[END]::MAD TUSSLE:: รักนี้ขยี้สุดแรง!

ตอนที่ 24 : ::MAD TUSSLE:: EPISODE 21 [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    23 ต.ค. 61



หนังสือพร้อมส่ง






 
EPISOD21


@มหาวิทยาลัย H

หลายอาทิตย์ต่อมา


“โอ้ยยย พี่ดีใจที่สุดเลยอ่ะ ในที่สุดสาขาของเราก็สามารถผ่านช่วงเวลาแห่งความยากลำบากไปได้แล้ว นั่นก็คืองานแฟชั่นวีคที่เป๊ะปังที่สุดในรอบหลายปี เย้!


“เย้ๆๆ” เสียงเฮรับดังลั่นไปทั่วทั้งห้อง ใบหน้าทุกคนเปื้อนรอยยิ้มแห่งความสุข ซึ่งมีบางคนหันมายิ้มให้ฉันอย่างจริงใจ มันเป็นรอยยิ้มที่ฉันไม่ค่อยได้รับจากใครสักเท่าไหร่ หากทว่าวันนี้ทุกคนในสาขากลับมอบรอยยิ้มเหล่านั้นให้ฉัน


“ส่วนหนึ่งในความสำเร็จของสาขาเราต้องยกความดีความชอบให้กับหยาดฟ้าเลยนะ” รุ่นพี่เดินเข้ามาหาแล้วคว้ามือฉันไปจับ “พวกพี่ต้องขอบคุณเธอมากจริงๆ นะหยาด ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ งานแฟชั่นวีคครั้งนี้คงไม่ออกมาเพอร์เฟคขนาดนี้แน่ๆ”


ทุกคนในสาขาพากันพยักหน้าสนับสนุนคำพูดของรุ่นพี่ เรียกความร้อนแล่นวาบไปทั่วใบหน้าฉันเลย ฉันไม่เคยถูกใครกล่าวชมขนาดนี้มาก่อนเลยนะ นี่ถือว่าเป็นครั้งแรกในชีวิตวัยเรียนเลยก็ว่าได้ เพราะปกติฉันไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ไม่ชอบร่วมกิจกรรม ชอบอยู่เงียบๆ ตัวคนเดียวเสียมากกว่าน่ะ


“พี่ก็พูดเกินไป ฉันแทบไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ” ถ้าไม่นับเรื่องการดีไซน์ชุดเดินแบบบนเวทีสองสามชุดอะนะ ฉันต่อประโยคเองในใจ เพราะมันคือเรื่องจริง นอกนั้นฉันก็ไม่ได้ช่วยอะไรใครในงานเลย

ไม่ได้ทำอะไรที่ไหนล่ะ ก็เพราะหยาดไปทาบทามหนุ่มๆ บ้านแมดมาเดินแบบในงานเราไง งานครั้งนี้ถึงได้ปังสุดๆ ไปเลยเนอะ”


ถ้าจะหมายถึงเรื่องนั้น มันก็ไม่ใช่ผลงานของฉันทั้งหมดหรอกนะ เพราะฉันแทบไม่ได้ทาบทามอะไรพวกเขาเลยด้วยซ้ำ แต่ก็นะ พูดถึงเรื่องนี้แล้วแอบเครียดเบาๆ


ทำไมน่ะเหรอ ก็ฉันติดค้างข้อแลกเปลี่ยนกับนับกาลเอาไว้น่ะสิ!


“นั่นน่ะสิ เพราะหยาดฟ้าแท้ๆ เลยเนอะ”


ฉันคิดยังไม่ทันจบ คนในความคิดก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าประตูทันที เขาเดินเข้ามาแล้วมองฉันด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ รอยยิ้มกวนๆ ผุดขึ้นอย่างมีเลศนัย


โอ้ยให้ตาย! ทำไมถึงได้ตายยากขนาดนี้นะ!


“อุ้ย นับกาล มาหาหยาดฟ้าเหรอ” รุ่นพี่ถามยิ้มๆ แถมยังมองฉันเหมือนจะแซวอีกด้วย หน้าฉันร้อนเห่อจนแทบจะระเบิดเลยทีเดียว เพื่อนร่วมสาขาคนอื่นๆ ต่างก็พากันส่งเสียงแซวตาม พูดเลยว่าตอนนี้ไม่มีข่าวไหนในมหาวิทยาลัยดังไปกว่าข่าวการคบหากันของฉันกับนับกาลอีกแล้ว!


