รักนี้ขอเจอเลี่ยน(เอเลี่ยน)

ตอนที่ 1 : เหตุสยองจากนอกโลก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    29 ธ.ค. 59

Ep.1  เหตุสยองจากนอกโลก

 

ในยานอวกาศของสัตว์ประหลาดจากต่างดาว

 

“อ้าย...ไม่ๆๆช่วยด้วย...กรี๊ด.... แคว่กๆ ตุบๆ”เสียงผู้หญิงร้องขอความช่วยเหลือข้างหูขวา  ฉันพยายามลืมตาอย่างยากลำบากเพราะแสงที่จ้าจากด้านนอกมันส่องสว่างจนแสบตาไปหมด

 

 “ปับๆๆๆ พลักๆๆ ป้าบๆๆๆจ๊วบๆๆ”เสียงร้องขอความช่วยเหลือสงบลงกลายเป็นเสียงเหมือนใครกำลังมาสับเนื้อพร้อมเสียงดูดกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย..ฉันพยายามลืมตาสู้แสงสว่างนั้นอีกครั้ง  อยากจะเอามือยกขึ้นมาบังตาจากแสงจ้าแต่ข้อมือทั้งสองข้างถูกผูกไว้ ฉันฝืนลืมตาภาพที่เห็นยังคงพร่ามัว

 

 “ว้าย....กรี๊ด”เสียงกรี๊ดของผู้หญิงอีกคนกรีดร้องอย่างตกใจสุดชีวิตข้างตัวฉันด้านซ้ายดังขึ้น ฉันสะบัดหัวให้หายจากอาการมึนงงเมื่อปรับสภาพตาให้เข้ากับแสงสว่าง ฉันเห็นแขนตัวเองโดนล่ามด้วยโซ่สีเงินสะท้อนแสง นี้มันที่ไหนห้องโล่งมีแสงสว่างจ้าฉันเหมือนอยู่ในกรงขังรูปร่างประหลาด เมื่อตาปรับสภาพตาได้มากขึ้นฉันพยายามมองไปยังเสียงร้องขอความช่วยเหลือในตอนแรกเมื่อภาพชัดขึ้นสิ่งที่เห็นทำเอาอึ้งไปอยู่หลายวินาที

 

 “น่ะนี่...มันคือตัวอะไรเนี่ย”ไอ้คางคกยืนสองขาเหมือนคนกำลังรุมโทรมผู้หญิงอยู่และผู้หญิงคนนั้นคือนางดรีมคู่ปรับของฉันแม้ฉันจะไม่ค่อยชอบหน้ามันแต่ฉันก็ทนเห็นสภาพมันโดนไอ้คางคกสองกำลังเริงสวาทกับร่างไร้สติ  ตัวหนึ่งเอาอวัยวะเพศสอดแทงเข้าทางรูทวารอีกตัวจ้วงแทงเข้ากับร่องสาวกลางร่าง  ไอ้ตัวหน้าเอาขามันเป็นฐานเพื่อแยกขาเหยื่อที่ไร้สติของมันจะได้สะดวกในการเสพสวาท ส่วนตัวหลังกระเด้งแทงร่างอย่างเมามัน  ไอ้คางคกสองตัวประกบหน้าหลังราวกับแซนวิชมีไส้ตรงกลางเป็นร่างนางดรีม ไอ้คางคกหื่นกระหน่ำกระแทกร่างดรีมอย่างไม่สนใจเหยื่อที่สลบไป ดรีมมีเลือดไหลออกมาจากทั้งสองช่องทางที่ถูกพวกมันกระหน่ำแทง..ตอนนี้ไม่มีเสียงร้องขอความช่วยเหลือเพราะมันสลบคอพับไปแล้ว

 

 “ดรีม..นางดรีม..”ฉันตะโกนเรียกชื่อเพื่อนและกระตุกโซ่ที่ล่ามอย่างบ้าคลั่งจนข้อมือเป็นรอยแดง

 

 “#@%%&**@##**^!!”ไอ้คางคกหน้าหยุดการจ้วงแทงร่างดรีมปล่อยไอ้ตัวหลังทำต่อไปตัวมันเดินอวดแท่งอวัยวะเพศอันยาวใหญ่ที่ยังคงตั้งตรงมาหาฉัน

 

