คัดลอกลิงก์เเล้ว

fic saint seiya HBD Gemini yaoi

เมื่อเหล่าโกลด์เซนต์ที่ว่างงานหลังจากได้รับการคืนชีพจากความตาย วางแผนเซอร์ไพรส์วันเกิดสองแฝด งานนี้จะรุ่ง หรือจะร่วง!?

ยอดวิวรวม

907

ยอดวิวเดือนนี้

14

ยอดวิวรวม


907

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


16
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  29 พ.ค. 60 / 17:13 น.
นิยาย fic saint seiya HBD Gemini yaoi fic saint seiya HBD Gemini yaoi | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

สวัสดีค่า แฟนฟิคนี้แต่งขึ้นเนื่องในโอกาสวันเกิดของเจมินี่ ซางะ (เมนเอลฟ์เอง อิอิ <3) และเจมินี่ คาน่อนนะคะ! ซึ่งสองคนนี้ถือว่าเป็นตัวละครที่เอลฟ์รักมากที่สุดในเรื่องเซนต์เซย่าเลยล่ะค่ะ ( ^w^)  ในโอกาสดีๆแบบนี้เลยอยากแต่งฟิคสั้นฉลองให้สักหน่อย

                ปล. เรื่องที่แต่งขึ้นทั้งหมดเป็นเพียงจินตนาการของเอลฟ์  แต่งเพื่อความบันเทิงและสนองนี้ด  ไม่ได้มีเจตนาทำให้ตัวละครเสียหายแต่อย่างใดนะคะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 29 พ.ค. 60 / 17:13


Short Fic

HappyBirthDay Gemini!

 

 

 

 

 

                ภายหลังจากสงครามศักดิ์สิทธิ์ได้สิ้นสุดลง  อาธีน่าและฮาเดสได้มานั่งจับเข่าคุยกันถึงความบาดหมางในอดีตและตัดสินใจจับมือเป็นพันธมิตรกันเพื่อความยิ่งใหญ่อันจะขจรขจายในภายภาคหน้าในที่สุด 

สองเทพได้คืนชีพให้กับเหล่าสเปคเตอร์และเซนต์ผู้กล้าหาญที่พลีชีพไปในครั้งสงครามภายใต้การสนับสนุนของมหาเทพเซอุสและโพไซดอน  จนปัจจุบันก็ผ่านเหตุการณ์นั้นมาได้กว่า 7 เดือนแล้ว...

 

 

 

               

วันที่ 29 พฤษภา ค.ศ.  XXX

 

           

 

 

            “จะว่าไปพวกเราก็คืนชีพกันมานานแล้วเนอะ”

 

                โดโกที่นั่งเท้าคางอยู่เอ่ยเปรยขึ้นลอยๆท่ามกลางความสนใจของก๊วนเพื่อนโกลด์เซนต์ที่นั่งล้อมวงกินข้าวกลางวันกันอยู่

 

                “แล้วทำไมเหรอครับท่านผู้เฒ่า”

 

                มูถามขณะที่กำลังเช็ดมุมปากที่เปื้อนซอสอยู่ 

                “ก็ก่อนหน้านี้ทั้งต้องคอยปกป้องอาธีน่า พออุตส่าห์ได้ฟื้นมาก็ต้องยุ่งกับการฟื้นฟูแซงค์ทัวรี่ จนพลาดวันเกิดใครหลายๆคนมาก็เยอะใช่ม้า?...”

 

                หงึกๆ

 

                เหล่าโกลด์เซนต์ในวงพยักหน้าเห็นด้วย ผู้เฒ่าหน้าใสกระหยิ่มยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นแนวร่วมมีความคิดเห็นคล้ายคลึงกับตนจึงว่าต่อ

 

                “ตอนนี้ทุกอย่างก็เรียบร้อยดีแล้ว ทำไมเราไม่มาจัดงานเลี้ยงวันเกิดให้ใครสักคนที่มีวันคล้ายวันเกิดพรุ่งนี้แล้วล่ะ จริงมั้ยทุกคน!

