รักนี้ขอเจอเลี่ยน(เอเลี่ยน)

ตอนที่ 20 : เหยื่อล่อรอรัก(ตอน2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 พ.ย. 60

Ep.20  เหยื่อล่อรอรัก(ตอน2)

 

ยานผู้พิทักษ์

 

หลังจากที่แม็กซ์ส่งสัญญาณว่ามีศัตรูบุกรุกพร้อมสั่งสร้างบาเรียคลุมยานเขาก็อุ้มดรีมที่เกิดอาการเกร็งหวาดกลัวจนตัวสั่นไปที่บริเวณจุดควบคุมยานขณะกำลังเดินแม็กซ์ก้มลงมองร่างบางในอ้อมอกแมลงจอมแสบยังคงตัวสั่นหน้าซีด แววตาตื่นตระหนก มือที่ชี้ออกให้มองดูกลุ่มคางคกและกิ้งก่ายักษ์นอกยาน ยังสั่นจนต้องวางไว้อย่างหมดแรงบนบ่าของเขา  ความรู้สึกอยากปกป้องเกิดขึ้นแต่การพูดปลอบขวัญให้แมลงสาวหยุดการหวาดกลัวดูจะตรงกันข้าม

 

“นี่แกยายแมลงจอมแสบ เมื่อกี้ยังอาจหาญกระโดดขี่คอ  ตอนนี้อย่ามาแสดงเป็นกลัวหน่อยเลยเห็นแล้วรำคาญ”ดรีมเงยหน้าขึ้นมาจ้องมองหน้าสวยของแม็กซ์หายกลัวทันที

 

“นายนี้มัน...จะพูดดีๆกับฉันหน่อยไม่เป็นหรือไงไอ้บ้า ปล่อยฉันลงเลย”แรงดิ้นของดรีมไม่มีผลกับอ้อมกอดแกร่งที่ยังกอดไว้ไม่ปล่อย

 

“อีกอย่างแกจะกลัวพวกมันทำไมมีฉันปกป้องแกอยู่แบบนี้”แรงดิ้นค่อยๆเบาลงกลายเป็นการซุกหน้าเข้าไปกับอกแกร่งนั้นด้วยอาการขวยเขินซึ่งนานๆครั้งจะเกิดขึ้นกับสาวแสบอย่างดรีม

 

“คะใครอยากให้นายปกป้องกัน”เสียงเบาอู้อี้พูดกับอกแกร่ง

 

“แกจะคุยกับหัวนมฉันอีกนานมั๊ย เงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉันเดี๋ยวนี้”ดรีมยังคงบ่นกับหน้าอกแม็กซ์ต่ออีกสักพักก่อนจะเงยหน้ามองทำเสียงเหวี่ยงแก้เขิน

 

“ไอ้บ้าเอ้ย..จะโรแมนติกกับฉันกว่านี้ไม่ได้หรือไงนะ..อ๊ะ อื้ม”หน้าสวยกว่าผู้หญิงของแม็กซ์ก้มลงมาจูบริมฝีปากบางของดรีมเขาใช้หน้าผากดันให้หน้าดรีมเงยขึ้นพร้อมกับอ้าปากรับจูบอ่อนหวานลิ้นหนาไล้วนซับความหวานจากโพร่งปากดูดปลายลิ้นหวานของแมลงสาวในอ้อมอก

 

“อ้า...อื้ม”ดรีมเคลิ้มจนเก็บเสียงครางไม่ไหวแต่ต้องตัวแข็งทื่อขึ้นมาพอเจอประโยคเบาๆจากปากแม็กซ์เมื่อถอนจูบ

 

“ไม่ต้องกลัวไปมีแค่ฉันเท่านั้นที่จะฆ่าแกได้และฉันไม่เคยปล่อยให้เหยื่อที่ฉันเล่นยังไม่เบื่อให้ใครมาแย่งไป”ดรีมอึ้งไปสักพักและส่งสายตาสาปแช่งให้ไอ้ต่างดาวหน้าสวยจอมโหดกลายเป็นต่างดาวใบ้จะดีกว่านี้เพื่อหยุดเสียงเห่าเอ้ย..เสียงพูดบาดหูนั้น เธอการแค้นด้วยการดึงหน้าสวยๆของแม็กซ์ลงมาจูบให้หายแค้น

 

.......................................................................................................................

ห้องแม็กซ์

“ตุบ”ร่างบางถูกโยนลงเตียงนุ่นพร้อมกับร่างแม็กซ์ก้าวตามขึ้มมาพร้อมจับขาเธอ...........................

การระบายอารมณ์ของแม็กซ์ทำให้ดรีมแทบจะเดินไม่ไหว

 

 

.................................................................................................................................

ร่างแกร่งเดินอุ้มดรีมผ่านเข้าไปในห้องควบคุม ระหว่างทางมาเจอกับร่างสูงลักษณะคล้ายเรย์แต่ไม่ใช่เพราะสีชุดเกราะแม้จะเป็นสีทองบ่งบอกถึงการเป็นตระกูลหัวหน้าผู้พิทักษ์แต่บุรุษแปลกหน้ามีชุดเกราะสีทองบรอนด์ประกายเขียวแถมจูงมือเหยื่อแมลงตัวเล็กใส่ชุดของเจ้าหญิงมิวส์

 

“แกเป็นใครกัน”แม็กซ์ถามด้วยแววตาพร้อมต่อสู้เพราะสัมผัสได้ถึงพลังของเจ้าหน้าอ่อนตรงหน้าว่ามี พอๆกับเรย์หรือบางครั้งอาจจะมากกว่า

 

