[END]BRO #Villain รุ่นพี่วายร้าย! [Ebook]

ตอนที่ 6 : Villain 04 ► พี่ชายเพื่อน 100 Per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,816
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 199 ครั้ง
    8 พ.ค. 62






Villai04

[พี่ชายเพื่อน]



“ชื่อของฉันคือโลกิ”


หลังจากรุ่นพี่ ไม่สิ โลกิแนะนำชื่อตัวเองจบ รอบตัวเราก็ตกอยู่ในความเงียบทันที ฉันมองเขาด้วยความไม่เข้าใจในขณะที่โลกิมองฉันเหมือนกำลังบีบบังคับกันกรายๆ


อะไรล่ะ? หรือเขาอยากให้ฉันเรียกชื่อเขาเหรอ?


“ปล่อยมือจากเธอได้แล้วมั้งครับรุ่นพี่”


และก่อนที่ฉันกับโลกิจะจ้องตากันมากไปกว่านี้ เสียงเย็นๆ ของแสงเหนือแทรกขึ้นมาพร้อมกับสัมผัสอบอุ่นที่ดึงแขนฉันออกจากการจับกุมของโลกิ ร่างสูงของแสงเหนือหยุดยืนอยู่ข้างฉัน เขาจึงต้องเผชิญหน้ากับโลกิด้วย


ฉันมองทั้งคู่สลับกันไปมาด้วยความอึดอัด ตอนนี้แน่ใจแล้วว่าสองคนนี้ไม่ชอบขี้หน้ากันแน่ๆ แต่จะด้วยสาเหตุอะไรก็ช่าง ฉันไม่ได้อยากจะข้องเกี่ยวด้วยเลย


“หึ ไม่คิดเลยว่าแจ็คฟรอสต์ที่สาวๆ กำลังร่ำลือจะขี้หวงขนาดนี้” โลกิเปลี่ยนสีหน้าจากเยือกเย็นเมื่อครู่เป็นรอยยิ้มหน้ากากเทพบุตรได้แบบฉับพลันจนฉันยังอึ้ง อะไรจะสวมหน้ากากเร็วขนาดนั้น แต่คิดว่าคงไม่ทันแล้วมั้ง ดูเหมือนแสงเหนือจะรู้ว่านั่นคือหน้ากากของรุ่นพี่วายร้ายคนนี้


“นั่นสิครับ ผมก็คิดไม่ถึงว่ารุ่นพี่โลกิที่แสนดีของพวกสาวๆ จะมาฉุดแขนผู้หญิงที่เขาไม่เต็มใจแบบนี้เหมือนกัน” แสงเหนือพูดด้วยสีหน้ายิ้มๆ แต่มันเป็นรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา เขาเองก็สวมหน้ากากรอยยิ้มเหมือนกันสินะ


ให้ตายเหอะ ผู้ชายพวกนี้น่ากลัวเป็นบ้า!


“เอ่อ ก็ไม่ค่อยรู้หรอกนะว่ากำลังคุยเรื่องอะไรกัน แต่ฉันมีธุระ ขอตัวกลับก่อนแล้วกันนะ” ฉันพูดโดยไม่มองหน้าใครสักคน พวกเขาอยากจะเล่มสงครามเย็นอะไรกันก็เล่นไปสิ ฉันไม่เกี่ยว ฉันอยากกลับจะแย่แล้ว


“เดี๋ยว” ฉันถูกโลกิรั้งไว้อีกครั้ง แต่คราวนี้เขาแค่เรียกเฉยๆ ฉันเลยหันหน้ากลับไปมอง ดวงตาสีนิลคมเข้มจ้องลึกเข้ามา สีหน้าเขาตอนนี้นิ่งมาก “ที่บอกว่าจองน่ะ”



“ฉันพูดจริงนะ”


โลกิเดินเข้ามากระซิบประโยคสุดท้ายข้างหูฉันก่อนจะเป็นฝ่ายเดินจากไปเอง ทิ้งให้ฉันยืนนิ่งอยู่กับที่ด้วยความมึนงง