 

 

                “ก็ใช่หรอกนะครับ ว่าแต่...วันเกิดใครเหรอครับท่าน?”

 

                มิโร่วางจานข้าวที่ว่างเปล่าไว้ก่อนจะใช้นิ้วแตะแก้ม เอียงคอน้อยๆอย่างโมเอ้(คามิวแอบทำหน้าแหย)พยายามนึกเต็มที่ จนสุดท้าย ยอดชายนายไอโอรอส  ผู้เป็นมหาบุรุษและมหาเมะแห่งแซงค์ทัวรี่ต้องเอ่ยปากเฉลย

 

 

                “วันที่ 30 พฤษภา...วันเกิดซางะสินะครับ?”

 

 

                “คาน่อนด้วยเฟ้ย แหม... จำได้แต่สุดที่รักแกนะไอโอรอส”

 

                เดธมาสก์แซวพร้อมกับทำหน้ากวนๆอันเป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัวให้

 

                “เออจริงด้วย ลืมเจ้าน่อนเลย แฮะๆ”

 

 

                “จะว่าไปแล้วสองแฝดนั่นไปไหนซะล่ะ?”

 

                อโฟร์ดิเต้เอ่ยเมื่อนึกขึ้นได้ว่าในวงสนทนาตอนนี้ขาดสองแฝดเจมินี่ที่เป็นหัวข้อคุยอยู่

 

                “อ๋อ ซางะไปช่วยชิออนทำเอกสารแซงค์ทัวรี่น่ะ ส่วนคาน่อนรู้สึกจะอยู่อ้อนพี่มันที่วิหารเคียวโกนี่แหละ”

 

                โดโกเอ่ยยิ้มๆ

 

ตอนนี้ในใจทุกคนคิดเป็นเสียงเดียวกันคือ

 

                ทำไมไอ้พี่น้องคู่นี้มันต่างกันจังฟะ อีกคนทำงาน  อีกคนไปคอยอ้อน  โว๊ะ  = =;’

 

 

                “งั้นก็แสดงว่า ตอนนี้ก็เป็นเวลาที่เหมาะกับการวางแผนเซอร์ไพร์สเลยสินะ”

 

                “โอเค งั้นเราก็มาทำให้สองแฝดนั่นตกใจสุดๆกันเถอะ!

 

                “โอ้สส!!

               

 

 

               

                หลังจากนั้น เหล่าโกลด์เซนต์ก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ต่างๆที่โดโกมอบหมายให้

 

 

                มู ชากะ เดธมาสก์ และชูร่าไปซื้อวัตถุดิบมาทำอาหารจากตลาด ซึ่งครั้งนี้เซนต์แห่งอาธีน่าขอโชว์ฝีมือทำกับข้าวกันเอง (จะรอดมั้ยหว่า = =)

 

                อันเดบารัน  ไอโอรอส อโฟร์ดิเต้ และไอโอเรีย จะคอยจัดเตรียมสถานที่อยู่ที่ลานหน้าวิหารแกะขาว ทั้งประดับลูกโป่ง ริบบิ้น และจัดโต๊ะเก้าอี้   ชายชาตรีทั้ง 4 คนนี้จะรับหน้าที่ทำทั้งหมด โดยเฉพาะโกลด์เซนต์ซาจิทาเรียสที่ดูจะคึกเป็นพิเศษ...

 

                คามิวเตรียมทำเค้ก  ส่วนมิโร่รับหน้าที่คอยขัดขวางไม่ให้ซางะกับคาน่อนเข้าใกล้บริเวณจัดงานก่อนถึงเวลาและปกปิดเรื่องเซอร์ไพร์สให้ดีที่สุด

 

                และสุดท้าย คนต้นคิดอย่างโดโกก็จะรับหน้าที่ปรุงอาหารและตรวจสอบความเรียบร้อยของงานเอง!!

