[END]::MAD TUSSLE:: รักนี้ขยี้สุดแรง!

ตอนที่ 16 : ::MAD TUSSLE:: EPISODE 13 [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    30 พ.ย. 60




เปิดโอน #นับกาล แล้วค่ะ!!



ราคา 400 บาท







 EPISOD13


Oh, I want something just like this
I want something just like this


การประมูลเริ่มขึ้นแล้ว ฉันยืนมองเหล่าพริตติ้บนเวทีที่กำลังถือขวดเหล้ายี่ห้อต่างๆ ในมือ หลายคนถูกประมูลด้วยราคาค่อนข้างสูงเลยทีเดียว แต่ที่น่าแปลกใจกว่านั้นนั่นก็คือ ทำไมทุกคนต้องเดินลงเวทีไปพร้อมกับผู้ชนะประมูลด้วยนะ


[เอาละครับ มาถึงสาวสวยคนต่อไปของค่ำคืนนี้ เธอคือดาวเด่นแห่งวงการพริตติ้และยังเป็นอดีตดาวคณะคนสวยของมหาลัยชื่อดังอีกด้วยนะครับ] ดีเจทำหน้าที่ร่ายสรรพคุณของฉันยาวเหยียดจนเกินความจำเป็น ถามจริง มันจำเป็นต้องพูดขนาดนี้ไหมล่ะ เขาควรจะพูดถึงสรรพคุณของเหล้ายี่ห้อดังที่ฉันกำลังถืออยู่นี่มากกว่าไม่ใช่เหรอ งงใจจริงๆ


“ถึงคิวน้องหยาดแล้วจ้ะ ขึ้นเวทีได้เลย” ทีมงานเดินมาต้อนฉันขึ้นเวที ฉันก้าวรองเท้าส้นเข็มสี่นิ้วครึ่งขึ้นไปยืนท่ามกลางแสงสปอร์ตไลท์พร้อมโชว์เหล้าในมือขึ้นและฉีกยิ้มสวยให้กับทุกคน เสียงปรบมือ เสียงโห่ เสียงผิวปากดังก้องไปทั่วทั้งงาน


[ผมขอเปิดตัวน้องหยาดฟ้าสุดสวยที่มาพร้อมกับเหล้า xxx สุดร้อนแรงครับ!!]ดีเจคนเดิมผายมือมาทางฉัน เขาส่งยิ้มมาให้ก่อนจะหันกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ[ผมไม่ขออธิบายอะไรมาก เอาเป็นว่าผมขอเปิดประมูลที่ราคาหนึ่งหมื่นบาท!]


ว่าไงนะ เปิดประมูลเหล้าขวดนี้ที่หนึ่งหมื่นบาทเลยงั้นเหรอ มันไม่แพงไปหน่อยหรือไง


ฉันได้แต่คิดแย้งในใจขณะที่ริมฝีปากยังคงยิ้มอยู่ ด้วยนิสัยและคาแรคเตอร์ของฉันที่ผู้ว่าจ้างรับรู้อยู่แล้วคือฉันไม่ชอบยิ้มหวาน หรือยิ้มหว่านไปทั่ว แต่ฉันจะยิ้มเฉยๆ แบบสวยๆ เพื่อไม่ให้ขัดกับภาพลักษณ์ของพริตติ้แสดงสินค้าเท่านั้น


“สองหมื่นบาท!


“สามหมื่นบาท!


เสียงการประมูลเริ่มขึ้นและขยับขึ้นทีละหนึ่งหมื่นบาทจนฉันยังรู้สึกตกใจ พวกเขาบ้าหรือเปล่าถึงได้ประมูลเหล้าในราคาแพงขนาดนี้ เท่าที่ฉันยืนดูเหล่าพริตติ้ที่ถูกประมูลไปก่อนหน้าฉันเมื่อครู่ ยอดประมูลสูงสุดแค่สองหมื่นเองนะ


“ห้าหมื่นบาท!!


[โอ้ววว!! ตอนนี้ยอดประมูลพุ่งสูงไปถึงห้าหมื่นบาทแล้วนะครับ! สุดยอด! สมคำร่ำลือจริงๆ เลยฮะ! มีใครให้สูงกว่านี้อีกไหมครับ!] ดีเจประกาศใส่ไมค์ด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น แต่ฉันนี่สิหน้าตึงไปแล้ว ยิ่งได้เห็นหน้าของคนที่ประมูลในราคาห้าหมื่นบาทฉันก็ยิ่งอยากจะเดินลงจากเวที [ตอนนี้หนุ่มฮอตประจำค่ำคืนนี้ของเราอย่างคุณจิณกำลังชนะประประมูลในครั้งนี้อยู่นะครับ มีใครให้สูงกว่านี้อีกไหมค้าบบบ]


ใช่แล้ว! เป็นไปตามที่ดีเจพูดนั่นแหละ เจ้าของยอดประมูลบ้าๆ นี่ก็คือจิณ ผู้ชายที่เข้ามาทำรุ่มร่ามกับฉันเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนไงล่ะ!


