใจที่จีมินดูถูกคุณ คุณเอื้อมไปจับและกุมมือไอเอ็มอย่างอ่อนโยนเพื่อทำให้ตัวเองมีพลังขึ้นมา แต่มันไม่เป็นแบบนั้นเลยคุณยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม คุณรู้แค่ว่าคุณเจ็บปวดทรมานใจกับคำพูดที่จีมินด่าคุณ

            ฮึก...ฮือ...ฉันมันปีศาจ...ฮือ...

          “ใครเป็นปีศาจ...เธอไม่ใช่ปีศาจ

          เสียงไอเอ็มเอ่ยและบีบมือคุณเบาๆ

            ไอเอ็มนายฟื้นแล้วหรอ

          คุณเอ่ยอย่างดีใจและนั่งตัวตรงพรางเช็ดน้ำตาออกรัวๆ

            เป็นอะไร ทำไมร้องไห้ขนาดนี้

          ไอเอ็มเอ่ยอย่างเป็นห่วงคุณ

            ไม่มีอะไรหรอก แค่ฉันกลัวนายไม่ฟื้นน่ะ

          “ยังจะโกหกฉันอีก คำพูดเธออาจจะโกหกได้นะ แต่สายตาเธอมันโกหกไม่ได้หรอก

          “โกหกอะไร นายนั้นแหละเจ็บมากมั้ย หิวข้าว หิวน้ำรึป่าวเดี๋ยวฉันไปเอามาให้

          คุณเอ่ยพร้อมลุกขึ้นจะเดินไปเอาน้ำ

            ไม่ต้องหรอก

          ไอเอ็มเอ่ยพร้อมจับข้อมือคุณไว้

            โอ้ย!”

          คุณอุทานออกไปด้วยความเจ็บ

            ข้อมือไปโดนอะไรมา ทำไมช้ำแบบนี้

           ไอเอ็มเอ่ยถามคุณพรางยกข้อมือคุณมาดูด้วยความห่วงใย

            เออมีอุบัติเหตุนิดหน่อยน่ะ

          “เจ็บขนาดนี้ยังจะบอกว่านิดหน่อยอีก

          ไอเอ็มเอ่ยพร้อมโทรเรียกพยาบาลเอายาและผ้าก๊อตมาให้ ทั้งที่ยังเขายังเจ็บอยู่แต่เขาก็ลุกขึ้นมาทายาและพันผ้าก๊อตให้คุณอย่างเบามือ

            อ่ะ เสร็จแล้ว ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะ

          ไอเอ็มเอ่ยพร้อมมองหน้าคุณ

            นายคงเจ็บปวดมากสินะ ฉันขอโทษนะที่ไปช่วยนายกับยอบงไว้ไม่ทัน

          คุณเอ่ยอย่างรู้สึกผิด

            ช่างมันเถอะ ไม่ต้องพูดถึงยอบงหรอก ว่าแต่เธอนั้นแหละยังไม่บอกฉันเลยว่าเป็นอะไรถึงร้องไห้

          “เออกะก็...เจ็บข้อมือไง

          “ยังจะแถไปได้อีกนะ

          ไอเอ็มเอ่ยพรางดึงคุณให้ลุกขึ้นและกอดคุณอย่างปลอบโยน

            ไม่ว่าคนอื่นจะมองเธอยังไง แต่สำหรับฉันเธอเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้คนที่เธอรักได้มีความสุข ถึงแม้เธอต้องทนทุกข์ทรมานก็ตาม

          “ไอเอ็ม...ฮึก...

          คุณเรียกชื่อเขาและร้องไห้ภายในอ้อมกอดนั้นอย่างเจ็บปวด

            จำไว้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ดีในสายตาฉัน เธอยังมีฉันอยู่ข้างๆนะ

          “ฮือ...ขอบคุณที่ยังอยู่ข้างฉันนะ

          “เป็นยังไงบ้างไอ้ไอ...เอ็ม

          ซารังเอ่ยพร้อมเดินเข้าในห้องพร้อมยูคยอม คุณรีบผละออกจากไอเอ็มและรีบเช็ดน้ำตาออกทันที

            พวกกรูเข้ามาขัดจังหวะมิงกับเมียป่าวว่ะ

          ยูคยอมเอ่ยถามพร้อมวางผลไม้ลงบนโต๊ะ

            เออ!งั้นก็ออกไป

          ไอเอ็มเอ่ยตอบและค่อยๆนอนลงโดยที่มีคุณประคองอยู่

            อ้าว ไอ้นี่กวนนิดกวนหน่อยก็ไม่ได้ งอนเป็นยัยแฮยอนไปได้

          “อ้าว เกี่ยวไรกับฉัน เดี๋ยวเตะเลย

          คุณเอ่ยกับยูคยอมพรางทำท่าขู่

            เมียดุนะเนี่ย555”

          “เมียกรูนะ ไม่ใช่หมา555”

          ไอเอ็มเอ่ยอย่างขำๆที่หลอกด่าคุณได้

            ไอเอ็ม!นายด่าว่าฉันเป็นหมาหรอ!”

