[END]BRO #Villain รุ่นพี่วายร้าย! [Ebook]

ตอนที่ 23 : Villain 20 ► ปกป้อง [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,398
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 201 ครั้ง
    6 มี.ค. 62





Villai20

[ปกป้อง]



ครืด... ครืด...


โทรศัพท์เครื่องบางสั่นครืนในคลาสเรียนสุดท้ายของวัน ฉันรีบคว้าขึ้นมากดเปิดอ่านข้อความทันที ยัยเฟรย์ที่นั่งอยู่ข้างกันหันมองอย่างจับผิด ฉันยิ้มนิดๆ เมื่ออ่านข้อความเหล่านั้นจบ พออาจารย์ออกจากคลาสไปยัยเพื่อนตัวดีก็รีบถลามากอดแขน


“ฮั่นแน่! ใครส่งแชทมาย่ะ บอกมานะ!


“อะ อะไรเล่า ไม่มีอะไรสักหน่อย” ฉันรีบเก็บของใส่กระเป๋า พยายามทำตัวปกติ แสงเหนือเดินเข้ามาหาพวกเราพอดี ฉันจึงได้โอกาสเปลี่ยนเรื่อง “เอ้อใช่ เย็นนี้เราต้องเข้าชมรมใช่ไหม?”


“อื้อ วันนี้มีประชุมชมรมเฉพาะกลุ่มพัฒนาสังคม”


“ถ้างั้นเราไปกันเลยดีกว่า” ฉันยิ้มให้ทั้งสองอย่างอารมณ์ดีแล้วเดินนำออกจากห้อง ยัยเฟรย์รีบวิ่งตามออกมาโดยมีแสงเหนือเดินตามหลังสุด


“นี่... เดี๋ยวนี้มีความลับกับเพื่อนเหรอยะ คิดว่าฉันไม่เห็นหรือไงว่าแกอ่านแชทแล้วอารมณ์ดีทั้งวันอ่ะ”


“บ้า แชทเชิทอะไร ไม่มีสักหน่อย” ฉันปฏิเสธหน้าตาย ให้ยัยนี่รู้ไม่ได้เด็ดขาดว่าเจ้าของแชทที่ส่งมานั้นคือพี่ชายตัวเองน่ะ มีหวังโดนยัยเฟรย์ซักไซ้จนขาวสะอาดแน่ๆ


“อ้อเหรอออ ปากแข็งนักใช่ไหม ได้! งั้นฉันเปิดอ่านเองก็ได้!


พรึ่บ


“อ๊ะ! ยัยเฟรย์! เอากระเป๋าฉันคืนมาน้า!!” ฉันร้องโวยวายพลางวิ่งแย่งกระเป๋าคืน ยัยเฟรย์วิ่งหนีวนรอบตัวแสงเหนือ ฉันก็วิ่งวนตาม เราสองคนเหมือนเด็กๆ กำลังแย่งของเล่นกันอยู่ จนในที่สุดยัยนั่นก็หยิบโทรศัพท์ฉันออกมาจากกระเป๋าได้สำเร็จ


“อ๊า! ได้มาแล้ว”


“อย่านะเฟรย์ ห้ามอ่านนะ! เอามาคืนมาเลยยย!! เหนือช่วยฉันจับยัยนั่นหน่อยสิ” เพราะฉันตามยัยนั่นไม่ทันจึงขอร้องแสงเหนือให้ช่วย แต่เขากลับทำหน้านิ่งแล้วตอบเสียงเรียบ


“ไม่ล่ะ ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน”


“อ้าว ไม่เอาสิ ทำไมนายก็เป็นไปด้วยเล่า” ฉันท้าวเอวใส่แสงเหนือความหวังเดียวของฉัน แต่เขากลับไม่ให้ความร่วมมือซะงั้น


“เย็นนี้เจอกันที่ชมรมนะเฌอ คิดถึงนะคะ... ส่งจาก... เห้ย!” ยัยเฟรย์อ่านข้อความแชทออกเสียงก่อนจะหันมาทำหน้าช๊อคใส่ฉันเมื่อเห็นชื่อผู้ส่ง ฉันกัดริมฝีปากแน่นรีบคว้าโทรศัพท์กลับมาใส่กระเป๋าทันที ใบหน้ามันร้อนเห่อไปหมด ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องเขินอายขนาดนี้ด้วย แล้วดูสายตาที่ยัยนั่นมองฉันสิ ตะลึงพรึงเพริดเกินไปแล้ว


“จากใครเหรอ?”