เขาหมายความว่ายังไงกัน

 



หลายวันต่อมา


“อะไรกันๆ แกกับแสงเหนือมีซัมติงอะไรกันหรือเปล่ายัยเฌอ ทำไมหมอนั่นเทียวไล้เทียวขื่อแกขนาดนี้อ่ะ”


ฉันมุ่นหัวคิ้วมองยัยเฟรย์ที่ขุดสำนวนโบราณมาใช้กับฉันอีกแล้ว ก่อนจะปรายตาไปมองผู้ชายกลุ่มหนึ่งซึ่งนั่งถัดจากเราสองคนไปสองแถว และท่ามกลางผู้ชายพวกนั้นก็มีหนุ่มหล่อผมเทานั่งอยู่ ซึ่งเขากำลังมองมาทางฉันพอดี เห็นอย่างนั้นฉันจึงถอนสายตากลับแล้วจดเลคเชอร์บนจอโปรเจคเตอร์ต่อ


การที่ยัยเฟรย์สงสัยมันคงไม่แปลก เพราะหลายวันมานี้แสงเหนือเข้ามาทักทายฉันบ่อยๆ แถมยังชอบมองฉัน พอเราสบตากันเขาก็จะยิ้มให้ ซึ่งมันก็ แปลกจริงๆ นั่นแหละ ไหนว่าเย็นชาเข้าถึงยากไง?


“เลิกพูดแล้วจดๆ ไปเถอะน่า หมดคลาสนี้ฉันต้องไปทำงานต่อนะ” ฉันพูดถึงงานพิเศษที่เพิ่งไปสมัครมาเมื่อวันก่อน เป็นร้านคอฟฟี่เค้กคาเฟ่น่ารักๆ อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมาก สะดวกในการเดินทางไปทำงานและเป็นทางผ่านกลับบ้านอีกด้วย


“นี่แกคิดจะไปทำงานพิเศษนั่นจริงๆ น่ะเหรอ ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ นะเฌอ บ้านแกก็ออกจะรวยมาก ไม่ต้องทำงานยังสบายไปทั้งชาติเลยด้วยซ้ำ แล้วจะไปทำงานพิเศษให้มันลำบากลำบนทำไม” เฟรย์เริ่มบ่นเรื่องเดิมๆ หลังจากมันรู้ว่าฉันจะทำงานพิเศษ


“ฉันไม่ได้ไปทำเพราะหาเงินสักหน่อย แต่ไปหาประสบการณ์ต่างหาก พ่อแม่ฉันก็สนับสนุน แม้พวกท่านจะกังวลเรื่องอุบัติเหตุอยู่นิดหน่อยก็เถอะ”


ฉันคิดไปถึงตอนที่บอกพ่อกับแม่ว่าจะทำงานพิเศษ พวกท่านมีสีหน้ากังวลอย่างเห็นได้ชัด ก็อย่างที่รู้ๆ กันอยู่ว่าเลือดของฉันมันพิเศษมากแค่ไหน หากเป็นอันตรายถึงขึ้นเลือดตกยางออกขึ้นมาพวกท่านก็เกรงว่าจะหาเลือดมาช่วยชีวิตฉันไม่ทัน


“แล้วพี่ชายซิสค่อนของแกรู้เรื่องนี้ยัง”


“ไม่ให้รู้เลยดีที่สุดอ่ะรายนั้น ถ้าลองรู้ว่าฉันทำงานพิเศษละก็นะ มีหวังมานั่งเฝ้าเช้าเฝ้าเย็นแน่ๆ เขาอาการหนักกว่าพ่อแม่ฉันอีก”


ก็ไม่รู้ว่าฉันจะปิดเรื่องนี้จากพี่ฌอนได้นานแค่ไหน ยังไงเขาก็ต้องรู้อยู่ดีถ้าเห็นว่าฉันกลับบ้านดึกบ่อยๆ แต่จะว่าไปช่วงนี้ฉันไม่ค่อยเจอพี่ฌอนที่บ้านเลยแฮะ สงสัยออกเที่ยวทุกวันอย่างที่ชอบทำประจำละมั้ง ถึงฉันจะเรียนอยู่วิศวคอมเหมือนกับเขา แต่ก็ใช่ว่าจะเจอกันง่ายๆ อะนะ


