[END]::MAD TUSSLE:: รักนี้ขยี้สุดแรง!

ตอนที่ 15 : ::MAD TUSSLE:: EPISODE 12 [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,090
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    30 พ.ย. 60




เปิดโอน #นับกาล แล้วค่ะ!!



ราคา 400 บาท







 EPISOD12


So when your tears roll down your pillow like a river
I’ll be there for you
I’ll be there for you
When you’re screaming, but they only hear you whisper
I’ll be loud for you
But you gotta be there for me too





@โรงพยาบาลจิตเวช


ท่ามกลางแสงแดดอ่อนๆ ยามเย็น มีร่างบางของผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งนั่งอยู่บนม้านั่งไม่ไกลจากจุดที่ฉันยืนมากนัก ฉันยืนมองเธอคนนั้นมากว่าครึ่งชั่วโมงแล้วล่ะ ยืนมองด้วยหัวใจปวดร้าวเหมือนเช่นทุกครั้ง


อาการของคุณแม่คุณตอนนี้ยังทรงตัวอยู่นะครับ คนไข้ยังมีอาการเหม่อลอยและหวาดผวาอยู่เป็นระยะๆ แต่สามารถตอบสนองบทสนทนาได้ในเกณฑ์ดี ระหว่างนี้หากคุณเข้าไปพูดคุยกับคนไข้ หมอแนะนำให้ค่อยๆ พูดนะครับเพื่อเป็นการลดความกดดันให้กับคนไข้


นั่นเป็นคำวินิจฉัยอาการของแม่ฉันล่าสุดจากปากของแพทย์ประจำตัวท่าน ฉันมักจะมาเยี่ยมแม่ทุกๆ สิบห้าวันหรืออย่างนานสุดก็คือหนึ่งเดือน บางครั้งที่ฉันมาฉันก็ไม่ได้เข้าไปทักทายพูดคุยอะไรกับแม่หรอก ฉันชอบที่จะยืนดูท่านอยู่ห่างๆ แบบนี้มากกว่า


ฉันไม่อยากเข้าไปให้แม่เห็นหน้าเพื่อตอกย้ำให้ท่านต้องนึกถึงคนคนนั้นอีก ฉันไม่อยากสร้างความทุกข์ระทมให้กับแม่อีกแล้ว


“แม่ หยาดคิดถึงแม่นะ คิดถึงวันเวลาเก่าๆ สมัยที่เรายังมีกันและกันเสมอ


หยาดคิดถึงแม่มากจริงๆ


 

Rrr…


[ป้านารา]


ฉันอ่านชื่อบนหน้าจอด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก ทำไมทุกครั้งที่ฉันไปเยี่ยมแม่ ป้านาราจะต้องโทรหาได้จังหวะตลอดเลยนะ ฉันกดรับสายก่อนใช้มืออีกข้างไขกุญแจเข้าห้อง


“ค่ะ


[นังหยาด! เมื่อเย็นแกไปหาแม่มาเหรอ?] เสียงโวยวายจากปลายสายสร้างความไม่พอใจให้ฉันนิดๆ


“ฉันก็ไปเยี่ยมแม่ตามปกติอยู่แล้วนะป้า ทำไมป้าต้องโทรมาถูกเวลาทุกครั้งเลย หรือว่าคอยโทรสืบกับทางโรงพยาบาลอยู่ตลอด”


[เหอะ! ฉันจะสืบไม่สืบมันก็เรื่องของฉัน แกนั่นแหละจะไปทำไมไม่บอกฉันเลยหะ! แล้วนี่พ่อแกส่งเงินมาให้หรือยัง เดือนนี้ฉันยังไม่ได้จากแกเลยนะ!] ฉันถอนหายใจแรงๆ ขณะทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง ฉันนึกไว้แล้วไม่มีผิดว่าป้าต้องถามถึงเรื่องนี้


“นี่มันยังไม่ถึงกำหนดเลยนะป้า ทำไมต้องโทรมาเร่งด้วย”


[ฉันก็ต้องใช้เงินน่ะสิ! ไม่รู้ล่ะ! ยังไงภายในวันสองวันนี้แกต้องโอนเงินมาให้ฉันด้วย ฉันรอให้ถึงกำหนดไม่ไหวแล้ว!]


“จะบ้าเหรอป้า! ฉันจะไปหาจากไหนมาให้ป้า เงินตั้งหลายหมื่น” ฉันเริ่มไม่โอเคแล้วนะ ปกติฉันส่งเงินให้ไม่เคยขาดและให้ตรงเวลาตลอด จู่ๆ เดือนนี้จะมาขอให้โอนก่อนได้ยังไงกัน ฉันไม่ได้มีเงินสำรองเยอะขนาดนั้นหรอกนะ


[แกก็หามาให้ได้สินังโง่! หัดใช้หน้าสวยๆ ของแกหาเงินซะบ้าง ไอ้งานพริตติ้อะไรนั่นได้เงินน้อยจะตาย ไม่รู้จะทำไปทำไม ถ้าฉันสาวๆ สวยๆ แบบแกนะ ป่านนี้ฉันไปเป็นเด็กป๋าเด็กเสี่ยแล้วนังหยาด


