[fic.IchiRuki] Monster heart ภารกิจร้ายซ่อนรัก

ตอนที่ 8 : [06th Mission] Hate

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    3 ส.ค. 59

Monster heart

presented by เปเปอร์เมลล์



ร่างเล็กลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกสมองหนักอึ้งจนชาไปทั้งร่าง เนื้อตัวร้อนผ่าว ร่างทั้งร่างไม่มีแรงขยับเนื้อตัว ดวงตาสีม่วงหม่นมองแขนเล็กของตนที่กำกิโมโนไว้แน่นทั้งคืนจนไร้ความรู้สึกด้วยสายตาเหม่อลอย ไร้เงาของชายหนุ่มที่ข่มเหงเธอข้างกายยิ่งตอกย้ำให้รู้ว่าเธอเป็นเพียงของเล่นของเขา

 

มือบางพยายามปล่อยมือที่กำลังแน่นของตนออกช้าๆ...

 

ตลอดทั้งวันร่างเล็กๆของลูเคียได้แต่นอนซมอยู่ที่เดิมเพราะพิษไข้ ไม่มีแม้แต่เงาของชายคนนั้นที่จะเข้ามาดูเธอเลยสักครั้ง น้ำตาไหลคลอดวงตาคู่สวยไม่ขาดสายด้วยความอดสูตนเอง เธออยากกลับเมืองของเธอเหลือเกิน

 

สายลมยามเย็นพัดลอดบานหน้าต่างเข้ามาพัดเข้ากับเรือนผมสีดำสนิทของร่างเล็กที่ยังคงฟุบหลับอยู่ที่เดิม คราบน้ำตาแห้งบนแก้มนวลแม้เวลาจะล่วงเลยผ่านมานานแล้วก็ตาม เชือกเส้นหนาที่มัดข้อเท้าของลูเคียไว้ตรึงร่างบางให้อยู่ภายในห้องนี้เพียงลำพัง ร่างเล็กสัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่กำลังสัมผัสใบหน้าของเธออยู่ ปลุกให้หญิงสาวลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ

 

“อ..อิจิโกะ!” ดวงตาสีม่วงหม่นเบิกกว้างเมื่อรู้ว่าคนตรงหน้านั้นเป็นใคร ลูเคียรีบลุกขึ้นนั่งอย่างลืมตัวจนร่างบางเซชนกับผนังอย่างแรง “ย..อย่านะเจ้าคะ” มือเรียวเล็กผลักร่างหนาให้ออกห่างตนอย่างน่าเวทนา

 

“ปล่อย” อิจิโกะเอ่ยสั่งเสียงเรียบพร้อมกับยื่นข้าวต้มจานร้อนให้หญิงสาว “ข้าแค่เอาข้าวมาให้ ไม่ได้จะทำอะไร ถ้าไม่อยากหิวตายก็กินซะ”

 

“ม..ไม่หิวเจ้าคะ ไม่หิว” ลูเคียยังคงผลักไสอีกฝ่ายอย่างไร้เรียวแรง ยิ่งฝืนขยับก็ยิ่งรู้สึกหนักที่หัวจนแทบอาเจียนแต่ถ้าหากไม่หนีเธออาจจะต้องเจ็บช้ำอีกก็ได้ เธอรู้แล้วว่าคนตรงหน้านี้ไม่ได้หวังดีกับเธอเลยสักนิด ใบหน้าหวานหันหลบอีกฝ่ายอย่างหวาดกลัว มือเล็กยังคงดันอีกฝ่ายให้ถอยห่างอย่างไม่ลดละ จนไปผลักเข้ากับมือหนาของอีกฝ่ายที่กำลังถือชามข้าวอยู่ในมือ

 

เพล้งง...

ชามข้าวต้มหลุดออกจากมือของอิจิโกะกระแทกพื้นจนเกิดเสียง ข้าวต้มร้อนในจานกระเด็นรดแขนของลูเคียจนค่อยๆขึ้นสีแดงช้ำเพราะโดนลวก มือเล็กสั่นเทาไม่หยุด ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างกับเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างตกใจ ใบหน้าหวานเงยมองอีกฝ่ายราวกับจะร้องไห้

 

“ขะ..ขอโทษคะ” มือเรียวเล็กรีบเอื้อมไปปัดเศษข้าวออกจากขาอีกฝ่ายโดยที่ไม่สนแขนของตัวเองที่แดงก่ำเลยด้วยซ้ำ ภายในใจคิดแต่เพียงไม่อยากให้คนตรงหน้าโมโห เช่นใดก็ได้ที่จะไม่ต้องเจอกับเรื่องโหดร้ายแบบเมื่อคืนเป็นครั้งที่สอง

 

“พอได้แล้ว” อิจิโกะเอ่ยเสียงดุก่อนจะปัดมือของลูเคียออกอย่างไม่ไยดี แต่ลูเคียยังคงก้มเช็ดขาของอีกฝ่ายด้วยมือสั่นเทา ไม่ฟังเสียงของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย “ข้าบอกให้พอไง! ลูเคีย!!” ร่างเล็กสะอึกนิ่งกับน้ำเสียงของอีกฝ่าย แต่เนื้อตัวกลับสั่นไม่หยุด

 

เธอกลัวแสนกลัวยามอีกฝ่ายมองด้วยสายตาเย็นชา ดวงตาที่เกลียดเธอเสียราวกับผักปลา

 

“แต่ขยับได้แบบนี้ก็ดี ข้าเปลี่ยนใจแล้ว..” ร่างสูงเอ่ยเสียงเบาพล่างก้าวขาขึ้นมาบนร่างบาง “ถ้าแบบนี้..อีกรอบคงไหวอยู่สินะ” อิจิโกะดันลูเคียให้นอนลงก่อนจะตรึงมือของลูเคียไว้เหนือหัวแน่น มือหนาสอดเข้าใต้กิโมโนลูบไล้เนื้อนิ่มของอีกฝ่ายที่กำลังสั่นเทา ร่างบางได้แต่หลับตาแน่นยามที่อีกฝ่ายกำลังปลุกเร้าจนได้ยินเสียงชื่นแฉะ เธอไม่ไหวที่จะต้องรองรับอารมณ์ของอีกฝ่ายเลยสักนิด ทั้งท้องน้อยรวมถึงร่างทั้งร่างยังคงเจ็บระบบอยู่ แต่หากนั้นเป็นความต้องการของอีกฝ่าย เธอจะทำเช่นใดได้

 

ลูเคียหลับตานิ่ง ไม่กล้าหนี ไม่กล้าส่งเสียงร้อง ไม่กล้าขยับ

 

อิจิโกะมองร่างเล็กที่นอนนิ่งในอ้อมแขนอย่างไม่สบอารมณ์ ดูเหมือนว่าเมื่อคืนเขาจะทำให้เด็กคนนี้กลัวเขาไปแล้วจริงๆ ถึงแม้จะเป็นเรื่องที่เขาตั้งใจ แต่มันดันรวมถึงเรื่องบนเตียงไปด้วยแบบนี้เขากลับยิ่งรู้สึกหงุดหงิด ร่างสูงผละตัวเองออกอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะเดินออกไปจากห้อง

 

ลูเคียค่อยๆลืมตาขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงบานประตูเลื่อนปิด เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายออกไปแล้วจึงค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นนั่งอย่างอ่อนแรงก่อนจะปล่อยโฮออกมาอย่างน่าอดสู มือเล็กกอดตัวเองไว้แน่นจนรู้สึกเจ็บ เช่นใดเธอจะไม่ต้องเจอกับเรื่องบ้าๆนี้อีก หากจะหนีเธอยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ...

