Bleach “O U R ” ending Zero to Hero | IchiRuki

ตอนที่ 1 : 01 | Zero to Beginning I | Pray for last good bye

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 796
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    30 ส.ค. 59

                                   

01  

Zero to Beginning I | Pray for last good bye

 

 

“อิจิโกะ..” เสียงหวานดังลอดมาจากทางอีกฝากหนึ่งของบานประตู แสงแดดจากภายนอกระทบสะท้อนปรากฏเป็นร่างบางระหงส์ของหญิงสาวในชุดฮากามะถือดาบคู่กายยืนนิ่งอยู่ที่ปากประตู “ข้าเข้าไปนะ...”

 

ยังไม่ทันที่จะเอื้อมไปเปิดประตู บานประตูตรงหน้าก็ถูกเปิดขึ้นอย่างแรงเสียก่อนที่มือเธอจะแตะมันด้วยซ้ำ เจ้าของชื่อที่ถูกเรียกยืนนิ่งอยู่ที่ปากประตู ใบหน้าหล่อเหลาขมวดคิ้วเข้มด้วยอารมณ์ขุ่นมัวที่ยากจะคาดเดา ดวงตาสีน้ำตาลหม่นจ้องมองร่างเล็กตรงหน้านิ่ง

 

“เอ่อ...” ใบหน้าหวานที่ถูกสบสายตาเอี้ยวหลบร่างสูง “ข้า... รับฝากเร็นจิมาลาเจ้า...” ดวงตาใสสีม่วงอมเทาช้อนสายตามองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างเข้าใจดี “พวกข้าสองคนฝึกเสร็จแล้ว...”

 

“...” ไร้เสียงตอบรับจากเด็กหนุ่ม มีเพียงสายตาที่ยังคงจ้องร่างเล็กตรงหน้าของตนไม่วางตา

.

.

.

“...ฮึ”  ริมฝีปากบางยิ้มเยาะอีกฝ่ายในแบบของตน “อย่าทำหน้าโง่ๆ แบบนั้นสิเจ้าบ้า” มือเรียวเล็กดันร่างสูงให้ออกห่างจากตน “ที่เจ้ายังจำเป็นต้องอยู่ที่นี่ต่อนั้นหมายความว่าเจ้ายังสามารถพัฒนาไปได้ไกลยิ่งกว่านี้ยังไงล่ะ เจ้าในตอนนี้น่ะ...เป็นไพ่ตายของโซลไซตี้นะ เพราะฉะนั้นเลิกทำหน้าตาทุเรศๆ แบบนั้นได้แล้วเจ้าบ้า” ใบหน้าหวานพูดอย่างสบายอารมณ์ก่อนจะเดินเลี่ยงหลบไปอีกทาง เธอรู้ดียิ่งกว่าใครว่าเหตุใดชายตรงหน้าถึงไม่พอใจเช่นนั้น

 

“เธอก็เห็นแล้วนี่ว่าพวกนั้นน่ะระดับฝีมือของพวกมันไม่เหมือนกับศัตรูที่เราเคยเจอมาเลยนะ! ...แล้วจะให้ฉันต้องมานั่งฝึกแบบนี้ แล้วปล่อยให้เธอกับเร็นจิ...”

 

“อย่าลืมสิอิจิโกะ!!” ลูเคียเอ่ยตัดบทอีกฝ่าย “พวกข้าคือนักรบแห่ง 13 หน่วยพิทักษ์ ใช้ชีวิตท่ามกลางการฆ่าฟัน เรื่องที่จะมาห่วงชีวิตของตนในสนามรบน่ะ... อ๊ะ ดะ เดี๋ยวสิ... เจ้าจะทำบ้าอะไรของเจ้าน่ะอิจิโกะ” ใบหน้าหวานที่ดูจริงจังของลูเคียในตอนนี้กลับเบิกตากว้างตกใจกับเรื่องตรงหน้า เมื่อมือเรียวเล็กของตนถูกอีกฝ่ายดึงเข้าหาโดยที่ไม่ทันตั้งตัว

 