“พอดีคนแถวนี้ติดค้างบางอย่างกับฉันไว้น่ะสิ ก็เลยต้องมาทวงสักหน่อย” คิ้วเข้มเลิกขึ้นกวนๆ เขามาทวงสัญญาจริงๆ ด้วยเห็นไหม!


ฉันเม้มปากนิดๆ ก่อนจะหันไปคว้ากระเป๋าแล้วเดินผ่านร่างสูงออกมา พอเห็นว่านับกาลไม่ได้เดินตามมาฉันก็หยุดเดินแล้วหันกลับไปมองพลางเลิกคิ้วขึ้นสูงบ้าง


“จะไม่ไปใช่มะ?”


“โอ๊ะๆ ไปเดี๋ยวนี้เลยครับที่ร๊ากกก”


นับกาลรีบแจ้นมาหาฉันทันที แถมยังเรียกฉันด้วยคำนั้นต่อหน้าคนอื่นอีกด้วย นี่เขาจะทำให้ฉันอายไปถึงไหนกันเนี้ย! แค่นี้ก็แทบจะมุดแผ่นดินหนีอยู่แล้วนะ!

 


“สรุปนายอยากไปไหนเหรอ?”


หลังจากขึ้นมานั่งบนรถลัมโบกินี่สีฟ้าฟรุ้งฟริ้งของนับกาลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ฉันก็หันไปถามเขา เพราะวันนี้เราไม่ได้นัดว่าจะไปไหนกัน ไม่มีโปรแกรมอะไรในหัวเลยด้วย


“อืมเธออยากไปไหนล่ะ”


“อ้าว มาถามฉันทำไม ไหนว่าฉันติดค้างสัญญานายไง เอาเป็นว่าวันนี้ฉันจะตามใจนายหนึ่งวันแล้วกัน โอเคป่ะ?” ฉันพูดด้วยสีหน้านิ่งๆ ทั้งที่ในใจมันอยากยิ้มจะแย่ แต่ไม่ได้หรอก ต้องเก็บอาการหน่อย เดี๋ยวเสียฟอร์มหมดพอดี


“พูดจริงอ่ะ?” นับกาลหันมามองหน้าฉันนิดๆ มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ราวกับกำลังคิดเรื่องไม่ดีอะไรในหัว ฉันหรี่ตามองเขาอย่างจับผิดทันที


“คิดอะไรหื่นๆ อีกแล้วใช่ป่ะ?”


“เห้ยหื่นเหิ่นอะไรกัน แฟนเธอออกจะน่ารักนิสัยดี ไม่มี๊ไม่มีอ่ะเรื่องหื่นๆ ในสมอง”


นับกาลรีบปฏิเสธลิ้นพันเลยทีเดียว นี่คงไม่รู้ตัวเลยสินะว่าตัวเองเป็นคนคิดอะไรก็ออกทางสีหน้าหมดอ่ะ โดยเฉพาะเวลาคิดเรื่องบ้ากาม หน้านี่หื่นชัดเจนเลยเหอะ!


“ให้ตอบใหม่อีกทีนะกาล” ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมสรรพนามระหว่างเราเปลี่ยนไป ก็แหม เราคบกันแล้วนี่นะ แม้ฉันจะยังเขินๆ ทุกครั้งที่เรียกชื่อเขาแบบนั้นก็เถอะ


“แหม ก็มีบ้างนิดหน่อยครับที่รัก”


นั่นไง ฉันมองเคยผิดซะที่ไหน เขานี่มันหื่นเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ


หลายคนอาจจะอยากรู้ว่าตลอดระยะเวลาหลายอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับนับกาลพัฒนาไปถึงไหนแล้ว บอกตามตรงว่ามันก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปสักเท่าไหร่นะ


เราก็แค่เจอหน้ากันทุกวันเพราะเขาคอยมารับมาส่ง ส่วนการสนทนาก็อย่างที่เห็นนี่แหละ มีเถียงกันบ้างตามปกตินิสัย แต่ส่วนใหญ่ฉันจะเป็นฝ่ายเอาเรื่องเขาเสียมากกว่า ก็อีตาบ้านี่ขี้กวนประสาทขนาดนี้นี่นะ ใครจะไปอดรนทนไหว


แต่สิ่งหนึ่งที่มันเปลี่ยนไปอย่างชัดเจนเลยก็คือความรู้สึกนี่แหละ ก่อนหน้านี้ฉันมักจะรู้สึกรำคาญและอยากจะหนีหน้าเขาทุกครั้งที่เจอ หากทว่าตอนนี้มันกลับรู้สึกดีและแอบใจเต้นแรงเวลาอยู่ด้วยกันเป็นประจำด้วย ฉันคงต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เลย!


