รักนี้ขอเจอเลี่ยน(เอเลี่ยน)

ตอนที่ 15 : Amazing แบบนี้ได้ด้วยเหรอ(มิวส์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 ก.ย. 60


Ep.15  Amazing แบบนี้ได้ด้วยเหรอ(มิวส์)

มุมสวนจำลองท่ามกลางต้นไม้และดอกไม้

ตอนนี้พวกเราถูกจับมาได้น่าจะเกือบสองเดือนแล้วชีวิตที่นี้เหมือนนักโทษเพียงแต่ไม่ได้ถูกล่ามอยู่กับที่และเป็นอิสระในการจะทำอะไรก็ได้ พร้อมทั้งยังมีกิจกรรมให้ทำมากมายจนบางครั้งก็ไม่ได้รู้สึกเหงาอย่างที่คิด ฉันเฝ้าสังเกตพฤติกรรมของต่างดาวตัวอื่นๆที่ดูสุขสบาย ส่วนฉันอยากกลับบ้าน สมองฉันคิดเพียงเดียวว่าจะต้องกลับบ้านให้ได้แม้ต้องแลกด้วยการกระทำเลวร้ายด้วยการแย่งความรักจากต่างดาวตัวเป็นหัวหน้าอย่างเรย์ ที่ตอนนี้ตกหลุมรักพี่รชา  แต่พี่รชากลับไม่ใช้โอกาสนี้ให้เรย์พาเรากลับบ้านหรือบางทีพี่รชาอาจจะหลงเส่น์หต่างดาวหน้าหล่อนั้นแล้วก็เป็นได้

พิชชี่เธอทำอะไรอยู่เหรอ”มิวส์ก้มลงมองดูลายมือของพิชชี่ที่เขียนข้อความบางอย่าง ดูแล้วขนาดตัวอักษรเท่ากันเป็นระเบียบสวยงาม

ฉันกำลังจดบันทึกคะคุณมิวส์แล้ว..คุณมิวส์มีอะไรให้ฉันช่วยมั้ยคะ”มิวส์ยิ้มสวยให้กับพิชชี่เธอนั่งลงข้างตัวพิชชี่ทำให้ได้กลิ่นหอมเหมือนดอกไม้ออกจากตัวเธอ

อื้มคุณมิวส์หอมจัง”พิชชี่ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ซอกคอมิวส์ เธอหน้าแดงและค่อยๆโน้มจมูกโด่งสวยของเธอหอมแก้มพิชชี่คืน

เธอก็หอมมากเหมือนกัน แถมแก้มยังนุ่มนิ่มผิวละเอียดลื่นมือดีจัง”มือสวยสีทองของมิวส์ลูบไล้แก้มพิชชี่ ดวงตาคู่สวยมองอย่างรักใคร่และเอ็นดูพิชชี่ จนหญิงสาวชาวโลกค่อยๆเอาหัวไปซบอกอย่างออดอ้อน

พิชชี่คิดถึงแม่จังเลยคะคุณมิวส์ ฮะ ฮือๆ”แล้วก็ร้องไห้กอดมิวส์ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความเหงาคิดถึงพ่อแม่  คุณหนูอย่างเธอไม่เคยออกห่างจากอกพ่อแม่นานขนาดนี้มาก่อนแม้เธอจะฉลาดแต่เธอก็ยังไร้เดียงสา

โอ๋คนดีไม่ร้องนะคะ”มิวส์กอดร่างสาวน้อยไว้ในอ้อมแขนเรียวเล็ก ความรู้สึกอยากปลอบโยนให้เด็กสาวจากต่างดาวหยุดร้องไห้ เธอจึงกอดพิชชี่ไว้อยู่นานจนร่างเล็กมีเพียงอาการสะอื้นแต่หยุดร้องไห้แล้ว พิชชี่ค่อยๆเอาหน้าออกจากอ้อมกอดแสนอ่อนโยนนั้น

พิชชี่ขอโทษนะคะทำให้ชุดคุณมิวส์เลอะน้ำตา”มิวส์ยิ้มอย่างอ่อนโยนลูบผมสลวยของพิชชี่

ไม่เป็นไรถ้าวันไหนที่เธออยากร้องไห้และต้องการใครคอยปลอบให้เธอคิดถึงฉันเป็นคนแรกนะจ๊ะ”พิชชี่ยกมือไหว้ขอบคุณมิวส์ที่อกเหมือนกับไหว้ผู้ใหญ่ที่เธอเคารพ

เธอทำท่าอะไรเหรอจ๊ะ ดูแล้วฉันรู้สึกนึกรักใคร่การกระทำที่น่ารักอ่อนหวานเช่นนี้ของเธอมากเลย”พิชชี่เงยหน้าขึ้นและมือยังพนมไหว้อยู่ที่อกมิวส์