“หนึ่งแสน!!



ภายในงานเงียบเฉียบลงทันทีที่สิ้นเสียงประมูลหนึ่งแสนบาท ฉันแทบจะเข่าอ่อนเลยด้วยซ้ำ คาดไม่ถึงว่าจะมีใครบ้าและโง่ได้ขนาดนี้ ฉันพยายามเพ่งสายตามองผ่านสปอร์ตไลท์อย่างสุดความสามารถ แต่มันก็ยากเกินจะมองเห็นเพราะเขาคนนั้นยืนอยู่ในมุมมืดมุมหนึ่งของงาน


[โว้วววว!! หนึ่งแสนบาทแล้วครับ! ใครกันที่ทุ่มเงินได้ขนาดนี้ช่วยก้าวออกมาด้านหน้าเวทีด้วยครับ] เสียงประกาศของดีเจสร้างความแตกตื่นให้กับทุกคนในงานทันที เขาเรียกผู้ชายคนนั้นให้เดินออกมาหน้าเวที ซึ่งร่างสูงในมุมมืดนั่นก็ยอมทำตามโดยดี


และสิ่งแรกที่ปรากฏสู่สายตาฉันเมื่อเขาคนนั้นก้าวพ้นจากเงามืดออกมาก็คือ ดวงตาคมเข้มสีดำสนิทตัดรับกับเรือนผมสีเทาควันบุหรี่


ไม่จริง นั่นมันนับกาลงั้นเหรอ?!!


หมอนั่นมาทำบ้าอะไรที่นี่?!



#Loading...25%


[โอ้วว! ต้องบอกว่าผมคาดไม่ถึงเลยนะครับว่าคนที่ประมูลราคาสูงลิบถึงหนึ่งแสนบาทจะเป็นเฮียนับกาล ประธานบ้าน MAD สุดหล่อผู้โด่งดังของเรานี่เอง]


ฉันแอบเบะปากนิดๆ กับคำเยินยอของดีเจ แล้วดูท่าทางของคนถูกยอสิ เชิดหน้าเชิดคอจนตัวจะลอยไปดาวอังคารแล้ว!


[มีใครจะสู้ราคาอีกไหมครับ ถ้าไม่มีผมจะได้เคาะราคาที่หนึ่งแสนบาท] ดีเจประกาศถาม หลายคนหันไปมองจิณ ฉันเองก็เช่นกัน เอาจริงๆ เลยนะ ฉันอยากให้ใครก็ได้ชนะการประมูลครั้งนี้โดยไม่ใช่ผู้ชายสองคนนี้อ่ะ ไม่อยากอยู่ใกล้ด้วยสักคน ทั้งนับกาล ทั้งจิณ [หนึ่งแสนครั้งที่หนึ่ง…]


เมื่อดีเจเริ่มนับ เสียงรอบตัวก็เงียบลงทันที ทุกคนต่างพากันลุ้นว่าจะมีใครกล้าบ้าบิ่นประมูลสูงกว่าราคานี้อีกไหม ฉันเห็นจิณทำหน้าเจ็บแค้นสุดๆ เขามองนับกาลด้วยสายตาอาฆาต คงจะเสียหน้ามากสินะ


[หนึ่งแสนครั้งที่สอง!]


ทุกคนยังคงเงียบ ฉันเหลือบมองหน้านับกาลเล็กน้อย ริมฝีปากหนายกยิ้มอย่างผู้ชนะ แหงล่ะ คงไม่มีใครบ้าเกินนายแล้วล่ะ เหอะ!


[หนึ่งแสนครั้งที่สาม เคาะครับ!]