แล้วคำพูดประโยคเดิมๆ ที่ป้าใช้จิกหัวด่าฉันมาเป็นสิบๆ ปีก็ดังขึ้น ฉันพยายามข่มอารมณ์ขุ่นมัวในใจ แม้จะอยากตอบโต้แค่ไหนก็ตาม


“โอเค ฉันขอเวลาสามวัน แล้วจะโอนไปให้ แค่นี้นะป้า” พูดจบฉันก็ชิ่งตัดสายโดยไม่รอปลายสายตอบ โทรศัพท์เครื่องบางถูกโยนทิ้งบนที่นอนพร้อมกับความเดือดดาลในใจ


ไม่เคยเปลี่ยนเลยจริงๆ จะผ่านไปกี่สิบปีป้านาราก็ยังมีนิสัยเห็นแก่ได้ไม่เคยเปลี่ยน ตั้งแต่แม่ฉันยังไม่ป่วยจนกระทั่งตอนนี้ป้าก็ยังสูบเลือดสูบเนื้อจากเราสองคนแม่ลูกไม่เลิก ทั้งที่ฉันไม่จำเป็นต้องส่งเสียเงินให้ป้าเลยสักบาทด้วยซ้ำ แต่ฉันก็ยังทำต่อไปเพราะคิดว่าอย่างน้อยๆ ท่านก็เป็นญาติเพียงไม่กี่คนที่เหลืออยู่ของฉัน


อย่างที่เคยบอกว่าฉันแบ่งเงินส่วนหนึ่งที่ได้รับจากการส่งเสียตามข้อตกลงของผู้ชายคนนั้นให้ป้านาราอยู่ทุกเดือน เงินส่วนที่เหลือจากการจ่ายค่ารักษาแม่นั่นแหละ ซึ่งตอนนี้ยังไม่ถึงกำหนดที่จะได้รับเงินก้อนนั้น การที่ป้านารามาเร่งจะเอาเงินก่อนเวลาแบบนี้มันเลยกระทบกับเงินส่วนตัวที่ฉันหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงไปด้วย


สมุดบัญชีธนาคารถูกหยิบออกจากลิ้นชักหัวเตียงขึ้นมาเปิดดูทีละเล่ม คำนวณเงินเก็บสะสมของฉันตอนนี้มันก็มีอยู่ไม่มาก เพราะฉันต้องสำรองไว้ใช้จ่ายค่ากิน ค่าอยู่ และค่าใช้จ่ายส่วนตัวอีกสารพัด


“เฮ้อ สงสัยพรุ่งนี้ต้องรับอีเว้นท์อีกแล้วสินะ”




#Loading...26%

[บทบรรยาย นับกาล]


“โอ้โหไอ้เสือ ทำไมวันนี้โผล่หน้ากลับมาบ้านได้” เสียงทักจากชายวัยกลางคนที่ยังหล่อสมาร์ทมาดเท่ไม่เปลี่ยนดังขึ้นจากสวนหน้าบ้าน ผมหันมองตามเสียงพลางยิ้มมุมปากนิดๆ ก่อนจะเดินเข้าไปดึงเก้าอี้แล้วทิ้งตัวนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับท่าน


“โธ่ป๊า พูดอย่างกับว่าผมไม่เคยกลับบ้านเลยงั้นแหละ”


ใช่แล้วครับ ตาลุงสุดหล่อเฟี้ยวที่กำลังนั่งจิบกาแฟตรงหน้าผมตอนนี้ก็คือปะป๊าของผมเอง ชื่อเสียงเรียงนามของท่านก็คือ นับพัน


หลายคนอาจจะเคยรู้จักป๊านับพันของผมมาบ้างแล้ว ซึ่งชื่อเสียงกิตติศัพท์นี่โคตรบรรลืออย่าให้พูดถึง แม้กาลเวลาจะผ่านไปหลายสิบปีแต่ก็ไม่สามารถทำลายความหล่อโฮกของป๊าลงไปได้ ที่สำคัญคือเฟี้ยวฟ้าวมากด้วย เรียกว่าป๊าเนี้ยเป็นไอดอลผมเลยดีกว่า ตอนเด็กๆ ผมติดป๊ามาก ป๊าคือฮีโร่คนแรกของผมเลยถ้าไม่นับโดราเอม่อนอะนะ =_=


“แล้วนี่ยัยฝันกลับมายังฮะ” ผมถามหาน้องสาวตัวดีเป็นคนแรก เพราะยัยตัวแสบบอกว่าจะกลับบ้านเอง ผมก็เลยไม่ได้อยู่รอรับ ไม่รู้ป่านนี้ไปเถลไถลที่ไหนบ้างแล้ว


“ก็ยังไม่เห็นมานะ ว่าแต่อยู่ที่นู้นเป็นไงกันบ้างล่ะ” ป๊าถามพลางจิบกาแฟไปด้วย นี่คือกิจวัตรประจำวันเวลาป๊าว่างอยู่บ้าน