          คุณทักท้วงทันทีที่รู้ว่ากำลังโดนหลอกด่าและทำท่าจะตีไอเอ็ม

            อย่าตีฉันนะ ไม่งั้นฉันกั้นใจตายจริงๆด้วย

          “ไอ้ไอเอ็มบ้า!ให้หายก่อนเถอะจะตีให้ตายคามือเลย

          “หรอ แต่ใครกันนะร้องไห้ฟูมฟายทั้งกอดทั้งจูบทั้งหอมกลัวว่าฉันจะตาย

          ไอเอ็มเอ่ยและมองคุณพรางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เมื่อซารังกับยูคยอมได้ยินแบบนั้นจึงหันมามองคุณอย่างจับผิด

            ฮั้นแน๊...แฮยอน...

          ซารังเอ่ยพรางจ้องตาคุณ

            อะไร ไหนๆพวกแกก็มาแล้วเฝ้าไอเอ็มไปก่อนนะ เดี๋ยวกลับไปอาบน้ำก่อนเดี๋ยวฉันมานะ ไปล่ะ

          คุณเอ่ยและรีบเดินออกมาทันที

            เกือบไปแล้ว

          คุณเอ่ยพรางเดินออกมาจากโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว

            แล้วจะกลับยังไงล่ะเนี่ย ไม่กล้าขึ้นแท็กซี่ด้วย

          คุณบ่นและหยุดคิดข้างถนน ตอนนี้เวลาก็ใกล้ค่ำแล้ว หนุ่มสาวก็พากันมาเดินเล่นเป็นคู่ๆแต่มีอยู่คู่หนึ่งที่คุณมองแล้วเป็นต้องควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้

เพี๊ยะ!!!

          คุณเดินเข้าไปตบผู้หญิงคนนั้นทันที

            (ชื่อคุณ)...

          ผู้หญิงคนนั้นอุทานออกมาอย่างตกใจ

            ใช่ฉันเอง ตกใจหรอ เพื่อนฉันนอนเจ็บแทบเป็นแทบตายแต่เธอกลับมาเดินเล่นกับไอ้ฟายนี่เนี่ยนะ

          “อ้าว ตัวเล็กทำไมพูดแบบนี้ล่ะ ก็เรารักกันจะเดินเล่นด้วยไม่ได้หรอ

          ไฟเอ่อร์เอ่ยพร้อมโอบไหล่ยอบง

            มิงหูบปากไปเลย! ทำไมยอบง เพื่อนฉันทำอะไรให้เธอไม่พอใจงั้นหรอทำไมเธอถึงทำกับเพื่อนฉันแบบนี้

          “ก็ไอเอ็มดีเกินไป อีกอย่างเขารักเพื่อนที่นิสัยไม่ดีอย่างเธอมากกว่าฉันอีก ทำไมฉันจะทำแบบนี้ไม่ได้

          “เธอไม่ได้รักเพื่อนฉันหรอ ถึงฉันจะนิสัยไม่ดีแต่ฉันก็ไม่ทำเรื่องเลวๆแบบเธอหรอก แล้วที่ว่าโดยปล้ำคงไม่ใช่สินะ

          “ใช่ ฉันยอมไฟเอ่อร์เอง แต่ไอเอ็มโง่เองนิ

เพี๊ยะ!!!

            คุณตบยอบงอีกครั้ง

เพี๊ยะ!!!

            คิดว่าฉันจะยอมให้เธอตบฝ่ายเดียวหรอ

          ยอบงเอ่ยและตบคุณอย่างแรง

            แล้วเธอจะเสียใจที่ตบฉัน!นี่!”

          คุณเอ่ยและชักปากยอบงอย่างแรงจนเลือดไหลออกมา

            โอ้ย!!!ที่รักช่วยเค้าด้วย

          ยอบงเอ่ยพร้อมร้องให้ไฟเอ่อร์ช่วย ไฟเอ่อร์เข้ามาตบคุณอย่างแรง

เพี๊ยะ!!!

          จนคุณเซล้มตามแรงตบ แต่เมื่อคุณหันหน้ามาดูไฟเอ่อร์ออกครั้งก็พบว่ามันลงไปนอนกองกับพื้นแล้ว

            จีมินโอปป้า...

          คุณอุทานออกไป จีมินที่จัดการกับไฟเอ่อร์เสร็จ เขาเข้ามาพะยูงและพาคุณขึ้นรถไปจากตรงนั้นทันที

            ไม่คิดจะขอบคุณเลยหรอ

          จีมินที่ขับรถอยู่ได้เอ่ยขึ้นหลังจากที่ทนความเงียบไม่ได้

            ขอบคุณ

          คุณเอ่ยเสียงเรียบโดยที่ไม่หันมองหน้าจีมินด้วยซ้ำ เธอนี่เก่งในเรื่องทำให้คนอื่นอึดอัดจริงๆ.จีมินเอ่ยในใจ

            ไอเอ็มเป็นยังไงบ้าง

          “ยังไม่ตายหรอก

          “จะประชดทำไม ตอบดีๆก็ได้

          “ฉันพูดความจริง ฉันพูดดีๆเหมือนจังมีไม่เป็นหรอก

          “นี่เธอเป็นอะไรนักหนากับจังมีเนี่ย

          “ถ้าไม่อยากให้ฉันโมโหไปมากกว่านี้ อย่าพูดถึงจังมี

          “ฉันขอโทษนะที่ด่าเธอตอน...