“เฮ้ๆๆ!” สิ้นเสียงเคาะการประมูล เสียงเฮรับจากทุกคนในงานดังกระหึ่มพร้อมกันโดยมิได้นัดหมายทันที


[เชิญเฮียนับกาลขึ้นมารับของประมูลไปได้เลยนะครับ เชิญบนเวทีเลยค้าบบบ] ดีเจกล่าวเชิญแล้วผายมือมาทางฉัน นับกาลก้าวขึ้นเวทีมาด้วยท่าทางเท่ๆ เขาหยุดยืนตรงหน้าฉัน ดวงตาคมเข้มแสนเจ้าเล่ห์มีประกายดุดันแปลกๆ


“นายมันบ้าเกินจะเยียวยา” ฉันกระซิบด่าเขาเสียงเบาขณะยื่นขวดเหล้าในมือที่มีมูลค่าหนึ่งแสนบาทให้ นับกาลยิ้มเยาะนิดๆ พลางยื่นมือออกมารับ


หากทว่า


หมับ!


“เดี๋ยวรู้เลยว่าใครกันแน่ที่บ้ากว่า”


“อ๊ะ! จะทำอะไร?” ฉันตกใจเมื่อจู่ๆ ถูกมือหนาคว้าข้อมือไปจับ ก่อนร่างสูงไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรดึงฉันให้เดินลงจากเวที ฉันพยายามหันไปมองดีเจด้านหลังเพื่อร้องขอทางสายตาให้เขาช่วย หากทว่ากลับได้รับเพียงรอยยิ้มแหยๆ ตอบกลับมา


ดะ เดี๋ยวนะ นี่มันหมายความว่ายังไง??


“นี่! นายจะลากฉันไปไหนนับกาล! ปล่อยฉันนะ!” ฉันตะโกนตลอดทางที่เขาพาฉันเดินผ่าน คล้ายกับเป็นทางไปลานจอดรถ ซึ่งการที่เขากึ่งลากกึ่งจูงฉันด้วยความเร็วระดับควายหายแบบนี้ มันโคตรไม่เกรงใจส้นสูงสี่นิ้วครึ่งของฉันเลย! “โอ้ยหยุดก่อน! ฉันใส่ส้นสูงอยู่นะ!


คราวนี้นับกาลยอมหยุดเดิน แต่ก็ยังจับข้อมือฉันแน่นไม่ยอมปล่อย เขาหันกลับมามองกันด้วยสายตา รำคาญ?


อะไร? ฉันไปทำอะไรให้เขารำคาญไม่ทราบ?! แล้วอีกอย่างนะ เขาไม่มีสิทธิ์มาทำกับฉันแบบนี้ด้วย!


“เป็นบ้าอะไรของนาย! จู่ๆ มาลากฉันลงจากเวทีแบบนี้ได้ไง? ฉันยังทำงานไม่เสร็จเลยนะ!” ฉันชิงโวยวายก่อน มือก็พยายามสะบัดออก


“ทำงาน? ไอ้การประมูลเฮงซวยเมื่อกี้อะนะคืองานของเธอ?” นับกาลย้อนถามเสียงสูง เดาไม่ถูกว่าเขากำลังอยู่ในโหมดอารมณ์ไหน


“ก็ใช่ เขาจ้างฉันมา เขาจ่ายเงินฉัน มันก็ต้องเป็นงานของฉันสิ แล้วนายมีสิทธิ์อะไรถึงมากระชากลากถูฉันลงจากเวทีแบบนี้?”


นับกาลปล่อยมือฉันแล้วหันมาหากันตรงๆ กลายเป็นว่าฉันกับเขาตอนนี้กำลังยืนประจันหน้ากันอยู่ในลานจอดรถมืดๆ ของคอนโดหรู


“เอาดีๆ นี่ไม่รู้จริงๆ หรือแกล้งโง่วะ?” คิ้วเข้มขมวดถาม ดวงตาคมกริบจ้องมาอย่างจับผิด นับกาลสาวเท้าเข้าหาฉัน ขณะฉันก้าวถอยหลังหนีจนสะโพกชนกับรถยนต์คันหนึ่ง เมื่อเห็นว่าฉันหมดทางจะไป ร่างสูงที่เดินไล่ต้อนกันก็ใช้มือทั้งสองข้างมากักกันโดยคร่อมฉันไว้ตรงกลาง ฉันเม้มปากนิดๆ อย่างไม่ชอบใจกับคำพูดกำกวมและท่าทางคุกคามของเขามาก!


“ไม่เข้าใจ พูดใหม่ให้เคลียร์ สรุปนายต้องการจะสื่ออะไรกันแน่?”


“เธอถามใช่ไหมว่าฉันมีสิทธิ์อะไรถึงลากเธอลงมาจากเวทีนั่น?”


