[END]BRO #Villain รุ่นพี่วายร้าย! [Ebook]

ตอนที่ 2 : Villain 00 ► รุ่นพี่ 100 Per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,914
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 239 ครั้ง
    8 พ.ค. 62






Villain 00

[รุ่นพี่]



มหาวิทยาลัย M


คณะวิศวกรรมศาสตร์


ตึกๆๆ


เสียงฝีเท้าหนักๆ กึ่งเดินกึ่งวิ่งดังก้องบริเวณหลังอาคารเรียน ร่างสูงในชุดนักศึกษาชายเสื้อหลุดลุ่ยกระดุมเม็ดบนถูกปลดลงจนเห็นแผงอกแกร่งแทรกกายเข้ามาในซอกตึกลับตาคน ดวงตาคมเข้มสีนิลจับจ้องไปยันทิศทางที่เขาเพิ่งจากมา ใบหูเอียงฟังเสียงพูดคุยของเหล่านักศึกษาหญิงประมานสี่คนที่กำลังเดินมาทางนี้


“รุ่นพี่โลกิหายไปไหนแล้วอ่ะแก”


“นั่นน่ะสิ เมื่อกี้ยังเห็นอยู่ตรงนี้เลยนะ”


“ลองไปหาหลังตึกดูไหม”


“หรือว่ารุ่นพี่วิ่งหนีพวกเรานะ”


“จะบ้าเหรอ เป็นไปไม่ได้หรอก รุ่นพี่โลกิน่ะแสนดีจะตาย ทั้งหล่อ ทั้งใจดีกับทุกคน รุ่นพี่ไม่มีทางวิ่งหนีพวกเราหรอก”


“ใช่ๆ รุ่นพี่โลกิไม่มีทางทำอะไรแบบนั้นหรอก”


เสียงพูดคุยเริ่มดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ โลกิ รุ่นพี่ที่กำลังตกเป็นหัวข้อสนทนาลอบถอนหายใจแรงๆ ใบหน้าหล่อเหลาเรียบตึง ริมฝีปากหนาติดคล้ำเหยียดตรงอย่างนึกหงุดหงิด


“น่ารำคาญเป็นบ้า”


“ถ้างั้นก็ออกไปสิคะ มันขวางทางฉันนะ”


“หะ เห้ย!” ชายหนุ่มที่ยืนบ่นพึมพำอยู่คนเดียวถึงกับร้องตกใจแล้วหันขวับกลับมามองด้านหลังซึ่งเป็นที่มาของต้นเสียงหวานๆ ติดเหวี่ยงของใครอีกคนซึ่งเขาไม่คาดคิดว่าจะมีคนอยู่ในซอกตึกนี้ด้วย


ใบหน้าสวยจัดราวกับตุ๊กตาฉายชัดอยู่ในสายตาของเขา ดวงตาสีอัลมอนต์กลมโตไร้ซึ่งอารมณ์ช้อนมอง ริมฝีปากบางจิ้มลิ้มเหยียดตรงนิดๆ เหมือนกำลังหงุดหงิดบางอย่าง ผมหน้าม้าตรงยาวสีส้มพาสเทลขับใบหน้าขาวเนียนให้ลุคเหมือนตุ๊กตาเข้าไปใหญ่


สวยว่ะ


“จ้องแบบนี้มันเสียมรรยาทนะคะรุ่นพี่ ช่วยถอยออกไปด้วยค่ะ รุ่นพี่ขวางทางฉันอยู่”


โลกิดึงความสนใจของตัวเองกลับมา เขามองข้ามไหล่คนตัวเล็กไปด้านหลังพบว่าทางนั้นเป็นทางตัน หลุบตามองในอ้อมแขนของเธอก็เจอเข้ากับลูกแมวสีขาวท่าทางหิวโซ


“เมื่อกี้เหมือนฉันได้ยินเสียงรุ่นพี่เลยอ่ะแก”


…!” ชายหนุ่มเจ้าของชื่อสะดุ้งตกใจกับเสียงพูดคุยที่ดังเข้ามาใกล้มาก สงสัยตอนที่เขาอุทานเมื่อครู่มันดังมากไปหน่อย เขาหันไปมองกลุ่มนักศึกษาหญิงที่เดินมาทางนี้ก่อนหันกลับมามองคนตัวเล็กที่กำลังอุ้มลูกแมวอยู่ตรงหน้า สีหน้าหงุดหงิดใจของเธอฉายชัดออกมา


บริเวณที่ทั้งคู่ยืนอยู่มันเป็นซอกตึกที่มีช่องทางเดินแคบมาก ระยะเพียงหนึ่งคนผ่านเท่านั้น หากโลกิไม่ขยับเข้าไปด้านในก็ต้องถอยออกไปจากซอกตึกเลยถึงจะเป็นการเปิดทางให้เธอได้ ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่เลือกข้อหลังแน่ๆ


“รุ่นพะ อื้อๆ!” เสียงหวานที่กำลังส่งเสียงเตือนให้เขาหลบทางอีกครั้งถูกมือหนาถือวิสาสะปิดปากด้วยความรวดเร็ว ร่างสูงพลิกตัวคร่อมทับร่างบางและตรึงแผ่นหลังเล็กแนบชิดกำแพง ดวงตากลมโตเบิกกว้างพยายามเบี่ยงหน้าหนีจากฝ่ามือกรุ่นร้อน


“ชู่ว์ ขอสองนาที” ใบหน้าหล่อก้มกระซิบชิดข้างหูคนตัวเล็ก เธอปล่อยลูกแมวในมือลงพื้นแล้วใช้สองมือแกะมือหนาออกจากปาก


เรื่องอะไรจะยอมง่ายๆ ล่ะ!