 

ลูเคียคิดพล่างมองข้อเท้าของตนที่ถูกล่ามเอาไว้ราวกับสัตว์เลี้ยง ดวงตาคู่สวยสะดุดเข้ากับเศษแก้วชิ้นใหญ่จากถ้วยที่แตกอยู่ตกอยู่ไม่ห่างนัก มือเรียวเล็กพยายามเอื้อมไปหยิบเศษแก้วขึ้นมาก่อนจะกำไว้แน่น

 

คะ..คมจัง 

เลือดสดๆไหลออกจากฝ่ามือบาง “หากจะหนีจากเรื่องบ้าๆนี้ คงมีแต่วิธีนี้สินะ..” ลูเคียหลับตาแน่นก่อนจะเฉือนเศษแก้วลงบนเนื้อบางของตน

.

.

.

 __________________________________________________________________________________

สารานุกรม MONSTER

 ไงพวกเจ้าไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ใช่สิจะเจอได้ไงเพราะว่าเรื่องนี้ไม่มีมาสคอทมุ้งมิ้งแสนน่ารักอย่างข้าร่วมบทด้วยนี้น่า //กัดผ้าเช็ดหน้า เรื่องนี้ไม่มีพื้นที่สำหรับตุ๊กตาสุดแสนจะน่ารักอย่างท่านคอนนี้เลย แต่เอาเถอะยังไงก็ได้มาเจอกันในฟิคนี้ถือว่าเป็นเกียติอย่างยิ่ง เอาละเรามาเบิกตัวร้ายประจำเรื่องของเราดีกว่า เจ้าบ้าอิจิโกะ!

 เรียกใครเจ้าบ้ามิทราบฟร๊ะ 

 แกนั้นแหละเจ้าบ้าแม่ยกเกลียดแกกันไปหมดแล้วยังไม่รู้ตัวอีก เพราะนิสัยแกนั้นแหละเจ้าบ้าอิจิโกะ

  ตามบทเฟ้ย ตามบท

 จิตใต้สำนึกที่ดำมืดของแกละสิไม่ว่า เจ้ของฉันออกจะเป็นผ้าขาวแกทำร้ายเจ้ของฉ๊านนน วันนี้เจ้ควรจะมาสัมภาษณ์ในรายการฉันด้วยซ้ำ แต่เพราะแก ถ้าเจ้ฉันเป็นอะไรร้ายแรงขึ้นมาทำไง

   ก็บอกว่าเล่นตามบท

แล้วถ้าเจ้ฉันเกิดป่วยหนัก อย่างคราวนี้

   ตามบท

ตามบทที่ไหนแกเล่นจริงขนาดนี้อิจิโกะ แล้วถ้าเจ้ฉันเกิดท้องขึ้นมาจะทำไง

   ก็ตามบท..

ตามบทที่ไหนกันเจ้าบ้า ชอบละสิได้เป็นเป็นเจ้าบ้าหัวส้มโลลิwantหาคุกเต็มตัว เรื่องนี้เจ้ฉันแค่15เองนะเฟ้ย 15 ถึงฉากจะเป็นญี่ปุ่นโบราญแต่เขาก็ออกเรือนกัน16นะเฟ้ย! ถ้าเจ้ฉันต้องเลี้ยงลูกคนเดียว จะลำบากขนาดไหน หันไปทางไหนก็หาที่พึ่งไม่ได้ // เริ่มบีบน้ำตา อิจิแกมันเลววว...

   ก็เป็นเมียฉันไงเว้ยย.. 

_________________________________________________________________________________

TALK WITH WRITER 

ม้นต์เถอะเราว่างมากเลย เม้นต์ครบเร็วเราก็จะได้แต่งเพิ่มเร็วๆไง อย่างตอนนี้นั่งรอคอมเม้นต์เมื่อไหร่จะครบ 100 รอ2วันไม่ขึ้นเลย โอเคไม่ครบก็ได้ -w-อัพเองก็ได้555+ ปกติจะขยับอยู่2-3วัน เดี่ยวนี้อัพปุ๊บ วันต่อมาไม่ขยับแล้ว //ปาดน้ำตา

เตงๆเม้นต์เถอะ รีดเก่า รีดใหม่เริ่มทยอยหาย อย่าเพิ่งงง~ให้เมลล์แต่งให้จบก่อนค่อยเบื่อกัน หายไปแบบนี้มันเหงานะ น้อยใจ(นิดๆ)ด้วย T^T แต่เราจะไม่บ่นแล้ว //ฮึบ!


รูปนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆกับฟิค ก็แค่อิจิหล่ออยากแป๊ะ 555+

________________________________________________________________________________________________________


เสียงฝนกระทบกับใบไม้ดังเอื่อยก้องอยู่รอบทิศ ร่างสูงในชุดยูคาตะสีเข้มยืนมองหญิงสาวที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งอยู่ไม่ห่างจากตนนัก ทั้งที่ไม่นานมานี้ร่างบางตรงหน้ายังนอนซมเพราะพิษไข้อยู่เลยด้วยซ้ำ ถ้าไม่เรียกว่ารนหาที่ก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้ว

 

อยากรู้จริงๆว่าเจ้าหญิงที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างกับไข่ในหินไม่เคยต้องมาฝืนทนเดินให้เท้าช้ำเลยสักครั้งจะกัดฟันทนไปได้สักกี่น้ำ

 

ร่างสูงคิดอย่างไม่สบอารมณ์พลางนึกย้อนไปถึงเรื่องในตอนเช้า

.

.

