Autumn Black • อสุราร้าย เจ้าชายยาพิษ (จบแล้วจ้า)

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 7 หัวใจที่แหลกเหลว By : เด็กหญิงผมจุก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 ส.ค. 55

7

หัวใจที่แหลกเหลว

 

 

                "เธอไม่จำเป็นต้องไปแคร์อะไรกับมันซักนิดในเมื่อเธอไม่ได้คิดอะไรกับมันนิ" เจย์นัซว่าพลางเลื่อนมือหนาแข็งแกร่งมาจับมือบางเล็กของฉัน...และนั่นทำให้เจ้าตัวที่กำลังสุขสันต์สำราณใจในอ่างน้ำเมื่อครู่ชักสีหน้าบึ้งตึงเหมือนกับมีอะไรมาขัดใจเขาทันที

                "ไม่ฉันโกรธ...ซาวน์นา"  ฉันบอกปัดเปลืองเพื่อไม่ให้คนข้างกายที่กำลังกุมมือเล็กของฉันอยู่รู้ทันความคิดของฉันได้ ฉันหันไปมองเจย์นัซที่เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนที่จะมองมาทางฉันอย่างค้นคว้าหาคำตอบ

                ฉันแกล้งมองตาจิกตรงไปที่ร่างบางที่อยู่ในอ่างน้ำที่กำลังถูกครอบงำไว้ด้วยชุดสีขาวที่เปียกน้ำ...และมันจึงทำให้ร่างบางของเธอเห็นเด่นชัดขึ้นเป็นอย่างมาก

                "จะโกรธทำไม.....มันถูกจับตัวไปนะ" อาตี้หันมามองหน้าฉันอย่างสงสัย

                "เธอก็ลองดูหน้าอกของจีซัดส์สิ"

                "อ๊ะ O_O" และนั่นทำให้อาตี้ร้องเสียงหลงออกมาในขณะที่เธอเลื่อนใบหน้าไปจับจ้องท่อนเปลือยบนสุดของจีซัดส์ที่มีรอยปากสีแดงประทับอยู่

                "ฉันว่าเรารีบกลับกันเถอะ..."

                "แต่..!"

                "ไม่ต้องมาเป็นก้างเขาให้เสียเวลาแล้ว อาตี้..." ฉันเดินกลับหลังอย่างช้าๆพยายามจะไม่ให้น้ำตาพลอยร่วงหล่นลงมาอย่างง่ายๆ เจย์นัซที่กำลังจะรีบเดินตามมาหาฉันก็ถูกมือเล็กของอาตี้ดึงแขนเข้าไว้ก่อนนั่นจึงทำให้เขาสยบคำหยาบคายออกมาเป็นกัยเป็นกองและพลางชำเลืองตาไปยังคนสองคนที่อยู่ในอ่างน้ำอย่างไม่พอใจ

                ใช่....ซาฟาเธอไม่ใช่เป็นมากิตะ....เธอจะหวังอะไรจากเขาไม่ได้เธอรู้จักกับเขาได้ไม่กี่วันนี้เองแท้ที่จริงแล้วเราสองคนก็เปรียบเสมือนคนแปลกหน้ากันก็แค่นั้นเอง.......

'ถ้าเป็นตัวจริง...ฉันจะดีใจมากที่สุดแต่...'

'ถ้าเธอเป็นตัวปลอมฉันจะไม่สามารถมอบหัวใจให้เธอได้เลย....'

                'ขอโทษนะซาฟา....ฉันเปลี่ยนแปลงมันไม่ได้จริงๆ...'

                ในหัวของฉันนึกย้อนเวลากลับไปที่บทสนทนาเมื่อคืนนี้อย่างอัตโนมัติ...มันเหมือนกับหอกแหลมที่กำลังจะทิ้มแทงหัวใจของฉันแบบไม่เหลือชิ้นดี...!...ให้ตายสิฉันไม่อยากคิดขึ้นมันเลย...