“ถามถึงผมหรือยัยตัวแสบล่ะ” ผมถามแบบไม่ได้ตั้งใจกวน แต่ก็ถูกสายตาคมๆ เหลือบมองเหมือนด่ากันทางสายตาว่าอย่ากวนตีน


“ทั้งคู่แหละ เหลามาไวๆ อย่าลีลาไอ้เสือ”


“โด่ ก็ไม่มีไรนี่ป๊า ลูกป๊าเรียบร้อยหอยสังข์จะตายไป” ผมว่าพลางเฉสายตาไปทางอื่น


“เหรอออ” ป๊าลากเสียงยาวอย่างไม่เชื่อสุดฤทธิ์


“อื้ออออ” คิดว่าลากเสียงเป็นคนเดียวงั้นสิ?


“แล้วที่ได้ยินข่าวแว่วๆ ว่าแอบไปกิ๊กกับสาวสวยอดีตดาวคณะไรนั่น ป๊าฟังมาผิด?”


“เห้ยยย! ป๊าไปเอามาจากไหน??” ผมนี่อึ้งไปเลย


เห้ยๆๆ เดี๋ยวนะ! นี่ผมตกใจจริงๆ นะ ถึงขนาดขนหัวลุกเลยทีเดียว ป๊าไปเอาข่าวนี้มาจากไหนวะ ทำไมข่าวแม่งไวยิ่งกว่า 4G อีกวะ!


“ลุกลี้ลุกลนขนาดนี้ ท่าจะจริงวุ้ย” ป๊าแสยะยิ้มมุมปากราวกับมองออกทะลุปรุโปร่ง ให้ตายเถอะ! นอกจากมนุษย์แม่ที่ผมกลัวแสนกลัวแล้วยังมีมนุษย์พ่ออีกคนที่ผมโคตรหวาดระแวงเลย!


“เอาดีๆ ดิป๊า นี่ไปเอาข่าวมาจากไหน ที่ถามเพราะข่าวมันมั่วหรอก” ผมพยายามชี้แจง แต่เหมือนป๊าจะไม่เชื่อ


“มั่วไม่มั่วไม่รู้ ที่รู้ๆ มันทำให้เสือตื่นตูมกลายเป็นกระต่ายได้ละกัน” ความกวนนี้ท่านได้แต่ใดมา นิสัยเหมือนใครฟะเนี้ย!


“ก็ไม่ได้ตื่นตูม แค่ตกใจน่ะตกใจเข้าใจมั้ยป๊า” ผมรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ “แล้วตกลงจะตอบผมได้ยังว่าไปเอาข่าวมาจากไหน นี่อย่าบอกนะว่ามีสายอยู่ในมหาลัยด้วยน่ะ”


ผมจ้องป๊าด้วยแววตาหวาดระแวงนิดๆ ยิ่งได้เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ก๊อบผมมาอย่างกับแกะ ผมก็ยิ่งมั่นใจว่ามันต้องใช่ ต้องใช่แน่ๆ


“จริงดิ?! ป๊ามีสายด้วยเหรอ?”


อ๊ากกก ผมอยากจะกรีดร้อง! เพิ่งรู้นะเนี้ยว่าสี่ปีในรั้วมหาวิทยาลัยของผมถูกป๊ากับม๊าจับตามาโดยตลอด โชคดีนะที่ผมพฤติกรรมดี๊ดีไม่เคยมีข่าวคาวโลกีย์ใดๆ =.=


“ไม่เห็นแปลกอะไรตรงไหน บ้านไอ้พล ยัยพริบ ไอ้อักก็มีกันทั้งนั้นแหละ ยิ่งบ้านไอ้เดย์ด้วยนะไม่ต้องสืบเลย มันรู้หมดทุกเรื่องแหละ” ป๊าสาธยายพาดพิงไปถึงบรรดาลุงป้าน้าอาของผมซึ่งก็คือบรรดาพ่อแม่ของไอ้สามเกรียนนั่นแหละ ไม่คิดเลยว่าพวกคนแก่จะร้ายกันขนาดนี้ ถึงขนาดจับตาดูลูกๆ เชียวเหรอ!


“ต้องทำถึงขนาดนี้ไหมละป๊า อุตสาห์ได้ออกไปใช้ชีวิตข้างนอกแล้วนะเนี้ย” ผมบ่นอุบ ก่อนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “ถ้าป๊ารู้ข่าวผมงี้ แล้วป๊ารู้ข่าวยัยฝันมั้งป่ะ?”


“ถามทำไม” ป๊าเหล่ตามองผมนิดๆ “จะมาหลอกถามอะไรเรื่องน้องอีกละสิ”


“โหยยย เปล่าสักหน่อย” ผมปฏิเสธพลางยืดตัวขึ้นอย่างโชว์พาว “ก็แค่อยากรู้ว่าป๊าจะรู้จริงหรือเปล่า ผมน่ะรู้ลึกรู้จริงกว่าป๊าอี๊ก!