          “ช่างมันเถอะ ฉันลืมมันไปแล้ว

          “ถ้าลืมทำไมเธอถึงเย็นชากับฉันนักล่ะ

          “ฉันก็เป็นแบบนี้แหละ ถ้าจะให้พูดดีๆกับคนที่ฉันเกลียด ฉันทำไมได้หรอก

          จีมินถึงกับนิ่งอึ้งไปกับคำตอบของคุณทันที เขารู้สึกเหมือนมีอะไรมาทิ่มแทงหัวใจเขาจนเจ็บจี๊ด

            งั้นเธอเกลียดฉันหรอ

          “ค่ะ ฉันเกลียดโอปป้า

          คุณเอ่ยเสียงเรียบพรางมองไปข้างหน้าและไม่หันมองจีมินสักนิด จีมินเงียบทันทีด้วยความที่จุกกับคำตอบคุณ จนเขาขับมาถึงคอนโดเขายังไม่เอ่ยอะไรออกไปอีกเลย เพราะเขารู้สึกกลัวกับคำตอบของคุณ

            ขอบคุณนะคะ ฉันขอตัวก่อน

          คุณเอ่ยเสียงเรียบหลังจากรถจอด และลงจากรถโดยไม่มองแม้กระทั่งหน้าจีมิน จีมินมองคุณเดินไปจนลับสายตาอย่างเสียใจไม่น้อยพรางนึกถึงก่อนที่เขาจะมาช่วยคุณ อันที่จริงแล้วเขาเข้าไปเยี่ยมไอเอ็มหลังจากที่คุณออกมาแล้ว

ณ ห้องพักฟื้นไอเอ็ม

          จีมินเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ข้างเตียงไอเอ็ม

            เป็นยังไงบ้างไอเอ็ม

          จีมินเอ่ยถามไอเอ็ม ไอเอ็มจึงค่อยๆลุกขึ้นนั่งทันที

            ผมไม่เป็นไรแล้วครับ ว่าแต่ฮยองได้ด่าหรือว่าอะไรแฮยอนรึป่าวครับ

          ไอเอ็มเอ่ยตอบและถามจีมินเพราะเขาถามคุณแล้วแต่คุณไม่ยอมตอบ

            ทำไม แฮยอนมาฟ้องนายหรอ

          “ป่าวครับ เธอแค่ร้องไห้เฉยๆ ผมถามอะไรไปเธอก็ไม่ยอมบอกความจริง

          “นายคงเป็นห่วงแฮยอนมากเลยล่ะสิ

          “ครับ ผมเป็นห่วงเธอเหมือนที่เธอห่วงผมนั้นแหละ ผมไม่อยากเห็นเธอต้องเจ็บปวดมรมานอีก

          “ยังกับปีศาจแบบนั้น นายยังเป็นห่วงอีกหรอ

          “ฮยองว่าเธอเหมือนปีศาจหรอครับ

          “ก็ใช่ไง แฮยอนยิ่งกว่าปีศาจอีกนะ ไม่เคยนึกถึงคนอื่น

          “ฮยองรู้ได้ยังไงครับว่าเธอยิ่งกว่าปีศาจ ผมรู้แล้วว่าทำไมแฮยอนถึงร้องไห้สายตาเจ็บปวดขนาดนั้น เพราะฮยองนี่เอง ถึงฮยองจะมองเพื่อนผมเป็นคนไม่ดียังไง แต่สำหรับพวกผมเธอคือเพื่อนที่ดีที่สุด

          “ใช่ โอปป้าทำให้แฮยอนเสียใจ โอปป้าทำให้ทุกอย่างมันแย่ลง โอปป้าทำให้แฮยอนคนเดิมที่กำลังจะกลับมาหายไปอีก

          ซารังที่นั่งฟังบนโซฟาได้เอ่ย

            อะไร โอปป้าไม่เข้าใจ

          “ก็ฮยองมองแฮยอนแค่ภายนอกและสิ่งที่เธอแสดงออกมาเท่านั้น เมื่อก่อนแฮยอนไม่ใช่คนแบบนี้ด้วยซ้ำ