“ถ้าเป็นพี่ชายแกละก็ ช่วงนี้เขาไม่น่าจะว่างมาสนใจแกหรอกมั้ง เห็นว่ากำลังยุ่งๆ กับโปรเจคใหม่อยู่นะ อืม ฉันเองยังไม่ค่อยได้เจอพี่ชายตัวเองเลย นี่ขนาดอยู่มอเดียวกันคณะเดียวกันแท้ๆ นะ”


จริงสิ เฟรย์เคยบอกว่าพี่ชายของมันเป็นเพื่อนกับพี่ชายของฉัน เหมือนจะเป็นเพื่อนเรียนด้วยกันนี่แหละ ฉันก็ไม่เคยเจอพี่ชายมันหรอก เฟรย์ไม่ค่อยพูดถึงเท่าไหร่ ชื่อฉันยังจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ปกติมันเรียกแต่พี่ชายๆ ตลอด ดูเหมือนพี่ชายมันจะแยกออกไปอยู่คอนโดคนเดียวด้วยมั้ง ความสัมพันธ์ของพี่น้องคู่นี้จึงดูห่างเหินกันอย่างที่เห็น


“ว่าแล้วก็โทรหาพี่หน่อยดีกว่า” ฉันก้มหน้าจดเลคเชอร์ต่อโดยเลิกสนใจเพื่อนสาวข้างกายอย่างสิ้นเชิง ไม่ได้สนใจฟังว่ามันคุยโทรศัพท์ว่ายังไงบ้าง จนกระทั่งมันวางสายไปแล้วหันมาพูดกับฉันอีกครั้ง “วันนี้ฉันไปที่ร้านกับแกได้ป่ะ”


“ทำไมอ่ะ”


“พอดีพี่ชายฉันจะเอาของมาให้อ่ะ แต่ขี้เกียจรอที่มอ ขอไปนั่งกินเค้กเล่นที่ร้านแกแทนดีกว่า”


“ไม่เอาอ่ะ เกิดพี่แกเห็นฉันแล้วเอาไปฟ้องพี่ฌอนทำไงล่ะ” ฉันปฏิเสธทันควัน


“โอ้ย ไม่หรอกๆ พี่ฉันไม่รู้จักแกหรอกน่า ฉันไม่เคยเล่าให้ฟัง และเชื่อเหอะว่าพี่ชายซิสค่อนของแกก็คงไม่เล่า หวงน้องซะขนาดนั้น”


เอิ่ม ก็จริงนะ ฉันยังไม่เคยรู้จักเพื่อนพี่ฌอนสักคนเหมือนกัน อ้อ จะว่าไปก็มีอยู่คนหนึ่งที่ฉันรู้จักเป็นอย่างดี พี่พลูโตไงล่ะ เขาเป็นลูกชายคนโตของคุณอาโบอิ้ง เป็นพี่ชายของวีนัส และแน่นอนว่าเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉันกับพี่ฌอนด้วย


“ตามใจ หวังว่าคงไม่นำพาเรื่องยุ่งๆ มาให้ฉันแล้วกัน”



@Coffee & Cake Cafe


“ถ้าไม่เข้าใจตรงไหน หรือยังจำชื่อเมนูไหนไม่ได้ ถามฉันได้เลยนะ ยังไงเราก็เรียนมหาลัยเดียวกันเนอะ” เสียงหวานสดใสดังจากผู้หญิงหน้าตาสะสวย ใบหน้าเรียวได้รูปตัดรับกับดวงตาสวยเฉี่ยว ผมยาวสลวยสีดำสนิทถูกรวบเป็นหางม้าไว้ด้านหลัง เธอมองฉันแล้วยิ้มให้อย่างเป็นมิตร