“ถ้างั้นไปบ้านฉันนะ” จู่ๆ นับกาลก็ชวนขึ้นมา ฉันหันควับขว้างค้อนใส่พลางปฏิเสธทันที


“บ้านแมดอะนะ ไม่เอาไม่ไป!


“แล้วใครบอกว่าจะพาไปบ้านแมดล่ะ” นับกาลหันมายิ้มเจ้าเล่ห์ แววตานี่พราวระยับเชียว “แต่จะพาไปบ้านป๊าม๊าฉันต่างหาก”


ว่าไงนะ พาไปบ้านพ่อแม่ของเขางั้นเหรอ?


“ดะ เดี๋ยวสิ! ฉันยังไม่พร้อมไปเจอพ่อแม่นายตอนนี้นะกาล” ฉันรีบแย้ง สองคิ้วขมวดปม ความวิตกกังวลแล่นวาบเข้ามาเลย


“เธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธนะหยาด ไหนว่าวันนี้ฟรีเดย์ให้ฉันหนึ่งวันไง?”


” ฉันเม้มปากอย่างเถียงไม่ออก ก็จริงอยู่ที่ฉันพูดแบบนั้น แต่นี่มันไม่เหมือนกันอ่ะ แล้วดูการแต่งตัวของฉันวันนี้สิ! โอ้ยยย! กระโปรงสั้นเสมอหูเกินไปแล้ว!


“ไม่ต้องกลัวน่า ป๊าม๊าฉันโคตรใจดี รับรองว่าพวกท่านชอบเธอแน่ๆ”


นายไปเอาความมั่นใจผิดๆ แบบนั้นมาจากไหนเนี้ย! โอ้ย! ฉันอยากจะบ้า!


 

ครึ่งชั่วโมงต่อมา


ลัมโบกินี่คันหรูเลี้ยวเข้ามาภายในรั้วของบ้านหลังใหญ่หรือแทบจะเรียกว่าคฤหาสน์เลยล่ะ ก็พอจะรู้นะว่าครอบครัวนับกาลค่อยข้างรวย แต่ไม่คิดว่าจะรวยขนาดนี้ ยิ่งเห็นอย่างนี้ฉันยิ่งเกร็งเข้าไปใหญ่เลย


“เชิญครับเจ้าหญิง”


“นะ นี่! อย่าแกล้งสิ ฉันกังวลจริงๆ นะ” ฉันก้าวลงจากรถโดยมีนับกาลเปิดประตูให้พร้อมโค้งตัวราวกับฉันเป็นเจ้าหญิง พูดตรงนี้เลยว่าอยากจะหมุนตัวกลับขึ้นไปนั่งบนรถเหมือนเดิมมาก


“กังวลทำไม ฉันอยู่ด้วยทั้งคน”


แหม ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ มันก็อดไม่ได้ป่ะ!


“อ้าวตากาล มากันแล้วเหรอลูก”


เมื่อเราสองคนเดินเข้ามาภายในบ้านซึ่งเป็นส่วนของห้องนั่งเล่น ผู้หญิงหน้าตาสวยจัด ดวงตาคมดุหากทว่าแววตากลับดูใจดีเดินเข้ามาทักทายเราด้วยรอยยิ้ม


“หนูคงจะเป็นหนูหยาดฟ้าสินะ ยินดีต้อนรับจ้ะ”


“ผู้หญิงสาวๆ สวยๆ คนนี้คือม๊าฉันเอง”


“สวัสดีค่ะคุณป้า” ฉันพนมมือไหว้อย่างนอบน้อม เมื่อนับกาลแนะนำจบ พอได้รับการต้อนรับอย่างใจดี ความรู้สึกเกร็งก่อนหน้านี้คลายลงขึ้นเยอะ


ความจริงฉันก็พอจะรู้ว่าพ่อแม่ของนับกาลเป็นใครและชื่ออะไรนะ แต่ไม่เคยเจอใกล้ๆ ในสถานะเอ่อแฟนลูกชายแบบนี้


“ป้าเป้ออะไรกันล่ะ เรียกม๊าเหมือนฉันสิ เนาะม๊าเนาะ” นับกาลหันไปยิ้มให้แม่ตัวเองเหมือนขอกำลังเสริม ขณะที่ใบหน้าฉันร้อนวูบวาบไปหมด มันเขินยังไงไม่รู้!