          ไอเอ็มเอ่ยอย่างจริงจัง

            ทำไม เมื่อก่อนแฮยอนเป็นคนยังไง

          “เมื่อก่อนแฮยอนเป็นคนที่ร่าเริงสดใสมาก เข้าขั้นบ้าเลยล่ะอยู่ในกฎระเบียบเชื่อฟังพ่อแม่ เรื่องผู้ชายก็ไม่เคยมี ถึงเธอจะเล่นแต่เธอก็มีความตั้งใจในการเรียนไม่น้อย ไม่ว่าเธอจะเสียใจหรือเจ็บปวดทรมานใจมากแค่ไหนเธอก็ยังยิ้มได้เสมอ เธอชอบทำให้เพื่อนหัวเราะและยิ้มตลอด เธอชอบทำให้คนอื่นมีความสุขถึงแม้เธอจะมีความทุกข์ก็ตาม ไม่มีใครดูออกหรอกว่าเธอกำลังมีทุกข์หรือสุขนอกจากผมแล้ว จะไม่มีใครรู้เลยว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ ถึงจะมองจ้องตาเธอมากขนาดไหนก็ไม่อาจรู้ได้ แต่จะกลับกลายเป็นว่าโดนเธออ่านสายตาซะเองและนี่คือเหตุผลที่เพื่อนทุกคนชอบเรียกเธอว่า “แฮยอน”

          “แฮยอนที่แปลว่า ก้นมหาสมุทรน่ะหรอ

          จีมินที่ทำหน้าไม่อยากจะเชื่อเอ่ยถามขึ้นหลังจากที่เงียบฟังอยู่นาน

            ครับ ก้นมหาสมุทรที่ไม่มีใครไปถึงได้ แม้กระทั่งผมบางครั้งก็ไม่อาจอ่านสายตาเธอได้เลย เมื่อก่อนเธอเป็นยิ่งกว่านางฟ้าของเพื่อนๆเลยนะครับ

          “ทำไมหรอ

          “เพื่อนขอหรืออ้อนอะไร เธอยอมและให้ได้ทุกอย่างถ้าเธอพอจะช่วยได้

          “แล้วทำไมเธอถึงกลายเป็นแบบนี้ล่ะ

          “ก็ด้วยความที่เธอเป็นคนเฟรนลี่ ก็ต้องมีคนสนิทและชอบเธอเยอะ ญาติพี่น้องเลยมองว่าเธอเป็นคนอย่างที่ฮยองมองนั้นแหละ

          “แล้วทำไมเธอถึงไม่ชอบจังมีล่ะ

          “เพราะว่าพี่จังมีเป็นคนทำให้ทุกคนมองแบบนั้น ผมไม่ได้เข้าข้างเพื่อนผมนะแต่ผมพูดตามความจริง ตอนนั้นผมพาพวกเพื่อนๆแฮยอนและพี่จังมีไปเที่ยว พอเที่ยวเสร็จพี่จังมีชวนแฮยอนกลับบ้าน แต่แฮยอนอยากไปเที่ยวถ่ายรูปก่อน พี่จังมีชวนยังไงก็ไม่ยอมกลับ พี่จังมีเลยกลับไปพร้อมๆกลับเพื่อนๆ เหลือแค่ผม ยูคยอม ซารังและก็แฮยอน ตอนนั้นผมคิดแค่ว่าอยากให้เธอได้ทำในสิ่งที่เธอชอบสักครั้ง เธอเป็นคนที่ชอบถ่ายรูปและวาดรูปมาก พวกผมอยากให้เธอมีความสุขพวกผมเลยพาไปทุกที่ที่เธออยากไป แต่พอกลับไปถึงบ้านเธอโดยพ่อแม่ด่าว่าเธอไปเที่ยวกับผู้ชาย

          “แล้วทำไมถึง...

          “ก็เพราะพี่จังมีบอกทุกคนว่า แฮยอนไปเที่ยวกับผมสองคนชวนกลับก็ไม่ยอมกลับ หลังจากนั้นทุกคนก็มองเธอในทางที่ไม่ดีมาตลอด แม้กระทั่งพ่อแม่ที่เธอรักและยอมทุกอย่างยังไม่เชื่อใจเธอเลย ก็จะมีแต่พี่ชายของเธอที่คอยเข้าข้างเธอ เลยทำให้เธอยังดีบ้างร้ายบ้าง

          “คนน่ารักอย่างจังมีเนี่ยนะ

          “ก็แล้วแต่ฮยองจะคิดนะครับ ที่ผมพูดไปผมแค่ไม่อยากเห็นเพื่อนผมต้องเจ็บปวดเสียใจอีก หวังว่าฮยองจะเข้าใจที่ผมพูดนะครับ

          “แต่มันคงสายไปแล้วแหละ เธอคงโกรธฮยองมาก

          “นั้นแหละฮยองยิ่งต้องรีบไปขอโทษแฮยอนซะ ก่อนที่ฮยองจะกลายเป็นคนที่ทุกข์ทรมานที่สุดจากสายตาและการกระทำของแฮยอน

          “งั้นฮยองไปก่อนนะ  

กลับมาที่ปัจจุบัน

            ตอนนี้คุณอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วกำลังจะเปิดประตูออกจากห้อง

