[END]BRO #Villain รุ่นพี่วายร้าย! [Ebook]

ตอนที่ 24 : Villain 21 ► คำสารภาพแสนหวาน [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 254 ครั้ง
    6 มี.ค. 62





Villai21

[คำสารภาพแสนหวาน]


สุดท้ายฉันก็เข้ามาอยู่ในคอนโดของโลกิอย่างงงๆ ฉันปฏิเสธเขาแล้วนะ แต่เขาไม่ฟังฉันเลย แถมยังดื้อดึงพามาที่นี่จนได้ นี่ถ้าพี่ฌอนรู้เข้าละก็... โลกิโดนฆ่าแน่ๆ


“อ่ะนี่ เสื้อช็อปพี่ เอาไปเปลี่ยนใส่ก่อนนะ โชคดีที่เปียกแค่เสื้อ” โลกิเดินออกมาจากห้องนอน เขายื่นเสื้อช็อปสีเลือดหมูตัวใหญ่ตัวใหม่ของเขาให้ฉัน ฉันมองมันเล็กน้อย กำลังชังใจว่าจะรับมาใส่ดีไหม “รับไปเถอะน่า ใส่เสื้อเปียกๆ นั่นนานๆ จะเป็นหวัดเอานะ ปอดยิ่งบวมๆ อยู่”


“อ๊ะ... รุ่นพี่!” ฉันยกสองแขนขึ้นป้องหน้าอกด้วยความตกใจ สองตาตวัดมองเขาอย่างเอาเรื่อง โลกิยิ้มขำแล้ววางเสื้อลงบนตักฉัน


“เปลี่ยนในห้องพี่ได้เลยนะ จะอาบน้ำสระผมเลยก็ได้ ตามสบาย เดี๋ยวพี่หาอะไรอุ่นๆ ให้ดื่ม” เขาว่าแล้วเดินอ้อมไปหลังเคาท์เตอร์ครัว คอนโดนี้ตกแต่งแบบบิ้วท์อินที่มีทั้งครัว ห้องนั่งเล่น โต๊ะอาหาร และยังมีเครื่องออกกำลังกายด้วย สมกับเป็นคอนโดของชายโสดอย่างโลกิจริงๆ


ฉันถือโอกาสอาบน้ำสระผมและแต่งตัวจนเสร็จ เสื้อช็อปของโลกิใหญ่เกินตัวฉันมากจริงๆ ชายเสื้อยาวปิดต้นขาฉันเลยทีเดียว หน้าฉันแดงนิดๆ เมื่อได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากเสื้อ มันเป็นกลิ่นประจำตัวของโลกิ พอมาใส่เสื้อเขาแบบนี้แล้วรู้สึกเหมือนโดนเจ้าของเสื้อโอบกอดตลอดเวลาเลย


อ่า... บ้าจริง ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ย!


ฉันส่ายหน้าไล่ความคิดบ้าบอของตัวเองแล้วเช็ดผมหมาดๆ ก่อนเดินออกจากห้องนอนเขา โลกิกำลังนั่งอยู่หน้าบาร์ในมือถือแก้วที่มีควันลอยกรุ่นๆ ดวงตาคมมองปราดมาที่ฉัน เขานิ่งไปชั่วครู่ก่อนขยับยิ้มบาง


“เอ่อ... มีไดร์ไหมคะ ฉันไม่ชอบเวลาผมเปียกน่ะ” จริงๆ ไม่ได้อยากได้ไดร์หรอก แต่เพราะโดนสายตาคมจับจ้องฉันเลยทำตัวไม่ถูก โลกิลุกเดินเข้าห้องนอนแล้วกลับออกมาพร้อมไดร์เป่าผม ฉันยื่นมือจะรับแต่เขาจับข้อมือฉันแล้วพาไปนั่งลงบนโซฟา แก้วนมอุ่นๆ ถูกยัดใส่มือ ฉันถือมันแล้วเงยมองเขางงๆ


