[END]BRO #Villain รุ่นพี่วายร้าย! [Ebook]

ตอนที่ 26 : Villain 22 ► คนป่วย [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 210 ครั้ง
    6 มี.ค. 62





Villai22

[คนป่วย]


“หายป่วยแล้วเหรอยัยเฌอ หยุดเรียนไปหลายวันเลยนะ ฉันเป็นห่วงแทบแย่แน่ะ” ยัยเฟรย์นั่งลงด้านข้างฉันที่กำลังนั่งรอเข้าเรียนหน้าตึกคณะ แสงเหนือเดินตามมานั่งด้วยอีกคน เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยิ้มทักทายเท่านั้น


พวกเราสามคนนั่งคุยกันเรื่องจิปาถะได้สักพัก เสียงวี๊ดว้ายของนักศึกษาหญิงก็ดังขึ้นเบาๆ พอหันมองก็พบกับพี่ฌอนและพี่โตที่กำลังเดินมาทางนี้ ฉันขมวดคิ้วนิดๆ สายตามันเหลือบมองหาใครอีกคนด้วยความลืมตัว


“องค์หญิงน้อยของพี่~เป็นยังไงบ้าง~พี่บอกให้หยุดพักอีกวันก็ไม่เชื่อ ชอบทำให้พี่ชายเป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย ไหนดูสิหายหรือยังน้า~” พี่ฌอนมาถึงก็บ่นเลย เขานั่งลงเก้าอี้เดียวกับฉันแถมยังพาดแขนกอดไหล่ฉันซะแนบแน่นเลยด้วย ต่อมซิสค่อนกำเริบอีกแล้วหรือไงเนี่ย!


“ปล่อยน่าพี่ฌอน ทำอะไรหัดอายสายตาคนอื่นบ้างสิ พี่ป๊อปในหมู่สาวๆ มากเลยนะ ช่วยทำตัวให้มันน่าป๊อปหน่อยได้ไหม”


“ไอ้นี่มันป๊อปในเรื่องปัญญาอ่อนอยู่แล้ว เฌอไม่รู้เหรอ”


“โหยไอ้โต เงียบปากไปเลยมึง วันนี้กูอุตส่าห์อารมณ์ดีที่ไม่มีมารพจญแล้วเชียวนะ ชิ!” พี่ฌอนนั่งท้าวคางทำหน้ามุ่ย ก่อนส่งสายตาไปทางแสงเหนืออย่างไม่ชอบใจ “มึงอีกแล้วเหรอไอ้หัวเทา ตามติดน้องกูจริงๆ เลยนะ”


“อะไรเนี่ยพี่ฌอน มาพาลใส่เหนือทำไมหะ! นิสัยไม่ดีจริงๆ”


“เอ่อ... ว่าแต่พี่ชายไปไหนเหรอคะ พี่ไรม์ก็ด้วย ปกติเห็นพวกพี่ๆ ไปไหนด้วยกันตลอด” ยัยเฟรย์ถามในสิ่งที่ฉันก็อยากจะรู้ ฉันแอบเหลือบตามองพี่ฌอนอย่างรอฟังคำตอบ แต่ถูกสายตารู้ทันของพี่โตดักคอเอาไว้จึงรีบเสสายตาหนี อะไรง่ะ... ทำไมพี่โตต้องทำสายตาแบบนั้นด้วย?


“ไอ้ไรม์เพิ่งแยกตัวไปเมื่อกี้ ส่วนไอ้โลกิวันนี้มันหยุด” พี่โตตอบลอยๆ แต่ตานี่ปรายมองฉันไม่ยอมละเลยนะ


“วันนี้พี่ถึงอารมณ์ดีไง ไม่มีไอ้เวรนั่นมาคอยเป็นมารพจญ” พี่ฌอนยักยิ้มเล็กๆ แล้วพูดต่อ “จะว่าไปก็แปลกนะ ปกติไอ้โลกิมันระวังตัวดีอย่างกับอะไร ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นแม่งป่วยสักที วันนี้เสือกเป็นหวัดซะได้”


