เสน่หาจอมมารบงการรัก

ตอนที่ 24 : Chapter 6...100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 997
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    15 มี.ค. 59

               



               “ถ้าเช่นนั้นคุณต้องเอาตารางงานทั้งหมดมาให้ฉัน”

                “เดี๋ยวนะ คุณบอกว่าคุณจะเอาตารางงานผมทั้งหมด?

                “ใช่คุณฟังไม่ผิดหรอก เพราะฉันจะจัดตารางงานให้คุณใหม่ คุณจะต้องมีเวลาว่างและใช้เวลาว่างอยู่กับบรูโน่ให้มากที่สุด”

                “ใครบอกคุณหรือไงกันว่าผมไม่มีเวลาให้ลูก” เคลาดิโอชักหงุดหงิดที่อิษยาชักจะมาก้าวก่ายโลกของเขามากเกินไป เขาจ้างเธอมาเลี้ยงลูกนะไม่ใช่ให้มายุ่งกับเขา

                “ฉันก็สอบถามคนที่บ้านนี่แหล่ะ ฉันเป็นครูก็ต้องซักประวัติลูกศิษย์สิคะ โอเคเอาเป็นว่าฉันคิดว่าฉันรู้สาเหตุที่ทำให้บรูโน่ก้าวร้าวและดื้อดึงแล้วค่ะ ฉันถึงขอคุยกับคุณวันนี้ไงคะ”

                “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับงานของผม” เคลาดิโอมีสีหน้าฉงนแต่สักพักก็คลายออก “นี่คุณคิดว่าผมเป็นต้นเหตุหรือไง ผมจะบอกอะไรให้นะคุณครูคนสวย ผมไม่เคยสปอยบรูโน่ ไม่เคยโอ๋ ไม่ตามใจในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง”

                “ฉันก็ไม่ว่าคุณแบบนั้น ฉันแค่กำลังจะบอกว่าบรูโน่ต้องการคุณ เขาแค่ต้องการเวลาจากคุณ”

“ผมผมจะพยายาม” เคลาดิโอก็พอรู้ตัวอยู่ว่าเขาไม่ค่อยว่างมากนัก

“ไม่พอหรอกค่ะ แค่พยายามมันน้อยไป คุณเห็นไหมว่าคุณกลับบ้านมาทานข้าวกับแกสามวันติดกัน คุณสังเกตไหมว่าแกมีความสุขมาก กอดคอคุณแจอ้อนคุณแบบนั้น คุณเห็นใช่หรือเปล่า คุณสงสารแกบ้างไหม”

“ผมรู้แต่งานบางอย่างผมทิ้งไม่ได้”

“ฉันรู้ว่าคุณทำงานหนัก แต่คุณจะละเลยลูกชายคุณมาหาเขาสัปดาห์ละครั้งไม่ได้ เขาไม่ใช่สัตว์เลี้ยงต่อให้เป็นสัตว์เลี้ยงเขาก็ต้องการความรักความเอาใจใส่จากเจ้านาย นี่เป็นคนเป็นลูกคุณเขายิ่งต้องการความรักการเอาใจใส่มากกว่าเสียอีก เขาขาดแม่ไปคนหนึ่งแล้วก็ต้องมาขาดพ่ออีกหรือคะ ฉันไม่ได้ให้คุณทิ้งงานแค่คุณต้องจัดตารางงานคุณใหม่ คุณรู้ไหมคะที่แกต้องแกล้งครูพี่เลี้ยง แกล้งเกรซ ลิซ่า โทนี่หรือใครต่อใคร เพราะแกรู้ว่าถ้าแกดื้อมากๆ ซนมากๆ เกรซจะต้องรายงานคุณและคุณจะต้องกลับมาตำหนิแกหรือทำโทษแก นั่นคือสิ่งที่แกต้องการ แกต้องการให้คุณมาหาแก ไม่ว่าจะมาเพราะมาดุมาทำโทษหรืออะไรก็ตามแต่ นี่คือสิ่งที่บรูโน่คิด” 

“คุณวิเคราะห์ได้ขนาดนั้น?