ฉันพยักหน้าเล็กน้อย สีหน้ายังคงนิ่งสงบสยบความเคลื่อนไหว แม้ในใจจะเริ่มสั่นๆ แล้วก็เถอะ


“เพราะฉันเป็นเจ้าของตัวเธอตั้งแต่การประมูลหนึ่งแสนนั่นจบลงแล้วไง”


อะไรนะหมอนี่กำลังพูดเรื่องบ้าอะไร??


“การประมูลครั้งนี้มันไม่ใช่แค่เหล้า แต่มันรวมถึงตัวเธอด้วย”



“คราวนี้รู้ยังว่าทำไมฉันถึงมีสิทธิ์ในตัวเธอ?”


นี่มันเรื่องนรกแตกอะไรกัน?!!


#Loading...51%


นับกาลจะบอกว่าการประมูลเมื่อครู่นี้มันไม่ใช่การประมูลเหล้าอย่างเดียวงั้นเหรอ แต่มันเป็นการประมูลตัวของฉันด้วยเนี้ยนะ? คือยังไงอ่ะ หมายความว่าฉันถูกหลอกให้ขึ้นเวทีไปประมูลขายตัวเองอย่างนั้นเหรอ


ถ้าอย่างนั้นพวกพริตติ้ก่อนหน้าฉันที่ฉันเห็นว่าพวกเธอเดินลงเวทีไปกับผู้ชนะประมูลนั่นก็เพราะว่าพวกเธอรับรู้อยู่แล้วและเต็มใจไปกับพวกเขางั้นเหรอ รวมไปถึงคำพูดของจิณ


ไม่เอาน่าหยาด รู้ไหมว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหนน่ะ คืนนี้ที่ฉันมาก็เพราะเธอเลยนะ


นี่! ปล่อยเดี๋ยวนี้นะจิณ! พูดบ้าอะไรของนาย!’


ก็งานประมูลคืนนี้ไง ฉันมาเพื่อประมูลเธอเลยนะ


ไม่จริงนี่ฉันทำบ้าอะไรลงไปเนี้ย


“อ๊ะๆ จะไปไหนของเธอ” นับกาลใช้แขนดันตัวฉันให้กลับมายืนที่เดิมเมื่อเห็นว่าฉันทำท่าจะเดินหนีจากวงแขนเขา ฉันหันกลับมาสบตากับผู้ชายตรงหน้าอีกครั้ง คราวนี้มันไม่ได้ใจสั่นอะไรอีกแล้ว มีแต่ความกรุ่นร้อนภายในใจที่แทบจะระเบิดออกมา


“ฉันจะไปจัดการไอ้บ้านั่นน่ะสิ! ไอ้เจ้าของงานเฮงซวย! มันกล้าดียังไงถึงหลอกให้ฉันขึ้นเวทีไปประมูลตัวเองแบบนั้น เห็นฉันเป็นตัวตลกมากหรือไง!


“ก็คิดว่าเรื่องอะไร ถ้าเป็นเรื่องนี้น่ะเธอไม่ต้องห่วงหรอก” นับกาลว่าพลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู “อีกไม่เกินสิบนาทีไอ้เวรนั่นก็วอดวายแล้วล่ะ”


“หมายความว่ายังไง?”ฉันก็ไม่ชอบเป็นคนโง่หรอกนะ แต่พออยู่กับหมอนี่ทีไรฉันต้องถามคำนี้ซ้ำๆ ทุกที


“บอกแล้วไงว่าเดี๋ยวก็รู้ เอาเป็นว่าตอนนี้เธอควรจะไปกับฉัน” ไม่พูดเปล่า มือหนาคว้าข้อมือฉันไปจับอีกรอบ เขาพาฉันเดินไปที่รถลัมโบกินี่สีฟ้าคันโปรดของเขา ก่อนจะเปิดประตูให้แล้วบังคับฉันทางสายตา “ขึ้นไปสิ ยืนมองอะไร”


“ไม่ขึ้นอ่ะ ทำไมฉันต้องไปกับนายด้วย”


“อ้าว นี่พูดไปตั้งเยอะยังไม่เก็ทอีกเหรอวะ ฉันเสียเงินไปแสนนึงเพื่อประมูลเธอมานะ อย่าทำเป็นอินโนเซ้นส์ไปหน่อยเลยหยาดฟ้า” แล้วเขาก็ผลักฉันเข้าไปในรถพร้อมปิดประตูลง ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ขัดขืนอะไรนับกาลก็อ้อมมานั่งฝั่งคนขับเรียบร้อย


“ดะ เดี๋ยวสิ! ฉันไม่ได้เต็มใจขึ้นประมูลนะ แล้วไอ้เงินหนึ่งแสนอะไรนั่นนายก็เป็นคนประมูลเองนี่ มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉันสักหน่อย”


“อ้อเหรอ งั้นแสดงว่าเธอเต็มใจไปกับไอ้ห้าหมื่นนั่นแทนสินะ?”


