[FIC Conan | All * SHIHO ] ไอจังกินกับอะไรก็อร่อย You AI, That mean my LOVE

ตอนที่ 7 : Case SIX : One Shot (SUBARU x SHIHO)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 596
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    12 ก.ค. 63

Chapter SIX

By เปเปอร์เมลล์

 

 

ชิโฮะในชุดไหมพรมสีแดงขยับแว่นกันแดดทรงสวยเข้ากับใบหน้าของตนเล็กน้อย หมวกปีกกว้างใบโตถูกสวมเข้าอย่างจงใจเพื่อปิดบังสายตาจากผู้คนรอบตัว มิยาโนะ ชิโฮะค่ะ ” เธอเอ่ยก่อนจะลดระดับแว่นตาของตนลงเพื่อยืนยันตัวตน หญิงสาวยิ้มบางพร้อมกับยื่นตั๋วเพื่อเข้าไปในห้องจัดงานเลี้ยง

 

ชายหนุ่มที่ได้สบตาคู่สวยก็พลันหน้าขึ้นสี ดวงตาสีเข้มมองใบหน้าอีกฝ่ายอย่างหลงไหลจนลืมไปว่าตนต้องพูดอะไรต่อ “ ชเชิญครับ ” พนักงานหนุ่มรีบพูดทันทีที่ได้สติก่อนจะรับตั๋วและผายมือไปยังด้านในของงาน

 

ชิโฮะมองตามมือนั้นก่อนจะเดินเข้าไปในงาน ทิ้งไว้เพียงใบหน้าแดงฝาดของผู้คนรอบตัวที่ได้เห็นใบหน้านั้นเพียงไม่กี่เสี้ยวนาที

 

ภายในงานถูกประดับตกแต่งอย่างหรูหรา พร้อมทั้งยังถูกแบ่งเป็นโซนต่างๆ ทั้งโซนอาหาร บาร์เครื่องดื่ม โซนจัดแสดงเกี่ยวกับทีมบิ๊กโอซาก้า บวกกับจำนวนผู้เข้าร่วมที่จำกัดแล้วนับว่าเป็นส่วนตัวเหมาะกับเธอมากทีเดียว

 

ดวงตาคู่สวยกวาดสายตามองหาชายผิวคล้ำแดดคนโปรดของตน เสียงหวานฮัมเพลงเบาๆในลำคอพลางเดินสำรวจภายในงานอย่างอารมณ์ดี

 

แค่คิดว่าจะได้พบกับอีกฝ่ายในร่างนี้ ใบหน้าหวานก็ถูกเจือสีแดงไปเกือบจนถึงใบหู

 

เท้าเล็กเดินลึกเข้าไปในงานจนเริ่มเห็นผู้คนที่กำลังรวมกลุ่มกันอยู่ไม่ไกล ร่างบางไล่กวาดสายตาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพบชายหนุ่มผู้เป็นบุคคลสำคัญในงานวันนี้ มุมปากยิ้มขึ้นอย่างพอใจทันทีที่ได้เห็น

 

ชิโฮะพยายามชะเง้อมองอีกฝ่าย ดวงตาคู่สวยไม่อาจละสายตาได้จนมองข้ามบุคคลมากมายตรงหน้าไปเพื่อจับจ้องเพียงแต่เขาคนเดียวเท่านั้น

 

.

.

“ อ--  “

แต่ทว่าทันทีที่ตั้งใจจะก้าวไปหา ร่างบางก็ชนเข้ากับใครบางคนเสียก่อน ส้นสูงที่สวมไว้เสียหลักเล็กน้อย... โชคดีที่อีกฝ่ายประคองไว้ได้ทัน

 

“ ไม่เป็นอะไรนะครับ ” เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นด้วยความตกใจพร้อมกับที่ตัวเธอโดนโอบกระชับเข้าไปยังอกกว้างอีกฝ่ายอย่างนุ่มนวล

 

ชนคนงั้นเหรอ เราเนี่ยนะ...

