Jimin BTS X You กับดักหัวใจยัยปีศาจของนายจอมหื่น Monster is you

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,961 Views

  • 151 Comments

  • 1,647 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    139

    Overall
    14,961

ตอนที่ 4 : ปีศาจตัวหนึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    2 ธ.ค. 58

4

 

            อร๊ายยยยยยยย!!!กรี๊ดดดดดดดด!!!”

          ให้ตายเถอะ ผมเข้าใจผิด แต่ช่างเถอะตอนนี้ผมรีบเอามือปิดปากยัยตัวร้ายนี่ทันที ก่อนที่ห้องอื่นจะได้ยิน

            อื้อออออ....อ่อยอะเอ้ย(ปล่อยนะเฟ้ย)

          เธออู้อี้ในคอพร้อมดิ้น แต่มีอะไรที่ผมจะปล่อยล่ะ ผมกอดเอวและปิดปากยัยตัวร้ายจากข้างหลังแน่นกว่าเดิม สักพักเธอก็หยุดดิ้น ผมค่อยๆเอามือออกอย่างช้าๆ เลื่อนลงมากอดเอวเธอทั้งสองแขน

            โอปป้าเข้ามาได้ยังไง

          “ไม่สำคัญหรอกว่าฉันเข้ามาได้ยังไง เธอนั้นแหละกำลังทำอะไรอยู่ ก่อนที่ฉันจะเข้ามา

          โอ้ย ผมอายแฮยอนจริงๆ ผมจะทำยังไงดี แผ่นหลังเธอทั้งขาวทั้งเนียน น่า....เฮ้ย!ผมคิดอะไรอยู่เนี่ย จีมินแกอย่าพึ่งหื่นนะ อย่านะเฟ้ย ไม่งั้นฉันจะให้แกเอาผัวนะ

            แล้วโอปป้าคิดว่าฉันกำลังทำอะไรล่ะ

          “อย่ามาย้อนฉันนะ แล้วไอ้หมอนั้นล่ะ มันไม่มากับเธอหรอ

          ผมถามเธอทั้งที่กอดเธออยู่ แต่เธอไม่คิดจะขัดขืนสักหน่อยเลยหรอ ยืนให้ผมกอดอยู่ได้ เดี๋ยวผมก็อดใจไม่ไหวหรอก

            ใครไอ้หมอนั้น แล้วทำไมต้องมากับฉันด้วย เมื่อกี้ฉันแค่ถอดรองเท้าถอดเสื้อแล้วก็กำลังถอดเกาะอก แต่มันไปติดกับตะขอเสื้อในแค่นั้นเอง

          แล้วเธอไม่คิดจะอายอะไรผมเลยหรอเนี่ย ถึงผมจะรังเกียจยัยนี่ แต่ถ้าจะอยู่แบบนี้นะรับรองยัยนี่ไม่รอดแน่

            โอปป้ามาพอดีเลย เอาเกาะอกออกจากตะขอให้หน่อยสิค่ะ

          เธอพูดเสียงอ่อย ผมก้มลงไปเห็นเนินหน้าอกสวยๆ ให้ตายเถอะผมรู้สึกกลัวยัยนี่ขึ้นมาแล้วสิ โอ้ย!กลัวโดยปล้ำ ถ้าผมโดยยัยตัวร้ายนี่ปล้ำ ผมจะทำยังไงดี

            อือ เธอนี่มันไม่มีความอายเลยจริงๆ

          ผมรีบปดเกาะอกออกให้เธอและหันหลังให้ทันที

            โอปป้าอายฉันหรอค่ะ ทำไมหันหลังให้สาวสวยอย่างฉันล่ะค่ะ

          เธอเอ่ยพร้อมเดินมายืนตรงหน้าผม ทั้งที่เธอก็ใส่แค่กางเกงขาสั้น แต่ด้านบนนี่สิเธอใส่แค่เสื้อชั้นในแถมสีแดงอีก

            ฉันชอบโอปป้านะคะ ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะค่ะ

          เธอเข้ามากอดคอและมองหน้าผม โอ้ย!ช่วยด้วยคร้าบบบบบ!!!ผมกำลังจะโดยปล้ำ!!!

          “ฉันน่ารังเกียจขนาดนั้นเลยหรอ

          เธอยื่นหน้าเข้าใกล้ผม โอ้ย!ผมไม่อยากมองลงข้างล่างเลย แต่ผมก็อดไม่ได้

            วันนี้ฉันสนุกกับไอ้หมอนั้นยังไม่พอเลย...

