Autumn Black • อสุราร้าย เจ้าชายยาพิษ (จบแล้วจ้า)

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 5 ตอนที่ 5 Painful ความเจ็บปวด : By เด็กหญิงผมจุก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 ส.ค. 55

5

Painful

ความเจ็บปวด

 

 

                 ฉันลืมตาตื่นจากห้วงนิทราแห่งความฝัน อ๊ะ...เท่าที่ฉันจำได้เมื่อคืนฉันนอนอยู่บนหน้าอกของจีซัดส์นินาแล้ว...มันสลับปรับเปลี่ยนกันได้ยังไงเนี่ยกลับเป็นฉันนอนหงายทับด้วยผ้าหุมนุ่มอ่าตายจีซัดส์ห่มให้ฉันแน่ๆเลย ฉันหันซ้ายหันขวามองหานาฬิกาและพอเจอนาฬิกาตรงหัวเตียงแล้วฉันก็เพ่งสายตาจับจ้องไปยังปลายเล่มนาฬิกาอย่างสลึมสลือก่อนจะหัวเราะให้กับหัวเอง

                "ฮาๆๆ มันไม่ใช่เรื่องจริง =[ ]=' ให้อยากสิมันไม่ใช่เรื่องจริ๊งงง TOT" นี่เก้าโมงแล้วหรอนายจีซัดส์ทำไมนายไม่ปลุกช้านนนน ไอหน้ากร๊วก! จากนั้นฉันก็ค่อยๆยันตัวเองลุกขึ้นจากเตียงใหญ่แล้วรีบเร่งฝีเท้าไปยังห้องส่วนตัวของฉันเอง ถ้า จีซัดส์ รู้ว่าฉันเช็ดตัวให้หมอนั่น ฉันต้องเสียฟอร์มแน่ๆ! กรี๊ด ฉันไม่เคยเช็ดตัวให้ใครเลยนะ -0- จะว่าไปที่นี่มันก็ใหญ่เอาการเลยแหละ(ขาสั้นเองตะหาก) ฉันวิ่งลิ่วเข้าห้องนอนของฉันแล้วหยิบผ้าเช็ดตัวที่พับไว้บนโตฟาก่อนจะปิดประตูห้องน้ำดังปัง! จนได้เสียงอุทานสาวใช้ที่ทำความสะอาดระเบียงอยู่หน้าห้องก่อนจะเข้าห้องน้ำมาว่า......

                "อุ๊ ขอโทษค่ะคุณสาวใช้

                "^^"

 

               

20 นาที

                แฮกๆๆๆ จากนั้นฉันก็มาจบลงด้วยห้องทานอาหารสุดหรุ!! ที่นั่งกันพร้อมหน้าพร้อมตาแต่ขาดหนึ่งคนคือคนที่เดินตามหลังฉันมานั่นเอง มายไลท์ อร๊าย~! ช่างเป็นวงที่แสนจะอบอุ่นเสียนี่ปะไร >O< อ่าฉันรู้สึกว่าฉันทำของสำคัญบางอย่างหล่นไปนะ ช่างเหอะไม่มีเวลามาสนใจแล้วถ้าไปไม่ทันเวลา สัมภาษณ์สด ก็อดตังกันพอดี ฮึ! จริงสิฉันต้องไปฝึกแข่งรถนี่นา ฉันต้องแต่งตัวเปรี้ยวๆสิ *0* เดี๋ยวเพื่อนๆฉันก็หัวเราะเยาะฉันพอดีว่าฉันแต่งตัวเชยราวกับแว๊นบอยสก๊อยเกิลย์

                "ฉันสมเพชเธอจริงๆ ยัยผีบ้า -*-" ทายซิว่าใครเป็นคนพูดจะเป็นใครไปได้นอกจากไอ้หมอบ้านี่ ราเชล

                "นี่เธอวิ่งหนีผีกระสือมาหรือไง ?= =" ราไซย์

                บ้านพวกเรามีผีกระสือด้วยหรอ นอกจากยัยนี่ มายไลท์ ชี้มาทางที่ฉันก่อนจะก้มตัวไปหยิบของอะไรบางอย่าง แต่ฉันไม่ได้สนใจ

                "สวัสดีตอนเช้า ทานอาหารซะสิ" ส่วนนี่เสียงผู้หวังดี เจย์นัซ ส่วนคนที่ไม่พูดไม่จานั่งเต๊ะท่าอ่านหนังสือ เพศศึกษา หน้าตายด้านนั่นก็คือนาย จีซัดส์ เจ้าเก่า (ขายเฉาก๋วยหรอ)

                "เพราะนายจีซัดส์ฉันถึงตื่นสาย" ฉันขึ้นเท้าสะเอวด่าหมอนั่นแว๊ดๆๆ แต่ทำไมหมอนี่ไม่สทกสท้านโอ้ว =O= สมาธิพี่แกนี่สุดยอดจริงๆ และแล้วเสียงของ มายไลท์ ก็ทำให้ฉันหน้าด้านด่าหมอนั่นไม่มีหยุดหันควับไปด้านหลังทันที

                "เธอทำไอนี่หล่นกลางทางหรือป่าว?" ฉันค่อยๆหันไปแล้วก็ไป จ๊ะเอ๋ กับยกทรงลายเสือสีแดงชมพูเปรี้ยวจี๊ดจ๊าด ที่ใส่ตะข้อยังไม่เสร็จเพราะรีบจนเกินไป T^T ฉันรีบเอามือปิดหน้าอกทันทีถึงว่าทำไมมันโล่งๆ อร๊าย! ยังดีนะที่ฉันใส่เสื้อหนาสีดำไม่งั้นคงได้เห็นสุดที่รักสองหัวของฉันแน่ =O= จากนั้นฉันก็รีบเดินหน้ามุ่ยขึ้นห้องทันที แหม! จะอยู่ให้ป๊ะป๋าชมหรอคะ = = ยังไม่ทันจะเก้าเท่าเดินได้เก้าที่สิบเสียงนรกนั่นก็บังเกิดขึ้นอีกครั้ง -.-