“ใช่จ้ะ เรียกม๊าเหมือนตากาลก็ได้นะ มาๆ เข้าไปข้างในกันก่อน”


คุณป้า เอ้ย คุณแม่ของนับกาลจูงมือฉันเข้ามาด้านในห้องนั่งเล่น ซึ่งบริเวณโซฟาตัวใหญ่ของบ้านมีผู้ชายร่างสูงกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ตรงนั้น ฉันชะงักไปเล็กน้อย ความเกร็งเมื่อครู่กลับมาเล่นงานกันอีกแล้ว


“ส่วนนี่ป๊าฉันเอง”


นับกาลทำหน้าที่แนะนำพลางจับฉันนั่งลงโซฟาด้านข้างเขา ผู้ชายที่เขาแนะนำว่าเป็นพ่อเงยหน้าขึ้นจากหนังสือพิมพ์ในมือแล้วจ้องหน้าฉันนิ่งๆ


อ่า รู้แล้วว่านับกาลได้ความหล่อมาจากใคร


“เอ่อ สวัสดีค่ะคุณลุง” ฉันพนมมือไหว้ด้วยความขัดเขินขั้นสุด ทำไมต้องจ้องกันขนาดนั้นด้วยคะ ทำตัวไม่ถูกเลยนะตอนนี้


“ลุงอะไรกัน เรียกเฮียดีกว่า”


“อะแฮ่ม! ป๊าๆ นี่แฟนผมนะ” นับกาลกระแอมกระไอเสียงดังแถมพาดแขนมากอดไหล่ฉันด้วย เขาทำตัวแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของฉันต่อหน้าพ่อแม่อย่างออกนอกหน้ามาก ส่วนคุณพ่อของนับกาลส่งยิ้มละลายใจให้ฉันก่อนหันไปจ้องตากับลูกชายตัวเองด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ ทั้งสองจ้องตาสู้กันราวกับมีประกายไฟวิ่งผ่าน


อ่าไม่ต้องสงสัยแล้วว่านับกาลได้ความเจ้าเล่ห์ร้ายกาจมาจากใครเหมือนกัน


“อ้าวยัยฝัน มาพอดีเลยลูก เดี๋ยวอยู่ทานข้าวเย็นด้วยนะ” เสียงคุณแม่เรียกสายตาฉันหันมองทันที บริเวณหน้าประตูบ้านมีร่างบางของนับฝันยืนอยู่ตรงนั้น เธอชะงักมองมาทางฉันกับนับกาลเล็กน้อย แววตาเย็นชาเบิกกว้างนิดๆ ราวกับแปลกใจที่เห็นฉันนั่งอยู่ตรงนี้


“ไงยัยน้องสาว มาทักทายพี่สะใภ้หน่อยสิ” 



นับกาลเปิดประเด็นขึ้นมา เหมือนเขาตั้งใจจะเน้นคำว่าพี่สะใภ้เป็นพิเศษ ส่วนหนึ่งคงอยากจะตอกย้ำอะไรบางอย่างกับนับฝัน ซึ่งฉันก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่


“ไม่จำเป็นมั้ง” นับฝันตอบนิ่งๆ ก่อนจะหันไปหาคุณแม่ “ฝันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะม๊า”


“โอเค แล้วอย่าลืมลงมาทานข้าวด้วยกันนะ”


จากนั้นนับฝันก็เดินขึ้นบันไดไปโดยไม่หันมาสนใจกันอีกเลย คุณแม่หันกลับมาหาฉันพลางทำหน้าลำบากใจ


“หนูอย่าถือสายัยฝันเลยนะ เด็กคนนี้โลกส่วนตัวสูงไปหน่อยน่ะจ้ะ”


“เย็นชาเหมือนเธอตอนสาวๆ ไม่มีผิดเลยเฟรย์”


“ใช่ป๊า ดุเหมือนม๊าด้วยเนอะ”


แล้วสองพ่อลูกก็หันไปชนหมัดกันเบาๆ สมานฉันท์กันท่ามกลางสายตาคมๆ ของผู้ที่เป็นทั้งแม่และเมีย


“อยากกระอักเลือดกันนักใช่ไหมจ้ะหนุ่มๆ” สีหน้าคุณแม่ยิ้มๆ แต่น้ำเสียงนี่เฉียบจนน่าขนลุกเลยล่ะ สองพ่อลูกรีบหันมายิ้มแห้งๆ ใส่


“ไม่เอาจ้า”