ไอ้เรื่องเกทับเนี้ยขอให้บอก นับกาลถนัดนัก!


“งั้นลองบอกมาซิรู้อะไรเกี่ยวกับน้องมาบ้าง” ป๊าเริ่มหันมาสนใจผมมากขึ้น สีหน้าเหมือนต้องการวัดใจกับผม


“ไม่เอาดิป๊า ป๊าก็บอกมาก่อนสิว่าป๊ารู้เรื่องอะไรของยัยฝันบ้าง แล้วผมจะบอกในส่วนของผม โอเคป้ะ?” ผมยื่นข้อเสนอแบบวินๆ


หากทว่า


“ไม่โอเค!


#Loading...50%




เสียงเข้มๆ ของผู้หญิงนางหนึ่งดังขึ้นจากหน้าทางเข้าบ้าน เราสองคนพ่อลูกพร้อมใจกันหันขวับไปมองร่างบางในชุดสีดำทั้งตัวที่กำลังเดินเข้ามาหาช้าๆ สายตาเย็นชาคมกริบดั่งใบมีดมองกรีดลึกลงมาพาเสียวสันหลังวาบๆ


“อ้าวยัยฝัน กลับมาแล้วเหรอลูก” ป๊ากล่าวทักทายยิ้มๆ เหมือนต้องการจะกลบเกลื่อนเรื่องเมื่อครู่ แต่ผมว่าไม่ทันแล้วนะป๊า ดูจากสีหน้ายัยฝันแล้วงานนี้แรงชัดจัดเต็มแน่ๆ


“ไม่ต้องเปลี่ยนเรื่องเลยนะป๊า นี่ป๊ากับเฮียกำลังนินทาอะไรฝันอยู่ใช่ไหม?” คำถามแรกหันไปหาป๊า พอป๊าไม่ตอบก็หันมาหาผมแทน “ว่าไงเฮีย นินทาฉันอยู่เหรอ?”


“บ๊า! นินทงนินทาอะไร พวกเรากำลังคุยเรื่องความฝันเมื่อคืนกันต่างหากเนอะป๊าเนอะ” ผมแถในบันดลโดยไม่ลืมหันไปหาพรรคพวกด้วย


“ไม่รู้สิ ป๊าอ่านหนังสืออยู่ ไม่ได้ยินอะไรเลย”


อ้าวป๊า! ทำไมพูดงี้ล๊า!


“เฮีย” เสียงเย็นๆ ดังขึ้นอีกครั้ง จังหวะนั้นหางตาผมเหลือบไปเห็นร่างบางของใครอีกคนกำลังเดินถือถาดขนมออกจากบ้านมาพอดี ผมรีบใส่เกียร์หมาวิ่งหน้าตั้งไปหาม๊าทันที


"โธ่ม๊า เดี๋ยวผมช่วยถือนะม๊านะ ดูสิ ถาดหนั๊กหนักถือมาได้ยังไงเนี้ย” ผมแย่งถาดในมือม๊ามาถือพร้อมกับส่งเสียงอ้อนไปด้วย ม๊าเงยหน้ามองผมงงๆ ก่อนจะหันมองป๊ากับนับฝัน


“ผีอะไรเข้าสิงเนี้ยตากาล อยู่ๆ มาอ้อนม๊า” ม๊าสุดสวยพูดขำๆ ขณะพากันเดินกลับมาที่โต๊ะอีกครั้ง ผู้หญิงวัยกลางคนที่ยังคงความสวยแซ่บสุดๆ คนนี้คือม๊าเฟรย่าของผมเอง ม๊าเฟรย์เป็นผู้หญิงที่สวยและดุมาก นัยน์ตาคมเฉียบเย็นชาเหมือนยัยน้องสาวของผมไม่มีผิด


“ผีขี้แถเข้าสิงน่ะสิม๊า เหอะ!” ยัยนับฝันค่อนขอดผมเสียงเย็น ผมเหล่มองยัยนั่นนิดๆ ก่อนจะมองป๊าซึ่งเอาแต่นั่งอมยิ้มไม่เลิก


สนุกมากไหมป๊า อยากเห็นผมโดนยัยฝันแหกอกมากสินะ!


“อะไรๆ อย่ามามั่วนะยัยตัวแสบ ว่าแต่แกนั่นแหละไปไหนมาถึงกลับบ้านช้ากว่าเฮียหะ!” ผมเปลี่ยนเรื่องทันที ม๊าส่ายหัวนิดๆ พลางนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับป๊า กลายเป็นว่าเหลือแค่ผมกับนับฝันที่ยังยืนกันอยู่


“ก็มาตามปกติ ฉันไม่ได้มีรถแรงไว้แหกไฟแดงแบบเฮียนี่จะให้มาเร็วได้ยังไง” ตอบคำถามไม่ว่า ทำไมต้องเปิดประเด็นเรื่องไฟแดงวะ??