                "นี่ยัยติ๊งต๊อง อย่าลืมเอาไอนี่ไปด้วยฉันสะสมมันจนจะเอาไปขายที่สยามได้แล้ว" จีซัดส์คว้ายกทรงที่ มายไลท์ กำลังหมุนเล่นอย่างเมามัน(ส์) จะเอาให้สายมันหลุดเลยหรอไง =O= ก่อนจะโยนไปกอง แหมะ! ตรงหน้าฉัน...!! การอยู่ที่นี่วันแรกทำให้ฉันอับอายขายขี้หน้าได้ขนาดนี้เลยหรอ แล้ววันอื่นๆล่ะมันไม่ต้องเอาไส้ของฉันมาแหว่งเล่นเลยหรือไง T^T ฉันหันไปทำหน้า 'เชอะ!' ใส่พวกนั้นก่อนจะรีบใช้กำลังขาวิ่งร้อยเมตรไปยังห้องของฉันทันที ไม่มีอะไรน่าอับอายมากกว่านี้อีกแล้ว ให้ตายสิ! T___T

                หน้ากระจกเงาบานใหญ่

                พอฉันสวมเสื้อในลายสตอเบอร์รี่เสร็จแล้ว (จะบอกทำไม= =) ฉันก็เอาชุดเดรสสุดเปรี้ยวมาใส่ทันที แหงล่ะมีเวลาไม่มากพอแล้วต้องรีบไปให้ทันงาน สัมภาษณ์  ให้ได้ T^T ฮือ การ์ดอน! ถึงเมื่อก่อนฉันจะรักนายมากแค่ไหนแต่ตอนนี้พอรู้ว่านายหักหลังฉันความรู้สึกที่ฉันมีให้นายกลับกลายเป็นทรายที่สากเท้าอยู่ตลอดเวลา สักวันฉันจะต้องได้ที่หนึ่ง ฉันจะเอาที่หนึ่งมาจากนาย คอยดูไว้การ์ดอน!!!

ฉันพลางคิดอะไรเรื่อยเปลือยจนเท้าเล็กที่อยู่ในรองเท้าหนังส้นสูงสีดำเท้ามาแตะบริเวณภายในห้องทานอาหารอีกครั้ง ท้ามกลางสายตาตกตลึงของผู้ชายทุกคนมองมาทางฉันเป็นตาเดียว

                "O[ ]O!" <<<< ทุกคนในห้องทานอาหาร

                "อ่อ! อาหารฉันไม่ทานนะขอแค่กาแฟหนึ่งแก้วก็พอแล้ว" ฉันหันไปเอ่ยปากบอกสาวใช้ที่กำลังส่งสายตาหยาดเยิ้ม ใส่ ราเชล ก่อนที่เธอจะหันมาแยกเขี้ยวใส่ฉันแล้วเดินไปที่ห้องครัวอย่างอารมณ์เสีย โหยนี่เขาจ้างแกมาเป็นคนรับใช้นะยะไม่ใช่จ้างมาเป็นหุ่นหยาดเยิ้ม ฉันรู้แล้วว่าทำไมที่นี่มีสาวใช้กับแม่บ้านเยอะจัง ดู๊ดูหน้าตาเจ้าของบ้านแต่ละคนสิฉันไม่อยากจะชมเขาจริงๆ

                "นี่ยัยบ๊องผู้ใส่ซื่อคนที่ทำยกทรงหล่นกลางทางประกี้หายหัวไปไหนแล้ว" ลาเชลเดินตรงเข้ามาถามฉัน เอ่อลืมๆเรื่องนั้นไปก็คงไม่มีใครเอาท่อนซุงมาตีกบาลนายหรอกนะ

                "อ่อ! ฉันจะบอกให้ทุกคนรู้ไว้ว่าเมื่อฉันเป็นมากิฉันจะเป็นหญิงสาวผู้ใสซื่อแต่เมื่อฉันเป็นซาฟาฉันจะเป็นผู้หญิงสารเลว เข้าใจไหมทุกคน" ฉันยกมือขึ้นลูบหน้า จีซัดส์ ก่อนจะเอ่ยปากว่า "ที่รัก หวังว่า...คงไม่เมาอีกนะคะคือว่าฉันไม่มีแรง" คำพูดของฉันทำให้พวก Evil sax man อึ้งกันยกใหญ่ "คิคิ ฉันไม่มีแรงเช็ดตัวให้นาย" ฉันพูดพลางยกนิ้วชี้เรียวแตะปากนายเลสเต้ ดูท่าหมอนี่จะอ้าปากพูดทะลึ่งกับฉันแน่ๆ

                "สัมภาษณ์ เสร็จแล้วเธอจะไปไหน?" จีซัดส์เอ่ยปากถาม

                "ฉันจะไปแข่งรถ!"  ฉันเอ่ยพลางลากสายตามองดูนาฬิกาข้อมือ น...นี่มันเก้าโมงครึ่งแล้วหนิ แย่แล้ว!ฉันเตรียมจะวิ่งออกจากตรงนั้น แต่ก็ถูกมือหนาของใครบางคนคว้าข้อมือไว้ก่อน "ฉันไม่ให้เธอไปเธอรู้ไหมแข่งรถมันเสี่ยงอันตรายรู้ไหม"

                "ฉันไม่สน! นายเป็นคนนอกนายจะรู้อะไร" ฉันโต้ตอบเขากลับไป

                "นี่เธอ...."

                "ฉันไม่ใช่มากิตะของนาย โปรดเข้าใจให้ดีด้วย!" ฉันพูดทิ้งท้ายก่อนนะหยิบกระเป๋าหนังคู่ใจก่อนที่จะเดินออกมา สายตาฉันเหลีอบไปเห็นจีซัดส์พยายามจะตามมาแต่ยังไง...เขาก็ไม่ตามมาอยู่ดีนั่นแหละ.....

