Bleach “O U R ” ending Zero to Hero | IchiRuki

ตอนที่ 6 : 06 | Zero to Countdown III | Eclipse, time to meet

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 231
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    20 พ.ย. 59

06

Zero to Countdown III | Eclipse, time to meet



 

 

""ไง... รอนานไหม ลูเคีย..." อิจิโกะหันตัวด้านข้างมองลูเคียด้วยใบหน้ากึ่งยิ้มกึ่งเศร้าในขณะที่ยังชี้ดาบไปยังร่างที่ถลาไปนั่น "ขอโทษนะ แต่ช่วยรอต่อไปอีกหน่อยแล้วกัน ครั้งนี้ไม่นานหรอก... เพราะเดี๋ยวก็จบแล้ว"

 

 

ไม่ใช่... ที่ต้องรีบไม่ใช่แบบนั้น ไม่ใช่เพราะนายมั่นใจ...

แต่นายกำลังกลัว

 

 

.

.

นายต้องการจะทำอะไรของนายกันแน่คู่หู...น้ำเสียงโทนคุ้นหูเอ่ยขึ้นด้วยเสียงยียวนดังเช่นทุกที

 

ฉันต้องการพลังของนายซันเกสึอิจิโกะเอ่ยด้วยเสียงหนักแน่น ดวงตาสีน้ำตาลหม่นแฝงความดุดันในแววตาพลางจ้องมองดาบคู่กายของตนนิ่ง ทั้งรูปลักษณ์ ทั้งหน้าตานั้นไม่ต่างกันเจ้าของเลยแม้แต่น้อย จะมีก็แต่นิสัยนี่ล่ะที่บิดเบี้ยวจนอิจิโกะเองยังเดาทางไม่เคยถูก

 

แต่ก็เหมาะกับโลกภายในที่กลับหัวแบบนี้ละนะ…

 

นายเป็นยมทูต แสร้งทำตัวว่าตัวเองมีของที่ต้องปกป้องเป็นภูเขา เอาตัวเองเข้าสู้แทบตายเพื่อปกป้องสิ่งนั้น แต่ฉันไม่ว่ะ... ฉันเป็นแค่ดาบ แถมเดิมที่ก็ไม่ใช่ดาบของยมทูตอยู่แล้วด้วย เรื่องที่จะให้ฉันเอาตัวเองไปเดือดร้อนเพื่อปกป้องอะไรพรรค์นั้นน่ะไม่เอาด้วยหรอก สิ่งที่ฉันอยากเก็บเอาไว้น่ะมีแค่ชีวิตของนายเท่านั้นแหละอิจิโกะ อย่าลืมสิว่าถ้านายตาย ฉันก็ตายไปด้วย แล้วก็อีกอย่าง....ซันเกสึพูดพลางหยุดนิ่งเพื่อเว้นจังหวะ ใบหน้าขาวซีดขยับไปด้านข้างละสายตาจากอีกฝ่าย ดวงตาสีเหลืองสดจ้องมองสิ่งของแปลกตาที่เข้ามากวนใจในที่อยู่ของเขาตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว

 

กลีบดอกซากุระโปรยปรายกระจายอยู่เต็มท้องฟ้า ก่อนจะพัดวูบผ่านร่างทั้งสองอย่างที่ไม่อาจคาดเดาทิศทาง

 

บ้างก็ยังคงลอยหวนราวกับมีลมช่วยพัดปลิวจนดูเหมือนมีชีวิต บ้างก็ตกลงกระจัดกระจายสู่เบื้องล่าง ตอนนี้นายเองก็รู้ดีว่าพลังของนายตอนนี้ไม่เกินสามนาทีก็.....

 

เคร้ง!!!

 

เรื่องพรรค์นั้นช่างมันสิดาบคาตานะสีดำสนิทฟาดลงที่ร่างตรงหน้าอย่างแรง “...แค่จัดการศัตรูตรงหน้าให้ได้ก่อนที่ฉันจะโดนนายกลืนไปก็พออิจิโกะกัดฟันแน่นพร้อมกับกดดาบฟันร่างตรงหน้าอย่างแรง ดวงตาสีน้ำตาลหม่นฉายแววแน่วแน่

 

หึ... จำเอาไว้... นายยังคงเป็นนายได้ตราบใดที่นายยังเป็นราชาแห่งโลกใบนี้ แต่ถ้านายพลาดเมื่อไหร่คราวนี้ฉันไม่คืนมันให้นายแน่อิจิโกะ ครั้งหน้านาย...เสียงทุ้มต่ำค่อยๆ เบาลงจนแทบจะไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา แต่ร่างนั้นยังคงขยับปากเอ่ยบางสิ่งในใจพลางค่อยๆ สลายกลายเป็นเถ้าปลิวพัดเข้าตัวดาบสีดำสนิท

 

 

 

ครั้งหน้านายจะเป็นอาชาของฉัน... อิจิโกะ...