            จะไปโรงพยาบาลหรอ เดี๋ยวโอปป้าไปส่งนะ

          จีมินเอ่ยเมื่อคุณเปิดประตูจะออกไป

            ไม่เป็นไร ฉันไปเองได้

          คุณเอ่ยเสียงเรียบพร้อมปิดประตูและเดินไปทันทีโดยที่ไม่มองจีมินสักนิด

            จองกุกเกิดอุบัติเหตุอาการโคม่า ตอนนี้ยูจองกำลังร้องไห้อยู่หน้าห้องอะ

          “รีบไปสิ

          คุณเอ่ยขัดก่อนที่จีมินจะพูดจบด้วยซ้ำ คุณจับมือจีมินและรีบพาเขาวิ่งเข้าลิฟต์ทันที

            ทำไมพึ่งบอก ใจเย็นอยู่ได้ แล้วนี่พี่ยูจองอยู่กับใคร เป็นยังไงบ้าง พี่ยูจองต้องเสียใจมากแน่ๆ

          คุณที่กำลังขับรถเอ่ยขึ้นอย่างร้อนรนด้วยความที่คุณเป็นห่วงยูจองมาก

            มีเซโล่อยู่ด้วย ไม่ต้องห่วงหรอก

          “จะไม่ให้ห่วงได้ยังไง ฉันรู้ว่าพี่ยูจองรู้สึกยังไงที่ต้องยืนรอคนที่รัก ที่ไม่รู้ว่าจะรอดรึป่าว

          “เหมือนที่เธอยืนรอไอเอ็มใช่มั้ย

          จีมินเอ่ยและมองหน้าคุณ คุณลดความเร็วของรถทันทีเมื่อจีมินพูดแบบนั้น

            ใช่ มันเหมือนจะหยุดหายใจ เหมือนจะหายใจไม่ออก มันสั่นกระวนกระวายไปหมด

          “เธอคงรักไอเอ็มมากสินะ

          จีมินเอ่ยและมองคุณ

            แล้วโอปป้าคิดว่าไงล่ะค่ะ

          คุณเอ่ยและหันมามองจีมินพรางยิ้มมุมปาก

            เธอรักไอเอ็มมากกว่าเพื่อน

          จีมินเอ่ยและจ้องตาคุณ คุณรีบเร่งความเร็วอีกครั้งจนจีมินงงกับการกระทำของคุณ

            ค่ะ ฉันรักไอเอ็มมากกว่าเพื่อน รักมากจนยอมได้ทุกอย่างถ้าเขาต้องการ

          “เธอ...

          จีมินเอ่ยอย่างอึ้งๆ เขารู้สึกเจ็บที่หัวใจทันทีที่คุณตอบเขา

            ทำไมทำหน้าเสียใจแบบนั้นล่ะค่ะ เสียใจหรอที่ฉันรักไอเอ็ม ไม่ได้รักโอปป้า

          “ทำไมฉันต้องเสียใจด้วย ฉันสงสารไอเอ็มต่างหากที่โดนคนอย่างเธอรัก

          “ไม่ใช่ว่าอิจฉาหรอกหรอค่ะ

          คุณเอ่ยพรางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เอออิจฉามากด้วย.จีมินพูดในใจ

            ฉันอิจฉาก็บ้าแล้ว

          “ถ้างั้นโอปป้าก็บ้าสินะคะ ฉันขอเตือนโอปป้านะคะ ถ้าไม่อยากเสียใจอย่าตกหลุมพรางหรือติดกับดักของฉัน

          คุณจอดรถก่อนที่จะหันไปเอ่ยกับจีมินอย่างเหนือชั้นและลงจากรถรีบไปห้องฉุกเฉินทันที โดยที่มีจีมินเดินตามหลังอย่างกังวลสับสนไม่น้อย

            พี่ยูจอง...

          คุณเอ่ยพร้อมเข้าไปกอดยูจองที่ยืนอยู่หน้าห้องฉุกเฉินอย่างปลอบโยน ยูจองกอดคุณแน่นและร่ำไห้ออกมาด้วยความเสียใจ คุณลูบหลังยูจองอย่างอ่อนโยน เพื่อทำให้เธอดีขึ้น

            ฉันเชื่อว่าจองกุกโอปป้าต้องไม่เป็นไร พี่ยูจองอย่ากังวลนะคะ

          “ฮือ...ฮึก...มันเป็นเพราะพี่เอง...ฮืออออ...

          “มันไม่ได้เป็นเพราะใครทั้งนั้นแหละค่ะ มันอาจจะเป็นบทพิสูจน์ในชีวิตว่าพี่ยูจองและจองกุกโอปป้ารักกันมากขนาดไหนหรือรักกันจริงรึป่าว มันยากที่จะรับได้นะคะเพราะเราไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับชีวิตเราบ้าง แต่มันอยู่ที่ว่าเราจะรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้รึป่าว

          คุณเอ่ยพร้อมจับไหล่และจ้องเข้าไปในตาของยูจองอย่างสื่อความหมาย ยูจองหยุดร้องไห้และรีบเช็ดน้ำตาออกทันที

            ฮึ!จองกุกนายต้องไม่เป็นไรนะ!”

