เสน่หาจอมมารบงการรัก

ตอนที่ 14 : Chapter 4...50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,092
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    6 ก.พ. 59




“ช่างเถอะค่ะ คุณเคลาดิโอ ดิฉันไม่หวาดกลัวอะไรกับของพวกนี้ ตรงกันข้ามดิฉันชอบมันมากและดิฉันก็ดีใจที่บรูโน่ก็ชอบมัน วันหลังดิฉันจะได้อธิบายวงจรชีวิตของกบให้เขาฟังได้ง่ายขึ้นเพราะเขาไม่กลัวสัตว์พวกนี้ นี่เย็นมากๆ แล้ว เข้าข้างในดีกว่าค่ะ อากาศเย็นเดี๋ยวแกจะไม่สบาย”

“ก็ได้ ไปบรูโน่ เข้าข้างในกันพ่อหวังว่าวันนี้จะไม่มีเซอร์ไพร์สอะไรแล้วนะ” เคลาดิโอเดินนำเข้าไปก่อน

“ครับ” เด็กชายรับคำก่อนจะเดินทอดน่องช้าจนอิษยาที่เดินตามหลังมาเดินทันเขา “ฝากไว้ก่อนเถอะ ถ้ายังไม่รีบย้ายก้นอ้วนๆ ของเธอกลับบ้านไปซะรับรองว่าเธอเละแน่ๆ” บรูโน่กระซิบน้ำเสียงเกรี้ยวกราด

“อู้วน่ากลัวจังเลย ครูจะนั่งรอเลยจ้ะว่าจะมีของขวัญอะไรมาฝากครูอีก” อิษยายิ้มรับในใจนึกขำว่าเด็กอายุเจ็ดขวบแต่กลับแสบซ่าขนาดนี้ ไม่รู้เขาเลี้ยงลูกยังไงกัน

อ้อตามใจจนเสียเด็กสิท่ายะฮู้วงานนี้ไม่น่าเบื่อซะแล้วอิษยา สนุกแน่ๆ

หลังทานข้าวเคลาดิโอขอตัวไปโทรศัพท์คุยงาน และบอกให้ลิซ่าพาบรูโน่ขึ้นนอน แต่ก่อนไปบอกว่าถ้าเธอยังไม่ง่วงก็รอเขาก่อนเพราะมีเรื่องจะพูดด้วย อิษยาเลยใช้เวลาตรงนี้ทำความรู้จักกับบรรดาคนในบ้านทั้งเกรซ และโทนี่

“สวัสดีค่ะคุณครู” เกรซเอ่ยทักด้วยไมตรี เธอหวังว่าอิษยาจะไม่ถอดใจหนีไปซะก่อนเพราะเห็นแล้วว่ายกแรกนั้นอิษยาชนะ

“สวัสดีค่ะ คุณคือ เกรซใช่ไหมคะ”

“ค่ะ ฉันเกรซเป็นหัวหน้าแม่บ้านดูแลที่นี่  ส่วนคนที่พาคุณบรูโน่ขึ้นไปชื่อลิซ่า เธอเป็นผู้ช่วยคอยดูแลที่นี่เหมือนกัน”

“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ เรียกฉันว่าอีฟเถอะค่ะ เอ่อไม่ทราบว่าคุณแม่ของคุณบรูโน่ไม่อยู่หรือคะ เอ่อฉันหมายถึงฉันยังไม่เจอเธอเลยค่ะ”

“อ้อเธอไม่ได้อยู่ที่นี่หรอกค่ะ จะว่าไปเธอไม่เคยมาที่นี่เลยค่ะ คุณเคลาดิโอบอกว่าเลิกกับเธอไปแล้ว”

“อย่างนั้นหรือคะ แล้วตอนนี้ใครดูแลคุณบรูโน่ล่ะคะ”

“หลังจากครูพี่เลี้ยงคนก่อนลาออกไปเมื่อเดือน ก็เป็นพวกเราสามคนที่ช่วยดูแลค่ะ”

