Bleach “O U R ” ending Zero to Hero | IchiRuki

ตอนที่ 4 : 04 | Zero to Countdown I | Snowstorm in the deep

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    24 ต.ค. 59

 

04

 

Zero to Countdown I | Snowstorm in the deep

 
 

 

ร่างบางนอนฟุบตะแคงกับพื้นหิน ผิวหนังบางส่วนที่ไร้อาภรณ์ปกปิดรู้สึกได้ถึงความเย็นจัดของพื้นที่ตนสัมผัสอยู่ รวมถึงความเจ็บแปลบจากกลางตัวที่แล่นไปทั่วร่าง แม้อยากขยับตัวสักนิดก็แทบจะเป็นไปไม่ได้

 

ลูเคียพยายามขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งเหลือบมองจูฮาบัชที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ราชันย์วิญญาณซึ่งห่างออกไปไม่ไกลจากตัวเธอมากนัก

 

...ลุกสิ! ...ขยับสิ!!

 

ลูเคียทรุดหลุบสายตาลงต่ำอย่างไร้เรี่ยวแรง ร่างบางหอบจนตัวโยนเพราะพิษจากบาดแผล ดวงตาสีม่วงหม่นไร้แววตามองดาบของตนเองที่ตอนนี้กลายสภาพคืนเป็นดาบฟันวิญญาณขั้นต้นไปเสียแล้ว 

 

"อึ๊ก!!" ร่างบางรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้นจากบาดแผลที่เลือดกำลังไหลไม่หยุดจนนองยาวไปตามพื้นหินเย็นเฉียบ

 

"อิ...อิจิ" ริมฝีปากบางพยายามขยับเพื่อเอ่ยชื่อของใครบางคนที่เห็นในห้วงสุดท้ายก่อนหน้าที่จะถูกดูดกลืนเข้ามาในมิติมืดดำ

 

ลูเคียพยายามฝืนกายขยับตัวแต่บาดแผลที่หนักหนาเกินไปทำให้ไม่สามารถแม้แต่จะฝืนทนประคองสติเอาไว้ได้

 

...นี่เราจะทำอะไรไม่ได้เลยงั้นเหรอ...

 

จนในที่สุดเปลือกตาที่หนักอึ้งจึงถูกปิดลง...

.

.

.

 

 

 

........................

"นายแห่งข้า..." เสียงเล็กนุ่มนวลจากหญิงสาวสวมชุดกิโมโนสีขาวบริสุทธิ์เอ่ยขึ้น ใบหน้าสวยมองร่างเล็กในชุดยูกาตะสีขาวเช่นเดียวกับตนที่กำลังนอนใช้ตักของร่าง เบื้องหน้าหนุนต่างหมอนในสภาพของคนที่มีสติเลือนราง ทั้งสองอยู่ในลานทรายสีขาวไร้ผู้คนซึ่งกว้างสุดลูกหูลูกตา

 

เกล็ดหิมะบางเบาดั่งปุยนุ่นร่วงโรยไปทั่วทุกหนแห่ง แต่ถึงแม้จะร่วงหล่นลงบนร่างเล็กสักเพียงไหน เจ้าของร่างบางสีขาวสะอาดตาก็ไม่อาจสัมผัสได้ถึงถึงความหนาวเย็นจากเกล็ดหิมะเหล่านั้นเลยสักนิด

 

 

 

แสงสว่างที่เกิดขึ้นกลางเดือนแห่งฤดูเหมันต์

 

หัวใจที่เย็นเฉียบที่ถูกเกาะกุมด้วยความโดดเดี่ยวนั้นช่างหนาวเหน็บเสียยิ่งกว่าความหนาวเย็นใดๆที่เข้ามาสัมผัสร่างบาง

 

สิ่งที่เรียกว่าหัวใจ..ถูกน้ำแข็งเกาะกุมด้วยความเย็นชาจากผู้คนรอบข้าง หนาวเหน็บเสียยิ่งกว่าหิมะขาว

 

ใช้ชีวิตเร่ร่อนไขว้หาไออุ่นที่จะทำให้หัวใจได้พึ่งพิง

 

