[[END]] มาเฟียเลี้ยงรัก [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 12,179 Views

  • 58 Comments

  • 552 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    320

    Overall
    12,179

ตอนที่ 2 : CHAPTER2 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3269
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    29 ก.ย. 60


มาเฟียเลี้ยงรัก [YAOI]

CHAPTER2



     ใช้เวลาไม่นานผมก็เดินทางมาถึงสถานที่พักอาศัยแห่งใหม่

     สำหรับคนทั่วๆไปเขาคงไม่เรียกว่าบ้านกันหรอกครับ เพราะมันมีขานดใหญ่มหึมามากๆ

     คงจะเรียกได้ว่าเป็นคฤหาสน์

     "คุณชายคะ เดี๋ยวป้าช่วยถือเอกสารให้นะคะ"

     หลังจากลงรถเสร็จก็มีผู้หญิงอายุประมาณเกือบห้าสิบปี คาดว่าน่าจะเป็นแม่บ้านนะครับ คุณป้าวิ่งเข้ามาช่วยคุณอชิตถือเอกสาร

     ดูลักษณะของคุณป้าท่านแล้วน่าจะใจดีมากเลยนะครับ ว่าแต่รอยยิ้มกับหน้าตาแบบนี้คุ้นๆเหมือนเคยเห็นที่ไหนแฮะ

     "ขอบคุณครับป้านวล"

     คุณอชิตส่งเอกสารให้ป้านวล ที่ผมเพิ่งรู้ชื่อเมื่อกี๊ ก่อนที่เขาจะเดินเข้าบ้านอย่างสบายๆ

     เดี๋ยวนะ!? แล้วผมหละเห้ย!

     "คุณรักใช่ไหมคะ" ป้านวลหันมาเอ่ยทักทายผมก่อนจะยิ้มให้อย่างนุ่มนวลสมชื่อ

     "ใช่ครับ ว่าแต่คุณป้าไม่ต้องเรียกผมว่าคุณหรอกครับ ผมเป็นแค่ลูกหนี้คุณอชิตเอง อีกอย่างคุณป้าอายุเยอะกว่าผมด้วยมันจะดูไม่ดีครับ" ป้านวลหัวเราะเบาๆก่อนจะพูดต่อ

     "คุณรักนี่น่ารักจังเลยค่ะ งั้นป่าเรียกว่าหนูรักเนอะ"

     "ก็ได้ครับ" ผมตอบกลับก่อนจะยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

     ป้านวลพาผมไปยังห้องนอนซึ่งอยู่ในตัวบ้านชั้นที่สอง ผมเองก็ไม่เข้าใจมากเลยครับว่าทำไมศักดิ์แค่ลูกหนี้ถึงสามารถอาศัยอยู่ในบ้านร่วมกับเจ้าหนี้ได้

     "แล้วห้องป้านวลอยู่ไหนหรอครับ"

     "ห้องป้าอยู่บ้านพักด้านหลังลูก เป็นบ้านพักของคนใช้ที่นี่เอง ถ้ามีอะไรหนูไปเรียกป้าได้ตลอดเลยจ้ะ"

     ผมขานรับป้านวลก่อนจะขอตัวจัดของเข้าห้องตนเอง ส่วนป้านวลเองก็บอกว่าจะไปจ่ายตลาดพร้อมไปรับลูกชายที่ใกล้จะเลิกเรียนแล้ว

     จะว่าไปลูกป้านวลจะอายุเท่าไหร่นะ? จะเป็นพี่รึเป็นน้องผมกัน?

     หลังจากที่ผมจัดของเสร็จก็หมกตัวอยู่ในห้องสักพัก พลางยกโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คข่าวสารไปเรื่อยเปื่อย

     พอกดเข้าแอปพลิเคชั่นสีน้ำเงินที่เป็นที่นิยมของคนไทยก็ดันไปเจอกับแจ้งเตือนอดีตเมื่อหนึ่งปีที่แล้ว

     วันนั้นเป็นวันที่ครอบครัวของผมไปทำบุญวันครบรอบวันแต่งงานของพ่อกับแม่ครับ

     พอเป็นเรื่องของท่านทั้งสองทีไร น้ำตาผมก็พลานจะไหลออกมาดื้อๆ

     เฮ้อ...ผมนี่มันขี้ขลาดจริงๆเลย

     ตึกๆๆๆๆ

     ผมได้ยินเสียงฝีเท้าคนวิ่งขึ้นบันได ด้วยความขี้สงสัยเลยลุกไปเปิดประตูดู

     อาจจะเป็นแม่บ้านคนอื่นที่ป้านวลบอกว่าจะเอาของใช้มาให้ก็ได้ แต่พอเปิดประตูออกไปกลับไม่เป็นดั่งที่ผมคิด