          ยูจองเอ่ยอย่างมั่นใจ พอดีกับที่หมอเปิดประตูออกมาจากห้องฉุกเฉิน

            แฟนฉันเป็นยังไงบ้างค่ะคุณหมอ

          ยูจองเอ่ยถามขึ้นอย่างคาดหวัง

            คนไข้ปลอดภัยแล้วครับ แต่ต้องรอดูอาการตอนฟื้นก่อน

          “ทะทำไมหรอค่ะ

          “ศีรษะของคนไข้ได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง หมอไม่แน่ใจว่าคนไข้จะความจำเสื่อมรึป่าวนะครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วหมอขอตัวก่อนนะครับ

          หมอเอ่ยพร้อมเดินไปทันที

            จองกุก...ฮึก...ฮือ...

          ยูจองอุทานและทรุดตัวลงแต่ยังดีที่คุณพะยูงไว้ เมื่อหมอย้ายจองกุกไปห้องพิเศษแล้ว คุณก็นั่งปลอบใจยูจองจนเธอหลับไป

            ฝากเซโล่โอปป้าดูแลคนที่เรารักด้วยนะคะ ฉันต้องไปเฝ้าเพื่อนฉันก่อน มีอะไรโทรหาฉันได้เลยนะ

          คุณเอ่ยพร้อมลุกขึ้นยืน

            ฉันดีใจแทนชอนซาจริงๆ ที่มีน้องรหัสที่จิตใจดีแบบนี้

          เซโล่เอ่ยพร้อมส่งยิ้มให้คุณ จีมินถึงกับหน้าบึ้งทันที

            โอปป้ารู้ได้ไงค่ะว่าฉันจิตใจดี บางทีฉันอาจจะยิ่งกว่าปีศาจก็ได้นะคะ

          “ไม่งั้นจีมินฮยองคงไม่ตามเธอแบบนี้หรอก ใช่มั้ยครับจีมินฮยอง

          “ตามอะไร ฉันมาดูจองกุกต่างหากล่ะไอ้เด็กขายาว

          จีมินเอ่ยตอบอย่างรุกรี้รุกรน

          “หว่า...เสียใจจังที่จีมินโอปป้าไม่ได้ตามฉัน

            คุณเอ่ยอย่างเจ้าเล่ห์พร้อมเดินออกจากห้องไปทันทีโดยที่มีจีมินเดินตามหลังมา

            เออ...(ชื่อคุณ)

          จีมินเอ่ยพร้อมเอื้อมมือมาจับแขนคุณไว้อย่างอ้อนวอน

            มีธุระอะไรกับฉันหรอค่ะ

          คุณหันไปเอ่ยกับจีมินเสียงเรียบพรางมองจีมินอย่างเกลียดชัง ทำให้จีมินค่อยๆปล่อยแขนคุณอย่างช้าๆ เขาแสดงสายตาเศร้าออกมาไม่น้อย

            ฉันขอโทษที่ด่าเธอแรงเกินไป ฉันไม่คิดว่าเธอจะโกรธและเสียใจขนาดนี้

          จีมินเอ่ยอย่างรู้สึกผิดพรางส่งสายตาอ้อนวอนคุณ เขาพยายามทำให้คุณใจอ่อน

            ทำไมฉันต้องเสียใจด้วยค่ะ ในเมื่อฉันเป็นปีศาจที่ไม่มีความรู้สึกอะไรเลย

          “อย่าประชดเลยนะ ฉันขอโทษ...หายโกรธฉันนะ ฉันรู้ว่าเธอก็เสียใจที่ฉันด่าเธอแบบนั้น

          “ทำไมฉันต้องโกรธด้วยล่ะค่ะ โอปป้าไม่ได้มีความสำคัญต่อฉันแม้แต่นิด

          คุณเอ่ยพรางยิ้มร้ายให้จีมินที่กำลังสะอึกกับคำตอบของคุณอยู่

            แล้วที่เธอตามตื้อฉันล่ะ

          “โอปป้ามั่นใจหรอค่ะว่าอยากรู้จริงๆ

          “มะมั่นใจ

          จีมินเอ่ยตอบอย่างลังเล กล้าๆกลัวๆ อันที่จริงเขากลัวคำตอบของคุณทุกครั้งที่ถาม

            โอปป้าเป็นเพียงแค่ตัวเล่นตัวหนึ่งในเกมส์ ที่ฉันเอาไว้ดึงเกมส์เท่านั้น

          คุณเอ่ยพร้อมยิ้มร้ายสะใจก่อนที่จะเดินไปทันที แต่ต่างจากจีมินที่ยืนนิ่งอึ้งอยู่ตรงนั้น เขาไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร ทำไมรู้สึกเหมือนหมดแรง ไม่มีพลังจะทำอะไรทั้งสิ้น จีมินเหม่อลอยเดินไปห้องจังมีอย่างกับหุ่นยนต์ที่ไม่มีชีวิตจิตใจ ไม่ว่าจังมีจะถามจะทำยังไงจีมินก็ไม่ตอบหรือมีปฏิกิริยาอะไรเลย  ส่วนคุณเดินเข้ามาในห้องไอเอ็มพรางกังวลใจว่าจะบอกเรื่องยอบงกับไอเอ็มยังไง คุณกลัวเขารับไม่ได้คุณกลัวเขาเสียใจ