ทันทีที่ได้สติ ชิโฮะพยายามหาเสียงตัวเองอย่างรีบร้อนก่อนจะตอบกลับอีกฝ่ายไป “อ่ะ ค่ะ” ร่างบางที่ยังคงตกใจเล็กน้อยค่อยๆ ทาบมือลงบนอกหนาดันตัวเองขยับถอยออกมาก่อนจะเงยหน้า นัยน์ตาสีน้ำทะเลขยับกว้างทันทีที่ได้เห็นว่าเป็นใคร " น- นาย "

 

หญิงสาวมองค้างกับภาพตรงหน้าไม่คิดว่าเธอจะได้เจอกับ ‘ โอกิยะ สึบารุ ’ ชายน่าสงสัยที่อยู่ข้างบ้านของเธอในที่แบบนี้

นี่มันบังเอิญ—? ไม่สิ เขาต้องรู้แน่ๆ เขาเป็นสตอล์กเกอร์จริงๆ ใช่ไหมเนี่ย!... แต่ว่าได้ยังไงกันล่ะในงานที่จำกัดคนเข้าร่วมแบบนี้ 

คนๆนี้ทำได้ยังไงกัน

 

พลันภาพในวันที่ชายคนตรงหน้าได้เข้าในมาในบ้านของด๊อกเตอร์เพื่อนำอาหารเย็นมาแบ่งในคืนนั้นก็ปรากฏขึ้นมาในหัว

.

.

แต่ว่า.. ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ละ ในเมื่อตอนนี้เธอคือมิยาโนะ ชิโฮะ ไม่ใช่ไฮบาระ ไอเสียหน่อย..

 

“ คุณมองผมแบบนี้ เหมือนว่าเราไม่ได้เพิ่งเจอกันเป็นครั้งแรกเลยนะครับ ” รอยยิ้มพึงใจฉายขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่ม มือหนายังคงประคองต้นแขนเปลือยทั้งสองข้างของเธอไว้ก่อนจะค่อยๆปล่อยให้คนตรงหน้ายืนด้วยตัวเองอีกครั้ง

 

“..” ไร้ซึ่งคำตอบจากหญิงสาว ชิโฮะส่ายหน้าปฏิเสธก่อนจะก้าวถอยห่างจากอีกฝ่าย มือเรียวยกขึ้นมาบังใบหน้าของตนที่สวมกำลังสวมแว่นกันแดดอย่างกังวล

 

แต่กลับแปลกที่คนตรงหน้ากับตอบสนองเพียงแค่ยืนมองเธอเพียงเท่านั้น ดวงตาคู่สวยพยายามหลบสายตาจากใบหน้าของชายตรงหน้าพลันสายตาก็เหลือบไปเห็นเข้ากับรอยไวน์แดงที่หกรดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาของเขา

 

ชิโฮะมองรอยที่เสื้อของอีกฝ่ายสลับกับแก้วเปล่าที่อีกฝ่ายถืออยู่ก็พอเข้าใจได้ว่า เธอเป็นสาเหตุของเรื่องนี้ หญิงสาวชั่งใจอยู่ครู่ก่อนจะตัดสินใจขยับเข้าไปหาชายตรงหน้าอีกครั้ง

 

มือเรียวดึงชายเสื้อของอีกฝ่ายออกจากกางเกงมาโดยที่ไม่ได้พูดอะไรก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋ “ ขอโทษ ชั้นไม่ระวังเอง ” มือน้อยดึงเสื้อเขาเบาๆ พร้อมกับหยิบน้ำเปล่าจากบริกรมาชุบผ้าเช็ดหน้าเพื่อเช็ดลงไปยังเสื้อของเขาอย่างตั้งใจ

 

ชายหนุ่มยืนมองเธอที่เช็ดอย่างตั้งอกตั้งใจด้วยความแปลกใจเล็กน้อย สึบารุค่อยๆลืมตาของตนขึ้นก่อนจะลอบมองไปที่ใบหน้าหวานด้วยความเอ็นดูอย่างไม่วางตา

 

.