“จาก.... จากพี่ละ... อุ๊บ!” ฉันรีบปิดปากยัยเพื่อนตัวดีทันที ให้ตายสิ แค่นี้ฉันก็อายจะแย่แล้วนะ ยังจะกล้าป่าวประกาศให้แสงเหนือรู้อีกเหรอ ทั้งที่มันไม่ได้มีอะไรสักหน่อย โลกิก็แค่ส่งแชทมาหาตามปกติก็เท่านั้นเอง... จริงๆ นะ


“หยุดเลยนะยัยเฟรย์ นายก็ด้วยเหนือ มันไม่มีอะไรหรอก แค่แชทธรรมดาๆ นั่นแหละ” ยัยเฟรย์ส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วยสุดๆ ฉันจึงถลึงตาใส่มัน “ถ้าขืนแกยังพูดอะไรไร้สาระอีก ฉันเลิกคบจริงๆ ด้วย”


“อื้อๆ” มันพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ฉันหรี่ตามองมันนิดๆ แต่ก็ยอมปล่อยมือออก ยัยเฟรย์รีบสูดอากาศเข้าปอดปานคนจะขาดใจตาย “โอ้ยยยย หายใจไม่ออก แกจะฆ่าฉันหรือไงยัยเฌอ”


“ฉันฆ่าแน่ถ้าแกยังคิดจะพูดอะไรบ้าๆ อีก” ฉันว่าพลางสาวเท้าเดินไปทางชมรม ยัยเฟรย์รีบวิ่งตามมา


“โอเคๆ ฉันไม่พูดแล้วก็ได้ แต่ว่า... กับพี่เนี่ยนะแก?” ประโยคหลังมันกระซิบเสียงเบาอย่างจงใจให้ได้ยินกันแค่สองคน ฉันหันไปถลึงตาใส่มันอีกรอบ มันจึงฉีกยิ้มแหยๆ ส่งมาให้


 


สิบนาทีต่อมาเราสามคนก็เข้ามาในห้องประชุมของชมรมจิตอาสา ตอนนี้พวกเราอยู่ฝ่ายพัฒนาสังคมแล้ว ซึ่งในฝ่ายนี้มีสมาชิกประมานยี่สิบคนส่วนมากจะเป็นผู้ชายเพราะเวลาออกไปพัฒนาชุมชนจำเป็นต้องทำงานใช้แรงงานซะส่วนใหญ่ ฉันกับยัยเฟรย์จึงเป็นผู้หญิงส่วนน้อยในฝ่ายนี้


หลังจากเข้ามานั่งในห้องได้ไม่นาน ประตูห้องก็ถูกเปิดอีกครั้ง ร่างสูงคุ้นตาในชุดเสื้อช็อปสีเลือดหมูเข้มเดินเข้ามาพร้อมกับพี่ชายของฉัน ไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองหรือเปล่า แต่เมื่อโลกิเข้ามาในห้องเขาก็กวาดสายตามองไปรอบๆ ทันทีก่อนจะหยุดสายตาลงที่ฉัน เราสบตากันนิ่งก่อนริมฝีปากหนาขยับยิ้มบาง


อ่า... จู่ๆ ก็รู้สึกร้อนขึ้นมาอีกแล้ว หน้ามันร้อนๆ หัวใจก็เต้นแรงแปลกๆ ไม่เข้าใจเลย...


