[END]BRO #Villain รุ่นพี่วายร้าย! [Ebook]

ตอนที่ 3 : Villain 01 ► เลือดแพนด้า 100 Per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,740
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 207 ครั้ง
    8 พ.ค. 62






Villai01

[เลือดแพนด้า]


[สองเดือนก่อน]

@โรงเรียนสตรีเซนต์แมรี่


พิธีจบการศึกษา


“ยินดีด้วยนะ”


“จ้า ยินดีด้วยเช่นกันนะ”


เสียงแสดงความยินดีในวันเรียนจบดังเซ็งแซ่ เหล่านักเรียนหญิงมัธยมปลายปีสุดท้ายที่เพิ่งเข้ารับใบประกาศนียบัตรทยอยเดินออกจากอาคารอเนกประสงค์ทรงสูงคล้ายโดมขนาดใหญ่


ขณะนี้พิธีจบการศึกษาสำเร็จลุล่วงแล้ว ทางโรงเรียนจึงปล่อยให้นักเรียนแยกย้ายกลับบ้านได้ บางคนยังรวมกลุ่มกันอยู่ประปราย บางคนทยอยเดินทางกลับบ้านกันแล้ว เช่นเดียวกับเจ้าของร่างสมส่วนที่กำลังเดินช้าๆ อย่างไม่เร่งรีบนักไปทางประตูทางออกของโรงเรียน


ใบหน้าสวยใสราวกับตุ๊กตาเรื่อแดงจากความร้อนของแดดเล็กน้อย ดวงตาสีอัลมอนต์กลมโตภายใต้แพขนตางอนยาวหรี่ลงอย่างพยายามสู้แสงจ้า ริมฝีปากชมพูระเรื่อเผยอนิดๆ ขณะดึงอมยิ้มแสนหวานออกจากปาก ทุกท่วงท่าของเธอตกอยู่ในสายตาของเหล่านักเรียนหญิงรอบข้าง


“รุ่นพี่เฌอแตมสวยจังอ่ะแก กรี๊ด!


“เนอะๆ ทั้งสวยทั้งเท่เสียดายจังที่รุ่นพี่เรียนจบแล้ว ฮืออ”


“นั่นสิ ฉันจะไม่ได้เห็นออร่าความสวยของรุ่นพี่อีกแล้วหรือเนี่ย”


อมยิ้มรสสตรอว์เบอร์รี่ถูกส่งเข้าปากอีกครั้งพร้อมกับเสียงถอนหายใจหนักๆ เจ้าของชื่อ เฌอแตม ที่กำลังตกเป็นหัวข้อสนทนาปรายตาไปทางอาคารเรียนอย่างรอคอยใครบางคน เพียงไม่ถึงนาทีก็มีร่างบางวิ่งกระหืดกระหอบออกมาจากอาคารนั้นแล้วมาหยุดหอบหายใจตรงหน้าเธอ


“ช้า พี่จะกลับแล้วนะ” น้ำเสียงหงุดหงิดเล็กๆ ดังขึ้นจากคนยืนรอ คนที่กำลังหอบหายใจรีบเหยียดตัวตรงแล้วยื่นตุ๊กตาในมือส่งให้ เฌอแตมมุ่นหัวคิ้วมองโดยที่ไม่ได้ยื่นมือออกไปรับ “อะไร? อย่าบอกนะว่าที่แชทมาบอกให้รอ คือจะให้ไอ้นี่พี่น่ะ”


“ชะ ใช่ พอดีนัสลืมไว้ที่ห้องอ่ะเลยกลับไปเอา รับไปเหอะน่าพี่เฌอ นัสตั้งใจซื้อมาให้เลยนะเนี่ย”


วีนัสลูกพี่ลูกน้องคนสนิทยัดตุ๊กตาหมีน่ารักๆ ใส่มือพี่สาว เฌอแตมมองมันนิ่งๆ อย่างกะประเมินความน่ารักของเจ้าหมีตัวน้อย เสียงกรี๊ดกร๊าดจากกลุ่มรุ่นน้องที่ยังยืนออตรงหน้าประตูโรงเรียนดังขึ้นอีกครั้ง พอหันไปมองก็พบว่ารุ่นน้องเหล่านั้นกำลังถือตุ๊กตาและช่อดอกไม้ที่มีชื่อของเธอเต็มไปหมด


“เอ่อ นัสทำพี่เฌองานเข้าหรือเปล่า”


