[FIC Conan | All * SHIHO ] ไอจังกินกับอะไรก็อร่อย You AI, That mean my LOVE

ตอนที่ 13 : Case ELEVEN : The Red Night (SUBARU x SHIHO) ตอนแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    28 ก.ค. 63

Chapter ELEVEN

By เปเปอร์เมลล์ & MuayHeke




ความรู้สึกหวนกลับมาอีกครั้งท่ามกลางร่างกายที่หนักอึ้ง หญิงสาวพยายามขยับร่างกายที่ไม่รู้ตัวว่าตนนั้นขาดการรับรู้ไปตอนไหนแต่ทว่ากลับทำไม่ได้แม้แต่ลืมตา มีเพียงเสียงเข็มนาฬิกาที่ดังก้องท่ามกลางความมืดมิดเท่านั้นที่ยังรู้สึกได้ว่าตนนั้นยังมีชีวิตอยู่


นี่เรายัง... ไม่ตายสินะ...

 

สัมผัสเย็นของโลหะรอบข้อมือบอกให้หญิงสาวรู้ถึงชายหนุ่มอีกคนที่ยังคงอยู่ไม่ห่าง  แย่ล่ะสิ... แบบนี้ ถ้าเกิดว่ายาแก้พิษ APTX หมดฤทธิ์ตอนนี้ เจ้าพวกนั้นจะต้องรู้เรื่องยานี้แน่... บ้าจริงนี่เราสลบไปนานเท่าไหร่กันนะ

.

.

 

เสียงกดแป้นพิมพ์โทรศัพท์ที่คุ้นหูคลอแว่วดังเข้ามาในห้วงโสตประสาท ท่วงทำนองที่เรียบง่ายแต่กลับให้ความรู้สึกน่าหวาดกลัวจนร่างบางกลับสั่นขึ้นมาน้อยๆ


เสียงแป้นเมลแอดเดรสนี้มัน  เพลงนานาสึโนโกะ!!

 

ตึกๆๆ

เสียงหัวใจที่เต้นแรงระรัวขึ้นทำให้ภายในกายของหญิงสาวร้อนขึ้นมา ร่างกายที่สั่นเทาจากความร้อนราวกับกระดูกจะละลายนั้นกลับเริ่มเล่นงานเธออีกครั้งท่ามกลางช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย ความเจ็บปวดที่เหมือนถูกไฟหลอมแล่นไปทั่วร่างทำให้เธอกรีดร้องออกมาด้วยความทรมานแต่ทว่าเสียงร้องที่เล็ดลอดออกมาจากปากบางนั้นกลับไร้เรียวแรงจนแทบจะไม่ได้ยิน.

.

ไม่นะ

 

ไม่ใช่ตอนนี้... ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็ทุกคน... มือบางที่กำอกของตนแน่นฝืนตัวเองจนต้องกัดริมฝีปากไว้

.

ขอร้องล่ะ หยุดที...

.

.

ขอร้องล่ะใครก็ได้...

 

 

ปึง!

เสียงประตูเปิดดังขึ้นเรียกสติที่เลือนลางของร่างบางให้กลับมาเล็กน้อย ข้อมือที่ถูกล็อคไว้สัมผัสถึงแรงกระชากจากแรงดึงของชายหนุ่มข้างตนบอกให้รู้ถึงการเคลื่อนไหวของอีกฝ่าย ขณะเดียวกันก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่คลุมทับลงบนร่างของตนก่อนที่ร่างกายจะกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง กลิ่นเย็นเฝื่อนจางๆ ที่คุ้นเคยลอยเข้าแตะโสตรับรู้ กลิ่นนี้มัน...... อึ๊ก... แต่ยังไม่ทันที่จะได้คิดอะไรต่อร่างบางก็ไม่สามารถรับรู้อะไรได้อีกต่อไป


...หึ สุดท้ายก็ตามกลิ่นมาจนได้สินะ!?