“บ้านหลังใหญ่แบบนี้ มีคนดูแลแค่สามคนเองหรือคะ”

“เปล่าค่ะ เรามีคนงานแบบไปกลับและพวกรับจ้างค่ะ แต่มีแค่เราสามคนที่อยู่ประจำที่นี่”

“คุณบรูโน่ เธอซนมากเลยหรือคะ”

“ค่ะ ไม่มีใครเอาอยู่เลยค่ะนอกจากคุณเคลาดิโอ แต่ท่านไม่ค่อยว่างค่ะอาทิตย์หนึ่งจะมาหาสักหนสองหน บางทีพวกเราก็โดนแกล้งไม่เว้นแต่ละวัน แต่ก็เกเรตามประเด็กๆ ค่ะ ” เกรซพูดไปหัวเราะไปไม่มีแววโกรธขึ้งเด็กน้อย

“ฉันเห็นเขาเรียกคุณว่าไจแอนด์เกรซ”

“เธอก็แซวว่าเวลาฉันโกรธเหมือนยักษ์น่ะค่ะ”

“แกก็ช่างคิดจังเลยค่ะ” อิษยาอมยิ้มนึกถึงความช่างคิดช่างเปรียบเทียบ ดูแล้วบรูโน่เหมือนจะโตเกินวัย “เอแล้วปกติชีวิตประจำวันของคุณบรูโน่ทำอะไรบ้างคะ”

“ตอนเช้าผมจะไปส่งคุณบรูโน่ที่โรงเรียนครับ ตอนเย็นประมาณบ่ายสองโมงก็ไปรับ ลิซ่าจะคอยดูเรื่องการบ้านจากนั้นก็ตามแต่คุณบรูโน่ครับ ดูโทรทัศน์ เล่นเกม ไปขี่จักรยานเล่น หรือหาเรื่องแกล้งครูพี่เลี้ยงและพวกเราครับ ”

อิษยาพยักหน้ารู้สึกว่าพอจะเข้าใจสาเหตุของความแสบสันว่าส่วนหนึ่งคงมาจากโทรทัศน์

“แล้วคุณเคลาดิโอมาที่นี่บ่อยไหมคะ ปกติดิฉันทราบว่าเขาอยู่ที่คอนโดใน”

“ไม่ค่อยได้มาค่ะ แต่ท่านก็โทรศัพท์มาเกือบทุกวัน”

“แล้วคุณบรูโน่ต้องขึ้นนอนกี่โมง ตื่นกี่โมงคะ”

“คุณบรูโน่จะง่วงราวๆ สองทุ่มค่ะ บางทีเล่านิทานหรือเล่นเกมตัวต่อกันสักพักก็ส่งเข้านอนค่ะ ลิซ่าจะปลุกราวๆ หกโมงเช้าค่ะ”

“อืมขอบคุณนะคะ ฉันได้ข้อมูลรับมือเยอะเลย”

“พวกเราดีใจที่คุณมาที่นี่ พวกเราหวังว่าจะอยู่ด้วยกันไปนานๆ นะครับ” โทนี่แสดงความเห็นหลังจากทั้งเกรซเล่าเรื่องต่างๆ ให้ฟังมากมาย รวมทั้งวีรกรรมสุดแสบของเด็กชายด้วย

“ค่ะ ฉันก็หวังและอยากให้เป็นอย่างนั้น ดูเหมือนคุณเคลาดิโอลงมาแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ” อิษยาได้ยินเสียงฝีเท้าเลยรีบไปรอที่ห้องรับแขกตามเดิม เขายืนรออยู่แล้วเมื่อเธอไปถึง

“หลับแล้วหรือคะ”

“ใช่ ผมขอโทษเรื่องกบเมื่อตอนเย็น”

“ช่างเถอะค่ะ ฉันไม่โกรธแกหรอกค่ะ แกคงไม่อยากมีครูพี่เลี้ยง”

“บรูโน่เคยโดยครูพี่เลี้ยงทำร้ายน่ะ เลยฝังใจเกลียดบรรดาครูพี่เลี้ยงมาตลอด”