                ในขณะที่ฉันกำลังเดินก้มหน้าก้มตามุ่งหน้าไปยังรถสีเปรี้ยวของฉันที่จอดในที่ที่มืดปล่าวเปลียวไม่มีรถจอดซักคัน หัวของฉันก็ไปปะทะกับชายฉกรรก์ร่างท้วมกลมที่กำลังยืนสูบบุหรี่ข้างๆสุขาชายอย่างเต็มแรงทำให้ฉันเซไปเล็กหน่อย ก่อนที่จะเงยหน้าแลสายตาไปยังชายคนนั้นที่บังอาจมาขวางหน้า และก้าวเท้าจะมุ่งหน้าไปที่รถของฉันตามเดิมแต่ก็ต้องโดนดึงเสื้อหนังจากด้านหลังเหวี่ยงไปชนกับผนังปูนเก่าๆอย่างเต็มแรง

                ปึ้ง !!

                "โอ้ย!....แกทำอะไรของแก....เมาแล้วอย่ามาพลางดิวะ Damn!!" ฉันเอามือข้างหนึ่งปัดฝุ่นที่หลังก่อนที่จะยกมือชี้หน้าสบถคำหยาบคายใส่หน้าคนตรงหน้าเสียงดังลั่นลานจอดรถ

                "ถ้าไม่อยากตายไปกับฉันซะ!!" ชายฉกรรก์กลุ่มหนึ่งค่อยๆเดินออกมากซอกมุมต่างๆ และมือใหญ่ของใครซักคนกำลังจะเอื้อมมาจับแขนฉันลากไป

                "พวกแกไปไกลๆ....ถ้าพวกแกไม่อยากมีเรื่อง!" ฉันเอามือปัดป้องมือโสมมออกอย่างสุดแรงแล้วเลื่อนมือไปหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าก่อนที่จะโทรหาอาตี้ แต่แล้วเมื่อปลายสายกำลังจะตอบรับก็โดนฉุดโทรศัพท์ปาไปกระทบกับพื้นซีเมนต์อย่างแรง

                ฉันเลื่อนสายตาไปประทะกับหัวหน้ากลุ่มชายฉกรรก์อย่างท้าทายพลางยักคิ้วเยอะเย้ยก่อนที่จะรีบวิ่งไปเอาขวดเบียร์ปล่าวที่ล้มระเนระนาดอยู่กองใหญ่หลังสุขาชายเขวี้ยงไปยังกลุ่มกลุ่มนั้น และได้ยินเสียงโอดออยเป็นระยะ ก่อนที่จะเลื่อนมือไปหามีดเล็กที่ฉันเอาแหน็บไว้ข้างๆหัวเข่าแต่ก็ต้องใจหายเมื่อมันไม่อยู่ที่หัวเข่าของฉันแล้ว

                "แกกำลังหาเจ้านี่อยู่ใช่ไหม....?" หนึ่งในกลุ่มชายฉกรรก์เอามีดไฟฟ้าของฉันมาแกว่งตรงหน้าไปมาพลางค่อยๆก้าวเดินมาหาฉัน ก่อนที่จะตามมาด้วยลูกน้องของมันที่กำลังจะลุกขึ้นจากพื้นเดินมายังฉัน

                เอาเถอะ!...คนเราจะตายก็คือตายไม่มีใครสามารถหยุดมันเอาไว้ได้หรอก!!!!!.....

                "ไม่แมนเลยว่ะ...ใช้อาวุธทำร้ายผู้หญิง...หน้าตัวเมียไม่มีกำลังหรอไง..." ฉันเดินเข้าไปยิ้มเยาะเย้ยกับคนตรงหน้า " ฝากไปถามทีอาด้วย...แน่จริงอย่าใช้ลูกน้อง!...กลัวจนหางหดทีหลังก็อย่ามาตามรังควาน!!!" คำพูดที่ออกมาอย่างอัตโนมัติของฉันทำให้ฉันอึ้งไปอย่างไม่รู้ตัว....ทีอา?...เธอคือใครกันนะ....