“แค่กๆ!” ฉันที่กำลังดูดน้ำสตรอว์เบอร์รี่ปั่นถึงกับสำลักหน้าแดง พี่ฌอนทำตาลีตาเหลือกลูบหลังฉันหย็อยๆ


“อ๊ากๆ เป็นอะไรไหมเฌอ! ค่อยๆ กินสิ พี่ตกใจหมด”


“มะ ไม่เป็นไร แค่กๆ ดะ เดี๋ยวเฌอขอตัวไปซื้อน้ำเปล่าก่อนนะ” ว่าจบก็รีบลุกขึ้นแล้วเดินออกมาจากกลุ่ม พี่ฌอนตะโกนตามหลังมาแต่ฉันไม่ได้สนใจฟัง ในหัวนึกถึงแต่เรื่องที่โลกิเป็นหวัด... นี่เขาไม่สบายหรอกเหรอ... ติดหวัดจากฉันจนได้สินะ...


“เอ้า...”


“เอ๊ะ...?” ฉันชะงักเท้าแล้วหันมองเจ้าของฝ่ามือที่ยื่นบางอย่างมาดักหน้าฉันเอาไว้ เป็นพี่โตที่เดินตามมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เขาทำหน้ายุ่งๆ ก่อนจะยัดสิ่งนั้นใส่มือฉัน “อะ... อะไรเหรอคะ?”


“คีย์การ์ดคอนโดไอ้โลกิ”


“เอ๊ะ... ทะ ทำไม?” ฉันงงไปหมดแล้ว


“เป็นห่วงมันไม่ใช่หรือไง ถ้าห่วงนักก็ไปดูใจมันเองเลย” ฉันเบิกตามองพี่โตอย่างพูดไม่ออก จริงอยู่ที่ฉันเป็นห่วงโลกิ เพราะฉันคือต้นเหตุทำให้เขาต้องป่วย แต่... ทำไมพี่โตรู้ล่ะ?


“เอ่อ... เฌอไม่ได้...”


“ไม่ต้องปิดบังพี่หรอก คิดว่าเรื่องคืนนั้นพี่ไม่เห็นหรือไง” จู่ๆ ฉันก็หน้าร้อนวูบขึ้นมา พี่โตพูดถึงเรื่องคืนนั้นในห้องพี่ฌอนสินะ... “เมื่อวานตอนไอ้ฌอนบ่นเรื่องที่เฌอป่วยนอนซมอยู่บ้านคนเดียว จู่ๆ ไอ้โลกิก็วิ่งพรวดออกจากคลาสไปเลย แถมวันต่อมายังเป็นหวัดอีก คิดว่าเรื่องแค่นี้พี่จะเดาไม่ออกเหรอว่าเมื่อวานมันไปไหนและไปหาใครมา?”


“ระ เรื่องนั้น... มันไม่มีอะไรนะคะ” ฉันปฏิเสธเสียงเบา รู้สึกเหมือนเด็กทำความผิดแล้วโดนจับได้ยังไงก็ไม่รู้


“ไม่ต้องรีบตอบพี่ทั้งที่ยังตอบใจตัวเองไม่ได้หรอกนะเฌอ”


ฉันเงยหน้าสบตากับพี่โตที่มองมาด้วยสายตาอ่อนโยน ยอมรับตรงๆ เลยว่าสำหรับฉันแล้วพี่โตช่างเป็นพี่ชายที่แสนดีมากๆ ทั้งอบอุ่นและอ่อนโยนแถมยังพึ่งพาได้มาตั้งแต่เด็กๆ แตกต่างจากพี่ชายไม่เอาไหนของฉันสุดๆ แต่ก็นะ... ถึงอย่างนั้นก็ใช่ว่าพี่ฌอนจะเป็นพี่ชายที่แย่หรอกนะ พี่ฌอนเองก็เป็นพี่ชายที่ดีเหมือนกัน และเขาก็รักน้องสาวอย่างฉันมากด้วย


“ยังไงก็ไปดูใจมันหน่อยแล้วกัน ไม่รู้ป่านนี้นอนเน่าตายคาห้องไปหรือยัง” พี่โตวางมือลงบนศีรษะฉันแล้วขยับยิ้มบาง “อ้อ ไม่ต้องกังวลเรื่องไอ้ฌอนนะ พี่ไม่บอกมันหรอก ปล่อยให้มันบื้อแบบนั้นต่อไปก็น่าสนุกดี”


อ่า... ทำไมฉันเห็นเขาปีศาจงอกออกมาจากผมของพี่โตล่ะ?