ดวงตาสีฟ้าจ้องเขม็งไปที่ชายหนุ่มผู้มาเยือนด้วยใบหน้าโกรธขึ้ง “อากาอิ...” อามุโร่เค้นเสียงลอดลำคอหนาด้วยความไม่สบอารมณ์ ร่างสูงลุกขึ้นจากเก้าอี้แต่กลับถูกรั้งไว้ด้วยกุญแจข้อมือแต่ไม่นานกลับหลุดออกอย่างง่ายดายจนเจ้าตัวแปลกใจ จึงตวัดสายตาไปมองหญิงสาวข้างตนที่ถูกคลุมไว้ด้วยเสื้อคลุม FBI ของผู้มาเยือนทันทีแต่กลับถูกอีกฝ่ายขยับร่างเข้าขวางอย่างจงใจ


ดวงตาสีมรกตมองหญิงสาวที่ร่างกายกลับเป็นร่างเด็กอีกครั้งอยู่ครู่หนึ่งก่อนเสียงเข้มจะเอ่ยออกมา “จากตรงนี้ชั้นจะเป็นคนดูแลเด็กคนนี้เอง” สิ้นเสียงมือหนากลับค่อยๆ ช้อนตัวร่างบางขึ้นเข้าพิงกับอกแกร่ง “ถ้าเธอยังมายุ่งกับเด็กคนนี้อีกล่ะก็ จากนี้ชั้นจะไม่เกรงใจตำรวจญี่ปุ่นแล้วนะ”


“หึ... แล้วผู้หญิงขององค์กรคนนี้เกี่ยวข้องอะไรกับ FBI กันแน่” น้ำเสียงขุ่นเคืองเค้นเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย สายตาคมยังคงจับจ้องอีกฝ่ายไม่วางตา ขณะเดียวกันมือหนาก็ขยับเข้าใต้เสื้อกั๊กแต่ทว่าเพียงพริบตาก็ถูกอีกฝ่ายเล็งปืน Jericho 941 ที่ถูกต่อเข้าพร้อมกับที่เก็บเสียงมาที่ตนพลางขึ้นไก โดยที่มือของตนนั้นยังไม่ทันถึงด้ามปืนเลยด้วยซ้ำ


“ไม่หรอก ไม่เกี่ยวข้องเลย แต่เป็นคนที่... “ ชายหนุ่มหยุดเอ่ยไปชั่วครู่ปากกระบอกปืนพกสีดำสนิทค่อยๆเลื่อนจ่อเข้าที่ศรีษะของชายผมสีอ่อนอย่างไม่ลังเล บรรยากาศโดยรอบเริ่มที่เริ่มหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ ความรู้สึกกดดันแผ่ออกมาจนสัมผัสได้ถึงรังสีคุกคามจากร่างตรงหน้า น้ำเสียงเข้มถูกเค้นเอ่ยขึ้นพร้อมกับสายตาคมกริบที่ตวัดกลับไปมองจนอีกฝ่าย “ต่อให้ชั้นต้องแลกกับชีวิตก็จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมายุ่งกับเธอเด็ดขาด”


อามุโร่ชะงักไปชั่วครู่แต่ยังคงมองตอบกลับอีกฝ่ายด้วยสายตาแข็งกร้าวอย่างไม่ลดละ เม็ดเหงื่อเริ่มซึมชื้นขึ้นตามไรผมท่ามกลางสถานการณ์ที่กดดันจากชายตรงหน้า


ไร้ซึ่งการตอบสนองกับสายตาของอีกฝ่าย อากาอิละสายตาน้อยๆพลางเก็บปืนเข้าที่ด้านหลังของตน มือหนากระชับร่างเล็กในอ้อมแขนก่อนจะเดินกลับออกไปทิ้งชายหนุ่มด้านหลังไว้กับคำถามมากมายในหัวเกี่ยวกับเรื่องของหญิงสาวที่ถูกพาออกไป


ดวงตาคมที่ยังไม่ละจากอารมณ์คุกรุ่นเสมองกุญแจมือที่ยังคงล็อคข้อมือของตนไว้อยู่ เชอร์รี่... อามุโร่เรียกทวนชื่อของอีกฝ่ายราวกับต้องการเก็บไว้ภายในสมองส่วนลึกก่อนจะถอนหายใจ


ชายหนุ่มนั่งนิ่งอยู่สักพักจึงต่อสายโทรหาคนๆ หนึ่งด้วยเบอร์ต่างประเทศ เมื่อสัญญาณเชื่อมต่อดังขึ้นไม่นานเสียงปลายสายก็ตอบรับก่อนเจ้าของเสียงต้นสายจะเอ่ยออกมาเบา “เบลม็อท— ชั้นมีเรื่องอยากให้ช่วยหน่อย ช่วยทำให้ชั้นเข้าถึงข้อมูลประวัตินักวิทยาศาตร์ขององค์กรทั้งหมดให้ชั้นที...”

.

.

.