 

               

                หลังจากแยกกันไปทำหน้าที่ได้พักหนึ่ง โดโกก็หยิบสมาร์ทโฟนที่อาธีน่าซื้อให้เหล่าเซนต์เป็นรางวัลที่เหนื่อยยากออกมาไสลด์เปิดหน้าจอ แล้วเข้าโปรแกรมแชทที่ขึ้นชื่อกลุ่มแชท  แก๊งเตรียมงานวันเกิดให้เจมินี่พร้อมกับรัวนิ้วพิมพ์อย่างว่องไว

 

 

                ข้าคือโดโกผู้เฒ่าแห่งโรซัน : เป็นไงบ้าง ทำอะไรกันถึงไหนแล้วเอ่ยย ^ ^

 

                ติ๊ง

 

                ไม่นาน เดธมาสก์ก็พิมพ์กลับมาพร้อมกับแนบไฟล์รูปภาพมาด้วย

 

                แองเจโล่ : ใกล้ซื้อครบแล้วครับท่านผู้เฒ่าแห่งโรซัน *แนบรูปชากะถือถุงวัตถุดิบเต็มสองมือ*

                ข้าคือโดโกผู้เฒ่าแห่งโรซัน: เยี่ยมๆ อย่าลืมเลือกของขวัญล่ะ

                แองเจโล่ : ครับผม!

 

                ติ๊ง

 

                เจมินี่ฮัสแบนด์ : ทางนี้ผูกริบบิ้นกับเสาเสร็จแล้วครับท่าน

                ข้าคือโดโกผู้เฒ่าแห่งโรซัน : ไวมากไอโอรอส *ส่งสติ๊กเกอร์กดไลค์*

                เซนต์ที่งามที่สุดในจักรวาล : ไปเหมากุหลาบมาแต่งสถานที่เรียบร้อยแล้วคร้าบ

                ข้าคือโดโกผู้เฒ่าแห่งโรซัน : *ส่งสติ๊กเกอร์ปรบมือ*

                มิวมี่หรือมี่มิว : เค้กก็กำลังอบครับ ส่วนมิโร่ก็คอยสังเกตการณ์ซางะอยู่

                เจมินี่ฮัสแบนด์ : ทำงานกันเป็นทีมแบบนี้ต้องสำเร็จอย่างงดงามแน่นอน!

                ผู้ใกล้เคียงพระเจ้า : มั่นหน้า *ส่งสติ๊กเกอร์หน้าตาย*

                เจมินี่ฮัสแบนด์ : นายน่ะแบกวัตถุดิบเงียบๆไปเลยปะ =_+ ว่าแต่ถือเต็มสองมือแบบนั้นแล้วเอามือที่ไหนมาพิมพ์ฟะ?

                ผู้ใกล้เคียงพระเจ้า : ให้มูพิมพ์ให้

                เจมินี่ฮัสแบนด์ : ...... *ส่งสติ๊กเกอร์หน้าตาย*

 

                จากนั้นโปรแกรมแชทก็เงียบลงเพราะทุกคนหันกลับไปทำหน้าที่ของตนอย่างเดิม และทุกอย่างที่เสร็จสมบูรณ์พร้อมในช่วงเย็นของวัน...