 

 

 

                บริษัท EXF สถานที่จัดรายการ สัมภาษณ์ Gossip star

                พอฉับขับรถ   Pagani Zonda C12 F  เข้ามาในเขตบริษัทแล้วสักข่าวทั้งหลายต่างก็พากันวิ่งกรู๊เข้ามาล้อมรถของฉันไว้หมด

                "คุณซาฟาคะเรื่องของคุณกับคุณการ์ดอนทำไมถึงมีเรื่องกันคะ" นักข่าวคนที่หนึ่ง

                "คุณจีซัดส์ทำไมถึงมารับคุณครับ" นักข่าวคนที่สอง

                "การ์ดอนคิดจะเขี่ยคุณทิ้งจริงๆใช่ไหมคะ" และนักข่าวคนที่สาม

                "เอ่อ...=_=...พี่ๆนักข่าวคะเอาไว้ถามในห้อง สัมภาษณ์ จะดีกว่าไหมคะ?" ฉันถอดแว่นเก็บแล้วเอ่ยถามพี่ๆเขาด้วยสายตาเบื่อหน่ายสุดๆ

                "อย่าให้ซาฟาวีนแตกซาฟาไม่อยากเป็นข่าวค่ะ" หลังจากนั้นฉันก็เดินขึ้นลิฟล์ไปห้องจัดรายการทันที

                "ขอต้อนรับคุณซาฟาค่า!" ฉันเดินขึ้นไปบนนั้นพร้อมทำทำความเคารพทุกคนแล้วนั่งลง เสียงปรบมือดังอย่างพร้อมเพรียงภายในห้องส่ง

                "เรื่องข่าวของคุณกับคุณการ์ดอนมีอะไรจะบอกไหมคะว่ามันจริงหรือเท็จคะ"

                "เท็จค่ะ....!" ฉันตอบเน้นย้ำอย่างหนักแน่น นั่นทำให้ทุกคนในห้องส่งแทบไม่เชื่อว่ามันเป็นเรื่องเท็จ "เฮ้อน่าอนาถใจจังเลยนะคะ ที่คุณการ์ดอนกับเป็นวายฉันก็ไม่รู้จริงๆว่าเพื่อนสนิทฉันไปแอบหลงไหลได้ปลื้มกับผู้ชาย แล้วดูข่าวสิคะดันออกมาอย่างนี้ ซาฟาเศร้าใจจังเลยค่ะ..." ฉันว่าพลางทำสีหน้าดร่าม่าสุดๆ

                "ซาฟากับเดย์แค่เล่นละครกันแค่นั้นเองอะค่ะ เดย์เขาบอกว่ากลัวจะมีข่าวเขากับผู้ชายคนนั้นโผลออกมา จึงขอร้องซาฟาทุกวิธีทาง แหมคุณพิธีกรคะขึ้นกับกราบเท้าเลยนะคะ...."

                โฮ ....!!

                เสียงในห้องส่งค่อยๆดังขึ้น ทุกชีวิตต่างก็หันหน้าไปซุปซิบกันอย่างเมามันส์ "เขาบอกว่าช่วยเป็นแฟนกับเขาหน่อย... ที่ซาฟาโดนเหวี่ยงลงพื้นเมื่อวันนั้นเดย์ขอให้ซาฟาแกล้งทำเป็นล้มตัวลงทำเป็นร้องไห้ เพราะว่าแฟนของเดย์อะสิคะดันไม่พอใจ เฮ้อ......เดย์อนุญาติซาฟาเพื่อมาปล่อยข่าวนี้เองค่ะ เขาไม่กล้าสู้หน้าแฟนคลับเขาทั้งหลายเลยเนี่ยคิดมากจนลมจับตั้งหลายหนแล้ว สาวๆของเดย์คะอย่าเพิ่งหมดหวังนะคะ ยังเหลือหนุ่มหล่อห้าคนวงกับน้องมากิตะสุดน่ารัก (ชมตัวเอง) ได้จากวง Monoceros อยู่นะคะ^O^"

                "อ่อใช่สิ....คุณพอจะรู้เรื่องข่าวของหนุม่ๆวง  Monoceros ไหมคะ^__^?"

                "อ่อรู้เป็นอย่างดีเลยล่ะค่ะเริ่มจากคนแรกเลยนะคะ ราเชล ค่ะเขาไม่เป็นผู้ชายที่เจ้าอารมณ์สุดๆ แต่จิตใต้สำนึกของเขาเป็นผู้ชายที่อ่อนโยนมากเลยนะคะ ส่วนหมอนั่น มายไลท์ เขานิสัยเด็กๆมากเลยค่ะชอบแกล้งคนอื่นอยู่เรื่อย "

                "กรี๊ดดดดดดดด~!!! กรี๊ด~!!!" บรรดาแฟนคลับต่างพากันกรี๊ดกร๊าด

                "ส่วน เจย์นัซ เขาเป็นคนเป็นห่วงเป็นใยคนอื่นค่ะ ขนาดซาฟายังไม่ได้ทานอะไรเขายังเอามาขนมปังกับโกโก้มาวางไว้บนโต๊ะข้างเตียงตามด้วยจดหมายน่ารักๆเล็กๆ แต่แฟนคลับอย่าเพิ่งน้อยใจไปเลยนะคะ เขาเอามาให้ในฐานะพี่ชายที่แสนดีคนนึงเองค่ะ แล้วบางคนอาจจะสงสัยว่าทำไมซาฟาไม่ได้ทานอะไรเลยก็เพราะว่าซาฟามัวแต่เช็ดตัวให้ จีซัดส์ อยู่ไงคะ ^-^!"

                "ว้าว! งั้นแสดงว่าคุณซาฟากับคุณ จีซัดส์ เป็น...."