“ตายจริง ทำร้ายเด็กตัวแค่นี้น่ะหรือคะ ทำได้อย่างไรกัน”

“แกซนและดื้อตามประสาเด็กน่ะ แต่อาจจะเกินขอบเขตไปหน่อย ตั้งแต่นั้นมาแกก็มักจะเริ่มเกมก่อนเสมอ หลายคนทนไม่ไหวถอดใจเพราะโดนแกล้งนี่แหล่ะ ผมเลยอยากจะถามว่าคุณยังสมัครใจทำงานนี้ไหม”

“ฉันไม่ถอดใจง่ายๆ หรอกค่ะ ฉันสัญญาว่าจะดูแลและสอนแกให้เป็นเด็กดีให้ได้”

“ขอบคุณในความตั้งใจของคุณ ห้องเรียนอยู่ด้านหลังติดสวนมีอุปกรณ์ครบทุกอย่าง แต่หากคุณคิดว่าขาดอะไรหรือต้องการอะไรเพิ่มเติมก็บอกเกรซได้เขาจะจัดการหามาให้ ส่วนห้องคุณผมให้เกรซจัดไว้ให้ติดกับห้องบรูโน่ ผมต้องกลับก่อนเพราะยังมีงานรออยู่”

“ค่ะ เอ่อเดี๋ยวค่ะ”

อิษยารั้งเขาไว้คล้ายนึกขึ้นได้ “ฉันขออนุญาตลงโทษเขาบ้างหากเขาทำผิดได้ไหมคะ สัญญาค่ะว่าไม่ใช้ความรุนแรง” เธอได้ฟังเขาเล่าว่าบรูโน่เคยถูกพี่เลี้ยงทำร้าย แต่ในฐานะครูหากลูกศิษย์ทำผิดก็คงต้องมีการลงโทษบ้างเลยขออนุญาตเขาไว้ก่อนดีกว่า เผื่อเขาจะเป็นประเภทโอ๋ลูกจะได้รู้ตัวไว้ว่าทำอะไรได้บ้างทำอะไรไม่ได้บ้าง

เมื่อเห็นเขาพยักหน้าเธอก็ตอบขอบคุณพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะขึ้นไปพักผ่อนเพราะพรุ่งนี้เป็นวันเสาร์บรูโน่ไม่ต้องไปโรงเรียนเพราะฉะนั้นเธอยิ่งต้องเตรียมพร้อมรอรับอะไรก็ตามแต่ที่บรูโน่ตั้งใจจะเซอร์ไพร์สเธอ อิษยาแวะไปดูเด็กชายที่ห้องครู่หนึ่งเมื่อเห็นว่าหลับสบายดี จึงกลับห้องตัวเองจะได้อาบน้ำและพักผ่อนเสียที

ห้องพักหรูหรามากสำหรับเธอ เตียงนอนสี่เสาพร้อมผ้าม่านอย่างกับเจ้าหญิง อิษยารื้อกระเป๋านำเสื้อผ้าออกมาจัดเข้าตู้อย่างเรียบร้อย เธอแอบขำเบาๆ เมื่อเห็นว่าตู้เสื้อผ้าผ้าใบใหญ่มากจนเหลือที่มากโขเพราะเธอมีข้าวของไม่กี่ชิ้นเองเท่านั้นเอง จัดของเรียบร้อยก็เห็นว่าชักจะดึกแล้วควรจะอาบน้ำเข้านอนเสียที เธอเลยหยิบผ้าเช็ดตัวและกระเป๋าใส่อุปกรณ์อาบน้ำเดินเข้าห้องน้ำ หญิงสาวผลักประตูที่แง้มไว้เข้าไป

โครม

ซ่า

น้ำจากถังใบใหญ่สาดลงมาทันทีที่เธอเปิดประตูห้องน้ำ ถังน้ำที่ตั้งอยู่บนขอบประตูที่ไม่ได้ปิดไว้สนิทนั้นก็หล่นลงพื้นเสียงดังโครมและเฉียดศรีษะเธอไปนิดเดียวเท่านั้น

“อุ๊ย….