“องค์หญิงน้อยของพี่~คิดถึงพี่ชายไหม~” พี่ฌอนถลาเข้ามานั่งเก้าอี้ตรงหน้าฉัน โลกิจึงเดินมานั่งข้างพี่ฌอนหรือข้างหน้ายัยเฟรย์ซึ่งเยื้องฉันไปเล็กน้อย “เห้ย! มึงอ่ะ นั่งใกล้องค์หญิงของกูอีกแล้วนะ อยากตายใช่มะ~


“หยุดน่าพี่ฌอน เลิกข่มขู่เหนือสักทีได้ไหมเนี่ย เจอกันทีไรเป็นต้องขู่ตลอด เป็นพิตบลูหรือไงหะ” ฉันว่าเข้าให้ด้วยความรู้สึกเบื่อหน่าย พี่ฌอนควรจะชินกับแสงเหนือสักทีนะ เพราะเขาเป็นเพื่อนสนิทของฉัน แม้จะเป็นผู้ชาย แต่เราก็เป็นเพื่อนกันนะ พี่ฌอนต้องหัดเรียนรู้ซะบ้างสิ


“อย่างไอ้นี่พี่ว่าแค่ชิวาว่าก็พอ เห่าอย่างเดียวไม่กัด”


“นั่นสิ” ฉันรับคำโลกิพลางยิ้มขำ พี่ฌอนทำท่าจะแยกเขี้ยวใส่โลกิก่อนจะชะงักไปแล้วหันมองฉันสลับกับเพื่อนตัวเอง ฉันรีบหุบยิ้มทันทีที่รู้สึกได้ถึงสายตาจับผิดคู่นั้น


“กูคิดไปเองคนเดียวหรือเปล่า... ทำไมบรรยากาศระหว่างมึงกับเฌอมันดูเปลี่ยนไปวะ”


“ไม่ใช่...” ยัยเฟรย์พูดขึ้นบ้างแถมยังมองฉันสลับกับพี่ชายตัวเองด้วย “ไม่ใช่พี่ฌอนคนเดียวที่คิดค่ะ”


“อะ... อะไรกันสองคนนี้ เลิกมองได้แล้วน่า” ฉันจับหน้ายัยเฟรย์ให้หันไปทางอื่น เป็นจังหวะเดียวกับพี่เอวี่เข้ามาในห้องเพื่อเริ่มประชุม ฉันลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกก่อนจะเหลือบมองโลกิเล็กน้อย เขากำลังมองฉันอยู่เหมือนกัน พอเราประสายตากัน ริมฝีปากหนาก็ขยับยิ้มบาง ฉันดึงสายตากลับมาอย่างพยายามกลั้นยิ้ม ก่อนจะชะงักเล็กน้อยเมื่อสบตากับแสงเหนือที่กำลังมองฉันอยู่เช่นกัน


 แต่มัน... เป็นสายตาอ่านยากจนคาดเดาความคิดไม่ออก



ต่อค่ะ


“ไง... เจ้าชานม ไม่ได้มาหาซะนาน อ้วนขึ้นเยอะเลยนี่” ฉันย่อตัวนั่งลงภายในซอกตึกหลังคณะ ลูกแมวตัวเล็กถูกอุ้มขึ้นวางบนตัก เสียงฟ้าคำรามเบาๆ บ่งบอกว่าฝนกำลังตั้งเค้า ฉันเงยหน้ามองท้องฟ้าครึ้มเป็นจังหวะที่มีคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาด้านหลัง


“เธอสินะ ดาวคณะวิศวะที่กำลังเป็นข่าว”


ฉันถอนหายใจแล้ววางเจ้าชานมในบ้านหลังเล็กของมันก่อนลุกขึ้นยืน ฉันมองกลุ่มผู้หญิงสามคนที่ไม่คุ้นหน้าและไม่เคยรู้จัก พวกนี้คงจะเป็นหนึ่งในบรรดาแฟนคลับของโลกิ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันโดนถามแบบนี้


“เดี๋ยวสิยะ รุ่นพี่พูดด้วยไม่ได้ยินเหรอ? มันจะอวดดีเกินไปแล้วมั้ง?” ผู้หญิงผมสั้นยืนหน้าสุดคว้าแขนฉันที่กำลังเดินผ่านหน้าพวกเธอ แรงบีบที่แขนไม่ได้มากแต่ปลายเล็บที่จงใจจิกผิวเนื้อฉันนี่มันออกจะเกินไปหน่อยนะ


“มีอะไรกับฉันคะ?”