“ดื่มซะ กำลังอุ่นๆ” เขาว่าแล้วก้มลงเสียบปลั๊กก่อนกดเปิดไดร์ ฉันกระพริบตาปริบๆ มองการกระทำทั้งหมดนั่นอย่างไม่เข้าใจ จนกระทั่งมือหนาจับผมฉันแผ่วเบาแล้วเริ่มไดร์ผมให้นั่นแหละ ฉันถึงได้สติ


“ดะ เดี๋ยวค่ะ ฉันไดร์เองได้ค่ะรุ่นพี่”


“พี่โลกิ”


“เอ๊ะ...”


“เรียกพี่โลกิสิคะ ถ้าเรียกรุ่นพี่อีกทีพี่จะไม่เตือนแล้วนะ” เขาปิดไดร์แล้วจ้องหน้าฉันจริงจัง ฉันเม้มปากนิดๆ ก้มหน้างุดดื่มนมต่อ เอาเถอะ อยากทำอะไรก็ทำเลย ฉันไม่ห้ามแล้วก็ได้


พอเห็นว่าฉันนั่งเงียบไม่หือไม่อืออะไร คนตัวสูงที่กำลังทำหน้าที่ไดร์ผมให้ฉันด้วยท่าทางชำนาญก็อมยิ้มพอใจ เวลาผ่านไปหลายนาที ภายในห้องมีเพียงเสียงไดร์ทำงาน จนผมฉันแห้งสนิทโลกิจึงกดปิดไดร์แล้วถอดปลั๊กออก เขาเดินอ้อมมาด้านหน้าฉันแล้วมองกันอย่างพินิจพิเคราะห์


“มีอะไรเหรอคะ” เพราะทนต่อสายตาคมไม่ไหวฉันจึงถามออกไป


“เปล่าค่ะ แค่กำลังคิดว่าตัวเองฝันอยู่หรือเปล่า”


“เอ๊ะ... หมายความว่ายังไงคะ?” คิ้วสวยขมวดงุนงงกว่าเดิม


“เอ่อ ไม่มีอะไร เฌอหิวหรือเปล่าคะ เดี๋ยวพี่ทำอะไรให้ทานไหม” เขาเปลี่ยนเรื่องแล้วเดินไปทางครัว ฉันสังเกตเห็นว่าใบหูของโลกิแดงหน่อยๆ ด้วย อะไรกันน่ะ...


“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะกลับเลย ฝนหยุดตกแล้วด้วย ถ้ากลับช้ากว่านี้พี่ฌอนคลั่งอีกแน่” เพิ่งสังเกตว่าฝนหยุดตกแล้ว แถมท้องฟ้าด้านนอกก็มืดแล้วด้วย นี่มันทุ่มกว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เวลาผ่านไปเร็วชะมัด


“โอเค ถ้างั้นพี่ไปส่ง”


“เอ่อ ไม่ต้องก็ได้ค่ะ รุ่นพี่... เอ่อ พี่จะได้ไม่ต้องขับรถไปมา” ฉันหลบตาคมแล้วเดินมาที่ประตู โลกิเดินตามมาด้วย


“พี่ไม่ปล่อยให้เฌอกลับคนเดียวหรอกนะ พี่จะไปส่ง ห้ามดื้อ”


อ่า... ที่ฉันพูดไปมันไม่เข้าหูเขาเลยสินะ ใครกันแน่ที่ดื้อ เฮ้อ...


