[END]::MAD TUSSLE:: รักนี้ขยี้สุดแรง!

ตอนที่ 5 : ::MAD TUSSLE:: EPISODE 03 [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,512
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    16 ก.ค. 61










 EPISOD03





First you gonna say you ain’t runnin’ game 
Thinkin’ I’m believing every word 
Call me beautiful, so original 
Telling me I’m not like other girls 
I was in my zone before you came along 
Now I’m thinking maybe you should go 
Blah, blah, blah I be like nah to the ah to the, no, no, no








@มหาวิทยาลัย H


คณะศิลปกรรม (สาขาแฟชั่นดีไซน์)


“มีเวลาอีกสามเดือนในการเตรียมงานแฟชั่นวีครอบแรก เพราะฉะนั้นพี่อยากบรีฟนายแบบและนางแบบที่มาร่วมเดินในงานด้วย ซึ่งพวกพี่ได้ประชุมกันแล้วว่าจะเลือกใครมาบ้าง”


เสียงของรุ่นพี่ปีสี่ที่กำลังบรรยายและออกความคิดเห็นอยู่บริเวณหน้าห้องประชุม ฉันนั่งอยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง แยกตัวออกมาเหมือนเช่นทุกวัน หากทว่าวันนี้มันกลับไม่ปกติเพราะจู่ๆ เสียงทุกคนเงียบลงจนผิดสังเกต


“คะ?” ฉันละสายตาจากไอแพดตรงหน้าขึ้นมองรอบห้อง ตอนนี้สายตาทุกคนกำลังมองมาที่ฉันเป็นตาเดียว


“หยาดฟ้า เธอเพิ่งเข้าไปทำภารกิจที่บ้านแมดมาใช่ไหม?” รุ่นพี่คนหนึ่งถามขึ้น ฉันพยักหน้ารับแบบงงๆ เล็กน้อย ปกติแล้วทุกคนไม่ค่อยจะสนใจฉันหรอก และฉันก็ไม่ค่อยสนใจใครเช่นกัน แต่ไม่รู้ทำไมวันนี้จู่ๆ ถึงพร้อมใจกันหันมาสนใจฉันได้ “เธอเป็นน้องรหัสของรองประธานบ้านนั้นด้วยใช่ไหม?”


“หมายถึงเฮียเจบีน่ะเหรอ?” ฉันขมวดคิ้วถามอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก รุ่นพี่ผู้หญิงพยักหน้ารับ “งั้นก็ใช่ ว่าแต่ถามทำไมเหรอ”


“ก็กลุ่มนายแบบที่พวกเราต้องการให้มาเดินแบบแฟชั่นวีครอบนี้คือเหล่าลูกหลานท่านอธิการฯ น่ะสิ”


“เอาจริงเหรอคะพี่ หมายถึงหลานชายทั้งสี่คนที่อยู่บ้านแมดเลยน่ะเหรอคะ?” รุ่นน้องคนหนึ่งถามตามด้วยการพยักหน้าเห็นด้วยกับคำถามของหลายๆ คน


“ใช่ จริงๆ แล้วพวกเราอยากได้พวกนั้นมาร่วมเดินหลายปีแล้วนะ แต่นับกาลกับฟาโรห์นี่งานยากมากเลย พวกเราเคยไปชักชวนหว่านล้อมมาหลายครั้งแล้วแต่ก็ไม่ยอมใจอ่อนสักที แล้วยิ่งปีนี้มีสามหนุ่มเข้ามาเพิ่มอีก ทั้งชาลี คชา และนาวา ทุกคนต่างมีอิทธิพลมากทางด้านแฟชั่น”


“นั่นสิ พวกลูกหลานอธิการฯ ค่อนข้างมีอิทธิพลในวงการแฟชั่นอย่างมากเลยนะ เพราะได้ขึ้นปกนิตยสาร Close Up อยู่บ่อยๆ แถมนิตยสารนั่นยังเป็นของคุณอัลญ่า แฟชั่นนิสตัวแม่ชื่อดังอีกด้วย เธอเป็นไอดอลของวงการแฟชั่นเลยนะ ถ้าเราได้พวกนั้นมาร่วมเดินในงานด้วยจริงๆ รับรองว่างานเราต้องได้รับความสนใจอย่างล้นหลามเลยล่ะ”


ฉันนั่งฟังบรรดารุ่นพี่อธิบายเหตุผลร้อยแปดยาวเหยียดก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่ามันเกี่ยวอะไรกับฉันด้วย


“แล้ว?” ฉันเก็บไอแพดใส่กระเป๋าแล้วเงยหน้าขึ้นมอง ฉันเป็นพวกอัธยาศัยติดลบน่ะ ไม่ค่อยชอบคบหาใคร ไม่ชอบสุงสิงกับใคร และหลายๆ คนในที่นี่ก็ไม่ได้พิศวาสฉันสักเท่าไหร่อยู่แล้ว เพราะฉะนั้นไม่ต้องอ้อมค้อมมากมาย มันลำไยน่ะ