ร่างสูงเดินกึ่งวิ่งไปตามทางเดินด้านหลังสำหรับพนักงาน ทว่าอยู่ๆความรู้สึกของน้ำหนักที่กดลงบนแขนของตัวเองนั้นเริ่มมีมากขึ้น เรียกความสนใจให้อากาอิมองลงไปยังเสื้อโค้ทที่ยังคงคลุมทั้งส่วนศีรษะและลำตัวของร่างเล็กในความดูแลของตน  แขนแกร่งรับรู้ถึงอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นของอีกฝ่ายที่สัมผัสกับตนคิ้วหนาจึงขมวดแน่นขึ้นทันที


ชิโฮะที่ตอนนี้เริ่มได้สติขึ้นมาอีกครั้งค่อยๆลืมตาที่พร่ามัวของตัวเองขึ้น เพราะความร้อนจากการเปลี่ยนแปลงของร่างกายทำให้ร่างบางเริ่มรู้สึกอึดอัดและเริ่มขาดอากาศหายใจ หญิงสาวพยายามขยับตัวภายในแขนแกร่งของอีกฝ่ายพลางพยายามใช้มือบางที่สั่นเทาดึงผ้าที่คลุมตัวออก


“อย่าเพิ่งดีกว่านะครับ” มือหนาเอื้อมขึ้นกดเครื่องอุปกรณ์เปลี่ยนเสียงที่คอของตนพร้อมกับเสียงหนึ่งที่คุ้นหูดังขึ้นจึงทำให้มือบางชะงักลงทันที “ถ้าเกิดมีใครมาเห็นผู้หญิงในสภาพตอนนี้ล่ะก็คงไม่ดีแน่ๆ ครับ” ชายหนุ่มที่กดใช้เครื่องเปลี่ยนเสียงพูดเสริมพลางสังเกตเห็นเรียวขาของคนที่ตนอยู่อุ้มโผล่พ้นเสื้อโค้ท


เป็นนายด้วยจริงๆสินะ โอกิยะ สึบารุ...


“อะ อึก...” ร่างบางเริ่มรู้สึกถึงอาการที่เหมือนของเหลวในท้องจะตีขึ้นมา ชิโฮะขยับมือปิดปากของตนก่อนจะเอ่ยต่อ “ชั้นเวียนหัว... มันรู้สึกคลื่นไส้...” เสียงเล็กแหบแห้งเอ่ยออกมาเบาจนแทบไร้เสียง แต่ถึงอย่างนั้นเสียงเบานั้นก็ยังคงอยู่ในความสนใจของร่างสูงอยู่ดี หญิงสาวที่ร่างกายสั่นเทาอยู่บนอกของตนพยายามขยับมือบางกำไปที่ชายเสื้อของอีกฝ่ายแล้วกระตุกเบาเป็นเชิงเร่ง “ห้องชั้นอยู่ที่ชั้น 3 ห้อง 308 โซน...บี”


“อื้อ ได้ยินแล้วล่ะ อดทนรอสักเดี๋ยวนะครับ” ขายาวรีบก้าวไปยังหน้าลิฟท์โดยสารแล้วกดปุ่มเรียกลิฟท์ อากาอิมองหญิงสาวใต้เสื้อโค้ทอยู่ครู่หนึ่งแล้วก้าวเข้าไปในลิฟท์พร้อมกับกดปุ่มชั้นที่ใกล้กว่าทันที


หญิงสาวปิดปากตัวเองแน่นพลางกำชายเสื้อของอีกฝ่ายจนยับ ร่างกายเราเป็นอะไรกันแน่นะ...

 

 

แกร๊ก...

ประตูบานหนาถูกเปิดออกพร้อมกับร่างสูงที่กำลังอุ้มหญิงสาวอยู่ในอ้อมแขน อากาอิเอื้อมไปเปิดประตูห้องน้ำก่อนที่จะรีบพาร่างบางเข้าไปในห้องน้ำแล้ววางลงช้าๆ


ชิโฮะพยายามยันตัวเองยืนลงกับพื้นด้วยขาที่อ่อนแรง มือบางที่สั่นค่อยๆ ดึงเสื้อโค้ทออกจากตัวก่อนจะหันหลังกลับไปหาคนที่อุ้มเธอเข้ามาแต่ชายหนุ่มกลับรีบปิดประตูทันทีทิ้งเธอไว้เพียงคนเดียวในห้องน้ำนั้น โดยยังไม่ทันจะได้สงสัยอะไรอาการคลื่นเหียนรุนแรงกลับโจมตีเธออีกครั้ง