 “@%%%##”แม้ฉันจะฟังมันพูดไม่ออกแต่พอจะเดาว่าถ้าฉันไม่อยากโดนแบบดรีมให้อยู่เงียบๆแล้วมันหันไปมองพิชชี่ที่นั่งก้มหน้าร้องไห้กอดกับเข่าตัวเองร่างกายสั่นเทาอย่างน่าสงสารประมาณว่าฉันควรนั่งร้องไห้สงบเสงี่ยมแบบพิชชี่

 

 “แกพูดภาษาอะไรไอ้คางคก...ปล่อยเพื่อนฉันนะ”แม้คำพูดที่ฉันสื่อสารกับสัตว์ประหลาดจะคนละภาษาแต่กริยาอาการที่ฉันสื่อออกไปน่าจะทำให้พวกมันรู้เรื่องบ้าง  เพราะตอนที่พูดฉันดัดเสียงเล็กหวานทำหน้าตาบ้องแบ๊วแก้มป่องยื่นมือที่ถูกใส่โซ่ไว้ออกไปและชม้อยตาขึ้นมองกระพริบตาเบาๆอย่างน่ารักออดอ้อนขอความเห็นใจจากมัน

 

 “@!+#@”มันส่ายหน้าเป็นอันเข้าใจว่าไม่ปล่อย

 

 “ไอ้คางคก..ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้”ฉันอ้อนอีกเอาฟันขบริมฝีปากล่างเหมือนจะร้องไห้ยื่นมือขอให้ช่วยแก้โซ่ทำหน้าตาน่าสงสารที่สุดในชีวิตและมันก็ใจอ่อนกำลังจะมาปล่อยโซ่ให้ฉันมันเปิดกรงและดึงฉันออกมา

 

 “@@!!%$^”มันก้มหน้ามาไขกุญแจโซ่ให้ฉันในขณะที่โซ่หลุดออกจากมือไอ้คางคกอ้วนคางมันอยู่ใกล้เข่าฉันพอดี  ฉันจัดการเอาเข่ากระแทกเข้ากับลิ้นปี่สัตว์ประหลาดจอมหื่นตัวมันค่อยๆล้มลงฉันกระทืบซ้ำด้วยรองเท้าส้นสูงราว5นิ้ว จนส้นรองเท้าฝั่งจมเข้าไปในหัวของมันร่างสัตว์ประหลาดเกร็งกระตุกน้ำลายฟูมปากดิ้นไม่กี่ครั้งก็แน่นิ่ง  ส่วนอีกตัวยังไม่ทันระวังเพราะยังคงสอดแทงรูทวารร่างของดรีมอยู่ฉันมองหาอุปกรณ์จัดการกับคางคกยักษ์และเห็นหอกแหลมที่มันวางพาดไว้กับผนังฉันรีบหยิบหอกหมอบคลานไปด้านหลังมันและแทงเข้าที่กลางหลังมันจนทะลุไปด้านหน้าแต่ไม่ทะลุโดนร่างดรีมไอ้คางคกซึ่งกำลังขย่มสอดความหื่นเข้าร่างดรีมไม่ทันระวังตัวล้มลงนอนตายทันที

 

 “ตึง”ร่างมันล้มฟาดพื้นเลือดสีม่วงไหลจากผิวตะปุ่มตะป่ำวินาทีนี้ฉันไม่สนใจว่าเป็นการฆ่าสัตว์หรือมัวกลัวอยู่  การรักษาชีวิตตัวเองและเพื่อนเป็นเรื่องสำคัญกว่าทำอย่างไรถึงออกไปจากห้องที่แสงจ้าตรงนี้  ฉันนึกทบทวนเหตุการณ์เมื่อไม่นานก่อนหน้าจะมาเจอไอ้สัตว์ประหลาดคางคกสองตัวนี้

 

 

งานประเพณีลอยกระทงประจำจังหวัดแห่งหนึ่งทางภาคอีสาน

 