“พวกพี่จะยกหน้าที่ทาบทามสี่หนุ่มจากบ้านแมดให้กับเธอไงหยาด ทำยังไงก็ได้ให้พวกนั้นยอมมาร่วมเดินในงานแฟชั่นวีครอบนี้ให้ได้”


ว่าไงนะตลกเกินไปแล้ว


“ทำไมต้องเป็นฉันด้วย? ฉันไม่ได้รู้จักคนพวกนั้นสักหน่อย” เริ่มไม่โอเคแล้วนะ ทุกคนใช้สายตากดดันจ้องมาทางฉันเป็นตาเดียว ราวกับว่าความหวังทุกอย่างขึ้นอยู่กับฉัน


“เพราะเธอเป็นคนเดียวที่มีโอกาสเข้าใกล้พวกนั้นได้ ในสาขาเราไม่มีใครสนิทหรือรู้จักคนในบ้านนั้นเลยนะ ช่วยสาขาหน่อยนะหยาด งานนี้มันสำคัญมากจริงๆ” รุ่นพี่อ้อนวอนฉันอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน


“ก็ถ้ามันยากลำบากขนาดนั้นทำไมไม่ใช้นายแบบคนอื่นละคะ เหมือนปีที่ผ่านมาไง” ฉันพยายามหาข้อโต้แย้ง


“แต่ปีนี้เป็นปีสุดท้ายของพวกพี่แล้วนะ ขอร้องล่ะหยาด งานแฟชั่นวีคครั้งนี้เป็นงานส่งท้ายพวกพี่ทุกคนก่อนจะสอบมิดเทอม แล้วเทอมหน้าพวกพี่ก็ไม่มีโอกาสได้จัดงานแบบนี้อีกแล้ว พวกพี่อยากจะทำมันออกมาให้ปังที่สุด”



“พวกเราจำเป็นต้องได้สี่หนุ่มนั่นมาร่วมเดินในงานครั้งนี้จริงๆ นะหยาด เราต้องช่วยกันกู้กระแสแฟชั่นดีไซน์กลับมา ก่อนที่สาขาของเรามันจะเงียบเหงาไปมากกว่านี้”


พวกรุ่นพี่สลับกันเข้ามาหว่านล้อมฉัน จริงอยู่เรื่องที่ว่าสองสามปีมานี้สาขาของเราค่อนข้างเงียบเหงา รุ่นน้องที่เลือกเข้าสาขาก็น้อยลงเรื่อยๆ เพราะผลงานที่ผ่านมาไม่ค่อยปังอย่างที่คิด


แต่ เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับฉันด้วยเล่า!


ไม่มีทางอ่ะทาบทามงั้นเหรอ ไอ้บ้ากามนับกาลนั่นน่ะนะ โอ้ย! ไม่เอาอ่ะ! ฉันไม่เอาด้วยหรอก!




#Loading... 25%



[บทบรรยาย นับกาล]


อึดอัด ทำไมมันอึดอัดขนาดนี้วะ หายใจไม่ออก เหมือนมีอะไรใหญ่ๆ มากดทับร่างกายเอาไว้


เปลือกตาหนักอึ้งค่อยๆ ลืมขึ้นช้าๆ จากการหลับใหลอันแสนสบาย หากทว่าเวลานี้มันกลับอึดอัดจนแทบจะขาดอากาศหายใจตาย ผมพยายามเพ่งสายตามองอะไรบางอย่างที่กำลังทาบทับอยู่บนตัวเอง สายตาปรับโฟกัสไปที่ใบหน้าใหญ่ๆ มีขนดกดำน่ากลัว


หะ เห้ย มะ หมี


มือข้างหนึ่งยกขึ้นขยี้ลูกตาตัวเองแรงๆ เพื่อให้สร่างขี้ตาก่อนจะจ้องสิ่งที่กำลังทาบทับอยู่บนร่างกายตัวเองอีกครั้ง


ไม่จริงใช่ไหมวะ นี่มันหมีขาวแห่งขั้วโลกเหนือที่ผมเพิ่งดูหนังจบไปเมื่อคืนนี่หว่า แล้วมันมาโผล่ทำบ้าอะไรในห้องผมแถมบนตัวผมตอนนี้วะ?!


หรือกูจะโดน หมีอำ?


อ๊ากกกก! แม่งใช่เลย! เขามีแต่ผีอำกัน แล้วนี่มันอะไร๊! ทำไม๊ทำไมกูจึงโดนหมีอำ! ชาติที่แล้วกูไปทำเวรทำกรรมอะไรกับหมีไว้วะถึงตามมาอำกูในชาตินี้?!