          ให้ตายเถอะ ผมโมโหแล้วนะ ผมรีบผลักเธอออกและรีบข้ามรั้วระเบียงมาที่ห้องทันที โดยที่ไม่มองยัยตัวร้ายนั้นสักนิด(ประตูก็มีนะ>ไรท์)

            ไม่น่าเข้าไปเลย ยัยบ้า!สนุกกับไอ้หมอนั้นยังไม่พองั้นหรอ ถ้าเธอเป็นแบบนี้คงมีผู้ชายเยอะเลยสิที่อยากสนุกกับเธอ บรื้อออ...พูดแล้วก็ขนลุก ยัยผู้หญิงไม่มียางอาย! ฮึ่ย!คืนนี้ฉันจะนอนหลับมั้ยเนี่ย

          ผมนอนดีกว่า แต่ว่าผมจะโดยลักหลับมั้ย เฮ้อ...ผมคิดอะไรอยู่เนี่ย นอนๆๆๆ

ไรท์ part

หลายวันต่อมา

            ตอนนี้คุณกำลังนั่งรอยูจองพี่รหัสของคุณกับจีมิน คุณไม่แม้แต่จะมองหน้าจีมินด้วยซ้ำเพราะเขาทำให้คุณทั้งโกรธทั้งโมโห เขาบอกว่า ยังไงคุณกับจังมีก็เป็นพี่น้องกัน ที่คุณได้มานั่งรออยู่ที่บ้านยูจองก็เพราะจังมีทำแก้วตก เสดแก้วบาดมือแล้วก็เป็นลม ตอนนี้จองกุกกำลังพาไปที่โรงพยาบาล คุณดูก็รู้ว่าจังมีพยายามเรียกความสนใจจากจองกุก คุณจะไม่ยอมให้ยูจองพี่รหัสของคุณต้องเจ็บปวดแน่นอน

            แฮยอนจะไปโรงบาลกับพี่ป่าว

          ยูจองที่พึ่งเดินลงมาได้เอ่ยถามคุณทันที

            พี่ไป ฉันก็ไปค่ะ

          คุณเอ่ยตอบพร้อมยิ้มให้ยูจอง

            แล้วจีมินโอปป้าล่ะค่ะ จะไปรึป่าว ถ้าโอปป้ามีธุระก็ไปทำได้นะคะ

          ยูจองหันไปเอ่ยกับจีมินที่นั่งหน้ามุ่ยบนโซฟา

            โอปป้าไม่มีอะไรไปทำหรอก ยังไงโอปป้าก็ต้องไปดูแลจังมีแทนกุกกี้อยู่แล้ว

          “ค่ะ งั้นดีเลย เราไปกันเถอะ

          ยูจองเอ่ย แต่จู่ๆโทรศัพท์คุณก็สั่นขั้นมา

ตื้ดดดดดดด!!!!ตื้ดดดดดดดดด!!!

          “ค่ะ มีอะไรรึป่าวค่ะพี่ชายสุดเซ็กซี่

          คุณเอ่ยเสียงกวน

            “รีบไปห้ามเพื่อนแกเลยนะ! ไอเอ็มมันไปหาไอ้พวกไฟเอ่อร์!

            วอนโฮเอ่ยตอบคุณอย่างรีบร้อน

            อะอะไรนะ!!!ไอเอ็มไปหาไอ้พวกไฟเอ่อร์!!!”

            คุณเอ่ยเสียงดังลั่นอย่างตกใจ

          “ใช่ รีบไปเลยนะพี่คงไปไม่ทันอ่ะ

            ที่ไหน!ที่เดิมหรอ!ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ!”

          คุณรีบพูดอย่างร้อนรนและวางสายทันที คุณรู้สถานที่อยู่แล้ว ตอนนี้คุณรู้แค่ว่าจะต้องไปให้ทันก่อนที่ไอเอ็มจะเป็นอะไรไป คุณรู้อยู่แล้วว่าไอ้พวกไฟเอ่อร์เกลียดและแค้นไอเอ็มมากขนาดไหน

            แฮยอนมีอะไรรึป่าว โอเคมั้ย

            ยูจองเอ่ยถามคุณด้วยความเป็นเห็นเมื่อเห็นสีหน้าคุณดูกังวลมาก

            เออฉันคงไปกับพี่ไม่ได้แล้วนะ ฉันต้องไปห้ามไอ้ไอเอ็มก่อน

            คุณรีบตอบยูจองอย่างกระวนกระวาย

            อะเออจ้ะ

          “จีมินโอปป้าช่วยไปส่งฉันหน่อยนะคะ ฉันไปก่อนนะคะพี่ยูจอง

          คุณเอ่ยพร้อมลากจีมินออกไปทันที ตอนนี้คุณอยู่บนรถ

            จีมินโอปป้าขับเร็วกว่านี้ไม่ได้หรอค่ะ

          คุณเอ่ยพรางมองทางอย่างรีบร้อนกระวนกระวาย

            นี่ฉันก็ขับเร็วแล้วนะ

          “จอดรถ เดี๋ยวฉันขับเอง

          คุณเอ่ย จีมินจอดรถในทันที คุณไม่รอช้ารีบเปลี่ยนที่นั่งทันที

            นี่เธอจะขับรถเร็วเกินไปแล้วนะ

          จีมินเอ่ยอย่างกลัวๆพรางนั่งเกรงตัวติดกับเบาะด้วยความเสียว คุณไม่ตอบอะไรแต่กลับเหยียบเร่งความเร็วจนสุด เท่าที่รถคันนี้จะเร็วได้

