[END]::MAD TUSSLE:: รักนี้ขยี้สุดแรง!

ตอนที่ 11 : ::MAD TUSSLE:: EPISODE 08 [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,880
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    16 ก.ค. 61




เปิดโอน #นับกาล แล้วค่ะ!!



ราคา 400 บาท









 EPISOD08



You just want attention, you don’t want my heart
Maybe you just hate the thought of me with someone new
Yeah, you just want attention, I knew from the start
You’re just making sure I’m never gettin’ over you, oh




หยาดฟ้า! เรื่องนี้พวกพี่จริงจังมากเลยนะ หยาดคือความหวังเดียวของพวกพี่ ถ้าเราไม่ได้สี่หนุ่มนั่นมาเดินเรียกกระแสในงาน งานเราปีนี้ต้องพังย่อยยับแน่ๆ


เสียงเดิมๆ คำพูดประโยคเดิมๆ ดังขึ้นจากรุ่นพี่คนเดิม ฉันกรอกตาเซ็งๆ ขนาดเดินหนีออกมาหน้าคณะแล้วก็ยังไม่วายถูกเดินตาม ฉันว่าฉันพูดไปชัดเจนแล้วนะว่าฉันไม่ขอรับหน้าที่นี้เด็ดขาด ไม่รู้ทำไมยังเซ้าซี้ไม่เลิก คิดได้ไงจะให้ฉันไปขอร้องผู้ชายพวกนั้นเนี้ยนะ? บ้าไปแล้ว!


“นะหยาดนะ ถือเป็นคำขอครั้งสุดท้ายจากพวกพี่นะ ก่อนจะจบพี่อยากจะสร้างงานดีๆ ทิ้งเอาไว้บ้าง”


“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ ทำไมพวกพี่ไม่ไปจัดการปัญหากันเอง ไม่ไปขอร้องพวกนั้นเองล่ะ” ฉันพูดน้ำเสียงเย็นชา จะว่าใจร้ายก็ช่างเหอะ ฉันชินล่ะ


“ก็พวกพี่ไม่ได้สนิทกับใครในกลุ่มนั้นเลย”


“ฉันก็ไม่ได้สนิทและไม่ได้รู้จักอะไรด้วย” ฉันหยุดเดินเมื่อมาถึงริมถนนหน้าคณะ รุ่นพี่คนเดิมถือวิสาสะคว้าแขนฉันอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน นั่นทำฉันตกใจเล็กน้อย แต่ยังคงรักษาสีหน้าเรียบนิ่งไว้


“แต่หยาดเป็นคนเดียวในคณะเราที่เข้าใกล้พวกนั้นได้มากที่สุดนะ แล้วอีกอย่าง” รุ่นพี่ชะงักคำพูดด้วยความลืมตัว ฉันขมวดคิ้วนิดๆ


“อีกอย่างอะไร?”


“เอ่อ คือ วันก่อนมีคนเห็นหยาดยืนคุยกับนับกาลที่ห้องอาหารด้วยน่ะ พวกพี่ก็เลยแอบมีความหวังเล็กๆ ว่าหยาดอาจจะช่วยพวกเราได้ ถ้าหมอนั่นยอมมาเดินในงาน คนอื่นๆ ก็ไม่น่าจะมีปัญหา”


หลังฟังคำบอกเล่าจบฉันก็หวนนึกถึงเหตุการณ์วันนั้นที่นับกาลเดินตามฉันจากสนามบาสมาที่ห้องอาหาร วันนั้นคงจะมีหลายหูหลายตารอเผือกกันเยอะเลยสินะ


เหอะ! ถ้าได้รู้ว่าชีวิตฉันต้องเจอไอ้โรคจิตนั่นคุกคามอะไรไว้บ้าง คนพวกนี้คงไม่กล้ามาเซ้าซี้ฉันแบบนี้อีกแน่ๆ


แต่ก็ช่างเถอะ ฉันไม่อยากพูดถึงมันอีกแล้ว!


บรื้นนนนน!


