[FIC Conan | All * SHIHO ] ไอจังกินกับอะไรก็อร่อย You AI, That mean my LOVE

ตอนที่ 10 : Case NINE : การบรรจบกันของเงาดำและสีเทา ตอนแรก (BOURBON x SHIHO)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 547
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    12 ก.ค. 63

Chapter NINE

By เปเปอร์เมลล์ & MuayHeke






เท้าเปลือยเปล่าก้าวออกจากห้องอาบน้ำ ชิโฮะในชุดสายเดี่ยวกับกางเกงลำลองสามส่วนที่ถูกใช้แทนชุดนอนอย่างง่ายๆ ข้อมือเรียวขยับเช็ดหยดน้ำที่เกาะอยู่บนเรือนผมสีน้ำตาลแดง ดวงตาคู่สวยที่ลอดผ่านผ้าขนหนูสีขาวสะอาดตาลอบมองไปยังชายหนุ่มร่างสูงที่กำลังนอนหลับสบายอยู่บนเตียง

 

หลับได้หน้าตาเฉยเลยนะ...

 

มือบางเลื่อนปิดไฟตามมุมห้อง เหลือไว้เพียงไฟสีส้มอ่อนดวงเล็กบริเวณหัวเตียงที่พอจะอาศัยนำทางได้ เท้าเล็กเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่มที่กำลังหลับอย่างเงียบเชียบ ชิโฮะขยับมือข้างหนึ่งท้าวคางลงกับเข่าพลางจ้องมองใบหน้าของชายหนุ่มที่กำลังหลับสนิทด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย..

 

นายน่ะมีอะไรปิดบังชั้นอยู่สินะ ทั้งเรื่องของคนคนนั้น ทั้งเรื่องของพวกองค์กร... แล้วถึงแบบนั้น..

 

“ นายน่ะ.. ” ริมฝีปากบางเอ่ยขึ้นก่อนที่จะเม้มแน่น พร้อมกับกลืนคำพูดนั้นหายลงคอไป


ทำไมถึงต้องทำอะไรเพื่อชั้นมากมายขนาดนี้ด้วยนะ...

 

ดวงตาสีน้ำทะเลสะท้อนออกมาถึงความรู้สึกมากมายที่ซ่อนไว้อยู่ภายใน แม้จะเป็นเวลาที่ไม่มีใครจับตามอง แต่เธอกลับไม่สามารถแสดงความรู้สึกที่มีอยู่ออกมาได้อย่างตรงไปตรงมา นิ้วเรียวขยับยื่นมือไปด้านหน้าจิ้มลงที่แก้มชายหนุ่มเบาๆ

 

“ อือ... ” ชินอิจิร้องเสียงเบาเป็นเชิงรำคาญจนคิ้วหนาขมวดขึ้นน้อยๆ หญิงสาวเห็นดังนั้นจึงยกยิ้มพร้อมหัวเราะในลำคอเบาๆ


“ เอาคืนนะยะ ” ว่าเสร็จมือบางจึงเลื่อนออกแล้วถอนหายใจเบา


ความรู้สึกที่เคยชินกับการถูกซ่อนไว้ภายในกำแพงน้ำแข็งที่ตนสร้างขึ้น ถึงจะดูแข็งแกร่งแต่สุดท้ายแล้วกำแพงน้ำแข็งที่เย็นเฉียบนั้นเองที่กลับย้อนมากัดกร่อนและสร้างบาดแผลให้กับตัวเจ้าของจนบอบช้ำ

 

 

ชิโฮะละสายตาจากใบหน้าคมตรงหน้า ขาเรียวลุกเดินไปหยิบโน้ตบุ๊คประจำตัววางบนโต๊ะกาแฟของห้องพักพร้อมกับเปิดหน้าจอขึ้น นิ้วเรียวขยับเลือกกดเข้าเว็บไซต์ข้อมูลงานวิจัยที่ถูกตีพิมพ์ของอเมริกาอย่างเคยชิน ก่อนจะกดพิมพ์คีย์เวิร์ด Genetic-พันธุศาสตร์  ลงในช่องค้นหา ดวงตาคู่สวยกวาดสายตาหาหัวข้อที่น่าสนใจเพื่ออัพเดทข้อมูลในการทดลองของตน สุดท้ายแล้วก็เลือกหัวข้อ Point Mutation-การกลายพันธุ์ระดับยีน ซึ่งเป็นหัวข้อย่อยในหมวด Genetic Engineering-พันธุวิศวกรรม 1 ใน 19 ของหัวข้อหลักของหลักพันธุศาสตร์