     เด็กชายตัวน้อย หน้าตาน่ารักน่าชังยืนหอบนิดหน่อยอยู่หน้าประตูห้องข้างๆ น้องคงจะรู้ตัวมั้งครับเลยหันหน้ามามองผม

     "เอ๋?? พี่ชายคือใครหรอฮะ?" สำเนียงแปล่งๆของน้องทำผมหลุดหัวเราะออกไป

     น้องเดินมายังหน้าประตูห้องผมแล้วจ้องมาที่ผมตาแป๋ว ผมรู้สึกว่าตัวเองคงจะชอบเด็กมากแน่ๆ

     "พี่ชื่อรักครับ เป็นลูกหนี้ของคุณอชิต" ผมยิ้มให้เด็กน้อยก่อนจะนั่งยองๆให้หน้าของเราเท่ากันจะได้ง่ายต่อการสื่อสาร

     "ลูกหนี้ของคุณอาหรอ แล้วลูกหนี้คืออะไรฮะน้องต้นกล้าไม่เข้าใจ?" เด็กน้อยทำหน้าเอียงคอสงสัย

     เดี๋ยวนะ เมื่อกี๊น้องบอกว่าคุณอชิตคืออาอย่างงั้นเหรอ

     "ลูกหนี้คือคนที่ติดเงินครับ พี่ติดเงินคุณอาเราไว้"

     "อ๋อ น้องต้นกล้าเข้าใจแล้ว" เด็กน้อยยิ้มแฉ่งกลับมา

     ด้วยความหมั่นเขี้ยวผมจึงยื่นมือไปหยิกแก้มเด็กน้อยเบาๆ ก่อนที่น้องจะหัวเราะออกมา เลยกลายเป็นว่าตอนนี้เราสองคนหัวเราะประสานกัน

     แกร๊ก

     "ต้นกล้า" ผมรู้สึกจะเกลียดน้ำเสียงเยือกเย็นนี้เอาจริงๆ

     เอ๊ะ เสียงมันมาจากประตูห้องข้างๆ งั้นแสดงว่า...

     ม่ายจริ๊งงงงง!

     "คุณอา น้องต้นกล้าอยากมาเล่นกลับคุณอา" เด็กน้อยเดินไปหาบุคคลที่เรียกว่าอา ผมจึดหยัดตัวลุกขึ้นยืนมองสองอาหลานเขาคุยกัน

     จะว่าไปคุณอชิตคงเปลี่ยนชุดแล้ว เพราะตอนนี้เขาไม่ได้ใส่ชุดสูทเนี๊ยบๆเหมือนตอนแรก

     "ไม่เล่นกับคุณทรงเดชต่อแล้วหรอครับ"

     นับว่าเป็นครั้งแรกที่ผมเห็นคนตัวสูงข้างหน้าใช้น้ำเสียงนุ่มนวล

     "ฮื่อ เล่นกับคุณทรงเดชนานแล้ว ต้นกล้าเบื่อ"

     น้องต้นกล้าพูดก่อนจะส่ายหัวทำหน้าตาบ่งบอกถึงความเบื่อหน่าย ก่อนจะส่งมือไปดึงชายเสื้อของคนเป็นอาเอาไว้

     "นะครับ คุณอาไปเล่นกับน้องต้นกล้านะฮะ" น้องยังคงพยายามที่จะตื๊อให้คนตัวสูงไปเล่นเป็นเพื่อนให้ได้

     "ทำไมไม่ลองไปเล่นกับพี่รักหละครับ" อื้อหือ..พี่รัก

     อยากจะขำออกมาให้รู้แล้วรู้รอดกับคำพูดของอีกฝ่ายที่ใช้เรียกผมจริงๆเลย แต่ก็ทำได้แค่ยิ้มเพราะสายตาดุๆนั่นจ้องมา

     เมี๊ยววว

     "เห็นไหมครับ คุณทรงเดชมาตามแล้ว"

     คุณทรงเดช!? ไอ้แมวอ้วนกลมขนปุกปุยเนี่ยนะชื่อทรงเดช

     โอ้โห...ชื่ออย่างหล่ออ่ะ แบบผู้ดีมากๆเลย

     บางครั้งชื่อแมวก็แลดูดีกว่าชื่อคนอีกนะครับ คิดเหมือนผมไหม?