" !!... ” ร่างบางที่รู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองลงมาจึงหยุดมือทันที ดวงตาสวยมองขึ้นสบตากับอีกฝ่าย แต่พลันสายตาของชายหนุ่มกลับหลบหายไป เหลือเพียงดวงตาที่ไม่สามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกดังเช่นทุกครั้ง

 

“ ว้า” เสียงของชายหนุ่มดังขึ้นเรียกความสนใจของหญิงสาวจากเรื่องเมื่อครู่ ดวงตาหรี่เล็กมองลงไปยังชายเสื้อตนเองที่ยังคงอยู่ในมือของหญิงสาวด้วยใบหน้าที่แสดงถึงความเสียดายเล็กน้อย “ ดูเหมือนผมตอนนี้จะเข้างานไม่ได้แล้วสิ... ถ้าแบบนี้ คุณจะช่วยดื่มเป็นเพื่อนผมสักแก้ว ก่อนที่ผมต้องไปเปลี่ยนชุดได้ไหมครับ

 

ดวงตาคู่สวยมองนิ่งอยู่ครู่ใหญ่ด้วยใบหน้าที่ไม่ไว้ใจก่อนจะตอบอย่างไร้เยื่อไย ชั้นขอผ่าน....ค่ะ... เธอตอบและเว้นวรรคด้วยความลืมตัวที่ปกติจะต้องพูดจากับคนๆ นี้ห้วนๆ จึงเติมคำลงไปให้ดูไม่น่าสงสัยก่อนจะหมุนตัวและก้าวออกจากที่ตรงนั้น

 

.

แต่ทว่าเท้าเล็กเดินไปไม่กี่ก้าวก็ต้องชะงักเพราะอยู่ๆ ก็มีเสื้อสูทตัวใหญ่คลุมทับไหล่บางของเธอ

 

“ อ๊ะ ” ดวงตาสีสวยขยับกว้างด้วยความตกใจ ร่างบางหันกลับไปในทันที  ก่อนที่จะหรี่ตาลงมองชายหนุ่มข้างบ้านตรงหน้าตนราวกับต้องการคำตอบของการกระทำนี้

 

“ อากาศเย็นๆแบบนี้ เดี๋ยวจะไม่สบายเอานะครับ ” สึบารุตียิ้มอย่างอ่อนโยนให้คนตรงหน้า แต่น้ำเสียงกลับดูจริงจังและหนักแน่นในคำพูด “ คุณในตอนนี้น่ะไม่ใช่เด็กน้อยที่เป็นลูกของพระพรายแล้วนะครับ ”

 

“ ขอบคุณนะ แต่ชั้น— ” หญิงสาวที่กำลังจะถอดเสื้อคืนอีกฝ่ายชะงักค้าง สายตาคมมองตามชายหนุ่มที่เดินไปยังบาร์เครื่องดื่มโดยที่ทิ้งเธอพูดค้างไว้อย่างนั้นก่อนจะถอนหายใจแรงๆหนึ่งที มือเรียวจับเสือที่คลุมไหล่ของตนอยู่กระชับแน่นก่อนจะเดินตามอีกฝ่ายไป

 

.

.

สึบารุลอบมองหญิงสาวที่เดินตามมาพร้อมกับสีหน้าบึงตึงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปสั่งเครื่องดื่มกับบาร์เทนเดอร์ “ เบอร์เบินแก้วหนึ่งครับ ” เสียงนุ่มสั่งอย่างสุภาพด้วยรอยยิ้ม

 

ส้นสูงคู่สวยเดินตรงมาถึงเค้าท์เตอร์บาร์ สายตาที่บ่งบอกว่าไม่สบอารมณ์นักมองไปยังแผ่นหลังของชายหนุ่มอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะจงใจเลือกที่นั่งเว้นที่ตรงกลางไว้ที่หนึ่ง

 

สึบารุที่เห็นอีกฝ่ายจากหางตายกยิ้มอย่างพอใจก่อนจะยกเครื่องดื่มของตนขึ้นดื่ม รสร้อนฝาดคอของแอลกอฮอล์ยิ่งทำให้ชายผู้ลิ้มรสสัมผัสได้ถึงความรู้สึกจางๆของเลือดที่ไหลวนอยู่ในกาย แก้วทรงหนาที่ถูกยกดื่มรวดเดียวจนหมดถูกวางคืนที่เคาเตอร์บาร์ ชายหนุ่มขยับใบหน้าของตนมองอีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่เป็นมิตร “ ดื่มอะไรดีครับ เชอร์รี่สักแก้ว ดีไหมครับ ”

 

