[fic.IchiRuki] Monster heart ภารกิจร้ายซ่อนรัก

ตอนที่ 6 : [04th Mission] Death or Alive

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    3 ส.ค. 59

Monster heart

presented by เปเปอร์เมลล์







“ที่นี่....ที่ไหน..” ลูเคียตื่นขึ้นมาท่ามกลางห้องว่างเปล่าไร้ซึ่งของตกแต่ง มีเพียงฟูกที่เธอกำลังใช้อยู่เพียงแค่ชิ้นเดียว ร่างบางค่อยๆลุกขึ้นนั่งอย่างเงียบๆ กิโมโนสีดำสนิทที่ห่มร่างของเธอเอาไว้ค่อยๆร่วงลงบนตัก...


ดวงตาสีม่วงเบิกกว้างทอดมองสิ่งหนึ่งที่กำลังสะท้อนในดวงตาอย่างนิ่งเงียบแต่ภาพตรงหน้ากลับสั่นไหวราวกับโลกสีขาวภายในจิตใจทั้งใบกำลังถูกสั่นคลอน มือเรียวบางทั้งสองจับใบหน้าตัวเองแน่นราวกับจะเสียสติ เสียงหวีดร้องของลูเคียดังก้องก่อนจะค่อยๆขาดช่วงเงียบหายไป

 

กิโมโนตัวนั้นคือกิโมโนสีขาวที่ถูกย้อมด้วยเลือดจนกลายเป็นสีดำคล้ำแทบทั้งตัว..

และกิโมโนตัวนั้นคือกิโมโนตัวที่เบียคุยะสวมในวันที่โดนทำร้าย...

 


ลูเคียรีบวิ่งออกจากห้องพร้อมกับกิโมโนของเบียคุยะในมือ ดวงตาสีม่วงหม่นหันมองหาบานประตูรอบทิศก่อนจะวิ่งไปที่มันอย่างรีบร้อน

 

แต่ทว่ามันกลับถูกปิดตายจากด้านนอก...

 

มือเรียวบางทั้งสองวางทาบกับบานประตูอย่างสิ้นหวังก่อนจะทุบมันอย่างไร้เรียวแรง “เปิดสิ ข้าสั่งให้เป็นไม่ได้ยินหรือไง!” ลูเคียตะโกนลั้น แต่ที่สะท้อนกลับมากลับเป็นเพียงความว่างเปล่า ความรู้สึกจุกอันแน่นอยู่ที่ลำคอจนทำได้เพียงสะอื้นอยู่หน้าบานประตู “เปิดประตูสิ ฮึก..ข้าขอร้อง.....ท่านพี่เบียคุยะ..เร็นจิ”

 

เงาสูงค่อยๆก้าวออกมาจากความมืด “อ้าวตื่นแล้วเหรอครับ คุณคุจิกิ ไม่ดีนะครับแผลยังไม่หายเลยด้วยซ้ำ” เท้าหนาก้าวเข้ามาอย่างช้าๆก่อนจะหยุดอยู่ที่ด้านหลังของหญิงสาว 

 

ลูเคียหันไปหาต้นเสียง ดวงตาสีม่วงหม่นมองชายแปลกหน้าทั้งคราบน้ำตาที่เอ่อล้นบดบังดวงตาคู่สวย “ท่านเป็นใคร..” ลูเคียเอ่ยพร้อมกับกำกิโมโนของเบียคุยะแน่น

 

“อุราฮาระ คิซึเกะขอรับ เป็นแค่พ่อค้าธรรมดาๆ” อุราฮาร่าพูดพร้อมกับถอดหมวกใบโปรดของตนออก "แล้วก็..เป็นเจ้าของบ้านร้างหลังนี่ที่คุณกำลังอยู่ด้วย..ครับ"

 

ลูเคียได้แต่นิ่งมองชายแปลกหน้า แม้จะพยายามคิดเรื่องราวต่างๆออย่างไรแต่ก็ราวกับว่าความคิดมันรับอะไรไปมากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว เธอเหนื่อยเหลือเกิน ภาพเหตุการณ์ในวันที่ปราสาทถูกพังก็ฉายซ้ำเข้ามาในหัวอย่างไม่ได้ตั้งใจ “ก..แกเป็นคนทำงั้นสินะ ทั้งท่านพี่ ทั้งเร็นจิเป็นฝีมือแกสินะ” ลูเคียตะโกนลั่นก่อนจะพุ่งเข้ามาชายตรงหน้าอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง

 

“โอ๊ะโอ้..อันตรายนะครับ” ข้อมือเรียวเล็กถูกชายตรงหน้ารวบได้อย่างง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ “แบบนี้ผมก็ลำบากใจนะครับ เล่นโบ้ยบทผู้ร้ายให้ผมอย่างนี้” อุราฮาร่าตีน้ำเสียงเศร้าแต่ใบหน้ากับแสยะยิ้มราวกับกำลังเล่นสนุกกับตัวหมากในกำมือ “คุณคุโรซากิ...”

 

ประตูบานหนาที่เคยถูกปิดตายเปิดออกช้าๆพร้อมกับร่างสูงเจ้าของนามสกุลที่เดินเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบเฉย ลูเคียที่หันไปอีกฝากก็ค้างนิ่ง มือเล็กที่ถูกฮุราฮาระพันธนาการไว้ถูกปล่อยออกให้เป็นอิสระ “น..นาย....”

 

ภาพที่เคยเป็นแค่เงาสีขาวพล่ามัวค่อยๆจางหายไปพร้อมกับร่างของชายหนุ่มตรงหน้าที่ถูกซ้อนทับเข้ากับเงาที่เลือนรางของชายในวันนั้นอย่างพอดี

 

ชายที่ทำร้ายพี่ชายของเธอ และจงใจปล่อยให้เพื่อนเธอตาย....