จนถึงวันที่มือทั้งสองข้างได้กำดาบเพื่อได้ดับแสงเทียนของคนที่เธอไว้ใจมากที่สุด

 

ตั้งแต่วันนั้นก็ยังคงเป็นเช่นนี้เสมอมา เป็นหัวใจที่ยังเฝ้าคอยความอบอุ่นจากดวงอาทิตย์

 

...ไม่ว่าดวงอาทิตย์ดวงนั้นจะส่องแสงดำมืดสักเพียงใด

 

 

 

 

 

"เจ้าไม่คิดจะต่อสู้แล้วอย่างนั้นหรือ ลูเคีย..." หญิงสาวเบื้องหน้ากล่าวพลางลูบผมสลวยสีดำสนิทของร่างเล็กที่นอนหนุนตักอยู่

 

 

 

"ถ้าเจ้าอยากจะหยุดอยู่แค่ตรงนี้... แล้วเหตุใดเล่าเจ้าจึงอยากต่อสู้...

เหตุใดเล่าเจ้าจึงอยากเป็นยมทูต เพียงเพราะอยากหลีกหนีจากชีวิตที่แร้นแค้นเพียงแค่นั้นอย่างนั้นหรือ?"

 

เจ้าพูดอะไรน่ะชิรายูกิ ข้า...ไม่ได้ยิน...

 

 

 

 

"...เจ้าลืมไปแล้วหรือไร เรื่องที่เจ้าอยากจะทำก่อนหน้าที่จะมาเป็นยมทูต.."

 

ยมทูต..จริงสิเราสอบเข้าเป็นนักเรียนโรงเรียนยมทูตได้...

 

 

 

"...เจ้าลืมไปแล้วใช่ไหม เหตุผลที่เจ้าอยากจะปกป้องใครต่อใครเพราะอะไร..."

 

ข้า..? อยากปกป้องใคร?...

ข้าอยากเป็นยมทูตเพราะข้าไร้คนที่คอยปกป้องข้าต่างหาก ทุกคนรอบตัวข้าเอาแต่แก่งแย่ง ข้ามีชีวิตอยู่ในเมืองที่โสมมที่พวกผู้ใหญ่เอาแต่จ้องทำร้ายเด็กอย่างข้า ข้าก็แค่อยากแข็งแกร่งขึ้นเพื่อปกป้องตัวเอง

 

จนในที่สุดข้าก็ฆ่าชายผู้นั้นเพียงเพื่อปกป้องตัวเอง…

 

แววตาที่เคยส่องประกายของดวงตาคู่สวยวูบต่ำลงจนกลายเป็นสีดำสนิท

 

ข้าไม่เคยปกป้องใคร นอกจากตัวข้าเอง...

 

 

 

"...เจ้าลืมความภูมิใจในตอนที่เจ้าปกป้องใครต่อใครได้ไปแล้วงั้นหรือ..."

 

"..." ดวงตาไร้แววหม่นหมองของหญิงสาวกระตุกวูบครั้นได้ยินประโยคสุดท้าย

 

สติอันเลือนรางนึกไพล่ไปถึงการพานพบกับเด็กหนุ่มผมสีส้มสด ใบหน้าที่แสนคุ้นเคยผุดขึ้นในความทรงจำสีจาง

 

 

 

'...ส่งดาบมาสิ ยมทูต ฉันจะลองวิธีของเธอดูก็แล้วกัน...'

...ไม่ใช่ ข้าไม่ใช่ยมทูต เรียกข้าว่าคุจิกิ ลูเคียสิ...

'...งั้นเรอะ ฉันคุโรซากิ อิจิโกะ... ขออย่าให้นี่เป็นการทักทายครั้งสุดท้ายเลยนะ...'

 

.

.

 

.................

 

.....…………................

 

'...ไอ้เรื่องเตรียมตัวเตรียมใจน่ะ ช่างหัวมันเถอะน่า!! ฉันอยากช่วยก็เพราะอยากช่วย! มันผิดด้วยเรอะ!!'

 

...?