“อ้อ มีสิ ฉันจะมาเตือนเธอ เลิกยุ่งกับโลกิซะ” ผู้หญิงผมสั้นคนนั้นบอกเสียงต่ำ เธอปล่อยมือฉันแล้วถอยหลังเพื่อเปิดทางให้ผู้หญิงอีกสองคนเข้ามาล้อมฉันแทน


“ใช่! เลิกยุ่งกับพี่โลกิซะ! พี่โลกิน่ะแสนดี เขาใจดีกับผู้หญิงทุกคนนั่นแหละ อย่าสำคัญตัวเองผิดคิดว่าเขาพิศวาสเธอ”


และนี่ก็เป็นประโยคเดิมๆ ที่ฉันได้ยินเป็นครั้งที่สามในรอบสองอาทิตย์ พวกสาวกของโลกินี่ไม่รู้ว่ามีวุฒิภาวะกันบ้างหรือเปล่า ที่นี่มันมหาวิทยาลัยนะ ไม่ใช่โรงเรียนมัธยมที่จะมาดักรังแกกันเป็นเด็กๆ แบบนี้


“จะพูดแค่นี้ใช่ไหมคะ งั้นขอตัว” ฉันหันหลังเตรียมจะเดินออกมาจากหลังตึกนั่น ทว่าเดินพ้นออกมาได้ไม่กี่ก้าวก็ต้องตกใจเมื่อจู่ๆ ถูกน้ำสาดใส่จากด้านหลัง ฉันหันกลับไปมองในทันทีที่รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้เปียกเลยสักนิด มีเพียงละอองน้ำที่ลอยมากระทบเล็กน้อย สองตาเบิกกว้างเมื่อสบเข้ากับดวงตาคมแสนคุ้นเคย


ละ... โลกิ?


ใบหน้าหล่อเหลาของโลกิเย็นชาอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน แววตาดำมืดดุดันจ้องลึกเข้ามาในตาฉัน ไม่สิ... แม้เขาจะสบตากับฉันแต่กลับรู้สึกว่าดวงตาคู่นั้นมองผ่านฉันไป เหมือนเขากำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเองอยู่


“ระ รุ่นพี่...” ฉันมองหยดน้ำที่เริ่มไหลซึมไหล่หนา เสื้อช็อปสีเลือดหมูเข้มเปียกโชกไปทั่วแผ่นหลัง โลกิกระพริบตาหนึ่งครั้ง แววตาเย็นชาดุดันจางหายไป เขาขยับยิ้มบางแล้วใช้ปลายนิ้วโป้งเช็ดหยดน้ำที่กระเด็นติดข้างแก้มฉันออกอย่างอ่อนโยน


“ไม่เป็นไรใช่ไหม”


“ค่ะ แต่รุ่นพี่...”


“อื้อ ไม่เป็นไร” รอยยิ้มของเขาทำให้ฉันรู้สึกอุ่นใจอย่างน่าประหลาด นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกปลอดภัยเมื่อเห็นหน้าผู้ชายคนอื่นนอกจากพ่อและพี่ฌอน โลกิทำให้ฉันรู้สึกวางใจได้ขนาดนั้นเลยเหรอ...


เคร้ง!