ร่างบางอาเจียนออกมาจนหมดแทบไม่เหลือสิ่งใดๆอยู่ในท้อง หญิงสาวหอบน้อยๆ พยายามเอาหลังพิงกำแพงเพื่อพยุงตัว เมื่ออาการเริ่มดีขึ้นดวงตาสวยกลับมองเห็นมือตัวเองที่รู้สึกว่าผิดปกติจึงเงยมองกระจกตรงหน้าทำให้ดวงตาสีน้ำทะเลนั้นเบิกกว้างขึ้นทันที ร่างของชิโฮะ เดี๋ยวสิ ทำไมล่ะ... ก็ตอนนั้นร่างกายเรามันกลายเป็นเด็กไปแล้วนี่... เกิดอะไรขึ้นกัน... ตอนที่เราหมดสติหมอนั่นทำอะไรกับร่างกายของเรางั้นเหรอ!


ร่างบางเดินไปเปิดลูกบิดประตูทันทีแต่กลับเปิดไม่ออก “เอ๊ะ” มือบางทั้งหมุนทั้งพยายามใช้แรงทั้งหมดที่เหลืออยู่ดันประตูบานหนานั้นออกแต่กลับไม่สามารถเปิดได้ “คุโด้คุง ช่วยเปิดประตูหน่อยสิ!” เสียงเล็กตะโกนเรียกคนที่อยู่นอกห้องแต่กลับไม่มีเสียงอะไรตอบกลับมาจึงใช้มือเคาะประตูช่วยเรียกด้วย “คุโด้คุง! นี่ได้ยินชั้นไหม!?” ไม่ว่าจะตะโกนเรียกยังไงก็ยังคงเงียบ


ระ หรือว่า...


ดวงตาสวยเบิกกว้างขึ้นพลางมองไปรอบๆ ห้องน้ำที่ต่างจากห้องพักของตัวเองเล็กน้อย ไม่ใช่... นี่มันไม่ใช่ห้องเรานี่!


==============================

ให้กำลังใจกันได้ด้วยคอมเม้นท์นะคะ :)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

117 ความคิดเห็น

  1. #99 paper_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 16:49
    เขินคุณสึค่ะฮื่อ
    #99
    1
    • #99-1 papermail(จากตอนที่ 13)
      29 กรกฎาคม 2563 / 17:04
      ดีใจที่ทำให้เขินได้นะคะ <3 ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์ด้วยน้า—
      #99-1
  2. #98 Kurukurumi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 14:30
    ฮืออออ คุณอากา-- อะไม่สิ คุณสึบารุ มาแรงมากนะคะะะะ
    #98
    4
    • #98-3 papermail(จากตอนที่ 13)
      29 กรกฎาคม 2563 / 17:09
      —— ไม่อะไรนะคะ //ปิดตาตัวเอง
      #98-3
    • #98-4 papermail(จากตอนที่ 13)
      29 กรกฎาคม 2563 / 17:15
      มันอาจจะอยู่ตอนหน้าก็ได้ค่ะ //ปิดตา
      #98-4
  3. #97 OmakaseTH (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 00:39
    ฮั่นแน่ เล่นใหญ่นะคุณสึ
    #97
    1
    • #97-1 papermail(จากตอนที่ 13)
      29 กรกฎาคม 2563 / 00:53
      ใหญ่มากค่ะ โค้งเข้าห้องตัวเองเฉย
      #97-1
  4. #96 Jhu???? (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 23:40

    อามุโร่ร้ายมากกก อมก ว่าแต่ตอนนี้คุโด้คุงไม่มีซีนเลยยย แต่แอบค้างแงงงง55555 รอตอนต่อไปไม่ไหวแล้ววว

    #96
    1
    • #96-1 papermail(จากตอนที่ 13)
      28 กรกฎาคม 2563 / 23:45
      อามุโร่ได้จุ๊บไปหนึ่ง จากนี้จะดีหรือร้านทั้งมาลุ้นค่ะว่าถ้าดีจะรอดจากน้องไอไหม 55

      คุโด้คุงป่านนี้ยังพยายามโทรหาคุณอากาอิอยู่มั้งค่ะ แต่เจ้าตัวดันไม่รับสาย 🤔

      รอตอนต่อไป พร้อมกันนะคะ เย้ๆ
      #96-1
  5. #95 =-Chianti-เคียนติ-= (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 23:03