 

“แก..เจ้าโจรชั่ว” ลูเคียกดเสียงต่ำก่อนจะพุ่งไปที่อีกฝ่ายด้วยโทสะ แม้จะรู้ดีว่าเธอไม่สามารถทำอะไรชายตรงหน้าได้แม้แต่น้อย เป็นเพียงผู้หญิงไม่ประสาการต่อสู้ เรียวแรงก็น้อยกว่าคนทั่วไป แต่ถ้าหากจะให้ยื่นมองคนที่ทำร้ายพี่ชายเธออย่างเดียวละก็ สู้ออกไปตาย..ทำตามใจตัวเองที่อยากจะซัดคนตรงหน้าสักหมัดดีกว่า อย่างน้อยก็ยังมีศักดิ์ศรีกว่ายืนกลัวให้อีกฝ่ายดูถูก

 

ข้อมือเล็กที่ฟาดไปถูกปัดออกอย่างง่ายดาย อิจิโกะคว้าฝ่ามือของลูเคียไว้แน่นก่อนจะบิดไปอีกทาง “โง่...ไร้ฝีมือแล้วยังไม่เจียม คิดว่าคนอย่างเธอจะทำอะไรฉันได้หรือไง”

 

เพี้ยะ!!!

ฝ่ามือบางอีกข้างฟาดเข้าที่ใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างสุดแรง ดวงตาสีม่วงหม่นจ้องมองอิจิโกะด้วยสายตาที่เกรงขามแต่ทว่ากลับไร้ซึ่งแววตาของความหวาดกลัว นัยน์ตาหวานจ้องมองใบหน้าของเด็กหนุ่มเขม่ง “เจ้าอย่าลืมสิ ข้าไม่ได้มีมือเพียงข้างเดียว” ลูเคียอยากจะพยายามฟืนยิ้มสู้ชายตรงหน้า แต่ทั้งร่างกลับสั่นไปหมด

 

นี้เป็นครั้งแรกที่เธอทำร้ายคนอื่น...

 

อิจิโกะปล่อยมือที่จับลูเคียอยู่ออก ก่อนจะใช้มือข้างเดิมจับใบหน้าของตนที่กำลังแดงขึ้นสี ดวงตาสีไพรินมองร่างเล็กที่ก้มหน้าด้วยสายตาเรียบเฉย

 

“ทำไม..” ลูเคียสะอื้น “ทำไมต้องเป็นข้า ทำไมต้องเป็นพวกข้า เจ้าทำไปเพื่ออะไรกันแน่ เพื่อเงินงั้นเหรอ.. ถ้าเช่นนั้นข้าก็จะให้เจ้าเอง ทำไหร่ละที่เจ้ายะ.. ลูเคียเอ่ยเสียงสั่น แต่ทว่ายังไม่ทันจบประโยคอีกฝ่ายก็เอ่ยแทรกโดยไม่สนร่างบางที่กำลังร้องไห้อยู่ตรงหน้าตนเองเลยแม้แต่น้อย

 

“อย่ามาดูถูกกันหน่อยเลย ยัยคุจิกิ!!”  อิจิโกะตะโกนลั้น “เพื่อเงินงั้นเหรอ สำหรับชีวิตของตระกูลชั่วๆของเธอมันไม่มีค่าพอให้จ่ายสักแดงเดียวด้วยซ้ำ หึ..คำว่าตายทั้งเป็นมันเป็นยังไงข้าจะตอบแทนให้เจ้ารู้ถึงมันเอง”

 

“เพื่ออะไร...” ลูเคียถามเสียงเศร้า “ข้าไปทำอะไรให้เจ้าโกรธแค้นขนาดนั้นเลยหรือไง”

 

อิจิโกะได้แต่นิ่งเฉยไม่ยอมตอบ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากพูดแต่อยากทรมานให้คนตรงหน้าเผชิญกับความมืดแปดด้านเสียมากกว่า

 

ง่ายเกินไปที่จะบอกให้รู้...

 

“ทำไมถึงเป็นข้าที่รอดละ.. ทำไมไม่ฆ่าข้าไปด้วยเลยละ!!” มือเรียวบางเอื้อมไปจับอกกิโมโนของอีกฝ่ายด้วยความสั่นเทา ดวงตาสีม่วงช้อนมองอีกฝ่ายพร้อมทั้งน้ำตา “ทำไมเจ้าถึงให้ข้ารอดละ” ลูเคียมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าเจ็บปวด

 

“ถ้าอยากตายขนาดนั้น ข้าจะสนองเจ้าสมใจแน่” อิจิโกะพูดพร้อมกับก้มใบหน้ากระซิบข้างหูของลูเคียด้วยน้ำเสียงเย็นชารอยยิ้มฉายขึ้นบนใบหน้าทันทีที่พูดจบ มือหนากระชากข้อมือของอีกฝ่ายอย่างแรงเพื่อให้อีกฝ่ายเดินตามตนมา

______________________________________________________________________________________________________

TALK WITH MAIL 

เย้อัพครบทั้ง 2 เรื่องแล้วสบายใจ เหลือแต่ตอนพิเศษสัญญาจะปั้นนะ 

ปล.เมลล์อัพช้าลง เมลล์ไม่ได้หายนะยังอยู่ๆ เมลล์ก็ทำงานแล้วด้วยถึงทำแล้วดูเหมือนไม่คุ้มก็เถอะ กลับมาไม่สบายทุกรอบเลย 555+ ไม่คุ้มค่ายา

รีดเดอร์บางคนเปิดเทอมแล้วอันนี้ก็เข้าใจๆ แต่ก็อย่าลืมกลับมาอ่านมาเม้นต์ให้กันบ้างน้าาา

คิดถึง มากกกกก 



______________________________________________________________________

มือหนากำผมของอีกฝ่ายไว้แน่นจนชิดหนังหัว เส้นผมยาวสลวยถูกกระชากอย่างแรงจนหลุดติดกำมืออีกฝ่าย เลือดอุ่นๆไหลซิบจากแรงกระชากของร่างสูงยามที่เธอไม่ยอมเดินตามไม่มีแม้แต่การรั้งแรงแม้แต่น้อย อิจิโกะกึ่งลากกึ่งดึงร่างของลูเคียให้ตามตนเองมาอย่างไม่ใยดี

 

“เจ้าจะพาข้าไปไหนนะ ปล่อยข้านะ”

 

“อยากตายนักไม่ใช่หรือไง คนที่จะตายนะเขาไม่โวยวายแบบเจ้าหรอก” อิจิโกะพูดเสียงเรียบ “คนที่ตายนะ....”