     เจ้าแมวอ้วนขนสีเทาเดินเข้ามาคลอเคลียผม ซึ่งเจ้าแมวอ้วนแกควรจะเข้าใจนะว่าฉันเพิ่งจะย้ายมา ตอนนี้ฉันคือคนแปลกหน้าสำหรับแก แกจะมาทำตัวสนิทสนมกับฉันเหมือนรู้จักกันมาเป็นปีไม่ได้

     "ขอโทษด้วยค่ะคุณหนู พอดีคุณทรงเดชพยายามจะขึ้นมาดิฉันห้ามไว้แล้วก็ไม่ฟังค่ะ" สาวใช้ที่เดินตามคุณทรงเดชกล่าวขึ้น ก่อนที่จะก้มหัวขอโทษแทนเจ้าแมวอ้วนนี่

     "ไม่เป็นไรฮะพี่แก้ว" น้องต้นกล้าเอ่ยขึ้นก่อนจะหันมามองเจ้าเหมียว

     "งั้นดิฉันขอตัวนะคะ"

     หลังจากที่พี่แก้วเดินออกไปสถานการณ์ตอนนี้ก็จัดว่าอึดอัดนิดหน่อย เพราะนอกจากหลานอาคู่นี้จะเงียบแล้ว เจ้าแมวนี่ก็ยังคงคลอเคลียผมไม่หยุด

     "มันดูเหมือนจะชอบนายนะ" คุณอชิตเอ่ยขึ้นก่อนที่ผมจะทำหน้างงๆแล้วก้มลงมองเจ้าแมว

     "พี่รักลองเล่นกับคุณทรงเดชดูสิฮะ คุณทรงเดชไม่ค่อยชอบคนอื่นเท่าไหร่แต่คุณทรงเดชดูเหมือนชอบพี่รักเลย" น้องต้นกล้าบอกผมก่อนจะเดินมาอุ้มคุณทรงเดชขึ้นแล้วยื่นให้ผม

     เอ่อ...ผมต้องอุ้มใช่ไหมอ่ะ

     ผมรับตัวคุณทรงเดชต่อจากน้องต้นกล้าซึ่งพบว่า คุณทรงเดชหนักมาก!

     "ฮึบอา คุณทรงเดชตัวหนักจัง"

     "คุณทรงเดชหนังเก้ากิโลฮะ"

     "เก้ากิโล!" ผมเหวอ ก่อนจะหันมามองเจ้าก้อนที่อยู่บนไหล่ที่ตอนนี้ทำหน้าเคลิ้มๆ นั่นแกกินอะไรลงไปบ้างวะ กระเพาะอาหารเป็นหลุมดำรึไง

     แอบได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักของคุณอากับคุณหลานสองคนนี้ด้วยแหละ

     พูดแล้วก็อยากจะแหมไปถึงดาวอังคาร

     "วันนี้ต้นกล้ามีนัดไปตรวจฟันไม่ใช่หรอครับ ใกล้ถึงเวลาแล้วนะ"

     "โหย อดเล่นกับคุณอาเลย งั้นน้องต้นกล้าไปเตรียมตัวดีกว่า" ว่าจบเจ้าตัวก็วิ่งดุ๊กดิ๊กๆลงไปด้านล่าง

     เหลือไว้แค่เจ้าแมวอ้วนที่อยู่บนไหล่ผม กับคุณอชิตที่ยินกอดอกพิงของประตูมองผมแบบนิ่งๆ

     "มะ มองทำไมหละครับ"

     "มองไม่ได้รึไง?" เห็นใบหน้าแบบนี้แล้วก็คำพูดแนวนี้ทำให้ผมรู้สึกอยากจะพุ่งเข้าไปอัดหน้าอีกฝ่ายสักตั้ง

     แต่ผมคิดว่าก่อนจะถึงจุดนั้นผมคงต้องไปหัดเรียนมวยเสียก่อน ก็คนอื่นๆมักบอกผมเสมอเลยครับว่าตัวผมนุ่มนิ่มเหมือนมาชเมลโล่ ดูแล้วอ่อนแอแรงน้อย ซึ่งเมื่อโดนบอกมาแบบนี้ผมก็รู้สึกเหมือนเสียชาติเกิดมากๆอ่ะ

     "คุณทรงเดชลงไปก่อนนะครับ ผมหนัก"

     ผมที่พยายามจะยกเจ้าแมวอ้วนลงจากไหล่ก็ไม่เป็นผล เพราะเจ้าตัวเกาะผมแน่นมาก

     ห้ามใช้กงเล็บจิกนะเว้ย

     โอย..ปวดแขนจะแย่อยู่แล้ว แมวบ้าอะไรหนักชะมัด เหมือนกำลังแบกกระสอบข้าวสารเลย

     สักพักนี่คงผลันตัวไปเป็นจับกังได้แล้วมั้งเนี่ย

     แชะ!