                "ใช่ค่ะ! ^^ เราสองคนกำลังคบหาดูใจกันซักระยะนี้แล้ว...นี่ฉันบอกรายการนี้เป็นรายการแรกเลยนะคะเนี่ย" เสียงฮือฮาในห้องจัดรายการดังขึ้นยกใหญ่เมื่อฉันเพิ่งเอ่ยประโยคประกี้ออกไป  เฮ้อขอโทษนะจีซัดส์ที่ฉันเอานายมาบังข่าวฉันกับการ์ดอน ฉันไม่ได้ตั้งใจดึงนายเข้ามาเป็นเครื่องมือเลยนะ....

                "คุณซาฟาได้ยินเรื่องของคุณ มากิตะ บ้างไหมคะเห็นเขาหายไปนานมาก"

                "อ่อ มากิตะ ช่วงนี้เขาเป็นไข้สูงน่ะค่ะต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ที่ปารีสไม่ได้ออกไปไหนแล้วช่วงนี้เป็นช่วงที่เขาซ้อมเต้นคอนเสิร์ตที่ใกล้จะถึงนี้แล้วค่ะ ถ้าใครคิดถึงคุณ มากิตะ ก็ซื้อบัตรเข้าไปรับชมกันได้นะคะรับรองว่าไม่ผิดหวังอย่างแน่นอนนะคะ"  

                "ขอเสียงปรบมือให้กับคุณซาฟาด้วยค่า"

                แปะ แปะ แปะ แปะ!! ฮิ้ว ๆ กรี๊ดดด กรี๊ดดด!! เสียงปรบมือกับเสียงร้องดังกึกก้องทั่วห้องรายการ.....

 

 

                คอนโด SO ZEE

                อ่าฮ้า ^O^ ในที่สุดฉันก็ สัมภาษณ์ เสร็จ เฮ้อกว่าฉันจะตอบคำถามบ้าๆบอๆของพวกอยากรู้อยากเห็นจนตัวสั่นนั้นใช้เวลาไปถึงครึ่งค่อนวันเลยแหละ เสียเวลาฉันจริงๆ = _ ='

                "เฮ้ๆ ยัยซาฟา" ฉันหันหลังไปมองยัย ซาวน์นากับยัยอาตี้ โบกไม้โบกมือมาทางฉัน

                "มันแทมงๆนะ...วันนี้น่ะ"

                "อ่าทึ่งจริงๆ สัมภาษณ์ วันนี้ไอ้หมอนั่นต้องอับอายจนลงแดงตายแน่ๆ" อาตี้เอ่ยพลางทอดสายตามองฟ้าที่เริ่มจะมืดสลัวแล้ว

                "นี่แหละซาฟาของฉันอะ ^O^" ยัยซาวน์เอามือมาตบไหล่ฉัน

                "เธอไม่คิดว่าหมอนั่นจะกลับมาเอาคืนงั้นหรอ?"

                "คิดอะคิดแน่นอนอยู่แล้ว แต่ฉันจะไม่เปิดโอกาศให้หมอนั่นได้เอาคืนฉัน : )"

                "ไม่มีทางเป็นไปได้หรอกที่แกจะไม่ได้โดนแก้แค้นน่ะคนอย่างหมอนั่นอะมันเสือผู้หญิงชัดๆ"

                "ฉันรู้ดี อาตี้ ขอบคุณนะที่เป็นห่วงน่ะ"

 

                ภายในสนามรถแข่ง

                บรื้น~!! บรื้น~!!  

                เสียงรถ Pagani Zonda C12 F  สีดำแดงและรถ  Bugatti Veyron สีเงาวับที่ไม่มีรอยขีดข่วน แข่งกันดังอย่างสนั่นลั่นสนาม

                ทว่ากลับมีรถ แอสตัน มารติน V12 Vanquish  ของจีซัดส์และตามด้วยรถถัดไปข้างหลังมีรถหรูคาราแพงสี่คันเชื่อได้เลยว่าวงที่กำลังโด่งดังอย่าง Monoceros ที่ความดังสนั่นทั่วเอเชียยกขโยงมากันมาอย่างแน่นอน

                ไม่น่าบอกเลยว่าฉันจะลากสังขารมาที่นี่ บรรดาแฟนคลับของแต่ละคนพากันมาอย่างคับคั่งเต็มสนามพลางส่งเสียงกรี๊ดวี๊ดว้ายเอากันยกใหญ่ ถึงขนาดขนป้ายอุปกรณ์แสงไฟกระพริบวิบวับมากันอย่างครบคันราวกับคอนเสิร์ตครั้งยิ่งใหญ่ยังไงยังงั้นแหละ ใครเป็นคนส่งข่าวเนี่ยฉันอยากจะตบกบาลซักป๊าบสองป๊าบสอดดีจังเลย (เธอกำลังว่ายัยซาวน์นากับยัยอาตี้อยู่นะ)

                ยัยอาตี้กับยัยซาวน์นาเห็นอย่างนั้นจึงเปิดประตูรถเดินตรงลิ่วมาหาฉัน บนหัวพวกหล่อนแล้วก็หล่อนมีเครื่องหมายปรัศนีเต็มไปหมด (มีตาทิพย์) และแล้วยัยอาตี้บ้าบุหรี่ก็ทำภารกิจด้วยการยืนพิงรถของฉันสูบมะเร็งเข้าปอดต่ออย่างถือวิสาสะ อย่างว่าล่ะเห็นกับหมาหมาเลียปาก (ดูเขาเปรียบเทียบ) - -^

 ทำไมพวกหนุ่มๆวง  Monoceros ถึงมาที่นี่ล่ะแก ยัยซาสน์ส่งเสียงเจี้ยวจ้าวใส่ฉันอย่างร่าเริงสดใส อะไรกันยัยนี่อารมณ์ดีอะไรมาเห็นทุกวันกับหน้าอย่างกับไก่ตุ๋นโสม

                  เขาตามฉันมา จะตามมาสอดอะไรก็ไม่รู้น่าลำคาณเป็นบ้าฉันพูดพลางเลื่อนมือสองข้างขึ้นไปกุมขมับตัวเองอย่างเซงจัดๆ