ในขณะที่ฉันกำลังตกอยู่ในห้วงความคิด เสียงเครื่องยนต์สี่สูบดังขึ้นบนถนนด้านหน้าด้วยความรวดเร็ว สายตาละมองโดยอัตโนมัติ ฉันจำรถบิ๊กไบค์คันนั้นได้ในทันที


นั่นรถของเพลิงศูรย์


บิ๊กไบค์คู่ใจของเพลิงศูรย์กำลังแล่นบนถนนด้วยความเร็วเกินกว่าจะขับขี่บนถนนของมหาวิทยาลัยได้ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ เพราะสายตาฉันจับจ้องไปทางร่างเล็กที่กำลังซ้อนท้ายเขาอยู่


แม้จะเห็นหน้าเธอคนนั้นไม่ค่อยชัดเพราะสวมหมวกนิรภัยปิดบังอยู่ แต่เดาได้ไม่ยากหรอกว่าเธอคนนั้นเป็นใคร เพลิงศูรย์ไม่ยอมให้ผู้หญิงคนไหนซ้อนท้ายง่ายๆ นอกจากฉัน และตอนนี้เขากำลังให้ผู้หญิงคนนั้นทำในสิ่งที่มีฉันเพียงคนเดียวเคยทำ


เขากำลังทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่สำคัญทำให้ฉันรู้สึกไร้ค่าไร้ตัวตน ซึ่งฉันจะไม่ทนยืนดูมันเฉยๆ แน่


งั้นมาลองดูกันว่าความสำคัญของฉันสำหรับเพลิงศูรย์ยังเหมือนเดิมอยู่ไหม 


สงครามครั้งนี้ฉันไม่ยอมเป็นผู้แพ้อย่างแน่นอน!


 

@PK PUB


แก้วเหล้าสีสวยถูกยกขึ้นดื่มแก้วแล้วแก้วเล่า ไม่รู้ว่าดื่มไปกี่แก้วแล้วด้วยซ้ำตั้งแต่เข้ามานั่งโดดเด่นอยู่หน้าบาร์นี้ สายตาร้อนแรงจากผู้ชายรอบข้างพยายามส่งมาเชิญชวนกันอย่างเปิดเผย บางคนใจกล้าเดินเข้ามาสานสัมพันธ์ด้วย แต่ก็ถูกปฏิเสธไปอย่างไม่ใยดี


วันนี้ฉันไม่ได้มานั่งเล่นๆ เหมือนเช่นปกติ เพราะฉันกำลังวัดใจใครบางคนอยู่


 

หยาดฟ้า : มารับฉันที่ PK PUB หน่อยสิเพลิง ฉันมึนหัวมากเลย จะรอนะ

 


นั่นคือข้อความที่ฉันเพิ่งส่งไปหาเขา แน่นอนว่าเพลิงศูรย์เปิดอ่านมันแล้ว และเขาก็ตอบกลับมาแล้วเช่นกัน

 


เพลิงศูรย์ : ไปทำบ้าอะไรที่นั่น จะทำให้ห่วงไปถึงไหน

 


ข้อความตอบกลับของเขาดูจะหัวเสียไม่น้อยเลยนะ เขาเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับมาอีกครั้ง

 


เพลิงศูรย์ : อย่าไปไหน เดี๋ยวไปรับ

 


ริมฝีปากสีสดเหยียดยิ้มพอใจให้กับคำตอบนั่น เขายังห่วงฉัน เขายังเห็นว่าฉันสำคัญ นั่นหมายถึงเพลิงศูรย์เลือกที่จะทิ้งผู้หญิงคนนั้นเพื่อมาหาฉันอย่างนั้นสินะ


รู้สึกดีชะมัด!



#Loading...25%



สิบห้านาทีต่อมา


ฉันนั่งดื่มสักพักกว่าร่างสูงคุ้นตาจะปรากฏตัวขึ้น ยอมรับว่าเริ่มมึนๆ พอสมควร นี่ฉันไม่ควรดื่มหนักขนาดนี้นะเนี้ย แต่ก็เอาเถอะ ฟิลมันได้ เมานิดเมาหน่อยไม่เป็นไรหรอก ยังไงก็มีคนพากลับอยู่ดี จริงมะ?