 

@คอนโด K


ในที่สุดฉันก็มาถึงที่นี่จนได้... ยืนชังใจสักพักฉันก็ใช้คีย์การ์ดเปิดประตูเข้ามาในคอนโดโลกิอย่างถือวิสาสะ ความจริงก่อนหน้านี้ฉันส่งข้อความหาเขาแล้ว ถามว่าเขาเป็นยังไงบ้าง แต่เขาไม่ตอบกลับมาเลย นั่นยิ่งทำให้ฉันว้าวุ่นใจ สุดท้ายก็มาโผล่ที่นี่แบบนี้ไง


อ่า... นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันเข้ามาในห้องโลกิ แต่มันกลับตื่นเต้นกว่าครั้งแรกซะอีก ก็เล่นมาแบบไม่บอกกล่าวเจ้าของห้องเลยนี่ ฉันหรี่ตามองฝ่าความมืดสลัวภายในห้องรับแขก เงียบสงัดขนาดนี้แสดงว่ายังนอนอยู่ในห้องนอนสินะ...


กริ๊ก...


เสียงหมุนลูกบิดทำฉันใจเต้นระทึก ความเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศลอยมาปะทะใบหน้าเป็นสัมผัสแรก ขนกายลุกชันด้วยความหนาวเย็น นี่เขาไม่สบายอยู่ไม่ใช่หรือไง ทำไมถึงเปิดแอร์ต่ำขนาดนี้นะ ฉันมองหารีโมตแอร์เพื่อปรับอุณหภูมิห้องให้สูงขึ้น ก่อนเบนสายตาไปทางเตียงนอนขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ใจกลางห้อง


“รุ่นพี่...” ฉันเม้มริมฝีปากนิดๆ ขณะเดินเข้าหาร่างสูงภายใต้ผ้านวมผืนหนา จนระยะเอื้อมมือสัมผัสจึงเรียกเขาใหม่ “พะ พี่โลกิ...”


“...” ความเงียบคือสิ่งตอบกลับ คราวนี้ฉันลองเอื้อมมือไปแตะผ้านวมหนาแล้วเขย่าเบาๆ ก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่อถูกฝ่ามือกรุ่นร้อนคว้าจับข้อมือแล้วดึงเบาๆ จนร่างทั้งร่างเซล้มไปทับเขาบนที่นอน


“อ๊ะ... พี่... พี่โลกิ?” ฉันขมวดคิ้วนิดๆ เมื่อเงยหน้ามองเจ้าของร่างแกร่งใต้ร่างตัวเองแล้วพบว่าใบหน้าหล่อเหลาอยู่ใกล้กันเพียงคืบ ริมฝีปากหนาขยับยิ้มพราย แม้จะดูอ่อนแรงแต่ก็ยังคงความเจ้าเล่ห์


“จะลักหลับพี่หรือไงคะ หื้อ?” 



วงแขนแกร่งตวัดกอดเอวฉันแน่น กลายเป็นว่าตอนนี้ฉันนั่งคร่อมทับอยู่บนตักของโลกิที่กำลังนั่งพิงหัวเตียงอยู่ แสงไฟสีอ่อนจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องใบหน้าหล่อร้ายที่ดูอิดโรยนิดๆ ไอร้อนจากร่างแกร่งแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูจนฉันรู้สึกร้อนไปด้วย จากตอนแรกตั้งใจว่าจะโวยวายใส่เป็นต้องพับเก็บแล้วเปลี่ยนเป็นสอดฝ่ามือเล็กทาบทับหน้าผากเขาแทนเพื่อวัดไข้