 

 

 

.

.

.

 

...ต้องรีบจบเรื่องทุกอย่าง ก่อนที่เจ้านั่น...

อิจิโกะคิดพลางกำดาบในมือของตนแน่น แรงกดดันวิญญาณแปรปรวนผันรอบร่างสูงก่อนจะค่อยๆ สลบลงในระดับหนึ่ง

 

"มาแล้วเหรอ เจ้าลูกชาย..." จูฮาบัชยืนขึ้นมองหน้าอิจิโกะด้วยใบหน้าแย้มยิ้มเหี้ยม

 

"...." อิจิโกะเงียบใส่พลางหันตัวไปทางชายร่างใหญ่แล้วฝืนตัวขยับดาบให้ถนัดมือเพื่อตั้งท่าเตรียมสู้ คิ้วเข้มขมวดแน่นพร้อมกับปล่อยแรงดันวิญญาณสีดำแผ่กระจายเป็นวงกว้างไปโดยรอบ

 

"...อิจิโกะ ระวังตัวด้วย..."

 

"ฮื่อ" ชายหนุ่มหันหน้าครึ่งซีกมาหาลูเคียและยิ้มบางให้ ซึ่งอีกฝ่ายก็ยิ้มตอบรับเช่นกัน ทั้งคู่สบตากันอยู่พักหนึ่ง อิจิโกะจึงหันกลับไป

 

ร่างสูงพุ่งตัวออกไปจนฮากามะสีดำปลิวสะบัด ลูเคียมองชายหนุ่มที่กำลังปลดปล่อยแรงดันวิญญาณสีดำใส่ดาบของตนที่กำลังรับแรงปะทะจากอีกฝ่าย

 

จูฮาบัชยิ้มร่ารับดาบที่กดลงมาจากทางด้านบน "ข้ารู้สึกว่าพลังของเจ้าเปลี่ยนไป"

 

"แล้วยังไงล่ะ..." อิจิโกะส่งแรงดันวิญญาณเพิ่มลงไปและใช้แรงกดดาบมากขึ้นกว่าเดิม แต่แล้วก็ต้องชะงักกับการปล่อยแรงดันวิญญาณเนื่องจากพลังที่ได้รับมานั้นเริ่มเกิดอาการไม่เสถียรเสียแล้ว

 

ร่างสูงใหญ่ฝ่ายตรงข้ามได้ทีใช้พลังดันกลับไปจนเกิดแสงสว่างแสบตาพร้อมกับเกิดระเบิดขึ้นเสียงดังสนั่น

 

ตู้ม!!!!

"อิจิโกะ!!!" ลูเคียตะโกนลั่นพลางวิ่งไปยังร่างสูงที่ถูกแรงระเบิดซัดกระเด็นออกมาจากกลุ่มควันกลิ้งหลายตลบไปไกลพอสมควร

 

"อึ๊ก!" ร่างสูงนอนคว่ำหน้าร่างทั้งร่างรู้สึกปวดแปลบเจ็บระบม สายตาสีน้ำตาลมองร่างเล็กที่วิ่งมาถึงก็ส่งสองมือตรงเข้าประคองไหล่ของอีกฝ่ายจากทางด้านหน้า "อิจิโกะ!!"