 

 

 

 

 

 

                “เหนื่อยจังเล้ย ทำไมเอกสารของแซงค์ทัวรี่มันเยอะอย่างนี้ล่ะเนี่ย”

 

                ซางะบ่นน้อยๆพร้อมกับทุบไหล่ตัวเองแก้เมื่อยเบาๆ ก่อนจะเงยหน้ามองนาฬิกาติดผนังบนห้องแล้วก็ถอนหายใจ ก่อนจะผินหน้าไปมองน้องชายที่หลับสนิทอยู่ข้างๆแล้วก็ยิ้มบางๆ

 

                “ตื่นได้แล้วคาน่อน กลับไปนอนที่วิหารเรากันเถอะนะ”

 

                “งืมม”

 

                “คาน่อน ตื่นสิ”

 

                “แง่มๆ ถ้าจะให้ตื่นก็จุ๊บปลุกสิพี่”

 

                เสียงทุ้มเจ้าเล่ห์เอ่ยขึ้นแบบคนแกล้งละเมอทำให้เจมินี่ผู้พี่หน้าแดงซ่านก่อนมือขาวจะบรรจบฟาดสันมือใส่หัวทุยๆของน้องเบาๆ

 

                “นี่แหน่ะ ลามปามนะเรา”

 

 

 

                “โอ้ย พี่ง่าอ่า”

 

                คาน่อนแกล้งทำเสียเง้างอดก่อนจะลุกขึ้นช้าๆ

 

                “ฮะๆ ดึกแล้วนะ กลับไปนอนที่วิหารเถอะคาน่อน”

 

                สรุปดังนั้น ร่างโปร่งบางก็ลุกจากเก้าอี้ทำงานแล้วก็เดินออกจากวิหารเคียวโกทันที ทิ้งให้น้องชายที่แกล้งงอนอยู่ต้องรีบวิ่งโร่ตามมาอย่างเสียไม่ได้

 

                ขาเรียวค่อยๆเดินลงจากวิหารไปอย่างระมัดระวัง เพราะดึกมากแล้วฝืนไฟก็ไม่ค่อยจะมีส่องทางให้สักเท่าไหร่อย่างผิดปกติ เหมือนมีคนจงใจทำให้มืด...

 

                ฟุ่บ!!

 

                “อ๊ะ!

 

                ซางะกระโดดหลบหมัดที่ปล่อยมาได้อย่างฉิวเฉียด พร้อมกับสวนหมัดกลับไป แต่อีกฝ่ายก็หลบได้เช่นกัน ร่างโปร่งบางจึงถอยไปตั้งหลักแล้วยกหมัดขึ้นมาตั้งท่า

 

                “แกเป็นใคร!?”

 

                เสียงทุ้มหวานตะโกนถาม อีกฝ่ายใส่ผ้าคลุมทั้งตัวและใส่ผ้าคลุมหน้าทำให้มองไม่ออกว่าเป็นใคร

                “....”

 

                บุคคลลึกลับไม่ตอบ แต่กลับวิ่งลงบันไดตามวิหารลงไปเรื่อยๆ ซางะที่กำลังงุนงงอยู่นั้นก็ได้แต่วิ่งตามไปอย่างรีบร้อยเท่านั้น

 

                “ตอบมานะ! คอสโม่แบบนี้ แกเป็นเซนต์เหรอ!?”

 

                “ตามมาสิ”

 

                อีกฝ่ายตอบเสียงอู้อี้เบาบางแทบจะกลืนไปกับเสียงเท้าที่ย่ำวิ่งถี่ๆจนร่างโปร่งรู้สึกหงุดหงิด ซางะหยุดวิ่งตามพร้อมกับหอบหายใจน้อยๆ

 

                ส่วนบุคคลลึกลับนั้นเมื่อเห็นว่าเจมินี่เซนต์หยุด เขาก็หยุดบ้างอย่างไม่ได้สงสัยอะไรเลยว่า...

 

                “เลิกวิ่งไล่จับกันสักที ขึ้นมาถึงตรงหน้าวิหารเคียวโกได้ก็คงมีฝีมือสินะ”

 

                “...”

 

                “ไม่ตอบก็คงใช่ ถ้าอย่างนั้น..”

 

                มือขวาชูขึ้นเหนือหัว ส่วนมือซ้ายก็กำหมัดแน่น ตาสีเขียวเปล่งประกายกับแสงจันทร์ที่สาดส่องพร้อมๆกับไอคอสโม่ที่พุ่งพล่าน  เตรียมประกาศท่าไม้ตายอันภาคภูมิใจของเจมินี่!!