เขากำลังพูดบ้าอะไรเนี้ย! ก็บอกแล้วไงว่าไม่เต็มใจขึ้นประมูลไม่ว่ากับใครฉันก็ไม่ไปด้วยทั้งนั้นแหละ!


“นับกาล! นายจะพาฉันไปเนี้ย! ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้เลยนะ!


ฉันโวยวายมาตลอดทางที่ลัมโบกินี่ของเขาแล่นด้วยความเร็วเหยียบนรก แม้ภายในใจจะหวาดกลัวจนอยากจะร้องไห้แต่ฉันก็ยังพยายามซ่อนอาการเหล่านั้นไว้ นับกาลผ่าไฟแดงแยกแล้วแยกเล่าจนหัวใจฉันจะหลุดออกมาจากอก ถ้าเขาอยากลงนรกมากทำไมไม่ลงคนเดียวล่ะ! ลากฉันขึ้นมาด้วยทำไม!


 

@คอนโด SL


รถซุเปอร์คาร์ผ่านรกหยุดลงที่ลานจอดของคอนโดหรูชื่อดังแห่งหนึ่ง ฉันหายใจเข้าปอดแรงๆ ขับไล่ความหวาดกลัวเมื่อครู่ออกไป นับกาลเปิดประตูลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งฉัน ยังไม่ทันได้พูดอะไรเขาก็คว้าแขนฉันบังคับให้ลงมายืนบนพื้น


“ที่นี่ที่ไหน? พาฉันมาทำไม!” ฉันร้องถามขณะเดินตามร่างสูงที่กึ่งลากกึ่งจูงฉันเข้ามาภายในคอนโด นี่มันบ้าเกินไปแล้วนะ เขาคิดจะทำอะไรกับฉันกันแน่!


“คอนโดฉันเอง ป๊าซื้อไว้ให้ใช้เวลาจำเป็น ปกติฉันก็นอนที่บ้านแมดแหละ นานๆ ทีจะแวะมานอนที่นี่สักครั้ง” เขาเล่าด้วยท่าทางสบายๆ ต่างจากฉันที่ตอนนี้หัวใจตกไปที่ตาตุ่มแล้ว


“แล้วพาฉันมาทำไม ฉันอยากกลับบ้านได้ยินไหม”


“ได้ยิน แต่ไม่อนุญาต” เขาตอบกลับหน้ามึนๆ


“ไม่อนุญาตบ้าอะไร! นายไม่มีสิทธิ์ทำกับฉันแบบนี้นะนับกาล!” ฉันอยากจะตบหน้าเขาแรงๆ สักสองสามทีเพื่อเรียกสติเขาสักหน่อย ใครสั่งใครสอนให้ฉุดกระชากผู้หญิงที่ไม่เต็มใจมาด้วยแบบนี้เนี้ย!


“แสนนึงที่ฉันเสียไปก็เพราะประมูลตัวเธอไม่ใช่? เลิกโวยวายแล้วตามมาดีๆ เหอะ”


นับกาลพาฉันเดินออกจากลิฟต์มาถึงหน้าประตูห้องห้องหนึ่ง ฉันพยายามจดจำชั้นและเบอร์ห้องเอาไว้ก่อนจะแอบลอบกดโทรศัพท์ต่อสายหาใครบางคน โดยอาศัยจังหวะที่เขากำลังง่วนอยู่กับการปลดล๊อคประตู


[อืม ว่าไง]


“เพลิง! ช่วยฉันด้วย! ฉันอยู่ที่คอนโด อ๊ะ! เอาโทรศัพท์ฉันคืนมานะนับกาล!!” ฉันไขว่คว้าโทรศัพท์ตัวเองด้วยความร้อนรนทันทีที่ถูกมือหนาแย่งมันไป นับกาลแนบโทรศัพท์ฉันข้างหูก่อนใช้สายตาดุดันมองกัน


“จะอยู่ไหนก็ไม่ใช่เรื่องของมึง น้องกูต่างหากที่เป็นเรื่องของมึง จำใส่หัวไว้ซะบ้างนะอย่าให้กูต้องย้ำบ่อยๆ”



“จะทำไรก็เรื่องของกู เรื่องของผัวเมีย อย่าเสือก!




