[END]BRO #Villain รุ่นพี่วายร้าย! [Ebook]

ตอนที่ 21 : Villain 18 ► สัมผัสใกล้ชิด [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,826
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 243 ครั้ง
    6 มี.ค. 62

เปิดพรีหนังสือ - 7 มกราคมเท่านั้น!!
ราคา 420 บาท
เก็บตังมาสอยพี่โลกิด้วยน้าาาา





Villai18

[สัมผัสใกล้ชิด]




มีคาถามนต์ดำหรือเวทมนต์ใดๆ ก็ได้บนโลกใบนี้ที่สามารถแสกให้ฉันหายตัวไปตอนนี้เลยได้ไหม ฉันขอสักบทหนึ่งเถอะ!


ทำไมนะทำไม! ฉันแค่จะเข้ามาเอาไดร์เป่าผมของตัวเองที่พี่ฌอนยืมมาใช้เมื่อวันก่อนแล้วก็จะรีบกลับห้องเลยแท้ๆ ไม่คิดว่าจะได้เผชิญหน้ากับบุคคลที่ฉันไม่อยากเจอมากที่สุดในเวลานี้


” ความเงียบกินเวลาระหว่างเราไปร่วมนาทีกว่าโลกิจะคลายสีหน้าอึ้งๆ ลง เขามองชุดนอนชุดใหม่ของฉันที่เพิ่งอาบน้ำและเปลี่ยนเสร็จด้วยสายตาอธิบายยาก มันทำให้ฉันหนาวๆ ร้อนๆ อย่างบอกไม่ถูก


“เอ่อ คือฉันเข้ามาหยิบของ... ถ้างั้นขอตัวก่อนนะคะ” ฉันชูไดร์เป่าผมในมือขึ้นแล้วเบี่ยงตัวเตรียมจะเดินออกจากห้อง ทว่ายังไม่ทันจะเดินผ่านโลกิ เสียงพูดคุยคุ้นหูก็ดังขึ้นจากทางเดินนอกห้อง วินาทีนั้นหัวใจฉันแทบหยุดเต้นแน่ะ


“ไอ้เวรนั่นไม่คิดจะช่วยเลยหรือไงวะ รีบขึ้นมานอนทำไม ทำตัวเป็นเด็กอนามัยไปได้ ห่านี่”


“เออน่า มึงจะบ่นให้ได้ไร บ่นเก่งเป็นผู้หญิงเลยนะมึงเนี่ย”


นั่นมันเสียงพี่ฌอนนี่ เขากำลังเดินขึ้นบันไดมางั้นเหรอ? ถ้าฉันวิ่งออกจากห้องไปตอนนี้ต้องไม่ทันแน่ๆ ถ้าพี่ฌอนเห็นฉันวิ่งออกจากห้องไปโดยมีโลกิอยู่ในห้องละก็ พี่ฌอนต้องคลั่งบ้านแตกแหงๆ แต่ถ้าเขาเข้ามาเห็นฉันยืนอยู่ในห้องกับโลกิสองต่อสองแบบนี้ก็บ้านแตกอยู่ดีนั่นแหละ ทำยังไงดียัยเฌอ... คิดสิคิด!


ปึง


ประตูห้องถูกปิดด้วยฝีมือโลกิ สีหน้าเขาบ่งบอกว่ากำลังคิดเช่นเดียวกับฉัน นั่นก็คือไม่ว่าฉันจะเลือกทางไหนพี่ฌอนก็คลั่งบ้านแตกอยู่ดี แล้วไอ้การปิดประตูห้องแบบนั้นมันคืออะไรเนี่ย


“ทะ ทำไงดีคะรุ่นพี่ เอ่อ พี่โลกิ” ฉันรีบเปลี่ยนคำเรียกเมื่อเจอสายตาคมๆ มองปราด “บ้านแตกแน่ๆ เลยคราวนี้ อ๊ะ


ไดร์เป่าผมในมือถูกแย่งไปโยนทิ้งอย่างไม่ไยดี มือหนาคว้าจับมือฉันแล้วดึงให้เดินตามไปมุมในสุดของห้องซึ่งมีที่นอนปูอยู่บนพื้น โลกิไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร เขาผลักฉันนอนลงบนนั้นโดยแผ่นหลังแนบชิดกับพนังห้อง แล้วเขาก็แทรกตัวเข้ามานอนด้านข้างกันตามด้วยห่มผ้านวมผืนหนาคลุมทั้งตัวพวกเราอีกที


“รุ่นพี่จะทำอะไรคะ?!