 

"ฉะ ฉันไม่เป็นไรหรอกน่า..." ร่างใหญ่หายใจหอบหนักพลางพยายามจะยันตัวลุกขึ้นนั่ง แต่ทำได้แค่เท้าแขนยันกับพื้นไว้

 

"ไม่เป็นไรตรงไหนกัน!!" หญิงสาวรู้ดีว่าพลังของอิจิโกะในตอนนี้ไม่เสถียรอย่างรุนแรง สังเกตได้จากแรงดันวิญญาณที่กำลังปั่นป่วนอยู่ในร่าง

 

อนาคตยังไงก็มีแค่นี้ คนที่ไม่รู้อนาคตอย่างเจ้าจะต่อสู้ไปทำไม... ในเมื่อไม่ว่าเจ้าจะจัดการแบบไหนข้าก็จะเอาชนะพวกเจ้าจนเจ้าต้องจมดิ่งสู่ห่วงแห่งความสิ้นหวังอยู่ดีจูฮาบัชเปรยขึ้นพลางก้าวย่างตรงเข้าหาทั้งสอง

 

ดวงตากลมโตของลูเคียกระตุกวูบ เข้าใจแล้วว่าพลังของอีกฝ่ายคืออะไร... 

 

 

ถ้าอนาคตของทุกคนย่อมเปลี่ยนแปลงเพราะเส้นทางที่เลือก เช่นนั้นคนตายก็ไร้ซึ่งอนาคตสินะ

 

 

ถ้าอย่างนั้นนี่ก็เป็นวิธีเดียวที่จะกำจัดชายตรงหน้า....

 

ร่างเล็กก้มหน้านิ่งเงียบอยู่สักพักจึงตัดสินใจบางอย่าง

 

ลูเคียลุกขึ้นพลางหันหน้ากลับไปหาจูฮาบัชที่กำลังย่างสามขุมใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

 

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ยื่นดาบเล่มบางไปด้านหน้า แล้วจึงเปล่งเสียงออกมาเบาๆ แต่ชัดเจน "บังไค..."

 

สิ้นเสียงหวานเกิดลมหมุนวนขึ้นพร้อมกับพลังวิญญาณที่ห้อมล้อมตัวร่างบาง

         

ดวงตาคมสีน้ำตาลเบิกกว้างพลางสัมผัสได้ถึงแรงดันวิญญาณที่เพิ่มมากขึ้นของหญิงสาว เขามองแผ่นหลังเล็กที่กำลังปลดปล่อยสวัสดิกะอยู่เบื้องหน้าตน

 

"ฮัคคะ โนะ โทกาเมะ..." ชื่อบังไคถูกเปล่งออกจากริมฝีปากเล็กดั่งกลีบดอกไม้ แรงดันวิญญาณที่หมุนวนรอบตัวหญิงสาวค่อยๆ คลายออกและเคลื่อนที่ช้าๆ จนหยุดลง

 

อิจิโกะพยายามยันตัวลุกขึ้นอย่างยากลำบากถึงจะหายใจหอบแต่ก็ยังคงจ้องมองร่างและใบหน้าด้านข้างของหญิงสาวไม่วางตา เธอเปลี่ยนเป็นชุดบังไคกิโมโนสีขาวรูปแบบสวยแปลกตา ทั่วทั้งใบหน้าและสีผมล้วนแวววาวดุจดั่งรูปแกะสลักน้ำแข็งบริสุทธิ์ดูสวยงามสง่าเข้ากับดาบของเธอที่ในตอนนี้กลายเป็นน้ำแข็งวาวใสจนสามารถมองทะลุอีกฝั่งได้

 

ดวงตาสีดำสนิทของราชาแห่งควินซี่กระตุกวูบพลางจ้องมองร่างบางระหงส์ในชุดกิโมโนสีขาวเขม็ง

 

 

แต่ทุกอย่างกลับเป็นสีขาวโพลน มองไม่เห็นแม้แต่อนาคต

.

.

มีเพียงสิ่งเดียวในโลกนี้ที่พลังของเขาไม่สามารถมองเห็นอนาคตได้นั้นก็คือ... สิ่งมีชีวิตที่ตกอยู่ในห่วงแห่งความตาย

 

 

คิ้วหนาขมวดชิด “แก ยัยยมทูตหญิง...” จูฮาบัสคำรามแน่น

 

"ลูเคีย..." อิจิโกะเรียกชื่อเจ้าของร่างบางเบาๆ พลางเดินเข้าไปใกล้จนห่างกันแค่ประมาณสามเก้าเท่านั้น

 

"อย่าเข้ามานะ!!" ลูเคียตะโกนใส่อิจิโกะทั้งที่ยังหันหลังให้อยู่ จนร่างสูงชะงักเท้า

 

"เจ้าจงหยุดอยู่ตรงนั้น..." ดวงตาสีน้ำตาลมองใบหน้าหวานครึ่งซีกของหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ จากนั้นลูเคียจึงหันกลับไป

 

"ข้ายังมีอยู่วิธีหนึ่ง ที่จะจัดการคนอย่างจูฮาบัชได้..."