#Loading...75%

นับกาลพูดเสียงเย็นใส่ปลายสายเสร็จเขาก็จะกดตัดสายไป แถมยังปิดเครื่องฉันเลยด้วย เขายัดโทรศัพท์ฉันใส่กระเป๋ากางเกงแล้วหันไปเปิดประตูโดยไม่วางดึงมือฉันเข้าไปในห้องด้วย


“ร้ายนักนะ เธอได้โดนดีแบบจัดหนักแน่!


“ปล่อยนะนับกาล! นายจะทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้! ฉันไม่เต็มใจได้ยินไหม!” ฉันขัดขืนและพยายามใช้สองมือทุบตีเขา ฉันเริ่มกลัวจริงๆ แล้วนะ นี่มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแล้วนะ นับกาลคิดจะทำเรื่องเลวๆ กับฉันจริงๆ น่ะเหรอ


ฉันถูกเขาผลักลงบนโซฟาห้องนั่งเล่นก่อนร่างสูงจะเคลื่อนตัวขึ้นมาคร่อมทับ แววตาที่มองมาเต็มไปด้วยประกายคุกรุ่น สีหน้าเขาเปลี่ยนไปจากก่อนหน้านี้มาก


“รู้อะไรไหมหยาดฟ้า ตอนแรกฉันก็ไม่ได้คิดจะทำอะไรเธอหรอก ก็แค่พามาที่นี่เพื่ออยากจะแกล้งเธอเล่นๆ”



“แต่เพราะเธอโทรหาไอ้เวรนั่น ร่ำร้องขอให้มันมาช่วยทั้งๆ ที่ฉันเตือนเธอแล้วว่าให้เลิกยุ่งกับมันซะ แต่เธอก็ยังทำ!


ฉันจ้องหน้าเขาอย่างไม่รู้จะตอบโต้ยังไง ตอนนี้ฉันตกเป็นรองเขา ไม่ว่าจะพูดหรือทำอะไรเขาก็ไม่มีทางปล่อยฉันอยู่ดี


“ยิ่งได้ยินเสียงไอ้เวรนั่นร้อนรนเป็นห่วงเธอใจจะขาด ฉันก็ยิ่งโมโหจนอยากจะฉีกทึ้งเธอเป็นชิ้นๆ อยากทำให้มันรู้ว่าเธอเป็นของฉัน และมันไม่มีสิทธิ์ห่วงใครอีกนอกจากนับฝัน!” 


น้ำเสียงและแววตาของนับกาลเกรี้ยวกราดอย่างเห็นได้ชัด การที่เขารักและห่วงใยน้องสาวของเขามันไม่ผิด แต่เขาไม่มีสิทธิ์มาบังคับชีวิตใครแบบนี้นะ ฉันไม่ใช่สิ่งของหรือตุ๊กตาที่เขาคิดจะทำอะไรยังไงกับฉันก็ได้นะ


“นายมันโคตรเห็นแก่ตัวเลยนับกาล”



“นายรักน้องนาย นายเลยเลือกที่จะปกป้องเธอด้วยการทำลายชีวิตของผู้หญิงอีกคนที่มีความสำคัญกับคนที่น้องนายรักเนี้ยนะ”


“เธอทำตัวเองมากกว่าหยาดฟ้า ฉันอุตสาห์ใจดีกับเธอเพราะนึกว่าเธอจะมีความคิดมากกว่านี้ แต่ไม่เลยเธอก็ยังไม่ยอมเลิกยุ่งกับไอ้เพลิง ทั้งๆ ที่เธอก็รู้อยู่แก่ใจว่ามันมีคนที่ต้องดูแล”


“มันเป็นเพราะนายต่างหาก! ฉันโทรหาเขาเพราะต้องการความช่วยเหลือ ถ้านายไม่คิดจะทำเรื่องชั่วๆ กับฉันก่อน ฉันก็คงไม่โทรหาเขาแบบนั้น นายต่างหากที่ทำให้ฉันไม่มีทางเลือก เพราะเพลิงศูรย์เป็นคนเดียวที่ฉันไว้ใจ”


ฉันพูดจริงๆ นะ หลายวันมานี้ฉันแทบไม่ได้ยุ่งเกี่ยวอะไรกับเพลิงศูรย์เลย และมันก็เป็นเพราะนับกาลจริงๆ ฉันถึงต้องโทรหาเขาแบบนั้น


“เธอนี่มันด้านกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะ คิดจะโทษฉันโดยไม่ดูตัวเองเลยงั้นสิ?ไอ้นิสัยชอบแย่งของชาวบ้านมันคงเปลี่ยนยากสินะ” ฉันกัดฟันกับคำด่าทอแสนเจ็บแสบของผู้ชายตรงหน้า รู้สึกหน้าชาแต่ทำอะไรเขาไม่ได้ “หรือว่าการลักกินขโมยกินมันฟินถึงใจเธอถึงได้ติดอกติดใจจนเลิกไม่ได้แบบนี้?”