“ !!! ” ร่างบางของชิโฮะที่ได้ยินชื่อเรียกนั้นนิ่งค้างกับคำพูดอีกฝ่าย ใบหน้าหน้าหวานที่ซีดลงหันไปมองอย่างไม่ไว้ใจ แต่กลับเห็นเพียงอีกฝ่ายที่กำลังเอ่ยสั่งบุหรี่กับพนักงานบาร์ 


“ — เพิ่งรู้ว่าคุณสูบบุหรี่ด้วย ”

 

“อ่ะ ขอโทษที พอดีปกติแล้วผมจะไม่สูบต่อหน้าเด็กนะ ” ชายหนุ่มหัวเราะน้อยๆ “แต่คราวนี้ผมขอหน่อยแล้วกัน...”

 

“แต่ดูแล้วเนี่ย... ผู้ชายแบบคุณไม่น่าจะมางานที่เป็นกิจกรรมของแฟนนิตยสารผู้หญิงแบบนี้ได้เลยนะ ถ้าไม่ผู้ชายที่สนใจในแฟชั่น ก็คงเป็นคนที่รักฟุตบอลมาก.. หรือไม่ก็ คงตั้งใจที่จะสะกดรอยตามใครบางคนมาสินะ” หญิงสาวหรี่ตามองบ่งบอกให้รู้ว่าเธอสงสัยในตัวเขาอยู่

 

สึบารุมองยิ้มอยู่พักหนึ่งจึงตอบกลับไป “ ผมก็แค่ศึกษาเรื่องแฟชั่นน่ะครับ เผื่อในอนาคตมีแฟนจะได้เข้าใจกับเขาด้วย ”

 

“...” สายตาสวยที่หรี่มองอยู่แล้วกลับหรี่มากขึ้นอีก ฟังไม่ขึ้นเลยย่ะ...

 

.

.

บริกรหนุ่มยื่นบุหรี่ Lucky Strike ให้กับสึบารุอย่างสุภาพ ก่อนจะขยับเดินตรงมาถามหญิงสาวด้วยใบหน้ายิ้ม “ คุณผู้หญิงจะรับเครื่องดื่มอะไรดีครับ ถ้ายังไม่มีเมนูที่เหมาะกับคืนนี้ ผมสามารถแนะนำได้นะครับ”

 

“อ๊ะ... ค่ะ” นัยตาสีน้ำทะเลเข้มภายใต้แว่นกรอบกว้างหันกลับมามองเครื่องดื่มที่วางเรียงรายบนเคาเตอร์ ความรู้สึกที่ราวตัวตนของเธอนั้นถูกดึงรั้งให้จมลึกลงไปอย่างไร้ก้นบึงค่อยๆปรากฏขึ้นในใจ ตัวเธอนั้นตั้งแต่ออกมาจากองค์กรก็รู้สึกไม่ดีไปกับเครื่องดื่มแทบจะทุกชนิดเลยก็ว่าได้ ภาพชีวิตที่น่ารังเกียจตอนที่อยู่ในองค์กรปรากฏขึ้นมาในหัว

 

สึบารุลอบมองใบหน้าด้านข้างที่นิ่งไปชั่วครู่ มือหนาขยับเอื้อมตั้งใจจะเรียกอีกฝ่าย.. พร้อมกันกับที่สายลมอ่อนค่อยๆโชยย้อนทิศจนมือบางขยับขึ้นเพื่อกันผมที่พลิ้วไหวปรกใบหน้า

 

กลิ่นเฝื่อนเย็นจางๆลอยปะทะเข้ากับโสตความรู้สึกของหญิงสาว “ไรย์...”

 

สึบารุที่กำลังสูบบุหรี่ชะงักทันทีที่ได้ยินเสียงของอีกฝ่าย หญิงสาวค่อยๆหันมาหาเขาช้าๆ แม้จะถูกปิดไว้ด้วยสีชาของแว่นตาแต่เขาก็สามารถสัมผัสได้ว่าดวงตาที่เคยสดใสตอนนี้มันกลับดูว่างเปล่า

 

ความเงียบเข้าปกคลุมทั้งคู่ มือเรียวขยับถอดแว่นกรอบกว้างออกจากใบหน้าตน

 