พิธีกรให้สาวงามทั้ง10ที่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายเก็บตัวเพื่อรอตัดสินผลการประกวดด้านหลังเวทีมีหนึ่งสาวสวยกำลังก้มหน้ามองหาโทรศัพท์รุ่นจิ๋วที่เธอซ่อนไว้ด้านในยกทรงของชุดไทยเธอมีชื่อว่า “รชา” ดีกรีความงามไม่เป็นสองรองใครรูปร่างสมส่วน อกเอวรวมทั้งผิวขาวสวย ใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโต จมูกเป็นสัน ปากเป็นรูปกระจับและฟันขาวเรียงสวยแถมมีเขี้ยวและลักยิ้มสวยจากธรรมชาติ แต่นิสัยของเธอเรียกว่าสาวแสบจอมลุยเฉพาะกับผู้หญิงด้วยกันและศัตรูของเธอเท่านั้น เพราะกับผู้ชายเธอคือสาวสวยทรงเสน่ห์รอยยิ้มน่ารักและวาจาอ่อนหวานทำให้ผู้ชายทุกคนต้องสยบให้เธอ  ส่วนความฉลาดเธอในระดับปานกลางแต่การเอาตัวรอดของเธออยู่ในระดับเดียวกันกับแมลงสาบเพราะอยู่รอดทุกสถานการณ์

 

  “อะไรน้าคร้า..ไม่ได้ยินเลย...อ๋อรชาสวยที่สุดหราคร้า....สวยแล้วจะช่วยซื้อดอกไม้มาด้วยมั้ยคะพี่.....ค้ารชาจะรอดอกกุหลาบร้อยดอกนะคะจุ๊บๆ”ตอนนี้ฉันต้องรีบโทรหาผู้ชายในสต็อกทุกคนก่อนไม่งั้นฉันแพ้นางพิชชี่ลูกสาวคนเดียวของนายพลแน่ ขณะกำลังกดหาผู้ชายในสต็อกคนต่อไป  เสียงนางดรีมคู่ปรับตลอดกาลของฉันก็สอดขึ้นมาให้อารมณ์เสีย

 

  “งัยนางรชา..โทรอ้อนผู้ชายให้ซื้อดอกไม้หราแก..ฮิฮิๆใครๆเขาก็รู้อยู่แล้ว ว่าปีนี้นางคุณหนูพิชชี่ชนะมาตั้งแต่ส่งชื่อเข้าประกวดแล้ว..พ่อก็เป็นถึงนายพลส่วนน้องพิชชี่ก็เพิ่งจะอายุ18ปี แถมน่ารักเรียนหนังสือเก่ง..”

 

 “เฟี้ยว..พลัก”กะลามะพร้าวที่อยู่ข้างรองเท้าฉันถูกเตะลอยไปโดนแขนของนางดรีมปากมาก

 

 “นี้แกอีรชา..กล้าเตะกะลามาโดนกูเหรอยังนี้มึงต้องโดนตบ”นางดรีมรีบเข้ามายกแขนจะตบฉันและฉันไม่ยืนนิ่งให้มันตบแน่นอนเพราะตอนนี้ข้างตัวฉันมีอาวุธเป็นเปลือกทุเรียนแหลมใหญ่พอจะทำให้มันหยุดได้

 

  “เข้ามาสินางดรีม..แต่บอกก่อนว่าถ้าเธอตบฉันด้วยมืออย่างมากหน้าฉันก็แค่หน้าแดง..แต่ถ้าเธอโดนฉันตบด้วยเปลือกทุเรียนฉันว่าเธอได้ทำศัลยกรรมใหม่ทั้งหน้าแน่..ไม่เชื่อก็เข้ามา”

 

