Jimin BTS X You กับดักหัวใจยัยปีศาจของนายจอมหื่น Monster is you

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,163 Views

  • 150 Comments

  • 1,581 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    166

    Overall
    14,163

ตอนที่ 3 : แค่มองเห็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1461
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    11 พ.ย. 58

3

 

          เช้าอันแสนสดใส ที่จริงแล้วมันก็ไม่ได้เช้าขนาดนั้นหรอก คุณค่อยๆเอาผ้าห่มที่นุ่มสบายออกจากตัวและลุกขึ้นเดินไปเปิดผ้าม่าน แสงอาทิตย์อ่อนๆสาดส่องเข้ามาปะทะร่างกายและดวงตาอันสวยงามของคุณ คุณยกมือขึ้นบังแสงอาทิตย์ยามเช้าก่อนจะเลื่อนประตูกระจกออกและเดินไปที่ระเบียงอย่างสดชื่นสบายใจ

            อากาศดีจัง เฮ้อ....เป็นไงบ้างแฮอัน แฮซู...

          คุณเอ่ยพร้อมนั่งลงบนเก้าอี้พรางเอนหลังและหันไปมองปลาทองสองตัวของคุณอย่างร่าเริง คุณรู้สึกสงบสบายใจ คุณค่อยๆหลับตาลงช้าๆผ่อนคลายสายลมพัดผ่านร่างกาย ทำให้สดชื่นมากยิ่งขึ้น แต่คุณไม่รู้หรอกว่ายังมีสายตาคู่หนึ่งกำลังจดจ้องมองดูคุณอย่างไม่ละสายตาแม้แต่วินาทีเดียว

            แฮอัน....แฮซู...รู้มั้ยว่าเมื่อวานนี้พี่ได้พี่รหัสที่น่ารักมากเลยน่าาาา พี่เค้าใจดีน่ารักแถมสวยมากๆด้วย สวยกว่าพี่อีกน่า แฟนพี่เค้าก็หล่อด้วย แต่ดูเหมือนบางคนกำลังพยายามทำให้พวกเค้าเลิกกันและกำลังคิดจะจำผู้ชายอีกคนหนึ่ง พี่จะบอกอะไรให้นะ ไม่ว่าคนคนนั้นจะทำยังไงก็ไม่มีทางสำเร็จหรอกเพราะพี่จะขัดขวางเขาทุกทางเลย

          คุณเอ่ยทั้งที่ตายังหลับอยู่

            นี่ๆ พี่รู้น่า จะว่าพี่ร้ายใช่มั้ย ถึงยังไงทุกอย่างที่พี่ทำไป ก็เหมือนที่พี่เคยบอก ที่ทำลงไปทุกอย่างพี่ก็มีเหตุผล จำไว้

          คุณลืมตาขึ้นมานั่งจ้องปลาก่อนจะเอ่ยพร้อมยิ้มให้ปลาของคุณ

            ซึ่งมันยากที่คนอื่นจะเข้าใจพี่ แต่พี่เข้าใจตัวเองดีว่าพี่กำลังทำอะไรอยู่ แต่พี่ก็หวังว่าจะมีใครเข้าใจพี่จริงๆ เข้าใจว่าพี่รู้สึกยังไง คิดอะไร ชอบอะไรไม่ชอบอะไร เฮ้อ...คงไม่มีหรอก พี่ก็ได้แต่หวัง

          คุณเอ่ยพร้อมยิ้มเศร้าหม่นหมองลง เมื่อรู้ว่าคงไม่มีใครเข้าใจคุณ นอกจากตัวคุณเอง

            เออ!พี่ลืมไป อ่ะนี่อาหารเช้าจ้ะ กินเยอะๆน่า

            พี่มีความสุขทุกครั้งที่ได้มองพวกเธอกินอาหาร พวกเธอก็ดีนะวันๆไม่ต้องทำอะไร ไม่ต้องคิดอะไรมากมาย เอาแต่ว่ายน้ำ วกไปวนมา พี่อิจฉาพวกเธอจัง