Jimin part

          โอ้ย!ผมหัวใจจะวาย ผู้หญิงอะไรขับรถโคตรเร็วอ่ะ ผมล่ะเสียว ผมจะมีชีวิตรอดมั้ยเนี่ย แต่เท่าที่ผมเห็นยัยนี่มานะ ไม่เคยเห็นว่าเธอจะจริงจังเท่านี้มาก่อน ดูเธอจะเป็นห่วงแฟนของเธอมาก เหมือนเธอจะร้องไห้เลย สายตาคู่นั้นมุ่งมั่นเหลือเกิน ถึงแล้ว ให้ตายเถอะเธอขับรถหรือจรวดกันแน่ เร๊วววววเร็ว

            แฮยอนรอฉันด้วย

          ผมเอ่ยเมื่อเห็นว่าเธอรีบจอดและลงรถด้วยความรีบร้อน เธอรีบวิ่งทันทีที่ลงจากรถ

            หยุด!!!ฉันบอกให้พวกแกหยุดไง!!!ไอ้พวกหมาหมู่ฟาย!!!”

          เธอหยุดวิ่งและตะโกนห้ามไอ้พวกผู้ชายสี่ห้าคนนั้นที่กำลังหลุมกระทืบไอเอ็มอยู่อย่างเอาเรื่อง แฮยอนในตอนนี้น่ากลัวมาก มากจนพวกนั้นหยุดในทันทีเลย

            อ้าว ตัวเล็กทำไมพูดแบบนั้นล่ะ

          ผู้ชายหนึ่งในนั้นได้เอ่ยขึ้นแถมเหยียบที่ท้องของไอเอ็ม ผมจะทำยังไงดี จะยืนดูแบบนี้หรือจะเข้าไปช่วยดี เธอเดินเข้าไปหาไอเอ็มและไอ้พวกนั้นอย่างเชื่องช้า ผมเลยเดินตามเธอไป

            เอาเท้ามิงออกไปจากท้องเพื่อนกรู

          เธอเอ่ยเสียงเรียบพรางมองไอ้หมอนั้นอย่างกับจะฆ่ามันให้ตายด้วยสายตางั้นแหละ

            พูดไม่เพราะเลยนะตัวเล็ก ก็ได้ๆเอาออกก็ได้

          ไอ้นั้นเอ่ยพร้อมเอาเท้าออกพรางทำหน้าตากวนๆ ไอ้นี่น่าจะโดนทีนสักทีสองทีจริงๆ

            ถอยออกไปไอ้ฟาย

          “เรียกให้มันเต็มๆหน่อยนะตัวเล็ก!”

          ไอ้ฟายนั้นเอ่ยพร้อมเข้ามาบีบแก้มแฮยอนอย่างแรง ทั้งไอ้ฟายและแฮยอนมองกันโดยไม่มีใครยอมใคร

            เฮ้ย!อย่านะโว้ย!”

          ผมกำลังจะเข้าไปช่วยแฮยอนแต่พวกมันอีกสี่คนเอ่ยขู่ผม ผมเลยต้องชะงักดูสถานการณ์ก่อน ไม่ใช่ว่าผมกลัวนะ แต่ผมเป็นห่วงแฮยอนมากกว่า

            ทำไมไอ้ฟาย!จะตบฉันหรอ

          “ไม่หรอก!”

อัก!

          เสียงไอเอ็มกระอักเมื่อไอ้ฟายนั้นเตะเข้าที่ท้องเต็มๆ สภาพไอเอ็มตอนนี้สะบักสะบอมมากแค่จะพูดห้ามยังทำได้ยากเลย เหมือนไอเอ็มกำลังร้องไห้นะและพยายามตะเกียกตะกายห้ามไม่ให้แฮยอนเข้าใกล้ไอ้ฟายนั้น

            ไอ้ฟาย!!!กรูบอกว่าหยุดทำร้ายเพื่อนกรูไง!!!”