 “โอ้ย..ฉันไม่ยุ่งกับแกล่ะ”ดรีมยอมถอยไปโดยดี  ฉันไม่สนใจมันโทรหาหนุ่มๆก่อน  แม้ไม่ได้ตำแหน่งนางนพมาศปีนี้แต่ขวัญใจประชาชนต้องเป็นของฉัน เพราะรู้อยู่แล้ว “พิชชี่”เป็นลูกสาวคนเดียวของท่านนายพลที่ฉันก็อาศัยบ้านนี้มาตั้งแต่เล็กจึงเรียกได้ว่าลูกผู้มีพระคุณกับฉันเพราะ “ป้าดา”ป้าของฉันเป็นแม่บ้านให้กับบ้านนายพลและป้าก็เอาฉันมาเลี้ยงหลังจากที่แม่ตายเมื่อคลอดฉันออกมาไม่กี่เดือน ส่วนพ่อฉันแม่ไม่ยอมบอกป้าว่าเป็นใครทนอุ้มท้องฉันจนคลอดแม่สุขภาพไม่ดีเลยทิ้งฉันไว้กับป้าดาพี่สาว  ป้าเลี้ยงดูฉันมาอย่างลำบากและให้ความรักกับฉันเหมือนลูกของแกดังนั้นฉันจึงทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เงินมาช่วยป้าได้บ้างเพราะค่าเรียนแม้จะกู้ยืมเรียนแต่ก็ต้องใช้เงินมาก  ฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังได้ตอนแรกว่าจะไม่เรียนแต่ป้าขอให้ฉันเรียนเพื่อชีวิตต่อไปในวันข้างหน้า ดังนั้นการเรียนฉันจะไม่ปล่อยให้เกรดตกเพื่อป้าจะได้สบายใจ  ส่วนบ้านนายพลก็เป็นคนดีพิชชี่เป็นคุณหนูผู้แสนสวยและแสนดีความน่ารักนี้แม้แต่ฉันยังอิจฉา

 

บนเวทีการประกวด

 

 “ตอนนี้เหลือสาวงามทั้ง3คนที่สวยจนคณะกรรมการหนักใจในการตัดสินเป็นอย่างมาก”ในใจฉันอยากบอกว่าไม่ต้องพูดมากเพราะรู้อยู่ว่านพมาศปีนี้ใคร  สายตาฉันกับดรีมส่งพิฆาตให้กันว่าใครจะได้เป็นรองอันดับ1และพิธีกรก็ประกาศต่อ

 

“และตำแหน่งรองอันดับสองได้แก่คุณเหมือนฝันหรือน้องดรีม”สิ้นเสียงพิธีกรฉันยิ้มสวยให้มันไปอย่างสะใจ

 

“ฮึฮึ”การยิ้มเยาะเย้ยดรีมจากมุมปากแบบสมน้ำหน้า ส่วนมันสะบัดตัวเดินตูดปัดไปรับรางวัลอย่างไม่พอใจ

 

“สำหรับตำแหน่งนางนพมาศปีนี้ได้แก่คุณพัชรินทร์หรือน้องพิชชี่  ส่วนคุณณิรชาหรือน้องรชา รับตำแหน่งรองอันดับ1นะครับ และรางวัลพิเศษต่อไปขวัญใจมวลชนเชิญสาวงามทุกท่านปรากฏตัวอีกครั้งเพื่อรับดอกกุหลาบโดยถ้าท่านใดได้ดอกกุหลาบมากที่สุดจะเป็นผู้ชนะครับ ซึ่งดอกกุหลาบที่ท่านซื้อในงานนี้จะเข้าไปมีส่วนช่วยเด็กกำพร้าจากโรงเรียนในถิ่นทะรุกันดาลครับ”สิ้นเสียงพิธีกรสาวงามทั้ง10คนเดินออกมารับช่อดอกไม้แน่นอนว่าบรรดาผู้ชายในสต็อกของฉันต่างหอบดอกกุหลาบมากันทุกคน

 

“รชามารับดอกกุหลาบจากพี่ต้นด้วยครับ”ฉันเดินออกไปรับดอกกุหลาบร้อยดอกอย่างสง่างามรอยยิ้มสวยๆโปรยแจกให้กับหนุ่มหล่อและอีกหนึ่งเสียง

 

“รชารับของพี่มอสด้วยครับ”กำลังยื่นไปรับเพิ่มอีกร้อยดอก....รอยยิ้มพิมพ์ใจและขยิบตาส่งจุ๊บหวานๆไปทางอากาศและดอกไม้เยอะขึ้นจนจะโอบไม่หมด

 

“น้องรชาของพี่ล่ะคับไม่เห็นสนใจพี่เลย”ตอนนี้การทรงตัวฉันเริ่มลำบากแต่รอยยิ้มไม่หายไปจากมุมปาก

 

“น้องรชาเขายิ้มและส่งจุ๊บให้กูโว้ย...”เอิ่บ...เดี๋ยวนะทำไมเริ่มเกิดการแย่งชิงรอยยิ้มของฉัน

 

“น้องเขาส่งจูบให้กูต่างหาก”เริ่มชุลมุนฉันก้าวถอยหลังรอยยิ้มมุมปากเริ่มกระตุกๆเป็นจังหวะและกำลังจะด่าเพื่อให้ทุกคนสงบแต่มีลมพัดแรงเสียงคลื่นบางอย่างดังวิ้วๆๆและแสงจ้าสีขาวพุ่งตรงมาบนเวทีทุกอย่างหยุดนิ่งอยู่กับที่มีเพียงฉัน,ดรีมและพิชชี่ลอยขึ้นไปสูงตามลำแสงที่ส่องลงมาดูดตัวพวกเราขึ้นไปและทุกอย่างก็มืดลง

 

.............................................................................................................................