“ว่าไงนะ นี่ลูกขับรถผ่าไฟแดงด้วยเหรอตากาล?” นั่นประไร! ม๊าหันมาจ้องผมด้วยสายตานางมารทันที


“ปะ ป่าวนะม๊า ผมไม่เคยผ่าไฟแดงเลยนะ” ปกติใส่ถุงตลอด เห้ยไม่ใช่!


“ให้ตอบใหม่ไอ้เสือ ก่อนจะไม่มีโอกาสได้แก้ตัว”


เสียงป๊าเสริมทัพขึ้นมาคล้ายให้กำลังใจ เหอะๆ ถ้าจะขยี้กันขนาดนี้ก็อย่าพูดเลยดีกว่าป๊า! แล้วดูหน้าม๊าดิ อะไรจะน่ากลัวเบอร์นั้น แถมยัยฝันยังแสยะยิ้มเย้ยหยันกันอีก ทำไมชีวิตคนหล่อช่างอาภัพขนาดนี้เนี้ย ฮือออ!


“ว่าไงตากาล จะมอบตัวไหม?”


งื้ออออ ม๊าอย่าทำเสียงน่ากลัวแบบนั้นเด้!


“มอบแล้วค้าบบบ TT


 


Rrr…


“ชิท! โทรมาทำไมตอนนี้วะเนี้ย!” ผมกดรับสายอย่างหัวร้อนเมื่อถูกสายเรียกเข้าขัดจังหวะการเล่มเกมส์อันแสนดุเดือด “ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญคืนนี้มึงอิ่มตีนแน่ไอ้ไนซ์!


[โหยเฮีย ผมอุตสาห์โทรมาบอกเรื่องเด็ดๆ ทำไมต้องหัวร้อนใส่ด้วยเนี้ย] ไอ้ปลายสายแหกปากแข่งกับเสียงเซ็งเซ่รอบตัว


“เรื่องเด็ดอะไรของมึงถึงกล้าโทรมาขัดจังหวะด่านสุดท้ายของกู”


[อ้อ นี่เล่นเกมส์โดราเอม่อนอยู่เหรอ โธ่ ว่าจะชวนมาปาร์ตี้ริมสระซะหน่อย สนใจไหมล่ะเฮีย คืนนี้มีสาวพริตติ้แจ่มๆ มาร่วมงานเพียบเลยนะ]


“จะโทรมาแค่นี้? มึงเอาสมองส่วนไหนคิดว่าหน้าอย่างกูจะสนใจปาร์ตี้เวรๆ นี่วะถึงกล้าชวน?”


[ก็แหม คืนนี้มันมีบิ๊กเซอร์ไพส์จัดหนักจากเจ้าของงานด้วยนะเฮีย มีการเปิดประมูลดริ้งค์จากมือพริตติ้ตัวท๊อปทั้งนั้นเลยนะ เฮียไม่สนจริงดิ?] ไอ้ไนซ์ยังคงพยายามหว่านล้อมผมเต็มที่ แต่ขอโทษเถอะ งานมั่วสุมพวกนั้นไม่ใช่แนวผมหรอก


“ไม่สนโว้ย! แค่นี้ใช่ไหมกูจะได้วาง!” ผมดึงโทรศัพท์ออกจากหูเตรียมจะกดวาง หากทว่ากลับได้ยินชื่อของใครคนหนึ่งดังลอดออกมาจากปลายสายแว่วๆ ผมรีบแนบหูโทรศัพท์อีกครั้งทันที “เมื่อกี้มึงว่าไงนะ??”


[อะไร แหมๆ ทีงี้ละหูดีเชียวนะ] ไอ้ไนซ์ยังไม่วายกวนตีน [ก็แค่จะโทรมาบอกว่าหนึ่งในพริตติ้ตัวท๊อปที่ว่ามีชื่อหยาดฟ้าร่วมงานด้วย]


เชื่อมะ จากที่ผมกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก ผมดีดตัวขึ้นมานั่งทันทีที่ได้ยินชื่อผู้หญิงคนนั้น งงตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องมีปฏิกิริยาตอบสนองเร็วขนาดนี้


“มึงหมายถึงยัยดาวจอมฉาวนั่นเหรอวะ?”


[หึๆ มีความอยากรู้ขึ้นมาเลยสิ] ไอ้ไนซ์ยังคงอ้อนตีนผมต่อไป


“ไอ้กฤษณะ”


[โหยแรง! แค่นี้ต้องเรียกชื่อพ่อกันเลยเหรอเฮีย] ยัง แม่งยังลำไยไม่เลิก เดี๋ยวมาทั้งตระกูลแน่! [เออๆ ไม่กวนตีนแล้วก็ได้ คืองี้ ถ้าเฮียอยากเจอยัยดาวจอมฉาวของเฮียละก็ รีบมาที่งานปาร์ตี้ด่วน! เดี๋ยวส่งโลเกชั่นไปให้]



[ส่วนเรื่องบัตรเชิญไม่ต้องห่วง ระดับผมแล้วไม่มีปัญหาแน่นอน โอเค้?]


