อยากให้หายแย่

วันนี้เรามาร้านเน็ต..
เพราะเห็นข้อความของเพื่อนคนหนึ่งที่เขาบอกว่าเขาแย่
เราไม่รู้หรอกนะ...
ว่าเขาเป็นอะไร

เราไม่ได้ซัก
เราไม่ได้ถาม
เพราะเราไม่เคยได้คุยกัน
เราไม่เคยพูดกันสักคำ
มีเพียงแต่ตัวหนังสือที่ทักทาย
ถ่ายทอดถึงกันและกัน

และเราก็จำได้นะ
ในช่วงที่เราแย่ ๆ
มีตัวหนังสือจากใครสักคน
ที่คอยเข้ามาทักทาย
หยอกเย้าให้เราหายเหงา
ให้เราไม่รู้สึกเดียวดาย..
และคลายความทุกข์ใจลงไปบ้าง

และหากว่า..
ในวันนี้....ตอนนี้
เวลานี้....
เพื่อนของเราคนนั้น..
กำลังรู้สึกไม่สบายใจ
ทุกข์ใจ..ไม่ว่าเรื่องใดก็แล้วแต่.
ขอให้เขา..รู้ไว้นะ..
ว่าเขายังมีใครสักหนึ่งคน
ที่คอยเป็นกำลังใจ
ส่งความห่วงใย ผ่านไปรษณีย์ของดวงดาวไปให้..

โอ้มเพี้ยงงงงงงงงง
หายรู้สึกแย่ ไว ๆ...
ชีวิตมันก็เป็นแบบนี้...

เราต่างมีมุมอับ...
มุมที่เราหาทางออกไม่เจอ..
มองไปทางไหน.. มืดมน.. ไร้แสงสว่าง

บางครั้งเหมือนเรือที่ลอยคว้างกลางทะเล
เจอมรสุมซ้ำเติมถาโถม..
สาดซัดเข้าใส่ประหนึ่งจะให้อับปางลงตรงนั้น

บางครั้งเหมือนเดินอยู่กลางทะเลทราย
ไร้จุดหมาย..
ไร้ซึ่งอาภรณ์ห่อหุ้ม
ไร้ซึ่งอาหาร
ไร้ซึ่งทิศทาง..
แดดแผดเผา ความร้อนเข้าห่อหุ้มร่างกาย
ค่อยเผาผลาญกำลังใจ กำลังกาย ให้สูญสิ้นตายลงเสียตรงนั้น

แต่นั่น.. มันก็เพียงแต่ดูเหมือน..
ดูเหมือนว่ามันเป็นอยู่เช่นนั้น..
ดูเหมือนจะตาย.. แต่ก็ยัง
มันไม่สูญสิ้น.............ไม่สิ้นสลาย..

หากเราหาญกล้าที่จะดำรงอยู่
กล้าเผชิญกับมัน..
ไม่ว่าจะเลวร้ายสักแค่ไหน
แต่เชื่อเถอะ...
สักวัน..เธอต้องผ่านพ้นมันไป
 และบอกมันให้รู้ว่า.. ...
คนอย่างเธอแกร่งขนาดไหน 

ปล.. กำลังใจมีให้เสมอ.. หากว่างก็มารับไป..  อย่าลืมไปรับที่ไปรษณีย์ดวงดาวด้วยนะ..
       และก็จ่ายค่าปรับซะด้วย ลืมติดอากรแสตมป์ซะงั้น

เวลาเราเหงา.. เราเศร้า..เราเดียวดายเราชอบฟังเพลงนี้อ่ะ
ให้ลองกดฟังดูสิ...