ไฟ◆คลั่ง◆รัก | ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง• [เปิดจอง]

ตอนที่ 5 : ◆บทที่ ๒.๑◆ [การพบเจอ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    20 ก.ย. 63



บทที่ ๒
[การพบเจอ]

“ตรงนั้นมีอะไรกัน?”


ปลายนิ้วเรียวที่กำลังเคาะพื้นโต๊ะเปลี่ยนเป็นชี้ผ่านกระจกลงไปบนถนนเบื้องล่าง บริเวณนั้นปรากฏนักเรียนกลุ่มหนึ่งกำลังยืนเกาะกลุ่มรุมล้อมบางอย่าง ดวงตาคมหรี่มองอย่างสนใจใคร่รู้ก่อนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง อลันรีบลุกยืนตาม


“จะกลับแล้วใช่ไหม ฉันจะไปเอารถ”


“อือ ไปรอฉันที่เดิมแล้วกัน”


“นายไม่ไปด้วยกัน?”


ไฟซัลละสายตากลับมาจ้องเลขาคนสนิท ก่อนเดินผ่านหน้าเขาออกมาโดยไม่พูดอะไร อลันมองตามด้วยสีหน้าเหนื่อยใจ เจ้านายเขาคนนี้บทจะว่าง่ายก็ว่ายเหมือนเด็ก บทจะเอาแต่ใจก็ไปจนสุดเหมือนกัน


“นายจะตามมาทำไม?”


เมื่อเดินมาถึงหน้าร้านกาแฟ ดวงตาคมปรายมองคนข้างกายอย่างไม่สบอารมณ์เล็กน้อย อลันไม่ไปเอารถแต่กลับเดินตามเขาต้อยๆ เป็นลูกหมาหลงทาง


“ฉันคงปล่อยให้นายเดินกลางฝูงชนคนเดียวหรอกนะ เกิดฟุบสลบไปจะทำยังไง คิดอะไรของนายอยู่เนี่ย”


ใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรถูกปิดบังด้วยผ้าปิดปากสีดำสนิทหันกลับมามองหนทางเบื้องหน้าตัวเองด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ผู้คนพลุ่กพล่านคือสิ่งที่ไฟซัลหลีกเลี่ยงมาโดยตลอด แต่ก็ใช่ว่าจะเลี่ยงได้ทุกครั้ง และในบางครั้งที่เขาไม่อาจเลี่ยงได้ เขาก็มักจะใช้ ตัวช่วยพิเศษในการป้องกันโรคประหลาดของตัวเอง


ปลายนิ้วดึงผ้าปิดปากคลุมดั้งโด่งๆ ให้เข้าที่เข้าทาง มืออีกข้างล้วงหยิบขวดคริสตัลในกระเป๋าขึ้นมาจ่อตรงหน้าก่อนจะ


ฟืด ฟืดฟืด


ฉีดพรมใส่ตัวเองจนทั่วทั้งตัวโดยเน้นบริเวณหน้าอกซะส่วนใหญ่ ภาพการกระทำของเขาเรียกสายตาจากคนรอบข้างให้หันมาสนใจ แต่เจ้าตัวหาสนใจไม่ เขายังคงยืนเก็กท่าหล่อเชิดหน้าขึ้นเหยียดแขนมาด้านหน้าแล้วฉีดพรมน้ำหอมใส่ตัวเองต่อไป


‘DGP’ หรือ ‘Dark Guy Parfum’ คือน้ำหอมสูตรพิเศษที่ไฟซัลคิดค้นขึ้นมาเอง เขาใช้เวลาหมกตัวอยู่ในห้องวิจัยเกือบปีกว่าจะได้น้ำหอมสูตรนี้ออกมา มันคือน้ำหอมฟีโรโมนเพศชายสูตรเข้มข้นซึ่งถูกดัดแปลงกลิ่นให้กลายเป็นน้ำหอมสูตรพิเศษที่คนปกติสามารถเข้าถึงกลิ่นของมันได้


เมื่อไฟซัลฉีดน้ำหอมสูตรพิเศษนี้ลงบนตัวเอง สำหรับคนรอบข้างจะได้รับกลิ่นหอมเหมือนน้ำหอมปกติทั่วไป ทว่าสำหรับเขาที่มีประสาทการรับกลิ่นผิดปกตินั้นจะได้รับกลิ่นที่รุนแรงมากกว่าปกติถึงสิบเท่า ซึ่งมันช่วยกลบกลิ่นสตรีเพศอันน่าสะอิดสะเอียนจากรอบกายเขาได้อย่างดี


แต่ถึงกระนั้น มันก็เป็นเพียงการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าชั่วคราว เพราะเมื่อกลิ่นน้ำหอมเจือจางลง กลิ่นน่าอาเจียนพวกนั้นก็จะกลับมาเล่นงานเขาอยู่ดี ไฟซัลใช้น้ำหอมนี้เวลาจำเป็นต้องเข้าใกล้ผู้หญิง อย่างเช่นการประชุมหรือคุยงานนั่นเอง


“นายจะไปไหน? รถจอดอยู่ทางนู้นนะ” อลันขมวดคิ้วถาม ปกติร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นไฟซัลมีใจอยากจะออกมาเดินตามท้องถนนแบบนี้ ไม่รู้วันนี้นึกครึ้มอะไรขึ้นมา เขาล่ะตามอารมณ์ผู้ชายคนนี้ไม่ทันจริงๆ


“ถ้าจะตามก็ตามมาเงียบๆ ฉันแค่จะไปดูว่าตรงนั้นมันมีอะไร” เรียวขายาวก้าวเดินผ่านผู้คนจอกแจกรอบตัว เหล่าเด็กนักเรียนหญิงวัยใสต่างพากันเดินสวนกับเขามากมาย บ้างหัวเราะ บ้างโวยวาย ทุกครั้งที่มีผู้หญิงเฉียดเข้ามาใกล้ ไฟซัลจะเบี่ยงตัวหลบแล้วทำหน้าเหม็นเบื่อใส่เสมอ อลันมองไปส่ายหน้าไป นับถือในความพยายามของเจ้านายตัวเอง


“หยุดนะ! เอากระเป๋าคุณป้าคืนมานะ!