 

วันต่อมาฉันก็เป็นหวัด... จนได้ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือพี่ฌอนที่อาการหนักกว่าฉันเสียอีก พอรู้ว่าฉันเป็นหวัดเขาก็แทบจะอุ้มฉันไปโรงพยาบาล ถ้าฉันไม่ห้ามไว้ซะก่อนป่านนี้คงได้นอนแอดมิทไปแล้ว ไม่รู้จะโอเว่อร์อะไรนัก มันก็แค่หวัดธรรมดาๆ เท่านั้นเอง


วันนี้ฉันอาการดีขึ้นจากเมื่อวานพอสมควร ไม่ค่อยปวดหัวและเริ่มหายใจคล่องขึ้น ฉันลงมาชั้นล่างเพื่อจะหาอะไรทาน ปกติพี่ฌอนจะซื้อข้าวต้มเตรียมไว้ให้ แต่สงสัยวันนี้คงรีบโต๊ะอาหารถึงได้ว่างเปล่าแบบนี้ ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันออกไปหาอะไรทานเองก็ได้ แค่หน้าปากซอยเอง


ฉันสวมแมสปิดปากและเสื้อคลุมเตรียมตัวจะออกจากบ้าน แต่ถูกเสียงออดดังขัดเสียก่อน พอเปิดประตูไปดูก็พบกับร่างสูงกำลังยืนชะเง้อมองอยู่หน้าประตูรั้วบ้าน ฉันขมวดคิ้วแปลกใจแต่ก็เดินไปเปิดประตูให้เขา


“พี่โลกิ? มาทำอะไรที่นี่คะ? วันนี้พี่มีเรียนไม่ใช่เหรอ?”


“อื้ม โดดน่ะ เพราะห่วงคนป่วยแถวนี้”


“เอ๋?”


“เห็นไอ้ฌอนมันพะว้าพะวงทั้งวันเอาแต่บ่นว่าเป็นห่วงองค์หญิงน้อย พี่เลยเพิ่งรู้ว่าเฌอเป็นหวัด” ประโยคหลังเหมือนเขากำลังไม่พอใจ ร่างสูงปิดประตูรั้วแล้วจูงมือฉันพาเข้ามาในบ้าน เขาจับฉันนั่งลงที่โต๊ะอาหารก่อนเดินเข้าครัวหยิบชามช้อนมาวางแล้วแกะข้าวต้มเทใส่ให้ฉันเสร็จสรรพ ฉันมองทุกการกระทำของโลกิโดยไม่พูดอะไร “ยังไม่ได้ทานอะไรใช่ไหมล่ะ รีบทานซะจะได้ทานยา”


“ขอบคุณค่ะ ว่าแต่... พี่รู้ได้ไงคะว่าฉันยังไม่ได้ทาน พี่ฌอนบอกเหรอ” ฉันจับช้อนเตรียมจะตักข้าวต้มเข้าปาก แต่ยังไม่วายสงสัย


“เรื่องนั้นช่างมันเถอะ แต่พี่อยากรู้ว่าทำไมเฌอไม่บอกอะไรพี่เลย จะแชทมาบอกกันสักนิดไม่ได้เลยเหรอว่าป่วยน่ะ” ร่างสูงนั่งลงด้านข้างกัน เขากอดอกมองฉันราวกับผู้ใหญ่กำลังดุเด็ก เดี๋ยวสิ... นี่ฉันทำอะไรผิดหรือไง?


“ก็ฉัน...”


“เฌอ” โลกิพูดแทรกขึ้นมาเสียงนิ่ง ฉันขมวดคิ้วมองเขา “แทนตัวเองว่าเฌอสิคะ”


อ่า... ทำไมวันนี้เขาดุจัง แล้วทำไมฉันกลับไม่รู้สึกหงุดหงิดที่เขาเป็นแบบนี้เลยนะ มันกลับรู้สึกอุ่นใจแปลกๆ 


บ้าจริง...