          เธอเอ่ยพร้อมเตะเข้าเป้าไอ้ฟายนั้นเต็มๆแถมเหยียบไว้อีก ลูกน้องไอ้ฟายนั้นรีบกุมเป้าตัวเองอย่างเสียวๆทันที ไม่เว้นแม้กระทั่งผม ก็ผมเจ็บแทนมันนี่ ผู้หญิงบ้าอะไร โหดชะมัดเลย

            โอ้ยยยยย!!!นังบ้านี่!!!เอาเท้าออกไปนะเว้ย!!!พวกมิงก็ช่วยกรูหน่อยสิ ยืนดูทำหาอะไรว่ะ!!!”

          ไอ้ฟายนั้นร้องลั่นพรางสั่งให้ไอ้พวกลูกน้องช่วย เป็นเรื่องแล้วไงล่ะ

            ถ้าพวกมิงอยากให้ไอ้ฟายนี่สูญพันธุ์ก็เข้ามา!”

          แฮยอนเอ่ยพร้อมมองไอ้พวกนี่อย่างเอาเรื่อง ไอ้พวกนี่ชะงักในทันที สายตาเธอนี่มันฆ่าคนได้จริงๆ ขนาดผู้ชายตั้งเยอะยังกลัวเธอเลย สายตาเธอตอนนี้สามารถฆ่าได้ทุกคนที่ขวางเธอจริงๆ

          “ไอ้เลว กรูขอเตือนมิงเป็นครั้งสุดท้ายนะ อย่ามายุ่งหรือแตะต้องเพื่อนกรูอีก!”

          แฮยอนพูดเตือนไอ้ฟายนั้นพร้อมเหยียบซ้ำไปอีกก่อนจะเอาเท้าออก อือหือ...ผมนี่จุกแทนมันเลย

            พาลูกพี่ของพวกมิงไปซะ!”

          ยังจะไล่พวกมันอีก ตัวเองมาที่ของมันแท้ๆ เธอนี่มันจริงๆเลย พวกนั้นก็ไม่รอช้ารีบพาไอ้ฟายออกไปทันที

            ไอเอ็ม!นายอย่าหลับนะ ฉันขอโทษที่มาช้า

          เธอเอ่ยพร้อมหันมานั่งลงข้างๆและตบหน้าไอเอ็มเบาๆเพื่อเรียกสติให้คืนมา สายตาของเธอตอนนี้ต่างจากเมื่อกี้มาก

            ฮือ...ฮึก...ฉัน...ช่วย...ยอบงไว้ไม่ได้...ฮึก...ฮือ...

          ไอเอ็มเอ่ยกับแฮยอนอย่างเสียใจพร้อมกอดเธอแล้วร้องไห้ออกมาเหมือนจะขาดใจ เขาคงเสียใจมากที่ช่วยยอบงไว้ไม่ได้ เอ๊ะ!ยอบงเป็นใคร ทำไมไอเอ็มถึงร้องไห้เสียใจขนาดนั้น ผมล่ะไม่เข้าใจ

            นายอย่าพึ่งพูดอะไรนะ ไปหาหมอก่อน

          แฮยอนคงห่วงไอเอ็มมากอ่ะ ร้องไห้กอดจูบลูบคลำสะขนาดนั้น

            ไม่ เธอไปช่วยยอบงนะ ฉันขอร้อง ฮึก...ฮือ...ยอบงเป็นแฟนฉัน แต่...แต่...

          ไอเอ็มมองหน้าแฮยอนอย่างอ้อนวอนพร้อมทั้งน้ำตาที่หลั่งไหลออกมา

            แต่อะไรไอเอ็ม แต่อะไร

          “แต่...มันปล้ำยอบง ฮือ...โดยที่ฉันช่วยอะไรไม่ได้เลย...ฮึก...ฮือ....ฮืออออ...

          “ไอ้เลวนั้น ไอเอ็มฉันขอโทษที่มาช่วยนายช้านะ แต่นายต้องไปหาหมอก่อนนะ

          “ฮือออออ...ฮึก...แฮยอนฉันเจ็บปวดใจเหลือเกิน

          “ฮือ...ฉันรู้...ว่านายเจ็บปวดแต่ฉันเจ็บปวดกว่านาย ที่มาช่วยเพื่อนดีๆอย่างนายไม่ทัน ฉันขอโทษ

          แฮยอนเอ่ยและกอดไอเอ็มอย่างปลอบโยน สองคนนี้ร้องไห้อย่างกับจะขาดใจ ผมล่ะอยากจะร้องตามเลย ผมไม่คิดว่าแฮยอนจะรักเพื่อนได้มากขนาดนี้

            เออ...โอปป้าว่าเรารีบพาไอเอ็มไปหาหมอดีกว่านะ ท่าทางจะไม่ค่อยดีแล้ว

          “ฮึก...ค่ะ

          ผมเข้าไปช่วยพะยูงไอเอ็มไปขึ้นรถและแน่นอนว่าผมต้องเป็นคนขับเอง เพราะผมคงไม่ยอมเสี่ยงชีวิตให้แฮยอนขับอีกแล้ว