                 โอ๊ะโห! O_O ซาฟา ของเราเสน่ห์แรงจังว่ะ ยัยอาตี้เอามือมาผลักหัวฉันเล่น จะว่าไปยัยอาตี้ดูไม่เหมือนผู้หญิงเลย หล่อยิ่งกว่าผู้ชายธรรมดาๆอีก(แต่น้อยกว่าวง Monoceros) ฉันก็นึกว่ากำลังอยู่กับผู้ชายซะอีก

                จะเริ่มเลยไหม พวกแฟนคลับน่าเบื่อส่งเสียงกรี๊ดร้องจนแก้วหูฉันจะโพล่งเป็นรูอยู่แล้ว  ฉันว่าพลางหยิบบุหรี่ ESSE ขึ้นมาสูบจริงๆไม่อยากเริ่มหรอกฉันอยากจะเปลี่ยนเรื่องคุยมากกว่า

                ชิ! ทำมาเป็นเปลี่ยนเรื่องเนียนนะยะหล่อน!” ยัยซาวน์นาคว้าบุหรี่ทิ้งลงไปทรงใกล้เท่าของเธอก่อนจะใช้ฝาเท้าบดขยี้ ยัยนี่ก็เป็นอย่างงี้แหละอ่านใจในรถจึงได้เปรียบพวกมันที่ยืนซื่อบื้ออยู่นอกรถฉันฉันจึงออกตัวเร็วโดยไม่ต้องถามไถ่ให้สิ้นเรื่อง (โกงหนิ) ก่อนที่สองหล่อนดันหน้ามามองฉันก่อนจะกระโดดขึ้นรถไปอย่างไม่กลัวเสียภาพพจน์

บรื้น~!!!

รถแต่ละคันออกตัวอย่างรวดเร็วราวกับจรวด ฉันหยีบดันเร่งรถพลางครุ่นคิดถึงเรื่องการ์ดอน เวลานี้หมอนั่นเสวยสุขกับผู้หญิงคนอื่น แตกต่างกับฉันที่ต้องนั่งซื่อบื้ออยู่ในรถ เพื่อจะได้แย่งที่หนึ่งจากการ์ดอนมาครอบครอง

ทั้งๆที่หมอนั่นไม่ได้แตะรถเลยแต่ทำไม๊ทำไมหมอนั่นยังได้แชมป์มา 5 ปี หึ่ย!! ฉันตบพวกมลัยรถจนรถที่เร่งเต็มลิมิตแทบจะเสียหลักไปชนบังเกอล์ ไม่น่าเชื่อหมอนี่เล่นละครได้เก่งจริงๆ ชิ! ไอ้สารเลว แกกล้าหักหลังฉัน!

ในขณะที่ฉันกำลังคิดอะไรต่อมิอะไรไปมา รถของอาตี้ก็ไปเฉี่ยวท้ายรถฉัน จนเสียหลักพุ่งออกนอกทางหัวฉันจึงไปกระแทกกับกระจกหน้ารถ ก่อนจะรู้สึงถึงการสัมผัสของเลือดที่ค่อยๆย้อยลงมาจากหัว  ฉันเลื่อนมือขึ้นไปแตะแผลนั้นเบาๆจนฉันสะดุ้ง อุทาน

โอ้ย!!!” ให้ตายสิ แหมว่าคิดถึงนายนายก็สามารถทำร้ายฉันได้ แล้วถ้าเจอนายจริงๆนายไม่ทำให้ฉันเจ็บตายเลยหรือไง

เฉียบพลังนั้นก็มีรถของจีซัดส์ เข้ามาจอดข้างๆฉันก่อนเจ้าตัวจะเดินลงมาเปิดปะตูรถของฉันออก

 แข่งรถภาษาอะไรห๊ะ ยัยบ๊องไม่มีสติเลยนี่อะนะจะชิงตำแหน่งจากไอ้การ์ดอนได้ ยัยขี้เพ้อฝัน!” มือแข็งแกร่งอุ้มตัวฉันเดินไปวางบนเบาะข้างคนขับเบาๆ บรรดาแฟนคลับที่เห็นต่างร้องเสียงกรี๊ดกร๊าด กันกึกก้องสนาม

นักข่าวที่เห็นเหตุการณ์กำลังจะวิ่งมา สัมภาษณ์และถ่ายรูปฉันกับจีซัดส์แต่ก็ไม่สามารถเข้ามาได้เพราะมี รปภ. หลายคนคอยคุ้มกันไว้จากด้านนอก และจีซัดส์ก็นั่งประจำที่คนขับแล้วเร่งรถคันหรูไปยังคฤหาสน์  Monoceros

สายตาของ เจย์นัซ มองตามรถ  แอสตัน มารติน V12 Vanquish  คันนั้นอย่างยากจะอธิบายก่อนที่บรรดารถหรูของสมาชิกวง Monoceros เร่งเครื่องยนต์ตามรถหรูของ จีซัดส์ ไปยังคฤหาสน์เช่นกัน

อาตี้กับซาวน์นาเพื่อนสนิทของซาฟา ได้มองตามบรรดารถทั้งหกคันที่มุ่งตรงไปยังคฤหาสน์ Monoceros อย่างยากที่จะหาคำตอบ

 แกว่ามันแปลกๆไหม? อาตี้ ทอมบอยสาวเอ่ยขึ้นพลางทอดสายตามองไปยังเบื้องหน้า

 อืมยัยซาฟามันแค่หัวแตก แต่พวกนั้นกลับเป็นห่วงเป็นใยราวกับซาฟาเป็นแม่มัน

 และอาจจะมีใจให้ยัยซาฟาอาตี้เสริมขึ้นเบาๆ

 ไม่หรอกแกลองคิดดูสิบรรดาแฟนคลับยัยซาฟาฉันกับแกและบรรดาหนุ่มๆวง Monoceros เยอะแยะเต็มสนามเห็นเต็มตาว่ายัยซาฟาหัวแตก แล้วถ้ายัยซาฟาปลอมตัวเป็นมากิตะ ขึ้นมาแผลมันอาจจะเป็นหลักฐานว่ายัยซาฟาปลอมตัวเป็น มากิตะ  แล้วอีกอย่างพรุ่งนี้ต้องมีข่าวยัยซาฟากับจีซัดส์ แน่นอน

