คัดลอกลิงก์เเล้ว

[HAWKANT: Clint Barton x Scott Lang] TOO MUCH TO ASK

โดย parkersjjj

Clint Barton x Scott Lang // Niall Horan - Too Much To Ask :: ในบางครั้งคลินท์ก็อดสงสัยเสียไม่ได้ว่าสก็อตจะเคยคิดถึงเขาบ้างหรือเปล่า หรืออย่างน้อยสก็อตจะจำได้มั้ยว่าเขาสองคนเคยมีความสุขกันมากแค่ไหน

ยอดวิวรวม

93

ยอดวิวเดือนนี้

25

ยอดวิวรวม


93

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


8
จำนวนโหวต : 0
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  14 มิ.ย. 62 03:45 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


Clint Barton x Scott Lang

Song: Niall Horan - Too Much To Ask

-

ในบางครั้งคลินท์ก็อดสงสัยเสียไม่ได้ว่าสก็อตจะเคยคิดถึงเขาบ้างหรือเปล่า
หรืออย่างน้อยสก็อตจะจำได้มั้ยว่าเขาสองคนเคยมีความสุขกันมากแค่ไหน

-

by: @parkersjjj
wordpress: https://parkersjjj.wordpress.com

Buy Me a Coffee at ko-fi.com
cr.sqw

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 14 มิ.ย. 62 / 03:45

บันทึกเป็น Favorite


Waiting here for someone
Only yesterday, we were on the run
You smile back at me and your face lit up the sun
Now I’m waiting here for someone

คลินท์ บาร์ตันทำเรื่องโง่ๆ งี่เง่ามาหลายต่อหลายเรื่อง แต่สำหรับตัวเขาเองแล้ว เขาคิดว่าครั้งนี้นี่แหละที่มันโง่เง่าอย่างถึงที่สุดในชีวิตของเขาเลย

วันนี้เป็นวันครบรอบของคลินท์และสก็อต – จะว่าแบบนั้นมันก็ใช่ แต่จะมองอีกมุมนึงมันก็เป็นเพียงแค่อดีตเท่านั้นแหละ เพราะยังไงทั้งคู่ก็เลิกกันไปแล้วตั้งปีกว่านี่นา… เกือบปีที่คลินท์ไม่ได้เห็นแม้แต่เงาของอีกฝ่ายเลย แต่เขากลับมาเจออีกฝ่ายเมื่อวันก่อนเสียได้ … หนึ่งวันก่อนวันครบรอบเท่านั้นเองนะ

แต่ก็นั่นแหละ… สก็อตเดินมากับสาวที่ไหนก็ไม่รู้ คลินท์ไม่ทันจะได้จำชื่อของผู้หญิงคนนั้นเสียด้วยซ้ำเพราะเขามัวแต่ตื่นตระหนกจนรีบออกมาจากตรงนั้นก่อนที่จะได้คุยอะไรกับอดีตคนรัก

แต่ดวงตาเฉียบคมของคลินท์ก็ไม่ปล่อยให้รอยยิ้มน้อยๆของสก็อตผ่านสายตาไปหรอกนะ

จริงๆแล้วรอยยิ้มของสก็อตทำเอาคลินท์แทบเป็นบ้า มันเหมือนกับว่าระยะปีกว่าที่ผ่านมานี้คลินท์ยังเฝ้ารอให้สก็อตกลับมาอยู่ตลอดทุกวินาที

And oh, love, do you feel this rough?
Why’s it only you I’m thinking of?

คลินท์ไม่เคยเข้าใจว่าทำไมชีวิตรักของเขาถึง… กลายเป็นแบบนี้ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจู่ๆเขากับสก็อตเลิกกันไปได้อย่างไร มันอาจจะเป็นเพราะภาระหลายๆอย่างที่ทำให้ทั้งคู่ไม่พร้อมที่จะอยู่ด้วยกัน – คลินท์ บาร์ตันมีฉายาว่า Human Disaster มาตลอดระยะเวลาที่อยู่กับ SHIELD และเขาเชื่อว่าพฤติกรรมของเขาก็คงไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก

คลินท์ไม่ใช่คนที่ดูแลตัวเอง คลินท์ทำเรื่องเสี่ยงอันตรายตลอดเวลาและนั่นก็เป็นหนึ่งในหลายๆสาเหตุที่ทำให้สก็อตกับคลินท์นั้นทะเลาะกันนับครั้งไม่ถ้วน