ผมกดวางสายไอ้ไนซ์พร้อมกับลุกขึ้นคว้ากุญแจรถแล้ววิ่งออกจากบ้านมา ป๊ากับม๊าที่ยังนั่งอยู่ตรงสวนที่เดิมพากันหันมามองเป็นตาเดียว


“จะออกไปไหนอีกตากาล เดี๋ยวจะถึงเวลาอาหารเย็นแล้วนะ” เสียงม๊าขัดขาที่กำลังก้าวของผมเอาไว้ ผมเอี้ยวตัวกลับมายิ้มแหยๆ ให้ท่านทั้งสองเหมือนที่ชอบทำเวลารู้สึกผิด


“วันนี้ผมขอตัวก่อนนะม๊า พอดีมีธุระด่วนนิดหน่อยน่ะฮะ”


“ธุระด่วน? ธุระอะไรกัน นี่มันวันหยุดวันครอบครัวไม่ใช่เหรอไง”


“เอ่อคือว่า” ผมอ้ำอึ้ง นึกคำแก้ตัวไม่ทัน ทำไมสมองประมวลผลช้าจังวะ!


“ปล่อยลูกไปเถอะเฟรย์ ธุระลูกคงด่วนมากจริงๆ ไม่งั้นคงไม่ทิ้งป๊าม๊าหรอกเนอะไอ้เสือ” คำพูดของป๊าเหมือนกำลังช่วยผมนะ แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกเหมือนโดนประชดมากกว่า


“เฮ้อ เอาเถอะ ขับรถดีๆ ละกัน อย่าให้ม๊ารู้อีกนะว่าผ่าไฟแดงน่ะ ไม่งั้นม๊ายึดรถแน่” ม๊าขู่ด้วยน้ำเสียงเย็นชา แววตาก็โคตรจะน่ากลัว ผมลอบกลืนน้ำลายนิดๆ ก่อนตอบเสียงเบา


“ค๊าบบบ ไม่ผ่าแล้วค๊าบบ”


บางทีผมก็สงสัยว่าป๊าพบรักกับม๊าได้ยังไง ผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้ ดุ๊ดุ โห๊ดโหดอ่ะ!


#Loading...75%

[บทบรรยาย หยาดฟ้า]


เสียงดนตรีภายในงานปาร์ตี้ดังกระหึ่ม งานนี้เป็นงานปาร์ตี้ริมสระแบบเปิดบนยอดตึกสูงระฟ้า เมื่อเงยหน้าขึ้นมองจะเห็นท้องฟ้ายามราตรีและแสงดาวระยิบระยับ หากทว่ากลับไม่มีใครสนใจความสวยงามพวกนั้นสักนิด ทุกคนล้วนกำลังมอมเมาและเมามันส์กับเครื่องดื่ม ดนตรี และบรรยากาศที่เจ้าของงานสร้างสรรค์ขึ้น


“อีกสิบห้านาทีจะถึงเวลาขึ้นเวทีประมูลนะ ระหว่างนี้น้องหยาดฟ้าลงไปนั่งดื่มด้านล่างกับคนอื่นๆ ก่อนก็ได้นะคะ” ทีมงานคนหนึ่งเดินเข้ามาแจ้งเวลากับฉันในห้องนั่งเล่นบนชั้นลอยซึ่งสามารถมองลงไปเห็นสระน้ำและบรรยากาศของงานปาร์ตี้ด้านล่างได้อย่างชัดเจน


“ไม่เป็นไร ฉันนั่งรอบนนี้ดีกว่าค่ะ” ฉันตอบกลับด้วยสีหน้านิ่งๆ ตามปกตินิสัย ทีมงานคนเดิมยิ้มแห้งๆ ให้ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ฉันหันกลับมามองผู้คนด้านล่างอีกครั้ง ภายในใจก็ครุ่นคิดถึงสาเหตุในการรับงานครั้งนี้ของตัวเอง


ปกติแล้วฉันไม่ชอบรับงานปาร์ตี้อะไรพวกนี้หรอกนะ ส่วนมากฉันจะรับงานพรีเซ้นต์สินค้าหรือถ่ายแบบเสียมากกว่า แต่เพราะงานนี้เป็นงานด่วนและได้ค่าจ้างค่อนข้างสูงถึงหกหลักเลยทีเดียว ซึ่งถ้าฉันไม่จำเป็นต้องหาเงินมาให้ป้านารา ฉันคงไม่รับงานนี้เด็ดขาด


ก๊อกๆ


เสียงเคาะประตูกระจกดังขึ้นเรียกสายตาจากฉันให้ละมอง ร่างสูงในชุดเท่ๆ เข้ากับหน้าตาหล่อร้ายกำลังยืนยิ้มอยู่ตรงนั้น ฉันรู้ว่าเขาคนนี้เป็นใคร และรู้ด้วยว่าเขาเข้ามาหาฉันทำไม


“ไม่เจอกันนานเลยนะหยาดฟ้า สวยกว่าเดิมเยอะเลย”