“ผมย้อเย่นคร้าบบบ”


“ฮึ่มๆ ถ้างั้นเดี๋ยวม๊าไปเตรียมอาหารก่อนนะจ้ะหนูหยาด” คุณแม่ชี้นิ้วคาดโทษสองพ่อลูกก่อนจะหันมายิ้มใจดีให้ฉัน


“งั้นหยาดไปช่วยนะคะ” ฉันเสนอตัวด้วยความเกรงใจ


“โอ้ยไม่ต้องหรอกจ้ะ ม๊าก็ไม่ได้ทำเองเหมือนกัน ไปสั่งแม่ครัวอีกทีน่ะ”


“ม๊าฉันชอบทำอาหารซะที่ไหนล่ะ” นับกาลก้มมากระซิบข้างหู ฉันถึงเข้าใจมากขึ้น


“อะแฮ่ม! ม๊าได้ยินนะยะ!


“เอ่อ ฉันว่าเราไปเดินเล่นที่สวนกันดีกว่าเนอะที่รัก” นับกาลรีบเปลี่ยนเรื่องแล้วลุกขึ้นยืนโดยไม่ลืมดึงมือฉันให้ลุกขึ้นด้วย “งั้นพวกเราขอตัวก่อนนะป๊าม๊า ขอมุมสวีตกันสักแปปก่อนทานอาหาร”


คำพูดของเขาเรียกเลือดบนในหน้าฉันอีกแล้ว ให้ตายสิ! จะทำให้ฉันเขินวันละกี่รอบกันนะตาบ้านี่!

 



“เป็นไงล่ะ ป๊าม๊าฉันน่ารักไหม”


นับกาลพาฉันมาเดินเล่นในสวนข้างบ้าน บรรยากาศยามค่ำค่อนข้างเย็นสบาย ดอกไม้และต้นไม้นานาพันธุ์ถูกจัดวางอย่างสวยงาม ฉันมองไปรอบๆ ด้วยความรู้สึกสบายตา ความอึดอัดก่อนหน้านี้มลายไปหมดสิ้น


“อื้อ พวกท่านใจดีมากเลย ฉันคงกังวลมากไปเองแหละ”


“ใช่ไหมล่ะ ฉันบอกแล้วว่าไม่ต้องห่วง”


“แหม ดูมั่นใจจังเลยนะ คงจะพาสาวเข้าบ้านบ่อยล่ะสิท่า” ไม่รู้ทำไมอยู่ๆ ฉันถึงพูดแบบนั้นออกมา แถมยังหงุดหงิดแปลกๆ อีกด้วย


“สาวที่ไหนกันล่ะ นี่เธอหึงฉันหรือไง” นับกาลหยุดเดินแล้วหันมาจ้องฉันอย่างจับผิด ดวงตาคมเข้มพราวระยับราวกับชอบใจที่เห็นฉันออกอาการหึงหวงเขา ซึ่งที่ผ่านมาฉันไม่เคยแสดงออกมาเลย


“บะ บ้าเหรอ ใครหึงนายกัน ฉันก็แค่พูดไปงั้น”


โอ้ย! หน้าฉันต้องแดงมากแน่ๆ อ่ะ!


“เธอเป็นผู้หญิงคนแรกเลยนะที่ฉันพาเข้าบ้าน”


” ฉันถึงกับไปต่อไม่ถูกเลย มันทั้งเขิน ทั้งดีใจ หัวใจมันพองโตไปหมด มือหนาวางลงบนไหล่ฉันทั้งสองข้าง เขายื่นใบหน้าหล่อๆ เข้ามาใกล้ หัวใจฉันยิ่งเต้นแรงเข้าไปใหญ่


“เธอเป็นคนแรกที่ฉันพามาเจอป๊าม๊า และก็เป็นแฟนคนแรกของฉันด้วย”


“อันหลังนี่ไม่ใช่แล้วมั้ง” ฉันพยายามกลั้นยิ้มแล้วเบี่ยงหน้าหนี


“เห้ย! ฉันพูดจริงๆ นะ ที่ผ่านมาฉันคบผู้หญิงเยอะก็จริง แต่ไม่ได้คบเป็นแฟนแบบออกหน้าออกตาอย่างนี้ เธอคือคนแรกจริงๆ เชื่อฉันสิ”


โอ้ยพอแล้ว ไม่ต้องย้ำบ่อยๆ ก็ได้ ฉันเขินจะตายอยู่แล้ว!