 

มือบางหยิบแว่นกันแสงกรอบบางมาสวม สกอร์เม้าส์ถูกเลื่อนลงเช่นเดียวกับระดับสายตาในการอ่านของหญิงสาว ชิโฮะกวาดอ่านงานวิจัยตรงหน้าสลับกับผลการทดลองของตนเพื่อศึกษาข้อมูลอ้างอิงเพิ่มเติมอย่างเคยชินราวกับเป็นเรื่องง่ายดาย


จริงๆ แล้วถ้าไม่ติดที่ว่าต้องมานอนห้องเดียวกับคนที่อยู่ด้านหลังแล้วล่ะก็ป่านนี้เธอคงจะหลับสบายไปนานแล้ว


ก็นะ... ถึงตอนที่จองห้องจะพูดไปแบบนั้นก็เถอะ...


.

.

.

 

ติ๊ก.. ติ๊ก...

เสียงเข็มนาฬิกาขยับท่ามกลางความเงียบของช่วงเวลากลางคืน ดวงตาคู่สวยหลับตาพักลงครู่หนึ่งจากอาการล้าสายตาที่เริ่มแสดงอาการก่อนจะชำเลืองมองมุมขวาล่างบนหน้าจอโน้ตบุ๊คที่แสดงเวลาจวนจะเที่ยงคืนแล้ว ชิโฮะลุกขึ้นเดินไปยังประตูกระจกบานใหญ่ริมระเบียงเพื่อขยับม่านบังแสงสีนวลในคืนเดือนเพ็ญ แต่พลันสายตากลับมองไปที่สระน้ำไร้ผู้คนด้านล่าง


ริมฝีปากบางจึงคลี่ยิ้มขึ้นมาน้อยๆ พักอีกสักหน่อยก็คงไม่เป็นไรมั้ง...


คิดได้ดังนั้น ชิโฮะจึงเดินไปหยิบเสื้อคลุมตัวบางสีขาวสะอาดตาออกจากตู้เสื้อผ้าอย่างอารมณ์ดี มือบางหยิบกระเป๋าเงินใบเล็กพร้อมกับโทรศัพท์มือถือที่วางข้างกัน พลันดวงตาสวยก็เหลือบไปมองมุมหน้าจอที่เปิดขึ้นเพราะได้รับการสัมผัส “ อ๊ะ แบตจะหมดแล้วนี่ ” เธอจึงหยิบสายชาร์จเข้าชาร์จแล้ววางไว้บนโต๊ะเครื่องแป้งก่อนที่จะออกจากห้องไป

 

.

.

.

บัตรเครดิตสีดำถูกยื่นให้กับพนักงานขายสินค้าในโซนเอ้าท์เล็ทของเรือ  ไม่นานใบเสร็จรับเงินก็ถูกยื่นกลับมาเพื่อให้เจ้าตัวให้เซ็นรับทราบรายละเอียดค่าใช้จ่าย ดวงตาสวยกวาดอ่านรายละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะเซ็นชื่อปลอมของตนลงบนกระดาษใบเสร็จรับเงิน


‘ Hibara Ai 


“ ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ พนักงานสาวกล่าวขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพร้อมกับยื่นถุงช๊อปปิ้งและบัตรเครดิตคืนให้กับหญิงสาว


ชิโฮะรับถุงกระดาษสีน้ำตาลเข้มจากอีกฝ้ายพร้อมยิ้มบาง ยังไงพรุ่งนี้เช้าเธอก็ต้องกลับไปอยู่ในร่างเด็กประถมอีกครั้ง อย่างน้อยก็อยากใช้เวลาที่เหลือในร่างนี้ให้คุ้มที่สุดล่ะนะ 

 

.