เธอคนนี้ชื่อ ชมพู รับหน้าที่สอนงานให้กับฉัน เราอายุเท่ากันและเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันด้วย ชมพูเรียนมนุษย์อิ้งปีหนึ่ง เธอดูอัธยาศัยดี คล่องแคล่วและทำงานเก่ง ดูเป็นสาวสตรองๆ ในแบบที่นานๆ ฉันจะได้พบผู้หญิงแบบนี้ที ประกายตาของเธอยามสอนงานให้ฉันดูมุ่งมั่นอย่างแรงกล้ามาก ท่าทางจะเป็นคนจริงจังกับงานน่าดูแฮะ


“เข้าใจแล้ว ขอบคุณนะชมพู”


“โอ้ย เรียกชมเฉยๆ ก็ได้นะ” เธอยิ้มให้ฉันอีกแล้ว เป็นคนยิ้มเก่งดีจริงๆ แต่ก็ถือว่าอยู่ด้วยแล้วไม่น่าอึดอัดดี


“อื้อ งั้นก็เรียกฉันว่าเฌอเหมือนกันนะ” ฉันพยักหน้าขณะก้มอ่านชื่อเมนูเครื่องดื่มและชื่อเค้กต่างๆ เพื่อจดจำ วันนี้เริ่มงานวันแรกฉันก็อยากจะจำชื่อเมนูให้ได้ทั้งหมดเร็วๆ เวลาที่รับออเดอร์จะได้ไม่ยืนเอ๋อใส่ลูกค้า ถึงแม้ร้านนี้จะเป็นคาเฟ่ขนาดกลางๆ แต่ลูกค้าเต็มแทบจะตลอดทั้งวันเลยนะ ส่วนมากก็เป็นพวกนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยฉันและมหาวิทยาลัยข้างเคียงด้วย ร้านเรามีพนักงานประมานหกคน ชายสามหญิงสาม พลัดกะกันอยู่ร้านประมานสามหรือสี่คนตามความเหมาะสม


คาเฟ่นี้เป็นคาเฟ่ญี่ปุ่นสไตล์วินเทจ ที่บอกว่าวินเทจก็เพราะที่นี่มีรูปภาพสวยๆ ประดับประดาเต็มพนังไปหมด เป็นผลงานการถ่ายภาพของน้องชายเจ้าของร้านซึ่งเป็นหนุ่มหล่อรุ่นพี่มหาวิทยาลัยเดียวกับพวกเรา เขาชื่อ พี่ริว หนุ่มหล่อลูกครึ่งญี่ปุ่น ผู้รักการถ่ายภาพเป็นชีวิตจิตใจ ต่างจากพี่สาว พี่เรนนี่เจ้าของร้านสุดสวยผู้หลงใหลในวัฒนธรรมญี่ปุ่นแบบสุดๆ ฉันเคยเจอพี่เรนนี่ตอนสัมภาษณ์งาน เธอเป็นพี่สาวใจดีและพูดเก่งมาก มีแนวคิดที่ค่อนข้างสุดโต่งและชอบคอสเพลย์เป็นที่สุด


“ที่นี่จะมีการแต่งคอสเพลย์คาเฟ่ทุกวันเสาร์นะ คอนเซ็ปแต่ละสัปดาห์พี่เรนนี่จะเป็นคนบอกเราล่วงหน้า ดูเหมือนว่าสัปดาห์นี้เป็นกะของพวกเราทั้งคู่เลยแฮะ อ้อ มีพี่ริวกับพี่เคย์ด้วย” ชมพูหันมองตารางงานบนบอร์ดติดพนังซึ่งมีชื่อกะของพนักงานแต่ละคนเขียนเอาไว้ตามการจัดแจงของพี่เรนนี่เจ้าของร้าน


อ่า ฉันลืมไปเลยว่าร้านนี้มีการแต่งคอสเพลย์ทุกวันเสาร์ด้วย ถึงจะน่าอายแต่ก็คงปฏิเสธไม่ได้ เพราะตอนสมัครงานพี่เรนนี่ได้บอกฉันไว้ก่อนแล้ว เอาเถอะ ถือว่าเป็นประสบการณ์อันดีมั้ง?