โถ่ๆๆๆ นับกาลเอ้ยนับกาล ทำไมมึงช่างมีกรรม เกิดมาหล่อแล้วยังโดนหมีอำอีก แล้วไม่ใช่หมีธรรมดาด้วยนะ หมีขาวขั้วโลกเหนือเลยมึง! นี่ความหนาวเย็นแม่งลามยันขาอ่อนกูแล้ววว!


อึก


ผมพยายามขยับตัวสุดฤทธิ์ ภายในใจก็นึกพ่อแก้วแม่แก้วเข้าไว้ เคยดูรายการผีๆ เขาบอกว่าเวลาผีอำให้สวดมนต์ แล้วถ้าหมีอำล่ะวะกูต้องทำยังไง?!


ฟืด ฟืด


เชี้ย!


ผมย่นคอหนีลมหายใจฟืดๆ ข้างลำคอด้วยความสยอง สองตาหลับแน่นอย่างไม่พร้อมจะเผชิญหน้ากับอีหมีนั่นอีก เสียงลมหายใจดังๆ พร้อมแรงกดทับหน้าขาและหน้าอกเริ่มทำผมขวัญเสีย


ไม่ได้การล่ะ ผมจะปล่อยให้หมีอำแบบนี้ไม่ได้ ผมต้องสู้!


คิดดังนั้นผมก็รวบรวมแรงฮึดขึ้นมาก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นอีกครั้ง แสงสว่างริบหรี่ลอดผ้าม่านหน้าต่างเข้ามาส่องวาบไปทางหน้าหมีซึ่งควรจะอยู่ตรงหน้าผม หากทว่ามันกลับหายไปไหนแล้วไม่รู้ มีเพียงแรงกดทับกับเสียงลมหายใจแรงๆ ข้างใบหูเท่านั้น


ฟืด ฟืด


เอาอีกแล้ว เสียงเวรนั่นมาอีกแล้ว!


คราวนี้ผมหลับตาแน่นแล้วกลั้นใจพลิกใบหน้าไปด้านข้างก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นเพื่อจ้องมองอีหมีเวรตัวนั้นชัดๆ อีกครั้ง


“ฟิดๆ”


“อีหมีเหี้ยยยยยยยยยยย!!!


“เห้ย!!


ผมสติแตกทันทีทันใดที่ได้เห็นสิ่งที่อยู่ข้างใบหน้าตัวเองในระยะกระชั้นชิด มันไม่ใช่ใบหน้าใหญ่ๆ ขาวๆ ของหมีขาวขั้วโลกเหนือเหมือนอย่างตอนแรก แต่มันกลับเป็นใบหน้าตี๋ๆ ขาวๆ ที่ยื่นเข้ามาใกล้แถมยังทำหน้าฟินใส่ผมด้วย


“ไอ้ ไอ้ชาลี! มึงจะทำอะไรกูเนี้ย!!


ผมว้ากดังลั่นห้องเมื่อลืมตามาเห็นว่าไอ้ตัวที่นอนอยู่ข้างๆ ไม่ใช่หมีขั้วโลกที่อำเมื่อครู่แต่เป็นไอ้น้องเวรที่บังอาจย่องเข้ามาในห้องผมตอนหลับแถมยังกล้าสามหาวปีนขึ้นมานอนบนเตียงข้างๆ ผมด้วย


ยังครับ ถ้าคิดว่าคนอย่างไอ้ชาลีมันจะนอนข้างผมเฉยๆ นั้นคิดผิดแล้ว! เพราะมันดันใช้ขายาวๆ แขนยาวๆ ของมันพาดพันรอบตัวผมด้วย แล้วไอ้จมูกโด่งๆ ของมันก็ซุกไซ้ฟุดฟิดอยู่ข้างต้นคอผม


สรุปคือไอ้อาการหมีอำเมื่อกี้สาเหตุมันมาจากไอ้หมีควายตัวนี้นี่แหละ!!


“ถอยออกไปนะโว้ยยยย! กูหนัก!!” ผมดิ้นจนขาเป็นอิสระจากหน้าแข้งของไอ้ชาลีแล้วทำท่าจะยกเท้าขึ้นถีบมัน ทว่ากลับถูกใครอีกคนกระโจนทับสองมือจับล๊อคขาข้างนั้นของผมไว้กับที่นอนด้วยความรวดเร็ว


“ย้าก! กูล๊อคให้แล้ว! มึงรุกเลย! มึงรุกเฮียเลย!


“อ๊ากกกก! ไอ้เชี้ยนาวา!! ทับขากูทำไม!!” ผมโวยวายด้วยน้ำเสียงอันแผดดัง ความอึดอัดจากการพาดทับของไอ้ชาลียังไม่วายความเจ็บปวดจากหน้าแข้งที่ถูกทับโดยไอ้นาวาก็เข้ามาแทนที่ “นี่พวกมึงเล่นอะไรกันวะเนี้ย! จะฆาตกรรมกูเหรอ!!