“ชู่ว์ อยู่นิ่งๆ ถ้าไม่อยากให้ไอ้หมาบ้านั่นเห็นเธอ” เขากระซิบข้างหูฉัน มือหนาตวัดกอดรวบเอวฉันให้แนบชิดกับลำตัวแกร่งเหมือนพยายามทำให้ลักษณะผ้านวมภายนอกไม่หนาจนผิดสังเกต แต่มัน สุ่มเสี่ยงต่อใจฉันสุดๆ เลยน่ะสิ!


“อ้าวเฮ้ย นี่มึงขึ้นมานอนจริงๆ เหรอวะเนี่ยไอ้โลกิ”


ฉันหลับตาแน่นเมื่อได้ยินเสียงของพี่ฌอน ไม่รู้เลยว่าตัวเองโผเข้าหาวงแขนของโลกิด้วยความลืมตัว ใบหน้าของฉันฝังลงบนแผ่นอกของเขา กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ มอมเมาสติฉันจนรู้สึกพร่าเบลอ


ตึกตัก ตึกตัก


อ่า นั่นมันเสียงหัวใจของใครกันนะ


ฉันเม้มปากแน่นยกมือขึ้นกุมหัวใจตัวเอง เสียงหัวใจของฉันดังรัวเร็วพอๆ กับเสียงหัวใจของร่างแกร่งเลย นี่มันหมายความว่ายังไงกันนะ... เขาเองก็กำลังประหม่าเหมือนกันงั้นเหรอ... หรือว่ากลัวพี่ฌอนจับได้?


“อืม วันนี้เพลียๆ พวกมึงก็รีบๆ นอนเหอะ ไม่ต้องเปิดไฟด้วย กูแสบตา” เสียงโลกิที่โผล่ศีรษะพ้นผ้านวมออกไปตอบฟังดูปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สมแล้วที่เขาได้ฉายาเทพบุตรจอมปลอม ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์แบบไหนเขาก็สวมหน้ากากได้ทุกเมื่อทุกเวลาจริงๆ


“ง่วงนอนแปลกๆ นะมึงเนี่ย ปกติไม่เช้าไม่นอน” นี่เป็นเสียงพี่โตที่ฟังเหมือนจะอยู่ใกล้ๆ จากจุดที่เรานอน ตอนเข้าห้องมาฉันเห็นที่นอนปูอยู่บนพื้นข้างเตียงสองฝั่ง ถ้าโลกิเลือกนอนฝั่งในสุดของห้อง แสดงว่าพี่โตนอนบนเตียงกับพี่ฌอน ส่วนพี่ไรม์คงนอนบนพื้นอีกฝั่งของเตียงแน่นอน


หลังจากนั้นภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ นานหลายนาทีจนฉันแทบจะเคลิ้มหลับคาวงแขนแกร่งซึ่งยังคงกกกอดฉันไม่ยอมคลายออก ฉันไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ในสายตาของฉันตอนนี้มีเพียงความมืดมิดและสัมผัสกรุ่นร้อนจากฝ่ามือหนาที่วางทับบนเอวคอด ตั้งแต่เกิดมานอกจากพ่อกับพี่ฌอนแล้ว ฉันยังไม่เคยนอนกอดกับผู้ชายที่ไหนมาก่อนเลย และที่น่าตกใจกว่าก็คือฉันกลับไม่รู้สึกรังเกียจอ้อมกอดของเขาเลยนี่น่ะสิ


เสียงกรนเบาๆ ดังมาจากเตียงนอน ฉันลืมตาขึ้นแล้วทำท่าจะขยับตัว เพราะมั่นใจว่าเสียงกรนนั่นเป็นของพี่ฌอนแน่ๆ เวลาที่พี่ฌอนเหนื่อยหรือเพลียมากๆ เขามักจะกรนเบาๆ แบบนี้แหละ


“...!” ทว่าฉันยังไม่ทันจะได้ขยับตัวอะไรก็ต้องสะดุ้งตกใจกับสัมผัสกรุ่นร้อนจากปลายนิ้วแกร่งที่กำลังลูบไล้เอวคอด ฉันเงยหน้าขึ้นเพื่อหวังจะปรามเขาด้วยสายตา แต่มันกลับผิดมหันต์เมื่อระยะห่างระหว่างใบหน้าของเราอยู่ใกล้กันมาก โลกิจ้องลึกเข้ามาในตาฉัน ท่ามกลางความมืดสลัว แต่ฉันกลับมองเห็นเปลวไฟลุกโชนในแววตาคู่นั้น