.

ติ๊ง...

 

เสียงเตือนข้อความดังขึ้นจากโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนเตียงข้างปืนพกสีดำสนิท

 

‘ อากาอิ ชูอิจิ ’ เดินเปลือยออกจากห้องน้ำพร้อมกับผ้าขนหนูผืนเล็กพาดอยู่บนไหล่กว้างของตน กล้ามเนื้อแน่นที่ผ่านการฝึกมาอย่างดีจนปรากฏเป็นมัดชัดเจนบ่งบอกถึงความแข็งแรงของเจ้าของร่าง บวกกับร่องรอยแผลจากการต่อสู้มีให้เห็นอยู่ทั่วตัว ดูมุมไหนก็ไม่น่าจะเป็นสิ่งที่นักศึกษาปริญญาโทผู้ใช้ชีวิตอย่างปกติสุขควรจะมี มือแกร่งที่กำลังเช็ดผมอยู่นั้นสะบัดน้ำที่ติดอยู่ที่ปลายนิ้วทิ้งก่อนจะหยิบมือถือของตนขึ้นมาปลดล็อคเพื่อดูข้อความ


00:15 

Royal Caribbean Costa-Swimming shop JPN        208.5 USD

 

หึ... ริมฝีปากสีเข้มกระตุกยิ้มเล็กน้อย “ สงสัยเดือนนี้ต้องขยันทำงานกันหน่อยล่ะ ”


อากาอิหยิบบุหรี่ยี่ห้อโปรดของตนออกจากซองพลางหยิบไฟแช็คขึ้นจุด แต่ยังไม่ทันที่เปลวไฟจะสัมผัสกับปลายบุหรี่มือหนากลับชะงักลงเมื่อใบหน้าหญิงสาวที่พบในวันนี้ปรากฎขึ้นในความทรงจำ “ไม่คิดว่าจะความจำดีขนาดนี้เลยนะ กับของแค่นี้เกือบ... ไปแล้วสิ—” เสียงทุ้มพึมพำเบาพลางจุดไฟแช็คที่ยังค้างอยู่ในมือ ก่อนจะค่อยๆ พ่นควันสีจางออกมา “ไรย์งั้นเหรอ...”

 

ร่างสูงเดินไปยังระเบียงห้องของตนจนสัมผัสได้ถึงสายลมทะเลที่พัดเอื่อยปะทะผิว ผ้าขนหนูสีขาวผืนเล็กถูกเปลี่ยนมาพาดเอวอย่างหลวมๆเพื่อปิดปังแก่นกาย  นัยน์ตาสีเขียวเข้มกวาดสายตาไม่นานก็เจอเข้ากับเป้าหมายของตนที่กำลังเดินไปยังสระว่ายน้ำกลางแจ้ง ผิวกายขาวละมุนยิ่งทำให้หญิงสาวเป็นที่สังเกตได้ง่ายท่ามกลางความมืด คิ้วหนากระตุกทันทีที่เมื่อสังเกตเห็นชุดที่ร่างตรงหน้ากำลังใส่อยู่ บุหรี่มวนบางถูกสูบเข้าจนเต็มปอดโดยที่ไม่รู้ตัว ดวงตาคมของชายหนุ่มหลับลงครู่หนึ่ง พลางค่อยๆปล่อยควันสีเทาฟุ้งออกจากริมฝีปาก

 

ช่วยไม่ได้ล่ะนะ จะเฝ้าให้ก็แล้วกัน

ก็นะถ้าเธอยังไม่หลับ ใครมันจะไปหลับลงกันล่ะ

 

แม้จะอยู่ห่างกันเกือบสิบกว่าชั้น แต่ถ้าเป็นสายตาของสไนเปอร์ระยะหวังผล 700 หลามือหนึ่งของ FBI แล้วล่ะก็ เพียงแค่นี้ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาเลยแม้แต่น้อย สุดท้ายแล้วทุกๆการเคลื่อนไหวของหญิงสาวก็ยังคงอยู่ในสายตาชายหนุ่มคนนี้อยู่ดี

 

เพียงแต่... นอกจากอัศวินผู้คุ้มครองยังมีอีกสายตาหนึ่งซึ่งซ่อนตัวในมุมมืดที่ไม่มีใครสามารถรับรู้ได้ถึงตัวตน...