 

 

                “กาแล็คเซี่ยน! เอ็กซ์โพลชั่--”

“เฮ้ยยย ซางะใจเย้นน!!!

 

 

                บุคคลลึกลับตะโกน โบกไม้โบกมือเป็นพัลวัน พร้อมกับดึงผ้าคลุมหน้าชุดคลุมออกได้ก่อนที่ท่าไม้ตายระดับที่ทำลายกาแล็คซี่ได้จะถูกปล่อยออกมาอย่างสมบูรณ์

 

                “ไอโอรอส?”

 

                “จ้า ไอโอรอสเองจ้า แฮะๆ”

 

                “ไม่ต้องมาแฮะๆเลย! นี่นายเล่นอะไรเนี่ยหา!!?”

 

                ซางะแว้ดใส่ร่างสูงที่เกาหัวแกรกๆอยู่  ไอโอรอสหัวเราะเบาๆก่อนจะรวบคนร่างโปร่งเข้าไปกอดแล้วกระซิบข้างหูด้วยเสียงอ่อนนุ่ม

 

                “คือมันจำเป็นนะซางะจ๋า”

 

                “จำเป็นอะไรห๊ะ ทำงานเอกสารก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้วยังต้องมาวิ่งเล่นกับนายอีกเหรอ!

 

                ซางะทั้งโมโหทั้งเขิน พยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดอุ่นของอีกฝ่ายแต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล

 

                “ใจเย็นสิที่รัก ดูให้ดีๆสิ”

 

                “ดูอะ...ไร?”

 

                สิ้นคำไอโอรอส เหล่าโกลด์เซนต์ที่ซุ่มอยู่ตามทางก็ค่อยๆจุดคบเพลิงกันจนเกิดแสงสว่างนวลๆตามทาง ไล่ไปเรื่อยๆจนถึงลานหน้าวิหารแกะขาวที่ถูกประดับด้วยไฟสวยงามที่สุด

 

                “นี่มันอะไร ไอโอรอส?”

 

                “อ้าว พรุ่งนี้วันอะไรลืมแล้วเหรอซางะ?”

 

 

                คนตอบไม่ใช่ไอโอรอสแต่เป็นโดโกและชิออนที่เดินยิ้มแฉ่งเข้ามา คำถามแทนคำตอบนั้นไม่ได้ทำให้ซางะที่กำลังงงงวยในหลายๆเรื่องพบคำตอบเลย ทำให้อดีตเคียวโกคนงามต้องเฉลยด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

 

                “พรุ่งนี้วันที่ 30 พฤษภา...”

 

                “...ว วันเกิดของผมกับคาน่อน??”

 

                “ถูกต้องนะคร้าบ”

 

                ร่างสูงที่สวมกอดซางะอยู่เอ่ยด้วยเสียงร่าเริงพร้อมกับกดจูบข้างแก้มนิ่มของคนรักอย่างอารมณ์ดี

 

                “ฮะๆ นั่นไง นึกไม่ถึงจริงๆด้วย”

 

                ท่านผู้เฒ่าแห่งโรซันยิ้มกว้างขึ้นอีกเมื่อได้เห็นสีหน้าของคนรุ่นหลาน ไอโอรอสพาร่างโปร่งเดินเข้าไปที่บริเวณลานที่ถูกตกแต่งอย่างดีก่อนจะจัดแจงให้นั่งลงที่เก้าอี้หนึ่ง ที่ข้างๆมีเก้าอี้อีกตัววางไว้

 

 

                “ตัวนี้ของคาน่อนน่ะ แล้วเจ้านั่นไปไหนซะล่ะ?”

 

                “ฉันอยู่นี่!! พี่ง่าค้าบรอด้วยยย!!