                และเมื่อพวกนั้นกำลังจะจี้มีดไฟฟ้าพุ่งตรงมาหาฉันก็ต้องหยุดชะงักด้วยคำพูดของฉัน

                "หึ...ไอพวกจรจัด!"

                "จับมัน..!!"

 

 

                อีกด้านหนึ่งด้านซียูร์บาร์

                RRRRR RRR RR!!

                เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นระหว่างความเงียบงันนั่นจึงทำให้อาตี้สะดุ๊งเล็กน้อยพลางร้วงโทรศัพท์ขึ้นมาดูชื่อก่อนที่จะกดรับสาย

                "ซาฟา!!...เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม.." ชื่อนั้นทำให้จีซัดส์ที่กำลังยืนเครียร์กับเจย์นัซหันขวับมามองอาตี้ที่กำลังหันหลังคุยโทรศัพท์อยู่

                "..." ความเงียบที่ตอบรับมานั้นทำให้เธอสังหรณ์ใจเป็นอย่างมาก

                "เอ๊ะ..ซาฟาเธอคุยอยู่หรือปล่าว...ฮาโหลซาฟา...ซาฟา!!"  เสียงของหล่อนทำให้จีซัดส์รีบเดินมาทางหล่อนก่อนที่จะคว้าโทรศัพท์ไปคุยเอง

                "ซาฟา!...เธอได้ยินฉันไหม!!" ในใจของเขาพยายามลุ้นให้ปลายสายตอบรับมาแต่...มันก็มีแต่ความเงียบที่ไร้เสียงเจือแจ๊วของเธอ เขายัดโทรศัพท์ลงไปในมือของอาตี้ก่อนที่จะวิ่งมุ่งหน้าไปยังลานจอดรถ ในใจของเขากำลังสับสน....และทรมานในเวลาเดียวกัน ทั้งๆที่ตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

                อาตี้เพิ่งนึกขึ้นได้จึงมองไปยังอ่างน้ำแต่ก็มีแค่ความว่างปล่าว ไร้ตัวตนของซาวน์นา ก่อนที่หล่อนจะวิ่งตามจีซัดส์กับเจย์นัซออกไปยังลางจอดรถ

                ขอให้ไม่เป็นไปอย่างที่เธอคิดเหอะ...!!!

 

 

 

                "ปล่อยฉันนะ! ไอพวกลูกหมา!!...." ฉันพยายามรวบรวมแรงทั้งหมดสบัดร่างให้ออกจากเงื้อมมือของชายฉกรรก์ทั้งสามคนที่กำลังจับตัวฉันไว้แต่กำลังเพียงน้อยนิดของฉันไม่มีผลใดๆต่อพวกมันเลย...!

                "สาวน้อย...เธอจะเลือกอย่างไหนดีนะ....มีความสุขสำราณใจกับพวกพี่หรือจะตายด้วยมีดไฟฟ้าของรักของหวงของเธอก่อนดี...?"

                มือสรกปกของหนึ่งในนั้นลูบไล้คางของฉันไปมา...นั่นทำให้ฉันรู้สึกยิ่งกว่าสอิดเสอียน

                ให้ตายเถอะ...!! พวกมันโครตนรกเลย...!!!

                ถุ้ย!!

                "ฉันขอตายดีกว่า.....!!" ฉันถุยน้ำเลือดที่ไหลออกจากมุมปากใส่มือของมันที่กำลังลูบคางฉันไปมา

                เพี้ยะ !!

                "อีนี่...!!! อยากตายมากนักใช่ไหม" แรงตบกำลังมหาศาลของพวกมันประหนึ่งกับมือผู้หญิงเป็นสิบคนรวบรวมแรงสบัดแบบไม่ยั้งมายังใบหน้าของฉันอย่างโหดเหี้ยมจึงทำให้ฉันหน้าสบัดไปอย่างรวดเร็วภายในเสี้ยววินาที

                ฉันค่อยๆหลับตาพริ้มลงพยายามยอมรับกับชีวิตของตัวเองที่กำลังจะหมดในระยะเวลาไม่ช้านี้ ในขณะที่มันกำลังเงื้อมมือใหญ่ที่กำลังกำมีดไฟฟ้าของฉันอยู่ขึ้น พยายามจะเลงเป้าหมายมาที่ท้องน้อยของฉัน

                พระเจ้า!!.....ฉันรู้สึกแย่จริงๆ

                กรี๊ดดดดดดดด!!!!!!