ต่อค่ะ

“น่าน้อยใจชะมัด ทั้งที่พี่แชทมาหาตลอด แต่กลับไม่บอกกันสักคำว่าไม่สบาย รู้ไหมว่าพี่เป็นห่วงขนาดไหนตอนรู้จากไอ้ฌอน” ฉันจับน้ำเสียงน้อยใจของเขาได้อย่างชัดเจน สีหน้าที่เคยเจ้าเล่ห์เหมือนพวกวายร้ายบัดนี้มันเซื่องซึมแปลกๆ ดูไม่เป็นตัวเขาเลย นั่นทำให้ฉันรู้สึกผิดขึ้นมาจริงๆ


“ขอโทษค่ะ เฌอไม่คิดว่าพี่จะเป็นห่วง เฌอก็แค่เป็นหวัดนิดหน่อย ใกล้จะหายแล้วด้วย” ฉันก้มหน้าหลบตาเขา สัมผัสอบอุ่นจากฝ่ามือหนาวางลงบนศีรษะฉันเบาๆ โลกิขยับยิ้มอ่อนโยนให้ แววตาเขาอ่อนลง การกระทำนั้นส่งผลต่ออัตราการเต้นของหัวใจฉันอย่างมาก


“คราวหน้าถ้ามีอะไรต้องบอกพี่นะคะ ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับเฌอต้องบอกให้พี่รู้นะ”


“ทำไมคะ...” ฉันเม้มปากแน่น ก่อนช้อนตาขึ้นสบกับดวงตาคม พอหลุดถามสิ่งที่ค้างคาใจ ปากมันก็พรั่งพรูคำถามออกมาไม่หยุด “ทำไมเฌอต้องทำแบบนั้น ทำไมพี่ต้องห่วงเฌอ ทำไมถึงมาใจดีกับเฌอ ทำไม... อื้อ”


คำถามมากมายของฉันถูกหยุดด้วยสัมผัสกรุ่นร้อนจากริมฝีปากหนาที่บดคลึงลงมาหนักๆ เขาหยุดเสียงฉันด้วยจูบ ดูดกลืนทุกคำพูดด้วยสัมผัสอ่อนหวาน มันพร่าสติฉันจนเบลอไปชั่วขณะ ก่อนเขาจะถอนริมฝีปากออกแล้วจ้องตาฉันอย่างสื่อความหมายบางอย่าง


“เพราะรักยังไงล่ะ”


“...” ระ... รักงั้นเหรอ... เขาพูดว่ารักฉันอย่างนั้นเหรอ...


“ที่ห่วงก็เพราะรัก ที่น้อยใจก็เพราะรัก ที่จูบ... ก็เพราะรักเหมือนกัน”


“...”


“พี่รักเฌอ... ไม่รู้ตัวเลยเหรอ”


กะ... ก็ไม่รู้น่ะสิ!


ฉันกัดริมฝีปากล่างด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก มันทั้งเขิน ทั้งอาย ทั้งตื่นตกใจ ทั้งทำตัวไม่ถูก จู่ๆ ก็ถูกโลกิจู่โจมด้วยจูบหวานๆ พร้อมคำสารภาพรัก ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาบอกว่าชอบฉันแล้วชอบฉันอีกฉันยังไม่อยากเชื่อเขาเลย ทว่าทำไมตอนนี้... ฉันกลับอยากจะเชื่อในคำว่ารักของเขาล่ะ ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ


“พูดจริงเหรอคะ... พี่... รักเฌอจริงๆ เหรอ ถ้าพี่คิดจะแกล้งกันเล่น เฌอว่ามันแรงเกินไปนะคะ” ฉันผละหน้าออกจากฝ่ามืออบอุ่นของโลกิ เสสายตามองไปทางอื่น ฉันอยากจะเชื่อในคำว่ารักของเขานะ แต่อย่าลืมสิว่าเขาคือใคร... ผู้ชายคนนี้คือโลกินะ เทพบุตรจอมสวมหน้ากากที่ตีบทผู้ชายแสนดีแตกจนสาวๆ คลั่งไคล้ทั้งมหาวิทยาลัย ผู้ชายอย่างเขาน่ะเหรอจะพูดคำว่ารักออกมาจากใจง่ายๆ อย่างนี้...


