เสน่หาจอมมารบงการรัก

ตอนที่ 11 : Chapter 2...60% (rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,856
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 เม.ย. 59




“เริ่มงานได้เมื่อไหร่” เคลาดิโอฟังข้อมูลเหมือนไม่ใส่ใจแต่สมองอันชาญฉลาดของเขากลับบันทึกข้อมูลทุกอย่างไว้หมดแล้ว

“ทันทีค่ะ” อิษยารับปากแต่แอบคิดว่าทำงานกับเขา เธอจะหวั่นไหวกับใบหน้าหล่อๆ หุ่นล่ำบึกที่แสนเซ็กซี่บ้างหรือเปล่า

“ดี งั้นกลับไปเก็บกระเป๋าเท่าที่จำเป็น แล้วกลับมาหาผมที่นี่ตอนเย็น”

“บอกฉันได้ไหมว่างานอะไร ทำไมต้องเก็บของมาด้วย ไม่ใช่งานแบบไปกลับหรอกหรือคะ”

“ผมจะให้คุณไปสอนหนังสือลูกชายผม คุณต้องดูแลเขาตลอดเวลา”

“สอนหนังสือ” อิษยาเผลออมยิ้ม เธอชอบการสอนหนังสือเด็กยิ่งได้ทำงานตรงสายที่เรียนนี่มันวิเศษที่สุดเลย

“ใช่เป็นทั้งพี่เลี้ยงและครูไปในตัว คุณคิดว่าทำได้ไหม”

“ดะ ได้ค่ะ ได้ ฉันทำได้” หญิงสาวยิ้มให้เขาส่งสายเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นและยินดีอย่างไม่ปิดบัง

“คุณจะให้ฉันทำงานจริงๆ ใช่ไหม คุณไม่ได้พูดเล่นนะ ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม”

เธอกำลังจะได้งานทำแล้ว

“ใช่ ผมตกลงรับคุณเข้าทำงานเป็นครูของบรูโน่ ลูกชายผม”

“ลูกชาย?

เพราะมัวแต่ดีใจเลยไม่ทันฟังในตอนแรกว่าจะให้เธอไปสอนลูกชายเขาแต่งงานแล้วหรือเนี่ยหล่อแบบนี้แอบเสียดายนิดหนึ่ง แต่ช่างเหอะของานทำก็พอ 

“ใช่ ถ้าคุณตกลงก็ตามนั้นเจอกันตอนเย็น” 

“ตกลงสิ ตกลง ขอบคุณนะคะ….เย้ ฉันจะได้งานทำแล้ว ขอบคุณนะคะ ขอบคุณ แต่เดี๋ยวก่อนนะ ทำไมคุณตกลงรับฉันเข้าทำงานง่ายจัง มีอะไรแอบแฝงไหมเนี่ย” อิษยาฉุกคิดขึ้นมาได้เลยชักไม่แน่ใจว่าเขาคิดจะทำอะไรหรือเปล่า

“วะ ตกลงคุณจะเอายังไงเนี่ย ผมไม่รับปากคุณก็ตามเกาะผมจนคนคิดว่าผมเป็นไอ้คนบ้ากามไล่ปล้ำผู้หญิง พอผมรับปากคุณก็หาว่าผมมีเลศนัยแอบแฝงไว้ แม่คุณเอ๊ยตกลงต้องการอะไร”

“ขอโทษ ฉันแค่รู้สึกว่าคุณรับฉันทำงานเร็วจัง ถามคำถามสองสามประโยคก็ตกลง ฉันก็ต้องคิดสิว่ามีอันตรายอะไรหรือเปล่า”

“อันตราย? ถ้าคุณคิดว่าผมอันตราย คุณคงไม่กล้ามาถึงที่นี่ไม่กล้ากระโดดเข้าใส่ผมจนใครๆ เข้าใจผมผิดหรอก”