“กลับได้แล้ว” มาถึงก็ทำหน้าถมึงทึงใส่เลยนะ ฉันช้อนตาขึ้นสบกับดวงตาคมเข้มแสนร้ายของผู้ชายที่สนิทและไว้ใจมากที่สุด เพลิงศูรย์ยังคงทำหน้านิ่งได้อย่างไม่หลุดคาแรคเตอร์ ฉันยิ้มนิดๆ เมื่อเห็นว่าเขามาคนเดียว แสดงว่าสลัดยัยนั่นพ้นแล้วสินะ ดวงตาสวยเลื่อนกลับมาหาเขาพร้อมกับเอื้อมมือคล้องแขนแกร่ง


“เดี๋ยวก่อนสิ ไหนๆ ก็มาแล้ว นั่งดื่มเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิเพลิง” ไม่พูดเปล่า ปรายนิ้วเรียวดันแก้วเหล้าไปตรงหน้าเขาด้วย เพลิงศูรย์ไม่ค่อยชอบดื่มถ้าไม่จำเป็น และนั่นถือเป็นข้อดีอีกหนึ่งข้อของเขา


“เธอดื่มเยอะไปแล้วหยาด กลับบ้านเดี๋ยวนี้เลย” เขาไม่สนใจแก้วเหล้า แต่กลับหันมาพยุงตัวฉันให้ลุกจากเก้าอี้ ฉันจิ๊ปากนิดๆ แต่ก็ยอมลุกตามโดยดี จังหวะนั้นรู้สึกเวียนหัวจึงเสียหลักเซเข้าหาแผงอกแกร่ง ความอบอุ่นจากอ้อมกอดของเพลิงศูรย์ทำให้จิตใจของฉันสงบอย่างบอกไม่ถูก


เพราะอย่างนี้ไง ฉันถึงปล่อยผู้ชายคนนี้ไปไม่ได้ เพลิงศูรย์เป็นคนเดียวที่สามารถเยียวยาความว้าวุ่นในหัวใจของฉันได้ เขาเป็นคนสำคัญของฉันจริงๆ นะ ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเขามันคืออะไร จะเรียกว่าเพื่อนรู้ใจ เพื่อนสนิท หรือมากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟนหรือจะอะไรก็ช่าง แต่ฉันไม่ยอมปล่อยเขาไปให้ใครแน่นอน


“อ่า อุ่นจัง”


“กลับบ้านกันเถอะ” น้ำเสียงอบอุ่นเรียกรอยยิ้มในอ้อมกอด เพลิงศูรย์ประคองฉันเดินผ่านฝูงชนออกมาจากผับ เขาใช้วงแขนแกร่งปกป้องฉันจากการเบียดเสียดของผู้คน เขาทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัยเมื่อได้อยู่ใกล้ๆ


กึก


“อืม หยุดเดินทำไมเหรอ” ฉันเบี่ยงหน้าออกจากความอบอุ่นด้วยความสงสัยที่จู่ๆ เพลิงศูรย์ก็หยุดเดิน ตอนนี้เราสองคนเดินมาถึงลานจอดรถหน้าผับแล้ว แต่ที่เดินไปต่อไม่ได้ก็เพราะว่ามีร่างบางของใครคนหนึ่งกำลังยืนขวางทางพวกเราอยู่



ฉันจำเธอได้ในทันที ผู้หญิงที่มีใบหน้าสวยเย็นชาและแววตาเหยือกเย็นซึ่งตอนนี้มีแววดุดันฉายออกมาอย่างชัดเจน


นับฝันไงล่ะ!


ริมฝีปากสีสดยกยิ้มมุมปากนิดๆ คิดไม่ผิดเลยจริงๆ ว่าคืนนี้จะต้องได้เจอกับเธอแน่นอน เพราะมันถึงเวลาแล้วที่ฉันกับผู้หญิงคนนี้ควรทำความรู้จักกันอย่างเป็นทางการเสียที


“หน้าตาคุ้นๆ นะเนี้ย ใครกันนะ” ฉันลากเสียงนิดๆ ขณะเบี่ยงหน้ากลับมาหาเพลิงศูรย์ “รู้จักเธอเหรอเพลิง?”


” ไม่มีคำตอบรับใดๆ จากร่างสูง เขาจ้องมองนับฝันเงียบๆ สายตาคมเข้มเรียบนิ่ง คาดเดาความคิดไม่ออก


“นี่คือคำตอบของเฮียใช่ไหม?”