“เออดิ! ก็เฮียแม่งปลุกยากปลุกเย็น ดูดิ๊! แดกกรุงเทพฯ ไปครึ่งเมืองแล้วเนี้ย!” ไอ้นี่ก็เว่อร์ตลอด ผมมองแรงใส่ไอ้นาวาก่อนจะดึงสายตากลับมาเขม่นใส่ไอ้ชาลีด้วย


“ปล่อยกูเลยไอ้พวกเวรนี่! ปลุกกูดีๆ ก็ได้กูไม่ดื้อหรอก!” ผมสะบัดตัวแรงๆ จนมันสองคนยอมปล่อยในที่สุด ไอ้นาวาขยับตัวไปนั่งปลายเตียง ส่วนไอ้ชาลีลุกขึ้นไปยืนทำท่าเนียมอายเหมือนคนเพิ่งจะเสียตัว มันใช่เหรอกับท่าทางแบบนั้นน่ะ มึงดูฟินเกินจะอายนะ!


“มีประธานบ้านแบบนี้ บ้านคงล่มจม” เสียงเยาะๆ ดังจากหน้าประตูเรียกสายตาแข็งๆ ของผมแทบจะทันที ไอ้คชายืนหล่ออยู่ตรงนั้น มันแสยะยิ้มมุมปากเหมือนเยาะเย้ยกันนัยๆ ตอนแรกแอบคิดว่าจะมีตัวก่อกวนแค่ไอ้สองคนนี่ พอเห็นไอ้คชาเสริมมาอีกคนเท่านั้นแหละ


สรุปพวกมึงเลวยกแก๊งค์เลยไอ้สามเกรียน!


#Loading... 50%




หิวๆ หิวจนไส้จะขาดแล้วอ่ะเฮีย เสียงบ่นของไอ้ชาลีดังขึ้นข้างๆ ขัดทัศนียภาพโดยรอบของผมอย่างแรง


หุบปาก เดี๋ยวมึงก็ได้กินแล้วตามมาด้วยเสียงไอ้คชาที่ดูจากสีหน้ามันคงกำลังกินลำใย


อย่าว่าแต่ไส้ไอ้ชาลีจะขาดเลยชาช่าที่รัก ไส้กูก็แทบจะโดนย่อยแทนอาหารแล้ว เฮียนะเฮีย บอกจะเลี้ยงข้าวดันตื่นสาย!แล้วจบท้ายด้วยไอ้นาวาที่ฟาดค้อนวงใหญ่มาให้ผม ไอ้ชาลีก็วิ่งวนๆ เป็นหมาตามเจ้าของรอบตัวผมอีกที


ถามว่าผมสนใจพวกมันไหม? ก็ไม่อ่ะ ผมไม่ได้ชายตาแลพวกมันเล้ย ไม่ได้มีอะไรให้น่าแลอ่ะ สู้สายตาหวานๆ ของสาวๆ รอบตัวไม่ได้


ตอนนี้พวกเราสี่คนกำลังเดินอวดหล่อไปร้านอาหารแถวคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา ผมไปที่นั่นไม่ค่อยบ่อยหรอก ส่วนมากจะไปเวลาพาไอ้สามเกรียนนี้ไปเลี้ยงนี่แหละ เหตุผลง่ายๆ คือมันใกล้ อร่อย และถูก ของถูกๆ เหมาะกับไอ้สามเกรียนนี้ดี


โอะๆ สะดุด!


ผมชะงักค้างแทบจะทันทีราวกับโดนคำสาปแม่มดชั่วร้าย เมื่อจู่ๆ ก็ถูกไอ้เด็กนาวานรกคว้าหมับเข้าที่กางเกงแล้วปลดลงจนเกือบจะหลุดตูด ผมนี่แม่งอึ้งแดกไปสามวิ สองมือรีบคว้ากางเกงทันใด ใจนี่ตกไปยันตาตุ่ม


ว้าว! นี่มันลายโดเรม่อนมาใหม่หรือเปล่าเฮีย ผมไม่เคยเห็นมาก่อนเลยไอ้นาวานรกร้องถามเสียงใส มันใช่เวลามั้ยไอ้เวร แล้วผมก็เสือกตอบแม่งด้วยดิ


กูเพิ่งซื้อมาเมื่อวาน เฮ้ย! แล้วมึงมายุ่งอะไรกับกางเกงในกู


เหวอ! เฮียไม่ได้ซักก่อนใส่หรอ มันมีเชื้อโรคนะ เดี๋ยวก็เป็นสังคังหรอก ไม่แน่นะตอนนี้เฮียอาจเป็นแล้วก็ได้ คุณพระ! เฮียนับกาลเป็นสังคัง!