“ถ้างั้น...” มือหนาประคองใบหน้าฉันให้สบตากับเขานิ่ง “มองตาพี่แล้วตอบมาหน่อยซิว่าเห็นอะไรในนั้น”


“...” ฉันนิ่งงัน ไร้คำตอบใดๆ ให้เขา เพราะฉันเห็น... ความจริงจังในแววตาคู่นั้น มันไร้ความล้อเล่น ไร้ความเจ้าเล่ห์ ไร้เล่ห์เหลี่ยมใดๆ เจือปน มีเพียงเงาสะท้อนของฉันในดวงตาสีนิลของเขา ราวกับต้องการจะบอกว่า เขามีเพียงฉัน และจริงจังกับฉันจริงๆ


ไม่รู้ว่าระยะห่างระหว่างใบหน้าของเราลดลงตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีฉันก็ถูกสัมผัสอ่อนหวานชวนใจสั่นครอบครองซ้ำแล้วซ้ำเล่า โลกิแทบไม่ปล่อยริมฝีปากฉันให้เป็นอิสระเลย เหมือนเขาต้องการจะย้ำทุกความรู้สึกกับฉันซ้ำๆ และฉันเองก็ไม่คิดจะปัดป้องเลยสักนิด ราวกับทั้งตัวและหัวใจมันโอนอ่อนตามเขาไปหมดแล้ว


“เอ่อ... ยะ หยุดก่อนค่ะ” ฉันยกมือขึ้นปิดปากตัวเองส่งผลให้ริมฝีปากนุ่มๆ ของโลกิที่เพิ่งผละออกไปแล้วทำท่าจะประกบลงมาใหม่สัมผัสหลังฝ่ามือฉันแทน ดวงตาคมร้อนแรงหรี่ลงเล็กน้อยก่อนถอยตัวออก เขามองฉันด้วยรอยยิ้มละมุน “เฌอเป็นหวัดอยู่นะ เดี๋ยวพี่ก็ติดหวัดหรอก”


“ไม่เป็นไร เฌอจะได้หายไวๆ ไงคะ มามะ แพร่เชื้อหวัดมาให้พี่แทนนะ พี่ยินดี...”


“มะ ไม่ได้ค่ะ! ถ้าพี่ติดหวัดเฌอแล้วจะไปเรียนยังไงคะ พี่โลกิรีบกลับไปเถอะค่ะ อีกเดี๋ยวพี่ฌอนก็จะกลับมาแล้ว เฌอไม่อยากให้พี่ฌอนอาละวาดบ้านแตกนะ” ฉันลุกพรวดแล้วเดินหลบออกมา โลกิก้าวตามมารวบตัวฉันกอดจากด้านหลัง ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วทั้งตัวจนหัวใจฉันสะท้านไปหมด ความใกล้ชิดแบบก้าวกระโดดระหว่างเรานี่มันคืออะไร ทำไมฉันถึงยอมให้เขากอดจูบได้ขนาดนี้กันเนี่ย ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ หรือฉันจะเพ้อไข้กันนะ...


“ก็ได้ พี่กลับก่อนก็ได้ค่ะ” โลกิกระซิบข้างหู เสียงของเขานุ่มละมุนน่าฟัง มันทั้งออดอ้อนและหยอกเย้า “แต่เฌอต้องให้คำตอบพี่ก่อน”


“คำตอบอะไรคะ?”


“คบกับพี่ไงคะ”


“เอ๊ะ...” ฉันถูกโลกิจับหมุนตัวไปหา เราสบตากันก่อนเขาจะยิ้มแล้วพูดต่อ


“เฌอแตม... คบกับพี่นะคะ เป็นแฟนพี่ คบกับพี่ ตกลงไหม?”