          คุณเอ่ยก่อนจะลุกยืน กางแขนรับลมเย็นๆที่กำลังพัดมา

            อากาศดีจังเลยเนอะแฮอันแฮซู แถมวิวสวยด้วย

          คุณเอ่ยพร้อมหันไปมองระเบียงห้องข้างๆ ซึ่งคุณเป็นต้องตกใจไม่น้อยเลย เพราะว่าจีมินกำลังนั่งมองมาที่คุณแถมยิ้มให้คุณอีก

            สวัสดีตอนสายค่ะจีมินโอปป้า

          คุณเอ่ยพร้อมยิ้มให้จีมิน

            สวัสดีเช่นกันครับ ชุดนอนสวยดีนะครับ

          จีมินเอ่ยพร้อมมองคุณอย่างหื่นกระหาย เพราะชุดที่คุณใส่มันช่างยั่วยวนเขาเหลือเกิน เสื้อสีขาวบางเปิดไหล่เผยให้เห็นเสื้อให้สีดำเนินอกสวยๆ กางเกงขาสั้นสีดำขัดกับสีผิวที่ขาวเรียบเนียนของคุณ

            ขอบคุณค่ะ ถ้าโอปป้าจะมองฉันขนาดนั้นนะคะ ไม่เข้ามาปล้ำฉันเลยล่ะคะ

          “ไม่ต้องอ่อยฉันหรอกยัยเด็กใจแตกเอ๊ย

          จีมินหันไปบ่นกับตัวเองก่อนหันมามองคุณอย่างไม่สนใจ

            หลงตัวเองเกินไปรึป่าว ก็แค่มองเฉยๆ

          จีมินเอ่ยพร้อมทำท่าทางเมินคุณ

            หลงตัวเองงั้นหรอ! ฉันว่าน่าจะเป็นโอปป้ามากกว่านะคะ

          “ทำไมถึงจะเป็นโอปป้าล่ะ ก็ในเมื่อใครๆก็ชอบโอปป้ากันทั้งนั้น รวมถึงเธอด้วยแฮยอน...

          “หรอค่ะ สงสัยโอปป้าคงต้องคิดใหม่แล้วนะคะ ฉันว่าโอปป้ามากกว่าที่ชอบฉัน

          คุณเอ่ยพร้อมยิ้มให้อย่างเหนือชั้น

            เธอจะรู้ได้ยังไงแฮยอน....

          จีมินเอ่ยพร้อมลุกขึ้นเดินมาข้างระเบียงทางคุณ

            ก็ถ้าไม่ได้ชอบฉัน แล้วเมื่อคืนทำไมหัวใจของโอปป้าถึงเต้นเร็วขึ้นล่ะคะ รึว่าโอปป้าจะเป็นโรคหัวใจ

          “มันก็แค่เต้นเร็วเท่านั้นเอง มันอาจจะฟ้องว่า อย่าเข้าใกล้ผู้หญิงอย่างเธอ

          “ทำไมหรอค่ะ ผู้หญิงอย่างฉันมันทำไม น่ารังเกียจงั้นหรอ

          คุณเอ่ยพร้อมเดินเข้าไปใกล้และจ้องตาจีมินอย่างท่าทาย

            ก็รู้อยู่นี่

          “งั้นก็...รังเกียจให้ตลอดนะคะ อย่ามาตกหลุมรักฉันทีหลังล่ะ เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน

          คุณเอ่ยพรางลูบไล้แผงอกจีมินอย่างยั่วยวนพร้อมยิ้มร้ายให้เขา

            งั้นหรอ อุ๊ย!น่ากลัวจังเลย ยังไงโอปป้าก็ไม่มีวันตกหลุมรักผู้หญิงที่ยั่วผู้ชายไปทั่วอย่างเธอหรอก!”

          จีมินเอ่ยกระแทกเสียงพร้อมผลักคุณออกเบาๆก่อนจะส่งสายตารังเกียจให้คุณ เหมือนตอนที่เจอคุณครั้งแรก

            งั้นก็ช่วยจำคำพูดของตัวเองให้ดีนะคะ เพราะฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้โอปป้ามารักฉัน!”