 

                เสียงตะโกนดังแหวกอากาศมาพร้อมกับร่างสูงที่วิ่งตามมาอย่างกระหืดกระหอบ

 

                “แฮ่กๆ เมื่อกี้จู่ๆพี่ก็วิ่งไล่กวดใครก็ไม่รู้ ตามไม่ทันเนี่ย!

 

                คาน่อนบ่นพร้อมกับแกล้งเดินเซเข้าไปหาพี่ชายที่นั่งอยู่พร้อมกับฟุบลงกับตักบางแบบไม่สนใจสายตาประชาชีหรือแม้แต่สายตาพิฆาตของพี่เขย(?)อย่างไอโอรอสเลยแม้แต่นิด

 

 

                “เอ่อ คาน่อน ^^;

 

                “เหนื๊อยเหนื่อย ถ้าได้มือนุ่มๆของพี่ง่าลูบหัวสักหน่อยคงจะมีแรงขึ้นมาทันทีเลยน้า”

 

                “หนอย เกินหน้าเกินตานะไอ้น้อง มานี่!

 

                ไอโอรอสทนไม่ได้เลยยื่นมาคว้าคอเสื้อแล้วจัดการเหวี่ยงคาน่อนออกไปทางพุ่มไม้แล้วเอาตัวเองเข้าไปฟุบลงกับตักเจมินี่คนพี่แทน

 

                ท่ามกลางสายตาที่มองประมาณว่า

 

                พวกเอ็งเล่นอะไรก๊าน = =;;’

 

 

                “ตักของซางะเป็นของฉันหรอกเฟ้ย!

 

                “เฮ้อ พวกนายก็พอกันแหละไอโอรอสเอ้ย”

 

                ชิออนกุมขมับบ่น เดธมาสก์กับชูร่าช่วยพยุงคาน่อนออกจากพุ่มไม้แล้วพามานั่งที่เก้าอี้ข้างๆซางะ เมื่อเห็นว่าเหตุการณ์น่าจะสงบลงดีแล้ว โดโกจึงกล่าวเปิดงาน

 

                “อะแฮ่ม เนื่องในโอกาสอันดีที่พวกเราได้คืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง และไม่มีเหตุการณ์เสี่ยงตายอะไรแล้ว  ฉันเลยอยากให้จัดงานวันเกิดเพื่อเป็นการผ่อนคลาย แล้วก็ระลึกถึงคุณค่าของการได้เกิดมาและมีชีวิตอยู่...”

 

                โดโกยิ้มบางๆ

 

                “ต่อไปนี้ก็จะจัดแบบนี้ให้ทุกๆคนด้วย เพราะการได้เกิดมามันเป็นสิ่งที่วิเศษที่สุด... ทั้งได้มีเพื่อน  ได้พบคนที่รัก ได้ร่วมต่อสู้ด้วยกัน  ได้ปรับความเข้าใจ หรือแม้แต่ได้ทำผิดพลาด  แต่ทุกสิ่งเหล่านั้นก็คือสีสันของการมีชีวิต!

 

                ไอโอรอสหันไปยิ้มกับซางะบางๆ มีคาน่อนมองเขม่นอยู่ห่างๆ

 

                “และวันนี้คือวันเกิดของโกลด์เซนต์เจมินี่ทั้งสอง ฉันที่เป็นโกลด์เซนต์ อ...อาวุโส ก็อยากจะอวยพรให้พวกนายทั้งคู่มีความสุขตลอดไป รักกันนานๆ เอ่อ...อย่าเพิ่งมองฉันอย่างนั้นไอโอรอส  หมายถึงให้ซางะกับคาน่อนเป็นพี่น้องที่รักกันมากๆ แค่นั้นเอง แล้วก็ขอให้มีสุขภาพแข็งแรงนะ!