“ตะ ตายแล้ว โลกิ! เป็นอะไรหรือเปล่า?” เสียงเล็กแหลมจากกลุ่มผู้หญิงด้านหลังโลกิเอ่ยถาม วูบหนึ่งฉันเห็นแววตาคมดุดันมันฉายแววดำมืดจนน่ากลัว รอยยิ้มอบอุ่นของเขาแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มหน้ากากก่อนหันกลับไปเผชิญหน้ากับพวกเธอ “ดูสิ เปียกหมดเลย โลกิมาขวางทำไม เกรซไม่ได้ตั้งใจจะสาดน้ำใส่โลกิเลยนะ”


“ฉันไม่เป็นอะไร ว่าแต่พวกเธอกำลังเล่นอะไรกันอยู่เหรอ นี่มันเลยสงกรานต์มาแล้วนี่นา” เขาพูดด้วยน้ำเสียงโทนเดียว แม้ปากจะยิ้มแต่ดวงตากลับนิ่งจนน่ากลัว ไม่รู้ว่าพวกเธอจะสังเกตเห็นมันไหมนะ


“เกรซก็แค่จะสั่งสอนรุ่นน้องเฉยๆ นะ ไม่มีอะไรหรอก”


อ้อ ผู้หญิงผมสั้นคนนี้ชื่อเกรซสินะ โอเค ฉันจะจำหน้าและชื่อเธอไว้


“ใช่ๆ ก็แค่รุ่นน้องไม่เคารพรุ่นพี่น่ะค่ะ พี่โลกิอย่าใส่ใจเลยนะคะ อีกอย่างพี่ก็ไม่ได้คบกับยัยนี่ใช่ไหมล่ะ พวกเราไม่เชื่อข่าวลือมั่วๆ พวกนั้นหรอก” ลูกไล่อีกสองคนช่วยกันเสริม


“อ่า... พูดเองเออเองแบบนี้ฉันก็แย่น่ะสิ” โลกิสะบัดน้ำออกจากผมตัวเอง เขาไม่ได้มองพวกเธอเลยสักนิด เหมือนเลี่ยงที่จะไม่มองมากกว่า ร่างสูงเดินกลับมาหาฉันแล้วโอบไหล่ฉันเบาๆ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง ใบหน้ายิ้มแย้มเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา ดวงตาดุดันมองตรงไปทางพวกเธอที่มองมาด้วยสีหน้าตกใจ “พวกเธอพูดถูก เราไม่ได้คบกัน”


“...”


“แต่ผู้หญิงคนนี้เป็นคนสำคัญของฉัน... ถ้าใครเสนอหน้ามาแตะต้องยัยนี่อีก”


“...”


“ฉันเล่นมันแน่ แม้แต่พวกเธอฉันก็ไม่เว้น”


ตึกตัก...


หัวใจฉันเต้นระรัวไปกับคำพูดของโลกิ ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะยอมถอดหน้ากากเทพบุตรผู้แสนดีต่อหน้าแฟนคลับที่คลั่งไคล้เขาขนาดนี้ ทั้งที่ผ่านมาเขาสวมหน้ากากจอมปลอมนั่นมาตลอด เขาไม่เคยเผยตัวตนจริงๆ ออกมาให้ใครเห็นนอกจากเพื่อนสนิท แต่ตอนนี้เขากลับเผยมันออกมาเพียงเพราะต้องการจะปกป้องฉันอย่างนั้นเหรอ...


“ทะ ทำไมพี่พูดแบบนี้ล่ะคะพี่โลกิ”


“นะ นั่นสิ นี่ไม่สมเป็นพี่เลยนะ” ไม่รู้ทำไมขณะที่สองคนนั้นมีสีหน้าตื่นตกใจกับท่าทางของโลกิ แต่ผู้หญิงที่ชื่อเกรซกลับมีสีหน้าซีดลงแปลกๆ เธอไม่พูดอะไรเลยสักคำ เพียงแค่ยืนมองพวกเรานิ่งๆ