            ไอเอ็มนายอย่าหลับนะ มองหน้าฉันสิ คุยกับฉันก่อนไอเอ็ม

ไรท์ part

          จีมินขับรถอยู่คงเล่าให้ฟังต่อไม่ได้ เดี๋ยวไรท์เล่าต่อเอง

            ไอเอ็มอย่าเล่นแบบนี้สิ อย่าหลับนะ ตื่นสิ ฉันบอกให้ตื่นไง

          คุณเอ่ยพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาเป็นทางอาบแก้มใสของคุณ คุณให้ไอเอ็มนอนตักของคุณ ความรู้สึกของคุณตอนนี้ คุณเป็นห่วงไอเอ็มมาก คุณหวังแค่ว่าให้ไอเอ็มตื่นขึ้นมาคุยกับคุณเท่านั้น

            ไอเอ็ม ฉันรักนาย ฮึก...ฮือ...นายได้ยินฉันรึป่าว ฉันรักนาย รักแบบที่ผู้หญิงรักผู้ชาย ฮึก...ฮือ...

            คุณเอ่ยพร้อมก้มลงกอดจูบหอมหน้าผากไอเอ็มทั้งน้ำตา ใช่แล้วแหละ คุณรักไอเอ็มมานานมากแล้ว แต่คุณไม่เคยบอกหรือแสดงออกให้ไอเอ็มรู้เลยสักครั้ง แม้กระทั่งคนอื่นยังไม่รู้เลย

            ขอร้องล่ะตื่นขึ้นมามองฉันสักครั้งนะ ฮือ....

          คุณเอ่ยกับไอเอ็มที่ตอนนี้ไร้ซึ่งการตอบรับใดๆทั้งสิ้น ไม่นานจีมินก็ขับมาถึงโรงพยาบาลที่จังมีพักรักษาตัวอยู่

            นายอย่าเป็นอะไรนะไอเอ็ม

          คุณเดินไปเดินมาที่หน้าห้องฉุกเฉินด้วยความกังวลและเป็นห่วงไอเอ็มมาก ต่างจากจีมินที่นั่งดูคุณอย่างเสียใจที่คุณไม่ได้รักเขา เขาไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น เขารู้แค่ว่าเวลาเห็นคุณมองไอเอ็มอย่างห่วงใยเหมือนคนรักคนหนึ่งนั้นเขาเจ็บปวดที่หัวใจ เขารู้สึกสับสนและอยากรู้ตัวตนที่แท้จริงของคุณ

            เธอเป็นคนยังไงกันแน่(ชื่อคุณ)

          จีมินเอ่ยอย่างแผ่วเบาพรางมองคุณที่เดินไปเดินมาหน้าห้องฉุกเฉินอย่างกระวนกระวาย ในที่สุดหมอก็ออกมาจากห้องฉุกเฉิน คุณไม่รอช้ารีบเข้าไปหาหมอทันที

            หมอค่ะ เพื่อนฉันเป็นยังไงบ้างค่ะ

          คุณเอ่ยถามหมออย่างคาดหวัง

            ตอนนี้คนไข้ปลอดภัยแล้วครับ แต่ร่างกายบอบช้ำมาก ต้องพักฝืนและดูอาการอย่างใกล้ชิดครับ

          “ขอบคุณค่ะ

          คุณเอ่ยพร้อมโค้งให้หมออย่างสุภาพ

            ถ้าไม่มีอะไรแล้ว หมอขอตัวนะครับ

          หมอเอ่ยอย่างสุภาพและเดินไปทันที ตอนนี้ไอเอ็มถูกย้ายมาที่ห้องพักพิเศษแล้ว คุณเดินเข้าไปในห้องอย่างช้าๆ คุณค่อยๆนั่งลงข้างเตียงไอเอ็มอย่างช้าๆ คุณมองร่างกายไอเอ็มที่บอบช้ำ ใบหน้าที่หล่อเหลาใบหน้าที่เคยยิ้มให้คุณอย่างสดใส ตอนนี้กลับมีแต่บาดแผล รอยช้ำเต็มไปหมด

            ไอเอ็มฉันขอโทษ...

          คุณเอ่ยทั้งน้ำตาด้วยความเสียใจพรางลูบหน้าไอเอ็มและร้องไห้ออกมาโดยไม่อายจีมินที่ยืนดูไอเอ็มข้างๆคุณ

            ฉันอยากให้นายฟื้นขึ้นมา แต่ฉันก็ไม่อยากเห็นนายเจ็บปวด ฉันเป็นเพื่อนที่ไม่ดีจริงๆฮึก...ฮือ...