“อื้อ! อื้อ!” ปลายเล็บแหลมจิกลงบนฝ่ามือหนาอย่างไม่ออมแรง โลกิเบ้หน้าเล็กน้อย ดวงตาคมเข้มก้มดุคนตัวเล็กที่ทั้งจิกทั้งข่วนเขาอย่างกับแมวพยศ แถมสายตายังอาฆาตฟาดฟันแทบจะฆ่าเขาเลย


“เล็บคมจริงๆ เลยนะ มันเจ็บนะเนี่ย” แม้เขาจะบ่นอย่างนั้นแต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือจากริมฝีปากของเธอ เสียงพูดคุยของนักศึกษาหญิงกลุ่มนั้นค่อยๆ ไกลออกไป ริมฝีปากหนาขยับยิ้มบาง แววตานึกสนุกฉายชัดยามจับจ้องคนตัวเล็กตรงหน้า


เขาจำเธอได้แล้ว หน้าสวยๆ สายตาเหวี่ยงๆ แบบนี้เขาจำได้ไม่ลืม ถึงสีผมจะเปลี่ยนไปก็เถอะ แต่เขามั่นใจว่าเธอคือคนๆ เดียวกันแน่นอน


“แฮ่ก บ้าเอ๊ย” เสียงหวานสบถทันทีที่ริมฝีปากเป็นอิสระ กว่าเขาจะยอมผละมือออกไป ทำเธอหายใจไม่ออกเกือบตายแน่ะ ผู้ชายนิสัยเสียคนนี้คิดจะฆ่าเธอหรือไงกันนะ!


“นี่บังเอิญหรือจงใจกันนะ ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ แม่สาวมอปลาย”


อะไรนะ สาวมอปลายงั้นเหรอ


หญิงสาวที่ถูกเรียกแบบนั้นเงยหน้าขึ้นสบตากับผู้ชายตรงหน้าอีกครั้ง คราวนี้เธอเพ่งมองหน้าเขาอย่างชัดๆ ก่อนจะนิ่งไป ใบหน้าสวยเรียบตึงเย็นชาขึ้นมาทันที


โลกกลมจนน่าโมโหจริงๆ นั่นแหละ


“ถอยออกไปด้วยค่ะ” มือบางยกขึ้นผลักไหล่ร่างสูงให้หลบทาง เธอไม่จำเป็นต้องเสวนาอะไรกับเขาทั้งนั้น ไม่เคยรู้จักมักจี่กันเลย ทำไมต้องเสียเวลาพูดคุยอะไรด้วยล่ะ แต่เหมือนผู้ชายตรงหน้าเธอจะไม่ได้คิดแบบนั้น เพราะเขาทาบฝ่ามือลงบนกำแพงเพื่อใช้แขนกักกั้นทางออกเธอ “ต้องการอะไรอีกคะรุ่นพี่?”


“หืม รุ่นพี่?” โลกิครางฮึมในลำคอพลางหลุบตาสำรวจชุดนักศึกษาบนร่างกายคนตัวเล็ก เขาเพิ่งสังเกตว่าเธอสวมเสื้อช็อปสีเลือดหมูเข้มของคณะวิศวะฯอยู่ และมันเป็นคณะเดียวกับเขาด้วย “เด็กปีหนึ่งงั้นเหรอ


“ถอยออกไปได้หรือยังคะ ท่าทางแบบนี้มันคุกคามทางเพศกันอยู่นะคะ” แทนที่ร่างสูงจะขยับกายถอยห่าง เขากลับผิวปากหวืออย่างชอบใจในท่าทีไม่ยินดียินร้ายของผู้หญิงตรงหน้า โดยปกติแล้วผู้หญิงทุกคนที่ได้ใกล้ชิดหรือสบตากับเขามักจะหวั่นไหวเคลิบเคลิ้มเสมอ แต่แววตาของเธอคนนี้กลับนิ่งสนิท ไร้ความประหม่าหรือความสั่นไหวสักนิด


น่าสนใจ


“เธอชื่ออะไร”


“จำเป็นต้องตอบไหมคะ?”