ผู้ชายคนนี้ชื่อ จิณ เขาคือคนที่ครั้งหนึ่งฉันเคยคบด้วย แต่มันก็เป็นแค่ระยะเวลาสั้นๆ เพราะหลังจากที่เขาเลิกกับแฟนตัวเอง ฉันก็ขอเลิกกับเขาเช่นกัน ฉันยังจำได้ว่าตอนนั้นจิณโกรธมากแค่ไหน เขาพยายามตามตื้อฉันสารพัดเลยล่ะ และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ฉันกับเขาได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง


“นายมางานนี้ด้วยเหรอ” ฉันละความสนใจจากเขากลับมาที่งานด้านล่างเช่นเดิม พยายามวางตัวให้เป็นปกติแม้ในใจจะอยากเดินหนีแค่ไหนก็ตาม


“อ้อ พอดีฉันเป็นเพื่อนกับเจ้าของงานน่ะ” จิณขยับเข้ามายืนใกล้กันจนเกินพอดี ฉันขยับตัวหนีเล็กน้อยพลางเงยหน้าขึ้นมองเขา จังหวะนั้นมือหนาเลื่อนมาคว้าเอวฉันอย่างถือวิสาสะ


“จะทำอะไร ปล่อยนะ!” ฉันพยายามสะบัดตัวให้หลุดจากวงแขนเขา แต่ไอ้คนสารเลวมันกลับยกยิ้มชั่วร้ายตอบกลับมา


“ไม่เอาน่าหยาด รู้ไหมว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหนน่ะ คืนนี้ที่ฉันมาก็เพราะเธอเลยนะ”


“นี่! ปล่อยเดี๋ยวนี้นะจิณ! พูดบ้าอะไรของนาย!


“ก็งานประมูลคืนนี้ไง ฉันมาเพื่อประมูลเธอเลยนะ” ฉันชะงักไปกับคำพูดของเขาแล้วเงยหน้าขึ้นมอง เขาหมายความว่ายังไง


“ประมูลอะไรฉัน? ฉันแค่มาเปิดประมูลเหล้านะไม่ใช่ประมูลตัวเอง! ถอยออกไปนะจิณ!” ฉันผลักเขาออกจากร่างกายตัวเองสำเร็จซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับทีมงานคนเดิมเปิดประตูเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าตื่นๆ


“เกิดอะไรขึ้น มีปัญหาอะไรกันหรือเปล่าคะ?”


“อ้อ ไม่มีอะไร แค่ทักทายกันนิดหน่อย” จิณยิ้มให้ทีมงานคนนั้นก่อนจะหันกลับมาหาฉัน แม้สีหน้าเขาเหมือนกำลังยิ้มแต่ฉันกลับไม่รู้สึกแบบนั้นเลย “แล้วเจอกันนะ หยาดฟ้า”


จิณเดินออกไปแล้ว แต่ความรู้สึกแปลกๆ และคำพูดของเขายังติดอยู่ในหัวของฉัน เขาหมายความว่ายังไงกันแน่


“ไม่เป็นไรใช่ไหมคะน้องหยาด”


“ค่ะ ฉันไม่เป็นไร”


“ถ้างั้นเตรียมตัวลงไปด้านล่างได้เลยนะคะ งานประมูลจะเริ่มแล้ว” ทีมงานสาวยิ้มบอกก่อนจะเดินออกจากห้องไป ฉันมองตามหลังเธอแล้วหันกลับมามองด้านล่างซึ่งบริเวณเวทีที่กำลังเปิดไฟส่องแสงวิบวับนั่นเต็มไปด้วยเหล่าพริตติ้สาวสวยนับสิบคนยืนอยู่ตรงนั้น


มันคงไม่มีอะไรหรอกมั้ง ท่องไว้นะหยาดฟ้า งานคือเงิน เงินคืองาน!


#TO BE CONTINEUD

รักกันจริงต้องไม่เงานะคะ

รักเรื่องนี้จิ้มเลย
v
v


TALK 
เอาแล้ววว ได้กลิ่นแปลกๆ จากงานประมูลแล้วสิ
จะเกิดอะไรขึ้นไหมน้าาา แล้วเฮียกาลจะมาทันไหมน้าาา
อ่านแล้วคอมเม้นกันด้วยเด้อออ 
คอมเม้นน้อยแสดงว่าไม่มีใครติดตามฟางจะได้หยุดอัพเน้อ
ถ้ายังอ่านกันอยู่ช่วยแสดงตัวกันหน่อยคะ จุ๊บๆ
ป.ล. ฟางเปิดสั่งซื้อหนังสือ #นับพัน ด้วยนะคะ
ใครอยากอ่านเรื่องของปะป๊าจอมกวน
แวะไปสอยที่หน้าเพจ  พันเก้า ได้เลยจ้า