พอนึกย้อนกลับไปแล้วคลินท์ก็อดโทษตัวเองไม่ได้จริงๆ

ระยะเวลาปีกว่าที่ผ่านมา – ตลอดระยะเวลาที่คลินท์เสียสก็อตไป – คลินท์ไม่เคยคิดถึงอย่างอื่นเลย ในหัวของเขามีเพียงความคิดและความทรงจำเกี่ยวกับสก็อตเต็มไปหมด

แน่นอนว่าคลินท์ไม่ยอมแสดงความอ่อนแอของเขาออกมาให้คนอื่นเห็นอยู่แล้ว

My shadow’s dancing
Without you for the first time
My heart is hoping
You’ll walk right in tonight

ด้วยความคิดถึงและความโหยหาถึงอดีตและความทรงจำระหว่างตัวเขากับสก็อต… ทำให้คลินท์มาหยุดอยู่ที่สวนสาธารณะเล็กๆที่เงียบสงบ – สถานที่ที่คลินท์และสก็อตตกลงสานสัมพันธ์ให้เป็นมากกว่าเพื่อน – คลินท์นั่งอยู่ที่ม้านั่งตัวเดิม ณ เวลาเดิม พร้อมยังแต่งกายด้วยชุดเดิม

สองทุ่มสิบนาที

ถ้าสก็อตจะคิดถึงคลินท์หรือความทรงจำระหว่างตัวเขาทั้งคู่แม้แต่น้อย สก็อตก็อาจจะเดินมาเจอเขาที่นี่ในอีกยี่สิบนาทีก็ได้

แน่นอนว่าคลินท์ไม่ตั้งความหวัง – หรืออย่างน้อยเขาก็กำลังพยายามอยู่

คลินท์มองเงาทึ้มของตนเองบนพื้นพร้อมถอนหายใจเสียงดัง เขาไม่เคยมาที่สวนบ้านี่โดยที่ไม่มีสก็อตเลยด้วยซ้ำ – ไม่แม้แต่ครั้งเดียว… คลินท์ไม่ใช่คนที่จะไปเดินเล่นตามสวนสาธารณะอยู่แล้วเป็นทุนเดิม แต่ตั้งแต่ที่สก็อตเข้ามา ชีวิตของเขาก็ดูจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้างเล็กน้อย

เช่นไอ้สวนบ้าๆนี่

To tell me there are things that you regret
‘Cause if I’m being honest, I ain’t over you yet
It’s all I’m asking
Is it too much to ask?

คลินท์หวังว่าสก็อตจะเดินเข้ามาหาเขาและบอกกับเขาว่าอย่างน้อยสก็อตก็เสียใจที่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จบลง… แม้ว่ามันจะเป็นความผิดของคลินท์ก็ตาม คลินท์ก็แค่อยากรู้ว่าสก็อตเสียใจบ้างหรือเปล่าที่ไม่มีเขาในชีวิตแล้ว

ฮ่า ฮ่า ขำตายล่ะ ทำไมสก็อตจะต้องเสียใจด้วยล่ะ นายไม่เคยเป็นคนรักที่ดีเลยนะ บาร์ตัน

สก็อตควรจะดีใจด้วยซ้ำที่นายออกไปจากชีวิตเขาได้

สุดท้ายแล้วคลินท์ก็ไม่เคยลืมสก็อตได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว ภายในใจของคลินท์คอยพร่ำเพ้อถึงวันที่เขากับสก็อตยังรักกัน … ไม่ว่าคนอื่นจะมองว่าคลินท์ทำใจได้แล้วเพียงใด แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เลย

ถ้าสก็อตมาหาเขาที่นี่ คืนนี้ และขอให้ทั้งคู่กลับไปเป็นเหมือนเดิม คลินท์ก็คงตอบตกลงโดยไม่มีข้อแม้ – ไม่สิ – คลินท์คงไม่ทันได้ใช้สมองคิดคำตอบเสียด้วยซ้ำ

Someone’s moving outside
The lights come on down the drive
I forget you’re not here when I close my eyes
Do you still think of me sometimes?