“แน่นอนสิ รุ่นพี่ถามก็ต้องตอบสิครับ” รอยยิ้มมุมปากหนาบ่งบอกว่าสิ่งที่เขาพูดไม่ใช่คำถาม แต่มันคือคำสั่งในฐานะรุ่นพี่ต่างหาก


“เฌอแตม” คนตัวเล็กจำใจตอบด้วยน้ำเสียงห้วนๆ เธอเสียเวลากับผู้ชายคนนี้มามากพอแล้ว เขาควรจะปล่อยเธอไปสักที


“เฌอแตม ฉันรักเธอ”


ตึกตัก


ดวงตาหวานตวัดมองคนตัวสูงที่จู่ๆ ก็เรียกชื่อเธอพร้อมแปลความหมายของชื่อด้วยน้ำเสียงนุ่มละมุนน่าฟัง ชั่วขณะหนึ่งหัวใจดวงน้อยเผลอเต้นผิดจังหวะ แต่ก็เพียงแวบเดียวเท่านั้น


ริมฝีปากหนาขยับยิ้มพึงใจที่ได้เห็นแววตานิ่งสนิทคู่สวยนั่นสั่นไหวชั่วครู่ แม้จะเพียงวูบเดียวก็เถอะ แต่ก็ถือว่าเขาสามารถทำให้ผู้หญิงตรงหน้าหวั่นไหวได้แล้วกัน แค่นี้ก็ไม่เสียชื่อเสือซ่อนคมอย่างเขาแล้ว


และในช่วงจังหวะที่ทั้งสองสบตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร ผู้หญิงกลุ่มเดิมเดินย้อนกลับมาอีกครั้ง คราวนี้เฌอแตมเป็นฝ่ายละสายตาไปมอง เธอยกยิ้มมุมปากอย่างมีแผนการที่จะหลุดพ้นไปจากสถานการณ์น่าอึดอัดตรงนี้ แต่เหมือนโลกิจะรู้ทัน เขาคว้าใบหน้าสวยให้หันกลับมาแล้วก้มลงทาบทับริมฝีปากหนากับริมฝีปากบางเย็นเฉียบด้วยความรวดเร็ว


“อื้อ


ร่างเล็กแข็งค้างไปชั่วขณะ สัมผัสอ่อนละมุนบนริมฝีปากบดคลึงหนักๆ แม้เขาจะไม่ได้รุกล้ำเข้ามาแต่เพียงเท่านั้นก็สามารถตรึงเธอไว้อย่างอยู่หมัด สติของเธอขาดหายไป หัวสมองขาวโพลนไปหมด แม้ว่าร่างสูงจะผละริมฝีปากออกไปแล้วก็ตาม ดวงตาหวานจ้องมองใบหน้าหล่อแสนร้ายกาจที่กำลังมองมาด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะ พร้อมกับประโยคสั้นๆ ที่เขาทิ้งเอาไว้ก่อนเดินออกจากซอกตึกไป


“จองแล้วนะ”

TO BE CONTINUED
-------------------------------------------

TALK
งื้อออ เขาจองกันแบบนี้เลยเหรอออ อยากโดนรุ่นพี่จองบ้างงง >///<
ดาเมจความหล่อของรุ่นพี่โลกิรุนแรงมากค่าาา ดีต่อใจเค้าจริงๆ คริๆ
อัพบทนำให้แล้ววว ขอคอมเม้นด้วยน้าา

#พี่โลกิ

#วางจำหน่าย Ebook แล้วค่ะ

สั่งซื้อ Ebook ได้ที่

#MEB >> https://goo.gl/5yR8zh

#Ookbee >> https://goo.gl/ci66LN

หรือค้นหา พันเก้า ในแอพ Ebook ได้เลยค่ะ

อย่าลืมแอดแฟน กดโหวตหัวใจ
คอมเม้นท์ให้ด้วยนะคะ


BRO SET

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 239 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

907 ความคิดเห็น

  1. #828 Loveunupang (@Loveunupang) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 20:12
    แอร้ยยย จองกันแบบนี้หร๊าคร้า😆
    #828
    0
  2. #402 MBKY;LH (@withmbky) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:35
    จอองแบบนี้ก็ได้หรอคะรุ่นพี่
    #402
    0
  3. #350 nuchnapa_ss (@byuntaengoo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 09:15
    งื้ออออออ
    #350
    0
  4. #74 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 01:13
    จองแล้ววววววจร้า
    #74
    0
  5. #64 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 15:03
    ต้องให้แม่มาขอนะรุ่นพี่55555
    #64
    0
  6. #47 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 13:37

    แบบนี้ก็มีด้วย ไปถามพี่ชายเขาก่อนมั้ยโลกิ

    #47
    0
  7. #22 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 19:00
    อยากโดนจองแบบนี้บาง เขิลแรงมากกกกก
    #22
    0
  8. #13 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 23:00
    จองอารายยยยยยอิตาบร้าาาาาา
    #13
    0
  9. วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 18:25

    ตีตราจองกันเรียบร้อยแล้ว 555

    #12
    0
  10. #11 nater4154 (@nater4154) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 17:07
    งื้ออออออ.....ใจบางงงงงงงง^^
    #11
    0