“ฉันเป็นครูนะคะ เรื่องจิตวิทยาเด็กเป็นสิ่งสำคัญที่ครูทุกคนต้องเข้าใจ อีกอย่างเด็กอายุเจ็ดขวบเป็นวัยที่เริ่มมีเหตุผล ต้องการคำชม ต้องการการดูแลอย่างใกล้ชิดเพราะเขายังสับสนกับเหตุผลกับโลกจินตนาการแบบเด็ก เขาต้องการให้พ่อแม่ชี้แนะและอธิบายให้เขาเข้าใจได้ ถ้าคุณอยากให้บรูโน่เติบโตอย่างสมวัย ไม่ใช่ก้าวกระโดดเพราะจำพฤติกรรมของเพื่อนหรือคนอื่นในบ้าน คุณต้องยอมเหนื่อยมาหาเขาบ่อยขึ้น พูดคุยกับแกฟังแกเล่าเรื่องที่โรงเรียนหรืออะไรแบบนั้น ให้คำชมกับแก พี่เลี้ยงอย่างฉันก็แค่ช่วยดูแลแค่นั้น  ฉันรักแกก็จริงแต่ฉันทดแทนความรักจากพ่อแม่ไม่ได้ คุณต้องเป็นคนให้สิ่งนั้นกับแก”

“ได้ ผมจะปรับตารางงานของผม”

“ฉันอยากให้คุณมาให้ทันทานข้าวเย็น หรืออย่างน้อยมาส่งแกเข้านอน”

“ตกลงผมจะมาหาแกเว้นวันก็แล้วกัน แต่ถ้าวันไหนมาไม่ได้ผมจะโทรมาบอก”

“ขอบคุณนะคะ ฉันรับรองว่าบรูโน่จะลดความก้าวร้าวลงเพราะคุณ”

“คุณบอกว่าลูกต้องการผม แล้วคุณล่ะไม่ต้องการใครสักหรือไงกัน” เคลาดิโอเปรยเล่นแต่ประโยคง่ายๆ นั้นทำอิษยาสะดุ้งร้อนตัวปฏิเสธแทบไม่ทัน

“มะ ไม่ ไม่คะ ฉันดูแลตัวเองได้ดีพอ”

“ผมรู้ คุณเรียนดี ทำงานดี แต่ก็โดนให้ออกจากงานพาร์ทไทม์บ่อยๆ”

“คุณรู้เรื่องของฉันได้อย่างไรกันแอบไปสืบมาใช่ไหมคะ”

“คุณมาทำงานกับผม มาดูแลลูกผมผมก็ควรเช็คประวัติคุณไม่ใช่หรือไงกัน”

“ค่ะ คุณเป็นนายจ้างคุณมีสิทธิ์”

“แต่ที่ผมไม่เข้าใจคือ คุณทำงานดีแต่ถูกให้ออกบ่อยเพราะอะไรกัน?

“หลายสาเหตุค่ะ  บางทีก็ไปสายเพราะต้องดูคุณย่าบ้าง แต่สายหลายครั้งก็ต้องออกตามระเบียบไป  หรือไม่ก็ถูกแกล้งจากเพื่อนในร้านบ้าง พวกเขาไม่ค่อยชอบพวกเลือดผสมหัวดำแบบฉันเท่าไหร่หรอกค่ะ แต่มันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรหรอกค่ะ แต่ฉันก็หวังว่าคุณจะไม่รังเกียจพวกหัวดำแบบฉัน”

“ผมตัดสินคนจากผลงาน และคุณก็ทำงานได้ดีเยี่ยม ไม่มีเหตุผลที่ต้องรังเกียจคุณ”

เคลาดิโอส่งสายตายั่วยวนเธอเต็มที่ อิษยาถูกใจเขาทั้งรูปร่างหน้าตา ยิ่งได้ใกล้ก็แทบควบคุมตัวเองไม่ได้แต่เหตุใดจึงต้องควบคุมเมื่ออยากได้ก็ควรได้ไม่ใช่หรือไง!

“เอ่อฉันหมดธุระแล้ว ขอตัวนะคะ ไม่รบกวนคุณแล้ว”

“เดี๋ยวสิ จะรีบไปไหนกัน ตอนจะคุยก็เร่งนักหนา พอหมดเรื่องก็จะรีบไปเชียวหรือ”

“ก็คุณจะไปทำงาน”

“ผมสั่งงานอิวานไปหมดแล้ว ไม่ต้องรีบก็ได้ หมดเรื่องลูกแล้วมาเข้าเรื่องเรากันดีกว่า”

“เรื่องเรา? ดิฉันว่าคุณคงเข้าใจผิดอะไรมั้งคะ ขอตัวนะคะ”