ในยานอวกาศ

 

ฉันกำลังจะพาพิชชี่ที่กลัวตัวสั่นลุกขึ้นแต่พิชชี่ยังคงร้องไห้กอดกับเข่าสะอึกสะอั้นอยู่กับที่ไม่ขยับไปไหน

 

 “พิชชี่เธอฟังฉันถ้าจะมาร้องไห้นั่งอยู่ตรงนี้รอให้ไอ้คางคกเข้ามาอีกฉันจะปล่อยเธอไว้ที่นี้..เลือกเอาจะออกไปกับฉันหรือจะอยู่ตรงนี้”พิชชี่เริ่มมีสติ

 

 "พี่รชาเอาหนูไปด้วยนะคะ อย่าทิ้งหนูนะคะพี่”ฉันยื่นมือไปจับพิชชี่พร้อมยกร่างดรีมมาเขย่าเรียกให้ฟื้นฉันเอามืออังที่จมูกดรีมสัมผัสได้ว่ามันยังไม่ตายแต่หายใจเบามาก

 

 “ดรีมแข็งใจไว้นะ..ฉันรู้ว่าเธอไม่อยากตายอย่างน่าสมเพชที่นี้ลุกมาขี่หลังฉัน”พิชชี่ช่วยพยุงร่างดรีมไว้บนหลังฉัน..ฉันบอกให้พิชชี่ไปดึงผ้าที่คางคกมันใส่มาให้ดรีม สไตล์ผ้าคลุมอารมณ์เหมือนผ้าคลุมซุปเปอร์แมนแต่เป็นสีเขียวเข้มพวกมันมีแค่ผ้าคลุมนอกนั้นไม่ใส่อะไรเลยนึกแล้วก็อดมองอวัยวะเพศของพวกมันช่างยาวใหญ่และสงสารเพื่อนขึ้นมาจับใจที่ต้องมาเจอเรื่องร้ายแบบนี้

 

ฉันเดินออกมาจากห้องแสงสีขาวสว่างที่มันพวกมาไว้และเดินผ่านห้องแสงสีเขียวสว่างด้านในกรงมีสัตว์ประหลาดรูปร่างสวยตัวสีเขียวเปลือกตาเหมือนตุ๊กแกกำลังสายตาขอความช่วยเหลือ

 

เฮ้ย..ไหนๆก็ไหนๆล่ะฉันมันคุณธรรมสูงด้วย เลยไปช่วยไขกรงให้สัตว์ประหลาดในกรงออกมาเพราะความฉลาดของพิชชี่เธอหยิบเอาพวงกุญแจจากข้างตัวไอ้คางคกมาด้วย เดินไปอีกห้องเป็นแสงสีแดงในนั้นมีประหลาดแสนสวยมีปีกเหมือนผีเสื้อและเราก็ช่วยไขออกมาอีกดูเหมือนในยานพวกมันจะจับผู้หญิงจากที่ต่างๆและเหมือนทุกตัวจะสวยงามมิน่าพวกมันถึงไปดูดพวกฉันทั้งสามคนมาจากเวทีการประกวด..จะดีใจมั้ยที่เกิดมาสวย..เดินต่อไปถึงห้องสุดท้ายแสงสีทองฉันตะลึงกับผู้หญิงที่อยู่ในกรงเธอสวยมากร่างเป็นสีทองมีเพียงใบหูที่ยาวแหลมเหมือนพวกเอลในหนังฝรั่งเมื่อช่วยเธอออกมา ..เธอมองพวกฉันและยิ้มให้ฉันด้วยความเขินฉันเลยตัดบท

 

 “จะยิ้มทำไมย่ะ..ฉันไม่สนใจผู้หญิงหลอกนะ..เก็บไว้อ่อยผู้ชายเถอะ”สัตว์ประหลาดแสนสวยเอียงหัวไปมาแล้วหยิบแคปซูล3เม็ดออกมาให้ฉันทำท่าเหมือนให้กินฉันก็เชื่อในขณะที่พิชชี่ยืนมองนิ่งๆไม่ยอมกินแบบฉันและผลก็คือ....