ฉันเขินจนกลั้นยิ้มไว้ไม่ไหว สุดท้ายก็เผลอยิ้มออกมาจนได้ นับกาลมองรอยยิ้มฉันพลางยิ้มมุมปาก สีหน้าเขาเจ้าเล่ห์ที่สุดอ่ะ


“หยุดยิ้มเลยนะ” แต่จู่ๆ เขาก็สั่งให้ฉันหยุดยิ้มซะงั้น เป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีกละเนี้ย


“อะไรของนายอีกล่ะ”


“ไม่รู้หรือไงว่ารอยยิ้มเธอมันสวยมากแค่ไหน สวยจนฉันห้ามใจไม่อยู่” เขาพูดขณะมือหนาข้างหนึ่งช้อนคางฉันขึ้น ก่อนริมฝีปากกรุ่นร้อนประทับลงมาบนริมฝีปากฉันแผ่วเบา มืออีกข้างรั้งท้ายทอยฉันเข้าหาพลางขยับใบหน้าเปลี่ยนองศาเล็กน้อย


“อื้อ” ฉันส่งเสียงประท้วงในลำคอ เขาขี้โกงนี่นา ไหนรับปากกันแล้วว่าจะไม่ล่วงเกินฉันจนกว่าจะได้รับอนุญาตไง


อ่า แต่ครั้งนี้ฉันยกให้แล้วกัน


เพราะจูบของเขามันหวานจนโกรธไม่ลงจริงๆ







“ขอบคุณป๊ากับม๊ามากนะคะ วันนี้อาหารอร่อยมากเลยค่ะ”


ฉันยกมือไหว้ขอบคุณพ่อแม่ของนับกาลหลังจากทุกคนในบ้านร่วมกันทานอาหารเสร็จแล้ว โดยมีคุณพ่อ คุณแม่ นับกาล ฉัน และนับฝัน ถึงแม้อาหารมื้อนี้จะค่อนข้างเกร็งๆ สักหน่อย เพราะมีสายตาเย็นชาของนับฝันคอยจับจ้องตลอดเวลาก็เถอะ


“ไม่เป็นไรจ้ะ ม๊าดีใจมากเลยนะที่หนูหยาดมาบ้านเรา วันหลังมาอีกนะ ให้ตากาลพามาเที่ยวบ่อยๆ ม๊ายินดีต้อนรับเสมอ” คุณแม่ยังคงใจดีกับฉันเหมือนเดิม รอยยิ้มของท่านอบอุ่นเหมือนกับลูกชายไม่มีผิด


“ไม่ต้องห่วงม๊า ผมจะพามาหาทุกอาทิตย์เลย”


“หนูมาคนเดียวก็ได้นะ ป๊าว๊างว่างทุกวัน” คุณพ่อที่นั่งอยู่หัวโต๊ะทำสายตาเจ้าเล่ห์ใส่ฉัน เลยโดนคุณแม่หยิกเข้าที่แขนไปหนึ่งที “โอ๊ยเฟรย์ เฮียเจ็บนะ”


“ก็หยิกให้เจ็บไง เฮียนี่นะ แฟนลูกก็ยังไม่เว้น” คุณแม่ทำหน้าดุใส่คุณพ่อที่ลูบแขนตัวเองปอยๆ


“ใช่ม๊า ป๊านี่จริงๆ เลย แฟนผมก็ไม่เว้น” นับกาลรีบเสริมทัพ


“เห้ยๆ ไอ้เสือ ให้มันน้อยๆ หน่อย ป๊าก็แค่แหย่เล่นขำๆ เนอะหนูหยาด” แล้วคุณพ่อก็หันมาหาแนวร่วมซึ่งก็คือฉันเอง


“ไม่ต้องหาแนวร่วมเลยนะเฮีย เดี๋ยวเถอะๆ คืนนี้เคลียร์ยาวแน่”


“โธ่เฟรย์จ๋า TT


ตึง!


เสียงกระแทกเก้าอี้ขัดจังหวะการเหย้าแหย่ของคุณพ่อคุณแม่ลงทันที ทุกคนบนโต๊ะพร้อมใจกันหันไปมองต้นเสียงที่เกิดมาจากนับฝัน เธอลุกขึ้นยืนแล้วใช้สายตาเย็นชามองมาทางฉันสลับกับพี่ชายตัวเอง ก่อนจะเดินออกไป


“จริงๆ เลยยัยลูกคนนี้” คุณแม่บ่นพร้อมกับส่ายหน้า ฉันสบตากับนับกาลเล็กน้อย และเหมือนเขาจะรู้ถึงความต้องการของฉัน


“ขึ้นไปดูห้องฉันไหมหยาด ไหนๆ ก็มาถึงบ้านฉันล่ะ”


เดี๋ยวนะ นี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการสักหน่อยอีตาบ้า! ฉันอยากกลับบ้านแล้วต่างหากล่ะยะ!