หน้าฉันร้อนวูบไปทั้งหน้า คราวนี้โลกิขอฉันเป็นแฟนจริงๆ ใช่ไหม ไม่ได้ล้อเล่นเหมือนครั้งก่อนที่เขาเคยทำ สีหน้าและแววตาของเขาแสดงออกชัดเจนว่าเอาจริงจนฉันพูดอะไรไม่ออกเลย


“ระ เรื่องนั้น... เฌอขอเวลาหน่อยค่ะ”


“ทำไม?” คิ้วหนาเลิกขึ้นนิดๆ ฉันหลบตาวูบ ทำตัวไม่ถูก


“ถ้าเราคบกัน พี่ฌอนต้องอาละวาดแน่ๆ” นั่นเป็นเหตุผลเพียงส่วนหนึ่ง เหตุผลจริงๆ คือฉันยังไม่แน่ใจในความรู้สึกของตัวเอง ฉันไม่เคยมีความรัก ไม่เคยมีแฟน จึงไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังรู้สึกยังไง ฉันไม่อยากตัดสินใจทั้งที่ฉันไม่แน่ใจในความรู้สึกของตัวเองแบบนี้


“เรื่องนั้นพี่ไม่กลัว พี่ยอมให้มันต่อยให้มันกระทืบเลยก็ได้ พี่พร้อมจะพิสูจน์ความจริงใจที่มีต่อเฌอ” ฉันใจหายอย่างบอกไม่ถูกเมื่อคิดภาพพี่ฌอนทำร้ายโลกิ นั่นมันไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการเลยนะ มือหนาสัมผัสแก้มฉันแผ่วเบา แววตาอ่อนโยนทอดมองกัน “อย่าห่วงเรื่องนั้นเลยนะคนดี อย่าปฏิเสธพี่เพียงเพราะคนอื่นสิ แค่ความรู้สึกของเฌอเท่านั้นที่พี่จะยอมรับ ถ้าเฌอยังไม่แน่ใจ พี่ก็จะไม่เร่งรัด ไว้เฌอพร้อมเมื่อไหร่ค่อยตอบพี่ก็ได้”


โลกิจุมพิตหน้าผากฉันแผ่วเบาแล้วประคองกอด สัมผัสและการกระทำของเขาช่วยให้ฉันใจสงบลง ความกังวลค่อยๆ จางหายไป เหลือไว้เพียงความสับสนว่าแท้จริงแล้วฉัน... รู้สึกยังไงกับผู้ชายคนนี้กันแน่...


TO BE CONTINUED
อย่าลืมแอดแฟน กดโหวตหัวใจ
คอมเม้นท์ให้ด้วยนะคะ

TALK
งุ้ยยยยยย >< เขาบอกรักกันแล้วค่ะแม่ขาาา เขาจูบกันหวานเลยด้วยยย
อ๊าก! หัวใจยังอยู่ดีกันไหมคะ มีใครละลายไปหมดแล้วบ้าง 555
คือแบบบบบอิพี่รุกน้องหนักมากกก อิพี่จริงจังหรือไก่กากับน้องเน้ออ ลุ้นค่ะลุ้น
พูดเลยว่าหลังจากนี้มีงานฟินเข้ามาอีกแน่นอน เสพความหวานกันวนไป ฮิๆ

รักกันต้องไม่เงานะคะ คอมเม้นท์คนละ 1 เม้นท์ด้วยจ้า

#พี่โลกิ

#วางจำหน่าย E-Book แล้วนะคะ

สั่งซื้อ Ebook ได้ที่

#MEB >> https://goo.gl/5yR8zh

#Ookbee >> https://goo.gl/ci66LN

หรือค้นหา พันเก้า ในแอพ Ebook ได้เลยค่ะ

ขอบคุณสำหรับการติดตามสนับสนุนค่ะ

รักกันต้องไม่เงานะคะ คอมเม้นท์คนละ 1 เม้นท์ด้วยจ้า

________________
LIKE PAGE "พันเก้า" 
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 254 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