 

'แล้วมันต่างจากเธอตรงไหน!ตอนนั้นเธอทุ่มเทตัวเองเพื่อปกป้องฉัน!! หรือว่าตอนนั้นเธอมัวแต่คิดเรื่องยุ่งยากปวดหัวอย่าง "หน้าที่ยมทูต" ด้วย!?'

 

....!!

 

'เวลาที่ต้องเสียสละตัวเองมันก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่หรือไง!?'

 

......!!!

 

 

 

ดวงตาของร่างบางที่ยังคงนอนอยู่ที่เดิมไหลวูบอีกครั้ง ก่อนความทรงจำเรื่องต่างๆ จะไหลวนประดังเข้ามาในห้วงคิด

 .

.

 

.....................

 

..................................

 

 

 

'ฉันมาเพื่อช่วยเธอ ลูเคีย...'

 

...เจ้าบ้า! กลับไปเดี๋ยวนี้เลยนะ! ข้าเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอไงว่าไม่ให้ตามมาน่ะ!?...

 

'ฉันก็เคยบอกแล้วไงว่า ความคิดของเธอน่ะฉันขอปฏิเสธทั้งหมด... เธอน่ะแค่ร้องไห้แล้วพูดว่า ช่วยฉันด้วยๆ แค่นั้นก็พอแล้ว!'

 

 

 

หยาดน้ำใสไหลร่วงหล่นจากดวงตาสีม่วงสวยหยดลงบนมือของหญิงสาวผิวขาวผุดผ่องที่กำลังใช้มือประคองใบหน้าผู้เป็นนายไว้ ร่างเบื้องบนยังคงใช้มืออีกข้างลูบผมดำขลับของลูเคียอยู่เรื่อยๆ ไม่ว่างเว้น

 

.

.

.........

 

..........................

 

...ไม่ว่าเมื่อไหร่ เจ้าก็ยังคงเป็นเหมือนครั้งแรกที่เจอกัน ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย...

 

 

 

'ลูเคีย!'

 

ขอบคุณนะ ที่เรียกชื่อข้า

 

'ลูเคีย!!!'

 

ขอบคุณนะ ที่ไม่ว่าเมื่อไหร่เจ้าก็ยังคงปกป้องข้า ปกป้องโซลโซไซตี้และทุกคนไว้ ข้านี้มัน... บ้าจริงๆ

 

'ลูเคีย!!!!!!!!'

 

ขอบคุณนะ ที่ช่วยข้าเสมอมา ทำให้ข้ารู้ว่าการมีชีวิตเพื่อปกป้องคนอื่นมันสำคัญเพียงใด

 

ขอบคุณนะ ที่อยู่เคียงข้างข้าเสมอ อิจิโกะ....

 

.

.

 

............

 

..................................

 

ดวงตาสีม่วงหม่นเบิกโพลง น้ำตายังคงไหลรินจากดวงตาคู่สวย แต่จากที่ไร้แววเหมือนคนไร้ชีวิตกลับสดใสขึ้นมาอีกครั้ง

 

 

 

...ดูเหมือนข้าจะเข้าใจแล้วล่ะ ทั้งเหตุผลที่ข้าอยากจะเป็นยมทูต เหตุผลที่ข้าอยากช่วยเหลือผู้คน เหตุผลที่ข้าอยากปกป้องใครสักคน...

 

...แล้วก็เหตุผลที่ข้าต้องการอยู่เคียงข้างเจ้า...

 

 

...ข้าจะกลับไป อยากกลับไป... กลับไปต่อสู้เคียงข้างเจ้า รอข้าก่อนนะ...

 

อิจิโกะ!!

 

 

.

.