            นั้นไงเมียมิงมาแล้ว พวกกรูไปก่อนนะเว้ย

          ยูคยอมเอ่ยพรางลุกขึ้นพร้อมกับซารังและเดินออกไปทันที

             เออ!ไปเหอะ กรูจะอยู่กับเมีย

          ไอเอ็มเอ่ยพรางลุกขึ้นและกำลังจะเซล้ม แต่ยังดีที่คุณเข้าไปประคองไว้ทัน

            จะไปไหนเนี่ย เดี๋ยวก็ล้มหรอก

          คุณเอ่ยอย่างจริงจังและเป็นห่วงไอเอ็มไม่น้อย

            จะไปเข้าห้องน้ำ

          “เออ งั้นฉันพาไปเอง สภาพแบบนี้ฉันคงปล่อยให้เข้าไปคนเดียวไม่ได้

          “แน่ใจนะ ไม่กลัวฉันปล้ำเธอในห้องน้ำหรอ

          “ถ้าทำได้ก็ทำเลย เจ็บขนาดนี้ยังจะทะลึ่งอีก ไปๆจะได้มานอนพักผ่อน

          คุณเอ่ยพร้อมประคองไอเอ็มไปที่ห้องน้ำ ไอเอ็มที่กอดคอคุณอยู่และยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

            จะหลับตาทำไม แม่คาสโนวี่

          ไอเอ็มเอ่ยพร้อมก้มมอง....ของตัวเอง

            จะให้มองรึไงล่ะ รีบๆเลยนะ ล้างมือด้วย

          คุณเอ่ยโดยที่ยังหลับตาอยู่ คุณได้ยินเสียงไอเอ็มเปิดน้ำล้างมือและเช็ดมือ

            เสร็จแล้วนะ

          “ยัง

          ไอเอ็มเอ่ยพร้อมดันคุณติดพนังห้องน้ำ คุณลืมตาขึ้นมาทันทีด้วยความตกใจ

            ฉันทำได้นะ

          ไอเอ็มที่พยายามฝืนร่างกายได้เอ่ยขึ้นพร้อมกับก้มลงคลอเคลียที่ซอกคอคุณ มือก็ลูบไล้ไปทั่ว

            เป็นบ้าอะไรเนี่ย จะพิสูจน์อะไร มันไม่ได้ผลหรอกนะ

          คุณเอ่ยพรางดันไอเอ็มออกเบาๆและประคองเขาไว้

            รู้ทันอีกแล้ว มีสักเรื่องมั้ยที่ไม่รู้ทันอ่ะ

          ไอเอ็มเอ่ยอย่างเซงๆและเดินออกจากห้องน้ำมาที่เตียงโดยที่มีคุณประคองอยู่

            ก็เคยนอนบนเตียงด้วยกันตั้งหลายครั้ง ไม่เห็นว่านายจะทำอะไรฉันเลย นอกจากกอดแค่นั้น แล้วคิดว่าจะพิสูจน์ฉันว่ามีใจให้จีมินโอปป้ารึป่าวงั้นหรอ

          คุณเอ่ยพร้อมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ไอเอ็มที่นอนบนเตียงอย่างเหนือชั้น

            รู้แล้วจะถามทำไม แล้วนี่มีเรื่องอะไรรึป่าว ฉันเห็นเธอทำหน้าตากังวลตั้งแต่ตอนเดินเข้ามาแล้ว แล้วนี่ไปมีเรื่องกับใครมารึป่าว แก้มแดงๆนะ