 มันจะใช้หรอแก ^_^” อาตี้หันขวับไปมองซาวน์นาก่อนจะไปยืนเผชิญหน้ากับหล่อน

 แกเข้าข้างแผนของตัวเองไปหน่อยหรือป่าว ที่จะจับคู่ยัยซาฟากับเจย์นัซอะ

 มันคงต้องเป็นจีซัดส์ มากกว่าที่จะคู่ควรกับยัยนั่นน่ะ

 มันอาจจะเป็นพรมลิขิต…” ซาวน์นาทอดสายตาไปเบื้องบนที่มีดวงดาวกระจัดกระจายท้องฟ้า

 พรมลิขิต?

 แกว่ามันไม่แปลกรึไงที่ยัยซาฟาหน้าตาคล้ายคลึงกับ มากิตะ ที่เสียไปแล้วทั้งนิสัย อะไรก็เหมือนหมด...หมดทุกอย่าง

 “…”

 หึ!...มากิตะ คนที่สองมาหาถึงที่ทำไมจีซัดส์มันจะปล่อยเธอไปหล่ะ?       

 

ภายในรถของ จีซัดส์ ที่เงียบราวกับป่าช้า

 ฉันไม่ได้เป็นตายอะไรซักหน่อยทำไมต้องไปคฤหาสน์!” เสียงของฉันทำลายความเงียบลง

“…”

นี่นายจะเงียบอีกนานไหม!!”  

 “…” ฉันเลื่อนมือไปตีแผลที่มีเลือดไหลไม่หยุด

 อะโอ้ย!!!”  เสียงอุทานของฉันทำให้ จีซัดส์ หันขวับมามองทางฉันทันที

นี่เธอ!!...ทำบ้าอะไรของเธอเนี่ยแค่นี้มันยังไม่พออีกใช่ไหม!” จีซัดส์หยีบเบรกรถกระทันหันทำให้หน้าของฉันขมำทันที อารมณ์ของเขากำลังแสดงออกจากทางสีหน้าบ่งบอกในๆว่าตอนนี้อารมณ์ของเขาร้อนจนจะเป็นไฟอยู่แล้ว!

 ฉันทำอะไรให้นายล่ะ!”

 ที่ปาวประกาศว่าฉันเป็นแฟนเธอไง ยัยซาตาน เอ๊ย!” จีซัดส์ตบพวกมาลัย ก่อนจะชำเลืองสายตาแลมาทางฉัน

 ฉันแค่เล่นสนุกๆไปงั้นแหละ! แล้วมันเสียหายตรงไหนกันทีนายยังขยันเป็นข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า มันส่ำส่อนยิ่งกว่าฉันเสียอีก ฉันว่านายควรจะเอาเวลาที่นายทำ อย่างว่า กับผู้หญิงเหล่านั่นไปซ้อมขึ้นคอนเสิร์ตก่อนดีไหม ไม่ใช่ทำตัวไร้สาระน่าสมเพชไปวันๆ!” รอยหยักยิ้มโผล่ขึ้นบนใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มของฉันอย่างเยาะเย้ย

 แล้วเธออยากลองอย่างที่ว่าไหมล่ะ...

ตุ้บ!!

จีซัดส์ว่าพลางผลักไหล่ฉันให้นอนลาบกับเบาะอย่างแรง ลมหายใจของเขาที่เปารดต้นคอของฉันทำให้ฉันหวั่นไหว ไม่นะฉันจะหวั่นไหวไปกับเขาไม่ได้! ไม่มีทาง...

  สติของฉันเริ่มหดหายไปอย่างละนิดอย่างละนิด...เมื่อปากของจีซัดส์ค่อยๆเลื่อนจากซอกคอขึ้นมากัดหูของฉัน

 อย่านึกว่าฉันจะกลัวนาย ฉันจิกเล็บเข้าไปบนแผ่นหลังกว้างของจีซัดส์อย่างเคียดแค้น แต่เขากลับไม่สทกสท้านอะไรเลย ฉันอยากจะร้องไห้ออกมาจริงๆ แต่ว่าฉันจะแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็นไม่ได้ ไม่มีวันซะหรอก!

 เธอแน่ใจหรอ ว่าเธอไม่กลัวฉัน นัยน์ตาสีม่วงของเขาจ้องลึกลงมาข้างในนัยน์ตาสีชมพูของฉันอย่างเค้นคั่นหาเอาคำตอบ

เธอลองคิดถึงประวัติของฉันสิ..”

เค้าค่อยๆเอามือเลื่อนไปเกรียผมที่ปิดหน้าปิดตาของฉันออกอย่างแผ่วเบา

จีซัดส์เจ้าของเรือนผมสีดำเคลือบทอง นันย์ตาสีม่วงของเขาราวกับสีท้องฟ้าตอนที่ตะวันกำลังจะตกดิน ผู้ชายที่ร้ายยิ่งกว่าเสือโคร่ง ผู้หญิงคนไหนที่แตะตัวเขาจะไม่มีทางรอดจากเสืออย่างเขาได้ง่ายๆ จีซัดส์เคยมีคดีทำผู้หญิงท้องแต่เจ้าตัวดันกลับไม่รับผิดชอบแถมยังหาข้ออ้างว่าผู้หญิงคนนั้นอยากเกาะเขาดัง จริงๆตอนที่ฉันยังไม่รู้จักเขาดีพอฉันเห็นข่าวเรื่องนี้ฉันก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อสักเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ฉันว่ามันน่าจะเป็นเรื่องจริง!

 ถ้านายใช้แต่กำลังข่มขู่ผู้หญิง ฉันว่า...นายมันขี้ขลาดหึ!” จีซัดส์ ยิ้มเหยียดก่อนจะรั้งเอวบางขึ้นมา สายตาของเขาในตอนนี้เจ้าเลห์ ที่สุด!