 

ลูเคียรวบรวมแรงดันวิญญาณไปที่ดาบจนเกิดเป็นเกล็ดน้ำแข็งหมุนวนรอบดาบใส

 

 

 

...ถึงเวลาแล้วที่เราจะตอบแทนทุกคน... กับเจ้าบ้านั่น...

 

 

เฮ้อ... เอาหละข้าไม่มีอะไรที่ต้องสอนเจ้าแล้วละ ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของเจ้าแล้วล่ะนะ ลูเคีย

บังไคของเจ้าน่ะมีพลังในการทำลายภายในอาณาเขตสูงมากที่สุดในดาบสายน้ำแข็ง

แต่ถึงกระนั้นมันกลับไร้ซึ่งลูกเล่น ไร้ซึ่งการป้องกัน

.

.

แต่จงจำไว้ลูเคีย สิ่งใดที่มีพลังมากนั้นย่อมเป็นดาบสองคมให้แก่ผู้ใช้เช่นกัน

กับคนที่ยังใช้บังไคได้ไม่ชำนาญอย่างเจ้า

 

จงอย่าใช่บังไคของเจ้าในการต่อสู้... กับศัตรูที่เจ้าไม่อาจเอาชนะได้ด้วยชิไค

 


 
(c) Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

116 ความคิดเห็น

  1. #111 ddannok12345 (@ddannok12345) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 09:14
    เจ้ลูจะทำไรอ่ะค่ะ??
    #111
    0
  2. #58 D18-only (@D18-only) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 09:33
    คิดถึงฮอลโล่อิจิจังเลยอ่ะ (อิจิแกกากมาก)
    เจ๊จ๋านางเอกของเค้าาาา ทำไมมังงะไม่เป็นแบบนี้บ้าง! พูดล่ะขึ้น ฮึ!!
    #58
    2
    • #58-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 6)
      13 พฤศจิกายน 2559 / 22:22
      อิจิไร้น้ำยาเอ้ยยยย /ตีๆๆๆ

      นี้คือมังงะในใจไรต์ทั้งสองคน <3 ชอบมากภูมิใจนำเสนอสุดๆ
      #58-1
  3. #57 SalinABle (@lovely110) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 15:16
    แง้ค้างงงงง ยังไงต่อล่ะๆๆๆ
    อิจิร่วงเร็วมากกก555
    #57
    2
    • #57-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 6)
      12 พฤศจิกายน 2559 / 15:39
      ว้า เจ้าไร้น้ำยา
      #57-1
    • #57-2 MuayHeke (@MuayHeke) (จากตอนที่ 6)
      12 พฤศจิกายน 2559 / 19:33
      ว๊าย ไร้น้ำยา... (ซ้ำเติมเข้าไป 555)
      #57-2
  4. #56 Achalida (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 23:51
    ลูเคีย..จะทำอะไรน่ะ ดูน่ากลัวอ่า

    อิจิโกะ..เออะ มาอย่างเท่ ไหนแป๊บเดียวหมอบ(เหมือนในมังงะเลย)
    #56
    3
    • #56-2 MuayHeke (@MuayHeke) (จากตอนที่ 6)
      12 พฤศจิกายน 2559 / 06:58
      อิจิโกะ เจ้านี่มันอ่อนจริงๆ เลย!! 5555

      นั่นสินะ ขออิจิแต่งงานสินะเจ๊........
      #56-2
    • #56-3 Achalida (จากตอนที่ 6)
      12 พฤศจิกายน 2559 / 22:08
      หืมมมม..แบ่บ ใช่เหรออ 5555

      #56-3
  5. วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 21:28
    แล้วหนูลูจะเป็นยังไงต่อ เอื้อกกกก ค้างโว้ย
    #55
    3
    • #55-2 MuayHeke (@MuayHeke) (จากตอนที่ 6)
      11 พฤศจิกายน 2559 / 23:19
      ไรต์กวางแกล้งรีดทำไม~ //เผ่น
      #55-2
    • #55-3 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 6)
      12 พฤศจิกายน 2559 / 00:08
      รอด้วยยยย หึๆๆๆๆ // ถือแครอทไล่วิ่งตาม
      #55-3