“ขอโทษอีกทีก็ได้ รวมทั้งเรื่องที่สปาด้วย ฉันกำลังตกใจและกำลังจะขอโทษคุณ แต่คุณก็มาว่าฉันเสียก่อนฉันเลยโกรธ เอ้อคุณเคลาดิโอคะ ฉันมีอีกเรื่องอยากจะขอร้องคุณด้วย”

“เรื่องเยอะจริง ว่ามาสิ”

“คือ คุณย่าของฉันท่านป่วยเป็นอัลไซเมอร์ ถ้าหากว่าฉันไปทำงานกับคุณ ก็จะไม่มีใครดูแลคุณย่า ฉันเอ่อ ฉันอยากจะยืมเงินคุณ หมายถึงขอเบิกเงินเดือนล่วงหน้าเพื่อไปจ้างศูนย์ดูแลผู้ป่วย”

“เอาเป็นว่าผมจะหักเงินเดือนคุณเป็นค่าใช้จ่ายจ้างศูนย์ดูแลดีไหม คุณจะได้ดูแลลูกผมได้อย่างเต็มที่”

“จริงนะ ไม่มีแผนอะไรซ่อนไว้นะ” อิษยาปรายตามองหยั่งเชิงแบบไม่ค่อยมั่นใจ

“ถ้าคิดว่าผมเป็นพวกเจ้าแผนการคุณจะไม่ทำงานนี้ก็ได้นะ ตกลงจะทำไหมงานน่ะ”

“ทะ ทำสิ ทำ ฉันจะทำงานนี้ ขอบคุณนะคะ ขอบคุณจริงๆ”

อิษยาละล่ำละลักตอบตกลงและเอ่ยขอบคุณก่อนจะกระโดดจนตัวลอย ภาพนั้นทำเอาเคลาดิโอเผลอมองเธอตาปรอยเพราะทรวงอกอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงวับๆแวมๆ นั้นมันเรียกร้องความสนใจจากเขาได้มากกว่าพวกบรรดาคู่ขาของเขามาเดินเปลือยกายเสียอีก และตอนนี้เขากำลังเริ่มพลุ่งพล่านเคลาดิโอแทบไม่กล้าขยับตัวเขาเปลี่ยนอิริยาบถเป็นการไขว่ห้างเพื่อปิดบังความร้อนรุ่มบางอย่างไม่ให้มันแสดงตัวออกไป ทั้งที่เมื่อเช้าก็แอบใช้เธอจินตนาการปลดเปลื้องไปแล้วรอบหนึ่ง

“วันนี้ผมจะให้คนไปรับคุณย่าคุณไปที่ศูนย์ดูแล ส่วนคุณมารอที่นี่ประมาณห้าโมงเย็นแล้วกัน อ้อรอที่ล้อบบี้ไม่ต้องขึ้นมา เดี๋ยวผมจะกลายเป็นพวกโรคจิตชอบปล้ำผู้หญิงอีก กลับไปได้แล้ว”

“ค่ะ แล้วเจอกันตอนเย็นนะคะ”

เคลาดิโอถอนหายใจเฮือกใหญ่หลังจากเธอออกไปแล้ว เขาเจอผู้หญิงคนนี้เมื่อสองวันก่อนและหลังจากนั้นก็มีสารพัดเรื่องให้ต้องปวดหัว ตั้งแต่โดนหินลวก เขาเกือบถูกเธอปล้ำในความฝันเมื่อเช้านี้ และเมื่อครู่ก็มาขู่กรรโชกแถมยังคับให้เขาหางานให้ทำ จากนั้นพอเขาไม่ยอมก็สร้างเรื่องให้เขาเป็นโจรโรคจิต แล้วยังทำให้เขา ตื่นอีกด้วย แต่วันนี้เขาไม่ต้องการใครมาเสพสมเพื่อทำให้มันหลับใหล ดังนั้นคงต้องพึ่งน้องนางทั้งห้าตามเดิม

