Jimin BTS X You กับดักหัวใจยัยปีศาจของนายจอมหื่น Monster is you

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,185 Views

  • 150 Comments

  • 1,582 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    188

    Overall
    14,185

ตอนที่ 25 : Come Back To Me:Chapter 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 284
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    26 พ.ย. 61

ที่จอดรถผับแทฮยอง

"โทรบอกน้องเค้าสิค่ะ ว่าถึงแล้ว อยู่โต๊ะไหนโซนไหน"


คุณเอ่ยพร้อมกอดอกนิ่ง


"เออโอปป้ามาถึงแล้ว อยู่โต๊ะเดิมใช่ไหม โอเค"


จีมินพูดเสร็จรีบวางสายกลืนน้ำลายทันทีที่เห็นคุณจ้องหน้านิ่ง


หลังจากที่คุณคุยอะไรบางอย่างดีเจ(เก่าไปไหม-_-) 


"เดินไปหาน้องเค้าสิค่ะ ฉันอนุญาต ทำเหมือนไม่มีฉันอยู่ตรงนี้เลย"


คุณเอ่ยพร้อมยิ้มหวานให้จีมิน ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่สามารถฆ่าคนอย่างเขาได้เลยแหละ เมื่อไม่มีทางเลือก จีมินจึงต้องจำใจเดินไปยังโต๊ะที่น้องคนนั้นนั่งอยู่ จีมินนั่งลงข้างๆ พยายามนิ่งประมาณว่า แฟนกรูมองอยู่TOT (สมน้ำหน้า>>ไรท์) 


"จีมินโอปป้า จะเลี้ยงอะไรฉันดีค่ะ ทำไมทำหน้าอย่างกับเห็นผีเลยอะค่ะ"


ระหว่างที่กำลังคลอเคลียไฟทั้งโซนนั้นดับลง เปิดเฉพาะตรงที่จีมินนั่ง


"เกิดอะไรขึ้นหรอค่ะ"


"พี่บอกให้ไหมค่ะน้อง"


คุณเอ่ยเสียงราบเรียบพรางเดินไปข้างหน้าของทั้งสองและไม่ลืมกอดอกมอง(เสียบุคลิกนะลูก>>ไรท์T_T) ทุกคนในโซนต่างมองมาที่พวกคุณและเงียบจนได้ยินเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจที่แรงมาก ทุกคนต่างกลืนน้ำลายลงคอประมาณว่า ตายแน่มรึงT_T 


"ค่ะ? พี่...เป็นใครค่ะ แล้วระบบไฟที่นี้เสียหรอ"


"ฮึ!ระบบไฟไม่ได้เสียหรอกจ้ะ พี่เป็นใคร ถามคนที่น้องเกาะแขนอยู่สิว่า...พี่_เป็น_ใคร"


คุณเอ่ยใจเย็นพร้อมเน้นคำประโยคหลัง ซึ่งตอนนี้ทุกคนไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวสักนิด


"พี่เค้าใครเป็นใครหรอคะโอปป้า"


จีมินสะดุ้งทันที


"แฟนพี่เองแหละ"


จีมินเอ่ยพร้อมยิ้มเจื่อน


"อ่อ คนนี้เองหรอค่ะ พนักงานบริษัทที่โอปป้าเคยบอกว่า เป็นแฟนที่หน้ากลัวมาก"


สาวน้อยเอ่ยพร้อมลุกขึ้นกอดอกมองหน้าคุยอย่างท้าทาย


"ก็ไม่เห็นเท่าไหร่เลย พี่ค่ะ ไม่ต้องโทษจีมินโอปป้าหรอกนะคะ เป็นเพราะหนูเองที่สงสารพี่เค้าที่ต้องอยู่กับคนที่น่ากลัวเหมือนพี่น่ะค่ะ"


"อ่อหรอ ฮึ!แล้วถ้าพี่ขอร้องให้น้องเลิกยุ่งกับแฟนพี่ล่ะ จะ ได้ ไหม:)"


จีมินถึงกับใบ้กิน อึ้งกิมกี่ เพราะไม่คิดว่าได้ยินคำขอร้องจากคุณ เพื่อแค่ให้น้องเค้าให้ยุ่ง แม่ง!ทะแม่งๆแล้ว มีไรแน่เลย-_-.จีมินคิดในใจ ทุกคนต่างลุ้นว่าคนแรงแซ่บแบบคุณจะขอร้องใครง่ายๆต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่ 


"พอดีหนูสงสารจีมินโอปป้าน่ะค่ะ พี่ควรปล่อยให้เค้ามีความสุขเถอะนะคะ"


"ไปมีความสุขชั่วคราวกับน้องน่ะหรอ พี่จะบอกให้นะ เค้าแค่หาเศษหาเลยเท่านั้นแหละ ถ้าไม่อยากร้องไห้เพราะถูกผู้ชายหลอกล่ะก็...ควรเลิกยุ่งซะ"


"ถ้าจีมินโอปป้ารักพี่จริง ทำไมต้องมีเด็กด้วยล่ะค่ะ"


"สันดานผู้ชายค่ะ เล่นได้ทั่ว แต่จะมีตัวจริงแค่คนเดียวเท่านั้น"


"คือพี่ใช่ไหมค่ะ เหอะ!แล้วจีมินโอปป้าจะพาฉันเที่ยวห้างทำไม"


"อันนี้พี่ไม่รู้"


"งั้นพี่สำหรับจีมินโอปป้า ก็ไม่ต่างกับฉัน"


"อืมม ไม่เล่นและ อยากได้หรอ เอาไปสิ ผู้ชายในสังกัดพี่มีเยอะ ทานให้สักคนไม่เป็นไรหรอก ฮึ!"