907 ความคิดเห็น

  1. #904 MERY_9119 (@MERY_9119) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 21:13
    โอยตายยย ละมุนเลึอเกีน
    #904
    0
  2. #890 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 19:30

    พี่ละมุนนนนนนมาก

    #890
    0
  3. #747 เฮ้ยยยหลงเลย (@0614626364) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:25
    กลัวทำน้องเสียใจ
    #747
    0
  4. #667 blueberrystory (@blueberrystory) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 21:55
    อ๊ากกกกก ละมุนมาก นี่สัมผัสได้ว่าพี่โลจริงใจนะ ><
    #667
    0
  5. วันที่ 27 มกราคม 2562 / 11:36

    เฮียโลแกรักเฌอจิงแน่นะ

    #646
    0
  6. #645 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 22:39
    กลัวอิพี่จะไก่กาแล้วทำน้องเสียใจ
    #645
    0
  7. #644 suebyoo6935 (@suebyoo6935) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 22:23

    ละทำไมเราต้องอ่านไปเกร็งไปด้วยเนี่ยยยยยยย..เขิลลลล

    #644
    0
  8. #643 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 22:15

    โลกิตอนนี้ต้องการจะคบกับเฌอแบบจริงจังใช่มั้ยไม่ได้แค่มาหลอกเล่นกับความรูสึกของเฌอนะ

    #643
    0
  9. #642 Piyawanbebe Luhan (@sobeehanhan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 21:37
    ใจสั่นนนนนนแรงมากคร้า
    #642
    0
  10. #641 M.Cheshire (@HydrangeaDevil) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 20:42
    omg คนพี่รุกแรงมากกกก เขินมากกกก งื้ออออ
    #641
    0
  11. #640 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 20:11
    มีก้างชิ้นใหญ่อยู่แล้วพี่โลกิอย่ามาเล่นๆกะนุ้งเฌอนร้า
    #640
    0
  12. #639 runlarin (@runlarin) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 20:09
    พี่กิคนจริง
    #639
    0
  13. #638 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 20:05
    รุกแรงมากกก
    #638
    0
  14. วันที่ 26 มกราคม 2562 / 16:33

    เป็นนนนนนน

    #637
    0
  15. #634 putthaporn4 (@putthaporn4) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 21:47

    งุ้ยๆๆๆๆๆhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #634
    0
  16. #632 DaniM. (@danima) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 13:22

    รอออออน้าาา
    #632
    0
  17. #629 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 22:19
    งุ้ยยยยยยย ไรเนี้ยยยยยยย
    #629
    0
  18. #628 BLACKGUN (@BLACKGUN) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 21:10
    ฟินอ่าาาาา
    #628
    0
  19. วันที่ 23 มกราคม 2562 / 19:57

    โดดเรียนมาแบบนี้ขอกพี่ชายเขายัง

    #627
    0
  20. #626 suebyoo6935 (@suebyoo6935) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 18:40

    อะไรน๊าาาาาาอิพิใกล้จะตบะแตกแล้วหราาาา...อิอิอิ

    #626
    0
  21. #625 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 17:59

    เฌอรับความห่วงมยที่โลกิมีมาให้ไว้หมดทั้งใจเลยจึงไม่รู้สึกกระอักกระอวนใจเลยต่างหาก

    #625
    0
  22. #624 M.Cheshire (@HydrangeaDevil) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 16:09
    งื้ออออ อ่านไปยิ้มไป เขินมากกกก เป็นห่วงเป็นใย แถมพูดคะอีก น่ารักเกินไปแล้วววว
    #624
    0
  23. #623 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 14:41
    น่ารักกกก
    #623
    0
  24. #622 Nittayaja_oa (@Nittayaja_oa) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 14:36
    อิพี่น่ารักไปอีก
    #622
    0
  25. #621 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 14:20
    เค้าใส่ใจดูแลนุ้งเฌออย่างดีเลยนะ
    #621
    0