คลินท์ได้ยินเสียงบางอย่างเคลื่อนไหว และเขาก็มั่นใจว่าเขาเห็นไฟจากรถยนต์ผ่านมาตามถนน แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ – เพราะคลินท์ไม่สามารถคิดถึงเรื่องอื่นนอกจากสก็อตได้

เพราะสก็อตอยู่ในความทรงจำของเขาในทุกๆครั้งที่เขาหลับตา และนั่นทำให้คลินท์แทบไม่ลุกออกจากเตียงเสียด้วยซ้ำนอกซะจากว่าจะมีใครเรียกตัวเขาไปทำงาน

หากว่าฉันจะไม่สามารถมีนายในชีวิตจริงได้แล้ว ขอเพียงแค่ฉันได้เห็นนายในฝันก็ยังดี

ในบางครั้งคลินท์ก็อดสงสัยเสียไม่ได้ว่าสก็อตจะเคยคิดถึงเขาบ้างหรือเปล่า หรืออย่างน้อยสก็อตจะจำได้มั้ยว่าเขาสองคนเคยมีความสุขกันมากแค่ไหน

บางทีเขาอาจจะไม่เคยมีความสุขกับนายเลยก็ได้ คลินท์

เพราะแบบนั้นเขาถึงขอเลิกกับนายไง

สองทุ่มยี่สิบนาที

And oh, love, watch the sun coming up
Don’t it feel f.ucked up we’re not in love?

ถ้าสก็อตรักนาย เขาก็คงไม่จากไปโดยไม่อธิบายอะไรเลยแบบนั้นหรอกใช่ไหม

จริงๆแล้วคลินท์ก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่นักหรอกที่อยู่มาวันนึงสก็อตจะหมดรักเขาแล้ว เพราะที่ผ่านมามันก็เป็นแบบนั้นมาตลอดกับคนอื่นๆ

คลินท์อยากจะหัวเราะออกมาให้กับความงี่เง่าของตัวเอง

นายมานั่งทำอะไรอยู่ที่นี่กัน บาร์ตัน

ยังไงเขาก็ไม่มีวันมาหานายหรอก

เขาคงลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่านี่วันอะไร

สองทุ่มยี่สิบห้า

กลับบ้านเถอะ บาร์ตัน

สองทุ่มยี่สิบเจ็ด

ลุกออกไปเสียที ยังไงสก็อตก็ไม่มีทางมาอยู่แล้ว

สองทุ่มยี่สิบเก้า

My shadow’s dancing
Without you for the first time
My heart is hoping
You’ll walk right in tonight
And tell me there are things that you regret
‘Cause if I’m being honest, I ain’t over you yet

“คลินท์ -” เสียงหวานนุ่มที่คลินท์คุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบ “- ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่”

คลินท์เงยหน้าขึ้นมองชายตรงหน้า – จริงๆคลินท์รู้อยู่แล้วว่าคนตรงหน้าเป็นใครก่อนจะเห็นหน้าเสียอีก – แต่คลินท์ก็อยากจะมองใบหน้าของคนที่เขารักอีกสักครั้งเพื่อความแน่ใจ

“คุณ… วันนี้… คุณมาที่นี่…” สก็อตพึมพำกับตนเองก่อนที่คลินท์จะได้ตอบอะไร “…วันนี้มัน…”

ดวงตาสีฟ้าอ่อนของคลินท์ที่เต็มไปด้วยความหม่นหมองพบกับดวงตาสีเขียวทองของสก็อตที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความตกใจ

“คุณคิดว่าผมจะลืมวันของเรางั้นเหรอ สก็อต” คลินท์แค่นเสียงหัวเราะออกมาอย่างฝืดเคือง

คุณควรจะลืมมันไปเลยเสียยังจะดีกว่านะ สก็อต

“ไม่ – เพราะ… เพราะคุณไม่เคยลืม”

“คุณนั่นแหละที่มาที่นี่ทำไม”

“ถ้าผมบอกว่าผมมาเพราะเหตุผลเดียวกันกับคุณล่ะ คลินท์”

คลินท์ได้แต่นั่งนิ่งไม่พูดไม่จา แต่ดวงตาของเขาสำรวจทั่วเรือนร่างของอีกฝ่ายก่อนที่อีกฝ่ายจะนั่งลงที่ที่ว่างข้างๆเขาบนม้านั่ง

It’s all I’m asking
Is it too much to ask?