อิษยารีบเดินหนีก้มหาไม่กล้ามองเขา จนไม่เห็นรอยยิ้มขันจากเขา ขาวยาวแข็งแรงก้าวมาขวางไว้ตรงหน้าและเดินก้าวมาทำให้อิษยาต้องถอยหลังหนี จนกระทั่งหนีไม่ได้อีกเพราะหลังชนกับผนังแล้ว มือใหญ่เท้าคร่อมไว้ตรงไหล่เธอ เขากักเธอไว้ในวงแขนกลายๆ

“ผมยังไม่ค่อยหายโกรธเรื่องที่สปากับที่คอนโดเลยนะ พูดตรงๆ ว่าแค่ ขอโทษมันไม่ได้เรื่องเลย”

“ละ แล้ว คุณจะให้ฉันทำอย่างไร”

“ก็อืม ทำอะไรดีนะที่จะทำให้ผมอารมณ์ดีและหายโกรธได้”

“ก็มันอะไรล่ะ บอกมาสิ อย่ามาเล่นลิ้นโยกโย้แบบนี้ ฉันไม่ชอบ”

อิษยารู้สึกว่ากำลังเสียเปรียบและตัวสั่นควบคุมสติไม่ค่อยได้เท่าไหร่ กลิ่นน้ำหอมจางๆ เจือปนกับกลิ่นเหงื่อของบุรุษเพศมันช่างเซ็กซี่เย้ายวนชวนให้หัวใจมันไขว้เขวเสียจริงว่ากันว่าหนุ่มสเปนตาสวยมากที่สุด แต่ทว่าเธอก็ไม่เคยเห็นใครตาสวยและมีความเซ็กซี่แต่ทรงพลังเท่าเขามาก่อนเลย มันทั้งน่าลุ่มหลงชวนให้เผลอตัวและยอมทำตามทุกอย่างที่เขาต้องการ เพียงมองมาครั้งหนึ่งราวกับจะทำให้เธอละลายเหมือนเนยโดนแสงอาทิตย์

“ผมควรต้องลงโทษคุณ” เคลาดิโอยื่นหน้าเข้ามากระซิบใกล้ “และลงโทษจนกว่าผมจะพอใจ” เสียงกระซิบข้างหูทำเธอขนลุกเกรียวเนื้อตัวสั่นสะท้านไปหมด

“คุณจะทำอะไร” อิษยาพยายามรวบรวมสติพูดอย่างช้าๆ เพราะเหมือนลิ้นแข็งจนพูดแทบไม่เป็นคำ

เคลาดิโอแอบขันในอาการของเธอ ราวกับไม่เคยต้องมือชายเนื้อตัวสั่นไปหมด ลมหายใจหอบโหยเสียงแหบพร่าที่เกิดจากอาการตื่นกลัวเพศตรงข้ามของเธอมันกระตุ้นเร้าอารมณ์ของเขาจนเริงโลด เขาอยากแน่ใจว่าอิษยาแกล้งทำตัวเหมือนสาวบริสุทธิ์หรือว่าเธอไม่เคยจริงๆเขามีวิธีพิสูจน์อยู่แล้ว

“คุณจะทำอะ” อิษยาถามซ้ำแต่ยังไม่ทันจบประโยคเสียงก็ถูกกลบด้วยความอุ่นจากริมฝีปากเขา จุมพิตหนักหน่วง แล้วแผ่วพลิ้วราวหยอกล้อล่อให้เธอเดินตาม อีกพักก็กลับมาหนักหน่วงเหมือนจะขโมยลมหายใจของเธอไปด้วย

อิษยาตกใจแต่ก็แปลกใจที่ไม่คิดจะผลักไสเขาออกไป ราวกับรอเวลานี้อยู่แล้วออกจะตกใจกับความคิดของตัวเองเหมือนผู้หญิงร่านรักหน้าไม่อาย เมื่อนึกได้ก็อยากจะถอยห่างแต่ร่างเล็กถูกรัดแนบแน่นกับร่างกำยำของเขา ร่างบางอ่อนยวบแข้งขาไร้เรี่ยวแรงถ้าไม่ได้อ้อมแขนที่รัดรอบเอวคอยพยุงไว้เชื่อว่าเธอคงลงไปกองกับพื้นไปแล้ว