บ้านของฉันเรียกว่าการ “ไหว้”ค่ะเป็นการขอบคุณด้วยความเคารพที่เราจะแสดงให้กับผู้ที่อายุมากกว่า”มิวส์เอามือมาประกอบกับมือพิชชี่และเอาหน้าผากชนกับหน้าผากของเธอ แสงสีทองจากหน้าผากของมิวส์ส่งผ่านมาบนหน้าผากของพิชชี่  และเมื่อแสงสีทองแตะกระทบกันพิชชี่รู้สึกสดชื่นราวกับกำลังเดินอยู่ริมทะเลมีลมทะเลพัดผ่านเย็นสบายและความรู้สึกเศร้าค่อยๆหายไป มิวส์ค่อยๆเอาหน้าผากห่างออก

รู้สึกสบายใจขึ้นบ้างมั้ย”พิชชี่พยักหน้ายิ้มแล้วรู้สึกเขินอายกับสายของมิวส์ที่มองเธออย่างรักใคร่ พิชชี่คิดหาเรื่องชวนมิวส์คุย

เอ่ยคุณมิวส์ หมั้นกับคุณแม็กซ์นานหรือยังคะ”มิวส์ยิ้มอย่างอ่อนโยนและตอบคำถามด้วยน้ำเสียงไพเราะสุภาพ

นานมากตั้งแต่ที่ฉันยังไม่เกิดเลยด้วยซ้ำ”เธอหยุดนิ่งมองดวงตากลมสวยของพิชชี่ดูเธอจะสนใจอยากฟังต่อ

จริงๆแล้วการหมั้นเกิดขึ้นจากสัญญาของสองสายเลือดในเชื้อสายผู้พิทักษ์เหนือและผู้พิทักษ์ใต้ ที่จะต้องเชื่อมสัมพันธ์กัน เมื่อแรกเกิดบุตรคนโตของทั้งสองเป็นชายทั้งคู่จึงต้องให้บุตรคนต่อไปเป็นหญิงฝั่งแม็กซ์ราชาใต้มีบุตรได้เพียงหนึ่งคน ดังนั้นภาระจึงตกอยู่ที่สายเหนือว่าต้องมีบุตรคนที่สองและต้องเป็นหญิง

“...”พิชชี่สังเกตได้ถึงความเศร้าในน้ำเสียงของมิวส์ดูเหมือนเธอถูกบังคับให้ต้องเกิดมาเป็นเพศหญิงและต้องหมั้นหมาย

ฉันต้องหมั้นกับแม็กซ์มาตั้งแต่ยังไม่ลืมตาออกมาจากไข่ของพระมารดาด้วยซ้ำ”ดวงตากลมโตมองมิวส์อย่างตื่นเต้น

คุณมิวส์เกิดมาจากไข่หรือคะ”พิชชี่มองดูสาวสวยต่างดาวผู้มีผิวสีทองอย่างไม่เชื่อปนประหลาดใจ

ใช่จ่ะ..พี่เรย์ก็เกิดจากไข่เหมือนกันพวกเราเป็นสายพันธุ์มังกรและฉันยังมีความลับบางอย่างจะบอกเธอด้วยนะ แต่เธอต้องมาหาฉันที่ห้องคืนนี้แล้วฉันจะบอกความลับนั้นกับเธอ”มิวส์กุมมือพิชชี่ไว้จ้องมองอย่างอ่อนโยน

ได้คะคืนนี้ฉันจะไปหาคุณมิวส์ที่ห้องคุณนะคะ ฉันไปหาพวกพี่ๆก่อนนะคะ  ขอบคุณปลอบฉันนะคะ จุ๊บ”พิชชี่หอมแก้มมิวส์และกอดเธออีกครั้ง แล้วค่อยวิ่งไปหาพี่ๆชาวโลกของเธอ โดยที่เธอไม่อาจมองเห็นดวงตาคู่สวยของมิวส์เปล่งประกายแสงสีทองราวกับเสือที่เจอเหยื่ออันโอชะ

.................................................................................

ยานอวกาศของผู้พิทักษ์เคลื่อนตัวเข้าใกล้ดวงจันทร์

ต่างดาวหัวหน้าผู้พิทักษ์ยังคงกกกอดร่างสาวชาวโลกด้วยความเสน่ห์หา

 แก..รักฉันมั๊ย”จู่ๆเสียงทุ้มหล่อแหบพร่ากระซิบถามฉันที่ข้างติ่งหู

 

ฉันบอกไม่ถูกคะ..จะบอกว่ารักคุณ..มันก็ไม่น่าจะเร็วขนาดนั้น..แต่ก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจสัมผัสจากคุณ  ฉันขอเวลาหน่อยได้มั้ยคะ”ฉันไม่อยากโกหกเจ้าหูแหลมเพราะมันไม่มีประโยชน์อะไรรอให้ฉันได้รู้สึกถึงความรักก่อนดีกว่า  ซึ่งจริงๆแล้วก็ไม่รู้ว่าผู้หญิงอย่างฉันจะรู้จักคำว่ารักหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ  ฉันเติบโตมารู้จักแต่การเอาตัวรอด  ไม่เคยรู้สึกว่าความรักมันจะช่วยให้ท้องอิ่ม ดูมันไร้สาระสำหรับฉัน ฉันรู้แค่ว่าฉันสวย อิอิ แล้วความสวยของฉันจะทำให้ฉันมีความสุข