                ฉึก!!

                ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นก่อนที่จะรู้สึกว่าตัวเองไม่เจ็บตรงไหนเลย พอมองไปยังพื้นเบื้องล่างก็ต้องสอึกเมื่อเห็นเพื่อนรักของฉันนอนขดจมกองเลือดอยู่เบื้องล่าง  พวกชายฉกรรก์ที่เห็นเช่นนั้นถึงกับอึ้งจนพากันวิ่งหนีไปคนละทิศละทาง ทิ้งไว้ก็แต่มีดไฟฟ้าที่หล่นลงมาตกกระทบกับพื้นเสียงดัง

                แกร๊ง!! ~

                 "..."

                "ไม่นะ!!!!"  ฉันรีบนั่งลงพยุงเพื่อนที่แสนดีของฉันขึ้นมากอดไว้พลางถอดเสื้อหนังหนามาปิดแผลไว้อย่างรวดเร็ว

                "ซาวน์นา!! เธออย่าเป็นอะไรนะซาวน์นา!!" ฉันพยายามโอบกอดกระชับร่างเล็กในชุดบางเล็กอย่างแนบแน่น ปฏิกิริยาของคนตรงหน้าไม่มีท่าทีว่าจะตอบโต้ใดๆ  "ใครก็ได้ช่วยเพื่อนฉันด้วย!!! ได้โปรด..." ขอบตาของฉันเริ่มแดงกร่ำไปด้วยน้ำตา

                "..."

                "ซาฟา....!!!" เจย์นัซที่วิ่งมาเห็นก็อึ้งหยุดนิ่งยืนกับที่ พลางชำเลืองตาไปมองที่มีดไฟฟ้าแล้วเลื่อนมามองหน้าฉันอย่างล้นมีแต่คำถามมากมายติดอยู่ในใจ ตามมาด้วยอาตี้และจีซัดส๋

                "ซาวน์นา!!!" เสียงลั่นของอาตี้บ่งบอกว่าเธอกำลังช็อคและตกใจเป็นอย่างมาก ก่อนที่เธอจะดึงร่างบางออกมาจากโอบกอดของฉันก่อนที่จะสบัดเสื้อหนังของฉันออกไปกองบนขอบฟุตบาทอย่างแรงเหมือนกับมันไร้ความหมายสำหรับเธอ ดวงตาของฉันกระตุกวาบทันทีเมื่อเห็นการกระทำของอาตี้ทั้งๆที่เธอไม่เคยทำเช่นนี้กับฉันเลย

                ฉันทำอะไรผิดหรอ....

                "เจย์นัซ...!! ช่วยซาวน์นาด้วยพาซาวน์นาไปโรงพยาบาลอย่างด่วน!!" เมื่อถูกเรียกโดยเสียงของอาตี้ เจย์นัซก็ส่ายหน้าอย่างเอือมระอามาที่ฉันก่อนที่จะเอ่ยคำคำนึงที่ฉันไม่อยากจะฟังมากที่สุด

                "ฉันนึกไม่ถึงว่าคนอย่างเธอจะทำแบบนี้...."

                ฉึก! เหมือนกับอุกาบาดที่กำลังพุ่งตรงมายังจิตใจของฉัน มันทำร้ายจิตใจความรู้สึกทำร้ายฉัน...ทำร้ายจนไม่เหลือกำลังใจ...

                "อาตี้!...เจย์นัซ...พวกนายกำลังเข้าใจผิดนะ!! ฟังฉันก่อน! อาตี้ อาตี้!!" ฉันมองไปยังกองเลือดด้วยหัวใจที่ปวดร้าวก่อนที่จะมองไปยัง จีซัดส์ผู้ที่ยืนแน่นิ่งมองมาที่ฉันอย่างเฉยชา ขอเถอะพระเจ้าขอให้มีหนึ่งคนเข้าใจฉันก็ยังดี....