ฉันหันกลับมาหาร่างบางตรงหน้าอีกครั้ง เธอเอ่ยถามออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ หากทว่ากลับมีแววสั่นไหวอยู่ในน้ำเสียงนั้น ฉันแอบลอบยิ้มนิดๆ และยกมือข้างหนึ่งขึ้นควงแขนเพลิงศูรย์


“เธอเป็นใครเหรอ แล้วคำตอบที่ว่ามันคืออะไรน่ะ” ฉันตีหน้าใสซื่อขณะที่บรรยากาศรอบตัวเริ่มเลวร้ายลงเรื่อยๆ สัมผัสได้จากแววตาที่ทั้งสองมองกันก็พอจะรู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แน่นอน


“ถามจากเขาดูสิว่าฉันเป็นใคร และคำตอบนั่นคืออะไร” นับฝันโบ้ยไปให้เพลิงศูรย์ด้วยน้ำเสียงเย็นชาสุดๆ



“พูดสิ พูดมาสิว่าฉันเป็นใคร! ฉันเป็นอะไรสำหรับเฮียกันแน่!” 


ดูเหมือนความเงียบของเพลิงศูรย์จะทำให้ความเย็นชาของนับฝันถึงขีดสุด เธอพุ่งเข้ามาผลักอกร่างสูงแรงๆ หลายทีจนเขาเสียหลักถอยหลังไปหลายก้าว ฉันเลยต้องปล่อยมืออกจากแขนเขาแล้วเปลี่ยนเป็นยืนกอดอกดูสถานการณ์ตรงหน้าแทน 


“เงียบทำไมล่ะ! จะเอายังไงก็พูดดิวะ อึก”


“ฝัน!


จู่ๆ นับฝันที่กำลังโวยวายตีโพยตีพายก็หยุดนิ่งไป ฉันไม่ทันมองว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ เห็นแค่ว่าเพลิงศูรย์ประคองไหล่เล็กทั้งสองข้างแล้วเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงตกใจ


“อย่ามาแตะต้องตัวฉัน อึก” มือเล็กปัดมือของเพลิงศูรย์ออก เธอใช้มืออีกข้างกุมหน้าอกตัวเอง ท่าทางเหมือนคนกำลังหายใจไม่ออก เธอดูทรมานแต่สายตาเย็นชากลับแข็งกร้าวน่ากลัว


“ยาอยู่ไหน” เพลิงศูรย์ไม่ได้ใส่ใจคำห้ามของเธอสักนิด เขาดูร้อนรนและเป็นกังวลอย่างมาก ซึ่งฉันไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้มาก่อน


“บอกว่าอย่ามายุ่งไง! ออกไป!!” หากทว่านับฝันก็ยิ่งดื้อรั้น เธอทั้งผลักทั้งดันเพลิงศูรย์ให้ถอยห่างจากตัว ก่อนจะมีเสียงปริศนาอีกเสียงดังขึ้นจากด้านหลังของเธอพร้อมร่างสูงวิ่งพลุนพลันเข้ามากลางวง


“ยัยฝัน! เกิดอะไรขึ้นวะ?!


#Loading...51%



นับกาลตรงเข้าไปประคองน้องสาวตัวเองด้วยท่าทางเป็นห่วงเป็นใย ฉันยืนมองผู้ชายสองคนนั้นประคบประหงมนับฝันด้วยสีหน้านิ่งๆ เพราะไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ แต่เท่าที่เห็นก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไรมากสักหน่อย ทำไมต้องโอเว่อร์กันขนาดนั้นด้วยก็ไม่รู้


“ฉันไม่เป็นไร” เสียงนับฝันปฏิเสธความห่วงใยดังขึ้นอีกครั้ง ฉันเบ้ปากนิดๆ เป็นจังหวะเดียวกับสายตาบังเอิญสบกับดวงตาดุดันของผู้มาใหม่


อะไร? ทำไมหมอนั่นต้องจ้องราวกับว่าฉันเอามีดจี้คอน้องสาวเขาอยู่ด้วยล่ะ!


“เกิดอะไรขึ้นวะ? มึงกับยัยนั่นทำอะไรน้องสาวกู?” นับกาลรุกถามทันทีที่แน่ใจว่าน้องสาวสุดรักสุดหวงไม่เป็นอะไรแล้ว ไอ้ถามอ่ะพอเข้าใจ แต่ทำไมต้องลากฉันไปเกี่ยวด้วยไม่ทราบ นี่ยืนอยู่เฉยๆ ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ


“พอเถอะเฮีย ฉันอยากกลับบ้านแล้ว” นับฝันสงบศึกด้วยการดึงแขนพี่ชายตัวเอง นับกาลหันมองน้องสาวก่อนจะเลื่อนมองเพลิงศูรย์และหยุดสายตาลงที่ฉัน แววตาดุดันมีประกายไฟลุกโชนอย่างเห็นได้ชัด


“มึงต้องไปส่งน้องกู ไอ้เพลิง”


อะไรนะ? เมื่อกี้นับกาลพูดว่าไงนะ?