.พระเจ้า พระเจ้า พระเจ้าผมทำอะไรผิดถึงต้องส่งยายอึ๋มนี่มาให้ผมปวดหัว

แต่ยิ่งไปกว่านั้นเขามั่นใจว่านอกจากจะรู้สึกโกรธเธอแบบสุดๆ เขายังพบว่าเกิดความรู้สึกแปลกๆ กับเธออีกด้วย มันปะปนกันระหว่างความสนุกสนานกับความสดใส ที่เห็นเธอยิ้ม หรือกระโดดตัวลอยราวกับเด็กน้อยที่ได้ของเล่นตามต้องการ มันตลกน่ารักดีในความรู้สึกเขาและหุ่นเธอก็น่าฟัดเป็นบ้าแต่ตอนนี้เขาต้องการปลดปล่อย

หลังภารกิจพิศวาสเขาโทรหาอิวานบอกเรื่องครูพี่เลี้ยงคนใหม่และบอกเวลาให้อิวานมารับตามนัดแล้วยังให้สืบเรื่องเธอด้วย จากนั้นเขาก็มานั่งคิดจริงจังว่าเขาปล่อยให้เธอมาบังคับโดยไม่จับมัดแล้วตีก้นสักทีได้อย่างไรกัน

เขาเนี่ยนะจะถูกผู้หญิงมาบังคับคนอย่างเคลาดิโอจะมาแพ้ทางผู้หญิงตัวเล็กแต่แอบสะบึมแบบนั้นได้อย่างไร

ไม่ได้การแน่ยายเด็กแสบนั่นต้องได้รับบทเรียนที่ริอาจมาท้าทายขู่บังคับ เขาต้องหาทางเอาคืนแน่...สัญญาได้เลยผมไม่ปล่อยให้คุณได้ทุกอย่างที่คุณต้องการโดยไม่ได้รับบทลงโทษหรอกเธอต้องโดนเอาคืนแน่

อิษยา ฟาเชราโน่

 

                อิษยากลับบ้านด้วยอารมณ์เบิกบาน เธอกำลังจะได้งานใหม่ไม่นึกว่าการจองเวรจะมีผลให้เธอได้งานจริงๆ ตอนแรกเธอแค่เสี่ยงดูเท่านั้น แถมยังได้ทำงานตรงกับที่เรียนมาอีกด้วยช่างโชคดีเสียจริง

                “คุณป้าคะ”

                “มาแล้วหรืออีฟ คุณย่ายังเอนหลังอยู่เลยจ้ะ”

                “หนูมีข่าวดีค่ะ หนูได้งานทำแล้วค่ะ งานสอนหนังสือค่ะเป็นครูพี่เลี้ยงที่บ้านเศรษฐีคนหนึ่งค่ะ”

                “โอวข่าวดีจริงๆ ด้วยจ้ะ”

                “ไม่ใช่แค่นั้นนะคะ เขายังจะหาศูนย์ดูแลผู้สูงอายุให้คุณย่าโรซานน่าด้วยค่ะ ตอนแรกหนูจะขอยืมเงินเขาก่อนเพื่อจ้างศูนย์ดูแล แต่เขาบอกว่าเขาจะจัดการให้โดยหักเงินหนูแต่ละเดือน ก็แฟร์ดีหนูเลยรับงานนี้ อีกอย่างหนูเกรงใจคุณป้าด้วยค่ะที่ต้องมาช่วยดูแลคุณย่า”

                “ป้าดีใจด้วยนะ เห็นไหมว่าชีวิตมันไม่ได้แย่ไปเสียทุกอย่างหรอกจ้ะ”

                “ค่ะ มันก็ต้องมีอะไรดีๆ เข้ามาบ้างใช่ไหมคะ”

                มารีน่ายิ้มรับก่อนจะชวนให้ทานขนมและชาก่อนจะพาโรซานน่ากลับบ้าน แต่อิษยาต้องปฏิเสธเพราะต้องรีบเก็บของให้เรียบร้อย