“เพิ่งรู้ตัวเหรอ อุตส่าห์ตั้งใจจะไม่รับของใคร กะจะเดินเนียนๆ ออกไปอยู่แล้วเชียว เธอนี่มันจริงๆ เลยนะนัส เอาไปให้ที่บ้านก็ได้แท้ๆ” ถึงปากจะพูดอย่างนั้นแต่ก็ยังลูบหัวน้องสาวด้วยความเอ็นดู เฌอแตมยัดตุ๊กตาหมีของวีนัสใส่กระเป๋านักเรียนแล้วหันกลับไปเผชิญหน้ากับบรรดาแฟนคลับรุ่นน้องที่ยืนรอมอบของขวัญแสดงความยินดีให้กับเธอ


“ยินดีที่เรียนจบนะคะรุ่นพี่”


“ยินดีด้วยนะคะ”


เสียงแสดงความยินดีดังแข่งกัน บ้างก็แย่งกันยื่นของขวัญส่งให้กับรุ่นพี่คนดังซึ่งเป็นขวัญใจของเหล่านักเรียนทุกคน เฌอแตมเป็นผู้หญิงที่มีทั้งความสวยและความสามารถติดอันดับหนึ่งของโรงเรียนเอกชนแห่งนี้ ทั้งเรียนดี เล่นกีฬาเก่ง แถมฐานะทางบ้านยังรวยมาก มีหน้ามีหน้าในสังคม เรียกได้ว่า ผู้หญิงคนนี้สมบูรณ์แบบจริงๆ


ตึกๆๆๆ


“เฌอ ยัยเฌอ!


เสียงตะโกนเรียกอย่างดังหยุดความวุ่นวายของเหล่ารุ่นน้องชั่วขณะ เฌอแตมหันมองตามทิศทางเสียงก็พบกับใบหน้าชื้นเหงื่อของเพื่อนรักที่กำลังยืนหอบหายใจอยู่ไม่ไกลจากเธอ


“อะไรเฟรย์ เรียกซะดังเลย” หญิงสาวผละมือออกจากการรับของขวัญแล้วอุ้มตุ๊กตาบางส่วนเดินกลับมาหา เฟรยา เพื่อนรักเพื่อนสนิทกว่าหกปีเต็มของเธอ


“ไปกับฉัน แฮ่ก หน่อย” เฟรยาจับชายเสื้อนักเรียนเพื่อนแล้วออกแรงลากไปทางประตูทางออก ท่ามกลางเสียงโวยวายของบรรดารุ่นน้องที่ยืนรอให้ของขวัญเฌอแตม แต่เจ้าตัวกลับถูกลากออกไปดื้อๆ


“เดี๋ยวๆ จะลากฉันไปไหน แล้วนี่วิ่งทำไม นึกว่ากลับไปแล้วซะอีก”


“น้องฉัน ยัยไลลา”


“ทำไม? ไลลาเป็นอะไร?” คราวนี้มือบางคว้าข้อมือเพื่อนออกจากชายเสื้อตัวเองแล้วดึงให้หันกลับมาหา เมื่อเห็นใบหน้าของเพื่อนรักชัดๆ เธอก็ชะงักไป “แกร้องไห้เหรอ เกิดอะไรขึ้นเฟรย์ ตอบมาก่อน”


“เฌอ ฉันรู้ว่ามันอาจเป็นคำขอร้องที่เห็นแก่ตัว ฮึก แต่แก แกคนเดียวเท่านั้นที่ช่วยไลลาได้” เฟรยาร้องไห้อีกครั้ง เธอกำลังยืนรอคนขับรถที่บ้านมารับไปโรงพยาบาล และเพราะรู้อาการของน้องสาวคนเล็กของตัวเองดี เธอจึงพยายามวิ่งตามหาเฌอแตมไปทั่วโรงเรียน


“หมายความว่ายังไง”


“ไลลาหัวใจหยุดเต้น ต้องเข้ารับการผ่าตัดด่วน แต่ว่า แต่ว่าโรงพยาบาลสำรองเลือดไม่ทัน เลือดไลลาหายากมากแกก็รู้ใช่ไหม แล้วแก แกเป็นคนเดียวที่ช่วยน้องฉันได้ในตอนนี้”


“เข้าใจแล้ว”


หลังจากฟังเรื่องราวจนจบ เฌอแตมตอบรับทันทีอย่างไม่ลังเล เธอรู้เรื่องอาการป่วยของน้องสาวเฟรยาดีอยู่แล้ว ไลลาเป็นโรคหัวใจตั้งแต่กำเนิด ปัจจุบันอายุเจ็ดขวบแล้ว และที่สำคัญคือเด็กคนนั้นมีเลือดกรุ๊ปเดียวกับเธอ