          คุณพึมพร่ำคนเดียวพรางกุมมือไอเอ็มไว้อย่างอ่อนโยน คุณทั้งจูบทั้งหอมมือไอเอ็มด้วยความที่คุณรักและเป็นห่วงไอเอ็มเปรียบเสมือนแฟนคนหนึ่ง ถ้าไอเอ็มมีความสุขคุณก็มีความสุขไปด้วย แต่ถ้าไอเอ็มมีทุกข์คุณก็ยิ่งมีทุกข์มากกว่าไอเอ็มหลายเท่า

            เดี๋ยวฉันจะไปช่วยยอบงนะ นายไม่ต้องเป็นห่วงนะไอเอ็ม

          คุณเอ่ยพร้อมเช็ดน้ำตาออกรัวๆและมองไอเอ็มอย่างมุ่งมั่นตั้งใจ ยอบงเป็นแฟนไอเอ็ม ไอเอ็มรักยอบงมาก มากจนคุณไม่กล้าแสดงความรู้สึกที่คุณมีให้ไอเอ็มได้รู้ คุณยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ไอเอ็มมีความสุข คุณทนไม่ได้ถ้าต้องเห็นไอเอ็มเจ็บปวดทรมานใจแบบนี้ นี้เป็นทางเดียวที่คุณจะช่วยไอเอ็มได้

            ไอเอ็มคงยังไม่ฟื้นหรอก โอปป้าค่ะเราไปดูพี่จังมีกันเถอะค่ะ โอปป้าจะได้เปลี่ยนจองกุกโอปป้าด้วย

          คุณหันไปเอ่ยกับจีมินก่อนที่จะลุกขึ้น

            เธอไม่เป็นไรนะ เธอโอเครึป่าว

          จีมินเอ่ยพร้อมเอื้อมมือมาจับแขนคุณพรางมองคุณอย่างเป็นห่วง

            ฉันไม่เป็นไร ฉันโอเคค่ะ เราไปกันเถอะ

          คุณเอ่ยตอบจีมินเสียงเหนื่อยหน่ายก่อนเดินนำจีมินออกไป

            ไม่ต้องเป็นห่วงไอเอ็มนะ โอปป้าบอกให้หมอตรวจอย่างละเอียดแล้ว

          จีมินเอ่ยขึ้นเมื่อเดินมาที่จุดบริการประชาชน เขาอยากจะทำให้คุณดีขึ้นแต่เขาก็ทำอะไรมากไม่ได้

            ขอบคุณมากนะคะ ว่าแต่โอปป้ารู้ห้องพี่จังมีรึป่าวค่ะ

          “ไม่รู้อ่ะ เดี๋ยวโอปป้าไปถามก่อนนะ รอตรงนี้ก่อน

          จีมินเอ่ยตอบและบอกให้คุณรอตรงนี้พร้อมกับเดินไปถามพยาบาลก่อนจะเดินกลับมาหาคุณ

            โอปป้ารู้แล้ว เราไปกันเถอะ

          จีมินเอ่ยพร้อมเอื้อมมือมากุมมือคุณแล้วพาเดินไป ไม่นานก็มาถึงห้องจังมี จีมินไม่รอรีบเปิดประตูเข้าไปทันที

            เป็นยังไงกันบ้าง

          จีมินเอ่ยถามจังมีกับจองกุกที่นั่งทำหน้าเศร้าอยู่อย่างสิ้นหวัง

            เป็นอะไรกัน ทำไมทำหน้าแบบนั้น

          จีมินเอ่ยถามอีกครั้ง จังมีและจองกุกหันมามองพวกคุณอย่างรู้สึกผิด คุณเริ่มรู้สึกว่ามันต้องเกิดอะไรขึ้นเป็นแน่

            มันเกิดอะไรขึ้น ตอบฉันมา เงียบแบบนี้มันทำให้คนอื่นอึดอัดแล้วก็เป็นห่วงรู้มั้ย

          คุณเอ่ยเสียงเรียบพรางมองไปยังสองคนนั้นอย่างจริงจังและซีเรียสไม่น้อย

            มันเกิดอะไรขึ้น

          คุณเอ่ยอีกครั้งพรางมองสองคนนั้นนิ่งๆ จีมินที่กลัวในสายตาแบบนั้นของคุณ รีบบีบมือคุณเบาๆเพื่อห้ามและให้คุณใจเย็นลง

            คือ...ยูจองเข้ามาเห็นโอปป้าจูบจังมีพอดิ

เพี๊ยะ!!! เพี๊ยะ!!!