    เดี๋ยววว อะไรกัน ห้องใครกันคะ หนูงงมะไหวเเล้ว มันค้างอะ ทำไมอามุเรื่องนี้ร้ายอะ เรากลัวอะ ที่รักทำเเบบนี้ เราจะย้ายข้างไปเชียร์อากาอิละนะ

    ปล. พึ่งเห็นว่าไม่ได้คอมเม้นหลายตอนเลย เก๊าขอโตดดดด 💋❤

    #95
    1
    • #95-1 papermail(จากตอนที่ 13)
      28 กรกฎาคม 2563 / 23:10
      ได๋โจว์บุเดส 💖🌈

      อามุโร่ในความคิดไรท์เมล์แบบเป็นคนจริงจังที่มีมุมอ่อนโยนค่ะ แต่มันไม่ได้เชื่อมกัน เหมือนแบบทริปเปิลเฟสเลยค่ะ คือเปลี่ยนบุคลิกไปเลย เพราะงั้นตอนก่อนหน้าถึงเป็นคุณตำรวจที่มองน้องเป็นแค่ฆาตกรที่ผลิตยาฆ่าคนเท่านั้น มาได้สติตอนมองหน้าน้องนั้นแหละค่ะถึงอ่อนลง เป็นคนจริงจังกับงานมากๆ เพราะงั้นต่อให้ชิโฮะเป็นผู้หญิงก็ไม่ออมมือแน่นอน

      อย่าเพิ่งกลัวน้า ตอนหน้าๆจะง้อไอจังแล้วค่ะ จากที่ตอนจบคุณเขาสงสัยเรื่องยา และครอบครัวของน้องแล้วโทรไปขอเข้าถึงข้อมูลทีมวิจัยแล้ว คนที่ตายแทนไอจังได้จากนี้ไม่ใช่แค่คุณอากาอิแน่นอน 555 ป่วนเรือทุกคนมาก
      #95-1
  6. #94 Witchaom (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 22:40

    งื้ออออค้างเลย คุณชูขา น่าจะซัดอามุสักทีนะคะ เดี๋ยวหักอีกคะแนนเลยนี่ มาก็ช้า ขัดใจจริงๆ แต่ๆ คำที่จะบอกอามุคุงที่อยู่ๆก็เว้นวรรคเนี่ยตอนแรกตั้งใจจะพูดคำอื่นป่าวน้อ แบบคำว่า รั..... แค่กๆ ชะงักทันเปลี่ยนไปใช้ประโยคประจำตัวแทนสินะคะ แลกด้วยชีวิต ฟังกี่ทีก็ฟิน งื้อออออ

    เอ...ชิโฮะทำไมกลายเป็นผู้ใหญ่อีกน้า แล้วคือชุดยังอยู่เหมือนเดิมใช่ไหม ไม่โป๊เนอะๆ ถ้าโป๊นี่คุณชูเห็นแน่ๆ แวบๆก่อนปิดห้องน้ำ ทั้งหนีไปปลอมตัวไม่ให้เห็นหน้าจริง ทั้งทำตัวเป็นสุภาพบุรุษที่ดี (รึเปล่า? พามาห้องตัวเองเนี่ย 555) แต่ไม่น่าโป๊หรอก มั้งเนอะๆ ก็ชุดไซส์เดิม ตอนเป็นเด็กต้องหลวม แปบๆเป็นร่างเดิม น่าจะไซส์เดิม 🤔🤔 (ว้าเสียดายแทนคุณชู 55555)

    คุณชูขาาาาาา พามาห้องแล้วก็ยังไม่ให้คะแนนคืนที่หักเมื่อตอนที่แล้วไปหรอกนะคะ ถ้าจะขอคะแนนคืนต้องขอฉากฟินๆมาให้รีดเดอร์คนนี้ค่ะ จะจูบหรืออะไรรีดยอม ☺️☺️ 5555

    #94
    1
    • #94-1 papermail(จากตอนที่ 13)
      28 กรกฎาคม 2563 / 22:54
      ในใจคุณชูตอนนั้นคืออยากพาน้องออกมาจากตรงนั้นอันดับแรกค่ะ ไม่ใช่ไม่อยากชกนะคะ บรรยากาศคุณพี่พร้อมหมี่เหลืองมากค่ะ แต่คิดอย่างเดียวคือคนที่อุ้มอยู่นี้แหละค่ะ

      ประโยคคลาสิคสำหรับความสัมพันธ์ของเฮียค่ะ คนรักหรือเปล่าไม่รู้แต่ตายแทนได้ประมาณนี้

      นั้นสิค่ะ ยาที่อามุเอาให้กินห้องไม่ใช่ยาธรรมดาแน่ค่ะ แถมมันช่วยน้องจากยาพิษที่หลอกใส่แก้วน้องไว้ตอนที่น้องว่ายน้ำได้ด้วย หรือว่าจะเป็น side effect ? ทำให้มีผลกับ APTX ด้วยกันนะ?