 

  “ขอบคุณเธอมากที่ช่วยฉัน”ฉันเข้าใจเสียงไพเราะที่เปล่งออกมาจากปากสวยของสัตว์ประหลาดแสนสวยตัวสีทอง

 

 “ที่นี้ที่ไหน”ฉันถามออกไปและเป็นภาษาที่ใช้เหมือนพูดคุยปกติ มหัศจรรย์แคปชูลแปลภาษา

 

 “ฉันว่านี้คงเป็นยานลำเลียงหญิงสาวจากดาวๆเพื่อเป็นเครื่องบรรณการให้กับเจ้าแห่งดาวมาร์ก ที่นิยมสมสู่กับสาวสวยจากกาแล็กซี่ต่างๆ”พิชชี่มองมา..ฉันจึงยื่นแคปชูลให้และเธอกินอย่างไม่ลังเลและอีกเม็ดเอาใส่ปากดรีม

 

 “เราจะออกจากที่นี้ได้ยังงัย”เสียงของพิชชี่ถามขึ้น

 

 “พวกเธอไม่ต้องกลัวพี่ชายและคู่หมั้นฉันเป็นหน่วยพิทักษ์อวกาศกำลังจะช่วยเรา”สิ้นเสียงของสัตว์สวยสีทองยานอวกาศสั่นสะเทือนพร้อมกองกองในชุดเกราะนำโดยเกราะสีทองและเกราะสีเงิน  ด้านหลังเป็นเกราะสีดำ

 

 “เรย์พี่ฉันมา”ร่างสูงใหญ่ของสัตว์ประหลาดสีทองในชุดเกราะเดินเข้ามาและโอบกอดน้องสาว เมื่อหน้ากากสีทองเปิดออก....โอไม่อยากเชื่อแสงสีทองจากชุดทำให้ฉันแทบลืมหายใจเขาช่างหล่อเหลาอะไรอย่างนี้ดวงตาสีน้ำตาลเข้มคิวหนา จมูกโด่ง รับกับปากเรียวบางหล่อจนแทบอยากจะไปเป็นน้องสาวของเขาเพื่ออยู่ในอ้อมกอดนั้น  เป็นหล่อปนความสง่างามพร้อมความเท่ห์แบบนักรบ...สวรรค์ส่งเนื้อคู่มาให้ฉันแล้วพรหมลิขิตนั้นเองที่ทำให้ฉันมาเจอเรื่องร้ายเพื่อให้มาเจอเขา

 

 “กลับกันเถอะมิวส์...ส่วนแมลงจากต่างดาวพวกนี้ให้เอาไปด้วย พวกมันจะได้เป็นเหยื่อล่อไอ้พวกดาวมาร์กให้มาติดกับ”เสียงก็ยังเท่ห์ทุ้ม...แต่เดี๋ยวนะ...เขาว่าพวกเราเป็นแมลงจากต่างดาว...เขากล้าเรียกคนสวยอย่างฉันว่าแมลง

 

 “เดี๋ยวคะ..เอ่อคุณไม่ควรเรียกพวกฉันว่า..แมลงนะคะ”ฉันส่งเสียงลำดับที่สองเส้นเสียงแบ๊วน่ารักออกไปและคำตอบที่ได้มีเพียง

 

 “เกะกะหลบไปนางแมลงอัปลักษณ์”ฉันยืนตัวชาไปทั้งร่างเกิดมาไม่เคยเจอการดูถูกแบบมากก่อนและฉันจะไม่ยอมให้มันแบบนี้

 

 

.....................................................................................................

โอ้โหว...เจอแบบนี้เข้ารชาสาวสวยจากดาวโลกจะยอมได้ที่ไหน..เธอจะจัดการ

ให้สัตว์ประหลาดสุดหล่อยอมได้อย่างไรโปรดติดตามตอนต่อไป

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

9 ความคิดเห็น