“รอฉันก่อนนะลูเคีย ฉันสัญญาว่าจะรีบตามเธอไปแน่...” น้ำเสียงทุ่มต่ำที่เอื้อนเอ่ยนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกที่อัดอั้น มือหนาค่อยๆ วางทับมืออีกฝ่ายที่กุมดาบเอาไว้อย่างแผ่วเบา ความอบอุ่นจากมือหยาบกว้างที่กุมมือเล็กเอาไว้อบอวลอยู่รอบๆ จนรู้สึกได้ถึงความรู้สึกภายในของอีกฝ่าย อิจิโกะกุมมือของลูเคียแน่นขึ้นก่อนจะดันดาบด้านคมนั้นเข้ามาที่อกของตน  

 

 

ที่ที่เป็นที่อยู่ของ หัวใจ

 

ลูเคียเงยหน้ามองอิจิโกะอย่างไม่เข้าใจ คิ้วเรียวเล็กขมวดชนกันจนมุ่ย... ราวกับจะเลียนแบบคนตรงหน้า

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ทั้งสองคนต่างก็ค่อยๆ คล้ายกันมากขึ้นเรื่อยๆ...

 

“ธรรมเนียมของ 13 หน่วยพิทักษ์ของพวกเธอไงเรียกโชคชัยและให้สัญญา... สัญญาว่าจะมีชีวิตกลับมาที่นี่อีกครั้ง อิจิโกะมองลูเคียด้วยสายตาที่ผ่อนคลายลง

 

 

 “ บัดนี้พวกเราจะล่วงเข้าสู่สมรภูมิ...

น้ำเสียงทุ่มต่ำเอ่ยอย่างเชื่องช้า ราวกับจะประวิงเวลา

ดังเช่นทุกทีแม้จะอยากพูดเท่าไหร่แต่ก็เอ่ยออกไปไม่ได้สักที ทั้งสิ่งที่อยากจะทำ และ สิ่งที่ต้องพูดบอกออกไป

 

 

“ จงเชื่อมั่น! ว่าดาบของพวกเราจะไม่แหลกสลาย ”

คำพูดคำสั้นๆ ถูกกลืนลงคอไปทั้งความอึดอัดพร้อมกับรอยยิ้มที่เยาะเย้ยให้กับตัวเอง

ถ้าอธิฐาน ในใจ มันจะไปถึงพระเจ้าไหมนะ

ให้ฉันได้แข็งแกร่งได้สักครึ่งหนึ่งของเธอ แข็งแกร่งพอที่จะพูดคำคำหนึ่งออกไป

คำอธิฐานง่ายๆ

ว่าขอให้สักวันหนึ่งมันจะเป็นการจากลาครั้งสุดท้ายของเธอและฉัน

อธิฐานเพื่อให้สักวัน วันที่ฉันไม่ต้องปล่อยให้เธอจากไปมาถึง

 

 

 

“ จงเชื่อมั่น! ว่าจิตใจของเราจะไม่ย่อท้อ ”

ดวงตาสีเปลือกไม้อ่อนจ้องมองใบหน้าของหญิงสาวไม่วางตา ราวกับจะพยายามจดจำทุกบรรยากาศรอบตัวในตอนนี้เอาไว้ให้ได้มากที่สุด

จะหยุดเอาไว้ได้อีกครั้งไหมนะ สายฝนในจิตใจที่ไร้ดวงจันทร์ข้างกาย...

เหตุผลที่อยากปกป้องเธอมากมายขนาดนี้ จนถึงตอนนี้มันก็ยังไม่หายไป

 

 

“ ถึงแม้ย่างก้าวจะห่างไกล..แต่ใจดุจเหล็กกล้ายังหลอมรวมกัน

ถ้าหากฉันเอ่ยออกไปตอนนี้จะรั้งเธอเอาไว้ได้ไหม... ลูเคีย

แต่...

แม้จะรั้งไว้ได้... ก็คงได้แต่ชีวิต ที่ไร้ซึ่งศักดิ์ศรี

ตอนนี้คงทำได้เพียงเชื่อมั่น ว่าเราจะกลับมาเจอกันอีกครั้ง

 ต้องกลับมา...

 

“ ขอสาบานด้วยชีวิต ว่าถึงแม้แผ่นดินจะแยก เราก็จะ... มีชีวิตรอดกลับมา”

 

 

 

.

.

.

.

 

 

เสียงฝีเท้าดังก้องไปตามบันไดกว้างสีขาวที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ยมทูตทั้งสองคนในชุดฮากามะที่ตัดพิเศษเร่งฝีเท้ากระชั้นไปตามเส้นทางที่กำหนดไว้ จุดหมายคือ..