ฉันเกลียดนาย...

 เดี๋ยวเธอก็จะรู้ว่าฉันขี้ขลาดหรือป่าว!” เขาเลื่อนมือขึ้นมาบีบคางของฉันอย่างแรงจนฉันอยากร้องขึ้นมาดังๆ จากนั้นริมฝีปากหยักทรงได้รูปสีเชอร์รี่ค่อยๆเลื่อนมาประกบปากบางของฉัน แต่ทว่า! เขาจูบฉันอย่างอ่อนโยนมันไม่ร้อนแรงเหมือนอารมณ์ของเขาเลยสักนิด! สติของฉันเริ่มขาดไปอีกครั้ง ฉันค่อยๆหลับตาลงช้าๆ ก่อนที่เราสองคนจะจูบกันอย่างเนินนาน สัมผัสลึกซึ่งที่เขาส่งมาให้ฉันทำให้ฉันสับสนจริงๆ ฉันพยายามรวบรวมสติที่แตกกระเจิงเป็นหนึ่งเดียว ก่อนที่จะผลักหน้าอกกว้างออกไป

เธอมันก็แค่ผู้หญิงไร้อนาคต เจอจูบของฉันก็แทบจะสยบ! นี่หรอคนขี้ขลาดของเธอเขาว่าพลางลากมือไปหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบอย่างเฉยชา พลางชำเลืองตามองฉันอย่างเหยียดหยาม

ใช่สิ! จูบนี้มันก็แค่จูบหลอกลวงของผู้ชาย สันดานไม่ดี ฉันคว้าบุหรี่มาจากมือของเขาที่กำลังจะแตะปากแล้วเอามันมาสูบเองหน้าตาเฉย

 ฉันไม่สน! ว่านายจะว่าจะด่าฉันเป็นตัวอะไรฉันก็ไม่แคร์! นายมันขี้ขลาดรู้ตัวเอาไว้ซะด้วยนะ นายมันก็แค่ผู้ชายใจเสาะ ฉันจะไม่เกลียดนายเมื่อปากสกปรกโสมมของนายไม่ใช่จูบแรกของฉัน ฉันเสียใจนะที่ฉันได้จูบแรกที่น่าสอิดสเอียนและมันน่าสมเพชที่สุด ของผู้ชายไร้น้ำยาคนหนึ่ง ที่ครอบครองผู้หญิงเพียงแค่ร่างกายไม่ใช่หัวใจ!! อย่างนายนี่จะเรียกว่าปัญญาอ่อนหรืองี่เงาดีนะ"          ฉันหันไปยิ้มแสยะใส่จีซัดส์ที่กำลังกำมัดแล้วมองมาทางฉันอย่างเครียดแค้น

 "ขนาดผู้หญิงอย่างยัยมากิตะนั่นได้ตายจากโลกนี้ไปแล้ว ยังอาลัยอาวรเธออีกเสียเวลา!... ก่อนที่ฉันจะพูดแทงใจดำเขาอีกต่อไป...

เพี๊ยะ!

หลังมือใหญ่ตรงมากระทบใบหน้าของฉันเข้าอย่างจัง แรงที่เขาเหวี่ยงลงมายิ่งกว่าผ่ามือของผู้หญิงหลายสิบเท่า ฉันค่อยๆยกมือขึ้นเลื่อนมาจับแก้มของตัวเองและตวัดสายตาไปทาง จีซัดส์ อย่างเหยียดหยาม เลือดค่อยๆไหลซิบออกจากมุมปากช้าๆ

 เธอมันแค่ผู้หญิงตัวอย่างกับลูกมด อย่ามาแส่กับเรื่องของฉัน!! อย่างเธอก็เหมือนกันแหละ โดนไอ้การ์ดอน เขี่ยทิ้งกลางผับไฮโซอย่างกับผักเน่า สักแต่ว่าให้คนอื่น แลตามองตัวเองบ้างเถอะ!!”

จีซัดส์ ตะคอกใส่หน้าของฉันอย่างโกรธจัด หึ! ขนาดการ์ดอนยังไม่กล้ากระทำรุนแรงกับตัวฉันเลยสักครั้ง แล้วหมอนี่มันเป็นใครกัน

 แล้วไปกินเหล้าเมาโงมแงมกลับมานี่ไม่ใช่เพราะ มากิตะ หรอนอนละเมอ นี่ไม่ใช่เพราะ ยัยบ้านั่น รึไง! นายมันไม่มีความกล้าเลย ไม่มีความกล้าที่จะเผชิญกับความรักที่สดใสของนายในวันข้างหน้า!!” ฉันพูดแทงใจดำจีซัดส์ ทำให้หมอนี่ชักสีหน้าบึ้งตึงใส่ฉันทันที

 เธอว่าใครยัยบ้าห๊ะ เพราะเธอเกิดมาทำไม เล่า! เกิดมาให้ฉันคิดถึงยัยนั่นทำไม เธอมันตัวสกิดแผลใจของฉันรู้ไว้!”

เพี้ยะ!เพี้ยะ!!!

ฉันพาดมือใส่ใบหน้าของ จีซัดส์ แบบมีแรงแค่ไหนกระหนำลงไปให้หมดจนหมอนั่นเลือดออกตรงมุมปากเช่นเดียวกับฉัน ก่อนที่ฉันจะหัวเราะในลำคออย่างเยาะเย้ยหมอนั่น ความอดทนที่เขาพูดถึงเรื่องการ์ดอนทำให้ฉันนึกถึงเรื่องการแก้แค้นจนอารมณ์เสีย

อย่าคิดว่าฝามือผู้ชายอย่างนายจะสยบความเลวของฉันได้รู้ไว้ด้วย!”