“ตัวร้อนจี๋เลย... นี่ทานข้าวทานยาหรือยังคะ?” ฉันถามเสียงดุ ลืมไปเลยว่าตอนนี้ตัวเองกำลังอยู่ในท่าทางล่อแหลมแค่ไหน “เงียบแบบนี้แสดงว่ายังสินะ ให้ตายสิ เมื่อวานใครกันนะที่บ่นว่าเฌอป่วยแล้วไม่บอก ทั้งที่ตัวเองก็เหมือนกันแท้ๆ”


ไม่รู้ทำไมฉันถึงพูดอะไรแบบนั้นออกไป เหมือนว่าใจมันคิดยังไงก็พูดออกไปหมดเลย โลกิขยับยิ้มบาง ดวงตาคมเข้มทอประกายสดใส แม้จมูกจะแดงมากเพราะโดนหวัดเล่นงานอยู่ก็เถอะ


“พี่ขอโทษ... แค่ไม่อยากให้เฌอเป็นห่วงก็เลยไม่ได้บอก”


“เห็นไหมล่ะคะ เฌอก็คิดแบบนี้เหมือนกันแหละ” ฉันถอนใจแรงๆ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังนั่งคร่อมโลกิอยู่ แถมเขายังกอดเอวฉันซะแนบแน่นเลยด้วย “เอ่อ... ปละ ปล่อยได้แล้วมั้งคะ เฌอร้อนนะ...”


“หื้อ... ไม่ปล่อยได้ไหม อยากอยู่แบบนี้นานๆ เลย” วงแขนแกร่งกระชับกอดแถมยังโน้มใบหน้าหล่อๆ มาซบไหล่ฉันด้วย นี่มันใกล้ชิดเกินไปแล้ว...


“มะ ไม่ได้ค่ะ พี่ต้องทานข้าวทานยานะ ปละ ปล่อยสิคะ เดี๋ยวเฌอไปเตรียมให้” ฉันพยายามแกะมือหนาออกจากเอวตัวเองสุดฤทธิ์ แต่เหมือนเจ้าตัวจะไม่ยอมให้ความร่วมมือเลย “พี่โลกิ... ถ้าไม่ปล่อยเฌอกลับนะ”


“...” คราวนี้ได้ผล โลกิยอมคลายมือออกอย่างอ้อยอิ่ง เขาผละหน้าออกจากไหล่ฉัน ทำแก้มป่องใส่เป็นเด็กๆ ถูกขัดใจ ฉันถอยตัวลงมายืนบนพื้นข้างเตียงแล้วก้มหน้ามองคนบนเตียงอย่างพยายามกลั้นยิ้ม ไม่รู้ทำไมถึงมองว่าผู้ชายตัวโตคนนี้น่ารักไปได้ 



สิบนาทีต่อมาฉันกลับเข้ามาในห้องพร้อมถาดข้าวต้มและยา โลกิเปิดไฟในห้องแล้ว ทำให้ฉันได้เห็นสภาพของเขาชัดๆ ภาพของผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตรดูเหนื่อยอ่อน ดวงตาคมเข้มอิดโรย ปลายจมูกโด่งเรื่อแดงนิดๆ นี่เขาเป็นหวัดหนักเลยนี่นา...


“ไปหาหมอไหมคะ อาการพี่ดูไม่ค่อยดีเลยนะ” ฉันวางถาดข้าวต้มลงบนโต๊ะหัวเตียงแล้วนั่งลงบนที่นอนด้านข้างเขา โลกิยังคงจ้องหน้าฉันนิ่งตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว เหมือนเขากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ “เฌอขับรถพาไปหาหมอได้นะคะ ถึงจะยังไม่มีใบขับขี่ก็เถอะ”


“...ดีใจนะ”


“คะ?” คิ้วสวยขมวดนิดๆ พลางสบตากับดวงตาคม เมื่อกี้โลกิพึมพำเบามากจนฟังแทบไม่ได้ยิน


“พี่ดีใจนะที่เฌออยู่ตรงนี้”


“...”


“พี่รักเฌอจริงๆ นะ”


อ่า... ขี้โกง... เล่นบอกรักกันตรงๆ แบบนี้อีกแล้ว...