 

วังราชันย์...

 

“เฮ้! เจ้าบ้าเร็นจิ ช้าหน่อยก็ได้มั้ง ข้าตามเจ้าไม่ทันแล้วนะ” เสียงหวานตะโกนไล่หลังเด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีแดงสด

 

“ช่วยไม่ได้นี่ ก็เธอก้าวไม่ทันฉันเองนี่น่า ผ่านไปตั้งหลายปีขาเธอไม่เห็นจะยาวขึ้นเลยนะ... ยัยบ้า” เร็นจิพูดหยอกอีกฝ่ายเล่น ทำเอาคิ้วบางของลูเคียกระตุก “อีกอย่างฉันก็ไม่อยากให้เจ้าอิจิโกะได้หน้าไปคนเดียวหรอกน่า”

 

ตึก..

หญิงสาวถีบเท้าเร่งความเร็วของตนขึ้นพร้อมกับใช้ก้าวพริบตาจนลอยอยู่กลางอากาศขนาบข้างกับอีกฝ่าย “กับคนที่ข้าใช้เวลาไม่กี่ปีก็ตามทันน่ะ ไม่มีสิทธิ์มาว่าข้าหรอกนะ... ท่านรองหัวหน้าหน่วย” ลูเคียไพล่มือไปด้านหลังขณะที่ลอยอยู่กลางอากาศด้วยท่าทีสบายๆ  “แล้วก็...” รอยยิ้มเล็กๆ แห่งความสบายใจฉายบางลงบนใบหน้าของหญิงสาว

 

 

“อิจิโกะน่ะ... เจ้าบ้านั่นแข็งแกร่งขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากแล้วนะ มากเสียจน... ตัวข้าเองก็ชักจะอิจฉาเจ้านั่นขึ้นมาแล้วสิ คนอย่างเจ้าบ้านั่นไม่เป็นอะไรไปง่ายๆ หรอก อย่างน้อยก็ข้าคนหนึ่งแหละที่เชื่อใจเจ้านั่น..”

 

 

“เฮ้อ... ชักจะหมั่นไส้เจ้าอิจิโกะขึ้นมาหน่อยๆ แล้วสิ” เร็นจิถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเร่งฝีเท้าของตนให้เร็วขึ้นเพื่อบังสายตาของตนจากอีกฝ่าย

 

“เป็นอะไรของเจ้านะ... เร็นจิ รอข้าด้วยสิ” ลูเคียขมวดคิ้วไม่เข้าใจกับอารมณ์ของชายตรงหน้า

 

“เธอนี่น้า... ซื่อบื้อจริง เรื่องอะไรฉันจะยอมให้คนอย่างเธอตามข้าทันง่ายๆ ล่ะ” เร็นจิโกหกหน้าตาย “เอาเถอะนั่นไง...” ใบหน้าหนาของชายหนุ่มพยักพเยิดขึ้นให้อีกฝ่ายมองไปยังด้านหน้า “ต้องขอบคุณก้าวพริบตาของเธอที่ช่วยทุ่นเวลาไปได้เยอะ...”

 

“เจ้าบ้าเร็นจิ...” ร่างเล็กที่ลอยอยู่ค่อยๆ ลดระดับลงช้าๆ ก่อนจะแตะที่พื้นอย่างแผ่วเบา ทันทีที่ปลายเท้าสัมผัสพื้น... สายลมรอบๆ ก็กระจายเป็นวงกว้างด้วยวิถีมารก่อนจะส่งเจ้าตัวให้พุ่งไปด้านหน้าอย่างเช่นทุกที “คอยดูเถอะจบศึกเมื่อไหร่ ข้าจะแซงหน้าเจ้าไปให้ได้” 

 

ตึก...