          คุณสะบัดมือจีมินออกและเดินเข้าไปตบหน้าจองกุกกับจังมีเต็มแรงจนมีรอยนิ้วมือแดงขึ้นมาทันที คุณไม่รอคุณไม่รอให้จองกุกพูดจบด้วยซ้ำเพราะคุณไม่อยากจะฟังถึงยังไงคุณก็พอจะรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกคนต่างตกใจกับสิ่งที่คุณทำ

            ฉันจะไม่ขอโทษคนที่ไม่รู้จักควบคุมตัวเอง และฉันจะไม่ขอโทษคนที่ไม่รู้จักปล่อยวาง ไม่รู้จักคำว่า เสียสละ เธอมันเห็นแก่ตัวที่สุด

          คุณหันไปเอ่ยกับจองกุกก่อนจะหันมาเอ่ยกับจังมีอย่างโกรธเคือง

            ฉันรู้นะว่าเธอคิดจะทำอะไร หยุดคิดที่จะทำมันซะ ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน และก็ไม่ต้องแกล้งทำเป็นรู้สึกผิดหรอกนะ เพราะฉันไม่โง่เชื่อเธอหรอก

          “(ชื่อคุณ)

          จีมินเรียกชื่อคุณเพราะกลัวคุณจะทำร้ายจังมีอีก

            ฮึ โอปป้าเป็นคนโง่หรอค่ะถึงหลงเชื่อยัยนี่ คิดว่าจะห้ามฉันได้หรอ

          คุณหันไปเอ่ยกับจีมินพร้อมสายตาอย่างกับปีศาจที่สามารถฆ่าได้ทุกคนโดยไม่มีคำว่าสงสารเลยแม้แต่นิด

            แต่ยัยนี่ที่เธอว่า เป็นพี่เธอนะ

          “ฉันไม่นับมันเป็นพี่หรอก ฉันรักพี่ยูจองมากกว่ามันอีก

          “ทำไมเธอพูดต่อหน้าพี่เธอแบบนี้ เธอไม่คิดถึงความรู้สึกของพี่เลยหรอว่าเขาจะเสียใจแค่ไหน

          “ฉันก็พูดตามที่ฉันคิดและรู้สึกนั้นแหละ ฉันไม่สนหรอกว่าใครจะรู้สึกยังไง ฉันแค่ทำในสิ่งที่ถูกต้องเท่านั้นเอง

          “เธอมันไร้หัวใจ ไร้ความรู้สึก เธอมันเห็นแก่ตัว ไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของคนอื่น

          “ใช่ ฉันมันเห็นแก่ตัว จะด่าฉันยังไงก็เชิญ

          คุณเอ่ยอย่างไม่พอใจและพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเอง

            จองกุกโอปป้ารีบไปหาพี่ยูจองซะ เพราะถ้าโอปป้ายังนั่งอยู่แบบนี้ฉันจะถือว่า โอปป้านอกใจพี่รหัสของฉัน แล้วฉันจะไม่ทำแค่ตบหรอกนะ

          คุณหันมาเอ่ยกับจองกุกพรางจ้องเขาอย่างคาดโทษ จองกุกเห็นสายตาที่ดุดันของคุณ เขาไม่รอช้ารีบวิ่งออกไปทันที

            ส่วนเธอ!เลิกสำออยได้แล้ว

          คุณเอ่ยพร้อมจับและบีบแขนจังมีอย่างแรงพรางมองแรง

            โอ้ย!พี่เจ็บนะ(ชื่อคุณ)ปล่อยเถอะ พี่ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ

          จังมีเอ่ยอย่างอ้อนวอนพรางพยายามเอาแขนออก

          “ไม่ต้องมาแก้ตัว มันสนุกมากใช่มั้ยที่ทำให้คนอื่นเขาต้องเข้าใจผิดต้องเจ็บปวด

            แฮยอนปล่อยแขนจังมีนะ!”

          จีมินที่ยืนดูคุณอยู่ได้เอ่ยขึ้น

            ทำไม!เจ็บแทนมันหรอ!คงหลงมารยามันเข้าแล้วสิ!”

          “เธอนั้นแหละมารยา ฉันบอกให้เธอปล่อยแขนจังมีไง!”

          “ได้ ปล่อยก็ได้ แต่เธอจำไว้นะ ไม่ว่าเธอคิดจะจับใคร ฉันจะขัดขวางเธอทุกทาง

          คุณเอ่ยพร้อมปล่อยแขนจังมี

            มีแต่เธอนั้นแหละที่คิดแบบนั้น พี่ไม่เคยคิดจะจับใครเลยนะ หรือ(ชื่อคุณ)คิดจะจับจีมินโอปป้า

          “นี่เธอ!”

          คุณเอ่ยพร้อมจับแขนและบีบแขนจังมีอย่างเต็มแรงพรางจ้องตาจังมีอย่างโกรธและโมโหเป็นอย่างมาก

            ย๊า!ปล่อยแขนจังมีนะ!!!”