ชิโฮะขยับไปนั่งเก้าอี้ที่ว่างตรงกลาง มือเรียวเท้าเข้ากับต้นขาของชายตรงหน้าก่อนจะขยับโน้มตัวเข้าหา ใบหน้าสวยเลื่อนเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างช้าๆ ดวงตาที่ถูกปิดบังสีตาที่แท้จริงของสึบารุมองใบหน้าสวยของอีกฝ่ายที่เข้ามาใกล้จนสามารถเห็นรายละเอียดต่างๆของใบหน้านั้น มือบางอีกข้างถูกวางทาบอกแกร่งของเขาก่อนจะค่อยๆขยับจมูกเข้ามาจนเกือบจะสัมผัสกับริมฝีปากของตนที่กำลังคาบบุหรี่เอาไว้

 

“ เครื่องดื่มได้แล้วครับ... ” เสียงเรียกจากบาร์เทนเดอร์ดังขึ้นเรียกสติของชิโฮะ ร่างบางชะงักหยุดก่อนจะมองชายตรงหน้านิ่ง ใบหน้าสวยขึ้นสีเล็กน้อยก่อนจะกลับเป็นปกติ แต่สายตาก็ยังคงไม่ละไปจากสาเหตุที่ทำให้เธอร้อนใจขนาดนี้

 

กลิ่นนี้.. กลิ่นที่ติดตัวของพี่อยู่ตลอดก่อนที่พี่จะตาย

 

สึบารุมองหญิงสาวอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มบาง “ นี่น่ะ... ไม่ใช่ของที่เด็กอย่างเธอควรสนใจหรอกนะ ” แม้จะเป็นเพียงครู่เดียวแต่ก็รู้สึกได้ถึงความรู้สึกกดดันจากอีกฝ่ายแม้จะคงใบหน้ายิ้มเอาไว้ นิ้วหนาคีบบุหรี่ออกจากตัวก่อนจะขยี้มันทิ้งโดยที่ไม่ได้ละสายตาจากใบหน้าตรงหน้าตนเลยแม้แต่น้อย

 

“ เดี๋ยว..สิ ” มือเรียวพยายามเอื้อมมือจะไปคว้าบุหรี่ในมือแกร่งอย่างไม่ยอมแพ้

 

“ ดูเหมือนว่าผมต้องไปก่อนแล้วละนะครับ ” สึบารุพูดก่อนจะยกแก้วเครื่องดื่มของตนขึ้นมาดื่มรวดจนหมดอีกครั้ง มือหนาวางแก้วเครื่องดื่มเปล่าลงก่อนจะเดินหายไป

 

=================================================================================

Talk with Mail :)

คุณสึมาแล้วค่ะ //ปาดเหงือ โอ้ววแต่ยังเหลืออามุโร่คุงสินะคะ ไฟต์ติ้งนะ..ชั้นเนี่ย ตัวละครเยอะมันเหนื่อยแบบนี้นี่เอง ธงแรกในการขึ้นเรือก็สำเร็จผ่านไปด้วยดี เรามายินดีต้อนรับสู่บทโรแมนติกในแบบของไรท์กันดีกว่า ?

พูดถึงตัวละครเยอะจริงๆก็สนุกนะคะ แค่ฉากโรแมนติกแบบเดียวกันแต่สามารถแตกได้ไปตามบุคลิกและรูปแบบความสัมพันธ์ของแต่ละคน เป็นซิกเนเจอร์ของแต่ละคู่ ก็บอกแล้วว่า ไอจังกินกับอะไรก็อร่อย คิดไว้ว่าสนุกค่ะแต่ไม่รู้คนอ่านจะคิดด้วยไหม 55


ตอนที่แล้วคอมเม้นท์ 7 คอมเม้นท์แล้ว เฮ้ ดีใจมากๆๆ ตอนนี้ไรท์ก็ขอคอมเมนท์เป็นกำลังใจหน่อยน้า :)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

117 ความคิดเห็น

  1. #114 Kraotoo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2563 / 02:31
    น้วยไปหมดแล้วค่ะไรท์ฮือออ มันแบบดีไปหมดทุกอย่างเลยแงงงง ละเอียดแบบบรรยายดีมากฮืออออ
    #114
    0
  2. #54 Junjira2727 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 02:41
    อ๊ายยย ดิฉันชอบมากเเม่ ฟิน!!!! ไรท์เเต่คงดีมากเก็บรายละเอียดดีมาก เเม้เเต่เรื่องพระพายอะไรนั้นที่เคยสึบารุเคยพูกกับไอจัง ไรท์ยังเอามาเเต่เลย