“เดี๋ยวฉันออกไปเก็บโต๊ะก่อนนะ ฝากเค้าท์เตอร์ด้วย”


“อ๊ะเดี๋ยว” ฉันคว้าแขนชมพูไว้แล้วหันมองถ้วยชามบนโต๊ะว่างริมกระจก วันนี้พนักงานในร้านมีฉันซึ่งเป็นเด็กใหม่กับชมพูและพี่จีนที่กำลังวุ่นทำออเดอร์ให้ลูกค้าอยู่ “ฉันขอไปเก็บเองดีกว่านะ เธออยู่เค้าท์เตอร์ช่วยพี่จีนรับลูกค้าเถอะ”


“โอเค งั้นฝากด้วยนะ”


ฉันหยิบถาดกับผ้าเช็ดโต๊ะมาถือแล้วเดินอ้อมออกจากเค้าท์เตอร์ พอเดินมาถึงโต๊ะว่างแล้วเก็บถ้วยชามพร้อมกับเช็ดโต๊ะ เสียงเรียกเบาๆ ก็ดังขึ้นจากโต๊ะถัดไปไม่ไกล ฉันหันมองยัยเพื่อนรักที่นั่งโบกไม้โบกมือมาให้ จึงอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปหา


“บอกให้นั่งเฉยๆ ไง จะโบกมือเรียกทำไมเนี่ย”


“โอ้ย ดุจริง งั้นฉันสั่งเค้กเพิ่มก็ได้” เฟรย์มุ่ยหน้าใส่แล้วเปิดเมนู ฉันถอนใจเล็กน้อยแต่ก็หยิบสมุดออเดอร์ขึ้นมาเตรียมจด จังหวะนั้นเสียงกระดิ่งจากประตูกระจกดังขึ้นพอดี ฉันหันไปส่งเสียงต้อนรับตามหน้าที่แต่กลับต้องชะงักค้างมือสบตาเข้ากับดวงตาสีนิลแสนคุ้นเคย


เอ๊ะ นั่นมันอีตารุ่นพี่วายร้ายนี่ เขามาที่นี่ได้ยังไงกันเนี่ย!


ฉันยืนนิ่งงันจ้องหน้าร่างสูงที่เปิดประตูเข้ามาในร้าน เขาสวมเสื้อช็อปสีเลือดหมูเข้มกับกางเกงยีนส์สีดำ หน้าตาเหวี่ยงๆ ในตอนแรกของเขาแปรเปลี่ยนเป็นประหลาดใจทันทีที่เห็นฉัน


บ้าจริง ทำไมต้องมาเจอเขาที่นี่ด้วยนะ เฮ้อ!


“อ้าว พี่มาแล้วเหรอ”


บรรยากาศแปลกๆ สลายไปเมื่อเสียงทักจากด้านหลังฉันดังขึ้น ฉันหันมองยัยเพื่อนรักที่นั่งโบกไม้โบกมือไปทางหน้าประตูร้านด้วยสีหน้าดีอกดีใจจึงหันมองตามก็พบว่าโลกิมองข้ามไหล่ฉันไปหายัยนั่นเช่นกัน ก่อนเขาจะเดินตรงเข้ามาหาแล้วหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน และเพราะเขาตัวสูงกว่าฉันมากฉันจึงต้องเงยหน้ามองเขาแทน


“บังเอิญอีกแล้วแฮะ” ริมฝีปากหนาขยับยิ้ม แววตาคมเข้มทอประกายแปลกๆ ฉันก้าวหลบออกมาเล็กน้อยแล้วหันกลับไปเตรียมรับออเดอร์จากยัยเฟรย์ซึ่งกำลังมองฉันสลับกับโลกิด้วยสีหน้างุนงง


“ทั้งสองคนรู้จักกันเหรอ?”


“ฉันต้องถามแกมากกว่าว่ารู้จักผู้ชายคนนี้ด้วยเหรอ” คิ้วสวยขมวดมุ่นอย่างไม่ค่อยชอบใจ ยัยเฟรย์ทำหน้าประหลาดๆ แล้วชี้นิ้วไปทางร่างสูงด้านข้างฉัน


“ก็เขาเป็นพี่ชายฉันอ่ะ”


หะ ว่าไงนะ?