 

                “ขอบคุณมากครับท่านผู้เฒ่า”

 

                ซางะยิ้มรับ

 

                “โอเค พิธีการเอาไว้แค่นี้ ต่อไปได้เวลาสนุกกันแล้วพวก!!

 

                โดโกโยนไมค์ทิ้ง ลำบากมิโร่ที่ยืนข้างหลังต้องคอยรับไว้ไม่ให้ล่วงแตกเสียหาย ส่วนคนโยนน่ะเหรอ? โน่น พอพูดจบก็วิ่งโร่ไปตักอาหารมานำเสนอสองแฝดทันที

 

                “นี่ๆฉันทำเองเลยนา อร่อยมากๆ ชิมดูสิซางะ คาน่อน!

 

                มือหนายื่นจานที่มีขาแกะราดซอสหอมฉุยมาให้ คาน่อนตักไปชิมดูก่อนจะยิ้มกว้างอย่างถูกใจ

 

                “สุดยอดเลย อร่อยมาครับ!

 

                “ใช่ม้าๆ”

 

                แล้วท่านผู้เฒ่าก็นำเสนออาหารต่างๆต่อไป ให้เหล่าโกลด์เซนต์ได้อิ่มหนำสำราญกันเต็มที่ จนเวลาล่วงเลยมาจนถึงสมควร

 

 

                “5

 

                ทุกคนนับพร้อมกัน

 

                “4”

 

                ไอโอรอสนับพร้อมกับหันมายิ้มให้ร่างโปร่งบางข้างกาย

 

                “3”

 

                เดธมาสก์ อโฟร์ดิเต้ อันเดบารัน ไอโอเรียนับพร้อมกับรอยยิ้มสว่างไสว

 

                “2”

 

                ชูร่านับแล้วหันมายิ้มให้ซางะ

 

                “1”

               

                คามิวและมิโร่นับ

 

                “0!!

 

                โดโกและชิออนเอ่ยพร้อมกัน

 

                กริ๊ก!

 

 

                แก๊ง แก๊ง แก๊ง

 

 

 

                นาฬิกาตีบอกเวลา 00.00

 

 

                เข้าสู่วันที่ 30 พฤษภา...

 

 

               

 

 

                Happybirthday Gemini!!

 

                ทุกคนเอ่ยพร้อมกับเสียงปรบมือดังไปทั่ว ไอโอรอสรวบร่างโปร่งบางเข้ามากอดอีกครั้ง ซางะและคาน่อนยิ้มอย่างมีความสุข

 

 

                “ขอให้พวกนายมีความสุขมากๆนะ”

                มูอวยพรพร้อมกับของขวัญเป็นตุ๊กตาแกะสีชมพูกับสีฟ้ายื่นให้สองแฝดคนละตัว

 

                “เป็นพี่น้องที่ดีกันมากๆด้วยล่ะ”

                อันเดบารันเอ่ยยิ้มๆพร้อมกับยื่นกล่องของขวัญสีส้มผูกโบว์ให้

 

                “สุขภาพแข็งแรงนะ”

                เดธมาสก์อวยพรพร้อมกับยื่นผ้าผันคอสีม่วงอ่อนให้ทั้งคู่...อยากจะบอกว่าถักเองอยู่หรอกแต่เขิน—

 

                “ฝากพี่ด้วยซางะ แต่งงานกันเร็วๆล่ะฉันอยากเรียกนายว่าพี่สะใภ้”

                อันนี้ไม่น่าจะใช่คำอวยพรเท่าไหร่ แต่ซางะก็หน้าแดงยิ้มฝืดๆพร้อมกับรับกล่องของขวัญสีเทามาจากไอโอเรีย

 

                “เราขอให้ท่านจงมีแต่ความสุขและมีความก้าวหน้าในหน้าที่การงานนะซางะ”