“เดี๋ยวๆ พูดอะไรของนาย ทำไมเพลิงต้องไปส่งเธอด้วย นายเป็นพี่ชายก็พาน้องไปส่งเองสิ อยู่บ้านเดียวกันไม่ใช่?”


ตอนแรกก็ว่าจะยืนเงียบๆ ไม่ออกความเห็นอะไรอะนะ แต่หมอนี่เล่นพูดมาแบบนี้มันก็อดไม่ได้ป่ะ ตัวเองเป็นพี่ชายแท้ๆ ทำไมไม่ไปส่งเองล่ะ มาโยนความรับผิดชอบให้คนอื่นทำไมกัน


“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ อย่ายุ่ง!


อ้าว นี่จะด่าว่าฉันเผือกใช่ป่ะ!


ฉันทำท่าจะเปิดฉากด่านับกาลกลับแต่ถูกมือหนาของเพลิงศูรย์ดึงไว้ซะก่อน พอหันกลับไปมองก็พบกับสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด


เขาเป็นอะไรไป ทำไมดูเครียดๆ ตั้งแต่เจอนับฝันแล้ว


“เธอรออยู่ที่นี่ก่อนได้ไหม”


“ว่าไงนะ?” ฉันขมวดคิ้วถามอย่างไม่เข้าใจ เพลิงศูรย์หมายถึงอะไร ทำไมต้องให้ฉันอยู่รอที่นี่ด้วย


“ฉันจะรีบกลับมารับ” สีหน้าเขาลำบากใจมากตอนพูดประโยคนี้ ฉันเม้มปากนิดๆ รู้สึกหน้าชาไปหมด เขากำลังจะทิ้งฉันสินะ คิดจะทิ้งฉันให้รอที่นี่แล้วไปส่งนับฝันก่อนอย่างนั้นสินะ


“ไม่ ถ้านายไป ฉันจะไม่รอ”


“หยาด


“ฉันไม่สนหรอกนะว่าผู้หญิงคนนี้สำคัญกับนายยังไง แล้วทำไมนายต้องทำตามที่หมอนั่นสั่งด้วย แต่ที่ฉันเรียกนายมาวันนี้ก็เพราะฉันต้องการนายนะเพลิง ถ้านายทิ้งฉัน ฉันไม่ยอมแน่”


ฉันรู้จุดอ่อนของเพลิงศูรย์ดี ถึงเขาจะดูเย็นชาและน่ากลัวในสายตาคนอื่น แต่สำหรับฉัน เขาใส่ใจและดูแลมาตลอด ทุกๆ ครั้งที่ฉันต้องการใครสักคนก็จะมีเขาอยู่ตรงนั้นเสมอ ถ้าหากวันนี้เขาเลือกที่จะทิ้งฉันไป ฉันจะไม่มีวันให้อภัยเขาแน่ๆ


“นี่เธอ เลิกดราม่าเรียกร้องความสนใจได้แล้ว เมียก็ไม่ใช่ จะอะไรกับมันนักวะ รู้ตัวซะบ้างว่าตอนนี้ไอ้เพลิงมันมีคนที่ต้องดูแลแล้ว อย่าทำตัวเป็นเด็กขี้อิจฉาไปหน่อยเลยว่ะ” นับกาลแทรกกลางเข้ามาและพูดจาน่าโมโหใส่ฉันยาวเหยียด เขาพูดอย่างกับว่ารู้จักฉันดีทั้งที่ความจริงแล้วตัวเองไม่ได้รู้อะไรเลยสักนิด แถมสิ่งที่เขาพยายามทำอยู่ตอนนี้นอกจากจะน่าโมโหแล้วมันยังน่ารังเกียจอีกด้วย!


“เฮียนั่นแหละหยุดได้แล้ว! เลิกทำให้ฉันดูน่าสมเพชสักทีได้ไหม!” กลับกลายเป็นนับฝันเองที่ขึ้นเสียงใส่พี่ชายอย่างเหลืออด เธอไม่ยอมมองหน้าใครเลยนอกจากเพลิงศูรย์ สีหน้าและแววตาเจ็บปวดไม่แพ้กัน “เลิกบังคับให้คนที่เขาไม่เต็มใจมารับผิดชอบฉันสักที พอสักที!