ร่างบางหยัดกายลุกขึ้นนั่ง ชุดฮากามะสีขาวค่อยๆ เปลี่ยนกลายเป็นชุดยมทูตสีดำสนิทตามเดิม มือบางยกขึ้นปาดน้ำตา พลางหันกลับมาเผชิญหน้าอีกร่างที่ยังคงนั่งพับเพียบอยู่ที่เดิม

 

"โซเดโนะ ชิรายูกิ... ขอบใจนะ... ให้ข้ายืมพลังเจ้าอีกสักครั้งเถอะ..." ลูเคียกล่าวด้วยสีหน้าและสายตาที่แน่วแน่มั่นคงพลางยื่นมือเล็กข้างหนึ่งไปวางทับมือทั้งสองข้างที่วางซ้อนกันบนตักของหญิงสาวเบื้องหน้า หิมะที่โปรยปรายหนักหนาในตอนแรกภายในโลกแห่งจิตใจเริ่มเบาบางลงพร้อมกับความหนาวเหน็บที่เกาะกุมอยู่ในดวงจิตเริ่มมลายหายไป

 

"พลังของข้าก็คือพลังของเจ้า... นายแห่งข้า..." ใบหน้าสวยผุดผ่องยิ้มบางรับ พลังวิญญาณขาวดุจดั่งหิมะบริสุทธิ์พวยพุ่งจากมือที่เกาะกุมกันแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ สว่างจ้าจนสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในจิตใจ... 

 

 

 

 

 


 

MuayHeke

กลับมาแล้ว ขอโทษทีทำให้รอนานน้า งานท่วมหัวเอาตัวไม่รอด หลังๆ นี้เลยไม่ค่อยมีรูปประกอบ เวลาจะแต่งยังน้อยเลย 555 //ตายแป๊บ

 

แต่พยายามปั่นเพราะตอนมุ้งมิ้งรออยู่ หึหึหึ

 

ปล. รักรีดทุกคนนะคะ ถ้าได้คอมเม้นต์กำลังใจจะล้นเหลือมาก //จุ๊บ

 

Papermail

เค้ามาแล้วตอนนี้ลุ้นพอๆกับเตงๆนักอ่านแหละเพราะรอไรต์หมวยแต่ง ตอนนี้อิมพอร์ท 2 ประเทศและรวบรวมเนื้อหาที่ไทยลั่นนะยู มันน่าสนใจมาก ยังไงก็ช่วยคอมเม้นต์กันด้วยนะ 

 

(c) Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

116 ความคิดเห็น

  1. #109 ddannok12345 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 08:54
    น้ำตาไหลเลียอ่ะ เจ้จะกลับมาสู้เคียงข้างอิจิเเน่นอนเจ้จร้าาาาาาา
    #109
    0
  2. #67 llookpadwu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 06:59
    ชอบตอนนี้จัง อิจิไม่ได้ออกแต่มันเป็นตอนที่ฮึกเหิมมากๆ น้ำตาจิไหลลล เป็นยมทูตเพราะอะไร มีใครปกป้องตัวเจ๊บ้าง ฮรือออ อ่านแล้วซึ้ง ตื้นตันใจในตัวอิจิ มาช่วยเร็วๆน้า
    #67
    2
    • #67-1 papermail(จากตอนที่ 4)
      15 พฤศจิกายน 2559 / 15:08
      รีบไปช่วยเมียซะ อิจิ
      #67-1
  3. #47 Rukichi rukiji (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 04:22
    ทำไมแฟนอิจิลูคิคนอื่นเห็นปกเล่มสุดท้ายของบลีชแล้วเจ็บใจกัน แต่เรารู้สึกว่ามันตอกย้ำว่าอิจิควรจะคู่กับเจ้ที่สุดแล้ว ถ้าเราเชียร์ฮิเมะแล้วเห็นปกแบบนี้เราคงเจ็บมาก ถึงเรือจะล่มเราก็ไม่ยอมแพ้ยังไงซะก็มีนิยายของไรต์หลายๆท่านมาคอยช่วยประคองเรือลำนี้