                "จีซัดส์....ฉัน"

                "ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว!!...หลักฐานก็เห็นตำตาว่าเธอจงใจจะทำร้ายเพื่อนที่รักเธอมาก!!"

                "..."

                "เธอทำไปได้ยังไง!! เธอหึงฉันหรือว่าหวงฉันกันแน่!!"

                "ฉันจะบอกเธอดีไหม เธอไม่มีสิทธิ์ที่จะมากระทำแบบนี้เพราะหวงหรือหึงฉัน!! ผู้หญิงสารเลวอย่างเธอฉันไม่อยากเอาเธอมาเป็นแม่ของลูกหรอก!...เชื่อฉันเถอะแล้วหลงคิดอมนุษย์บ้าบอนั่นเสียที! ซาวน์นาถูกจับตัวไป บังเอิญฉันก็เห็นเลยช่วยเหลือเธอช่วยเงินเป็นหลักสิบกว่าล้าน!!...และรอยประทับตรงหน้าอกฉันมันเป็นจูบของเพื่อนฉันที่ฉันไม่ได้ซีเรียสหรือมีใจกับเธอเลย!!...โปรดเข้าใจฉันด้วยนะ...ก่อนที่จะตัดสินใจงี่เง่าไปเอง!"

                จีซัดส์นั่งชันเข่าก่อนที่จะบีบคางฉันแน่นแล้วระเบิดอารมณ์ใส่หน้าฉันแบบไม่ยั้ง

                ฉันขอโทษ ซาวน์นาฉันขอโทษ.......

                 ความรู้สึกผิดของฉันปะดังปะเดรุมเร้ากันเข้ามาจนยากที่จะบรรยาย ฉันถูกตราหน้าว่าเป็นฆาตกร....ใช่! ฉันมันเลวมากใช่ไหมงั้นทีหลังก็อย่ามา...อย่ามา จริงสิเขาไม่ได้ยุ่งอะไรกับฉันเลยนี่นา

                "ฮึก!! นายคิดว่าฉันชอบนายหรอไง นายมันหลงตัวเองที่สุด!! จำไว้ใส่กระโหลกอันชอกช้ำของนายไว้เลยนะ!ในหัวใจของฉันมันแหลกเหลวในวันที่นายก้าวเข้ามาแล้วหล่ะ!... และอย่าหาว่าฉันไม่มีสิทธิ์ในหัวใจของนายเลย นายเองก็เหมือนกันนายไม่มีสิทธิ์เลยแม้แต่นิดเดียว!....ฉันแหละฉันจะดีใจมากถ้าคนที่ชื่อจีซัดส์ไม่มีนิสัยนรกหลายขุมแบบนาย!!"

                เปรี้ยง!!!

                สิ้นเสียงของฉันฟ้าร้องกระหึ่มมันดังและเจ็บปวดเหมือนกับหัวใจของฉันมันถูกบดขยี้อย่างไม่เหลือแหลก!! มันเหมือนกับเท้าของใครสักคนกำลังหยีบและบดขยี้มันบนพื้นถนนประหนึ่งกับบุหรี่ที่สูบแล้ว!!

                "นายคิดว่าฉันมีความสุขนักหรือไง หึ! ชีวิตของฉันก็เหมือนชีวิตของคนอื่นจะแตกต่างกันตรงที่บางคนจะใช้ชีวิตของตัวเองแบบไหน! ทุกสิ่ง...ทุกอย่างที่ฉันอยากได้...เสื้อผ้าราคาแสนแพงของมีค่าต่างๆฉันมีเงินฉันสามารถซื้อทุกอย่างได้! แต่ฉันไม่สามารถซื้อความเข้าใจของนายในทางที่ดีได้เลย!! ฉันใช้ชีวิตไปวันๆจนวันนั้นวันที่ผู้ชายคนนี้ก้าวเข้ามาในชีวิตของฉัน....ด่าฉันสารพัดสารเพอย่างเจ็บร้าว..ตั้งแต่วินาทีแรกที่เขาก้าวเข้ามา ฉันสามารถสัมผัสได้บางสิ่งหลังจากได้สบตาเขา แม้จะเป็นเพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ....แต่ฉันกับรู้สึกว่าเคยรู้จักเขามาก่อนแต่ก็นึกไม่ออก"

                "..."