นั่นคือ AB-Rh Negative


หรือเรียกอีกอย่างว่าเลือดแพนด้า



[บทบรรยาย เฌอแตม]

@โรงพยาบาล H


Rrr…


เสียงเรียกเข้าดังจากกระเป๋าเสื้อนักเรียน ฉันหยิบมันออกมากดรับสายโดยที่ยังนอนหลับตานิ่งบนเตียงพยาบาล แขนข้างที่ถูกเข็มเจาะเพื่อถ่ายเลือดวางราบบนที่นอน ฝ่ามือบีบลูกยางเบาๆ แล้วคลายออก


“ฮัลโหล”


[นางฟ้าตัวน้อยของพี่ชายยย] เสียงหวานน่าขนลุกจากปลายสายทำฉันกรอกตาอย่างเหนื่อยใจ


“อะไรอีกล่ะพี่ ถ้าจะโทรมาโรคจิตใส่ก็วางไปเลยนะ ฉันไม่ว่าง”


[โหย เย็นชากับพี่อีกแล้วนะหนูเฌอ] ‘พี่ฌอนทำเสียงกระเง้ากระงอดใส่ บอกไปจะเชื่อไหมว่าผู้ชายปลายสายที่อายุมากกว่าฉันถึงสองปีคนนี้คือพี่ชายแท้ๆ ของฉันน่ะ


“วางนะ”


[เฮ้ยเดี๋ยวๆ อย่าใจร้ายกับพี่ชายนักสิคะ ใจพี่บอบบางมากนะไม่รู้เหรอ]


“ลีลาอ่ะ จะวางแล้ว” ฉันตัดบทอย่างรำคาญ


[โอเคๆ พูดแล้วๆ] พี่ฌอนทำเสียงจิ๊จ๊ะแล้วพูดต่อ [พ่อแม่ให้โทรตาม รีบกลับมาตอนนี้เลยนะ]


ฉันเหลือบมองนาฬิกาฝาพนัง ตอนนี้สามโมงเย็นแล้ว ทำไมพ่อกับแม่กลับมาเร็วจัง “ตอนนี้เลยเหรอ ไม่ใช่ห้าโมงเย็นหรือไง”


[ไม่ๆ วันนี้พ่อกลับบ้านเร็วก็เลยเปลี่ยนเวลาน่ะสิ แล้วตอนนี้หนูเฌออยู่ไหน ให้พี่ชายไปรับไหมครับคนดี] ฉันเบ้หน้าใส่น้ำเสียงชวนขนลุกของปลายสาย


“ไม่จำเป็นค่ะ อีกครึ่งชั่วโมงถึง”


ฉันตัดสายแล้วเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าเสื้อนักเรียนเช่นเดิม เป็นจังหวะเดียวกับคุณพยาบาลเดินเข้ามาในห้องพอดี เธอถอดเข็มที่แขนออกให้ฉันแล้วแปะสำลีให้โดยไม่ลืมยื่นยาบำรุงเลือดให้พร้อมน้ำดื่ม หลังจากรับมาทานเสร็จฉันก็ลุกขึ้นนั่งเพื่อเตรียมตัวกลับ คุณพยาบาลรีบเดินเข้ามาจับแขนฉันทันที


“คุณจะกลับแล้วเหรอคะ ดิฉันคิดว่าคุณควรจะนอนพักสักครึ่งชั่วโมงก่อนนะคะ เลือดที่เรารับจากคุณมาจัดอยู่ในปริมาณที่มากพอสมควร อาจส่งผลให้มีอาการเวียนหัวหน้ามืดได้นะ คุณควรจะนอนพักสักหน่อยนะคะ”


“ฉันไม่เป็นไรค่ะ พอดีมีธุระต่อ ไม่ต้องนอนพักหรอกค่ะ”


ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้นะว่าควรปฏิบัติตัวอย่างไรหลังบริจาคเลือดเสร็จ ฉันเคยบริจาคเลือดมาแล้วหลายครั้งนับตั้งแต่อายุครบสิบแปดปีเต็มมาน่ะ ด้วยเพราะกรุ๊ปเลือดของฉันหายากมาก เรียกได้ว่า 0.3% ของประชากรไทยเลยก็ว่าได้ กรุ๊ปเลือดของฉันจึงค่อนข้างขาดแคลนในสภากาชาด ครั้งนี้ก็เช่นกัน ฉันมาที่นี่เพื่อให้เลือดกับไลลาน้องสาวของยัยเฟรย์เพื่อนรัก