ภาพกลางสายฝนฉายซ้ำเข้ามาในหัวชายหนุ่ม ร่างของหญิงสาวนอนนิ่งอยู่ท่ามกลางกองเลือดที่ย้อมรอบข้างให้เป็นสีแดงฉาน สัมผัสเย็นเฉียบที่รู้สึกได้ยามจับมือในคราวนั้นยังคงติดอยู่ที่ฝ่ามือ  ใบหน้าขาวซีดของอีกฝ่ายที่กระทบกับสายฝน..ทั้งที่นั้นเป็นใบหน้าที่แสนอบอุ่น แต่ครั้งนั้นเขากลับไม่ยินดีสักนิดที่ได้เห็นมัน “คนที่ตายนะ..เขาพูดไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ” อิจิโกะพูดหน้านิ่งโดยที่ไม่ได้หันกลับมามองลูเคียเลยแม้แต่น้อย 


“ข้าจะสอนให้เจ้ารู้เองว่านรกบนดินมันเป็นยังไง” 

 

มือหนากระชับมือแน่นขึ้นจนร่างเล็กสะดุ้งร้อง กิ่งไม้แหลมข้างทางกรีดเท้าเปลือยเปล่าของลูเคียจนรู้สึกเจ็บทุกครั้งที่ก้าวเท้า อิจิโกะลากลูเคียเข้ามาในค่ายพักขนาดย่อม ทหารที่กำลังกุรีกุจอจัดการงานของตนต่างก็ยืนเคารพอีกฝ่ายทันทีที่ชายหนุ่มผู้เป็นแม่ทัพเดินผ่าน

 

“เปิดประตูห้องใต้ดิน” อิจิโกะสั่งทหารนายหนึ่งด้วยน้ำเสียงแข็งกร่าว “ข้าจะให้อาหารพวกเชลยจากเซเรย์เทย์..” ดวงตาสีน้ำตาลหม่นเปรยหางตามองลูเคียพร้อมกับรอยยิ้มแห่งความยินดี

 

สำหรับเจ้าน่ะ...คำว่าตายมันยังเร็วเกินไป...

 

ลูเคียมองรอยยิ้มของอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจความหมาย ร่างบางพยายามเงยหน้ามองหน้าอีกฝ่ายให้ชัดขึ้นแต่ร่างสูงกลับกดหัวของเธอลงพร้อมกับกระชากผมของเธอให้เดินต่อเข้าไปด้านใน

 

กลิ่นชื้นผสมกับกลิ่นชวนอึดอัดของอากาศที่ค้างนิ่งอยู่ในห้องใต้ดินคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ หยดน้ำที่นองไปทั่วบริเวณดังสะท้อนตามจังหวะก้าวของแขกผู้มาเยือนทั้งสอง

 

มือหนาของชายหนุ่มกระชากบานประตูออกก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน ลูเคียที่ถูกฝืนให้เข้ามาอย่างแรงเซไถลตามเข้ามาอย่างช่วยไม่ได้ ร่างเล็กล้มครูดกับพื้นอย่างแรงจนจุกไปทั้งตัว

 

“เห้..เอาอาหารมาให้วะ” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ดวงตาสีน้ำตาลหม่นมองร่างของลูเคียที่นอนจุกอยู่บนพื้นอย่างพอใจ พร้อมกับร่างสูงของบรรดาชายที่ถูกขังไว้ค่อยๆเผยกายออกมาจากมุมห้อง

 

“เจ้าจะทำบ้าอะไรกับข้า เจ้าโจรชั่ว!!” ลูเคียตะโกนลั่น มือเรียวบางยันตัวเองให้ลุกขึ้นแต่ทว่ากลับโดนมือหนาจากด้านหลังกดร่างเธอลงพื้นอีกครั้งด้วยแรงมหาศาลจนไร้แรงต้าน แขนทั้งสองถูกล็อกขึ้นเหนือหัวพร้อมกับฝ่ามือหยาบด้านสกปรกที่กดลงที่ใบหน้าเล็กเพื่อไม่ให้ส่งเสียงร้อง

 

ลูเคียดิ้นไปมาราวกับปลาขาดน้ำกิโมโนตัวบางถูกฉีกออกจนเห็นเรือนร่างขาวผ่องบางส่วน ร่างสูงหลายคนต่างก็เอื้อมมือกดพันธนาการร่างของเธอไว้ให้อยู่นิ่ง ลูเคียกรีดร้องลั่นเมือสัมผัสได้ถึงมือหนึ่งที่กำลังลูบไล้ต้นขาของเธอ

 

 “เมื่อกี้เหมือนเจ้าอยากจะพูดอะไรเลยนี้.. พูดใหม่สิ..ข้าค่อยไม่ได้ยิน” อิจิโกะเอ่ยเสียงเรียบ มีเพียงเสียงกรีดร้องอู้อี้ของร่างเล็กที่ตะโกนลอดฝ่ามือหนาออกมาเท่านั้นที่เขาได้ยิน ร่างสูงกอดอกพิงซี่ลูกกรงมองชายร่างสูงคนหนึ่งที่คร่อมร่างเล็กอยู่อย่างพอใจ

 

แต่กลับต้องมาสะดุดเข้าเข้าดวงตาสีม่วงคู่สวยที่จ้องมองเขาเขม่ง กล้าดียังไงถึงมองเขาด้วยสายตาแบบนั้น...