สก็อตเอนหัวมาซบลงที่ไหล่ของคลินท์อย่างที่เขาทำทุกครั้งตลอด 5 ปีที่ทั้งคู่คบกัน

“สก็อต…” คลินท์ถอนหายใจเบาๆ แต่น้ำเสียงของเขาอ่อนนุ่มราวกับปุยเมฆ – แน่นอนว่ามีเพียงแค่สก็อตคนเดียวเท่านั้นที่คลินท์จะใช้น้ำเสียงโทนนี้ด้วย

สองทุ่มสามสิบเจ็ด

“ผมขอโทษ…”

“คุณจะขอโทษเรื่องอะไร สก็อต คุณไม่ใช่คนผิดเสียหน่อย” คลินท์ถอนหายใจอีกครั้ง “ผมผิดเองที่ผมทำตัวงี่เง่ากับคุณบ่อยเหลือเกิน ผมผิดที่ผมไม่เคยฟังเวลาคุณบอกให้ผมดูแลตัวเอง ผมเองที่เป็นคนเริ่มทำให้เราทะเลาะกัน ผมไม่โทษคุณเลยที่คุณ… ที่คุณ…” จากผมไป คลินท์ไม่สามารถพูดต่อไปได้

สก็อตไม่ได้พูดอะไรนอกจากซุกใบหน้าของเขาลงกับไหล่ของคลินท์

“สก็อต… คุณทำแบบน้ไม่ได้นะ”

“ทำอะไรไม่ได้” สก็อตพูดเสียงอู้อี้เนื่องจากใบหน้าของเขานั้นถูกกดลงกับไหล่หนา “ทำไมจะทำไม่ได้ ทำมากกว่านี้ผมก็ทำได้”

“คุณทำแบบนี้กับคนที่ยังรักคุณไม่ได้…”

“แล้วถ้าผมก็ยังรักคุณเหมือนกันล่ะ”

ดวงตาสีเขียวทองสดใสเป็นประกายของสก็อตเจอกับดวงตาสีฟ้าซีดของคลินท์อีกครั้ง ครางนี้เจ้าของดวงตาสีฟ้าเปี่ยมไปด้วยความหวังเมื่ออีกฝ่ายมองขึ้นมาหาเขาด้วยดวงตาวาว

“คุณรู้มั้ยว่าคุณจะทำอะไรกับผมก็ได้ ผมยอมคุณทุกอย่างอยู่แล้ว ที่รัก” คลินท์หัวเราะเบาๆพร้อมส่ายหัวน้อยๆ “ผมยอมคุณทุกอย่าง… ทุกอย่างที่คุณต้องการ”

“ผมลองใช้ชีวิตอยู่โดยไม่มีคุณและมันก็ห่วยแตกเป็นบ้า”

“ผมขอเรียกของผมว่าบัดซบก็แล้วกัน”

ทั้งคู่หัวเราะด้วยกันใต้แสงไฟสลัวๆของเสาไฟก่อนที่ทั้งคู่จะหันมาสบตากันอีกครั้ง ในครั้งนี้สีหน้าของทั้งคู่กลับเคร่งเครียดจากบรรยากาศชวนอึดอัดแต่ก็น่าตื่นเต้น ในใจของคลินท์นั้นเต้บตุ้บตั้บอย่างไม่เป็นจังหวะ เพราะเมื่อพิจารณาดีๆแล้ว… ใบหน้าของสก็อตช่างอยู่ใกล้กับเขาเสียเหลือเกิน เพียงแค่เขาโน้มตัวลงไปเพียงสักนิด ริมฝีปากขอ –

แต่กลับเป็นริมฝีปากของสก็อตที่ประกบลงกับเขาเสียแทน และคลินท์ก็แทบจะละลายไปกับจูบที่อ่อนโยนนั่น

เหมือนเดิม… เหมือนเดิมไม่มีผิด

แต่คลินท์ก็ได้เพียงแต่ใคร่ครวญด้วยความสงสัยว่านี่มันกำลังเกิดอะไรขึ้น

“คลินท์…” สก็อตเรียกเขาเบาๆพร้อมใช้แขนข้างหนึ่งกอดคลินท์เอาไว้ “…กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม”

คลินท์พลังพยักหน้าออกไปก่อนที่จะได้คิดเสียอีก แต่เขาก็ไม่คิดว่านั่นเป็นทางเลือกที่ผิด…

หรือถ้ามันผิด ฉันก็จะยอมให้มันเป็นไปแบบนั้น

It’s all I’m asking
Is it too much to ask?

“ผมรักคุณนะ สก็อต”

“และผมก็รักคุณ”



Buy Me a Coffee at ko-fi.com

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ parkersjjj จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 ssoomm
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 06:47

    เฮียอบอุ่นจัง

    #2
    0
  2. วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 06:18
    อยากอ่านแว้วว
    #1
    0