 

“คราวนี้ชั้นไม่พลาดแน่ เชอร์รี่...”

.

.

.

ชิโฮะปลดชุดคลุมออกจากไหล่บางเผยให้เห็นผิวขาวละเอียดในชุดว่ายน้ำวันพีช แม้จะไม่หวือหวาแต่ก็ถูกเติมเต็มด้วยเสน่ห์ของรูปร่างที่เติบโตขึ้นมาอย่างสมวัย ลูกไม้สีขาวถูกตัดเย็บให้เว้ากว้างตั้งแต่ช่วงหลังคอไปจนถึงกลางหลังยิ่งขับให้คนตรงหน้านั้นน่าหลงใหลและชวนสัมผัส

 

เส้นผมสีน้ำตาลเข้มจนเกือบแดงลู่ไปกับผิวน้ำพร้อมร่างของหญิงสาวที่ขยับกายว่ายไปด้านหน้าอย่างช้าๆ มือเรียวสัมผัสเข้ากับขอบสระก่อนจะพลิกและดันตัวเองกลับไป

 

หญิงสาวเคลื่อนตัวลอยอยู่บนน้ำปล่อยเวลาผ่านไปพักใหญ่ ตาคู่สวยทอดมองดวงจันทร์ที่ฉายอยู่บนท้องฟ้า ก่อนจะปล่อยลมหายใจในอกของตนทิ้งพร้อมกับค่อยๆ จมลงที่ก้นสระทั้งที่ยังคงจ้องมองดวงจันทร์ดาวเด่นบนท้องฟ้าอย่างไร้ความรู้สึก ใต้น้ำเนี่ยอุ่นดีจังนะ... ดวงตาสวยค่อยๆ หรี่ลงจนปิดสนิท เสียงก้องใต้น้ำที่เคลื่อนไหวกระทบกับขอบสระดังเข้าสู่โสตประสาท  ร่างบางกอดเข่าพลางรู้สึกถึงความนิ่งสงบไปชั่วครู่ ก่อนที่จะค่อยๆ พาตัวเองขึ้นไปยังผิวน้ำ

 

“ ถ้านานกว่านี้จะไม่สบายเอาล่ะนะ เดี๋ยวจะเป็นภาระคนพวกนั้นอีก-” ร่างบางจึงดันตัวเองขึ้นนั่งบนขอบสระก่อนจะเรียกบริกรเพื่อสั่งเครื่องดื่มเพิ่มความอบอุ่น

 

ไม่นานกลิ่มหอมละมุนจากเครื่องดื่มที่ว่าก็ถูกเสิร์ฟอยู่ข้างกาย มือบางหยิบเครื่องดื่มร้อนขึ้นมาดื่ม รสชาติหวานเจือขมจางๆค่อยๆถูกกลืนลงเพื่อสัมผัสรสละมุนอย่างช้าๆ

 

ระหว่างที่ขยับแก้วลงจากขอบปากอิ่ม ดวงตาสีน้ำทะเลพลันเหลือบไปเห็นจุดสีแดงที่เห็นได้ชัดว่าเป็นลักษณะของไฟบุหรี่ปรากฏขึ้นอยู่บนระเบียงห้องพักห้องหนึ่งซึ่งน่าจะอยู่ห่างออกไปเป็นสิบชั้น สายตาสวยพยายามจับจ้องไปที่ร่างที่กำลังสูบบุหรี่ข้างบนนั่น แต่ไม่ว่าจะพยายามอย่างไรในระยะที่ค่อนข้างไกลและมีแค่แสงรำไรแบบนี้จึงเป็นการยากที่เธอจะเห็นว่าคนๆ เป็นใคร และเหมือนคนๆ นั้นจะรู้ตัวเขาจึงเดินออกจากระเบียงแล้วกลับหมุนตัวเข้าห้องไป

 