 

อิจิโกะมองลูเคียนิ่งพร้อมกับเดินมาด้วยท่าทีอาฆาต ทันทีที่รู้ว่าชายร่างสูงเดินเข้ามาบรรดาเชลยต่างก็รีบถอยห่างหลบเข้ามุมอย่างยำเกรง เหลือไว้เพียงร่างเล็กของลูเคียกับเศษกิโมโนที่คลุมร่างของเธออยู่อย่างน่าเวทนา ดวงตาสีม่วงหม่นจ้องมองอีกฝ่ายทั้งน้ำตา

 

อิจิโกะยืนนิ่งก้มมองร่างของลูเคียอยู่นาน ดวงตาคมเข้มจ้องมองอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกเรียบเฉยแต่กลับดูดุดัน เย็นชาจนน่ากลัว.....

 

ลูเคียหน้าซีดด้วยความพรั่นพรึง หัวใจในกายเต้นถี่ไม่เป็นส่ำ ชายคนนี้น่ายำเกรงเพียงใดตอนนี้เธอรู้ซึ้งแล้ว

 

ไม่ทันให้ตั้งตัวอิจิโกะกระทืบเข้าที่ไหล่ของอีกฝ่ายอย่างแรงจนร่างบางร้องลั่น แม้จะเจ็บปวดแค่ไหนแต่กลับทำได้เพียงกัดฟันทน ร่างเล็กบิดกายไปมาอย่างทรมานเมื่ออีกฝ่ายจงใจกดน้ำหนักเท้าลงมา ดวงตาสีน้ำตาลมองร่างของลูเคียที่นอนทรมานอย่างใจเย็น “เหตุผลเดียวที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่ก็เพื่อเป็นของเล่นของข้า เป็นแค่ขยะอย่ามามองข้าด้วยสายตาแบบนั้นนะ” เท้าหนาเตะเข้าที่ไหล่ช้ำของอีกฝ่ายอย่างแรงเพื่อระบายอารมณ์

 

ลูเคียหวีดร้องลั่น เสียงร้องของร่างเล็กดังสะท้อนไปมาภายในห้องใต้ดินอย่างน่าเวทนา

 

“หรือว่าอยากตายเหมือนพี่ชายของเจ้าละ..” เสียงทุ้มของอีกฝ่ายดังก่องราวกับมีดที่กรีดความรู้สึก ลูเคียมองหน้าอีกฝ่ายราวกับจะร้องไห้ “จะว่าไปตอนนั้นเจ้านั้นพูดถึงชื่อเจ้าด้วยเหมือนว่าจะพูดอะไรสักอย่าง แต่พูดไม่จบ.. ก็โดนตัดแขนทิ้งไปซะก่อนนี่ ทรมานน่าดูเลยล่ะท่าทางของพี่เจ้าที่ต้องเสียแขนไป...สำหรับนักรบแล้วคงเจ็บปวดมากกว่าตายด้วยซ้ำ แบบนี้ถ้ามีเมืองไหนสักเมืองที่อยากได้อำนาจ ถึงตอนนั้นเซเรย์เทย์ของเจ้า..คงไม่ต่างอะไรกับปลาที่อยู่บนบก..”

 

ลูเคียตาเบิกกว้างค้างกับคำพูดของอีกฝ่าย ดวงตาเลือนลอยพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาเป็นสาย แม้จะยากปิดหูหนีไม่รับฟังยังไงแต่ตอนนี้ไหล่ของเธอเองก็ขยับไม่ได้เลยสักนิด

 

คนแบบนี้หายไปซะก็ดี..

หายไปซะ..

หายไป...

 

“จำเอาไว้ว่าถ้าไม่อยากให้เมืองของจะ..”

 

“ก็บอกว่าหายไปซะยังไงละ!” ลูเคียตะโกนลั่นทั้งน้ำตา

 

สิ้นเสียงของเด็กสาว บรรยากาศรอบๆก็เปลี่ยนไปราวกับพายุ ความรู้สึกชวนอึดอัดแผ่กว้างเข้ามาอย่างไร้ทิศทาง ก้อนหินก้อนโตพุ่งเข้ามาที่หัวของอิจิโกะเข้าอย่างจังจนเลือดอาบ เท้าหนาเซถอยห่างก่อนจะรีบกวาดสายตาไปทางทิศของก้อนหินที่พุ่งมา

 

ร่างของชายที่ถูกขังไว้เดินตรงเข้ามาด้วยท่าทางไร้สติ ดวงตาเหม่อลอยอีกทั้งท่าทางยังไร้เรียวแรง ต่างฝ่ายต่างถืออาวุธที่หามาได้ใกล้ตัวก่อนจะเริ่มทำร้ายกันเอง

 

นี้มันบ้าอะไรเนี่ย...

มือหนาปาดเลือดสดๆที่ไหลเข้าตาออกก่อนจะเอี้ยวตัวหลบท่อนเหล็กที่ฟาดเข้ามาจากทางด้านข้าง มือหนาล็อกอีกฝ่ายไว้แน่นก่อนจะฟาดเท้าเสยชายอีกคนที่เซเข้ามาหมายจะชกพร้อมกับก้อนหินก้อนเล็กที่กำไว้ในมือ อิจิโกะอาศัยแรงกระแทกหักแขนของอีกฝ่ายก่อนจะแย่งท่อนเหล็กมาไว้ในมือ ร่างสูงหันหลังกลับไปมองศตรูอย่างรวดเร็วตามสัญชาตญาณ แต่ภาพตรงหน้ากลับเป็นลูเคียที่นั่งร้องไห้กอดตัวเองแน่นท่ามกลางชายฉกรรจ์มากมายที่เริ่มทำร้ายกันเอง 


ตึง....

ร่างเล็กล้มลงเพราะถูกชายร่างสูงเตะเข้าจากทางด้านหลัง  มือเรียวบางกอดร่างตัวเองไว้แน่นไหล่กลมไหวระริกด้วยความกลัวราวกับคนเสียสติ

 

“เฮ้..ลุกสิยัยเช่อ” อิจิโกะตะโกนลั่น เมื่อชายคนเดิมยกก้อนหินขึ้นเหนือหัวก่อนจะค่อยๆปล่อยมืออย่างช้าๆส่งผลให้หินก้อนนั้นร่วงลงตามแรงที่ควรจะเป็น “โธ่เว้ย!!