ฉันเหมือนต้องมนต์สะกด ทุกส่วนของร่างกายนิ่งค้าง ไร้เรี่ยวแรงต่อต้านไปชั่วขณะ ความอบอุ่นค่อยๆ แนบชิดกันมากขึ้น ก่อนจะถูกแย่งลมหายใจไปโดยไม่ทันตั้งตัว


ฉันครางอื้ออึงเบาๆ ยามถูกริมฝีปากกรุ่นร้อนบดคลึงกลีบปากเบาๆ ก่อนสะดุ้งฮือเมื่อเรียวลิ้นร้อนรุกล้ำเข้ามาช่วงชิงการควบคุมทั้งหมดไป สติของฉันขาวโพลน ขาดการรับรู้ ทำเพียงขย้ำเสื้อตรงแผงอกแกร่งเพื่อระบายความสั่นไหว แม้โลกิจะเคยฉวยโอกาสจูบฉันมาหลายครั้ง แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป มันดู ล้ำลึก เร่าร้อน... จนหัวใจสะท้าน


“แฮ่ก...” เสียงสูดลมหายใจปานจะขาดใจตายของฉันเปล่งออกมาแผ่วๆ ยามริมฝีปากเป็นอิสระ ขณะหัวสมองยังคงขาวโพลนและควบคุมสติจากจูบพลาญพลังชีวิตไม่อยู่ ร่างทั้งร่างกลับต้องสะดุ้งเฮือกอีกครั้งเมื่อสัมผัสกรุ่มร้อนแตะลงบนลำคอหนักๆ ขนในกายลุกชันสั่นสะท้าน ความวาบหวามแปลกใหม่แล่นวาบเข้ามา


ไม่รู้ว่าโลกิเคลื่อนตัวคร่อมทับกันตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีก็ถูกเขาซุกไซ้ลำคอโดยที่ตัวเองไร้แรงจะขัดขืน สองมือพยายามผลักไหล่หนาออก ขณะริมฝีปากเม้มแน่นเพื่อกลั้นเสียงแปลกๆ ที่มันเปล่งออกมาตามสัญชาตญาณ ยิ่งปลายนิ้วร้อนๆ สัมผัสลงบนเอวคอดไล้มาตามหน้าท้อง ฉันก็ยิ่งหายใจติดขัด 


สัมผัสใกล้ชิดแบบจู่โจมของผู้ชายวายร้ายกำลังหลอมละลายฉัน!


ต่อค่ะ


มะ... ไม่...


ฉันรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายผลักโลกิออกแล้วลุกขึ้นนั่งโดยไม่สนใจอีกต่อไปแล้วว่าพี่ฌอนจะตื่นอยู่หรือเปล่า มือข้างหนึ่งยกขึ้นกุมลำคอที่ยังรู้สึกถึงความกรุ่นร้อนเมื่อครู่ สองตาจับจ้องไปทางร่างสูงตรงหน้า ดวงตาเขาเต็มไปด้วยความเร่าร้อน มันเป็นสีหน้าที่ฉันไม่เคยเห็นจากโลกิมาก่อน


ปึก...


เสียงวัตถุบางอย่างหล่นกระทบทำให้ฉันหันมองตามทิศทางนั้นทันที สองตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อพบว่าร่างสูงที่กำลังนอนพิงหัวเตียงอยู่ไม่ไกลกันกำลังมองมาด้วยสีหน้าอึ้งๆ แสงจากหน้าจอโทรศัพท์ที่ตกลงบนตักเขาส่องแสงสลัวไปทั่วห้องมืดๆ


พะ พี่โต... เห็นหมดแล้วสินะ... ฉันจะทำยังไงดี


“ทำห่าไรวะไอ้โต แสงโทรศัพท์มึงทำกูแสบตา” ขนในกายฉันลุกชันเป็นรอบที่สองเมื่อเสียงพี่ฌอนที่น่าจะหลับไปแล้วดังขึ้นงัวเงีย พี่โตมองฉันสลับกับโลกิก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นปิดหน้าจอ ภายในห้องจึงกลับมามืดอีกครั้ง “โอ้ยไอ้ห่า เอาผ้ามาคลุมหัวกูทำไมเนี่ย อึดอัดโว้ย!