          “งั้นก็ยากหน่อยนะ เพราะหัวใจโอปป้าแบ่งให้เด็กของโอปป้าหมดแล้ว

          จีมินเอ่ยพร้อมยิ้มเย้ยคุณ

            หว๊าาาา....เสียดายจัง ไม่มีเหลือให้ฉันเลยหรออออ....

          คุณเอ่ยพร้อมกอดคอจีมินให้ก้มลงมามองหน้าคุณ ตอนนี้หน้าคุณกับเขาใกล้กันจนจมูกชน จีมินท่าทางลังเล จะผลักคุณออกก็เสียดาย จะปล่อยเลยก็กลัวเสียคำพูด เขาสับสนกับตัวเอง เขาเคลิ้มไปกับสิ่งที่คุณกำลังส่งผ่านสายตานั้นไปยังเขา มือจีมินเริ่มเลื่อนมาจับสะโพกและเอวคุณอย่างแผ่วเบา คุณเอียงคอกำลังจะจูบเขาอย่างช้าๆ

            ฉันว่าฉันไปอาบน้ำดีกว่า แล้วเจอกันนะคะโอปป้า

          คุณผลักจีมินออกก่อนจะเอ่ยและเดินเข้าห้องไปทันที ทิ้งให้จีมินอึ้งและค้างอยู่คนเดียว

            ฮึ่ย!ยัยตัวร้าย!ทำให้อยากแล้วก็จากไป

          จีมินเอ่ยพร้อมตีรั้วระเบียงเบาๆอย่างเสียอารมณ์ไม่น้อยเลย

            ย๊าๆๆ จีมินแกคิดอะไรของแกเนี่ย แกกำลังตกหลุมพรางของยัยตัวร้ายนั้นนะ หยุดๆไปอาบน้ำได้แล้วไอ้จีมินสุดเซ็กซี่ สุดหล่อ สุดเท่ห์ อ๋อ!ลืมๆ สุดน่ารักด้วย555”

          จีมินเอ่ยก่อนจะเดินเข้าห้องไปอย่างร่าเริงใจ

            สุดจะหลงตัวเองนะสิไม่ว่า ผู้ชายอะไรหลงตัวเองชะมัด

            คุณเอ่ยขึ้นหลังจากแอบฟังจีมินพูดยอตัวเองก่อนที่คุณจะเดินเข้าห้องน้ำไป คุณอาบน้ำไม่นานก็ออกมาแต่งหน้าทำผมแต่งตัวเพราะคุณมีเรื่องจะต้องไปทำ

ไอ้น้องบ้า!!!รีบรับสายพี่ชายสุดเซ็กซี่เดี๋ยวนี้!!!~~~~~ (เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์นะ>ไรท์)

          “โอ้ยยยย!!!ไอ้พี่บ้า!!!คิดได้ไง เอาเสียงเข้าแบบนี้ เฮ้อ...

          คุณบ่นให้พี่ชายของคุณก่อนจะกดรับสาย

            ไอ้น้องบ้า!!! แต่งตัวเสร็จรึยัง!!!”

          เสียงพี่ชายของคุณตะโกนผ่านสายมา ฟังเสียงแล้วโมโหให้คุณไม่น้อยเลย ก็คุณเป็นคนนัดพี่ชายของคุณ แต่คุณกับช้าสะเองเพราะมัวยั่วจีมินอยู่

            คร้าๆ กำลังจะเสร็จแล้ว พูดดีๆกับน้องสาวผู้น่ารักหน่อยสิพี่วอนโฮ...

          “เออๆก็ได้ แล้วใครบอกให้แกแต่งตัวนานล่ะ พี่ชายสุดเซ็กซี่ยืนรอจนจะได้พี่สะใภ้ให้แกเพิ่มเป็นสิบแล้วนะ!”