 

 

 

"อิจิโกะ!ชายร่างผอมรีบวิ่งกุลีกุจอโพล่งเข้ามาในเรือนห้องพักของอีกฝ่าย "ท่านหญิงคุจิกิหนีไปแล้ว!" ร่างสูงหอบจนตัวโยนก่อนจะพยายามปรับสภาพของตนให้คืนที่ มือหนาเอื้อมดันแว่นของตนขึ้นด้วยความเคยชิน

 

ต่างกับชายหนุ่มอีกฝ่ายที่นั่งนิ่ง พร้อมกับเงยหน้ามองอีกฝ่ายด้วยท่าทีเรียบเฉยราวกับนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรพลางตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า

 

"อื่ม..ก็คิดว่าอย่างนั้นแหละ"

 

"อิจิโกะ!! เจ้ารู้อยู่แล้วว่านางจะหนี เจ้าก็เลยแกล้งปล่อยให้นางหนีไปในสภาพนั้นเนี่ยนะ" ชายหนุ่มได้ยินเช่นยิ่งเพิ่มอารมณ์ขุ่นมัวในใจ "นี่เจ้าไม่คิดจะตามนางกลับมาเลยหรือไงอิจิโกะ!!" มือหนากระชากปกฮากามะช่วงคออย่างแรงจนอีกฝ่ายถูกลากไปตามแรงนั้น

 

"ใครว่าข้าไม่ตาม แค่ยังไม่ถึงเวลาต่างหาก" อิจิโกะปัดมืออีกฝ่ายออก สายตาเฉียบตวัดมองอีกฝ่ายที่อยู่ตรงหน้าแม้จะเป็นสายตาที่เรียบเฉยแต่ก็ทำเอาอีกฝ่ายชะงักด้วยความกลัว "ข้าว่าเจ้ากังวลเกินไปแล้วนะ..อิชิดะ อีกอย่างฝีเท้าคนป่วยเยี่ยงไรก็คงไม่สู้ฝีเท้าม้าศึกหรอก ไม่เห็นต้องรีบร้อน

 

"ที่นี่เมืองลูคอนนะ ไม่มีทางที่ผู้หญิงตัวคนเดียวจะรอดไปจนถึงเขตข้ามแดนแน่"

 

"อ้าว.." ร่างสูงพูดหน้านิ่งแต่กลับยิ้มเหยียดในแววตา "ถ้านางรอดข้าก็ลำบากใจแย่สิ.. ถ้านางจะต้องมาตาย นางต้องตายที่เมืองลูคอนนี้เท่านั้น!"

 

ไม่มีทางยอมหรอก หากนางไปนางคงไม่มีวันได้กลับมาเป็นแน่ ถ้าเป็นแบบนั้นสู้ฆ่านางให้ตายด้วยมือตัวเองไม่ดีกว่าหรือไง

 

ข้าจะเป็นคนดึงเจ้าลงสู่ความมืดเอง คุจิกิ ลูเคีย ความมืดที่แสงสว่างอย่างเจ้าก็ไม่อาจหนีพ้น

 

ทั้งร่างกายและหัวใจ

.

.

 

 

"แฮกๆ..." เสียงหอบสั่นดังอย่างอ่อนแรง ลูเคียทั้งเดินทั้งวิ่งไปตรงหน้าอย่างฝืนทนเพราะแผลลึกที่กรีดเชือกเส้นหนาที่ล่ามตนไว้พลาดไปโดนข้อเท้า เรียวแรงที่มีถูกพิษไข้ฉกฉวยไปอย่างน่าสงสาร

 

ร่างบางเอื้อมจับต้นไม้ใหญ่ก่อนจะเอนพิงอย่างอ่อนแรง สองขาที่ยืนอยู่สั่นราวกับลูกนก สายฝนหยดกระทบกับร่างบางจนหนาวเย็น แต่อุณหภูมิรอบกายหญิงสาวกลับร้อนขึ้นจนผิวขาวผ่องนั้นแดงก่ำ สายตาที่มองไปเบื้องหน้านั้นค่อยๆเริ่มพร่ามัวขึ้นเรื่อยๆ

 

เท้าเรียวพยายามก้าวเดินต่อไปด้านหน้าอย่างทรมาน..

 

รอยยิ้มบางฉายลงบนใบหน้า ร่างสูงขยับเดินเข้าหาจนอยู่ห่างจากด้านหลังของหญิงสาวเพียงไม่กี่ก้าว ร่างบางฝืนเดินโอนเอนไปมาจนเรียกได้ว่าเดินแทบไม่ตรงเลยสักก้าวด้วยซ้ำ ไม่แปลกใจที่ทำไมตนเองอยู่ใกล้ขนาดนี้แต่อีกฝ่ายกลับไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย

 

มือหนาหมายเอื้อมคว้าคอของอีกฝ่ายแต่กลับคว้าได้เพียงหยดน้ำจากปลายผม เส้นผมสีดำยาวสลวยเลื่อนผ่านฝ่ามือของอีกฝ่ายไปอย่างแผ่วเบาพร้อมกับร่างของหญิงสาวตรงหน้าที่ล้มฟุบลงไปนอนหอบที่พื้นอย่างทรมาน

 

อะไรกัน.. อ่อนแอถึงขนาดนี้เลยหรือไง

อิจิโกะยืนมองลูเคียนิ่ง ร่างเล็กกำลังทรมานเพราะพิษไข้จนอ่อนแรง ผิวขาวเนียนก่ำเริ่มกลายเป็นสีแดงระเรื่อเพราะความร้อนจากพิษไข้

 

ดวงตาสีเหลืองหม่นหลับตาลงอย่างสะกดอารมณ์ขุ่นมัว มือหนาตวัดดาบฟันลงที่พื้นไม่ห่างกับร่างเล็กของลูเคียเลือดสดๆไหลปะปนกับสายฝนที่ตกพร่ำ

 

พร้อมกับร่างของงูตัวเขียวเข้มที่หมายจะทำร้ายร่างบางที่ถูกตัดขาดเป็นสองท่อน

.

.

 

 

ลูเคียตื่นมาอีกครั้งในบ้านหลังโทรมที่ไม่คุ้นตาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งอีกครั้ง เนื้อตัวเปียกปอนจากฝนยิ่งทำให้ร่างกายร้อนผ่าว ขาทั้งสองข้างชาแข็งจนไม่ยอมขยับ

 

มือเรียวบางพยายามยันร่างของตนลุกขึ้นนั่งอย่างลำบาก แต่ก็ต้องตกใจเมื่อภาพแรกที่ลุกขึ้นนั่งตรงหน้าคือชายคนที่เธอไม่อยากเจอที่สุดในตอนนี้

 

คุโรซากิ อิจิโกะ..

 

"ม..ไม่ใช่นะ ข้าไม่ได้.." ลูเคียเอ่ยเสียงสั่นพร้อมกับขยับถอยห่างอีกฝ่าย แต่ดูเหมือนจะไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับของชายตรงหน้าจนน่าแปลกใจ

 

"อะ..อ้าวหลับอยู่นี่น่า..." ลูเคียขยับหรี่ตามองอีกฝ่ายอย่างสงสัย

 

ตัวเปียกหมดเลย เขาเป็นคนพาเรามาที่นี่งั้นเหรอ....