ฉันเห็นพี่โตเอี้ยวตัวไปกดผ้านวมคลุมหน้าพี่ฌอนคล้ายจะบอกกรายๆ ว่าให้ฉันรีบออกจากห้องไปก่อนพี่ชายตัวดีจะเห็น ไม่ต้องคิดให้เสียเวลาฉันรีบวิ่งเปิดประตูออกจากห้องทันที


“อ๊ะ...”


พรึ่บ


ร่างของฉันชนกับร่างสูงหลังจากปิดประตูห้องพี่ฌอนเสร็จ มือหนาคว้าแขนฉันเอาไว้เพื่อไม่ให้ล้มคะมำ เงยหน้าขึ้นมองจึงพบว่าเจ้าของมือนั่นคือพี่ไรม์ เขาขมวดคิ้วมองฉันด้วยความแปลกใจแล้วปรายตามองประตูห้อง ก่อนจะหลุบสายตาลงมองต้นคอฉันนิ่ง หน้าฉันร้อนวูบรีบยกมือขึ้นปิดต้นคอตัวเองแล้วก้มหน้าหลบสายตาคม


“เอ่อ... ขอโทษค่ะ” พี่ไรม์ปล่อยมือจากแขนฉัน ฉันจึงรีบวิ่งเข้าห้องตัวเองปิดประตูล๊อคก่อนจะทรุดฮวบยกสองมือขึ้นปิดปากแน่น หัวใจเต้นรัวเร็วไม่หยุด สัมผัสของโลกิยังตราตรึงจนฉันสะท้านไปทั้งตัว


บ้าชะมัด... นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย...


 

ตัดมาทางด้านห้องนอนฝั่งตรงข้าม


“เวรเอ๊ย! เล่นอะไรของมึงเนี่ย! มึงจะฆ่ากูเหรอไอ้ห่า!” ฌอนลุกขึ้นมานั่งได้สำเร็จเมื่อพลูโตปล่อยมือออกจากการกดผ้านวมใส่หน้าเขา อยู่ๆ คนที่เป็นทั้งเพื่อนและญาติก็เล่นพิเรนทร์ขึ้นมา ทำเอาคนง่วงๆ อย่างฌอนตื่นเต็มตาจนได้ “อ้าวไอ้โลกิ มึงยังไม่หลับอีกเหรอ?”


คนถูกทักคลายจากอาการนิ่งค้างหันไปมองเพื่อนรักเจ้าของห้อง โลกิกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ถ้าหากฌอนรู้ว่าเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เขาทำอะไรๆ กับน้องสาวสุดที่รักของตัวเองเอาไว้บ้าง ฌอนคงไม่ถามเขาแบบนี้แน่ๆ และเขาอาจจะโดนกระทืบจนกระอักไปแล้ว


“เออ... จะดูดบุหรี่น่ะ” โลกิลุกขึ้นคว้าซองบุหรี่กับไฟแช็กแล้วเดินออกไปนอกระเบียง พลูโตมองตามแล้วลงจากเตียงบ้าง เป็นจังหวะเดียวกับประตูห้องนอนถูกเปิดออก ทั้งคู่หันมองทันที


“อ้าว มึงเพิ่งขึ้นมาเหรอวะ”


ไรม์ไม่ได้ตอบคำถามฌอน เขามองสำรวจไปรอบๆ ห้องก่อนจะหยุดสายตาลงที่ประตูระเบียงซึ่งโลกิยืนอยู่ ทั้งคู่หันมาสบตากันนิ่ง ไรม์แสยะยิ้มมุมปากอย่างเข้าใจสถานการณ์ เขาลากสายตากลับมามองฌอนที่ดูท่าทางแล้วจะไม่ รู้เรื่องอะไรเลย นึกสมเพชในที...


“คืนนี้กูไม่ค้าง จะกลับเลย” ไรม์พูดแค่นั้นก็ปิดประตูแล้วจากไป


“แหมไอ้เวรนี่ ติดเมียจริงๆ ปล่อยเมียนอนคนเดียวสักคืนไม่ได้เลยนะ ฮึ!” ฌอนบ่นใส่แล้วเอนตัวลงนอนต่อ “อ้าว แล้วนั่นมึงจะไปไหนอีกตัว?”