ทันทีที่เท้าแตะสัมผัสกับด้านบนของวังราชันย์ คำพูดหยอกล้อถูกกลืนลงไปจนรู้สึกว่าทั้งคอแห้งเผือด ราวกับทุกอย่างหยุดสนิทพร้อมกับหัวใจที่ถูกบีบรัดจนเต้นระรัวอยู่ภายในอก

 

ตึกๆ

ตึกๆ

ตึกๆ

ตึกๆ

 

 “อิจิโกะ!” ลูเคียตะโกนลั่น แต่กลับทำได้เพียงแต่ยืนอึ้งกับภาพตรงหน้าจนเร็นจิต้องเข้ามายืนขนาบข้าง

 

นี่คงเป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มตรงหน้าได้เห็นบางสิ่งในดวงตาคู่สวยที่เขาหลงใหลมาตลอด... บางสิ่งที่เรียกว่า ความสิ้นหวัง

 

 

There can be no black sun without white moon to make an eclipse

Bleach “O U R ” ending Zero to Hero

 

 

TALK WRITERS

MuayHeKe | ขอฝากฟิคเรื่องนี้ไว้กับทุกคนที่ได้เข้ามาอ่าน ขอให้ฟิคเรื่องนี้สามารถช่วยเยียวยาหัวใจ และหวังว่าจะทำให้ทุกคนมีความสุข อู่ต่อเรือแห่งนี้ยินดีให้ทุกท่านเข้ามาสร้างเรือลำใหม่เพื่อจะพาทุกคนไปถึงฝั่งฝันตามที่หวังกันไว้น้า 

เปเปอร์เมลล์ | ฮึบๆ แต่งได้ 17 แผ่น word / size 14(ในใจว่านี้เป็นฟิคหรือรายงาน) แผ่นเลยแบ่งเป็นสามตอนไปก่อน ประวิงเวลารอภาพประกอบไปในตัว 55 ออกตัวก่อนว่าไม่ถนัดสายบู้รบเลย ถนัดแต่บู้สายรักเรทสู๊งงง เอ้ยเสียงสูง** ถ้าฉากหวานจากนี้มันเยอะไปก็ปลงนะ มันคือความอัดอั้นในใจ

ปล. ยินดีตอนนี้สู่เรือกู้ชีพ พนักงานที่นี้มีความเชี่ยวชาญในเรื่องการทำ CPR ฉุกเฉินพร้อมปั๊มหัวใจให้กลับมาชุ่มชื้นขึ้นอีกครั้ง
 


ch.01 Zero to beginning I | Pray for last good bye

(C) Drawn by MuayHeKe & Painted by เปเปอร์เมลล์


27.08.2016

add pic. 28.08.2016
 

(c) Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

116 ความคิดเห็น

  1. #106 ddannok12345 (@ddannok12345) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 07:44
    อิจิเป็นไรอ่ะ?? พายเรือต่อด้วยฟิคไรท์❤️
    #106
    0
  2. #89 Finjanerii (@janerii) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 01:58
    อ่านไปก็อยากร้องไห้~ เจอฟิคเยียวจิตใจแล้ว ฮือออออออ
    #89
    1
    • #89-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 1)
      20 ธันวาคม 2559 / 08:13
      จะร้องไห้เหมือนกันมีคนอ่าน
      #89-1
  3. #75 kurasa02 (@kurasa02) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 00:48
    ต่อเรือออออออ ถึงจะแหลกเป็นผุยผงก็ไม่เป็นไร เพราะเรามีเสื้อชูชีพสินะ 555555
    *หัวเราะทั้งนั้มตา*
    #75
    1
    • #75-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 1)
      21 พฤศจิกายน 2559 / 00:50
      เสื้อหนาๆ ผ้าห่มอุ่นๆพร้อมเสบียง มาๆ
      #75-1
  4. #63 llookpadwu (@0810113721) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 00:23
    มาร่วมต่อเรือกู้ชีพค่ะ งืออออ ตอนแรกรับไม่ได้เลย เสียใตตต;_;
    #63
    2
    • #63-2 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 1)
      15 พฤศจิกายน 2559 / 15:07
      ยินดีต้อนรับมาๆๆ
      #63-2
  5. #25 LittleBear42 (@little-bear42) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 06:55
    มาเข้าร่วมต่อเรือด้วยจ้า อ่านแล้วอินชอบ แต่งอีกเยอะๆนะคนดีเอาให้ดีกว่าแบบต้นฉบับนะ รออ่านนะคนดีจู้ๆ
    #25
    1
    • #25-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 1)
      15 กันยายน 2559 / 22:34
      ยะเจ้าบ้า
      #25-1
  6. #14 มากับสายฝน (@wisanakan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 00:52
    เกลียดการที่เจ๊ใสๆ แต่ก็ชอบที่เจ๊ใสๆเง้ออออออ ลำบากใจจจจ