“ร้ายนักนะไอ้เสือ มีชวนขึ้นหงขึ้นห้องด้วย” คุณพ่อแซวยิ้มๆ หน้าฉันร้อนขึ้นมาทันทีเลย


“โอ๊ยอะไรป๊า แค่ขึ้นไปดูห้องเฉยๆ ไม่ได้จะทำอะไรสักหน่อย”


“เฮียก็แซวลูกอยู่ได้” คุณแม่ตีแขนคุณพ่อเป็นเชิงปราม ท่านคงสังเกตเห็นว่าหน้าฉันแดงมากแน่ๆ “ไปกันเถอะจ้ะ อย่าไปสนใจป๊าเขาเลย”


“ปะ งั้นเราไปกันเถอะที่รัก ขึ้นห้องไปหาอะไรสนุกๆ ทำดีกว่า”


“ดะ เดี๋ยวสิ อะไรของนายเนี้ย” ฉันกระซิบถามเมื่อถูกนับกาลดึงให้ลุกขึ้น แถมยังลากออกมาจากตรงนั้นอย่างโคตรเสียมรรยาท ฉันรีบหันกลับไปลาท่านทั้งสอง “ขอตัวก่อนนะคะ”


“ช่างเถอะน่า โตแล้วป๊าม๊าไม่ว่าหรอก”


“มะ หมายความว่ายังไงเนี้ย” ฉันถูกนับกาลกึ่งลากกึ่งจูงขึ้นบันไดมาชั้นสองของบ้าน บริเวณทางเดินค่อนข้างกว้างขวาง สองข้างทางมีประตูอยู่หลายห้อง มองแล้วละลานตาไปหมด


“เอ้อ ฉันลืมของว่ะ เดี๋ยวเธอเข้าไปรอในห้องก่อนนะ ห้องฉันอยู่ห้องสุดท้ายขวามือ” จู่ๆ นับกาลก็พูดขึ้น เขาปล่อยมือฉันแล้วเดินลงบันไดไปโดยไม่สนใจเสียงเรียกของฉันเลย


“เดี๋ยวสิ


นี่ใจคอจะปล่อยให้ฉันเข้าไปรอในห้องนอนเขาเองงั้นเหรอ มันไม่รู้สึกแปลกๆ ไปหน่อยหรือไงเนี้ย!

 



[บทบรรยาย นับกาล]


ผมเดินย้อนกลับมาที่รถเพื่อหยิบของบางอย่าง ของที่ผมตั้งใจซื้อมาให้หยาดฟ้าเพื่อเป็นของขวัญที่เราคบกันเป็นแฟน พูดไปก็เขิน ผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนเลยนะเว้ย แต่พอดีตอนเห็นมันแล้วชอบ คิดว่าเหมาะกับเธอดีน่ะ


หลังจากหยิบของที่ต้องการเสร็จผมก็เดินขึ้นบันไดมาเพื่อจะเดินกลับไปที่ห้องนอนของตัวเอง ห้องที่ผมไม่เคยให้ผู้หญิงคนไหนย่างกรายเข้ามาก่อนนอกจากแม่กับน้องสาว หากทว่ายังไม่ทันจะแตะลูกบิดประตู เสียงทักจากด้านหลังก็ดังขึ้น


“เฮีย


” มีคนเดียวในบ้านนี้เท่านั้นแหละที่เรียกผมว่าเฮีย ผมหันกลับมาหานับฝันซึ่งยืนอยู่ตรงประตูหน้าห้องของเธอ ตอนแรกผมคิดว่านับฝันกลับบ้านแมดไปแล้วซะอีก “อืม ว่าไง”


“เราต้องคุยกัน”


TO BE CONTINUED

รักกันจริงต้องไม่เงานะคะ

รักเรื่องนี้จิ้มเลย


TALK
รู้แล้วว่าเฮียกาลได้ความกลัวเมียมาจากใคร
มีป๊านับพันเป็นไอดอลนี่เอง 55
แล้วนับฝันมีเรื่องอะไรจะคุยกับเฮียน้าา 
ติดตามอ่านต่อในหนังสือหรือ Ebook นะคะ
ฟางอัพ EP นี้เป็นโควต้าสุดท้ายนะคะ
แจกเซอร์วิสหวานๆ ส่งท้ายให้เลยจ้าาา
อัพครบตอนเสร็จจากนั้น 1 อาทิตย์จะทยอยลบบางตอนเน้อ
ติดตามอ่านต่อจนจบแบบฟินเฟ่อได้ในหนังสือและ E-Book นะคะ