คราวนี้ฉันหันขวับกลับไปมองโลกิอีกรอบ เขายืนล้วงกระเป๋าด้วยท่าทางสบายๆ แล้วยกยิ้มมุมปากให้ฉัน สีหน้าแสดงออกชัดเจนว่าสิ่งที่ฉันได้ยินมันไม่ผิดเลยสักนิด และเขาดูจะชอบใจกับสถานการณ์ตอนนี้มากด้วย


ให้ตายสิ โลกมันกลมจนน่าโมโหอีกแล้ว!


“เออจริงสิ ฉันยังไม่เคยแนะนำทั้งสองคนเลยนี่” ยัยเฟรย์ลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้ามาควงแขนฉัน “นี่พี่โลกิ พี่ชายแท้ๆ ฉันเอง ส่วนยัยนี่เฌอแตม เพื่อนรักเพื่อนสนิทที่ฉันเคยเล่าให้พี่ฟัง”


” ฉันกับโลกิต่างมองหน้ากันเงียบๆ ครู่หนึ่ง ก่อนเป็นเขาที่เอ่ยขึ้น “อ้อ อย่างนี้นี่เอง ที่แท้ก็เพื่อนน้องสาว ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการนะ”


อยู่ๆ โลกิก็ถือวิสาสะคว้ามือที่ถือปากกาเตรียมจดของฉันไปจับแล้วทำท่าจะจุมพิตหลังมือเป็นการทักทาย แต่ฉันรีบดึงมือกลับเสียก่อน คนฉวยโอกาสยกยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วมองกันด้วยสายตาไม่น่าไว้ใจสุดๆ


“นี่พี่! หยุดเลยนะ ห้ามจีบเพื่อนฉันเด็ดขาด” ยัยเฟรย์ตีไหล่พี่ชายตัวเองเป็นเชิงห้ามปราม แต่เขากลับไม่สะทกสะท้าน โลกิยืดตัวตรงแล้วมองฉันด้วยสีหน้าเหมือนวายร้ายในหนังไม่มีผิด


“ไม่จีบหรอก”



“เพราะจองไว้แล้ว”


“หืม ว่าไงนะพี่”


ฉันหน้าร้อนเห่อขึ้นมาดื้อๆ กับประโยคสุดท้ายที่โลกิจงใจพูดใส่ฉัน ยัยเฟรย์ถามย้ำด้วยความสงสัยทันที ฉันรีบจับแขนมันเพื่อเบนความสนใจ ไม่ใช่อะไรหรอก ฉันแค่ไม่อยากให้ยัยนี่รู้เรื่องที่เขา เอ่อ เคยจูบฉันน่ะ


“เดี๋ยวฉันให้ชมพูมารับออเดอร์นะ พอดีฉันยังจำชื่อเมนูไม่ค่อยได้น่ะ ขอตัวก่อนนะ” ฉันอธิบายรัวเร็วแล้วก้มหน้างุดเดินเข้าหลังเค้าท์เตอร์ไปโดยมีสายตางุนงงของเฟรย์มองตามและสายตาไม่น่าไว้ใจของพี่ชายยัยนั่นที่มองมาเหมือนเจอเรื่องสนุกก็ไม่ปาน


ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าชีวิตต่อจากนี้มันจะไม่สงบสุขอีกต่อไปแล้วนะ

#TO BE CONTINUED

อย่าลืมแอดแฟน กดโหวตหัวใจ
คอมเม้นท์ให้ด้วยนะคะ

TALK
แหมมม เอะอะๆ ก็จอง ย้ำจังเลยน้าาารุ่นพี่ขาาา นี่จริงจังใช่มะ? ฮี่ๆ
เอาไงล่ะหนูเฌอออ ชีวิตหนูคงไม่สงบอีกแล้ว โดนป่วนแน่นอนค่าาา คนสวยฟันธงงงงง
แสดงตัวหน่อย ใครตามเรื่องนี้อยู่บ้างงง