ลูเคียคิดพลางขยับคลานเข้าไปหาอีกฝ่าย ดวงตาสีม่วงสดจ้องไล้มองใบหน้าคมยามหลับ หากไม่นับเรื่องนิสัยที่เขาปฏิบัติกับนางชายตรงหน้านับว่าเป็นชายที่ชวนหลงไหลเพียงแค่ทอดสายตามองเลยทีเดียว

 

ใบหน้าเข้มค่อยๆฉายรอยยิ้มยามหลับอย่างเผลอตัว ใบหน้าของลูเคียแดงก่ำก่อนจะรีบถอยร่นห่างจากชายตรงหน้า

 

"ความจริงถ้าเมื่อกี้เจ้าหยิบดาบข้างตัวมาตัดคอข้าซะ เจ้าอาจจะรอดก็ได้.." ร่างสูงเอ่ยพร้อมกับลืมตามองหญิงสาวข้างกาย มือหนาดึงร่างเล็กให้เข้าหาตนอย่างแรงจนกลายเป็นว่าหญิงสาวกำลังนั่งทับอีกฝ่ายอยู่ อิจิโกะมองลูเคียตรงหน้าโดยที่ยังคงรอยยิ้มนั้นไว้บนใบหน้า แต่เพียงแต่รอยยิ้มนั้นกลับเป็นรอยยิ้มที่แสดงความเย้ยหยันในความโง่ออกอีกฝ่ายเสียมากกว่า

 

"ท่านเป็นคนพาข้ามาหลบฝนที่บ้านของท่านนี่ ข้าจะทำร้ายเจ้าของบ้านที่ช่วยข้าไว้ได้ไง ถึงคนที่ช่วยข้าไว้จะเป็นท่านก็เถอะ.." ลูเคียตอบหน้ามุ้ยโดยที่ประโยคสุดท้ายนั้นเจ้าตัวจงใจเอ่ยด้วยเสียงที่แผ่วเบาราวกับไม่อยากให้อีกฝ่ายได้ยิน ซึ่งมันก็ได้ผล

 

"ใครบอกว่านี่บ้านข้า" อิจิโกะตอบหน้าตาย

 

"อ..อะไรนะเจ้าคะ" ร่างเล็กเอ่ยอย่างกระอักกระอ่วน คิ้วเรียวเล็กขมวดเป็นปมกับคำตอบของร่างสูงตรงหน้า

 

"บ้านใครก็ไม่รู้ ข้าพังประตูเข้ามา เจ้าตื่นแล้วก็ดีลุกขึ้นแล้วไปได้แล้ว หรือยากอยู่แบบนี้ต่ออีกสักพักละ..จะว่าไปก็ยังมีเวลา”

 

“ไม่..” น้ำเสียงเบาโหวงเอ่ยสั่นพร้อมกับมือเล็กที่ดันร่างหนาออกอย่างสุดแรง

 

“วันหนึ่งข้าก็จะล้มเมืองเซเรย์เทย์ของเจ้าอยู่แล้ว ถ้าทำให้ข้าพึงใจในตัวเจ้า เจ้าอาจจะขอให้ข้ายกเมืองคืนให้เจ้าก็ได้ สู้ออเซาะอีกนิด มารยาอีกหน่อยจะเป็นไรไป" มือหนาลูบไล้เรือนร่างร้อนผ่าวของอีกฝ่าย พร้อมกับดึงกิโมโนของหญิงสาวจนหลุดรุ่ย

 

ต้นขาแกร่งขยับแทรกต้นขาขาวของลูเคียที่แนบชิดให้แยกออก ใบหน้าหวานแดงก่ำเพราะพิษไข้ยิ่งชวนให้อีกฝ่ายลองสัมผัส มือหนาสอดเข้าใต้กิโมโนพลางลูบไล้ส่วนเว้าโค้งของอีกฝ่าย

 

"ออกไปนะเจ้าคะ!!" ลูเคียผลักอีกฝ่ายอย่างแรงจนร่างของเธอกระเด็น "ข้าเป็นคนของเมืองเซเรย์เทย์ ท่านยังไม่ได้เป็นเจ้าเมืองด้วยซ้ำ อย่ามาพูดจาเช่นนี้นะเจ้าคะ ข้าไม่มีวันทำตามคำสั่งของท่านเด็ดขาด!"

 

"ดูเหมือนว่าเจ้าเป็นของเล่นที่อยากเปลี่ยนมือเจ้าของมากสินะ" อิจิโกะพูดอย่างพยายามสะกดความโกรธเอาไว้ภายใน ไม่บ่อยนักที่คนอย่างเขาจะถูกปฏิเสธ ลูเคียมองอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจความหมายที่พูด "ก็ดี ถ้าคิดว่าผู้หญิงอ่อนแออย่างเจ้าจะเอาตัวรอดในเมืองลูคอนได้ก็เชิญ"

 

ทันทีที่พูดจบร่างสูงก็เดินออกจากบ้านไปอย่างง่ายดาย บรรยากาศตึงเครียดหายไปในพริบตาจนร่างบางถึงกับล้มตัวลงนอนอย่างหมดแรง

 

ของเล่นที่อยากเปลี่ยนมือ.. มันคืออะไรกันนะ...

ร่างบางคิดพลางกับค่อยๆหลับลงไปด้วยพิษไข้อย่างไม่รู้ตัว

.

.

 

 

เสียงเปิดประตูปลุกลูเคียที่กึ่งหลับกึ่งตื่นให้รู้สึกตัวอีกครั้ง

 

"นั้นใครน่ะ!" เสียงทุ้มก้องตะโกนดังพร้อมกับเสียงโครมครามหนักๆของข้าวของ เรียกให้ลูเคียพยามเพ่งสายตามองบรรดาชายฉกรรจ์ตรงหน้า

 

"แหะๆ" ร่างบางหัวเราะเสียงแห้งพร้อมกับก้มหัวให้บรรดาชายตรงหน้า "ขอโทษที่ทำให้พวกท่านตกใจ" ลูเคียเอ่ยเสียงหวานพร้อมกับรอยยิ้ม "พอดีข้าไม่สบายขยับตัวไม่ได้เลย ข้าจะขอพักส..."

 

เท้าหนาเหยียบไหล่ร่างบางจนลูเคียล้มลงกับพื้น "ผู้หญิงว่ะ มีผู้หญิงมาเสิร์ฟถึงที่เลยเว้ย แถมหน้าตาก็ไม่เลวเลย ผิวพรรณก็ดี นางคณิกาชั้นดีเลยนี่หว่า.." ชายตรงหน้าเอ่ยพร้อมกับบรรยายรูปร่างของลูเคียด้วยสายตาที่น่ารังเกียจราวกับอยากจะฉีกทำลายร่างบางให้ขาดเป็นชิ้นๆ

 

อ..อะไรน่ะ เดี๋ยวสิ..