ฉันเปิดประตูแล้วส่งจากรถของ จีซัดส์ ก่อนจะเดินไปกวักมือเรียกรถของเจย์นัซที่ตามหลังรถของจีซัดส์มา รถสีเปรี้ยวของเจย์นัซที่พุ่งด้วยความเร็วสูงชะลอลงตรงข้างทางที่ฉันยืนอยู่ ฉันเดินขึ้นรถของเขาด้วยความโมโห ก่อนที่รถของ เจย์นัซ จะพุ่งไปคฤหาสน์ด้วยความเร็วสูงอีกครั้ง เขาละสายตาจากถนนสายใหญ่หันมามองฉันบวกกับทำหน้าตกใจนิดหน่อยที่มุมปากของฉันมีเลือดซึมออกมา ถ้าฉันนั่งในรถหมอนั่นให้หมอนั่นพูดเยาะเย้ยฉันอีกต่อไปทำไม ถ้าขืนฉันนั่งอยู่ต่อ จากตบหน้าอาจจะเป็นฆ่ากันเลยก็ได้ ใครจะไปรู้ล่ะ!!

 ไปทำอะไรมา... เจย์นัซ ยังคงที่ระดับความเย็นชาของเขาเอ่ยขึ้นถามเบาๆ ก่อนมือจะเลื่อนไปคว้ากระดาษทิชชูออกมายื่นให้ฉันข้างๆ สายตาของเขายังคงทอดสายตาไปข้างหน้าอย่างใจจดใจจ่อ

 พูดเยาะเย้ยกันจนจะฆ่ากันได้อยู่แล้ว!” ฉันเอาทิชชูซับเลือดที่มุมปากก่อนจะโยนมันปลิวไปข้างทาง รถสีเปรี้ยวของเจย์นัซค่อยๆตัดหน้ารถของจีซัดส์ด้วยความเร็วสูง ดูเหมือนกลับว่า...เขาโกรธหมอนั่นแทนฉันซะอีก ฉันหันหลังไปเหยียดยิ้มให้ จีซัดส์ ที่กำลังโวยวายเหมือนหมาบ้าพลางเชิดหน้ากลับไปมองถนนเบื้องหน้าต่อ

ทันใดนั้นเองรถของจีซัดส์ได้พุ่งแซงรถของ เจย์นัซ ราวกับเราสามคนกำลังอยู่ในสนามแข่งรถ เจย์นัซเห็นเช่นนั้นจึงหยีบคันเร่งจนมิดรถ หรูสองคันนี้สลับกันเปลี่ยนเลนส์ไปมาๆจนฉันเวียนหัวอยากอ้วกแตกตายอยู่แล้ว

 พวกนายจะมัวแต่แข่งรถกันอยู่ทำไม ฉันอยากพักผ่อน!” ฉันตะโกนใส่ เจย์นัซ ที่กำลังเอาศอกเท้าประทูรถรถขับอย่างสบายใจเฉิบไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรทั้งสิ้น รถของเจย์นัซเปิดหลังคาทำให้มีแต่ลมแทนคำพูดของฉันเท่านั้น ได้ยินเสียงก็เพียงแค่แว้วๆ

ดู จีซัดส์ สิ!มันพยายามหาโอกาศที่จะปาดรถของฉันเพื่อจะได้ชิงเธอไปครอง ฉันอยากจะลองแกล้งมันดูสักครั้ง เจย์นัซเอ่ยปากพูดพลางส่ายหน้าอย่างกวนเส้นเบาๆรอยยิ้มที่มุมปากของเขาช่างดูเยือกเย็นจริงๆ ฉันค่อยๆกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากแต่แล้วฉันก็ต้องสดุ๊งกับเสียงเบรกรถกระทันหันที่ฉันนั่งอยู่

เอี๊ยด!!!

ฉันเสมอมองไปข้างหน้าเห็นรถ  แอสตัน มารติน  V12 Vanquish ของจีซัดส์ตัดหน้ารถสีเปรี้ยวของเจย์นัซพลางลงจากรถอย่างหัวเสียแล้วเดินตรงดิ่งมากระชากประตูของฉันออก ฉันหันไปมองทั้งเจย์นัซกับจีซัดส์อย่างไม่เข้าใจในความคิดของพวกเขา ตกลงพวกเขากำลังคิดจะเล่นอะไรกันอยู่...

 เพิ่งรู้ว่าแกชอบพาผู้หญิงขึ้นรถนอกจากมากิตะจีซัดส์เอ่ยปากแล้วลากสายตาจากเจย์นัซมองมาที่ฉัน

 แล้วนายจะตามมาทำไมล่ะ ในเมื่อยัยนี่เป็นเพียงแค่เพื่อนร่วมวง=__,=” เจย์นัซยิ้มเยาะเย้ยแต่หมอนั่นดันไม่สนใจ สายตาของเขาจิกลงมาที่ตาของฉันอย่างโหดร้าย

 ยัยผู้หญิงใจง่าย!!” จีซัดส์ ชี้มือว่าฉัน

เจย์นัซ ออกรถ!”

              บรื้นน~!!!!

เจย์นัซ ออกรถอย่างรวดเร็วก่อนจะหันไปยักคิ้วส่งท้าย จีซัดส์ อย่างกับผู้มีชัย ฉันเห็น จีซัดส์ เตะรถตัวเองอย่างกับโกรธแค้นฉันมาหลายชั่วโครต เจย์นัซน่ะภายนอกเขาอาจจะมีภาพที่แสนจะเย็นชาและเยือกเย็นจนพวกผุ้หญิงต้องเป็นฝ่ายถอย แต่ในใจของเขาดูอ่อนโยนมากจริงๆ ฉันค่อยๆคลี่ยิ้มบางๆอย่างลืมตัว ทำให้ เจย์นัซ ตวัดสายตามาทางฉันพลางขมวดคิ้ว

ยิ้มอะไรของเธอ

ขอบคุณนะ^^ สำหรับกาแฟกับขนมปัง ฉันพูดพลางชำเลืองตามอง เจย์นัซเห็นหมอนี่แอบลอบยิ้มด้วย

 

38 ความคิดเห็น