สั่งซื้อ MAD TUSSLE


ส่งลงทะเบียน  400 บาท


สนใจสั่งซื้อแชทถามเลย >> แชท


ขั้นตอนการสั่งซื้อ
โอนเงินเข้ามาที่ ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 748-2-64181-9
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เซ็นทรัลพระราม 3 ประเภท :: ออมทรัพย์
*โอนแล้วแจ้งชื่อ-ที่อยู่ คลิ๊ก เลยนะคะ*
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอุดหนุนกันนะคะ

สั่งซื้อ E-Book เฮียนับกาลได้แล้วนะคะ
คุ้มสุด!! ฟินสุด!! หื่นสุด!!
     
ฟางสุ่มเลขคอมเม้นแจกหนังสือหลังหมดโควต้าอัพนะคะ
ทุกคอมเม้นมีสิทธิ์ได้หนังสือเด้ออออ
ยังไงก็ฝากหนุ่มๆ เซ็ต MAD ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะ
กดติดตามและคอมเม้นมาเยอะๆ เน้อ รักเฮียกาลต้องเม้นนะ

ทวีต หรือ แฮชแทกคุยกันได้นะคะ ><


________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,657 ความคิดเห็น

  1. #1650 kanomcream (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 05:18
    หยุดอัพแล้วหรออออ อยากอ่านต่ออ่ะอืออออออ
    #1,650
    0
  2. #1649 pinnkuu (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 18:00

    งือออ จะไม่อัพแล้วหยออออ อยากรู้จังว่าฝันจะคุยอะไรรรร
    #1,649
    0
  3. วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 08:34

    นับฝันจะคุยไากับเฮีย เกี่ยวกับหยาดด้วยแน่ๆ

    #1,648
    0
  4. #1647 Nickyminimadgirl (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 00:56
    ฮิ้วววววว อ๊ายยยย ฟินได้อีกกก
    #1,647
    0
  5. #1646 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 23:13
    หวานมากกก
    #1,646
    0
  6. #1645 แค่คนเลว (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 16:16
    อร๊ายยยเขิน>///<
    #1,645
    0
  7. วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 15:11

    หวานจนน้ำตาลยังอายกันเลย

    #1,644
    0
  8. #1643 แค่คนเลว (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 19:42
    โอ้ยยยเกลียดคนขิงเมีย!
    #1,643
    0
  9. #1642 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 00:05

    แหมมมมป๊า เรียกเฮียได้ไหมมมม~ // ขอบคุณค่ะ รอเรื่องน้องนับฝันกะพี่เพลิงนะจ๊ะ
    #1,642
    0
  10. #1641 P'som (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 22:25
    อะอะอ้าววว5555 รอเด้ออออ
    #1,641
    0
  11. #1639 kanomcream (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 06:37
    คิดถึงเรื่องอินับพันเลย55555555555​เป็น​เรื่องแรกที่เราได้อ่านแล้วรู้สึก​ว่าอุปสรรค​โครตเยอะเลยยยยย
    #1,639
    0
  12. #1638 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 00:12
    นับฝันงงไปเลย
    #1,638
    0
  13. #1637 Y'Ym Yuii (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 15:55
    รอค่าาาาาาา​า​
    #1,637
    0
  14. วันที่ 1 กันยายน 2561 / 15:10

    นับฝันจะว่าไงเนึ่ย ต้อนรับมั้ย

    #1,636
    0
  15. #1635 MinPark (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 14:27
    พามาเปิดตัวกับป๊าม๊าซะด้วยยย
    #1,635
    0
  16. #1634 topknot (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 13:08
    อัปอีกค่ะแค่นี้ไม่พอ55
    #1,634
    0
  17. #1633 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 00:17
    เค้าไม่หื่นน้อยยย555555
    #1,633
    0
  18. วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 07:45

    น่ารักอ่ะเฮียกาล

    #1,631
    0
  19. #1630 แค่คนเลว (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 23:24
    พี่กาลหื่นได้ใครค่ะ5555
    #1,630
    0
  20. #1628 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 20:31

    ฟิตเฟ้ออออ
    #1,628
    0