 

"นึกว่าบ้านหลังนี้เป็นของใคร ที่แท้ก็พวกโจรป่าแถวนี้นี่เอง" อิจิโกะเอ่ยพร้อมกับยืนพิงประตูด้วยท่าทีเรียบเฉย แสงแดดที่ย้อนเข้ามาทางบานประตูราวกับแสงที่ส่องสว่างอย่างทึมๆ แว่บหนึ่งที่เห็นลูเคียกลับรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาด

 

"ท่านอิจิโกะ" ชายฉกรรจ์ทั้งหลายต่างตระหนักกลัวอีกฝ่ายอย่างเห็นได้ชัด "ม..แม่หญิงตรงนี้ ข้าไม่ทราบว่าเป็นของท่าน"

 

"ตามสบาย ข้าเบื่อนางแล้ว.. อยากทำอะไรก็เชิญ"

 

เสียงของอีกฝ่ายดังก้องในหัวราวกับเสียงสะท้อน ความหวังที่คิดว่าจะได้รับหยิบยื่นกลับกลายเป็นมือที่ผลักร่างเล็กให้ตกจากปากเหว

 

"ถ้างั้นหากข้าไม่ต้องถนอมก็ได้สินะขอรับ ผิวขาวๆแบบนี้ถ้าเกิดเป็นรอยขึ้นมาคงเห็นชัดน่าดู ถ้าเกิดนางตายไปคงไม่ว่ากันสินะขอรับ"

 

"ป..ปล่อยข้านะ" ลูเคียพยายามตะโกนจนสุดเสียงแต่ทว่ากลับไม่เหลือเรี่ยวแรงให้ขัดขืนเลยแม้แต่น้อย "ข้าบอกให้ปล่อยไง ข้าไม่เคยหยิบยื่นความเจ็บปวดให้ท่าน แล้วเหตุใดผู้ชายอย่างพวกท่านถึงได้ท.."

 

เพี้ยะ...

ฝ่ามือหนาตบลงที่แก้มของหญิงสาวอย่างแรงด้วยความรำคาญ ใบหน้าหวานกระแทกพื้นอย่างแรงจนร่างเล็กนิ่งสนิทอยู่ใต้เท้าอีกฝ่าย

 

ดวงตาสีเหลืองหม่นกระตุกเกร็งกับภาพตรงหน้าอย่างไม่พอใจ

 

ร่างสูงถอนหายใจเฮือกใหญ่ "เฮ้ย.." ดาบเล่มยาวพาดขนาบกับคอของชายฉกรรจ์ เลือดสดๆไหลออกจากคอเนื่องจากความคมของดาบ

 

"น..ไหนท่านไม่สนใจนาง.. ข้ายังไม่ได้..ทำอะไร" ชายหนุ่มร่างสูงพูดอย่างกระอักกระอ่วนเพราะดาบที่จ่ออยู่ที่คอ

 

"นางจะอยู่หรือตายข้าคือคนกำหนดไม่ใช่เจ้า"

 

ลูเคียค่อยๆลืมตาขึ้นเพราะสัมผัสของของเหลวอุ่นที่หยดลงอาบแก้ม

 

ดวงตาสีม่วงหม่นเบิกกว้างกับภาพตรงหน้า "ท่านอิจิโกะจะทำอะไรน่ะเจ้าคะ ปล่อยดาบนะเจ้าคะ" ลูเคียรีบลุกด้วยความตกใจก่อนจะรีบกอดแขนของอีกฝ่ายไว้แน่นพลางดึงแขนข้างนั้นให้ห่างจากคออีกฝ่าย

 

"หึ.. สภาพเจ้าตอนนี้ห่วงตัวเองดีกว่าไหม หรืออยากได้มันเป็นเป็นสามีอีกคนจนตัวสั่นละ" อิจิโกะหันมองหญิงสาวที่กอดแขนตนไว้ด้วยสายตาที่เค้นรอคำตอบ

 

"ข้าไม่เข้าใจในเหตุผลของท่าน ข้าถูกตบแต่ข้าก็ไม่ได้คิดว่าจะต้องฆ่าต้องแกงกันเลยนี่เจ้าคะ เหตุใดท่านต้องโกรธยิ่งกว่าข้าด้วย"

 

ร่างสูงสะอึกกับคำพูดแสนซื่อของอีกฝ่าย ข้าจะทำอะไรก็เรื่องของข้า เจ้าอย่าสอดมือมายุ่ง!มือหนาสะบัดร่างเล็กอย่างแรงจนร่างของลูเคียกระเด็นล้ม

 

"ย..อย่านะเจ้าคะ" ลูเคียพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทา แต่ร่างสูงกลับไม่นำพาเสียงนั้น

 

"ข..ข้าเกลียดท่านอิจิโกะที่สุด!"

 

มือหนากระตุกค้างกับคำพูดของอีกฝ่าย เกลียด..

 

"เจ้าว่าอะไรนะ.. เกลียดข้าเช่นนั้นเหรอ" อิจิโกะทวนคำพูดของลูเคียอย่างไม่เชื่อหู

 

ตลอดไม่กี่สัปดาห์ที่รู้จักกันนางไม่เคยแข็งกร้าวกับเขาขนาดนี้มาก่อน ไม่ว่านางจะถูกเขาขืนใจเพียงใดนางจะได้แค่ร้องไห้เงียบๆ ไม่ก็กลัวอิจิโกะราวกับยักษ์มาร

 

แต่ครั้งนี้นางกลับบอกว่าเกลียดเขา..

 

"ลดดาบลงเดี๋ยวเถอะนะเจ้าคะ ท่านอิจิโกะ" ร่างบางพูดพลางทรุดลงพื้นอย่างไร้เรียวแรงทั้งที่แขนกำลังจับแขนฮากามะของอีกฝ่ายไว้แน่น

 

อิจิโกะไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่เก็บดาบเข้าฝักข้างเดียวก่อนจะเดินออกไปจากบ้านอย่างไม่สบอารมณ์

 

บรรยายภายในบ้านกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ชายที่ถูกอิจิโกะหมายเอาชีวิตทรุดลงอย่างโล่งอก

 

"ข..ขอบใจเจ้าที่ช่วยข้าไว้"

 

"ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ท่านยังไม่ได้ทำอะไรเลยข้าเลยด้วยซ้ำ" ร่างบางพูดด้วยรอยยิ้มจนอีกฝ่ายรู้สึกกระอักกระอ่วนในความผิด

 

"อ่ะเอ่อ..ชายคนดังกล่าวค้นบางอย่างในอกเสื้อยูคาตะ ก่อนจะหยิบดาบสั้นเล่มสวยออกมา ข้าได้มาจากคฤหาสน์เศรษฐีคนหนึ่ง ข้าให้นี้เจ้าไว้ป้องกันตัว ดูท่าท่านอิจิโกะคงไม่ได้.." ชายร่างสูงพูดเว้นช่วงเพื่อถนอมน้ำใจหญิงสาว "..กับเจ้าสักเท่าไหร่"

 

"ข้าขอรับไว้เพียงน้ำใจก็พอเจ้าค่ะ สำหรับข้ามีดเล่มนั้นข้าคงถือไม่ไหว"

 

"ดูเจ้าคงเป็นลูกท่านหญิงมีตระกูลสินะถึงจับมีดไม่เป็น"

 

"ไม่หรอกเจ้าค่ะลูเคียตอบเสียงนุ่มก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ ก่อนจะเดินไปทางบานประตู สำหรับข้าที่หนักคือความรู้สึกโกรธของอีกฝ่ายยามที่เราทำร้ายเขาต่างหากค่ะบางทีท่านอิจิโกะอาจไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอะไร เพียงแต่ท่านยังเดินวนอยู่กับอดีตที่ยากจะลืมก็ได้เจ้าค่ะร่างบางพูดจบก็หันกลับมาโดยที่มือข้างหนึ่งยังคงจับบานประตูค้างไว้ อย่างน้อยข้าก็เชื่อเช่นนั้น"