นี้แกไม่รักฉัน..ฉันก็ไม่ว่าหลอกนะแต่หยุดทำหน้าตาปัญญาอ่อนให้ฉันเสียอารมณ์หน่อยจะได้มั้ย”เฮ้ยไอ้บ้านี้เวลาฉันทำหน้าตาภาคภูมิใจกับความสวยของตัวเองทีไรก็ว่าฉันทำหน้าปัญญาอ่อนทุกที  งั้นถ้าฉันทำแบบนี้ล่ะ ว่าแล้วฉันก็แกล้งทำตาแหล่เบะปากและผลก็คือ

ฮ่าๆๆๆหยุดเลยนะแกฮ่าๆๆโอยยายแมลงประหลาด ฮ่าๆพอๆเลย”สุดท้ายเรย์ต้องเอาหน้าก้มลงกับเตียงเพื่อไม่มองหน้าฉัน ฉันพยายามจะพลิกตัวเขาขึ้นมาให้เห็นหน้าฉันที่ตอนนี้เอานิ้วดันจมูกทำหน้าหมูอยู่ และเมื่อหน้าของฉันไซ้ซอกคอของเรย์ที่ก้มหน้าอยู่กับเตียง ฉันได้กลิ่นหอมมือที่ดันจมูกค่อยเปลี่ยนเป็นลูบไล้หลังแกร่งของเรย์ ฉันก้มลงจูบตามกระดูกสันหลังร่างเปลือยเปล่าลงไปที่สะโพกก้นสมส่วนและเมื่อเรย์ทนไม่ไหวพลิกตัวขึ้นมามองฉัน สองร่างให้ความเร่าร้อนทางร่างกายซึ่งกันและกัน

.........................................................................

ห้องของมิวส์

ก็อกๆ”ฉันเคาะประตูห้องของมิวส์อย่างมีมารยาท

จี่ๆๆส์...”เสียงเลื่อนของประตูอัตโนมัติ ฉันเดินเข้าไปด้านในไม่นานประตูก็เลื่อนปิดเอง

คุณมิวส์คะ”ฉันมองเห็นร่างเงาของคนนั่งอยู่บนเตียงลอยอยู่กลางห้องมีผ้าสีเงินเป็นระย้าห้อยลงมาทำให้มองเห็นร่างนั้นไม่ชัด และแสงสีนวลในห้องเป็นแสงที่เกิดจากดวงจันทร์สะท้อนเข้ามาร่างนั้นเปลือยเปล่าลักษณะนั่งหันหลังอยู่  ด้วยความสงสัยฉันเดินเข้าไปใกล้ร่างนั้นมากขึ้นใช้มือแหวกผ้าไปเรื่อยจนในที่สุดร่างนั้นค่อยๆหันข้างมามองฉัน

คะคุณ ปะเป็น คะใคร”รอยยิ้มนั้นเป็นรอยยิ้มของคุณมิวส์แน่นอนฉันจำรอยยิ้มอ่อนโยนนั้นได้ เพียงแต่เป็น “เขา”ไม่ใช่เป็น “เธอ”หรือว่าคุณมิวส์มีฝาแฝดเป็นผู้ชาย ร่างสูงเปลือยเปล่าเดินลงมาจากเตียง ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยกล้ามของผู้ชายซิกแพ็กและวีเชฟ เขาเดินอย่างเชื่องช้าเพื่อให้ฉันได้มองดูเขา ฉันมองร่างสีทองอร่ามนัยน์ตาสีทองเปรื่องประกายเขาหล่อมากผมสีทองไม่ได้เหยียดตรงแบบเส้นผมของเรย์ แต่เป็นเส้นผมสีทองเป็นคลื่นลอนสวย

เธอคิดว่าฉันเป็นใคร พิชชี่”ร่างสูงหยุดยืนตรงหน้าฉันและก้มลงมากระซิบข้างหู

ฉะฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร”รอยยิ้มแสนสวยเกิดขึ้นอีกครั้ง

ฉันคือมิวส์ นี้คือตัวตนจริงๆของฉันวันนี้ฉันอยากให้เธอช่วยฉันจะได้มั๊ยพิชชี่”กลิ่นอะไรหอมมากมันออกมาจากตัวเขาทำให้ เนื้อตัวฉันรู้สึกเร่าร้อน เหมือนกระหายน้ำ ฉันกลืนน้ำลายแบบฝืดคอ สติเลื่อนลอยแต่ไม่ได้ละสายตาจากหน้าสวยๆของเขา

ได้สิคุณอยากให้ฉันช่วยอะไรคะ”เขายิ้มอย่างอ่อนโยนยื่นมือเรียวออกมาลูบไล้แก้มฉัน

เธอช่วยทำให้ฉันเป็นชายเต็มตัวได้มั๊ย”ฉันเข้าใจความหมายนั้นแต่ฉันจะช่วยได้ยังไงก็ฉันยังไม่เคยเลยสักครั้ง

....................................................................................

ชอบเขียนแนวแฟนซีก็เพราะอย่างนี้..มันเป็นไปได้ตามจินตนาการ รีดเดอร์ที่น่ารักของไรท์คิดเหมือนกันมั๊ยคะ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

9 ความคิดเห็น