ไม่ทันที่ลิ้นบางจะได้ลิ้มรสชาติต่อจนหมดแก้ว ชิโฮะก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างของเครื่องดื่มของตน หญิงสาววางแก้วที่ถูกดื่มได้เพียงครึ่งหนึ่งก่อนทำมันล้มลง มือบางที่กำลังขยับยันตัวเองกับโต๊ะสัมผัสเข้ากับเครื่องดื่มที่ไหลออกจากแก้วเป็นทางยาว อะ...อะไรกันน่ะ... ร่างบางจึงลุกขึ้นแล้วรีบคว้าเสื้อผ้าของตนเดินกลับเข้าไปยังด้านในอาคารอย่างเร่งรีบ


.

.

เท้าเล็กเดินตรงมายังห้องที่ต้องการด้วยความเหนื่อยหอบ ชิโฮะที่สวมเสื้อสายเดี่ยวและกางเกงลำลองทับชุดว่ายน้ำนั้นเริ่มรู้สึกเวียนศีรษะ ริมผีปากบางถูกกัดแน่นเพื่อพยายามหายใจ มือบางยันร่างของตนกับกำแพงก่อนจะหมุนกลอนประตู…

 

กริ๊ก... 

มือบางดันบานประตูหนาเข้ามาด้านในก่อนจะลงกลอนในทันที ดวงตาสีน้ำทะเลมองสำรวจห้องที่มืดสลัวมีเพียงแสงนวลของดวงจันทร์ลอดผ่านระหว่างช่องว่างของผ้าม่าน ร่างบางที่เริ่มสั่นขยับกายฝืนเดินไปยังตู้กระจกที่มีขวดยาวางเรียงรายไว้จนเต็มชั้นวาง

 

ชิโฮะไล่สายตาทีละชั้นเพื่อหายาที่ต้องการท่ามกลางเวลาที่คอยๆนับถอยหลังเข้ามาทุกที ร่างบางที่หายใจหอบมากขึ้นจนใบหน้าสวยเริ่มซีดลงพยายามเท้ามือเข้ากับตู้ ดวงตาสีอ่อนกวาดสายตาหาพอสมควรจึงเจอขวดยาที่ต้องการ

 

โดยไม่รู้เลยว่า... ทุกการกระทำทั้งหมดของตนนั้นตกอยู่ภายใต้สายตาคมสีฟ้าหม่นของชายคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่ในมุมมืดของห้องก่อนหน้าที่เธอจะเข้ามาเสียอีก


หึ... มุมปากหนาขยับเหยียดขึ้นเล็กน้อยพลางมองสิ่งที่ร่างบางตรงหน้าพยายามทำต่อ

 

มือเรียวขยับไล่เปิดลิ้นชักต่างๆ เพื่อหาเข็มฉีดยาด้วยร่างกายที่เริ่มหายใจหอบถี่ จนในที่สุดก็เจอเข็มฉีดยาจากลิ้นชักใบหนึ่งไหล่เล็กขยับพิงเข้ากับกำแพงเพื่อประคองตนพร้อมกับกดเข็มลงบนฝาขวดพลาสติกกันอากาศด้วยมืออันสั่นเทาพลางดึงของเหลวสีใสขึ้นไปตามหลอดช้าๆ

 

มือบางที่ถือหลอดเข็มฉีดยาพยายามบังคับมือที่สั่นเทาจรดเข็มลงบนแขนอีกข้างของตนพลางกดเข็มลงไปเล็กน้อยก่อนจะขยับเดินยาเข้าสู่ร่างกาย “ อึ๊ก... ” ร่างน้อยที่สั่นเกร็งอยู่นั้นทำให้เธอรู้สึกเจ็บเมื่อยาเข้าสู่กระแสเลือด

 

แต่ยังไม่ทันที่ของเหลวสีใสจะเข้าสู่ร่างกายจนครบจำนวน เสียงหนึ่งกลับดังขึ้นพร้อมกับแสงสว่างจากไฟฉายส่องมาจากทางด้านหลังเข้ากระทบตัวร่างบาง แสงสีขาวขาวแสบตาสะท้อนเข้ากับกระจกของตู้ยาตรงหน้าเผยให้อีกฝ่ายได้เห็นใบหน้าหวานของหญิงสาวอย่างชัดเจน

 

กริ๊ก...