“เดี๋ยวยัยฝัน! แกจะไปไหนวะ!


นับกาลตะโกนเรียกนับฝันที่เดินหนีออกไปราวกับว่าตัวเองเป็นนางเอกนิยาย ฉันเบ้ปากนิดๆ คิดว่าเรื่องคงจะจบ หากทว่า มันไม่ใช่!


“ตามยัยนั่นไปสิวะ! ถ้าน้องกูเป็นอะไรไปอีก กูฆ่ามึงแน่ไอ้เหี้ยเพลิง!” นับกาลชี้หน้าเพลิงศูรย์อย่างเอาเรื่อง สร้างความตึงเครียดให้กับเพลิงศูรย์เข้าไปอีก เขาหันมองฉันด้วยความลำบากใจ


ก็เอาสิ ถ้าทิ้งฉันได้ก็ลองดู!


“เหอะ! ที่ไม่ไปนี่คือลำบากใจงั้นดิ? ไม่กล้าทิ้งยัยนี่ว่างั้น?” เสียงไอ้คนสันดานแย่ดังขึ้นอีกรอบ คราวนี้เขาชี้นิ้วมาที่ฉัน หยาบคายที่สุด!



“เออดี ถ้าไม่กล้าทิ้ง งั้นกูช่วยตัดสินใจเอง มานี่!


“อ๊ะ! จะทำบ้าอะไร?!” ฉันตวาดเสียงใส่นับกาลด้วยความตกใจที่อยู่ๆ ก็ถูกมือหนาดึงแขนเต็มแรง “ปล่อยแขนฉันนะไอ้โรคจิต!


“มันไม่กล้าทิ้งเธอก่อน งั้นฉันลากเธอไปแทนละกัน” เขาพูดกับฉันก่อนจะหันไปหาเพลิงศูรย์ที่ยืนกำหมัดแน่น “ส่วนมึง ตามไปเคลียร์กับน้องกูซะถ้าไม่อยากโดนส้นตีนกระแทกหน้า!


#Loading...76%



เดี๋ยวดิ! นายจะทำแบบนี้ไม่ได้นะนับกาล! นายไม่มีสิทธิ์มาบังคับใครแบบนี้นะ!” ฉันแผดเสียงใส่เขาเสียงดัง นับกาลทำเกินไปแล้ว! เขามีสิทธิ์อะไรมาบังคับคนนู้นคนนี้ให้ทำตามใจกัน คิดจะลากฉันไปแล้วสั่งให้เพลิงศูรย์ตามน้องสาวตัวเองไปแทนเนี้ยนะ? เขาคิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้าเหรอไง!


“ฉันมีสิทธิ์ยิ่งกว่าที่เธอคิดอีกนะหยาดฟ้า เธอจะไปรู้อะไร เธอมันก็แค่ยัยผู้หญิงนิสัยไม่ดีที่ขี้อิจฉาไปทั่ว” เขาลากฉันมาจนถึงรถแลมโบกินี่สีฟ้าซึ่งจอดอยู่ในโรงจอดส่วนตัวของผับ ฉันยื้อตัวเองสุดฤทธิ์ไม่ยอมถูกบังคับขึ้นรถง่ายๆ


“ปล่อยฉันนะไอ้โรคจิต! นายจะพาฉันไปไหน! ฉันไม่ไปได้ยินไหม!


“จะเข้าไปนั่งดีๆ หรือต้องให้ใช้กำลัง?” นับกาลกระชากแขนฉันให้หันกลับไปหาเขา แผ่นหลังฉันพิงกับรถที่เปิดประตูรอไว้แล้ว


นี่มันบ้าเกินไปแล้วนะ! ทำไมฉันต้องไปกับหมอนี่ด้วย!


“นายไม่มีสิทธิ์ทำกับฉันแบบนี้นะนับกาล! นี่มันเข้าข่ายลักพาตัว ฉันแจ้งจับนายได้เลยนะ!” ฉันพยายามยกเรื่องกฎหมายมาขู่ แอบหวังว่าเขาจะหวาดกลัวมันสักนิด แต่เปล่าเลย! นับกาลก็คือนับกาล ผู้ชายโรคจิต หน้าด้าน และสันดานแย่ที่สุดในโลก!