 

กร๊อบ...

ท่อนเหล็กหนาฟาดที่มือของชายร่างสูงอย่างแรงก่อนจะดึงร่างเล็กที่ร้องไห้จนไม่ได้สติเข้ามาข้างตัว อิจิโกะอาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายก้มมองแขนตัวเองกระโจนนออกนอกห้องขัง

 

ร่างสูงที่กระโดดถอยออกมาล๊อกคอของลูเคียเอาไว้ข้างกายด้วยแขนแกร่งของตน ดวงตาสีน้ำตาลหม่นมองภาพในกรงขังอย่างไม่เชื่อสายตา ร่างทุกร่างเคลื่อนไหวอย่างไร้ทิศทางราวกับคนไร้สติแต่มีเพียงสิ่งเดียวที่เหมือนกันคือการฆ่าฟันราวกับถูกปลุกสันชาติญาณดิบที่หลับอยู่ให้ตื่นขึ้นมา

จะบอกว่าเพราะตอนนั้นงั้นเหรอ...

“ก็บอกว่าหายไปยังไงละ!

 

ไม้เท้าคันคุ้นตาพุ่งเฉียดใบหน้าของชายหนุ่มไปเพียงไม่กี่มิล’ เรียกสติของอิจิโกะให้กับมาที่เหตุการณ์ตรงหน้า ปลายด้านของไม้เท้ากระแทกปิดลูกกรงอย่างแรงส่งผลให้ชายร่างหนาในนั้นที่วิ่งตรงเข้ามาชนกับลูกกรงอย่างแรงจนล้มทรุดลงไปกับพื้น

 

“เฮ้อ.. เกือบไปๆ” ฮุราฮาระถอนหายใจอย่างโล่งอก 


“....สิ่งที่คุณสงสัยนั้นเรียกว่าโฮเงียคุครับ" ฮุราฮาระเว้นช่วงก่อนจะเล่าต่อ "ตอนนี้ผมคงบอกคุณได้แค่นี่แหละขอรับ แต่ดีนะครับที่เป็นที่คุกใต้ดินนี้ถ้าเป็นด้านนอกมีหวังได้เปิดเรื่องใหญ่แน่ คราวหน้าจะเล่นอะไรกับท่านหญิงก็ช่วยเพลาๆมือด้วยนะขอรับ” ฮุราฮาระพูดอย่างนอบน้อมก่อนจะดึงแขนของลูเคียออกจากแขนแกร่งของชายหนุ่มอย่างง่ายดาย ชายร่างสูงคำนับคนตรงหน้าเล็กน้อยก่อนจะจัดแจงคลุมกิโมโนให้ร่างเล็กก่อนจะอุ้มเธอออกไปด้านนอก 

.

.

.

“อย่าเล่นอะไรกระทบกับจิตใจเธอมากดีกว่านะครับ...ผมไม่อยากให้เธอจำอะไรได้มากมาย เดียวมันจะกลายเป็นเรื่องยุ่ง..”

___________________________________________________________________________________

TALK WITH MAIL

เย้ๆกลับมาอัพแล้ว 55 ไม่รู้จะเกลียดอิจิของเค้าไหม ก็เกลียดเถอะไม่ว่า 5555+ ใครอ่านฟิคนู้นมาต่อฟิคนี้อาจจะปรับอารมณ์ไม่ทัน

เปิดตัวพระเอกแบบเต็มๆก็... แหะๆ แต่ชอบแบบนี้จังแต่งลืนนนนนนน ฉากนางเอกเจ็บตัวทีไรบรรยายง่ายเลย คงเป็นความชอบส่วนตัวของเมลล์แล้วแหละ

ชอบไม่ชอบอิจิมุมนี้ยังไงก็ฝากเม้นต์ด้วยนะ คุยกันบ้างไรต์เหงา จุ๊บๆ 



________________________________________________________________________________________________________


Papermail

1st published 19|6|2559

2nd 29|6|2559

1st edit 3|8|2559


 
T
H

E

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

291 ความคิดเห็น

  1. #286 ddannok12345 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 22:31
    ใจร้ายมากอิจิทำกลับเจ้ได้ไง😭😭ท่านเบียตายเเล้วง่ะ
    #286
    0
  2. #272 Kae_kun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 22:40

    จริงๆแล้วอุราฮาระนี้ร้ายที่สุดในเรื่องใช่ไหมมมม

    #272
    0
  3. #259 tarkra (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 02:17
    เจ้ถึงขั้นมีโฮเงียคุเลยเร๊อะ!? ถ้าเจ้คุมพลังเป็นอิจจี้ก็ไม่คณามือหร๊อกกกกก
    #259
    0
  4. #250 nana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 20:41
    อิจิ แกโหดเป็นบ้า จิกหัวเจ๊จนผมหลุดเลย

    ลูจังอย่าไปยอมนะ สู้มันๆ
    #250
    0
  5. #198 rukialove2009 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 17:42
    เจ้มีพลังของโฮเคียวคุเลยทำให้ สังรึบังคับคนพวกนั้นได้รึนี้
    #198
    1
    • #198-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      23 สิงหาคม 2559 / 20:04
      อิจิหนาวแน่งานนี้ 55
      #198-1
  6. #189 mtniee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 22:41
    โอยยยย มันส์พะย่ะค่ะ
    หัวส้มมันโหดเกินอีกเรื่องไปแล้ว 5555555555555
    #189
    5
    • #189-3 papermail(จากตอนที่ 6)
      21 สิงหาคม 2559 / 23:03
      ตอนแรกก็โครตยาวแล้วอ่ะ ยังไม่จบก็ปาไป 12 หน้าแล้ว ตายๆ สงสัยต้องแบ่ง ยอมรับเลยว่าแต่งยากอีกจริงๆ สายบู้พลังก็มโนไม่ได้ ย้อนกลับไปอ่านอีก //อันนี้แหละซ้ำ