อิษยาเปียกปอนไปทั้งตัว ทั้งที่ตั้งใจว่าจะไม่สระผมเพราะอากาศวันนี้ไม่ค่อยดีนัก แต่ตอนนี้อยากไม่อยากอย่างไรก็ต้องสระผมเสียแล้วจะว่าโกรธก็โกรธขำก็ขำ เด็กตัวแค่นี้เล่ห์กระเท่ห์เยอะจริงเชียว สงสัยอยู่แต่กับโทรทัศน์กับโลกโซเซียลถึงได้เรียนรู้วิธีแกล้งสุดแสบสรรแบบนี้แสบแบบนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ

เธอเปียกปอนไปหมดดีที่ในห้องอากาศอุ่นหน่อยไม่งั้นหนาวแย่เลย ผ้าเช็ดตัวที่เตรียมมาด้วยเปียกหมดเลยบิดหมาดและตากไว้ตรงราวตากในห้องน้ำนั่น ส่วนกระเป๋าเครื่องอาบน้ำก็เลยวางไว้ตรงเคาน์เตอร์อ่างล้างมือ พอไปวางเลยเห็นผลิตภัณฑ์แบรนด์หรูเป็นเซ็ทกลิ่นกุหลาบแบบเดียวกันหมด ทั้งแชมพู ครีมอาบน้ำและโลชั่นบำรุงผิว ตอนแรกคิดว่าจะไม่ใช้แต่ของดีแบรนด์ดังก็น่าลองอยู่ไม่น้อยของฟรีของดีใครกันจะไม่ชอบ

กว่าจะอาบน้ำสระผมและเป่าผมจนแห้งก็ง่วงเต็มที ร่างบางสวมชุดนอนกางเกงผ้าฝ้ายแบบหนา เดินโซเซมาที่เตียงเพราะเหนื่อยและง่วงเต็มที มือบางจับผ้านวมหนาที่คลุมเตียงไว้ออกเตรียมกระโดดขึ้นเต็มที่

 “ว้าย…..คุณพระ!

อิษยาร้องดังเมื่อเปิดผ้าห่มเตรียมตัวขึ้นนอนแต่บางอย่างกระเด้งขึ้นขึ้นมาทำให้เธอต้องหวีดร้อง แต่พอตั้งสติได้ค่อยหายตกใจเพราะมันเป็นงูยางสีดำตัวใหญ่อยู่บนเตียงกว้าง  เธอเลยหยิบมันโยนทิ้งไปข้างเตียงก่อนจะล้มตัวลงนอนแต่ชักเอะใจเลยลงจากเตียงสำรวจรอบห้องอย่างไม่ไว้ใจ จนแน่ใจว่าปกติดีจึงยอมนอนโดยไม่ลืมตั้งนาฬิกาปลุก

บรูโน่แสบมาก ตัวกะเปี๊ยกเดียวแต่ซ่าสุดๆ ริจะเป็นแสบเล็กแบบนี้สงสัยต้องเจอแสบใหญ่อย่างเธอซะแล้ว

 


Writer Talks


อิเจ้ : อร๊ายยย โดนเด็กแสบเล่นงานเข้าแล้ว เป็นไงล่ะยะหล่อน

นังนู๋อีฟ : โอ๊ยยังสบายดีเจ้ จำคำสอนได้เจ้ได้แม่นเลยเรื่องเด็กเนี่ย

อิเจ้ : คำสอน???

นังนู๋อีฟ : อ้าวก็เจ้สอนว่า อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย เป็นวัวเป็นควายให้ลูกท่านแกล้ง

อิเจ้ : นังนู๋คะ เจ้ไม่เคยสอนแบบเน้นะคะ นังนู๋เผลอหลับตอนเจ้สอนใช่ไหมยะเนี่ย เจริญล่ะ! นังนู๋ขอเดี๊ยนนน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

34 ความคิดเห็น