“ เธอจริงๆ ด้วยสินะ ผู้หญิงที่องค์กรณ์ตามหาที่น่าจะตายไปตั้งแต่เหตุการณ์ระเบิดบนรถไฟตอนนั้น... ” น้ำเสียงเย็นชาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบพร้อมกับเสียงปืนที่ขึ้นไก

 

ร่างบางสะดุ้งเฮือก ตะ.. ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ทำไมเราถึงไม่รู้สึกอะไรเลยล่ะ นี่เรา เบลอขนาดนั้นแล้วหรือไงเนี่ย...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

117 ความคิดเห็น

  1. #67 OmakaseTH (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 01:40
    ชินอิจิ:*นอนเพราะว่าเหนื่อยที่ตามงอนชิโฮะตอนอยู่กับฮิโงะซัง*
    #67
    2
    • #67-1 OmakaseTH(จากตอนที่ 10)
      10 กรกฎาคม 2563 / 01:42
      สงสัยคงจะเหนื่อยจริงๆนั่นแหละนะ ต้องรอคุณผัว(ชูอิจิ)มาห้ามภรรยาตัวเอง(เรย์คุง)ที่ชอบตามล่าญาติของตัวเองแล้วสินะครับ ฮุฮุ
      #67-1
    • #67-2 papermail(จากตอนที่ 10)
      10 กรกฎาคม 2563 / 06:46
      55555 บักชินนอนเอาแรงค่ะ เพื่อจะได้ไปวิ่งต่อทั้งคืน พรุ่งนี้เช้าก็คงงอนอยู่

      คุณอากาอิกับเรย์ซังคงได้ปะทะกันเร็วๆนี้แหละค่ะ ชอบแฮ่ใส่กันอยู่ตลอดเลย
      เจ็บจริงๆค่ะ คู่หนึ่งก็เชียร์มาแต่อ้อนแต่ออดก็หนีไปมีแฟน อีกคู่ก็ไม่รู้จะเอายังไงจะญาติไม่ญาติ กี๊ด ใจระบม~ อย่าซ้ำเติมไรท์เลยยย
      #67-2
  2. #66 Sheeeeee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 01:32
    กี้ดดดดด กำลังลุ้นใจเต้นตุ้บตับเลยค่ะ อามุโร่อย่ารังแกน้องไอจังของพี่นะ เดี๋ยวจะเจอพ่ออากาอิ
    #66
    1
    • #66-1 papermail(จากตอนที่ 10)
      10 กรกฎาคม 2563 / 06:52
      ใช่ค่ะอามุโร่ซังห้ามเลยนะ มองหน้าน้องดีๆสิ //จับมองงง~

      คนฉลาดแบบคุณจะจำไม่ได้เลยเหรอค่ะ หรือจะต้อง— เอาไม้หน้าสามฟาดซะก่อน 🤨
      #66-1
  3. #65 Kudo Shiho (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 01:00

    บักชินนอนไม่รู้เรื่องไรเลย55

    ปย.ที่ชิโฮะถามทำไมต้องทำเพื่อชั้นขนาดนี้ ถ้าในมังงะเด็กแว่นก็คงตอบไปว่าเราเป็นคู่หูกันนี่หน่าอะไรประมาณนี้แน่นอน เส้าติดเฟรนโซนไม่สิคู่หูโซนมากกว่า

    #65
    1
    • #65-1 papermail(จากตอนที่ 10)
      10 กรกฎาคม 2563 / 06:56
      บักชินนอนเก็บแรงค่ะ ไม่เอาาาา ไม่นึกถึงเรื่องแบบนั้นค่ะ //กัดผ้าเช็ดหน้า

      น้องอุตส่าห์รุกไปจิ้มแก้มเขาแล้ว
      #65-1
  4. #64 Junjira2727 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 23:54
    อ๊าย เฮียชูคงต้องขยันทำงานเพิ่มอีกเป็นเเน่เลย (ก็เล่นเอามาเปย์หมดเลยลิ555)