ฝ่ามือกรุ่นร้อนสัมผัสข้างแก้มฉันแผ่วเบา เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆ เป่ารดข้างแก้ม ริมฝีปากหนากำลังจะสัมผัสริมฝีปากฉันอีกเพียงเสี้ยววินาทีเดียวก่อนจะหยุดนิ่งอยู่อย่างนั้น ฉันเม้มปากเล็กน้อย สองตาจ้องมองดวงตาคม


“อยากจูบจัง... แต่ถ้าเฌอติดหวัดพี่อีกรอบมันคงไม่ดีแน่ๆ”


“น่ะ... นั่นสิ...” ฉันผละออกห่างจากโลกิด้วยสีหน้าที่บรรยายไม่ถูก มันทั้งรู้สึกอายและเสียดายในคราเดียวกัน


ให้ตายสิ... นี่ฉันเสียดายจูบเขาขนาดนี้เลยเหรอ?!



หลังจากโลกิทานข้าวทานยาเสร็จ ฉันก็ช่วยเช็ดตัวให้เขา แม้จะใช้เวลานานมากเพราะมัวแต่เขินอายจนตัวจะระเบิดตาย แต่สุดท้ายมันก็ผ่านไปอย่างยากลำบาก ฉันอยู่เฝ้าไข้จนเขาหลับไปถึงได้กลับออกมา


พอมาถึงบ้านก็พบว่ามีผู้ชายหน้ายักษ์กำลังยืนท้าวสะเอวรออยู่ พี่ฌอนแทบจะพ่นไฟใส่ฉันที่จู่ๆ ก็หายตัวไป เพราะโทรศัพท์ฉันแบตหมด แถมวันนี้ไม่มีงานที่คาเฟ่ โดยปกติแล้วฉันควรกลับบ้าน แต่นี่เล่นหายไปหลายชั่วโมงแล้วกลับมาอีกทีสามทุ่มกว่า พี่ฌอนเลยคลั่งอย่างที่เห็น


“ไปไหนมาอ่ะเฌอ ตอบพี่มาดีๆ เลยนะ รู้ไหมว่าห่วงแค่ไหน โทรไปถามกับเฟรย์ก็บอกว่าไม่รู้ ที่คาเฟ่ก็ไม่ได้ไป ทำไมเดี๋ยวนี้ทำตัวเหลวไหลแบบนี้หะ” นั่นเป็นคำบ่นยาวเหยียดยิ่งกว่าแม่บ่นฉันเสียอีก ฉันถอนใจเดินขึ้นห้องโดยมีพี่ฌอนเดินตามมาอย่างไม่ลดละ ฉันจึงปิดประตูใส่หน้าเขา แต่เขาเอามือดันไว้ซะก่อน หน้าตาหล่อๆ ขึงขังเอาเรื่อง


“พอเถอะน่าพี่ฌอน เฌอโตแล้วนะ เลิกควบคุมเฌอสักที มันน่ารำคาญ”


กึก...


ฉันเห็นพี่ชายตัวเองชะงักไปจึงเงยหน้าขึ้นมอง แววตาเจ็บปวดฉายชัดออกมาจนฉันรู้สึกผิด เขาปล่อยมือออกจากบานประตูแล้วหันหลังเดินลงบันไดไปโดยทิ้งคำพูดประโยคสุดท้ายเอาไว้


“พี่ขอโทษแล้วกันที่ทำตัวน่ารำคาญ”



TO BE CONTINUED
เริ่มอัพพี่ไรม์คนแบดแล้วนะคะ
ฝากติดตามพี่ไรม์ด้วยค่าาา
อย่าลืมแอดแฟน กดโหวตหัวใจ
คอมเม้นท์ให้ด้วยนะคะ