    ขอบคุณไรต์ทั้งสองท่านมากนะคะ (เปิดเทมอวันนี้แล้ว แต่ยังไม่ได้นอนเลยT^Tจะนั่งเรียนได้จนจบวันไหมละเนี่ย)
    #47
    2
    • #47-1 Achalida (จากตอนที่ 4)
      25 ตุลาคม 2559 / 04:35
      ที่เจ็บใจก็เพราะว่าคุโบะยังเอาคู่นี้มาหากินจนหยดสุดท้ายนั่นแหละค่ะ ส่วนเรื่องที่ปกไม่ใช่คู่ชิพนั่นคงเพราะมันจะสปอยล์เนื้อหาเกินไป คิดอยู่แล้วว่าไม่มีทาง แต่เอาลูเคียมาขึ้นด้วยเนี่ย.. โกรธตรงที่อาจารย์ยังเห็นลูเคียเป็นตัวละครเอกอยู่อีกเหรอ หลังจากลดบทจนแทบจะเป็นเพียงตัวประกอบ ไม่คู่อิจิโกะยังพอว่า แต่แทบไม่มีส่วนในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของอิจิโกะ เนี่ยเหรอ.. Death and strawberry? บทสนทนาสุดท้ายของสองคนคือเถียงกันเรื่องดูแลลูก WTF?!



      เฮ้อ..พูดไปก็ช้ำใจค่ะ มาอ่านฟิคต่อกันดีก่า 5555
      #47-1
    • #47-2 papermail(จากตอนที่ 4)
      25 ตุลาคม 2559 / 08:30
      มันเป็นการตลาดของจัมฟ์คะถึงเจ็บใจนางต้องการจับกลุ่มลูกค้าที่มีปริมาณมากที่สุดทางจัมพ์คงทราบแหละคะว่าFc ir ในปริมาณบางคนที่จะสนใจปกแล้วซื้อสินค้า มีมากกว่า fc ih ปริมาณทั้งหมดที่จะซื้อ ขนาดลูกค้าที่เสียตังซื้อไปแล้วยังเผา คงไม่มีใครเสียเงินไปซื้อ แต่พอเป็นลูเคียมันต้องมีคนซื้อเก็บภาพปก หรือน้องที่สุดไม่มีใครกล้าซื้อไปเผาเพื่อสะใจแน่คะ สรุปคือไรต์มองว่า จัมฟ์เองต้องการขายของ และก็ต้องการให้มีข่าวเรื่องเล่มสุดท้ายในแง่ลบน้อยที่สุด แล้วก็ตะหงิดกับลายเส้นลูกตาของอิจิโกะ ดูไม่โอเคไม่มีความเป็นอิจิเลย ถ้าตัดองค์ประกอบอื่นเหลือแต่ตาไรต์สารภาพว่าไม่รู้หรอกว่านั้นอิจิโกะ มันดูชุ่ยไปกับภาพปกภาพสุดท้าย คุโบะถึงจะง่อยกับบทแต่ต้องยอมรับว่านางเทพในเรื่องมุม แสง องค์ประกอบภาพ รวมถึงการสื่อสารอารมณ์ผ่านเส้น

      สุดท้ายเห็นด้วยกับ อชาลิดาซัง คือคำว่าเอาเจ้มาหากิน เล่มนั้นเจ้ไม่มีบทอะไรเลย ไม่ให้ความสำคัญอะไรกับเจ้ แต่จ้องจะใช้ประโยชน์กับเจ้ เบียดเบียนตัวละครมาก ปล.อ่านฟิคเค้าย้อมใจเถอะ ดีกว่าๆ

      ส่วนเนื้อหากลายเป็นบลีชเสิ้นเจินไปแล้ว มั่วซั่วปกเจ้ชื่อเรื่อง death n strawberry ไหนบทเจ้ฝึกมาคือเพื่อปีนบันเล่นเหรอ damn...
      #47-2
  4. #46 Achalida (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 23:40
    ลูเคียเข้มแข็งและใจดีที่สุดเลย ลุกขึ้นมาแล้วช่วยอิจิโกะให้ได้นะ