____________________________________________________________________________________

TALK WITH MAIL

แก้ตัวด้วยความยาว 10 หน้า ยาวไปไหนขอโต๊ดน้าาา มือมันเพลิน ตอนนี้แต่งนานมากเมื่อวานจนถึงตีสาม แล้วก็วันนี้จนถึง 18.00 ไม่มีอะไรมากแต่งไปแก้ไปเปลี่ยนคำไป ด้วยความอยากได้คำให้สวยๆ ความต้องการส่วนตัวมาก

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นต์ที่เป็นกำลังใจน้าา อย่าทิ้งไรต์ไว้กลางทางนะ 5555+ เค้ารู้ว่าช่วงนี้สอบกันแต่อย่าลืมแวะเวียนบ้างน้าา ไรต์เหงา จุ๊บๆ

เม้นเต๊อะขอร้อง

เพิ่ม

ตอนนี้ได้ไรต์หมวยมาช่วยตรวจทานคำผิด(ทั้ง eclpise และ monsterเลย) ขอขอบคุณอย่างเป็นทางการ //โค้ง


2nd edit 28|7|2559 (แก้คำผิด เพิ่มบท)


 
T
H
E
M
Y
B
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

291 ความคิดเห็น

  1. #288 ddannok12345 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 23:07
    เจ้ใจดีมากกก ห่วงเจ้อะดิอิจิ😊😊
    #288
    0
  2. #274 Kae_kun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 23:20

    ลูเคียใจดีมาก งามทั้งภายนอกและภายใน❤️

    #274
    0
  3. #265 Shoyu_World (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 19:39
    คนดีของบ่าวฮือออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #265
    0
  4. #261 tarkra (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 02:32
    อิจจี้มันโลลิค่อน!!! // โดนซันเงสึฟาด
    เจ้ใจดีขนาดเน้ ทำไมอิจจี้มองไม่เห็น!?
    #261
    0
  5. #246 joypattama (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 03:36
    เจ๊ ฉันนนนน
    #246
    0
  6. #238 yamajungnarak (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 21:02
    ลูเคียทำไมเทอนิสัยดีจัง นางเอกมากอะ(ก็เป็นนางเอกนิ 55)
    #238
    0
  7. #203 ponycat (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 22:42
    หนูลูเป็นคนดีมากอ่ะ ไม่มีกับอิโกะ ต้องเป็นท่านพี่สิ 555555555
    #203
    1
    • #203-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      28 สิงหาคม 2559 / 01:14
      555 เดียวก็ไม่ใสซื่อแล้วว
      #203-1
  8. #200 rukialove2009 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 17:48
    สมกับเปนองค์หญิง เจ้มีความเมตรา มีความสง่างามทางด้านจิตใจ ไรเตอร์ แต่งได้กระชากใจ น้ำตาไหลมาก
    โจรร้ายนั้นจะสำนึกบุญคุณเจ้ไหมนร้า 
    #200
    1
    • #200-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      23 สิงหาคม 2559 / 20:05
      นั้นสิ อาจจะโผล่มาอีกรอบก็ได้
      #200-1
  9. #191 mtniee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 23:09
    อุ๊ย หัวส้มรู้ไหม อาการแบบนี้มันน้องน้องหมาหวงก้างชัดๆ เลย
    โธ่ คุณพระ เจ๊จ๋าก็จิตใจงดงามจนคนอ่านยังดูคิดชั่วกว่าเลยอ่ะ ไรเต้ออ 555555555555555
    #191
    1
    • #191-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      21 สิงหาคม 2559 / 23:12
      เดี่ยวอิจิก็สอนเองว่ามองคนอื่นในแง่ดดีแล้วจะเป็นยังไง

      แต่เจ้จิตใจงามเช่นนี้แหละที่ไรท์ต้องการเวลาทำร้ายแล้วมันสนุ๊กก สนุก กกก กก //เลวที่สุดในเรื่องก็ไรท์นี้แหละอย่าไปหาใครที่ไหนไกลเลย
      #191-1
  10. #174 ben_nicotine (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 02:35
    อิจิเป็นคนอ่อนไหวหรือเนี่ย เหอะๆๆ
    #174
    1
    • #174-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      14 สิงหาคม 2559 / 21:28
      อิจิเป็นคนที่ซึนมากด้วยยยย ขอบคุณที่ติดตามน้าาา
      #174-1
  11. #160 กัญจนา ขันเดช (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 22:21
    ชอบมากเลยค่ะ

    #160
    1
    • #160-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      9 สิงหาคม 2559 / 22:48
      ขอบคุณน้าาาา จุ๊บบบ
      #160-1
  12. #147 lovely110 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 12:31
    หวงก้างนี่นาาาา 5555

    เดี๋ยวก็ไล่ไป เดี๋ยวก็มาช่วย



    #147
    1
    • #147-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      8 สิงหาคม 2559 / 18:45
      งี้แหละพวกซึนเอาแน่เอานอนไม่ได้
      #147-1
  13. #130 Rukichi rukiji (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 21:18
    อิจิยังเป็นห่วง(หรื่อแค่หวง)เจ้สินะ มาตามหาด้วยตัวเองแล้วยังพามานอนอีก เริ่มน่ารักขึ้นแล้วนะเนี่ย

    เจ้ใสซื่อกว่าที่คิดซะอีก ก็น่ารักดีแต่มันไม่ค่อยมีความเป็นเจ้ลูเคียเลยอยากให้เพิ่มความเป็นเจ้ขึ้นมาอีกนิดนึง

    #รักไรท์เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือบลีชจะจบแล้วT-T
    #130
    4
    • #130-3 Rukichi rukiji (จากตอนที่ 8)
      29 กรกฎาคม 2559 / 23:34
      ขอบใจสำหรับตอนเสริมนะ เดียวเค้าจะไปดูได้โปรดอย่าสปอย55555



      แต่ความเป็นเจ้ถ้าไม่ได้เป็นเด็กที่ไม่มีคนดูแลก็คงประมาณนี้แหละ เราลองอ่านคอมเม้นตัวเองอีกรอบและลองคิดดูว่าตอนหน้าๆจะมีเรื่องดราม่าที่ทำให้เจ้โทษตัวเองไหมนะ แล้วยิ่งอยู่กับอิจิอาจจะได้เรียนรู้การต่อสู้เล็กๆน้อยๆไว้ป้องกันตัวและสู้กับคนอื่นได้รึเปล่านะ นิยายเรื่องนี้เพิ่งจะมีไม่กี่ตอนลักษณะนิสัยของตัวละครคงจะชัดเจนและเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ คงจะใกล้เคียงกับเจ้ลูเคียขึ้นล่ะนะ