    เรือ อากาอิ ชิโฮะค่ะ
    #64
    1
    • #64-1 papermail(จากตอนที่ 10)
      10 กรกฎาคม 2563 / 06:59
      รับไปเลยค่ะที่นั่งพิเศษบนเรือ สนใจเรืออามุชิโฮะด้วยไหมค่ะ ?? WWW

      เฮียคงไม่เดือดร้อนเท่าไหร่ บ้านก็ฟรี ข้าวก็ทำเอง(แต่แพงหน่อยเพราะทำเผื่อข้างบ้าน) เงินเดือน FBI แอบไปดูคร่าวๆมาก็เลี้ยงไหวอยู่ แต่เฮียแกคงต้อง OT เพิ่มละนะคะถ้าจะแบบขั้นสุดแบบนี้
      #64-1
  5. #62 Matsumi Omu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 21:44
    คุณอากาอิจะจนมั้ยคะเนี่ย 555555
    คุณอามุโร่จองกรรม(?)น้องไม่ปล่อยเลยแฮะ
    #62
    1
    • #62-1 papermail(จากตอนที่ 10)
      9 กรกฎาคม 2563 / 21:51
      คุณอากาอิจะพยายามขยันนะคะ 55555
      คุณอามุโร่แค่... จองกรรมน้องนั้นแหละค่ะ คุณเขาก็อยากมีส่วนร่วม เพิ่งจะมีบทเองโผล่มาทีละหน่อยจะมีบทเต็มของตัวเองสักที ให้กำลังคุณทริปเปิลเฟสด้วยนะคะ
      #62-1
  6. #61 Witchaom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 21:26

    ปล ลืมแซวววว

    พี่ชูคะ ดูมีความสุขกับการเห็นยอดแจ้งเตือนนะคะ เนี่ยสายเปย์ต้องขยันค่ะ เฝ้าสาวทุกวันจนงานการไม่ทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ เดี๋ยวไม่มีเงินมาให้สาวใช้รูดช้อปปิ้ง 55555

    ปล 2 แซวเก่งขอแซวเฮียอีกหน่อย

    เฮียคะเห็นสาวในชุดนี้แล้วหลับตานี่คือกำลังปลื้มปริ่มกับความสวยสินะ อยากมองนานๆสินะ คิดถึงร่างนี้ล่ะสิ คิกๆ

    #61
    1
    • #61-1 papermail(จากตอนที่ 10)
      9 กรกฎาคม 2563 / 21:47
      น้องใช้ น้องชอบอะไรบ้างพี่เขาขอซ้อมๆศึกษาไว้ก่อนค่ะ ชุดว่ายน้ำน้องตัวละ 6,000 กว่าพี่เขายังยิ้มเลยค่ะ FBI เลี้ยงน้องไหวแน่ๆค่ะ ถึงน้องจะแกล้งใช้บัตรยังไงก็ตาม

      พี่เขาอาจจะต้องขยันขึ้นนะคะ ไม่ทำงานมานานเอาแต่เฝ้าสาว พ่อก็ไม่ตามหา (ปะป๋าเฮียร้องไห้แล้ว) แม่อีก 55

      เฮียเขาก็เป็นผู้ชาย... เผลอสูบบุหรี่เข้าปอดขนาดนั้นคิดอะไรอยู่ก็ไม่รู้ /////////////////
      #61-1
  7. #60 Witchaom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 21:19

    เนี่ย ไม่ชอบใจคุณเบอร์เบินแล้วนะ ทำอะไรชิโฮะของเค้า เดี๋ยวจะรีบไปฟ้องคุณอากาอิ ให้มายิงทิ้งเลยยยยย ไม่ต้องใส่เสื้อผ้าแล้วค่ะ ลงมาทั้งแบบนั้นล่ะ มาช่วยชิโฮะหน่อยยยย (หักคะแนนเบอร์เบินก่อน โทษฐานทำชิโฮะทรมาน)