” ฉันเงียบ เพราะไม่รู้จะเถียงยังไง มันเหนื่อย เถียงไปก็ไม่ชนะเขาหรอก ในเมื่อเขาตัดสินและตราหน้าฉันไปแล้ว


“ถ้างั้นลองมากินกับฉันดูบ้างไหมล่ะ อยากรู้นักว่าคนอย่างฉันจะเปลี่ยนผู้หญิงอย่างเธอได้ไหม!


“อ๊ะ! ยะ หยุดนะ! จะทำบ้าอะไร?!” ฉันหวีดร้องสุดเสียงเมื่อถูกร่างสูงกระชากให้ลุกขึ้นยืนก่อนจะลากฉันเข้ามาในห้องนอน ฉันถูกเขาผลักลงบนเตียงขนาดใหญ่ยังไม่ทันจะได้ขยับตัวไปไหนร่างสูงก็ทาบทับลงมา


ไม่นะ เขากำลังทำให้ฉันกลัวจริงๆ แล้วนะ


“อย่า อย่าทำแบบนี้นะนับกาล!


สองมือตะปมชุดตรงช่วงหน้าอกของตัวเองด้วยความตื่นตกใจ จู่ๆ นับกาลก็กระชากมันออกสุดแรง ชุดเดรสรัดรูปของฉันแทบจะขาดคามือเขาเลยสีหน้าของเขาตอนนี้จริงจังมาก ไม่มีแววล้อเล่นอย่างที่ผ่านมาเลยสักนิด


ฉันพยายามขัดขืนและต่อต้านเขา ปลายเล็บจิกลึกลงบนผิวเนื้อเขา แต่มันทำได้ยากเมื่อร่างกายทั้งร่างถูกร่างสูงคร่อมทับไว้ แถมเขายังแรงเยอะกว่าฉันมาก แรงมดอย่างฉันจะไปทำอะไรเขาได้


“ฉันจะทำให้เธอฟินไปยันไส้ติ่ง จะได้เลือกสะดิ้งกับผัวคนอื่นสักที!


#TO BE CONTINUED


รักกันจริงต้องไม่เงานะคะ

รักเรื่องนี้จิ้มเลย
v
v



TALK 
อูยยยย ไม่รอดแล้วล่ะหยาดเอ้ยยยย
โดนจัดหนักแน่ๆ งานนี้ NC เลือดพุ่งค่าาา!!
ไหนใครรอ NC อยู่บ้างงง ยกมือขึ้นนนนน 0/
ไปกดไลค์เพจ พันเก้า+ขอเข้ากลุ่มลับรอไว้เลยเด้อ
อ่านแล้วคอมเม้นกันด้วยเด้อออ 
คอมเม้นน้อยแสดงว่าไม่มีใครติดตามฟางจะได้หยุดอัพเน้อ
ถ้ายังอ่านกันอยู่ช่วยแสดงตัวกันหน่อยคะ จุ๊บๆ
ป.ล. ฟางเปิดสั่งซื้อหนังสือ #นับพัน ด้วยนะคะ
ใครอยากอ่านเรื่องของปะป๊าจอมกวน
แวะไปสอยที่หน้าเพจ  พันเก้า ได้เลยจ้า

สั่งซื้อ MAD TUSSLE


ส่งลงทะเบียน  400 บาท

กรอกฟอร์มสั่งซื้อ



ขั้นตอนการสั่งซื้อ
โอนเงินเข้ามาที่ ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 748-2-64181-9
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เซ็นทรัลพระราม 3 ประเภท :: ออมทรัพย์
*กรอกข้อมูลอย่างละเอียดทุกช่องนะคะ*
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอุดหนุนกันนะคะ

วางจำหน่ายในรูปแบบ E-Book แล้วค่ะ 

ฟางสุ่มเลขคอมเม้นแจกหนังสือหลังหมดโควต้าอัพนะคะ
ทุกคอมเม้นมีสิทธิ์ได้หนังสือเด้ออออ
ยังไงก็ฝากหนุ่มๆ เซ็ต MAD ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะ
กดติดตามและคอมเม้นมาเยอะๆ เน้อ รักเฮียกาลต้องเม้นนะ