      ยังไงก็แล้วแต่ไรท์นั่นแหละเพราะเจ้ที่ไรท์แต่งขึ้นมาก็ยังมีความเป็นเจ้อยู่ดีสู้ๆแล้วกันนะ
      #130-3
    • #130-4 papermail(จากตอนที่ 8)
      29 กรกฎาคม 2559 / 23:53
      ขอบคุณน้าาา เรื่องสปอย์ไม่อ่ะดีแล้วเดียวไม่ตื่นเต้น 555

      แต่ก็คล้ายๆแบบที่เตงลองคิดแหละ เจ้จะต้องปฏิวัติตัวเองใหม่ ส่วนอิจิ555+ คงได้เรียนรู้อะไรมากกว่านี้แหละ แต่คงไม่ห้าวแต่จะดูเป็นคนอ่อนโยนที่กล้าสู้มากกว่า ไม่รู้เตงจะชอบไหม

      แต่ก็เข้าใจขึ้นเยอะขอบคุณน้าา
      ปล.นิสัยเจ้จริงๆว่าแบบขำๆอิจิคงต้อวรีบเอาเจ้ไปคืนแน่ๆ ตายหนึ่งเจ้ฆ่า ตายสองป๋าเบียฆ่า กร๊ากกกก แต่ละคดีที่แกก่อคอขาดทั้งนั้นอิจิเอ่ยยย
      #130-4
  14. #129 Xcute (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 13:30
    อาการแบบนี้ หวง หรือป่าวอิจิ



    เจ้เราก็ใสซื่อบริสุทธิ์ ไม่อยากให้เรนจิตายเลย



    สู้ๆคะไรต์ผู้น่ารัก
    #129
    1
    • #129-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      28 กรกฎาคม 2559 / 15:32
      นั้นสิอาการแบบนี้เรียกเด็กหวงของเล่่นเปล่าเนี่ย โฮ๊ะๆๆๆ

      ความใจดีนี้แหละที่จะมาลองดูว่าจะงัดกับความโหดร้ายของเจ้าบ้าอิจิได้ไหม ใครจะโดนหมัดฮุกก่อนกัน

      ขอบคุณที่เม้นน้าาา รีดเดอร์ของเค้า เห็นเตงตามมานานแล้วก็ชื่นใจ //จุ๊บๆๆ
      #129-1
  15. #128 lookmeesecret (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 13:20
    ค้างงงงจากครึ่งแรกกกกก ตกลงกรีดเศษแก้วลงที่ไหน แล้วไง๋มาโผล่ตอนที่กำลังหนีอิจิล้าาาาาา ว่าแตาอิจิแกโหดร้ายง้ะ ขืนใจเจ๊ไม่พอ ยังจะให้เจ๊เปลี่ยนมือไปเป็นของขายอื่นอีกกก เฮ้อแต่สุดท้ายก๋ยกให้คนอื่นไม่ได้คุคิ เจ๊เกลียดอิจิมันเลยยยย -^-
    #128
    1
    • #128-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      28 กรกฎาคม 2559 / 15:27
      กรีดลงเขือกพลาดโดนข้อเท้าเพื่อตัดเชือกหนี (ขอโต๊ดดด ลืมแพลนภาพไปที่ข้อเท้าเจ้ //คว้านท้องซะ)

      สุดท้ายนางก็คงสโลแกน ทำร้ายได้คนเดียว กร๊ากกก

      ตอนหน้าเกลียดแน่ (น่าจะ 5555+) นางน่าจะเข็ดจากเรื่องรับของกินจากเจ้าบ้านี้แล้วแหละ หึๆๆๆๆ
      #128-1
  16. #127 Achalida (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 00:53
    เดี๋ยวๆๆ ตกลงที่กรีดเศษแก้วลงบนเนื้อเมื่อปลายตอนที่แล้วมันคืออะไรค้า เค้างง 555

    ส่วนครึ่งหลังของตอนนี้ ลูเคียยยย เธอจะเป็นคนดีใสๆไปถึงหนาย อะไรมันจะมองโลกในแง่ดีขนาดนี้คุณหนู!!



    ส่วนอิจิโกะ ตกลงแกยังไม่อยากให้ลูเคียตายสินะ มีแผนจะทำอะไรต่อไปอีก

    ขอบคุณที่มาอัพนะคะ สนุกเช่นเคย //love
    #127
    2
    • #127-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      28 กรกฎาคม 2559 / 00:55
      เจ้โดนมันที่ขานะ เลยเอาเศษแก้วกรีดเชือกแล้วไปโดนขา ลืมพูดถึงเลยขอโทษพลาดไปจริงๆ

      นั้นสิแผนอะไรน้า เจ้จะพลาดไหมมองเจ้าบ้านี้แง่ดีขนาดนั้น
      #127-1
    • #127-2 papermail(จากตอนที่ 8)
      28 กรกฎาคม 2559 / 01:06
      มัด*****
      #127-2
  17. #126 ถุงถังกะละมัง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 23:36
    เกิดความหวั่นไหวเล็กๆ งู้ยยยยฟิน สนุกดีค่ะ ชอบมาก เป็นกำลังใจให้ไรท์นะค่ะ
    #126
    1
    • #126-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      27 กรกฎาคม 2559 / 23:49
      ขอบคุณนะจ้าาาา
      #126-1
  18. #125 MuayHeke (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 23:28
    หุหุหุ แอบมุ้งมิ้งกันเล็กๆ >//////< ยังไงก็ชอบประโยคนี้ "ชวนหลงไหลเพียงแค่ทอดสายตามอง" แฮ่ก มันจริง จริงๆ แค่มองก็ตายแล้ว =.,=
    #125
    1
    • #125-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      27 กรกฎาคม 2559 / 23:33
      มาก เอาตัวเองเป็นบรรทัดฐาน 555+
      คนอะไรก็ไม่รู้มองแล้วสามารถเขินได้ไม่แคร์สายตาบริกรเลย
      #125-1
  19. #124 little-bear42 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 19:55
    เหมือนจะมีการห่วงอะไรกันนิดๆหน่อยๆ แต่เจ้นี้ช่างไร้เดียงสาไม่มีโหรธคนที่จะทำร้ายด้วย ส่วนตัวก็นะ อิจิก็ทำตัวหวงเป็นกับเค้าด้วย แต่งตอนนี้โอเคเลยรอติดตามอยู่นะคนดี
    #124
    1
    • #124-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      27 กรกฎาคม 2559 / 22:19
      ดีใจที่ชอบ สนุกก็ดีแล้ว
      #124-1
  20. #123 Sakura (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 19:45
    ทำมั้ยรู้สึกมุ่งมิ้งอย่างนี้ ดูที่เจ้าทำสิอิจิโกะน่ารักอ่ะ ถึงแม้จะมีความรู้แรงแต่ทำมั้ยเราฟินนนนน เจ๋เข้าใจอิจิสินะ ความดีของเจ๋ต้องทำให้อิจิหลงรักแน่เลย
    #123
    1
    • #123-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      27 กรกฎาคม 2559 / 22:16
      หึๆ ตอนหน้าก็รู้ว่าจะหมู่หรือจ่า
      #123-1
  21. #120 lookmeesecret (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 10:16
    ค้างงงงงงงง เจ๊คิดจะทำอะไรกันนโอ้ยยลุ้นนนนน อิจิแกรีบเข้ามาดูเจ๊เลยนะ โอ้ยยยยฮืออออ อยากอ่านต่อ อยากอ่านต่ออออ
    #120
    1
    • #120-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      15 กรกฎาคม 2559 / 13:25
      555 กำลังแต่งอยู่ๆ รอลงตอนใหม่ของ eclipse แพร๊บบบ เดียวกลับมาแต่ง monster ต่อเลยแน่ๆ