      ชุดเดิมค่ะชุดว่ายน้ำที่ชื่นๆ เสื้อยืดกับกางเกงที่สวมทับลวกๆเพราะรีบ สุดท้ายความก็ไม่แตกค่ะ วิ่งมาด้วยสภาพคุณชู แต่น้องตอนนั้นลืมตาไม่ขึ้นแล้ว แถมสลบไปก่อนที่อามุโร่จะเรียกชื่ออากาอิซะอีก พอตื่นมาอีกทีก็ถูกเสื้อของเฮียคลุมเอาไว้เลยไม่เห็นหน้า ได้ยินแต่เสียงที่เฮียกดเปิดเครื่องแปลงเสียง แถมพอวางทิ้งน้องในห้องน้ำเสร็จก็ชิ่งหนีขังน้องไว้ในนั้นคนเดียวแทน

      ฉากหวานๆเหรอค่ะ ตอนหน้ามีแค่น้ำมะนาวแก้คลื่นไส้ กับกาแฟดำให้น้องสงสัยคนพี่เล่นอยู่แค่นี้เอง //ไขว้นิ้ว
      #94-1
  7. #93 ผมไม่ชอบกินหมู (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:59
    ตอนน้องสลบมันเกิดอะไรขึ้นนนนน
    #93
    1
    • #93-1 papermail(จากตอนที่ 13)
      28 กรกฎาคม 2563 / 21:11
      อามุเอายาที่อยู่ในขั้นทดลองอีกเม็ดป้อนน้องไปค่ะ
      #93-1
  8. #92 Matsumi Omu (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:57

    คุณอากาอิพาน้องเข้าห้องแล้ววว ///// ต้องล้างจูบของอามุโร่คุงออกด้วยจูบของคุณอากาอิด้วยนะคะ------

    #92
    1
    • #92-1 papermail(จากตอนที่ 13)
      28 กรกฎาคม 2563 / 21:10
      แง คุณชูคนเจ้าเล่ห์
      #92-1
  9. #91 Junjira2727 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:50
    ว๊ายยย ค้างสุดๆค่ะ ไรท์ฉันยังฟินกับจูบเเรกของหนูชิโฮะไม่เลิกเลยค่ะ ชอบฟินเเบบนี้แต่งอีกได้ไหมค่ะ
    #91
    3
    • #91-1 papermail(จากตอนที่ 13)
      28 กรกฎาคม 2563 / 20:52
      ตอนหน้าก็มีจู... //ตัดสปอย
      #91-1
    • #91-3 papermail(จากตอนที่ 13)
      28 กรกฎาคม 2563 / 21:01
      เรือเดียวกันค่ะ!!! มีโคไอด้วย แต่อ๊ากกกเจ็บ
      #91-3
  10. #90 pw_214 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:44
    เอ้า คดีลักพาตัว นี่น่าาาา คุณนักสืบค้าาา เพื่อนหายแล้วค่าา
    #90
    1
    • #90-1 papermail(จากตอนที่ 13)
      28 กรกฎาคม 2563 / 20:57
      เอฟบีไอลักพาสาวค่า— ตอนแรกจะไปส่งแต่พอน้องไม่กลับไปเป็นไอจัง เปลี่ยนเป็นห้องตัวเองเลยนะเนี่ย!

      ตำรวจค่ะคุณอามุโร่จับคุณเอฟบีไอเลยค่ะ
      #90-1
  11. #89 [ Shiro ] (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:17
    เห๊ะ-- เกิดอะไรขึ้น ชิโฮะอยู่ในห้องคุณชูเหร๊อ!?
    #89
    3
    • #89-1 papermail(จากตอนที่ 13)
      28 กรกฎาคม 2563 / 20:20
      ดูเหมือน คุณเขาไม่ยอมพาน้องกลับห้อง...
      #89-1
    • #89-3 papermail(จากตอนที่ 13)
      28 กรกฎาคม 2563 / 20:24
      ห้องตัวเองมันใกล้กว่าเฉ๊ยยย เฉ๊ยยยยย //ไขว้นิ้ว
      #89-3