“ก็เอาสิ มาลองดูกันว่าเธอจะเหลือสภาพกลับไปแจ้งความสักแค่ไหนกัน!” เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกชนกัน ก่อนจะผลักฉันเข้ามานั่งบนเบาะรถคันหรู ประตูถูกปิดด้วยความรุนแรงอย่างไม่เกรงกลัวราคาค่าซ่อมเลยถ้าหากมันพัง เขาอ้อมมานั่งฝั่งคนขับแล้วหันกลับมาหาฉันอีกครั้ง “นั่งนิ่งๆ ถ้าพูดไม่ฟังอีกที เจอขยี้ปากแตกแน่!


ให้ตาย ใครก็ได้บอกที นี่มันวันนรกแตกอะไรของฉันเนี้ย!



 

“จอดรถทำไมที่นี่ที่ไหน?!


ฉันถามด้วยความหวาดระแวงเมื่อจู่ๆ แลมโบกินีซิ่งฝ่านรกของนับกาลชะลอความเร็วลงและจอดชิดข้างทาง พอมองออกไปนอกตัวรถก็พบแต่ความมืดมิด เขาไม่ได้พาฉันกลับไปส่งบ้านแต่ขับพาออกมาที่ไหนก็ไม่รู้ น่าจะเป็นชานเมืองเพราะรถราบนถนนวิ่งค่อนข้างน้อยมาก


“ฉันไม่พาเธอมาฆ่าหมกป่าหรอก ไม่ต้องกลัว”


“ฉันไม่ได้กลัว! ไม่เคยกลัวนายด้วย!” ปากฉันมันพลั้งไปตามนิสัยโดยลืมไปว่าตอนนี้ตัวเองตกเป็นรอง นับกาลดุนกระพุงแก้มนิดๆ ขณะลากสายตาคมมาจ้องหน้าฉัน


“ยังปากดีไม่เลิก เธอนี่มันเป็นผู้หญิงประเภทไหนกันวะ? ไม่กลัวอะไรเลยดิ? หรือเพราะเนื้อตัวเธอมันไม่มีอะไรให้เสียแล้วก็เลยไม่กลัว?”


ฉันเม้มปากแน่น เขาพูดจาเหยียดหยามฉันอีกแล้วนะ! อยากจะตบหน้าเขาแรงๆ สักทีสองทีจะได้เอาเลือดออกจากปากหมาๆ นั่นซะบ้าง


“จ้องหน้าอาฆาตเหลือเกินนะ ทำไม? อยากจะตบฉันงั้นดิ?”


“เลิกเห่าแล้วก็บอกมาสักทีว่านายต้องการอะไร?!” ฉันเบี่ยงหน้าหนีเพราะไม่อยากเสวนากับหมอนี่มาก


“ยังจะถามอีกเหรอว่าฉันต้องการอะไรในเมื่อฉันบอกเธอไปจนนับครั้งไม่ถ้วน” ฉันหันกลับมาจ้องตากับนับกาลนิ่งๆ สีหน้าเขากลับมาจริงจังอีกครั้ง “เคยบอกแล้วไม่ใช่ว่าอย่ามายุ่งกับน้องสาวฉัน”


“แล้วฉันไปยุ่งอะไร? น้องนายต่างหากที่เป็นฝ่ายเข้ามายุ่งกับฉันเอง” ฉันกอดอกตอบไปตามความจริง ก็ฉันไม่ได้เดินไปหาเรื่องก่อนนี่ ฉันไม่ผิดจริงมะ?


“ก็เพราะเธอไปยุ่งกับไอ้เพลิงไง ยัยฝันถึงเป็นแบบนั้น ฉันเตือนเธอแล้วใช่ไหมว่าให้ออกห่างจากไอ้เวรนั่นซะ! ทำไมวะ? ลีลามันเด็ดมากนักเหรอถึงเลิกยุ่งกับมันไม่ได้น่ะ!


เพี๊ยะ!