“เหอะ คุณจำฉันไม่ได้จริงๆน่ะเหรอแม็กซ์ ฉันมิวส์อดีตคู่หมั้นคุณไงหล่ะ”เสียงตอบทุ้มกังวานเหมือนเรย์แต่สุภาพกว่า  แม็กซ์แทบจะล้มทั้งยืนมือสองข้างหมดแรงปล่อยให้ดรีมตกลงมาก้นกระแทกพื้น

 

“โอ้ย เจ้าบ้าเอ้ย นึกจะปล่อยก็ปล่อย  ฉันดิ้นตั้งนานไม่ปล่อยตัว เจ็บนะเฟ้ย”แม็กซ์ไม่มีท่าทีจะสนใจดรีม ซึ่งนั่งบ่นอยู่ที่พื้นและพยายามพยุงตัวลุกขึ้น จนพิชชี่รีบเข้าไปช่วย

 

“พี่ดรีมเป็นไงบ้าง  เจ้าบ้านั้นมันไม่ได้หักขาพี่ใช่มั้ยค่ะ”เพราะเห็นท่าการทรงตัวไม่ค่อยดีของดรีมทำให้พิชชี่คิดว่า  แม็กซ์ขาหักดรีมแล้ว พร้อมคิดว่ามันอุ้มดรีมเพื่อจะเอาไปทรมานต่อที่ห้องแต่เพราะมีผู้บุกรุกก่อนเลยยังไม่ถูกฆ่า

 

“ฉันเจ็บที่ก้นมากกว่าที่ขา...แล้วเธอไปตามคุณมิวส์ถึงดวงรึไงตั้งนานเพิ่งมาหาฉัน”บ่นไปมือก็คลำสะโพกไปพอนึกได้ว่ารอให้พิชชี่ไปขอความช่วยเหลือนานกว่า4ชั่วโมง พิชชี่ได้แต่ยิ้มเขิน

 

“เอ่อคือว่า ฉันรีบไปขอให้คุณมิวส์มาช่วยพี่จริงๆเพียงแต่...”เธออายที่จะบอกดรีมว่าโดนเจาะไข่แดงเลยมาช้า

 

“นี้ยายคุณหนูบอกฉันมานะว่าเธอไปตามใครมาช่วย คุณมิวส์ไปไหน”พิชชี่หน้าแดงจนตอนนี้เหมือนคนมีไข้  ก้มหน้าบิดตัวไปมาแล้วชี้ไปที่หนุ่มหน้าอ่อนชุดเกราะด้านข้าง

 

“เอ่อ  เขาคนนั้นก็คือคุณมิวส์ แต่ถ้าให้อธิบายน่าจะต้องมีเวลากว่านี้ อ่ะแล้วตอนนี้มีสัตว์ประหลาดบุกมา เราควรจัดการเรื่องนี้ก่อนดีกว่านะคะ”มิวส์พยักเห็นด้วยกับแมลงตัวน้อยแสนฉลาดของเขา

 

“จริงด้วยแล้วพี่เรย์อยู่ไหนล่ะ”แม็กซ์ยังไม่หายจากอาการช็อต เขายืนนิ่งมองมิวส์ด้วยสายตาแสนปวดร้าวเหมือนความฝันที่วาดไว้ถึงอนาคตความรักความหวังทุกอย่างพังลงตรงหน้า มิวส์เดินเข้าไปหวังจะจับไหล่เขาเพื่อปลอบใจแม็กซ์เบี่ยงตัวหลบ แววตาแข็งกร้าวขึ้นกำมือแน่น

 

“เธอรู้มั๊ยว่าการตัดสินใจของเธอมันจะนำพาสู่ ความหายนะของสองตระกลูผู้พิทักษ์”ดวงตาแดงกล่ำของแม็กซ์พูดด้วยความอาฆาต ดรีมเขาไปตรงกลางระหว่างทั้งคู่

 

“นี่ไม่ใช่เวลาที่นายจะมาเสียใจจนมีสติ  ตอนนี้ศัตรูของพวกนายอยู่ข้างนอกนั่นต่างหาก”แม็กซ์หันไปหาดรีมพร้อมปล่อยพลังใส่เธอทันที

 

“ตูม บู๊มๆ”ด้วยความว่องไวมิวส์เอาร่างบังตนบังร่างพิชชี่ พร้อมปล่อยพลังสู้กับแม็กซ์ส่วนมืออีกข้างโอบร่างเล็กไว้อย่างปกป้อง ยิ่งเพิ่มความโกรธให้กับแม็กซ์

 

......................................................................................................................

 

“หยุดเดี๋ยวนี้”เสียงทรงพลังของเรย์ด้านขึ้น ทำให้ทั้งคู่หยุดต่อสู้กัน  เรย์เดินมามองมิวส์แล้วหันไปมองแม็กซ์

 

“พวกนายทำบ้าอะไรกัน”แม็กซ์มองไปที่มิวส์แล้วหันกลับมามองเรย์

 

“นายเห็นในสิ่งที่น้องนายเลือกแล้วนี่  ถ้านายเป็นฉันนายจะรู้สึกอย่างไร  เผ่าพันธุ์พวกนายเตรียมรับศึกจากเผ่าฉันได้เลย”เรย์

…………………………………………………………………………..

 

มีบทหฤหรรษ์ค่อนข้างเยอะเลยตัดออกไปบ้างนะคะฉบับเต็มอยู่ในเว็ปธัญวลัยชื่อเรื่องAline&Human จร้าต้องอายุมากกว่า18ปีค่อยเข้าไปอ่านน้า^-^

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

9 ความคิดเห็น