      ใครจะเกลียดใครมาลุ้นๆ 5555
      #120-1
  22. #111 ponycat (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 03:42
    55555 เพิ่งกลับมาอ่าน เจอไรท์ลงเพิ่มมาเลย จริงๆ นี่อิโกะมันยังไม่ดีกับหนูลูอีกหรอวะ
    #111
    1
    • #111-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      13 กรกฎาคม 2559 / 09:33
      เพิ่งจะเจอกันสองสามวันเองน๊ะ เอาให้ไรต์สามสมใจก่อน เอ๊ยไม่ใช่เอาให้อิจิโกะมันเผลอๆใจก่อนแล้วค่อยรวบหัวรวบหางอิจิเข้าเป็นนหนุ่มในฮาเร็มเจ้จ๋า 5555 กร๊ากกก
      #111-1
  23. #110 BLX (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 00:35
    โอ้ยยยย โหดร้ายมากมาย เมื่อไหร่เจ้ช้านจะหลุดพ้นสักทีTT
    #110
    1
    • #110-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      13 กรกฎาคม 2559 / 00:37
      กำลังพูดกับตัวเองว่า คงไม่มีใครเม้นต์แล้วใช่ไหม โทรศัพท์แจ้งพอดี 555 โอ้ยโรแม้นเชียว ฮุๆ

      เรื่องอิจิโหดร้ายเป็นความชอบส่วนตัวของไรต์เองแหละ ไม่ใช่แหละ 555 มันเป็นไปตามบทบาทต่างหาก//ไขว้นิ้ว
      ยิ้งร้าย ยิ่งรัก ยิ่งฟิน หึๆๆ
      #110-1
  24. #109 Achalida (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 21:48
    อ๊อยยย ลูเคียน่าสงสารมากกก บรรยายดีมาก ชื่นชมเลยค่ะ เกลียดอิจิโกะอีก +10

    ลูเคียต้องไม่ตายนะ อยู่ให้เห็นอิจิโกะมันรับกรรมกับสิ่งที่มันทำก่อน หึหึหึ



    บทสัมภาษณ์ของคอนนี่แบบ เอ่อะ..ถ้ามันจะตอบแค่นี้ อย่าไปคุยกับมันเลยกอนเอ๊ย 55555

    วันนี้มีข่าวว่า Bleach อาจจะมีภาคใหม่ แต่ย้ายไปลงใน Jump+ ซึ่งเป็นรายเดือน บอกตรงๆว่าถ้าจริงจะดีใจมากกกก อย่างน้อยก็จะได้เจอลูเคียต่อไป ซึ่งดูมีแนวโน้มมาก คิดไม่ออกว่าอาจารย์คุโบะจะยัดให้เรื่องมันจบในอีกสามตอนได้ยังไง ถ้าไม่งั้นต้องจบปาหมอนแบบน่าเกลียดมาก ซึ่งไม่อยากให้เป็นอย่างนั้นเลย
    #109
    1
    • #109-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      12 กรกฎาคม 2559 / 22:48
      เกลียดอิจิอีกบวก10 อิจิยังจะเหลือที่ยืนอีกไหมเนี้ยยย กร๊ากกก (สะใจ)

      อิจิโกะ ; แล้วไม่ตอบแค่นี้จะให้ตอบแบบไหน จะให้พูดว่าตั้งใจหรือไงเล่า//เสียงอ่อย ปั้นหน้าบึ้งแถมหลบหน้า
      ไรต์ ; บลีสจะมีต่อ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด มามี้เบิกงบซื้อประทัดแก้บนค้าาาาาา
      จะมารายเท่าไหร่ก็รอค่าาา แค่ไม่จบก็พอ แค่เขียนต่อให้เจ้ยังพอมีหวังกับเจ้าซื้อบื้อบ้างก็พอใจแล้ว
      คุโบะปาหมอน ไรต์ก็ปาฟิคอ่ะ //เอ๊ย!! ไม่ใช่(บอกตัวเองให้ใจเย็น ตอนได้ข่าวบลีสจะจบรอบแรกนี้ทำใจอยู่หลายวันกว่าจะแต่งฟิคต่อ จนถึงตอนนี้ยังไม่กล้าอ่านตอนใหม่เลยตั้งแต่มีข่าวว่่าจะจบ ช้ำมาก)
      #109-1
  25. #108 D18-only (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 21:34
    ฉันเกลียดแกอิโกะ!!!! เกลียดมาก เจ๊จ๋าคงไม่กรีดตัวเองใช่มั้ย คงใช้ตัดเชือกสินะ//โอ้ย รู้สึกปวดตับมาก 



    //โอ๋ๆ ไรท์จ๋าอย่าเพิ่งน้อยใจน่าาาา เค้าอาจจะเม้นช้าแต่จะเม้นให้ทุกตอนแน่นอน สู้ๆๆๆๆ
    #108
    1
    • #108-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      12 กรกฎาคม 2559 / 22:54
      ไม่น้อยใจๆ แค่ตามอ่านกันบ้างก็ชื่นใจแล้ว

      บอกใจตัวเองให้พอกับเม้นต์น้อยๆแต่ร้ากกกกกันนานๆ

      เจ้จะตัดหรือจะกรีดติดตามลุ้นได้ในครึ่งหลัง รวมทั้งเจ้จะเกลียดใครและเพราะอะไรก็เช่นกันนน อิจิแก หึๆๆ....แน่
      #108-1
  26. #106 Sakura (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 16:25
    เจ๋จะหนีได้มั้ยเนี้ยลุ้นๆ

    #คอนน่ารัก555555อิจิก็ตามบทอย่างเดียวแต่มีคำว่าเมียหลุดออกมาด้วย อื่มๆ.เป็นผัวเมียกันถึงจะตามบทแค่ไหนสุดท้ายผัวเมียกันอยู่ดี สุดท้าย#อิจิหล่อ
    #106
    1
    • #106-1 papermail(จากตอนที่ 8)
      12 กรกฎาคม 2559 / 21:36
      ปล้ำอ่ะตามบทแต่ถ้าเกิดเจ้ท้องจริงขึ้นมา อิจิรวบหัวรวบหางยัดเยียดตำแหน่งภรรเมียให้เลย 555

      อิจิหล่อมากอยู่แล้ว
      #106-1