            ไอเอ็มเอ่ยพร้อมลูบแก้มคุณอย่างเบามือ

            เออคือ...ถึงนายจะเจ็บปวดยังไง ฉันก็ต้องบอกนาย

          คุณเอ่ยพร้อมนั่งลงเก้าอี้ข้างเตียงไอเอ็ม

            จะบอกอะไร

          “คือยอบงน่ะ เต็มใจไปเป็นของไอ้ฟายนั้น นายอย่าเสียใจนะ

          “ฉันจะเสียใจทำไม ฉันรู้นานแล้ว ฉันถึงบอกเธอไม่ต้องพูดถึงยอบงไง

          “แล้วทำไมไม่บอกฉันล่ะ ฉันโดนไอ้ฟายนั้นตบ เกือบแย่ยังดีที่จีมินโอปป้ามาช่วยไว้ทัน

          “นี่ยังไม่หายโกรธจีมินฮยองหรอ

          ไอเอ็มเอ่ยพร้อมมองจีมินที่กำลังเดินเข้าอย่างช้าๆ

          “ใครว่าฉันโกรธ ฉันจำเป็นต้องโกรธด้วยหรอ

          “ทำไมเธอพูดแบบนี้ล่ะ ไม่กลัวจีมินฮยองเสียใจหรอ

          “ทำไมโอปป้าเขาต้องเสียใจด้วยล่ะ เขารังเกียจฉันจะตายไป

          “ฉันไม่รังเกียจเธอแล้วแหละ

          จีมินเอ่ยพร้อมเดินเข้ามาดึงคุณเข้าไปกอดทันที

            แต่ฉันรังเกียจโอปป้า

          คุณเอ่ยพร้อมผลักจีมินออก

            ผมนอนแล้วนะครับ จะทำอะไรกันก็เชิญตามสบาย

          ไอเอ็มเอ่ยพร้อมหลับตานอนทันที

            เรามีเรื่องต้องคุยกัน

          จีมินเอ่ยพร้อมจับมือคุณลากออกจากห้องและพาขึ้นรถขับออกมาทันที

            โอปป้าจะไปไหนค่ะ มีอะไรก็รีบพูดมา ฉันเป็นห่วงไอเอ็ม

          คุณเอ่ยขึ้นเสียงเรียบพรางมองไปข้างหน้า

            คงเป็นห่วงไอเอ็มมากสินะ ห่วงตัวเองก่อนมั้ย

          จีมินเอ่ยพร้อมรีบจอดรถข้างทางทันที และหันมามองคุณอย่างกับจะกลืนกินคุณเข้าไป

            ทำไม จะปล้ำฉันหรอค่ะ

          “ก็รู้อยู่นี่

          “งั้นก็เชิญเลยค่ะ อยากทำอะไรก็เชิญ

          คุณเอ่ยอย่างหน้าตาเฉย จีมินยิ่งโมโหขึ้นไปอีก

            แล้วเธอจะเสียใจ

          จีมินเอ่ยพร้อมโน้มตัวเข้ามาใกล้และก้มจูบปากพรางเลื่อนลงมาคลอเคลียตรงซอกคอขาวเนียนของคุณ ส่วนคุณก็นั่งนิ่งไม่ขัดขืนไม่ทำอะไรทั้งสิ้นจนจีมินหยุดและเลิกทำต่อไป

            ไม่ปล้ำฉันแล้วหรอค่ะ

          คุณเอ่ยถามพรางยิ้มร้าย จีมินไม่ตอบอะไรแต่กลับรีบออกรถและมาส่งคุณที่ห้องไอเอ็มเหมือนเดิม

            อ้าว กลับมากันเร็วจังนะครับ

          ไอเอ็มเอ่ยเมื่อเห็นพวกคุณเดินเข้ามา

            ไอเอ็ม...เพื่อนนาย ไม่มีความอาย ไม่หวงเนื้อหวงตัวเลยสักนิด นี่น่ะหรอเพื่อนที่นายบอกว่าดีนักดีหนา ขนาดฉันกำลังจะปล้ำ ยังไม่ขัดขืนเลยสักนิด ฮึ!”

          จีมินเอ่ยพร้อมเดินออกไปทันที

          “นี่ฮยอง…”

          ไอเอ็มเอ่ยอย่างตกใจและโมโหไม่น้อยพร้อมมองมาที่คุณอย่างห่วงใย

            นายนอนเถอะ ฉันก็จะนอนเหมือนกัน

          คุณเอ่ยพร้อมฝืนยิ้มให้ไอเอ็มอย่างเสียใจ ไอเอ็มเป็นห่วงความรู้สึกของคุณไม่น้อยแต่เขาทำอะไรไม่ได้นอกจากนอนฟังเสียงคุณร้องไห้จนหลับไป

 

            เป็นไงนางเอกของไรท์ รออ่านต่อตอนหน้านะ อย่าลืมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน่า สนุกไม่สนุกยังไงก็เม้นบอกไรท์น่า อย่าเป็นนักอ่านไร้เงาน่า ไรท์เสียใจน่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #92 FahJiraprapa (@FahJiraprapa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 23:18
    ชอบมากค่าาาาา
    ต่อน่าาาาา
    #92
    0
  2. #76 thonhomy (@thonhomy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 11:02
    เป็นเราก้ไม่ขัดขืน>//<
    #76
    0
  3. #30 hong598 (@hong598) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2559 / 20:38
    ชอบมากค่ะ แรงสุดๆ ช๊อบบบบบบชอบบบบบบ >//<
    #30
    1
    • #30-1 yoojoung (@parkj2g) (จากตอนที่ 5)
      20 มีนาคม 2559 / 20:09
      ไรท์ต่อให้แล้วน่า กำลังใจของไรท์ รักที่สุดเลย>//<
      #30-1
  4. #8 Pinbfernzt (@Pinbfernzt) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 14:11
    จีมินแกก็น่าจะไปศึกษานิสัยผู้หญิงมาบ้างนะ ยิ่งอ่านนางเอกยิ่งนิสัยเหมือนเรา เวลาโกรธจะเป็นแบบนั้นเลย นิสัยเหมือนแทบทุกอย่างยกเว้นตอนเข้าหาผช55555
    #8
    0
  5. #4 คนคนหนึ่ง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 11:42
    สงสารนางเอกอ่ะ จีมินแกต้องเสียใแน่ๆๆ

    ไรต์ให้ไอเอ็มเป็นพระเอกเหอะ 55555555
    #4
    0