“ดูดบุหรี่” พลูโตตอบสั้นๆ เขาเดินออกมานอกระเบียงโดยไม่ลืมปิดประตูจนสนิทเพื่อให้มั่นใจว่าเสียงพูดคุยจะไม่เล็ดลอดเข้าไปในห้อง โลกิปรายตามองเพื่อนรักที่คว้าซองบุหรี่ไปจากมือตัวเอง “จะไม่อธิบายอะไรหน่อยเหรอไอ้เสือ”


“...” โลกิท้าวมือกับระเบียงแล้วโค้งตัวแนบหน้าผากลงบนหลังมือตัวเอง เขาหลับตาแน่น ในหัวเต็มไปด้วยความคิดที่มันตีรวนไปหมด


“ยัยนั่นเป็นน้องกูนะ ขอคำตอบดีๆ ด้วยเพื่อน”


“แม่ง” ดวงตาคมลืมขึ้นแล้วหันมองเพื่อนรักก่อนตอบเสียงเบา “ไม่รู้ว่ะ...”


“ตอบเหมือนไม่ใช่ตัวมึงเลยนะ” พลูโตอัดควันสีขาวเข้าปอด เขาทอดสายตามองไปที่ถนนของหมู่บ้านอันเงียบสงัด “แค่ตอบมาว่าทำไปทำไม ตอนที่ทำมึงรู้สึกยังไง มึงแค่เล่นๆ หรือว่าจริงจัง?”


“กู ไม่ได้คิดจะเล่นๆ” โลกิหมุนตัวพิงสะโพกสอบกับราวระเบียง เขามองประตูกระจกที่มีเงาตัวเองสะท้อนอยู่ “มีแค่เรื่องนี้ที่กูมั่นใจ กูไม่ได้คิดจะเล่นๆ กับยัยนั่น”


“แสดงว่ามึงชอบเฌอจริงๆ เหรอวะ แน่ใจนะว่าจริงจัง?”


“...” โลกินิ่งเงียบ ภายในหัวขบคิดอย่างสับสน เอาตรงๆ คือเขายังไม่เข้าใจความหมายของคำว่า จริงจัง เกิดมายี่สิบเอ็ดปีก็เพิ่งเคยมีความรู้สึกแบบนี้ครั้งแรก บ้าบอสิ้นดี...


“ถ้ามึงยังหาคำตอบดีๆ ให้ตัวเองไม่ได้ ก็อย่าไปยุ่งกับยัยนั่นอีก” พลูโตขยี้ก้นบุหรี่ลงบนที่เขี่ยบุหรี่แล้วปรายตามองเพื่อนรัก “เฌอแตมเป็นยิ่งกว่าญาติ ยัยนั่นเป็นน้องสาวที่น่ารักของกู ถ้ามึงไม่จริงจังก็อย่าไปล้อเล่นด้วย นอกจากจะทำให้ยัยนั่นเสียใจ มึงอาจจะต้องแตกหักกับไอ้ฌอนด้วย มึงรู้ใช่ไหม”


และใช่ โลกิรู้เรื่องนั้นดี เพราะรู้ดีถึงได้สับสนขนาดนี้ไงล่ะ! และเขาก็ตัดสินใจแล้วว่าจะเดินหน้าต่อไป แม้ยังหาคำตอบดีๆ ไม่ได้แต่ก็ขอทำตามความรู้สึกของตัวเองไว้ก่อน


เพราะเขาถือคติว่า... รุกต่อไม่รอแล้วนะ!


TO BE CONTINUED
อย่าลืมแอดแฟน กดโหวตหัวใจ
คอมเม้นท์ให้ด้วยนะคะ

TALK

อื้อหื้ออออ รุกต่อไม่รอแล้วนะจริงๆ ค่ะพี่

นี่จริงจังกับน้องสินะคะ งั้นเราเชียร์ขาดใจเลย ยกป้ายไฟพี่โลกิรัวๆ

ส่วนพี่ฌอนนี่ก็นะ ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวรู้อะไรกับเขาเลย ฮา เอ็นดูนาง

รักกันต้องไม่เงานะคะ 

คอมเม้นท์คนละ 1 เม้นท์ด้วยจ้า


สวัสดีปีใหม่ 2019 นะคะ
ขอให้นักอ่านทุกท่านมีความสุขมากๆ ค่ะ
สมหวังทุกความปรารถนา อิ่มเอมใจตลอดทั้งปี
ติดตามและรักกันอย่างนี้ตลอดไปเลยน้าาา
รักทุกคนมากๆ ค่ะ ขอบคุณที่ติดตามกันมาตลอดจ้า