                ชากะยิ้มบางพร้อมกับยื่นหนังสือ ทำอย่างไรให้เป็นคนใหญ่คนโตและ 108วิธีเป็นแม่บ้านที่ดีให้ซางะ เจ้าตัวรับมาพร้อมกับรอยยิ้มเฉือดเชือนเล็กน้อย

 

                “ขอให้พวกนายมีความสุขมากๆ แข็งแรงแล้วก็ร่าเริงแบบนี้ต่อไปนานๆนะ”

                โดโกยื่นกล่องของขวัญสีแดงสดให้คาน่อนและยื่นกล่องสีฟ้าเข้มให้ซางะ

 

                “ขอให้สมปรารถนาทุกประการนะ! ว่างๆเบื่อๆก็เซนเอกสารเพิ่มเงินเดือนให้พวกฉันบ้างก็ดี”

                มิโร่เอ่ยติดตลกพร้อมกับยื่นปากกาหรูราคาแพงด้ามสีดำให้ซางะและอีกด้ามที่สีเงินให้คาน่อน

 

                “แต่งงานกับฉันแล้วทุกอย่างที่ปรารถนาจะเป็นของนายนะซางะ ส่วนนายคาน่อน...ขอให้มีความสุขมากๆล่ะ”

                ร่างโปร่งบางหน้าแดงซ่านพร้อมกับพยักหน้ารับอย่างขวยเขิน ไอโอรอสยื่นกล่องเล็กๆสีเหลี่ยมที่น่าจะเดาได้ว่าข้างในคืออะไรให้ซางะแล้วหันไปยื่นตุ๊กตาหมีเท็ดดี้ตัวเล็กหน้ากวนๆให้คาน่อน

 

                “ขอให้มีความสุขมากๆนะซางะ คาน่อน”

                ชูร่ายิ้มแล้วยื่นตุ๊กตาแพะน้อยถือดาบให้ซางะ และตุ๊กตาโดรา**ให้คาน่อน

 

                “ฉันทำเค้กให้พวกนายแล้ว เดี๋ยวไปตัดกินกันนะ ขอให้พวกนายสุขภาพแข็งแรง มีความสุขมากๆด้วยนะ”

                คามิวยิ้มพร้อมกับยื่นสร้อยคอคริสตัลที่สลักเป็นสัญลักษณ์เจมินี่ให้ทั้งคู่

 

                “ขอให้สวยวันสวยคืนนะซางะ ส่วนนายก็ขอให้หล่อขึ้นนะคาน่อน”

                อโฟร์ดิเต้อวยพรยิ้มๆพร้อมกับยื่นช่อกุหลาบพันธุ์พิเศษให้ทั้งคู่

 

               

                “ขอบคุณสำหรับของขวัญแล้วก็คำอวยพรนะครับ”

 

                ซางะและคาน่อนเอ่ยพร้อมกัน ใบหน้าของสองแฝดแห่งเจมินี่แต่งแต้มไปด้วยความสุขอย่างเต็มเปี่ยม

 

 

 

                วันนี้เป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้

               

                เพราะเป็นวันที่ได้เกิดมา... แม้จะได้พบกับทั้งสิ่งที่ดีและร้าย

 

                แต่นั่นก็เป็นเรื่องราวของชีวิตที่สวยงามไม่ใช่หรือ?

 

 

 

                The End…

 

ผลงานทั้งหมด ของ เอลฟ์หูยาว

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 พิมไอดีสมาชิกไม่ได้
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 02:51

    หนังสือ ทำอย่างไรให้เป็นคนใหญ่คนโต

    โอ้โห แซะแหลกลานเลย555555555555. ชอบมุกนี้มาก


    สนุกมากค่ะ อวยรอสซาง่ะ!!!

    ขอให้คาน่อนเจอราดาเมนทีสไวไวนะคะแอร๊!!!!


    #2
    0
  2. #1 มัณทนา (@sousuke) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 14:14
    Happy Birthday ย้อนหลังนะ สองแฝด
    #1
    0