      รอวาดรูประบายสีอีกวันๆไรท์แต่งได้ไม่กี่หน้าเอง ขยับช้ามากกกก แถมอา.นี้ซ้อมรำ อา.หน้าเข้าค่ายยาว บ่นนน 55 รอเค้าหน่อยน้าา มันก็ใกล้แล้วแหละ
      #189-3
    • #189-5 papermail(จากตอนที่ 6)
      21 สิงหาคม 2559 / 23:34
      ขอบคุณน้าา ขอโทษทีด้วยบ่นยาวไปหน่อย กร๊ากกก
      #189-5
  7. #181 scale-winny (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 17:56
    อิจิโหดแรงง. อย่าให้เจ้จ๋าโหดบ้างนะ
    #181
    1
    • #181-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      21 สิงหาคม 2559 / 23:05
      แล้วอิจิจะสะอึก คนเรานอกจากโหดด้วยกำลังแล้วมันได้อีกหลายวิธี หึๆๆๆ ลุ้นๆๆ
      #181-1
  8. #172 ben_nicotine (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 01:19
    "อย่าเล่นอะไรกระทบกับจิตใจเธอมากดีกว่านะครับ"คิสึเกะคุง นายพูดได้หล่อมาก
    #172
    1
    • #172-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      14 สิงหาคม 2559 / 21:30
      คิซึเกะเป็นตัวที่เค้าชอบมากเลยยยย ไม่น่าตายตอนจบเลยแล้วเจ้แมวแสนเซ็กกซี่เค้าจะอยู่ยังไง //ทรุด
      #172-1
  9. #158 กัญจนา ขันเดข (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 22:02
    ส่งสารเจ๊มากอ่ะ. อิจิโกะแก่ทำกับเจ๊รุนแรงมาก

    #158
    1
    • #158-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      9 สิงหาคม 2559 / 22:46
      เกลียดมัน เกลียดมานนนนน อิจินิสัยไม่ดี
      #158-1
  10. #118 lookmeesecret (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 09:57
    น้ำตาแตกเลยยยนนนT^T อิจิแก แกทำเหินไปปปปเจ๊ทำอะไรผิด ฮืออออออ เจ๊โดนทำร้ายหนักมากกกกจนช็อคเลยยยย แล้วโฮเคียคุที่อุราฮาระพูดมันคือะไรกันแน่ แอบเกลียดอิจิไป 3 วิ อ้ะ -^-
    #118
    1
    • #118-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      15 กรกฎาคม 2559 / 13:21
      ใช่เจ้ช๊อคเลย พยายามเขียนให้ออกมาเจ้ช๊อคแต่ไม่เคนช๊อคก็เกร็งๆกับการบรรยายเหมือนกันกลัวรีดอ่านแล้วมันแค่กลัวเล็ก

      แต่น้าาถ้าอุราฮาระมาช้ากว่านี้อีกหน่อยเราอาจได้เจอฉากดีๆของอิจิกับเจ้ก็ได้ หึๆๆ

      โฮเงียคุคืออะไรกันแน่ แถมทำไมไม่รีบจัดการไปเลยด้วยตามนิสัยฮุราฮาระ เจ้าตัวไม่น่าเลือกวิธีอ้อมคอมแบบนี้แน่ ต้องมีเบื้องหลัง 555

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 กรกฎาคม 2559 / 13:28
      #118-1
  11. #77 D18-only (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 10:22
    T^T ฮือออ มันทำร้ายเจ๊จ๋าแบบหนักหนาสาหัสมากค่ะ //ไม่เป็นไร เค้าจะอ่านต่อไปจนกว่าจะถึงตอนที่ไรท์ทำร้ายอิจิ(เรื่องนี้อิจิโคดเลวอ่ะ) ให้มันเจ็บเจียนตายยิ่งดีใหญ่(แค้นมาก) 
    อาเฮียอุราฮาระ คิดจะเอาโฮเคียวคุของเจ๊ไปทำไร
    #77
    1
    • #77-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      30 มิถุนายน 2559 / 12:06
      เห็นด้วยเอาเลยๆ
      เอาให้เจียนตายแต่ไม่ถึงกับตาย สำหรับคำว่าตายนะมันง่ายไปสำหรับอิจิ นรกบนดินเป็นยังไงเจ้จะสอนให้อิจิรู้จักเอง // อ้าวไม่ใช่เหรอ อ่อๆ บทสลับกัน 5555

      นั้นสิอุราฮาระเจ้าเล่ห์ที่สุดในเรื่องแล้ว 55
      #77-1
  12. #76 Achalida (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 00:40
    โอ๊ย เกลียดอิจิโกะจริงๆ ลูกผู้ชายเค้าทำแบบนี้กับผู้หญิงตัวเล็กๆเหรอ!

    เดี๋ยวต้องเจอแก้แค้นแน่ๆ ลูเคียคงใช้พลังของโฮเงียวคุได้ ถึงจะยังควบคุมได้ไม่ชัดเจนก็เหอะ อิจิแก๊...รอลูเคียใช้พลังได้ก่อนเถอะ ฮึ่มมมม



    ขอบคุณที่มาอัพเดตนะค้า อิจิเรื่องนี้น่ากระทืบมากกกกก 5555
    #76
    1
    • #76-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      30 มิถุนายน 2559 / 00:50
      มีความแค้นเคืองอิจิระดับกัมพูชาเผากรุงศรี 555
      นั้นสิเจ้จะได้แก้แค้นไหมเนี่ย หรืออิจิจะเผลอตัวไปก่อน (กฏของเสือ อย่าหลงรักเหยื่อเด็ดขาด/ไม่เกี่ยวอะไรเลย เมลล์แค่ชอบประโยคนี้ อยากพูด 55)