อะ...ไอ้นาวา!ผมนี่มือไม้สั่นรีบใส่กางเกงเลย กูควรจะเลี้ยงข้าวมึงดีไหมไอ้เด็กนรก!


แต่สังคังมันอาจจะกลัวโดเรม่อนของเฮียก็ได้นะ อังๆๆ


ยัง ยังไม่หยุด คนหล่อจะไม่ทนแล้วโว้ยยย!


ไอ้เชี้ยนาวา มึงตาย!!!


แล้วผมก็วิ่งไล่เตะตูดไอ้นาวาโดยไม่แคร์สายตาสาวๆ อีกต่อไป หมดกันภาพพจน์อันเพอร์เฟคของกูที่สั่งสมมา แม่งโดนทำลายไปจนย่อยยับนับตั้งแต่ไอ้สามเกรียนพวกนี้เข้ามาเรียนนี่แหละ!


ความน่าเคารพและน่าเชื่อถือของกูย่อยยับหมดแล้ววว!


โว้!!!ขณะที่ผมกำลังวิ่งไล่เตะไอ้นาวาอยู่นั้นจู่ๆ ก็ได้ยินเสียงโห่มาจากทางสนามบาส เราสองคนเลยหยุดมองไปทางนั้น เห็นไอ้คชากำลังยืนอยู่กับไอ้ชาลีตรงนั้น


โอ้โห! ไอ้ชาลี


มะ...เมื่อกี้กูชูทเหรอ กูโคตรเก่งเลยว่ะไอ้ชาลีมันทำหน้าอึ้งแดกใส่ไอ้คชา ผมจึงเก็ตได้ว่าเมื่อครู่ไอ้ชาลีมันคงชูทบาสลงห่วงแหงๆ ว่าแต่น้ำหน้าอย่างมันชูทแม่นขนาดนั้นเลยเหรอวะ?


สักพักก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาพวกเรา ผมว่าผมรู้จักนะ หน้าตาคุ้นๆ ชื่อแม่งติดอยู่ที่ปากนี่แหละ


สนใจเล่นด้วยกันสักตาไหม?” หมอนั่นชวนพวกผมเล่นบาสด้วย คงจะเห็นฝีมือการชูทของไอ้ชาลีสินะ


เอาๆๆๆไอ้นาวาตอบรับแทบจะทันที


กูหิวนั่นคือคำตายของไอ้คชา สีหน้ามันบ่งชัดมากว่าเซย์โน


เอ่อ...ไอ้ชาลีหันมาหาผมเหมือนต้องการตัวช่วย ผมเหลือบตามองไปรอบๆ สนามที่เต็มไปด้วยสาวๆ น่ารักๆ เอ๊กซ์ๆ เห็นแล้วมันชื่นหัวใจจริงๆ


เอาไงเฮีย? อยากโชว์หล่อสาวเปล่าๆแหม ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่ไหมว่าเป็นคำถามใครถ้าไม่ใช่ไอ้นาวาจอมหื่น ถามมาขนาดนี้สาวเยอะขนาดนี้


เอาก็เอา


กูไม่เอาแต่ไอ้คชาก็ยังขัดได้ซะทุกเรื่อง ไอ้นี่มันขวางโลกจริงๆ แถมยังขวางความสุขพี่น้องด้วย


ไอ้ช้างขวางถนน!



#Loading...75%


[บทบรรยาย หยาดฟ้า]


“แล้วตกลงแกจะเอายังไงเรื่องที่พวกรุ่นพี่ขอร้องอ่ะหยาด” จีน่า เพื่อนสนิทอีกคนหนึ่งของฉันหันมาถามขณะเราสองคนกำลังเดินไปร้านอาหารแถวคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา ฉันมีร้านประจำที่มักจะชอบไปฝากท้องบ่อยๆ น่ะ


“ไม่รู้สิ มันไม่ใช่หน้าที่ฉันสักหน่อย”


“แต่มันสำคัญกับสาขาเรามากนะหยาด”


“ยังไง?” ฉันหยุดยืนข้างสนามบาสแล้วหันไปจ้องตาจีน่า ไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงคิดว่าการชวนสี่คนนั้นมาร่วมเดินแฟชั่นวีคด้วยคือเรื่องสำคัญ พวกนั้นมีอิทธิมากขนาดนั้นเลยหรือไง


“ก็อย่างที่พวกรุ่นพี่บอกนั่นแหละ พวกลูกหลานอธิการฯ ป๊อปปูล่ามากที่สุดในมหาลัยเลยนะ แถมยังดังมากในวงการแฟชั่นเพราะได้ขึ้นปกนิตยสาร Close Up บ่อยๆ ที่สำคัญหนึ่งในสี่คนนั้นมีลูกชายของคุณอัลญ่าอยู่ด้วยนะ”



“แกลองคิดดูสิ ถ้าสาขาเราได้สี่คนนั้นมาเดินในงาน ทุกคนจะให้ความสนใจมากแค่ไหน แล้วงานของเราก็จะได้รับความสนใจอย่างมาก ช่วยกู้ชื่อเสียงให้สาขาแล้วยังหารายได้เข้าสาขาอีกด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวเลย” จีน่าอธิบายอย่างละเอียดซึ่งมันก็จริงอย่างที่เธอว่า แต่อะไรๆ มันไม่ได้ง่ายอะไรขนาดนั้นหรอกนะ


“แต่นี่มันไม่ใช่นกแค่สองตัวน่ะสิจี สี่คนนั้นน่ะ เสือ สิงห์ กระทิง แรด ชัดๆ เลยนะ!