ทวีต หรือ แฮชแทกคุยกันได้นะคะ ><



________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,657 ความคิดเห็น

  1. #1655 150221 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 08:38
    เค้าจะรักกันได้ใช่มั้ยไรท์เท่าที่ดูถ้ามีอาวุธเค้าฆ่ากันตายหลายรอบแล้วระ555
    #1,655
    0
  2. #1008 netnapa pluemjit (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 22:17
    ไปได้เค้าตอนไหนเหรอเฮีย
    #1,008
    0
  3. #988 TThangme (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 07:56
    ยอมค่ะยอม จะยอมฟินด้วยเลย มาเลยค่ะ พร้อมแล้ว 555+ ไม่ใช่แหละ! ต้องรักนวลสงวนตัวสิ!
    เดี๋ยวแม่ตีตาย! 5555+ สนุกกกกกกกๆๆๆอ่ะ มาต่อนะค่ะ รอค่ะๆ สู้ๆๆๆๆๆนะค่ะไรท์ ?
    #988
    0
  4. #984 แค่คนเลว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 02:18
    โว้ววววรุนแรงน่าดูฟินถึงใส้ติ่งเลย-.,-
    #984
    0
  5. #966 fahnatee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 21:50
    จะได้เลิกสะดิ้งค่ะไรท์
    #966
    0
  6. #955 ^^อีปรี....ชะนีปากดี^^ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 10:32
    เค้ารออยู่เน้ออออออออ
    #955
    0
  7. #954 rak-rak-phob (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 01:17
    อ่านค่ะ รอทุกวันเลยยยย
    #954
    0
  8. #953 $pirit Finger$ ^ㅆ^ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 20:51
    สงสารหยาดแต่เราก็รอ NC
    โอ๊ยไรท์โอ๊ย อะไรเนี้ยยยยยยยย หายนานคิดถุง (=3=)
    #953
    0
  9. #952 vivib-wink (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 17:17
    นับกาลลลล สงสารหยาดดดด
    #952
    0
  10. #951 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 14:38
    หยาดจะรอดไม่รอด
    #951
    0
  11. #950 vivib-wink (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 13:39
    รอนะคะะะ ชอบบบ
    #950
    0
  12. #949 vivib-wink (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 17:18
    แงงง รออยู่นะคะะ
    #949
    0
  13. #948 TThangme (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 04:26
    มาต่อค่ะ สนุกๆๆๆๆ ฮือ ทำไมเขินแทน >///<
    #948
    0
  14. #946 vivib-wink (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 20:45
    รอออ นาคาาา
    #946
    0
  15. #945 นิก (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 00:18
    อย่า... เฮือกเฮียแม่งเป็นอะไรที่ดาร์ก นี่ยังไม่เกทชอบโดเรมอนได้ไงวะ เหอ...
    #945
    0
  16. #944 janeBJ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 10:24
    อะคะผัวเมียจ้
    #944
    0
  17. #943 เพลิน เพลิน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 00:40
    สนุกมากกกก555มีความฮาและคิดถึงรุ่นพ่อๆขึ้นมาเลย
    #943
    0
  18. #942 fahnatee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 21:21
    หยาดโทรหาเพลิงยิ่งทำให้นับโมโหเลย
    #942
    0
  19. #941 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 15:09
    ไปเป็นผัวเขาคั้งแต่เมื่อไหร่เหรอเฮียกาล
    #941
    0
  20. #940 Cream_Kiki (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 07:28
    อุ้ยย ผัวเมีย เลยหรออิกาล55555
    #940
    0
  21. #939 ติ้วเต่า (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 03:36
    เฮียกาลลลลล แมนหน่อย แฟนก็ยังไม่เป็น55 รอน่าาาาาาาา
    #939
    0
  22. #938 pooyeoll (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 01:32
    หื้ม ผัวเมียมโนหรอเฮียยย
    #938
    0
  23. #937 เอินคือซาทัง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 00:48
    สามีล่วงหน้าหรืออะไรกันคะคุณ
    #937
    0
  24. #936 Maprang Rungravee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 23:36
    มาอัพบ่อยๆนะคะ
    #936
    0
  25. #935 JindaratKandoo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 23:07
    เอิ่มมมเขาไปเป็นผัวเมียกันตั้งแต่เมื่อไหร่ งง
    #935
    0