          “อ้าวเฮ้ย!อย่านะเว้ยไอ้พี่บ้า!รอไม่ไหวก็รีบขึ้นมารอที่ห้องฉันเลย ฉันไม่อยากได้พี่สะใภ้เพิ่ม เดี๋ยวพี่สะใภ้ฉันเสียใจ

          “อ้าวด่าอีก ฉันพี่แกนะเฟ้ย! เปิดห้องให้ด้วย

          วอนโฮเอ่ยก่อนที่จะตัดสาย คุณวางมือถือไว้ที่โต๊ะก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้วอนโฮพี่ชายตัวแสบของคุณ

            เร็วอย่างกะลิง

          คุณเอ่ยเมื่อเห็นหน้าวอนโฮและเดินกลับมาแต่งหน้าอย่างใจเย็น

            ย๊า!เดี๋ยวนี้กล้าด่าพี่เลยหรอห้ะ!”

          “แหมมมมม....ก็คิดถึงอ่ะ แค่นี้กวนนิดกวนหน่อยไม่ได้ ชิส์!”

          คุณเอ่ยอย่างงอนๆพรางทำปากจู่

            อ้าวงอนอีก เฮ้อ...พี่ก็คิดถึงแก คิดถึงมากด้วย เดี๋ยวนี้แกไม่ค่อยโทรหาพี่เลยนะ ไปติดหนุ่มที่ไหนรึป่าว

          วอนโฮเอ่ยพร้อมนั่งจ้องจับผิดคุณอย่างไม่ละสายตา

            ไม่ใช่สักหน่อย มีแต่หนุ่มๆที่มาติดฉัน พอดีช่วงนี้มีอะไรสนุกๆทำน่ะ ฉันก็เลยไม่ค่อยได้โทรหาพี่อ่ะ

          “สนุกบ้าอะไร! อย่างแกเนี่ย ก่อเรื่องนะสิไม่ว่า

          “ก่อเรื่องอะไร ฉันแค่ทำในสิ่งที่ควรจะทำเท่านั้นเอง

          “เออๆพี่รู้ว่าแกรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่ แต่อย่าให้ตัวเองเป็นทุกข์นะ แล้วนี้มีเรื่องอะไรรึป่าว เรียกพี่มาหาถึงนี้เนี่ย

          “ก็แค่อยากกินข้าวกับพี่ชายสุดเซ็กซี่คาสโนวาตัวพ่ออ่ะ ไม่ได้หรอ

          “ได้สิ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง เสร็จยัง พี่หิวข้าวจนจะได้ทั้งคอนโดแล้วเนี่ย

            “555ก็กินเลยดิ เฮ้อ...เสร็จก็ได้

          คุณเอ่ยพร้อมทำปากจู๋ก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าคู่ใจและใส่รองเท้าผ้าใบเตรียมตัวที่จะออกไป

            เดี๋ยว น้องสาวคาสโนวี่ตัวแม่ของพี่เนี่ย มีอะไรแปลกๆไปรึป่าว

          “อะไร๊ ไม่เห็นจะมีอะไรแปลกๆเลย

          คุณเอ่ยพร้อมมองสำรวจตัวเองอย่างงงๆ

            ก็แกใส่เสื้อผ้าแนวนี้เป็นด้วยหรอ ปกติเห็นใส่แต่แบบสั้นๆ โชว์นู่นโชว์นี่

          วอนโฮเดินออกจากห้องก่อนจะหันมาเอ่ยกับคุณอย่างไม่อยากจะเชื่อ

            อ้าว มันก็มีเบื่อบ้างไรบ้าง คนเรามันก็ต้องมีอะไรที่แปลกตาไปบ้าง สบายๆผ่อนคลายๆไม่ต้องยึดติดกับสิ่งเดียว

          คุณปิดล็อคประตูก่อนที่จะหันไปตอบวอนโฮ

          “เออๆพอๆ ถามนิดเดียวตอบสะยาวเชียว ไปๆ

          วอนโฮเอ่ยและกอดคอคุณเดินไปยังลิฟต์อย่างร่าเริง คุณและวอนโฮเป็นพี่น้องที่สนิทกันมาก แค่มองตาก็รู้ว่าอีกคนคิดอะไรอยู่ มีความสุขหรือทุกข์จะเข้าใจและรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับอีกคนเป็นอย่างดี