     "อ้าวคุณ ลบรูปผมเดี๋ยวนี้นะ!"

     ผมหันไปเอ็ดใส่คนที่เป็นเจ้าหนี้ ที่เมื่อกี๊แอบเอาโทรศัพท์มาแอบถ่ายรูปผมไว้

     ซึ่งมันจะดีมากถ้าเป็นรูปผมยิ้ม แต่มันกลับเป็นรูปที่ผมทำหน้าเหวอๆใส่คุณทรงเดช ไม่สิๆ! จะรูปไหนก็ไม่ดีทั้งนั้น

     "หึ ทำไมฉันต้องลบหละ"

     "ก็..ก็คุณแอบถ่ายผมอ่ะ มันเป็นสิทธิที่ผมจะให้ถ่ายหรือไม่ให้ถ่ายก็ได้ ที่คุณทำมันเป็นการละเมิดสิทธิ เพราะงั้นลบเลยนะ"

     "อยากลบก็ตามมาลบละกัน" ว่าจบเจ้าตัวก็เดินตัวปลิวเข้าห้องไปโดยที่ประตูยังเปิดไว้

     ท้ามาก ท้าคนอย่างไอ้รักมาก

     "คุณทรงเดชลงไปก่อนนะ เดี๋ยวไว้จะอุ้มใหม่"

     แหง๊วววว

     ไม่มีเวลามาสนใจคุณทรงเดชแล้ว ยังไงก็ต้องลบภาพเหวอๆของตัวเองให้ได้

     ผมเดินเข้าไปยืนจังก้าอยู่ข้างเตียงของเจ้าของห้อง เจ้าตัวเหมือนไม่ได้ทุกร้อนใดๆยังคงนั่งหย่อนขากอดอกส่งยิ้มมาให้

     ซึ่งนับเป็นยิ้มที่ทำให้เท้ากระตุกเอามากๆ

     "เอาโทรศัพท์มาเดี๋ยวนี้ครับ ผมจะลบรูป"

     "โทรศัพท์เครื่องนี้หนะเหรอ" เขาว่าพลางยกโทรศัพท์ชูขึ้น "อยากได้ก็มาแย่งสิ"

     "คุณพูดเองนะครับ"

     ว่าจบผมก็เดินไปประชิดเตียง ก่อนจะพยายามยืดมือเพื่อไปคว้าเอาโทรศัพท์ แต่ด้วยทว่าความสูงอันน้อยนิดของผม และการที่เขายังขึ้นไปยืนบนเตียงอีก ทำให้มันยากที่จะคว้าโทรศัทพ์ได้มากๆ

     "ฮึบ เอามา อึ๊บ นะ" เจ้าตัวหัวเราะร่วนก่อนจะยื่นโทรศัพท์ไปไว้ด้านหลัง

     ผมที่พยายามจะปีนป่ายขึ้นไปแต่กลับลื่นผ้าห่มที่หล่นลงมากองที่พื้นตรงไหนไม่รู้

     "เชี่ย!"

     "ระวัง!"

     เขาคว้าตัวผมไว้ก่อนที่เราทั้งสองจะล้มลงไปที่พื้นและ

     ฟอด

     ริมฝีปากของผมดันกดลงตรงแก้มเขาพอดี

     อ้ากกกกก!!



-------100%-------





Talking With LittleA_
     คุณอชิตนี่ขี้แกล้งจังเลยนะคะ55555 มาลงตอนที่สองให้สำหรับเวลาที่หายไปครบ100%เรียบร้อยค่า

โง้ยยน่าร้ากกกก~~~เด็กอะไรละมุนเบอร์นี้#TAEOH
ต้นกล้า
( Image : Tea Oh )

ทรงเดช
( Image : พี่โบน )

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #12 Sweetie_lemon (@tangkwakiku) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 07:36
    คุณทรงเดช 55555 เจ้าแมวอ้วน เธอทำให้น้องรักฉันเค้ามีสามีเร็วขึ้น(เดี๋ยวนะ5555) หยอกๆ น้องต้นกล้ามีความดุ๊กดิ๊กฮือออ อยากน้วยยย
    #12
    0
  2. #11 lucky_girl (@aom_1985) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 22:12
    ชอบๆๆๆ.....ชอบทุกตัวละครเลย
    หลงมากโดยเฉพาะน้องต้นกล้ากับคุณทรงเดช5555
    #11
    0