    ติดตามนะคะ
    #14
    2
    • #14-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 1)
      31 สิงหาคม 2559 / 01:04
      555 เค้าจะพยายามให้เจ้คงแบบเดิมมากที่สุดน้าา ขอบคุณที่ติดตามนะจ้าาาาา

      ขอบคุณที่คอมเม้นท์ด้วยยย
      #14-1
  7. #13 ถุงถังกะละมัง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 21:35
    เข้ามาต่อเรือตัวเองอย่างร่าเริงและสนับสนุนฉากเรทสู๊งสูง แฮ่กๆ(อุ้ย!!หลุดธาตุแท้ตัวเอง) ได้อ่านแล้วมันจุ้มจื่นหัวใจมากมาย ขอให้หัวหน้าเรือใหญ่ทั้งสองพาพวกเราไปสู่ฝั่งฝันด้วยเถิดดด
    #13
    2
    • #13-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 1)
      30 สิงหาคม 2559 / 23:50
      เรทสู๊งงงงงงง 55 คิดก่อนๆๆๆๆ แต่ฉากหวานมีแน่เจ้มจ้นมากกกก ไปแอบอ่านมาแล้ววว
      #13-1
  8. #12 ถุงถังกะละมัง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 21:32
    เข้ามาต่อเรือตัวเองอย่างร่าเริงและสนับสนุนฉากเรทสู๊งสูง แฮ่กๆ (อุ้ย!!หลุดธาตุแท้ตัวเอง) ได้อ่านแล้วมันช่างจุ้มจื่นหัวใจ ขอให้หหัวหน้าเรือใหญ่ทั้งสองสู้ต่อไปนะฮับ ฮึบๆ
    #12
    0
  9. #11 ถุงถังกะละมัง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 21:31
    เข้ามาต่อเรือตัวเองอย่างร่าเริงและสนับสนุนฉากเรทสู๊งสูง แฮ่กๆ (อุ้ย!!หลุดธาตุแท้ตัวเอง) ได้อ่านแล้วมันช่างจุ้มจื่นหัวใจ ขอให้หหัวหน้าเรือใหญ่ทั้งสองสู้ต่อไปนะฮับ ฮึบๆ
    #11
    0
  10. #10 SalinABle (@lovely110) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 17:52
    คุณพระ กระโดดกอดไรท์ทั้งสอง อะไรจะดีปานนี้55555555
    ฟีลมาเต็มมม บอกลาต้นฉบับไปได้เลยไม่อ่านของคุโบะแล้ว เชอะ

    ปล.ไม่ปลงค่ะ ถ้าฉากหวานเยอะ ถือเป็นการเยียวยาหัวใจช้ำๆ 5555
    #10
    2
    • #10-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 1)
      28 สิงหาคม 2559 / 22:06
      พยายามใส่ฟีลลิ่งมากกก กลัวไม่อินกัน กร๊ากกกกก
      #10-1
  11. #9 Xcute (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 15:11
    ขอบคุณยาบำบัดขนานแท้ตัวนี้จริงๆ ขอร่วมวงอู่ต่อเรือด้วยคนนะคะ
    #9
    2
    • #9-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 1)
      28 สิงหาคม 2559 / 21:45
      มาๆเรือลำนี้วีไอพี จุได้ทุกคนที่อยากเข้าร่วม

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 สิงหาคม 2559 / 21:47
      #9-1
  12. #7 Xstream-Kun (@xstream) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 14:37
    น้ำตาจะไหล แต่ที่จริงคือไหลแล้ว TOT
    #7
    2
    • #7-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 1)
      27 สิงหาคม 2559 / 15:48
      ซับๆๆๆ ตายๆ ทำรีดร้องไห้กันเป็นระนาว
      #7-1
  13. #6 Achalida (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 13:42
    น้ำตาจะไหล ขอหลบเข้าอู่ต่อเรือด้วยคน ทุกวันนี้ยังทำใจไม่ได้ คิดว่ามีภาวะซึมเศร้าแล้วนะเนี่ย T T