            วันนี้ไปกินร้านไหนดีหื้อ...ไอ้น้องสาวตัวร้าย

          วอนโฮก้มลงมาเอ่ยถามคุณทั้งที่ยังกอดคออยู่

            ร้านไหนก็ได้ไอ้พี่ชายตัวแสบ ถ้าจะก้มมาขนาดนี้ไม่หอมแก้มฉันเลยล่ะ

          คุณหันไปตอบวอนโฮ

            ก็ดีนะ ไม่ได้หอมนานแล้ว ไม่รู้ว่าให้หนุ่มอื่นหอมไปแล้วรึป่าว

          วอนโฮเอ่ยก่อนจะก้มหอมแก้มคุณฟอดใหญ่อย่างชื่นใจ

            ย๊า!แก้มฉันช้ำหมดแล้ว ไม่อายคนอื่นรึไง

          คุณเอ่ยพรางลูบแก้มตัวเองอย่างอายๆ พอดีกับลิฟต์เปิด คุณและวอนโฮพากันเดินออกจากลิฟต์

            อายทำไม คนเยอะแยะ555”

          วอนโฮเอ่ยอย่างอารมณ์ดีและพาคุณเดินไปขึ้นแท็กซี่

Jimin part

          ฮึ่ย!อึดอัดอยู่ตั้งนาน ได้พูดสักที(เชิญพูดเลย!>ไรท์) เมื่อกี้ผมเห็นแฮยอนเดินไปกับผู้ชายคนหนึ่งท่าทางคุ้นๆ แต่ช่างเถอะ ดูสองคนนั้นท่าทางสนิทกันมาก ยัยตัวร้ายนั้นยอมให้ไอ้หมอนั้นกอดคอสะขนาดนั้น เห็นแล้วมั่นไส้ ผมดูยัยนี้ไม่ผิดจริงๆ มากชู้หลายแฟน น่ารังเกียจที่สุด ผู้หญิงอะไรไม่รักตัวเอง ไม่รักศักดิ์ศรี ไม่หวงเนื้อหวงตัว ดูอย่างสาวไทยดิ รักนวลสงวนตัวไว้ให้ผม555

          “ยูจอง เออ...โอปป้าขอเบอร์แฮยอนหน่อย

          ผมต้องกั้นใจมากแค่ไหนที่ต้องโทรขอเบอร์ยัยตัวร้ายนั้นกับยูจองเนี่ย

            อ่ะๆ หลงเสน่ห์น้องรหัสฉันเข้าให้แล้ว อดใจไม่ไหวหรอค่ะ

          เสียงยูจองล้อเลียนผมผ่านสายอย่างชมใจ

            ไม่ใช่อย่างนั้นสะหน่อยนะ โอปป้าก็แค่ไม่อยากให้พ่อแม่เขาเสียใจเท่านั้นเอง

          หรอค่ะ งั้นเดี๋ยวฉันส่งให้นะคะ

          “ขอบใจมากนะ ยูจองของโอปป้า

          ย๊า!!!ผมฟังอยู่นะฮยอง!!!นี่เมียผมนะ!!!”

          เสียงจองกุกตะโกนผ่านสายอย่างหึงหวง

            อ้าวหรอ โทษทีๆ งั้นแค่นี้แหละ

          ผมเอ่ยและตัดสายทันที ไอ้น้องชายคนนี้มันไม่เปลี่ยนจริงๆ หึงหวงไม่เลิก ไม่รู้หวงไรนักหนา ผมล่ะไม่เข้าใจ แต่ช่างเถอะถึงยังไงตอนนี้ยูจองส่งเบอร์ยัยตัวร้ายนั้นมาให้ผมแล้ว จะรอช้าอยู่ใย ก็โทรสิครับ

ตู้ดดดดดดดด!!!ตู้ดดดดดดด!!!

          ไม่ใช่ตุ๊ดเฟ้ย นี่ผู้ชายแท้ๆ

(แน่ใจนะว่ามุข>ไรท์)

(นี่แหละที่เขาเรียกว่ามุข555>จีมิน)

          เฮลโลค่ะ

          เสียงยัยตัวร้ายเอ่ยผ่านสายอย่างหวานแหวว ฟังแล้วอยากจะอ้วก แหวะ!