“ขอโทษที แต่นี่แหละคือตัวตนของฉัน” โลกิกระชับกอดไหล่ฉันแล้วพาเดินออกมาจากตรงนั้น ฉันเดินตามเขามาโดยไม่ได้พูดอะไร จนกระทั่งพ้นจากตึกนั้นมาเขาถึงปล่อยมือออก


“ทำแบบนั้นมันจะดีเหรอคะ พรุ่งนี้รุ่นพี่ต้องเป็นข่าวแน่ๆ”


“ช่างเถอะ พี่ก็เบื่อจะเล่นบทเทพบุตรอะไรนี่เต็มทีแล้ว เป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน สบายใจดี”


“ฉันก็เคยนึกแปลกใจนะคะ ว่าทำไมรุ่นพี่ต้องสวมหน้ากากจอมปลอมแบบนั้นด้วย ทำไมต้องฝืนยิ้มทั้งที่ไม่ได้อยากยิ้ม ทำไมถึงไม่เป็นตัวของตัวเองตั้งแต่แรกละคะ” พอเงยหน้าสบตากับโลกิและเห็นว่าเขากำลังยกยิ้มอยู่ ฉันก็เพิ่งรู้สึกตัวว่าเผลอหลุดปากถามในสิ่งที่อยากรู้ออกไปหมดแล้ว


“เริ่มสนใจในตัวพี่ขึ้นมาแล้วหรือไงคะ หื้อ?” นั่นไง เขาแซวฉันจริงๆ ด้วย!


“มะ ไม่ใช่สักหน่อยค่ะ ฉันก็แค่... อ๊ะ... ฝนตก?” ฉันเงยหน้ามองท้องฟ้าที่อยู่ๆ เม็ดฝนก็โปรยปรายลงมา และมันก็เป็นฝนที่ตกหนักมากโดยไม่ทันตั้งตัวทำให้พวกเราเปียกแทบจะนาทีแรกเลยทีเดียว


“รถพี่จอดอยู่ไม่ไกล รีบวิ่งไปที่นั่นดีกว่า” โลกิถอดเสื้อช็อปออกมาคลุมหัวเราสองคนแล้วพาฉันวิ่งมาที่รถ เขาเปิดประตูให้ฉันขึ้นมานั่ง ส่วนตัวเองวิ่งอ้อมมานั่งฝั่งคนขับ


“เปียกหมดเลย ให้ตายสิ” ฉันบ่นอุบขณะปัดน้ำออกจากผมตัวเอง ก่อนจะชะงักเล็กน้อยเมื่อถูกผ้าผืนเล็กๆ ซับข้างแก้ม โลกิกำลังช่วยฉันเช็ดน้ำฝนโดยไม่สนใจตัวเองที่เปียกมากกว่าฉันเสียอีก “เอ่อ... ฉันไม่เป็นไรค่ะ รุ่นพี่เปียกกว่าฉันอีกนะ”


“ถ้างั้น... แวะไปห้องพี่ก่อนไหม?”


เอ๊ะ... เอ๋??


TO BE CONTINUED
อย่าลืมแอดแฟน กดโหวตหัวใจ
คอมเม้นท์ให้ด้วยนะคะ

TALK
ไปค่ะ!! เห้ยดี๋ยวววว 0.0 5555 แหม! แบบนี้ก็ได้เหรอคะพี่โลกิ??
ชวนน้องไปห้องนี่คิดจะทำอะไรน้องหรือเปล่าาา ><

ไหนใครลุ้นฉากหื่นๆ อยู่บ้างงงง มาลุ้นกันว่างานหื่นจะมาไหม อิๆ

รักกันต้องไม่เงานะคะ คอมเม้นท์คนละ 1 เม้นท์ด้วยจ้า

#พี่โลกิ

#วางจำหน่าย E-Book แล้วนะคะ

สั่งซื้อ Ebook ได้ที่

#MEB >> https://goo.gl/5yR8zh

#Ookbee >> https://goo.gl/ci66LN

หรือค้นหา พันเก้า ในแอพ Ebook ได้เลยค่ะ

ขอบคุณสำหรับการติดตามสนับสนุนค่ะ

รักกันต้องไม่เงานะคะ คอมเม้นท์คนละ 1 เม้นท์ด้วยจ้า

________________
LIKE PAGE "พันเก้า" 
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 201 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

907 ความคิดเห็น

  1. #907 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 15:21

    มีแวะห้ง แวะห้องนะคะพรี่!!!!!!