ขณะที่ชายหนุ่มทั้งสองกำลังเดินไปเบี่ยงตัวหลบไป เสียงเอะอะโวยวายดังมาจากฝูงชนเบื้องหน้า ไฟซัลหรี่ตามอง เห็นว่ามีชายคนหนึ่งกำลังก้มหน้าก้มตาวิ่งมาทางพวกเขา ไม่ต้องคิดให้เสียเวลา ในจังหวะที่ชายคนนั้นกำลังจะวิ่งผ่านร่างสูงไป เขายื่นมือข้างหนึ่งออกไปคว้าคอเสื้อชายคนนั้นแล้วเหวี่ยงไปทางอลันซึ่งตั้งการ์ดรอรับก่อนจะพลิกตัวจับชายคนดังกล่าวกดลงบนพื้นด้วยท่าทางของคนที่ได้รับการฝึกมาดี ทว่า


ปึก!


“อ๊ะ


ไฟซัลที่กำลังยืนล้วงกระเป๋าด้วยท่าทางเท่บาดใจกลับถูกร่างเล็กๆ พุ่งเข้ามาชนอย่างจัง เขาเสียหลักถอยหลังเล็กน้อย สองแขนโอบรับร่างบางตามสัญชาตญาณ


ร่างสูงนิ่งค้างตกตะลึงไปชั่วขณะเมื่อจู่ๆ ก็ถูกผู้หญิงพุ่งเข้ามาชนแถมยังกอดกันโดยไม่ได้ตั้งใจ ดวงตาคมหลุบมองคนในอ้อมแขน วินาทีนั้นราวกับเวลารอบตัวหยุดเดินกะทันหัน


ใบหน้าสวยสะกดสายตาเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา ดวงตาหวานเจือแววตื่นตระหนกคล้ายลูกนกตัวน้อย ริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้มเม้มแน่นตัดรับกับกรอบหน้าเรียวขาวเนียนใส


นางฟ้าหรือเปล่า นางฟ้าน่ารักเกินไปหรือเปล่า


“ไฟซัล! นายเป็นอะไรหรือเปล่า?” เสียงตะโกนเรียกของอลันแทรกเข้ามาในภวังค์ชั่วขณะของไฟซัล เขากะพริบตาปริบๆ ขณะที่สายตายังจดจ้องใบหน้าสวยในอ้อมกอดไม่ยอมละ


“เอ่อปล่อยฉันได้หรือยังคะ?”


นางฟ้าพูดได้ ไม่ไม่ใช่ผู้หญิงในอ้อมกอดเขาต่างหากล่ะที่พูด


พรึ่บ


สองแขนรีบคลายออกทันทีที่รู้สึกตัว คิ้วเข้มขมวดยุ่ง สายตาจับจ้องหญิงสาวตรงหน้าด้วยความตื่นตะลึงไม่หาย ความรู้สึกคุ้นเคยสายหนึ่งแล่นวาบเข้ามา เขากวาดตามองใบหน้าสวยไล่ลงมาตามชุดที่เธอกำลังสวมใส่


คุ้นมากคุ้นอย่างน่าประหลาด

..........
ฝากกดติดตามคุณไฟด้วยค่ะ


พูดคุยกับไลลานา
โอ้ยพ่อออ มีความเคลิ้มเรียกน้องว่านางฟ้า 55555
เขาเจอกันแล้วค่ะ! เขาเจอกันแล้ววว! คุณไฟจะจำน้องไลลาได้ไหมน้าาา
เรื่องนี้เป็นนิยายผู้ใหญ่ แนวรักคอมเมดี้ หื่น ฮา หวานละมุน โรมานซ์
ฝากติดตาม+คอมเม้นท์ให้กันด้วยนะคะ 
นิยายเซ็ต 2 เรื่องนะคะ
ไฟคลั่งรัก #ไลลานา
จันทร์เร้นรัก #แววจันทร์

ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง

________________
กดไลค์แฟนเพจ "ไลลานา"
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

127 ความคิดเห็น

  1. #76 pa_nuch (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 19:05

    นนางฟ้าค่ะ

    #76
    0
  2. #24 towarisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 10:01

    ถึงกับตาค้างกันเลย

    #24
    0
  3. #23 Noonans (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 17:44
    เค้าเจอกันแล้วค่ะคุ๊ณ
    #23
    0
  4. #22 PinkZa547 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 15:56
    เขาคนนั้นเเหละเธออ
    #22
    0
  5. #21 See_sky_30 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 14:28
    ถึงกับเคลิ้มเลยจ้าาาเจอนางฟ้าพูดได้/จะจำน้องได้ไหมน้า
    #21
    0
  6. #20 towarisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 07:45

    เจิมมมมมม

    #20
    0
  7. #19 PinkZa547 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 04:48
    เจิมมมม
    #19
    0
  8. #18 Noonans (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 18:43
    เจิมมาจร้า
    #18
    0
  9. #17 pnamfah (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 16:49
    เจิมค่าาา
    #17
    0
  10. #16 See_sky_30 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 16:38
    เจิมมมมมคร้า
    #16
    0