“คุณแน่ใจนะคะว่าไม่เป็นอะไรจริงๆ สีหน้าคุณยังซีดอยู่เลย”


“ฉันไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ” ฉันคว้ากระเป๋านักเรียนขึ้นสะพายแล้วส่งยิ้มให้คุณพยาบาล “ขอตัวนะคะ”


ความจริงจะพูดว่าไม่เป็นอะไรเลยก็คงไม่ถูก ฉันมีอาการเวียนหัวอยู่นิดหน่อย แต่ไม่ได้เป็นอะไรมากเลยไม่อยากนอนพัก อีกอย่างคือต้องรีบกลับบ้านด้วย ไม่อยากให้พ่อกับแม่ต้องรอนาน


“โทรตามโลกิหรือยังเฟรย์ ทำไมพี่เรายังไม่มาอีกนะ”


ฉันเดินมาตามทางเดินของโรงพยาบาล ตั้งใจจะมาบอกลาเฟรย์ที่นั่งรอฟังอาการของน้องสาวอยู่หน้าห้องผ่าตัดกับคุณป้า เสียงพูดคุยของทั้งคู่ดังเข้ามาในระยะการได้ยิน


“เฟรย์โทรตามแล้วค่ะ เมื่อคืนพี่คงดื่มหนักอีกแล้วแน่ๆ ป่านนี้เพิ่งจะตื่นเองมั้งคะ”


“เฮ้อ ให้มันได้อย่างนี้สิลูกชายฉัน”


ฉันเดินมาถึงหน้าห้องผ่าตัดเป็นจังหวะที่เฟรย์หันมาเห็นพอดี ยัยนั่นรีบวิ่งเข้ามาหาด้วยสีหน้าห่วงใย คุณป้าก็เช่นกัน ท่านเข้ามาจับเนื้อจับตัวฉันก่อนจะหยุดลงที่สำลีตรงช่วงแขน


“เจ็บไหมลูก ป้าไม่รู้จะขอบคุณหนูยังไงดีเลย ครอบครัวเราเป็นหนี้บุญคุณหนูครั้งใหญ่จริงๆ หนูเฌอ”


“โธ่ อย่าพูดอย่างนั้นเลยค่ะคุณป้า หนูเต็มใจและดีใจมากนะคะที่เลือดของหนูสามารถช่วยไลลาได้” ฉันกุมมือคุณป้าแล้วยิ้มให้


“แล้วนี่ทำไมแกถึงออกมาก่อนเวลาล่ะ ไม่นอนพักก่อนเหรอ”


“อ้อ พอดีฉันต้องรีบกลับบ้านน่ะ”


“อ้าว ทำไมต้องรีบขนาดนี้ แกเพิ่งเสียเลือดไปตั้งเยอะนะเฌอ” เฟรย์เงียบไปแล้วขมวดคิ้วพูดต่อ “หรือว่าแกไม่ได้บอกคุณพ่อคุณแม่เรื่องที่มาให้เลือดกับไลลาน่ะ”


“ฉันไม่อยากให้พ่อแม่เป็นห่วงน่ะสิ ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวกลับไปค่อยบอกก็ได้”


“โอ้ยแกเนี่ย ชอบทำให้ห่วงตลอดเลย งั้นเดี๋ยวฉันไปส่ง” เฟรย์ทำท่าจะเดินกลับไปหยิบกระเป๋าแต่ฉันคว้าแขนมันไว้


“ไม่ต้องๆ แกอยู่นี่เป็นเพื่อนคุณป้าแหละ ฉันกลับเองได้น่า แค่เดินลงไปโบกแท็กซี่ก็ถึงบ้านฉันละ”


“แต่ว่า” ยัยนั่นทำหน้าลำบากใจทันที


“เออน่า เชื่อฉันสิ ฉันสตรองจะตาย” ฉันยิ้มให้เพื่อนรักคลายความกังวล “เดี๋ยวกลับถึงบ้านแล้วจะรีบไลน์บอก โอเคป่ะ”


“อือๆ ก็ได้ เฌอ ฉันขอบใจแกมากจริงๆ นะ” อยู่ๆ ยัยเพื่อนรักก็ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ แถมยังดึงฉันเข้าไปกอดแน่น ปกติเราไม่ค่อยได้ทำอะไรแบบนี้กันหรอกนะ แอบขนลุกหน่อยๆ แฮะ


“แกทำฉันขนลุกนะยัยบ้า ปล่อยเลยๆ” ฉันผลักหน้าสวยๆ ของเฟรย์ออกแล้วอมยิ้ม “ไม่ต้องคิดมากหรอก เข้าใจป่ะ ฉันไปแล้ว”