#พี่โลกิ

#วางจำหน่าย Ebook แล้วค่ะ

สั่งซื้อ Ebook ได้ที่

#MEB >> https://goo.gl/5yR8zh

#Ookbee >> https://goo.gl/ci66LN

หรือค้นหา พันเก้า ในแอพ Ebook ได้เลยค่ะ

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 199 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

907 ความคิดเห็น

  1. #407 withmbky (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:58
    งะ น่ารักก
    #407
    0
  2. #354 byuntaengoo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 09:58
    เขิลลลลลล
    #354
    0
  3. #245 maytag (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 00:42

    งุ้ยยยยมาจองเขาตอนไหนนนน...จุ๊บบบจ๊วบบบบ

    #245
    0
  4. #96 0614626364 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 00:30
    คงหาความสงบสุขไม่ได้แล้วลูกสาวคิกๆ
    #96
    0
  5. #95 pa_nuch (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 00:21
    รุ่นพี่โลกิดีใจนะ
    #95
    0
  6. #94 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 23:32
    อ่ะจองๆๆๆๆๆ
    #94
    0
  7. #93 aomnakorn9 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 22:21

    ติดค่ะ รอนะค้ะ

    #93
    0
  8. #92 nokbamboo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 22:05

    เฟรย์พี่ชายเฟรย์โมเมฝ่ายเดียวนะ

    #92
    0
  9. #91 towarisa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 20:33

    ยังหรอก ยังมีอะไรเยอะกว่านี้

    #91
    0
  10. #90 comtoontrans (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 19:44
    พี่ค่ะๆๆ แค่จองยังไม่เป็นเจ้าของระวังแมวมาคาบไปนะ5555555
    #90
    0
  11. #89 pankaow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 19:17

    อัพจ้าาา ขอเม้นด้วยน้าาา

    #89
    0
  12. #88 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 00:26
    ความวุ่นวายกำลังมา
    #88
    0
  13. #87 pa_nuch (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 00:08
    ความยุ่งรออยู่555555
    #87
    0
  14. #86 aomnakorn9 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 22:02

    ยุ่งแน่ค่ะลูกสาวแม่ รอค่ะ

    #86
    0
  15. #85 nokbamboo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 17:36

    เฌอช้าไปแล้วหล่ะเพราะเป็นคนเดียวกับที่เฌอไม่ชอบเอาเลยแต่อีกหน่อยเฌอก็จะรักเขาเอง

    #85
    0
  16. #84 towarisa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 17:27

    ไม่ยุงหรอก แต่นัวเลยแหละ555

    #84
    0
  17. #83 comtoontrans (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 16:25
    เฌอจ๋า ที่ขออะมานเปงปายม่ายล่ายจร๊าา หนูรอความวุ่นวายได้เยยยป้าฟันธงนอนธงเลย555555
    #83
    0
  18. #82 pankaow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 16:03

    อัพค่าาา ชูป้ายไฟ เรือไหน กองอวยไหน แท๊ก #เรือรุ่นพี่ #เรือโลกิ #เรือแสงเหนือ

    #82
    0
  19. #81 0614626364 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 16:01
    หวังไว้เลยค่ะลูกสาวยุ่งแย่นอน5555
    #81
    0
  20. #80 towarisa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 12:53
    รอออออออ







    #80
    0
  21. #79 towarisa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 12:53

    รอออออออ

    #79
    0
  22. #78 pa_nuch (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 01:45
    จองงงงงๆๆๆน้อง
    #78
    0
  23. #73 aomnakorn9 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 00:25

    ปากบอกว่าจอง แต่จะรักจริงรึเปล่าน้าาา~~ นอนรอต่อค่ะไรท์????????????

    #73
    0
  24. #72 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 23:06
    ถามความสมัครใจเค้าด้วยอิพี่กิโล
    #72
    0
  25. #71 nokbamboo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 23:01

    โลกิเอาจริงเหรอไม่ทิ้งน้องภายหลังใช่มั้ย รอนะไรท์

    #71
    0