    (ชอบมากค่ะ เอาใจไปเลย)
    #54
    3
    • #54-1 papermail(จากตอนที่ 7)
      5 กรกฎาคม 2563 / 02:44
      งื้ออออ ให้มาก็ขอรับไว้เลยนะคะ 💖💖
      ชอบมากเลยค่ะพอเอามาเล่นแล้ว ตอนเด็กจะดื้อโดนลมก็ได้นะ แต่ตอนนี้โตแล้วจะมาโชว์ผิวให้โดนลมแบบนี้คงไม่เหมาะ // อะโช๊ะ คลุมเลย หวง 55 ส่วนเราฟินนนน
      #54-1
    • #54-3 papermail(จากตอนที่ 7)
      5 กรกฎาคม 2563 / 08:01
      หวงจริงค่ะ อยู่ๆก็คลุมไปแบบนั้น เขินเลยเชียว ////////////
      #54-3
  3. #39 Kurukurumi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 02:54
    โถ่ไม่น่าโดนขัดเลยค่ะเผลอๆจูบกันแล้ว น้องเป็นรุกแรงมากค่ะจังหวะนี้มุแง้งงงงงง
    #39
    1
    • #39-1 papermail(จากตอนที่ 7)
      30 มิถุนายน 2563 / 06:28
      คนน้องก็รุก ส่วนคนพี่รู้ตัวก็ไม่ห้ามด้วยนะคะ

      เย้ ขอบคุณมากเลยนะคะ นึกว่าจะไม่มีคนเม้นท์ต่อแล้วซะอีก งื้อออ 💓
      #39-1
  4. #38 Witchaom (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 22:26

    ร้ายจริงๆค่ะคนนี้ จริงๆคงไม่อยากให้ชิโฮะเจอตัวเองหรอก แต่อดไม่ไหวสินะ หลังจากเห็นชุดที่ชิโฮะใส่แล้วก็ต้องเนียนหาเรื่องเอาเสื้อมาปิดแขนน้อง แถมกันท่าไม่ให้เจอคุณฮิโงะอีกกกก อันนี้ไม่ยอมค่ะ ถึงจะเชียร์คุณ แต่อิชั้นเชียร์ให้ชิโฮะเจอคุณฮิโงะมากกว่านะตอนนี้ สายฝันชิโฮะ 555


    แต่ๆรุกแรงมากนะชิโฮะจ๋า เรียกโค้ดเนมเขาไม่พอ ยังจะเข้าไปใกล้เขาขนาดนั้นอีก ความฟินนี้ทำเอาใจเต้นจนใจจะวายเลยค่ะ ถามค่ะ คุณสึทนไหวหรอคะ นี่บาร์เทนเดอร์ไม่น่ามาขัดเลย เชอะ แต่คุณเขาหนีไปแบบนี้กลัวจะโดนรุกหนักๆแบบจับผิดมากขึ้นไปกว่านี้สินะคะ เก่งมาจากไหนก็แพ้ชิโฮะคนนี้คนเดียวอยู่ดี หึหึ


    #38
    1
    • #38-1 papermail(จากตอนที่ 7)
      28 มิถุนายน 2563 / 22:56
      คุณพี่เขาขี้แกล้งค่ะ รู้ว่าน้องกลัวก็จะคอยมาโผล่ให้น้องเห็นบ่อยๆกะให้น้องชินไปเอง 55

      ฉากที่เอาเสื้อมาคลุมให้นี่ใช่เลยค่ะ มีความดุด้วยว่านี้ตอนนี้เธอโตแล้วไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ (จะมาใส่ชุดเปิดแขน)โดนลมแบบนี้คงไม่ได้แล้ว สุดท้ายก็หวงน้อง คลุมทับซะเลยสูทตัวใหญ่มิดเลยค่ะ