“เออมันก็จริงอ่ะ การจะทาบทามสี่คนนั้นมาเดินมันไม่ใช่ง่ายๆ เลยนะนั่น ฉันละหนักใจแทนแกเลยอ่ะ”


ขอบใจนะที่ยังอุตสาห์คิดเผื่อฉัน เหอะ! แล้วทำไมพวกรุ่นพี่ถึงยังคิดจะโยนภาระหน้าที่นี้ให้ฉันอีกล่ะ!


“กรี๊ดดดดด! พวกหนุ่มๆ บ้านแมดเท่มากเลยอ่า!


“นั่นสิๆๆ โอ้ย! คนนั้นก็หล่อ คนนี้ก็น่าลาก ทำไมงานดีเยี่ยงนี้ค้า!


เสียงกรี๊ดกร๊าดดังมาจากขอบสนามเรียกสายตาจากฉันและจีน่าแทบจะทันที สิ่งที่ทำให้พวกเราสนใจไม่ใช่พวกผู้ชายที่กำลังเล่นบาสแต่เป็นเพราะคำว่าหนุ่มๆ บ้านแมดนั่นต่างหากล่ะ


“เห้ยแก นั่นใช่สี่คนนั้นที่เรากำลังพูดถึงหรือเปล่าน่ะ” จีน่าสะกิดไหล่ถาม ฉันมองตามร่างสูงของผู้ชายหลายคนในสนามท่ามกลางแสงแดดร้อนจัด สายตาเพ่งมองทีละคนจนสะดุดเข้ากับใครคนหนึ่งที่ฉันคุ้นตาอย่างมาก


หมอนั่นมันนับกาล?!


เหอะ! พูดถึงเสือ เสือก็มา!


ฉันมองตามร่างสูงของเขาคนนั้นที่กำลังเลี้ยงบาสไปทางแป้นแล้วกระโดดชูทลงห่วงอย่างแม่นยำด้วยท่าทางเท่ๆ เกินกว่าจะเป็นคนเดียวกับที่ฉันเคยเจอ รอยยิ้มที่แสนจะกวนเบื้องล่างในตอนนั้น เวลานี้กลายเป็นรอยยิ้มชวนฝันโปรยให้กับสาวๆ ไปรอบสนาม


และในจังหวะที่นับกาลยืนเก๊กหล่อแจกรอยยิ้มกระชากใจอยู่นั้น จู่ๆ สายตาของเราสองคนเกิดประสานกันโดยบังเอิญ ดวงตาคมเข้มแสนร้ายเบิกขึ้นนิดๆ ราวกับตกใจที่เห็นฉันยืนอยู่ตรงนี้ ฉันรีบละสายตาและเดินหนีทันที


“ไปกันเถอะ ฉันหิวแล้ว”


“อะ อ้าว ไม่รอคุยกับพวกเขาเหรอ?”


ฉันดึงแขนจีน่าให้เดินหลบออกมาจากสนามบาส ฉันยังไม่อยากเจอหน้าหมอนั่นตอนนี้ ยังไม่อยากเสวนาด้วย ไม่อยากให้ความทรงจำแย่ๆ ในคืนนั้นมันผุดขึ้นมาอีก



หากทว่าเดินมายังไม่ทันจะถึงหน้าร้านอาหารฉันกับจีน่าก็เป็นอันต้องหยุดเดินเมื่อถูกร่างสูงในสภาพร่างกายเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อวิ่งเข้ามาขวางทางเอาไว้ ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขาคนนั้นด้วยความตกใจปนแปลกใจว่าทำไมเขาถึงมาอยู่ตรงหน้าฉันได้ เมื่อกี้เขายังวิ่งอยู่ในสนามบาสอยู่เลยนี่


“ทำอะไรของนาย?”


“เธอนั่นแหละทำอะไร?”


“หะ?” ฉันขมวดคิ้วงุนงงขั้นสุด นับกาลถามว่าฉันทำอะไรในขณะที่เขามาขวางทางฉันเองเนี้ยนะ? เขาประสาทปะเนี้ย!


“แอบมายืนกรี๊ดฉันที่ขอบสนามไม่ใช่?”


อะไรนะ เขากำลังพูดถึงเรื่องอะไรเนี้ย!