    คุณอากาอิคะ ชิโฮะความจำดีค่ะ แค่กลิ่นบุหรี่ก็จำได้ค่ะ แต่ๆกลิ่นอายปมแปลกๆ สงสัยเบาๆว่าต้องมีอะไรแน่ๆใช่ไหมคะตอนอยู่องค์กรณ์ เจอกันบ่อยสินะๆเนี่ย เงื่อนงำมากกกก แต่ถามค่ะ ที่อยู่ดูชิโฮะเนี่ยเพื่อเฝ้าหรืออยากมองเฉยๆคะ คิกๆๆ

    ยังไงตอนนี้มาช่วยชิโฮะก่อนนนนน ไม่ปลื้มเบอร์เบินค่ะตอนนี้ มายิงเขาที ฮือออออออ สงสารชิโฮะ ทรมานแทน 😭😭

    #60
    1
    • #60-1 papermail(จากตอนที่ 10)
      9 กรกฎาคม 2563 / 21:41
      คุณเบอร์เบินเขาโดนเบลมอทพูดข้อมูลให้ฟังข้างเดียวจนคิดว่าน้องเป็นคนในองค์กรจริงๆ และตอนนี้น้องก็เป็นคนไม่ดีในสายตาคุณเขา แบบว่าถึงฆ่าให้ตายไปก็ไม่เป็นไร
      คุณอากาอิไม่น่าหลบหน้าน้องเลย น้องเลยลอดสายตาคุณเขาเลย ว่าแต่ไม่ใส่เสื้อผ้าเลยจะดีเหรอค่ะ /////////////// ออกมาทั้งแบบนั้น ยังดีนะคะอย่างน้อยก็คลุมผ้านิดหนึ่งตอนออกมาที่ระเบียง ตอนนี้มันรวมตัวละครหุ่นแซ่บไว้จริงๆ

      น้องชิโฮะความจำดีจริงๆค่ะ แค่กลิ่นจางๆเอง ทำไมกันน้าาา อาจจะเจอกันตั้งแต่ก่อนน้องเข้าองค์กรก็ได้นะคะ เขามีวิจัยว่าต่อให้ความทรงจำจะลืมหายไปตามกาลเวลา แต่สิ่งที่จะจำได้นานที่สุดก็คือกลิ่นนี้น่า~

      ที่ดูชิโฮะเนี่ย เฝ้าน้องค่ะเฝ้าน้อง เฝ้าแบบมอง~ มองทุกการเคลื่อนไหว 55

      ตอนนี้ต้องเอาใจช่วยให้น้องเอาตัวรอดกับเสือสิงห์คนอันตราย อย่างคุณเบอร์เบินผู้บ้าบิ่นหน่อยแหละค่ะ คุณเขาออกตัวแรง ไม่กลัวแหกโค้งเลย
      #60-1
  8. #59 Tae04122 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 21:04
    เเต่งดีม๊ากกก รอตอนต่อไปนะคะ
    #59
    1
    • #59-1 papermail(จากตอนที่ 10)
      9 กรกฎาคม 2563 / 21:07
      งื้อออ ขอบคุณมากๆเลยสำหรับกำลังใจนะคะ ดีใจที่ชอบน้า
      ฝากติดตามด้วยน้า มาคุยกันบ่อยๆนะคะ <3
      #59-1
  9. #58 pw_214 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 20:20
    คุณพี่อากาอิ ทางนี้ SOS ด่วนค่ะ มาช่วยน้องก่อนนนน // เบอร์บอนกล่าวว่าพ้มเพิ่งมีบทเองนะ!!
    #58
    2
    • #58-1 papermail(จากตอนที่ 10)
      9 กรกฎาคม 2563 / 20:26
      เบอร์เบินกล่าวว่าอย่างเพิ่งดักตีโผ้มมมมม ขอมีบทก่อน กว่าจะได้ออกก็ตอนนี้ 9 ขออยู่ยาวๆก่อนค่อยมาตี
      ส่วนคุณเขาก็อยากช่วยอยู่ค่ะแต่ต้องให้เวลาคุณพี่เขาใส่เสื้อผ้าก่อนนะคะ ._____. อากาศเริ่มหนาวแล้ว
      #58-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(