TALK

โอ้ยยย! ในขณะที่พี่โลกิมัวแต่หวานลืมป่วย

ในส่วนของพี่ฌอนนั้นก็มีความงอนและน้อยใจน้องระดับสิบค่าาา

เอ็นดูทั้งคู่มากพูดเลย 555

#พี่โลกิ

#วางจำหน่าย E-Book แล้วนะคะ

สั่งซื้อ Ebook ได้ที่

#MEB >> https://goo.gl/5yR8zh

#Ookbee >> https://goo.gl/ci66LN

หรือค้นหา พันเก้า ในแอพ Ebook ได้เลยค่ะ

ขอบคุณสำหรับการติดตามสนับสนุนค่ะ

รักกันต้องไม่เงานะคะ คอมเม้นท์คนละ 1 เม้นท์ด้วยจ้า

________________
LIKE PAGE "พันเก้า" 
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 210 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

907 ความคิดเห็น

  1. #884 Twnns__ (@Twnns__) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 01:11
    สงสารพี่ฌอนทุกตอนเลย เห้อออ
    #884
    0
  2. #748 เฮ้ยยยหลงเลย (@0614626364) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:36
    โธ...พี่ณอนมาโอ๋ๆนะ
    #748
    0
  3. #701 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:10
    โอ๋ๆๆๆๆ นะพี่ฌอนนะ
    #701
    0
  4. #683 Ployly4787 (@Ployly4787) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:30
    สงสารพี่ฌอณ
    #683
    0
  5. #682 YLLK (@YLLK) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:56
    ว่าอย่าพี่แบบนั้นสิ เค้าหวังดีนา
    #682
    0
  6. #681 porr1998 (@porr1998) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:27
    สงสารพี่ฌอนเด็ดก้านมะยมรอ
    #681
    0
  7. #680 suebyoo6935 (@suebyoo6935) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:37

    ้เฌออ่าาาาาาพูดแรงเกินไปล้าวววว

    #680
    0
  8. #679 Juno_e (@juno_e) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:57
    พี่ณอนถึงพี่จะเป็นซิสค่อนแต่น้องก็ส่งสารพี่นะะะะ
    #679
    0
  9. #678 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:18

    เฌอรีบลงไปขอโทษพี่ฌอนเร็วน้อยใจแล้วหล่ะนั้น

    #678
    0
  10. #677 blueberrystory (@blueberrystory) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:32
    สงสารพี่ฌอน พี่เค้าห่วงนะเฌอ
    #677
    0
  11. #676 Chakook (@Chakook) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:29

    แงงงณอนคงต้องมีคนง้อแล้วละ

    #676
    0
  12. #675 chanchapaiw (@chanchapaiw) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:12
    ถ้ามีพี่งี้จะหวงจนแม่งมีเมียไม่ได้เลย..
    #675
    0
  13. #674 M.Cheshire (@HydrangeaDevil) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:26
    งื้ออออ เฌอโดนพี่ฌอนงอนแล้ววว
    #674
    0
  14. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:25

    นุ้งเฌอใจร้ายกับพี่ฌอนไปแล้ว

    #673
    0
  15. #672 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:05
    พี่ฌอนงอนแล้ว
    #672
    0
  16. #671 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:42
    โดนงอนแล้ว
    #671
    0
  17. วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:37

    งุ้ย้ยยยยยยย

    #670
    0
  18. #669 LS_VJK957 (@1995D) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 23:24
    พี่โตคือประธานเรือ5555555
    #669
    0
  19. #668 suebyoo6935 (@suebyoo6935) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 22:34

    กรี๊ดใส่หมอนแป๊บนะ!!!

    #668
    0
  20. #666 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 21:53

    โลกิป่วยอยู่นะยังมีคำถามแบบกวนๆออกมาอีก

    #666
    0
  21. #665 M.Cheshire (@HydrangeaDevil) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 20:03

    งื้อออออ ขนาดป่วยอยู่นะเนี่ย
    #665
    0
  22. วันที่ 30 มกราคม 2562 / 16:09

    ถ้ิาเฌอทำจริงพี่โลกิจะยอมหรือเปล่าล่ะคะ อิอิ

    #664
    0
  23. #663 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 15:59
    ป่วยแต่ยังเจ้าเล่ห์นาจาาา
    #663
    0
  24. #662 porr1998 (@porr1998) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 15:45
    บ้าๆไไไไพไๆไไๆๆๆๆๆๆ
    #662
    0
  25. #661 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 15:44
    นี่ขนาดป่วยนะ
    #661
    0