“พูดบ้าอะไรของนาย เมาแดดเหรอ? ฉันไปยืนกรี๊ดนายตอนไหนไม่ทราบ?”


ตอนนี้เราสามคนเริ่มตกเป็นเป้าสายตาแล้วนะ เพราะออร่าความป๊อปของหมอนี่แหละ ดูจากสายตาของสาวๆ รอบตัวนี่แทบจะกลืนกินเขาทั้งตัวแล้ว


“จะบอกว่าเมื่อกี้เธอไม่ได้มองฉันงั้นสิ?” นับกาลกอดอก มุมปากกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์


“ก็ ก็มอง แต่มองเฉยๆ ป่ะ ฉันไม่ได้กรี๊ดสักหน่อย อย่าหลงตัวเองให้มากนัก” ฉันเริ่มเถียงไม่ออก เพราะเมื่อกี้ฉันมองเขาจริงๆ นั่นแหละ แต่ฉันไม่ได้กรี๊ดเขานะ ทุกคนเป็นพยานได้


“ฉันหลงตัวเองน่ะไม่เท่าไหร่ แต่ถ้าเธอหลงฉันเมื่อไหร่เนี้ยเรื่องใหญ่เลยนะ”


“เหอะ! ฉันเนี้ยนะจะหลงนาย มโนมากไปป่ะนับกาล ฉันอยู่ของฉันเฉยๆ นายก็ตามมาพูดจาไม่รู้เรื่อง เป็นไรมากป่ะ! โรคจิตเหรอ?!” ฉันว่าหมอนี่จิตไม่ปกติ หลงตัวเองขั้นสุด มโนขั้นเทพ ไม่รู้ว่าโตมาแบบไหนกันถึงได้มีนิสัยสุดโต่งแบบนี้น่ะ


“เออโรคจิต จิตเฉพาะผู้หญิงอย่างเธอนั่นแหละ”


“ผู้หญิงอย่างฉันมันทำไมหะ? อย่ามาหาเรื่องกันนะ!” ฉันโมโหแล้วนะ หน้าชามากแล้วด้วย ไม่รู้ว่าเขาจะตามมาสร้างความรำคาญให้ฉันทำไม เราไม่รู้จักกัน ไม่ได้เป็นเพื่อนกัน ทำไมไม่ต่างคนต่างอยู่กันไปล่ะ จะมายุ่งวุ่นวายอะไรกับฉันนักหนาก็ไม่รู้!


“ก็ไม่ทำไม แค่เห็นแล้วมันปล่อยผ่านไม่ได้”


” ฉันสตั้นไปเล็กน้อยกับคำตอบนิ่งๆ เหมือนไม่ใส่ใจอะไรของเขา ก่อนจะทำหน้าตึงใส่ “จะมาพูดแค่นี้ใช่ป่ะ งั้นก็หลบไป! ลำไย!


ไม่พูดเปล่าแต่ผลักเขาให้พ้นทางด้วย นับกาลยอมเปิดทางแต่ไม่วายเดินตามหลังเข้ามา ฉันหยุดเดินแล้วหันไปจ้องหน้าเขาอีกครั้ง


“ตามมาทำไมเนี้ย!


“อะไร ใครตาม? ฉันจะมาหาข้าวกินเหมือนกัน” แล้วนับกาลก็ลอยหน้าลอยตาเดินไปนั่งโต๊ะอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากตรงนั้น ฉันมองแรงใส่เขาส่งท้ายก่อนจะเดินหนีมาอีกทาง


เขามันประสาท! บ้า! โรคจิต! และโคตรหลงตัวเองเลย! แล้วจะให้ฉันไปทาบทามคนแบบนี้มาเดินแบบเนี้ยนะ?! เอามีดมาแทงฉันเลยเหอะ!


TO BE CONTINUED


รักเรื่องนี้จิ้มเลย
v
v



TALK

นอกจากเฮียจะหลงตัวเองแล้วยังขี้มโนอีกนะ โคตรหน้ามึนอ่ะเอาจริงๆ 55
แล้วไอ้ประโยคพีคๆ ที่ทำหยาดฟ้าชะงักนี่คืออะไร?
แหมๆ ปล่อยผ่านไม่ได้คือไร? แอบคิดไรกับเจ้หยาดป่ะ อิๆๆ
งานนี้มีลุ้นแน่นอนน งานมโนต้องมา งานฟินแลนด์ต้องมี ><
อ่านแล้วคอมเม้นด้วยน้า รักกันต้องช่วยกันแสดงตัวนะคะ
เปิดโอน MAD TUSSLE


ส่งลงทะเบียน(สิ่งตีพิมพ์)  400 บาท

กรอกฟอร์มสั่งซื้อ


ขั้นตอนการสั่งซื้อ
โอนเงินเข้ามาที่ ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 748-2-64181-9
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เซ็นทรัลพระราม 3 ประเภท :: ออมทรัพย์
*กรอกข้อมูลอย่างละเอียดทุกช่องนะคะ*
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอุดหนุนกันนะคะ
สั่งซื้อ E-Book เฮียนับกาลได้แล้วนะคะ
คุ้มสุด!! ฟินสุด!! หื่นสุด!!
     