                เธอทำความเข้าใจกับโรซานน่าโดยอธิบายเหตุผลที่ต้องพาคุณย่าไปพักที่ศูนย์ดูแลผู้สูงอายุหรือที่เรียกว่าเนิร์สซิ่งโฮม เพราะเธอได้งานสอนหนังสือลูกชายของเคลาดิโอและต้องอยู่ประจำจึงดูแลโรซานน่าไม่ได้แต่สัญญาว่าจะไปเยี่ยมบ่อยๆ โรซานน่าดูเหมือนจะเข้าใจแต่สักพักก็ถามว่าทำไมต้องไปอยู่ที่นั่น อิษยาตอบคำถามทุกครั้งและอธิบายอย่างใจเย็นเพราะรู้ว่าย่าหลงลืมตามอาการของโรคที่ป่วย หัวใจเบาโหวงเล็กน้อยที่ไม่อาจดูแลคุณย่าได้แต่เพราะเธอต้องการเงินจึงจำต้องหักใจและสัญญากับตัวเองว่าจะไปเยี่ยมโรซานน่าบ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

                อิษยาเก็บข้าวของที่จำเป็นของคุณย่าและของตัวเองเสร็จเรียบร้อยภายในเวลาไม่นานนักเพราะเลือกแต่สิ่งจำเป็นอย่างเสื้อผ้าและยาประจำตัวบางอย่างเท่านั้น คนของเคลาดิโอมารับคุณย่าเธอตอนบ่ายสองโมง อิษยาเลยขอไปด้วยเพราะอยากเห็นด้วยตาว่าคุณย่าเธอจะอยู่อย่างไร สะดวกสบายหรือไม่ เมื่อไปถึงอิษยาประหลาดใจกว่าที่คิดเพราะคิดว่าเป็นศูนย์ดูแลคนป่วยและผู้สูงอายุทั่วไป แต่กลับเป็นศูนย์ดูแลผู้ป่วยกึ่งโรงพยาบาลที่รักษาและเชี่ยวชาญเรื่องผู้สูงอายุโดยเฉพาะ ที่สำคัญเธอแอบถามเรื่องค่าใช้จ่ายจากเจ้าหน้าที่คนหนึ่งพอได้ทราบถึงกับอ้าปากค้างเพราะมันสูงมากจนเธอเริ่มคิดว่าเงินเดือนเธอจะเหลือเท่าไหร่กันหรืออาจจะไม่เหลือเลยและต้องทำงานโดยไม่ได้รับเงินเดือน แต่ไหนๆ ก็มาถึงป่านนี้โวยวายหรือยกเลิกข้อตกลงก็คงไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก แต่คงไม่เป็นไรถ้าแลกกับการที่โรซานน่าได้รับการดูแลอย่างดีจากผู้เชี่ยวชาญและมีความรู้เรื่องการดูแลคนแก่โดยโฉพาะ..เธอเต็มใจ



Writer Talks


เสี่ยเคลาซ์ : อิเจ้ทำไมทำแบบนี้ ชาติที่แล้วไม่มีใครรักรึไงฮึ มาลงที่ผมทำไม แกล้งถีบผมลงจากสวรรค์เพื่อ?

อิเจ้ : คือเจ้ ขอโทษนะเคลาซ์ เจ้ไม่ได้ตั้งใจ แป้นพิมพ์มันลั่น เจ้ก็เลยตามเลยอ่า ขอโทษเจงๆ

เสี่ยเคลาซ์ : อิเจ้ จำไว้….ขอให้อ้วนเป็นหมู ไม่มีใครรัก อยากได้ผัวฝรั่งก็ไม่ได้ อยากได้เงินได้ทองก็มีอันต้องชวด ฉลู ขาล เถาะ

อิเจ้ : โหยแช่งข้อไหนก็ไม่เท่า “อยากได้ผัวฝรั่งก็ไม่ได้” อันเน้อิเจ้เคืองมาก พูดเลอ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

34 ความคิดเห็น

  1. #15 Kung Naruemon (@korkungza) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 23:51
    อ้าวเฮียมีลูกแล้วหรอ
    #15
    0