ฉันสวัสดีลาคุณป้าแล้วโบกมือให้เฟรย์ก่อนเดินแยกออกมา พอเดินมาถึงบันไดทางลงอาคารจู่ๆ อาการเวียนหัวแล่นวาบเข้ามา ฉันค้ำมือจับราวบันไดแน่นขณะให้อีกมือคลึงขมับเบาๆ ภาพตรงหน้าพร่าเบลอชั่วขณะ สายตาพร่ามัวก้มมองใครบางคนที่กำลังเดินขึ้นบันไดสวนขึ้นมา ภาพของเขาลางเลือนแล้วหมุนเคว้งก่อนจะดับวูบ


พรึ่บ!


ชั่วขณะนั้นฉันรู้สึกว่าร่างกายตัวเองโงนเงนก่อนจะเซไปด้านหน้าตามแรงโน้มถ่วงของโลก ฉันหลับตาแน่นคิดว่าต้องตกบันไดแน่ๆ แต่เปล่าเลย ร่างกายของฉันกลับถูกวงแขนของใครบางคนรับเอาไว้ สองมือของฉันวางทาบทับลงบนไหล่หนา ใบหน้าซบลงบนไหล่ของคนที่อยู่ต่ำกว่า กลิ่นน้ำหอมของผู้ชายช่วยเรียกสติให้กลับมาอีกครั้ง ก่อนจะตามมาด้วยสัมผัสอบอุ่นและลมหายใจกรุ่นร้อนเป่ารดข้างแก้มจนฉันขนลุกไปทั่วร่าง


“สาวมอปลายงั้นเหรอ

 

#TO BE CONTINUED
อย่าลืมแอดแฟน กดโหวตหัวใจ
คอมเม้นท์ให้ด้วยนะคะ


TALK
เปิดเผยที่มาของชื่อที่รุ่นพี่เรียกยัยเฌอแปลกๆ ตอนบทนำค่ะ
มันคือโมเม้นยามแรกพบสบตาของทั้งคู่เองค่าาา 
แอบอิจเบาๆ เราอยากอยู่ในอ้อมกอดรุ่นพี่บ้าง 5555

#พี่โลกิ

#วางจำหน่าย Ebook แล้วค่ะ

สั่งซื้อ Ebook ได้ที่

#MEB >> https://goo.gl/5yR8zh

#Ookbee >> https://goo.gl/ci66LN

หรือค้นหา พันเก้า ในแอพ Ebook ได้เลยค่ะ

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 207 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

907 ความคิดเห็น

  1. #404 MBKY;LH (@withmbky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:37
    สายเลือดแพนด้า ?
    #404
    0
  2. #351 nuchnapa_ss (@byuntaengoo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 09:22
    เจอกันมาก่อนนี่เอง
    #351
    0
  3. #75 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 01:24
    รุ่นพี่เจอแล้ว
    #75
    0
  4. #65 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 15:16
    แล้วน่ารักไหมล่ะพี่โลกิ><
    #65
    0
  5. #48 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 13:54

    โลแชอบเฌอแตมตั้งแต่ตอนนั้นเลยเหรอ

    #48
    0
  6. วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 09:35

    อย่าบอกจะว้าโลกิชอบเฌอตั้งแต่ตอนนี้อ่ะ ว้าววว

    #27
    0
  7. #26 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 23:51
    เท่จัง 😎 เลือดแพนด้า 🐼
    #26
    0
  8. #24 0823052738 (@0823052738) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 21:35

    เรื่องเปนแบบนี้นี่เอง

    #24
    0
  9. #23 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 19:06
    ต่อๆๆไรท์อยากมาก
    #23
    0
  10. #20 (@pankaow) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 18:38

    อัพแล้วค่าาา อ่านแล้วขอคอมเม้นด้วยนะคะ

    #20
    0
  11. วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 12:25

    ต่อเร็วๆ นร้าาา

    #18
    0
  12. #17 0823052738 (@0823052738) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 12:18

    รรอคะสนุกมากๆเลยน่าตืดตาม

    #17
    0
  13. #16 pond30756 (@pond30756) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 10:08
    สนุกมาค่ะ
    #16
    1
    • #16-1 pond30756 (@pond30756) (จากตอนที่ 3)
      4 สิงหาคม 2561 / 10:08
      มากค่ะ
      #16-1
  14. #15 aomnakorn9 (@aomnakorn9) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 07:17

    รอค่ะไรท์

    #15
    0
  15. #14 mini_tigereyes (@mini_chii) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 19:42
    นุงลิซของพี่
    #14
    0