ฟางสุ่มเลขคอมเม้นแจกหนังสือหลังหมดโควต้าอัพนะคะ
ทุกคอมเม้นมีสิทธิ์ได้หนังสือเด้ออออ
ยังไงก็ฝากหนุ่มๆ เซ็ต MAD ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะ
กดติดตามและคอมเม้นมาเยอะๆ เน้อ รักเฮียกาลต้องเม้นนะ

ทวีต หรือ แฮชแทกคุยกันได้นะคะ ><



________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,657 ความคิดเห็น

  1. #269 may2za (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 15:42
    เอิ่ม แก๊งเสือ สิง กระทิง แรด 555
    #269
    0
  2. #255 Biwtity (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 20:57
    3 แสบ แสบสมชื่อจิงๆ
    #255
    0
  3. #246 Frongkanokpan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 07:41
    อยากให้รักกันแล้วววว
    #246
    0
  4. #223 หน่อย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 16:35
    เมื่อไหร่เขาจะได้กัน
    #223
    0
  5. #222 Yoon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 10:57
    เฮียคะ อะไรยังไงหรอคะ
    #222
    0
  6. วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 07:28
    เจ้หยาดเจอประโยคนั้นไป เริ่มหวั่นๆใจแล้วใช่มั้ยค้าาา
    #221
    0
  7. #220 1991may (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 23:46
    โบกเลยลูกสาวเจ้กวนดีนักต้องโบกให้ทิ่ม
    #220
    0
  8. #219 1991may (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 23:44
    โบกเลยลูกสาวเจ้กวนดีนักต้องโบกให้ทิ่ม
    #219
    0
  9. #218 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 23:29
    เฮียนับกาลนิ จะตามไปเป็นแบบเด่วกะนู๋ชาลีแล้วนะเนี้ยยยย 555
    #218
    0
  10. #217 mmeennnnnnn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 22:30
    โอ้ยเรื่องนี้น่าติดตามมากค่าพึ่งอ่านรวดเดียวตะกี้นี้555555555 รอติดตามนะค้า ^^
    #217
    0
  11. #215 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 19:30
    อะไรคือปล่อยผ่านไม่ได้เหรอเฮียกาล
    #215
    0
  12. #214 หว๋าย.... (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 19:18
    #214
    0
  13. #213 bbuappm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 18:02
    รอๆๆๆๆ
    #213
    0
  14. #212 หว๋าย.... (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 15:17
      ร่างกาย ต้องการปะทะ..เนอะๆๆ
    #212
    0
  15. วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 15:14
    เจิมค่าาา
    #211
    0
  16. #210 พุงพี่ชานยอล~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 06:46
    คชาอย่าขัดคนอื่นค่ะ เขาจะโชว์สาวกัน
    #210
    0
  17. #209 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 02:56
    -สามนรกแตก กร๊ากกกกกก
    #209
    0
  18. #208 1991may (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 22:31
    กรี๊ดดดดดสลบแพ๊ปคนหล่อมาเต็ม
    #208
    0
  19. #206 devilrecords (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 21:53
    น้องๆดูเคารพเฮียเนอะ
    #206
    0
  20. วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 21:20
    เจิมค่า มาอัพต่อเร็วๆนะคะ ☁🎈🎈☁🎈🎈☁
    🎈🎈🎈🎈🎈🎈🎈
    🎈🎈🎈🎈🎈🎈🎈
    ☁🎈🎈🎈🎈🎈☁
    ☁☁🎈🎈🎈☁☁
    ☁☁☁🎈☁☁☁
     
    #203
    0
  21. วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 21:14
    นาวาทำไมแกล้งเฮียนับกาล แบบนั้นมันไม่ดีนะลูก จะดูกางเกงในเขาทำไมไม่ขอเฮียเขาดีๆล่ะ(อุ้ยย มันใช่มั้ย555) ป.ล.เฮียอย่างโหดไม่เหมาะกับกางเกงในลายโดราเอม่อนเลยสักนี้ด555
    #202
    0
  22. #201 pinnkiepie (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 18:57
    สงสารคชา 55555
    #201
    0
  23. #200 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 17:14
    มากันครบเลย
    #200
    0
  24. #199 JindaratKandoo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 22:28
    มีใครสติสตังครบถ้วนบ้างถามจริง5555
    #199
    0
  25. #198 (ㅠ.ㅠ) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 19:26
    รออ่านตลอดจ้ะ ขำหมีอำห้าห้าห้า
    #198
    0