    สู้ๆนะคะ ไรท์ทั้งสองคน จะตามให้กำลังใจไปตลอด เย่ๆๆ
    #6
    5
    • #6-3 Rukichi rukiji (จากตอนที่ 1)
      28 สิงหาคม 2559 / 00:45
      เราคิดว่าทุกคนที่อ่านจะรู้สึกแบบนี้นะไรท์ไม่ต้องขอโทษหรอก
      #6-3
    • #6-4 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 1)
      28 สิงหาคม 2559 / 00:48
      งื่มๆ สู้ๆ ขอบคุณน้าาาา
      #6-4
  14. #5 MuayHeke (@MuayHeke) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 13:35
    อุ๊ย โดนทวงต้นฉบับกลางรายการ 5555 รอก่อนน้าา

    แต่รีดทุกท่านใจเย็นๆ น้า เดี๋ยวมันก็จะผ่านไป แล้วมาฟินกับพวกเราดีกว่า~ สู้ๆ!!
    #5
    1
    • #5-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 1)
      27 สิงหาคม 2559 / 15:57
      พกทิชชูเต็มเป๋าพร้อมซับน้ำตา 555
      #5-1
  15. #4 เหมียวสีนิล (@mtniee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 11:23
    /พังขอนไม้ทิ้งแล้วคว้าชูชีพตะกายขึ้นเรือลำใหม่
    จัดมาเลยค่ะ ไรเตอร์ทั้งสอง ถังออกซิเจนเราพร้อม!!
    #4
    2
    • #4-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 1)
      27 สิงหาคม 2559 / 15:58
      มา ไฟ้ววววว ไรท์กวางกับไรท์หมวยยก็พร้อม เฮ้!!
      #4-1
  16. #3 Rukichi rukiji (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 09:56
    ทำไมอ่านๆไปน้ำตาจะไหล นี้คือสิ่งที่พวกเราแฟนอิจิลูคิอยากให้เป็นสินะ แต่ทำไมในความเป็นจริงมันถึงตรงกันข้ามขนาดนั้นนะ ทำไมสิ่งที่เราหวังถึงไม่เป็นจริง ทำไมผู้ชายที่เราชอบที่สุดถึงทำผู้หญิงท้องทั้งๆที่ยังเรียนอยู่ ทำไมผู้หญิงที่อยู่เคียงค้างผู้ชายคนหนึ่งมาตลอดและมีอะไรมากกว่าคำว่าเพื่อนถึงแต่งงานกับชายอีกคน

    เรารับไม่ได้ยิ่งนึกถึงเรื่องเก่าๆน้ำตาก็ยิ่งจะไหล
    #3
    4
    • #3-2 Rukichi rukiji (จากตอนที่ 1)
      28 สิงหาคม 2559 / 00:48
      ตอบเม้นของคนอื่นกับไรท์ก่อนของตัวเองซะอีก แฮร่ๆ

      เราเห็นไรท์ขอโทษคนอื่นที่ทำให้พวกเค้านึกเสียใจเลยขอตอบแทนเจ้าของเม้นซะเลย

      หวังว่าเรื่องนี้ที่ไรท์ทั้งสองช่วยกันแต่จะทำให้พวกเราทุกคนมีความสุขนะคะ
      #3-2
    • #3-4 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 1)
      28 สิงหาคม 2559 / 01:12
      สัญญาสามนิ้วเบย กลัวจิไปสะกิดต่อมน้ำตารีด ตกใจนิดๆไรท์แต่งตกลงกับไรท์หมวยแบบรีดจะได้ดีขึ้นอะไรแบบนี้ อาจจะเพราะฉากลาซึนๆของอิจิก็ได้ใจจะขาดก็ไม่ยอมพูด เลยใส่ความรู้สึกเศร้าไปแบบยกกำลังเลย สัญญาว่าจบศึกแล้วจะยำใหญ่ใส่ทุกความฟินที่อยากได้เลย

      โกะของเราคือโกะของเราเจ้าบ้าหลงนม ใครไม่รู้จัก
      #3-4
  17. #1 D18-only (@D18-only) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 06:53
    อ่านตอนนี้แล้วทำให้ตัวเองคิดถึงตอนจบของบลีชเลยอ่ะ T^T
    อยากได้ยาช่วยรักษาหัวใจที่บอบช้ำหนักมากกก
    #อาการกำเริม
    #1
    2
    • #1-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 1)
      27 สิงหาคม 2559 / 08:49
      ว้ายอิบอายรีดอ่านแล้วแย่ ขอโทษๆ
      #1-1