      น้องเผลอรุกเฮียไปหน่อย พอได้กลิ่นจางๆทำให้นึกได้ว่าตอนช่วงก่อนที่พี่จะตายมักจะมีกลิ่นแบบนี้ติดตัวพี่มาเสมอ และน้องก็คิดว่าน่าจะเป็นของไรย์— บาร์เทนเดอร์ก็เลยนึกว่าน้องสั่งเครื่องดื่มซะงั้น

      ส่วนที่ให้น้องพูดชื่อขึ้นมาลอยๆนี้เอาคืนเฮียแกเลยค่ะ ที่แกล้งชวนน้องสั่งเชอรี่มาดื่ม แกล้งจนน้องสะดุ้งเลย (อฟซก็แกล้งให้หิ้วเชอรี่มาให้สาว)

      ถามว่าคุณสึทนไหวไหม... ที่บาร์คุณสึแก ไม่ ได้ ห้าม น้อง เลย ค่ะ (/////) กลับกันยังมองน้องนิ่งไม่ละสายตาเลยด้วย

      รู้ว่าน้องสงสัยเรื่องบุหรี่ที่สูบแต่ก็ถือว่าเฮียแกตอบสนอง (ทิ้งบุหรี่) ช้าอยู่นะคะ สำหรับ FBI คนนี้ ส่วนที่หนีไปไม่รู้กลัวน้อง หรือกลัวตัวเองกันแน่ หึหึ
      #38-1
  5. #37 Mamorudes (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 14:07

    ถึงจะเป็นคุณสึบารุก็ไม่ยอมนะคะ ขัดขวางการไปหาฮิโงของหนูไอได้ไง!!--/หลบกระสุน

    #37
    1
    • #37-1 papermail(จากตอนที่ 7)
      28 มิถุนายน 2563 / 14:37
      สองสิ่งที่ห้ามแตะต้องของน้องคือฮิโงะซัง และถุงช็อปปิ้งค่ะ 5555

      เฮียนี้ก็จริงๆเลย เอะอะชอบเอาตัวเองไปชนสาวตลอด ชอบรับบทผู้ชายถูกสาวทำร้ายสินะ มาโซนี่น่าเฮีย
      #37-1
  6. #36 Matsumi Aomu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 14:06
    หนูชิโฮะใจร้อนจังเลยยย 😍😍😍
    #36
    1
    • #36-1 papermail(จากตอนที่ 7)
      28 มิถุนายน 2563 / 14:28
      แหะๆ ยินดีตอนรับและยินดีที่ได้รู้จักนะค่า (*☻-☻*)

      ช่ายจากนี้น้องจะเริ่มจับผิดแล้วค่ะ เฮียน่าจะต้องเจอน้องเวอร์ชั่นนี้ไปอีกสักพัก หึๆๆ
      #36-1
  7. #35 pw_214 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 12:12
    พอเป็นคุณสึบารุ-ชิโฮะ ดูโตจังเลย กรี๊ดดด อ่านแล้วลุ้นมากกกก ว่าแต่สตอล์กยังไงคะทำไมโผล่มาเจอหน้าน้องเฉยเลย อยากเห็นหน้ากันก้ไม่บอกดีๆ
    #35
    1
    • #35-1 papermail(จากตอนที่ 7)
      28 มิถุนายน 2563 / 13:01
      อิงตอน Case two รายชื่อผู้โดยสารที่หายไปเลยค่ะ ( ・ω・)ノ ตอนนั้นไฮบาระกับโคนันกำลังไล่เช็ครายชื่อผู้เข้าร่วมกันอยู่ แล้วพี่เขาก็หิ้วหม้อเข้ามาหาน้อง จังหวะที่พี่แกเอาแกงกะหรี่ให้น้องชิม ตอนนั้นก่อนจะลุกพี่เขาแอบหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งติดมาด้วยค่ะ

      ตอนที่ 2 บรรยายไว้แค่กระดาษหนึ่งแผ่น...

      ซึ่งกระดาษแผ่นนั้นคือรายชื่อของ ‘อากาอิ ชูอิจิ’ ที่เป็นหนึ่งในผู้เข้าร่วมอยู่แล้วค่ะ — แต่แอบบอกใบ้ไว้ในชื่อตอนด้วยน้า

      ไปอ่านกันอีกรอบๆๆ เค้าใส่ไว้เอง แฮะๆ )^o^(
      #35-1