      อิจิเรื่องนี้น่ากระทืบสมกับเสียงลือเสียงเล่าอ้างแน่นอน จะน่าถีบกว่านี้อีกแค่ไหนต้องรอดู(อย่าเผลอฟินไปกับอิจิแททนละ 5555)
      #76-1
  13. #75 rukmini959 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 00:38
    เจ๊จ๋าไม่ธรรมดา อิจิโกะโหดคั้กๆเลย
    #75
    1
    • #75-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      30 มิถุนายน 2559 / 00:52
      เจ้จ้าเป็นเด็กน้อยน่ารัก 555 ส่วนอิจินั้นไซร้รีดเดอร์ตอนนี้ทุกคนลงความเห็นกันว่าน่ากระทืบ

      ขอบคุณที่ติดตามเค้าน้าาาา ฝากเนื้อฝากตัวฝากฟิคน้อยๆของเค้าด้วยยยย นึกว่าจะไม่มีคนเม้นต์ซะแล้วคืนนี้ ชื่นใจจจจจ สดชื่นนน ฝันดี 555

      ราตรีสวัสดิน้า
      #75-1
  14. #74 bongkodwan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 20:04
    อิจิเอ๊ยยยย
    เล่นอะไรของแก ถ้าเจ๊เป็นไรขึ้นมาจะเป็นยังไงว้าาา
    #74
    1
    • #74-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      29 มิถุนายน 2559 / 20:28
      ถ้าเจ้เป็นอะไรขึ้นมาอิจิก็จะซะใจ 5555 พระเอกอะไรโหดร้าย น่าฆ่าทิ้งนัก
      #74-1
  15. #73 Rukichi rukiji (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 17:49
    นึกว้าเจ้ลูจะเป็นอะไรไปแล้วซะอีก บางทีอิจิก็โหดร้ายเกินไปนะทำกับผู้หญิงตัวเล็กน่ารักอย่างเจ้ลูได้ลง ที่ลูเคียถูกเลี้ยงดูมาเหมือนไข่ในหินก็เพราะโฮเงียคุสินะ(หรือปล่าว)

    รักไรต์เสมอนะหายป่วยหรือยังเนี่ยเป็นห่วงนะ

    #73
    1
    • #73-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      29 มิถุนายน 2559 / 20:27
      นั้นส

      แต่อิจิที่ใจร้ายก็เพราะรักเมี ย(เก่า)มาก พ่อหม้ายผู้น่าสงสารไม่เป็นไรๆ เดียวหาภรรเมี ยใหม่แถวนี้ๆก็ได้ 555
      #73-1
  16. #72 MuayHeke (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 17:11
    อิจิโหดดดดด (แต่ก็รักนะ 555) แกล้งเจ๊ซะมันมือแบบนี้ จะไปรักกันยังไงน้าาา แต่แกล้งเยอะๆ (ซาดิส) จะได้รักกันนานๆ นะ ฮุๆๆ
    #72
    1
    • #72-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      29 มิถุนายน 2559 / 19:39
      5555 แบบนี้ลูก4ไปเลย
      #72-1
  17. #71 lovely110 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 11:06
    โอ้ยแรง ทำร้ายท่านพี่ขนาดนั้น เกลียดอิจิละนะ จริงจัง TT
    คือนี่กำลังคิดว่า ทำขนาดนี้ เจ๊เค้าจะรักลงได้ยัไงงงงงงง 

    รอต่อนะค้าาา

    ยกมือๆเป็นคนนึงที่ปรับอารมณ์ตามไม่ทัน 55555 
    แต่ก็ชอบทั้งสองเรื่องเลยยย
    #71
    1
    • #71-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      29 มิถุนายน 2559 / 20:22
      5555 ค่อยๆ ก่อนอ่านหายใจเข้าลึกๆหลับตา ลืมภาพอิจิที่เอะอะจับซบอกๆไปซะ แล้วค่อยอ่าน

      ดีใจที่รีดได้ลุ้นว่าเรื่องนี้จะลงเอยยังไง 555 นี้แหละที่อยากให้ลุ้นกัน
      #71-1
  18. #70 little-bear42 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 08:13
    เจ้จ๋าเกือบโดนรุมแย้ว ทำไมน้าพอเจ้ไม่โดนทำร้ายก็รู้สึกแปลกๆ พอโดนก็รู้สึกสงสาร สู้ๆนะเดี๋ยวร้ายก็คงกลายเป็นดี

    ปล.อะไรคือการที่คุณนายบอกว่าแต่งแบบเจ้ทรมานมันแต่งง่ายคล่องลื่นปรื้ดหื้ม บอกมาซะตัวเล็ก//เอามือสอดรักแร้แล้วยกสูง
    #70
    1
    • #70-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      29 มิถุนายน 2559 / 20:19
      ไม่รู้สิ // ปีนลง
      #70-1
  19. #69 Sakura (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 05:31
    นึกว่าเจ๋จ๋าของเราจะโดนขมขื่นสะแล้ว ดีนะเนี้ยที่ยังรอดนะ แต่ตอนนี้รู้สึกสงสารเจ๋ของเรามากเลย ฮื่อๆๆๆๆเจ๋จ๋าอดทนไว้นะ อดทนจนกว่าอิจิจะตกหลุมรักเจ๋นะ อิจินะรักเก่าก็ตายไปแล้วทำกับเมียในอนาคตได้งั้ยเดี๋ยวจะตามง้อยากนะ

    #ไรต์แต่งอิจิออกมาแบบไหนก็ชอบหมดเลยคะจะเรื่องนี้หรือว่าเรื่องโน่นอิจิจะออกมาแนวไหนก็โอเคสำหรับรีดคนนี้คะ แต่เรื่องนี้ คิดไม่ออกเลยว่าตอนอิจิรักเจ๋แล้วจะทำยังงั้ยให้เจ๋ อภัยสิ่งที่เจ้าตัวเคยทำละ #
    #69
    1
    • #69-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      29 มิถุนายน 2559 / 20:18
      อดทนวนไปนะเจ้ 555 จนกว่าอิจิจะพลาดท่า
      รักเมียเก่าฝังใจ เลยรังแก(ว่าที่เมียใหม่)ซะโหดร้ายเลย