เคลาดิโอจูบเคล้าตักตวงสิ่งที่ต้องการสอดแทรกลิ้นไล้เลียริมฝีปากเล็กๆ นั่นให้เผยอออกเพื่อให้เขาเข้าไปลิ้มรสหอมหวานซ่านเหมือนน้ำผึ้งจากเธอ เคลาดิโอคิดว่าจะหยุดเพียงจูบเดียวแต่พอได้ลิ้มรสเธอจริงๆ ก็อยากจะสานต่อจนจบเกมแต่มันคงเร็วไป เขาต้องหยุดตัวเองก่อนจะหยุดมันไม่ได้อีก

อิษยาถูกปล่อยกระทันหัน ยังรู้สึกงุนงงว่าเกิดอะไร หญิงสาวหายใจหอบแรงเหมือนคนวิ่งมาราธอน รู้สึกอุ่นวาบที่หน้าเหมือนเลือดสูบฉีดอย่างแรงจนกระทั่งได้สติจึงรู้ว่าเขาจูบเธอและยังอยู่ในอ้อมกอดของเขา หญิงสาวสะบัดตัวออกอย่างแรง พอดีกับจังหวะที่เขาปล่อยมือ ทำให้อิษยาเซล้มลงไปกองกับพื้นแข้งขาอ่อนเปลี้ยนั่งนิ่งอยู่ที่พรมนิ่ม

“คุณลวนลามฉัน สารเลว” อิษยายกหลังมือขึ้นถูริมฝีปากแรงๆ หมายให้รอยจูบนั้นลบเลือนไป ก่อนจะพยายามพยุงตัวลุกขึ้น

“นี่คือการลงโทษที่คุณทำให้ผมเจ็บตัวและถูกกล่าวหาว่าโรคจิต ค่อยดีขึ้นกว่าคำว่าขอโทษหน่อย ผมน่าจะทำโทษคุณตั้งนานแล้ว”

“ทุเรศ คนบ้า”

“ทำไม หรือว่าน้อยไป”

“ไอ้คนบ้าฉันจะแจ้งตำรวจ”

“แน่ใจว่าจะแจ้งความ” เคลาดิโอเดินเข้าหาอิษยาแต่เธอตั้งตัวอยู่แล้วเลยรีบวิ่งหนีออกไปทันที “ถ้าคุณจะแจ้งเตรียมตัวเจอหนักกว่านี้ได้เลย” เคลาดิโอตะโกนไล่หลังเธอ

อิษยาวิ่งขึ้นชั้นบนเข้าห้องได้ก็ล็อกประตูแน่นหนาหลังพิงประตูหอบเหนื่อยเหมือนจวนจะหายใจไม่ทัน

จูบลงโทษเธอแลกกับที่เธอทำหินลวกนั่นหรอ บ้าจริงก็ขอโทษไปแล้วนี่นา อ๋อที่รับเธอมาทำงานก็คงคิดจะแกล้งเราแบบนี้ล่ะสิ ไอ้คนเจ้าเล่ห์ เห็นทีต้องระวังตัวมากขึ้นเสียแล้ว

 

Writer Talk

อิเจ้ : เสี่ยคะ ถ้าจะเปิดเกมรุกแบบเน้ เจ้ควรต้องเร่งเขียนเลิฟซีนไหมคะ

เสี่ยเคลาซ์ : เดี๋ยวนี้ได้ยิ่งดีเลยอิเจ้ จะคลั่งตายอยู่ล้าวววว

อิเจ้ : โถ! พ่อคุณเก็บอาการหน่อยค่ะเสี่ย ของดีของยากต้องนานนิดนึงนะคะ ใจร่มๆ ไปก่อนนะ

เสี่ยเคลาซ์ : อิเจ้ แกล้งกันใช่ไหม ฮึ่มมมมม

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

34 ความคิดเห็น

  1. #32 NuiSeng (@NuiSeng) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 01:47
    ขอบคุณคะ



    #32
    0
  2. #31 Panjarat Chamnan (@panjarat570) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 21:04
    ชอบเขาแล้วก้อบอกมา แหม!ทำเนียนเลย
    #31
    1
    • #31-1 ปาณนาถ (@pannart) (จากตอนที่ 24)
      16 มีนาคม 2559 / 00:03
      ไม่ต้องห่วงนะคะ เจ้จะคอยกีดกัน เอ๊ยผลักดัน ให้ลงเอยกันทุกวิถีทาง ^^
      #31-1