#พี่โลกิ

#วางจำหน่าย E-Book แล้วนะคะ

สั่งซื้อ Ebook ได้ที่

#MEB >> https://goo.gl/5yR8zh

#Ookbee >> https://goo.gl/ci66LN

หรือค้นหา พันเก้า ในแอพ Ebook ได้เลยค่ะ

ขอบคุณสำหรับการติดตามสนับสนุนค่ะ

รักกันต้องไม่เงานะคะ คอมเม้นท์คนละ 1 เม้นท์ด้วยจ้า

________________
LIKE PAGE "พันเก้า" 
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 243 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

907 ความคิดเห็น

  1. #902 MERY_9119 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 19:00
    ว้าวว้าวว้าว
    #902
    0
  2. #744 0614626364 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:34
    ดีๆนะพี่โลกิ ทำน้องร้องให้เผาเรือทิ้งเลยนะ
    #744
    0
  3. #636 pa_nuch (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 00:20
    รุกต่อไปนะพี่
    #636
    0
  4. #530 suebyoo6935 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 02:15

    จะรุกจิงๆแล้วใช่ม๊ายยยย

    #530
    0
  5. #529 Chakook (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 00:55

    นี่ยังไม่รู้อยู่อีกกหรอมมมหืมมม

    #529
    0
  6. #528 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 23:39
    ลำบากใจใช่ม้าาาาา
    #528
    0
  7. #527 nokbamboo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 22:35

    ใช่คิดให้ดีก่อนที่จะจีบเฌอไม่งั้นได้แตกหักกับเพื่อนรักแน่

    #527
    0
  8. #526 heykeo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 20:22
    รุกเลยรุกเลย
    #526
    0
  9. #525 towarisa (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 19:33

    แค่สับสนก็ไม่ดีละนะโลกิ

    #525
    0
  10. #524 towarisa (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 19:33

    แค่สับสนก็ไม่ดีละนะโลกิ

    #524
    0
  11. #523 firstzy93 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 18:31
    รุกเลยๆ
    #523
    0
  12. #522 porr1998 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 18:08
    กรี๊ดดดดดดดดดดด
    #522
    0
  13. #521 towarisa (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 13:19

    ใครสักคนที่ไม่ใช่ฌอน 555

    #521
    0
  14. #520 ann252627 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 02:07
    สวัสดีปีใหม่ค่ะ
    #520
    0
  15. #519 suebyoo6935 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 04:20

    งู้ยยยยยเกินไปแร้วนะพี่โลกิ๊!!!!!

    #519
    0
  16. #518 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 20:53
    เอาจิจ๊ะไปก่อน คนเยอะ // หลังจากนี้ตบไปก่อนนะจ๊ะ ฉวยโอกาสกะน้อง
    #518
    0
  17. #517 YLLK (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 15:03

    กรี๊ดดดดดดด พี่เค้านอนอยุ่นั่นนะโว้ยยยยยยย สงสารเฌอจะส่งเสียงก็ไว้ได้ลุ้นฉิหายยนนน
    #517
    0
  18. #516 yoyo23727 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 21:25
    พี่โลกิใจเย็นค่ะ
    #516
    0
  19. #515 juno_e (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 20:39
    -พี่!!!!
    #515
    0
  20. #514 nokbamboo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 18:26

    โลกิทำไรนึกถึงพี่ชายเขาหน่อยและมีเพื่อนอีกสองคนนะที่อยู่ในห้อง ใจเย็นๆ

    #514
    0
  21. #513 _tong_bpy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 14:54
    ใจเย็นๆพวกเธอไม่ได้อยู่กันแค่สองคนนะ
    #513
    0
  22. #512 towarisa (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 14:36

    ใจอย็นก่อนนะเฮียโลกิ ไม่ได้อยู่คนเดียวนะอย่าลืม

    #512
    0
  23. #511 kimkunlanut (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 14:27
    พี่มันร้ายยยยยย
    #511
    0
  24. #510 Noon_91 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 14:22
    ฉันก็หลอมละลายตามไปด้วยแล้ว
    #510
    0
  25. #509 supaksorn-paw (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 13:51
    ทำร้ายน้องอ่ะ
    #509
    0