          จีมินเอ่ยพร้อมเข้ามาจับมือและผลักคุณออกอย่างแรง จนคุณล้มข้อมือฟาดกับโต๊ะอย่างแรง คุณรู้สึกเจ็บแต่คุณต้องข่มความเจ็บนั้นไว้ คุณค่อยๆลุกขึ้นพรางมองจีมินด้วยความโมโหโกรธเคือง

            แล้วจะเสียใจที่ทำกับฉันแบบนี้

          “ทำไมฉันจะต้องเสียใจที่ทำกับเธอแบบนั้นด้วย ในเมื่อเธอมันก็ไม่ต่างอะไรจากปีศาจตัวหนึ่ง ไม่เคยคิดถึงว่าคนอื่นจะเจ็บรึป่าว เธอมันนึกถึงแต่ตัวเอง!”

          “ใช่ ฉันมันปีศาจ!!!และปีศาจอย่างฉันเนี่ยแหละจะทำให้โอปป้ามารักฉันแล้วหลงฉันจนโงหัวไม่ขึ้น!!!”

          คุณตะคอกเสียงใส่จีมินอย่างเอาเรื่อง

            เธอฝันไปเถอะ!!!ฉันไม่มีวันรักปีศาจอย่างเธอ!!!ไม่ว่าเธอจะตามตื้อหรือทำยังไง ฉันก็ไม่มีทางสนใจผู้หญิงที่ไม่มียางอาย!!!ผู้หญิงสำส่_นอย่างเธอหรอก!!!”

เพี๊ยะ!!!เพี๊ยะ!!!

          คุณตบจีมินทันทีที่เขาตะคอกเสียงด่าคุณและมองคุณอย่างขยะแขยง แรงตบของคุณทำให้มีเลือดซึมออกจากปากจีมินนิดหน่อย

            โทษฐานที่ดูถูกความเป็นผู้หญิงของฉัน!!!แล้วอย่าคิดนะว่าฉันจะพิศวาสผู้ชายที่หลงตัวเองอย่างโอปป้าจริงๆ!!!ฉันจะทำให้โอปป้าเสียใจมากที่สุด คอยดู!!!”

            ฮึ เธอก็หลงตัวเองเหมือนกันนั้นแหละ!!!ไอ้โง่!ไอ้บ้า!ที่ไหนจะหลงรักปีศาจอย่างเธอ!!!”

          “จำคำพูดของโอปป้าไว้ให้ดีนะ

          “จำแน่ แต่ตอนนี้ฉันว่าเธอไปดูเพื่อนเธอกว่านะ ไม่ช้ำตายแล้วหรอ

เพี๊ยะ!!!

          คุณตบจีมินอีกครั้งพรางจ้องตาเขาอย่างกับจะฆ่าเขาให้ตายคาตา

            อย่ามาแช่งเพื่อนฉัน! เชิญโอปป้าดูแลนังตอแ_ลนี้ไปเถอะ

          คุณเอ่ยพร้อมเดินออกจากห้องทันที

           

เป็นยังไงกันบ้าง สนุกรึป่าว ไรท์แต่งไปร้องไห้ไปด้วยเลยนะ555 ชักจะอินเกินไปแล้ว ยังไงฝากติดตามต่อไปด้วยน่า^-^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #107 Hope_z (@0930277439) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 17:01
    ตบแรก ซะใจจจ
    #107
    0
  2. #91 FahJiraprapa (@FahJiraprapa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:57
    ชอบอ่าาาาาา
    ต่อค่าาา
    #91
    0
  3. #80 LoveKimtaetae (@LoveKimtaetae) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 09:03
    ชอบนางเอกแบบนี้ ไม่ใช่นางเอกแบบโลกสวยหวานไม่รู้จักสู้#นางสายแซบสตรอง
    #80
    0
  4. #75 thonhomy (@thonhomy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 10:54
    นางเอกอย่างแซ่บ55555
    #75
    0
  5. #64 Youngjaegot7 (@Youngjaegot7) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:47
    ชอบๆๆ นางเอกแซบดี งี้แหละน่าอ่านสุดๆ
    #64
    0
  6. #60 Airiz_zy (@Airiz_zy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 22:01
    ชอบนางเอกจังเลยค่ะฮิ
    #60
    0
  7. #7 Pinbfernzt (@Pinbfernzt) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 13:58
    ชิมชิมแกไม่ใช่พระเอกหนังไทยนะที่จะพร้อมโง่ตลอดเวลา
    #7
    0
  8. #3 Radakon Lerdlam (@minny_1621) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 16:20
    สนุกอ่าาาา มาต่อเร็วๆนะอารมณ์ค้างเลยยยยยยย
    #3
    0