      ขอบคุณน้าาที่ชอบ ดีใจๆ จะพยายามแต่งอิจิทั้งสองแบบออกมาให้ดีที่สุดนั้นแหละ งื่มๆ
      #69-1
  20. #68 ichiruki (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 13:12
    อิจิจะพาเจ้ไปบังไดทีไหนอ่า . ^@^
    #68
    1
    • #68-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      24 มิถุนายน 2559 / 19:26
      พาเจ้ไปบังไคก็ระวังดาบหักนะ ล่มแน่แกอิจิเอ่ย 555
      #68-1
  21. #67 little-bear42 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 23:48
    อุราฮาร่าทำตัวลึกลับน่าสงสัยจริงๆ สงสารลูเคียโดนทำร้ายแทบทุกตอนเลย หรือคุณนายชอบแบบนี้หื้อ แต่งแบบนี้ชอบนะอ่านสนุกลุ้นตลอดเวลาเลย คำผิดเหมือนจะไม่เจอด้วย แล้วก็รออ่านฉาก New York City นะ(ทำไมถึงรอละเนอะคนดีเนอะ) สู้ต่อไปนะดค้าตัวโตเป็นกำลังใจให้อยู่ สู้ๆนะคุณนาย~~~
    แล้วก็ขอโทษด้วยนะคนดีที่คอมเม้นก่อนหน้านี้ทำตัวห่างเหินเหมือนไม่รู้จักกันเลย จากเม้นนี้เม้นต่อๆไปจะไม่ทำอีกแล้วนะคนดียกโทษให้เค้านะ
    #67
    1
    • #67-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      21 มิถุนายน 2559 / 23:58
      ไม่ -0-

      โกรธมาก ระดับลาสบอส dark soul 3 ทุกตัวรวมกัน
      #67-1
  22. #66 rukichi rukiji (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 19:45
    ฉากncที่รอคอยจะมาหรือไม่ติดตามตอนต่อไป///ไม่ใช่แล้วเฟ้ย อิจิจะทำอะไรเจ้อ่ะจะเป็นเหมือนที่เราคิดไหม อุราฮาระต้องการอะไรจากเจ้อีกละเนี่ยน่าสงใสจริงๆ หวังว่าเจ้จะไม่ถูกอิจิทำร้ายนะเจอหน้าก็ตบกันเลยแบบนี้#เจ้จ้าผู้ถูกทำร้าย(เกือบ)ทุกตอน จะโดนทำอะไรอีมไหมล่ะเนี่ย น่าสงสาร
    #66
    1
    • #66-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      21 มิถุนายน 2559 / 20:20
      5555 จะมาไหมลุ้นๆ ถามว่าอิจิจะทำอะไร ถามว่ารีดคิดว่าอิจิจะทำออะไรดีกว่า //หัวเราะชั่วร้าย

      อยากได้แบบตบจูบละเซ้.. เค้ารู้น้าาา
      ปล.เป็นลูเคียต้องสตรอง นางเอกฟิคเค้าเจ็บตัวทุกตอนกลายเป็นเรื่องพื้นฐานไปแล้ว 55
      #66-1
  23. #65 MuayHeke (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 08:16
    อุราฮาระนายน่าสงสัยเกินไปแล้ววววว
    รอฉาก NC เอ๊ยไม่ใช่! รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ
    #65
    1
    • #65-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      21 มิถุนายน 2559 / 20:12
      555+ ผมก็แค่พ่อค้าธรรมดาที่หน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งก็เท่านั้นเอง

      ฮุราฮาระไม่เคยกล่าวไว้
      #65-1
  24. #63 D18-only (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 20:23
    อาเฮียอุราฮาระแกอยากได้อะไรจากเจ๊จ๋าของฉัน ห่ะ!! เจ้านี่มันต้องกุเรื่องขึ้นมาแน่ๆ อิโนะไม่มีทางตายเพราะฝีมือของคุจิกิแน่นอน(มั้ง)



    อิโกะจะพาเจ๊จ๋าของฉันไปไหน ท่านพี่กะเร็นจิยังไม่ตายแน่นอนแค่เจียนตายก็ได้(มั้ง)//ทำไมต้องมีคำว่ามั้ง ไรท์อาจจะหักมุมก็ได้ 0.o รอต่อไปๆ :3
    #63
    1
    • #63-1 papermail(จากตอนที่ 6)
      20 มิถุนายน 2559 / 20:35
      จะหักมุมมาากถ้าอุราฮาระอยากได้ลูกในท้องลูเคียกับอิจิไปทำกุมารทอง เห้ยนั้นมันขุนแผน 55

      ก็บอกว่าพาไปเที่ยวชมเมืองลูคอน 55 อ้าวไม่ใช่เหรอ ท่ดๆ พาไปเยี่ยมชมทหาร ทำความรู้จักกัน
      #63-1
  25. #62 Sakura (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 15:57
    เจ๋จ๋าตบอิจิโกะ 55555 จากที่ไม่เคยตบใครแต่มาตบอิจิคนแรก อิจิควรภูมิใจนะได้เป็นคนแรกที่เจ๋ตบ

    #ขอบคุณไรต์ที่กลับมาอัพนะรักไรต์ที่สุดเลยยยย ถึงแม้ไรต์จะมาอัพช้าไม่เป็นรั้ยคะรอได้ แต่อย่าให้ไปก็พอคะ #
    #62
    3
    • #62-2 Sakura (จากตอนที่ 6)
      20 มิถุนายน 2559 / 16:13
      แล้วอิจิจะลากเจ๋ของเราไปไหนละเนี้ยลุ้นตอนต่อไป รอๆ
      #62-2
    • #62-3 papermail(จากตอนที่ 6)
      20 มิถุนายน 2559 / 16:19
      เที่ยวชมเมืองหรือเปล่า อิจิอาจจะใจดี วะฮะฮ่า
      #62-3