          “ไปกันถึงไหนแล้วล่ะ(ชื่อคุณ)

            ใครค่ะ อ๋อ!จีมินโอปป้านี่เอง ทำไมถามฉันแบบนั้นล่ะค่ะ

          ไม่ต้องทำเป็นใสสื่อหรอก โอปป้าเห็นนะว่าเธอออกไปกับผู้ชายอื่นที่ไม่ใช่ไอเอ็ม

          แล้วไงค่ะ หึงหรอ

          ป่าว ก็แค่สงสารแฟนของเธอที่ไม่รู้ว่าเธอไปมีอะไรกับผู้ชายคนอื่น โดยที่ไม่เกรงใจแม้กระทั่งแฟนของตัวเอง

          หรอค่ะ แล้วโอปป้าจะเป็นเดือดเป็นร้อนทำไมค่ะ แฟนฉันก็ไม่ใช่ หรือว่าโอปป้าอยากจะเป็นแฟนฉัน

          ฉันไม่เคยคิดอยากจะเป็นแฟนเธอแม้แต่น้อย! ผู้หญิงอย่างเธอฉันไม่อยากแตะต้องสักนิด ต่อไปนี้เธออย่ามาเข้าใกล้มาคุยมายั่วฉันอีก! เพราะฉัน! รัง! เกียจ! เธอ!”

          ผมเอ่ยกับยัยตัวร้ายนั้นอย่างโมโหและตัดสายทันที โธ่โว้ย!!!ทำไมผมต้องมาเจอผู้หญิงสำส่อนแบบนี้ด้วย!!! แล้วนี่ทำไมผมรู้สึกเสียใจที่พูดกับแฮยอนแบบนั้นด้วยเนี่ย มันถูกแล้วที่ผมพูดไปแบบนั้น แต่มันแรงเกินไปรึป่าวนะ เฮ้ย!ไม่หรอกน่า เลิกคิดถึงเลิกสนใจผู้หญิงแบบนั้นได้แล้ว

03:00น.

            ดึกป่านนี้ค่อยมาถึงห้อง คงไปสนุกกับไอ้นั้นเพลินเลยล่ะสิ คงพากันไปถึงสวรรค์ชั้นเจ็ดนู่นมั้ง ผมเห็นไฟห้องของเธอเปิดเลยลุกจากเตียงไปแอบดูที่ระเบียง ได้ยินเธอพูดว่า “ทำไมมันแน่นจัง” ฮึ่ยยยยยย!!!มันจะมากเกินไปแล้วนะ ทำอะไรกันเข้านอกไม่พอ นี่ยังพามันมาทำอะไรที่ห้องอีกหรอ!!! ยัยนี่มันน่ารังเกียจ ทุเรศจริงๆ!!! ผมทนไม่ไหวแล้วนะ ผมรีบกระโดดข้ามรั้วระเบียงเลื่อนเปิดประตูเข้าไปทันที แต่ก็ต้องตะลึง สตั้นไปชั่วโมงหนึ่ง(นานไปมั้ย>ไรท์)

            อร๊ายยยยยยยยยยยยยย!!!กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!!”

 

          มีอะไรน่าตกใจหรอ ทำไมนางเอกของไรท์ถึงกรี๊ดขนาดนั้น เป็นยังไงบ้างสนุกรึป่าว ไรท์ตั้งใจแต่งมากเลยนะ หวังว่านางเอกจะประทับใจนะ ฝากติดตามสนับสนุนเรื่องนี้ด้วยน่า อ๋อ!อย่าลืมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน่าาาา #MonsterIsYou

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #146 Gigimimi2004 (@Gigimimi2004) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 21:11
    รอน้าค้า
    #146
    0
  2. #90 FahJiraprapa (@FahJiraprapa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:37
    อะไรน่ะ
    #90
    0
  3. #74 thonhomy (@thonhomy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 10:39
    คิดลึกไปอีก-,-
    #74
    0