                "ฉันได้ในสิ่งที่ตัวเองฝัน...ฉันมีรถสวยๆมีคอนโดหรูๆ แต่มีน้อยคนที่จะรักฉันอย่างแท้จริง....ฉันมันไร้คุณค่ามากนักสำหรับนายใช่ไหม..."

                "เธอกำลังพร่ำเพ้ออะไรอยู่!" เสียงของจีซัดส์ดังลั่นแข่งกับเสียงฝนที่ตกกระหนำลงมาอย่างบ้าคลั่ง เขาเลื่อนมือมาบีบไหล่ทั้งสองข้างของฉันพลางเขย่ามันอย่างแรง จนตัวของฉันสั่นไปตามแรงนั้น

                "จีซัดส์!! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!!" ฉันทุบหน้าอกเปลือยของจีซัดส์อย่างเต็มแรง

                "ยัยฆาตกรหน้าใส!!...เธออย่ามาเหยียบที่คฤหาสน์ซันซายน์อีกนับจากนี้!!! ฉันไม่อยากเห็นหน้าเน่าๆของเธออีกแล้ว!!"

                "..."

                "..."

                "ฮึก!.....ฉันไปก็ได้!"  เธอพูดก่อนที่จะเอามือสองข้างสบัดมือหนาของจีซัดส์ที่กำลังบีบไหล่น้อยของเธออย่างแรง ก่อนที่เธอจะเดินไปหยิบเสื้อหนังเข้ามากอดไว้และหันหน้ามามองจีซัดส์ด้วยน้ำตาที่เอ่อล้นลงมาเป็นสาย ใบหน้าของเธอกับดวงตากลมโตประกายสีชมพูระเรื่อของเธอในตอนนี้มันช่างแสดงให้เห็นถึงความเหน็ดเหนื่อยและอ่อนล้า ก่อนที่เธอจะสตาร์ทรถขับย้ายออกไปลับสุดสายตาของจีซัดส์

                "..." เขายืนกำมัดแน่นิ่งอยู่กับที่โดยไม่คิดที่จะเคลื่อนย้ายตัวเองไปไหน ก่อนที่จะเดินไปกำมัดชกกับชกกับเสาลานจอดรถ

                "โธ่เว้ย!!" ในเมื่อเขาเกือบจะลืมมากิตะภายในสามปีได้แล้ว เธอ 'ซาฟา' ก็ยังตามมาทำให้เขายังนึกถึงเธอไม่เคยเปลื่ยน จีซัดส์เลื่อนมือไปหยิบกระเป๋าเงินขึ้นมาดูรูปที่เธอถ่ายคู่กับสาวน้อยมากิตะในชุดแพรสีชมพูคู่กลมกลืนกับผมสีน้ำตาลยาวสลวยใบหน้าของเขากับเธอในตอนนั้นช่างดูมีความสุขสันต์เหนือสิ่งอื่นใดๆที่จะเข้ามาขวางกั้น... ความรักที่สมบูรณ์แบบของเขาสองคนนี้ได้

                จีซัดส์เอานิ้วมือลูบใบหน้าของหญิงสาวในรูปอย่างแผ่วเบา ใบหน้าที่ยิ้มแย้มร่าเริงเสมือนกับเด็กสาวใสไร้เดียงสา

                จากนี้ไปจะไม่มีซาฟาเข้ามายุ่งกับเขาแล้ว....แต่ยังไงหัวใจก็ยังโหยหาอยู่ดี......

38 ความคิดเห็น

  1. #34 Candy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2555 / 21:22
    ทีอาเธอร้ายเสียจริง !!!
    #34
    0