เปิดโอน MAD TUSSLE


ส่งลงทะเบียน  400 บาท

กรอกฟอร์มสั่งซื้อ



ขั้นตอนการสั่งซื้อ
โอนเงินเข้ามาที่ ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 748-2-64181-9
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เซ็นทรัลพระราม 3 ประเภท :: ออมทรัพย์
*กรอกข้อมูลอย่างละเอียดทุกช่องนะคะ*
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอุดหนุนกันนะคะ

วางจำหน่ายในรูปแบบ E-Book แล้วค่ะ 

ฟางสุ่มเลขคอมเม้นแจกหนังสือหลังหมดโควต้าอัพนะคะ
ทุกคอมเม้นมีสิทธิ์ได้หนังสือเด้ออออ
ยังไงก็ฝากหนุ่มๆ เซ็ต MAD ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะ
กดติดตามและคอมเม้นมาเยอะๆ เน้อ รักเฮียกาลต้องเม้นนะ

ทวีต หรือ แฮชแทกคุยกันได้นะคะ ><



________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,657 ความคิดเห็น

  1. #1654 150221 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 08:31
    ชีวิตนางน่าสงสารนะ
    #1,654
    0
  2. #908 may2za (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 14:17
    รออออออออออออออออ
    #908
    0
  3. #863 Phapatsara (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 14:43
    หนังสือจะได้เมื่อไหร่อ่ะคะ
    #863
    0
  4. #844 Anntiiez111 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 14:48
    รอค้าาา
    #844
    0
  5. #841 momoka4433 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 00:34
    ลุ้นนนน
    #841
    0
  6. #832 ^^อีปรี....ชะนีปากดี^^ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 22:40
    คิดเถิ้งคิดถึงเฮียกาลเจ้หยาดจุงเบยยยคร้าบบบบ.
    #832
    0
  7. #831 Ployly4787 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 12:04
    หยาดโดนหลอกชัวเลย พริตตี้ตัวท็อปด้วย
    #831
    0
  8. #830 fahnatee (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 19:06
    หยาดโดนหลอกหรือเปล่าเนี่ย
    #830
    0
  9. #829 rosemonster46 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 00:17
    นับกาลจะมาทันไหมน้ออ
    #829
    0
  10. #828 อีหนี้งงจ้ะนายจ้า (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 02:31
    นับกาลมาเร็วๆลูก
    #828
    0
  11. #827 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 09:09
    งานนี้คงไม่ได้แค่ประมูลเหล้าแล้วล่ะมั้งหยาด

    ไม่เป็นไรเดี๋ยวส่งเฮีบกาลมาช่วย 555
    #827
    0
  12. #826 jaja01 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 06:32
    ลุ้นตัวโก่ง
    #826
    0
  13. #825 Y'Ym Yuii (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 06:31
    รอออออออ
    #825
    0
  14. #824 $pirit Finger$ ^ㅆ^ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 22:18
    รีบมาให้ว่องเลยคร้าาาาาาเฮียกาล
    #824
    0
  15. #823 P'som (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 19:39
    อัพทีลืมเนื้อเรื่อง5555 หยาดจะโดนประมูลแล้วววว มาช่วยเร็ววว55555
    #823
    0
  16. #822 (ㅠ.ㅠ) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 19:29
    เฮียยยยยยยย รีบมาประมูลน้องเร้วววววววมีบ้านขายบ้านมีรถขายรถเด้แ
    #822
    0
  17. #820 ^^อีปรี....ชะนีปากดี^^ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 17:20
    เจ้หยาดดดดโดนหลอกแน่น๊อนนนงานนี้!!!!! เฮียรีบมาน่ะเฟ้ยยยยย.
    #820
    0
  18. #819 chalisa_ab (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 20:45
    จิณหล่อมั้ย?555555
    #819
    0
  19. #818 TThangme (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 12:54
    มีความเสียงสู๊งด้วย! 555+ ชอบเฮียกาล! เป็นบ้าๆบอๆยังไงไม่รู้? และที่สำคัญเราชอบเฮียหวังด้วย(เพ้อเจ้ออะไรไม่รู้เนอะ?!) ้
    #818
    0
  20. #817 rosemonster46 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 03:53
    นอกจากกลัวแม่แล้ว เดี๋ยวก็กลัวเมีย55555
    #817
    0
  21. วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 23:26
    ไม่สนเล้ยยยยยยย
    #815
    0
  22. #814 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 20:37
    อย่ารู้เลย เรื่องมันเยอะๆๆๆ
    #814
    0
  23. #813 jaja01 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 20:09
    งานนี้มีฉุด5555
    #813
    0
  24. #812 fahnatee (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 18:27
    กาลถ้าได้แต่งกับหยาดอ่ะนะอีกหน่อยหยาดก็จะดุแบบนี้เหมือนกันแหละ เพราะควบสองตำแหน่งมนุษย์เมียและมนุษย์แม่ 5555
    #812
    0
  25. #811 ^^อีปรี....ชะนีปากดี^^ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 15:59
    แหมๆๆๆๆอิเฮียแค่ได้ยินชื่อถึงกับจะรีบไปหาเลยน้าาาาาาา.
    #811
    0