    ชิรายูกินี่เหมือนเป็นขุ่นแม่ใจดีเสมอ เป็นดบที่งดงามที่สุดเหมือนเจ้าของจริงๆ
    #46
    1
    • #46-1 papermail(จากตอนที่ 4)
      25 ตุลาคม 2559 / 08:32
      เนอะงดงามและเด็ดเดี่ยวเหมือนเจ้าของ ของดีแห่งเมืองโซลโซไซตี้ก็เจ้ลูเคียนี้แหละ ><
      #46-1
  5. #45 D18-only (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 20:33
    คิดถึงมากเลยค่ะ อ่านตอนนี้มันทำให้อยากกลับไปดูตอนที่เจ๊ช่วยอิจิจากฮอลโล่
    แล้วอิจิไปช่วยเจ๊ที่หอสำนึกผิดเลย ฮือ อยากอ่านฉากมุ๊งมิ๊งจัง
    //เจ็บจากรูปหน้าปกเล่มสุดท้ายของบลีชมา ฮือ 
    หน้าปกสวยแต่ข้างในมันช่าง....
    #45
    5
    • #45-3 D18-only(จากตอนที่ 4)
      24 ตุลาคม 2559 / 22:28
      เตรียมตัวรับมือแน่นอนคร๊าาาาาา> #45-3
    • #45-4 papermail(จากตอนที่ 4)
      24 ตุลาคม 2559 / 23:21
      ฮุๆๆๆๆๆ เขินนนน(คือถ้ารีดไม่ฟินคือหน้าไรต์จะแตก)
      #45-4
  6. #44 แมวอ้วนม้วนหน้าคอม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 13:49
    อู้ยยยน ไม่ธรรมดา อยากให้ทั้งคู่เจอกันเร็วๆจริงๆ
    #44
    2
    • #44-1 papermail(จากตอนที่ 4)
      24 ตุลาคม 2559 / 14:17
      ของดีต้องลุ้น~ ฮุๆๆๆ
      #44-1
  7. #43 Kiraramoon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 08:22
    จะรอนะคะ
    #43
    2
    • #43-1 papermail(จากตอนที่ 4)
      24 ตุลาคม 2559 / 10:19
      มาอัพแล้วน้าเตงงง
      #43-1
    • #43-2 MuayHeke(จากตอนที่ 4)
      24 ตุลาคม 2559 / 11:42
      มาแล้วๆ มาร้อนๆ เชิญชิมได้เลยขอรับ
      #43-2
  8. #42 Achalida (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 03:12
    หัวใจจะวายค่ะ นึกว่าจะอดอ่านต่อแล้ว รออ่านนะคะ
    #42
    2
    • #42-1 papermail(จากตอนที่ 4)
      24 ตุลาคม 2559 / 10:24
      ทำหัวใจวายไปสองคนแล้วสินะ มาๆเค้าอัพย้อมใจแล้ว
      #42-1
    • #42-2 MuayHeke(จากตอนที่ 4)
      24 ตุลาคม 2559 / 11:38
      ทำรีดตกใจกันหมดสินะพวกเรา 555

      เชิญอ่านได้ตามสบายเลยขรั่บ มีไปอีกยาวๆ~
      #42-2
  9. #41 SalinABle (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 20:43
    เห็นชื่อตอนละใจหายแว๊บบบ รีบเข้ามาอ่าน ค่อยโล่งใจหน่อยค่ะ55555555 
    นึกว่าจะเป็นข่าวร้าย หัวใจจิวาย
    #41
    5
    • #41-4 papermail(จากตอนที่ 4)
      24 ตุลาคม 2559 / 10:18
      มาแย้วๆ
      #41-4
    • #41-5 MuayHeke(จากตอนที่ 4)
      24 ตุลาคม 2559 / 11:36
      เชิญอ่านเลยคร้าบบบ มาเสิร์ฟแล้ว ร้อนๆ 555
      #41-5
  10. #40 แมวอ้วนม้วนหน้าคอม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 20:31
    คุณได้สิทธินั้นเดี๋ยวนี้ 5555
    #40
    2
    • #40-1 papermail(จากตอนที่ 4)
      23 ตุลาคม 2559 / 20:35
      ไรต์สองคนดองไว้เยอะเลยแหละ พวกเตงได้อ่านจนเบื่อเลย 555
      #40-1
    • #40-2 MuayHeke(จากตอนที่ 4)
      24 ตุลาคม 2559 / 11:35
      5555 จัดเลยจ้ะ อ่านให้จุใจ~
      #40-2