    #907
    0
  2. #889 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 19:22

    อพี่เนียนเลย

    #889
    0
  3. #746 เฮ้ยยยหลงเลย (@0614626364) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:10
    เอ๋...ยังอีพี่คิคิ
    #746
    0
  4. #635 blueberrystory (@blueberrystory) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 22:28
    เนียนเลยนะพี่โล แต่ปกป้องน้องเท่ห์ขนาดนั้น ยอมให้เลย แอร๊ยยย ><
    #635
    0
  5. #607 runlarin (@runlarin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 01:14
    ไม่ได้คิดจะล่อลวงน้องใช่มั้ยพี่กิ
    #607
    0
  6. #606 suebyoo6935 (@suebyoo6935) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 20:07

    ไม่นะเฌออออ..อย่าไปน๊าาาา

    #606
    0
  7. #605 yoyo23727 (@yoyo23727) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 12:40
    เนียนมากค่ะพี่55555
    #605
    0
  8. #604 Piyawanbebe Luhan (@sobeehanhan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 00:05
    พี่โลกิยังงายยยยยย555
    #604
    0
  9. #603 porr1998 (@porr1998) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 22:00
    กรี๊ดดดดดดดดดด
    #603
    0
  10. วันที่ 19 มกราคม 2562 / 19:41

    มีชวนไปห้องด้วยนย

    #602
    0
  11. #601 Chakook (@Chakook) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 19:05

    อยากจะแหมมมมมมมมมมมมไปดาวพลูโต

    #601
    0
  12. #600 _tong_bpy (@_tong_bpy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 19:04
    ฮั่นน้อวววว ชวนสาวเข้าห้องเหรอคะพี่55555555
    #600
    0
  13. #599 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 18:59
    จะล่อลวงน้องใช่มั้ย
    #599
    0
  14. #598 paw-paw (@supaksorn-paw) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 17:37
    พี่โบกิชวนไปห้อง แบบนี้คือไรค่ะ
    #598
    0
  15. #597 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 16:51
    อ่ะจะดีอ่อออออ ไปคร้าาาาาาา
    #597
    0
  16. #596 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 16:18
    จะหื่นไม่หื่นต้องมาลุ้นกัน
    #596
    0
  17. #595 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 16:18

    แล้วจะไปทำไมที่ห้องตัวเองก่อนหล่ะโลกิ ก็พาน้องไปส่งที่บ้านก่อนสิ โลกิคิดอะไรหวังว่าคงไม่คิดไกลนะ

    #595
    0
  18. วันที่ 19 มกราคม 2562 / 15:05

    งานเข้าาา

    #594
    0
  19. #593 Piyawanbebe Luhan (@sobeehanhan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:01
    อร้ายยยฟินมากค่ะรอเจิมจ้าาา
    #593
    0
  20. #592 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 01:14
    เหนืออออออ ไม่นะไม่
    #592
    0
  21. วันที่ 15 มกราคม 2562 / 09:04

    ออกอกหน้าเลยนะ

    #591
    0
  22. #590 porr1998 (@porr1998) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 22:53
    รอจ้าาาาา55555
    #590
    0
  23. #589 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 22:12

    ฌอนหวงเฌอนั้นนะถุกแล้วแต่ที่ไม่เข้าใจคือแสงเหนือทำไมมแงเฌอแบบนั้น

    #589
    0
  24. #588 Chakook (@Chakook) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 22:01

    พี่ฌอนรู้ได้อกแตกตายกันพอดี555

    #588
    0
  25. #587 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 20:39
    เค้าแอบสบตากันด้วย
    #587
    0