"พี่พูดเองนะคะ ขอบคุณนะคะ"


สาวน้อยรีบคว้ามือจีมินให้ลุกขึ้นทันทีพร้อมจะเดินออกไป แต่ก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นบุคคลคนหนึ่งกำลังยืนร้องไห้ออกมาจากด้านหลังของคุณ


"แม่...."


สาวน้อยเอ่ยอย่างตกใจ


"พ่อกับแม่ไม่คิดเลยว่า ลูกจะเป็นคนแบบนี้ พ่อแม่คงเลี้ยงลูกได้ไม่ดีพอ..."


ผู้เป็นพ่อยืนประครองภรรยาตนได้เอ่ยขึ้น 


"พ่อ...หนู..."


"แม่ ฮึก! ขอโทษนะลูก ฮือออ...ที่..ละเลี้ยงลูกได้ไม่ดีพอ...จน...ฮือออ..."


ผู้เป็นแม่สะอื้นไห้ด้วยความเสียใจ ผิดหวังในตัวลูกสาวตัวเอง


"เคลียร์กันเองนะคะ ฉันช่วยได้เท่านี้"


คุณเอ่ยพร้อมเดินออกมา ซึ่งจีมินไม่รอช้ารีบวิ่งตามคุณทันที (ขาสั้นจนต้องวิ่งตามเลยหรอค่ะ>>ไรท์^0^) 

(ไม่ใช่เฟ้ย!!!จีมิน-*-!)


"(ชื่อคุณ)! ระรอโอปป้าหน่อยสิ"


คุณเดินเงียบ ไม่หันไปมองหรือสนใจจีมินด้วยซ้ำ (อากาศธาตุน่ะคะ^0^>>ไรท์)


"โอปป้าขอโทษ..."


คุณนั่งเงียบในรถ ตั้งแต่ที่จีมินขับรถออกมา


"จะให้โอปป้าทำอะไรก็ยอม"


"คำพูดแบบนี้ คือคำพูดของคนแบบไหนรู้ไหมค่ะ"


คุณหันไปเอ่ยกับจีมินน้ำเสียงจริงจัง


"......"


"คือคนที่ปัดปัญหา ไม่ได้ใส่ใจกับสิ่งที่พูดที่ทำจริงๆ ซึ่งไม่พูด คนฟังยังจะรู้สึกดีกว่าอีก"


"......."


"และถ้าจะบอกว่า ไม่ทำอีกแล้ว เชื่อเถอะว่าทำไม่ได้หรอก ยังไงก็ทำอีกเหมือนเดิม เพราะฉะนั้นการกระทำคือสิ่งที่จะทำให้อีกฝ่ายเชื่อใจและมั่นใจ แต่ก็นะ อย่าเชื่อหู ถ้าไม่เห็นด้วยตา อย่าเชื่อตาถ้าไม่ได้ยินกับหู"


คุณเอ่ยพรางมองดวงไฟข้างทาง


"Come Back To Me...สักวันโอปป้าจะเข้าใจมันเอง"


>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>?

จบไปอีกตอน(นิดเดียว สั้นๆ)^-^).ปาดเหงื่อ เช็ดขี้ตา^_^^0^>ไรท์


ณ สำนักงานกัญญาวีร์


จีมิน:"ตอนต่อไป คิดจะทำอะไร"-*-


ไรท์:"ก็ไม่รู้สินะ ฮะฮ๊ะฮ่า^ㅁ^ ฉันเป็นคนแต่งจะทำอะไรก็ได้:P 555+"


จีมิน:"ได้ ฮึ!วันนี้ไอ้คุณชายแทไม่อยู่ โอปป้าจะทำอะไรก็ได้555+"


ไรท์:"ไม่นะTOT แทฮยอง นายอยู่ไหนง่าT_T ช่วยด้วย


(แทฮยอง:ทีงี้ร้องหาจังงง)

ปล.แทฮยองลืม ขึ้นยานไม่ทันนิยายอัพ-_-!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #145 minmin_world (@minmin_world) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 16:00

    รอค่ะ เพิ่งอ่านวันนี้เลย
    จนมาถึงตอนล่าสุด5555 มีความจริงจังขั้นสุด
    ปล.ไรท์แต่งดราม่าเก่งมากเลยเราร้องไห้ไปหลายรอบละวันนี้ㅠ ㅠ
    #145
    0
  2. #144 iceza2523 (@iceza2523) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 14:44
    งุ้ยมาแบ้วววว หนุกๆเอาอีกกกกก
    #144
    0