ฉันตวัดมือใส่ใบหน้านับกาลเต็มแรง เมื่อคำพูดดูถูกแสนร้ายกาจนั่นจบลง หน้าเขาหันไปตามแรงตบก่อนจะหันกลับมาจ้องตาฉันอย่างเอาเรื่อง แววตาคมเข้มเต็มไปด้วยเพลิงไฟลุกโชน


“ถ้าไม่คิดจะให้เกียรติฉัน ก็หัดให้เกียรติเพศแม่นายบ้าง!” พูดจบฉันก็เตรียมเปิดประตูลงจากรถ หากทว่ากลับถูกมือหนากระชากกลับ เขาใช้มือข้างหนึ่งปิดประตูรถตามเดิมก่อนจะปรับเบาะของฉันเอนไปทางด้านหลังพร้อมกับร่างสูงที่เคลื่อนตัวขึ้นมาคร่อมทับ “หยุดนะ! จะ จะทำอะไร?!


“อยากได้เกียรติจากฉันมากไม่ใช่เหรอ?”



“เป็นเมียฉันสิ เธอจะได้รับเกียรตินั้นอย่างสูงเลยล่ะ!


#TO BE CONTINUED


รักกันจริงต้องไม่เงานะคะ

รักเรื่องนี้จิ้มเลย
v
v



TALK
งุ้ยยย เฮียรุกแล้ววววว เฮียเอาจริงวุ้ยย ชีหยาดจะทำยังไงละเนี้ย
คราวนี้ไม่รอดแน่ๆ แต่ เอ่อ... บนรถเลยเหรอเฮีย 555555
คอมเม้นเยอะๆ แสดงตัวออกมาเลย ใครซุ่ม ใครเงา ออกมานะ!
ป.ล. มีคอมเม้นถามว่านางเอกโรคจิตหรือเปล่า?
คำตอบคือ ประมานนั้นค่ะ หยาดฟ้ามีปมเรื่องครอบครัวและความรักตั้งแต่เด็กๆ นางเลยเป็นโรคขี้อิจฉา แบบเห็นใครรักกันแล้วมันอิจอ่ะ ไม่ชอบไร้ตัวตนสำหรับคนสำคัญ ถ้าอ่านอย่างเข้าใจจะรู้เลยว่าชีวิตนางน่าสงสารนะ อย่าเกลียดนางเลย งิๆ

เปิดโอน MAD TUSSLE


ส่งลงทะเบียน  400 บาท

กรอกฟอร์มสั่งซื้อ




ขั้นตอนการสั่งซื้อ
โอนเงินเข้ามาที่ ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 748-2-64181-9
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เซ็นทรัลพระราม 3 ประเภท :: ออมทรัพย์
*กรอกข้อมูลอย่างละเอียดทุกช่องนะคะ*
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอุดหนุนกันนะคะ
สั่งซื้อ E-Book เฮียนับกาลได้แล้วนะคะ
คุ้มสุด!! ฟินสุด!! หื่นสุด!!
     


ฟางสุ่มเลขคอมเม้นแจกหนังสือหลังหมดโควต้าอัพนะคะ
ทุกคอมเม้นมีสิทธิ์ได้หนังสือเด้ออออ
ยังไงก็ฝากหนุ่มๆ เซ็ต MAD ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะ
กดติดตามและคอมเม้นมาเยอะๆ เน้อ รักเฮียกาลต้องเม้นนะ

ทวีต หรือ แฮชแทกคุยกันได้นะคะ ><



________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,657 ความคิดเห็น

  1. #1651 150221 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 07:52
    นางเอกไรท์ร้ายจัง
    #1,651
    0
  2. #1640 Badble (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 07:21

    โอ้ยยนดราม่ามาก
    #1,640
    0
  3. #523 popexol (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 00:06
    หยาดฟ้าขี้อิจฉาจริงๆเลยย
    #523
    0
  4. #522 popexol (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 00:05
    บนรถเลยหรอเฮียยย
    #522
    0
  5. #517 Yoon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 16:46
    เฮีย อย่า .............









    อย่าช้าา เร็วๆเลย ^^
    #517
    0
  6. #516 JindaratKandoo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 16:24
    เอาสิจับทำเมียเลยสิรออารายยยย
    #516
    0
  7. #514 Naam (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 09:39
    ในรถก้ได้หรอ!? ก้ได้ดิเอาเลยค่าาาา *0*
    #514
    0
  8. #513 CREAM KUNG (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 05:46
    เราก็เป็นคล้ายๆหยาดเลย โรคจิตหน่อยๆ ขี้อิจฉา แต่เราไม่เปนถึงขั้นแบบหยาด เราจะเก็บอารมณ์ได้ดีกว่าเยอะ อยากให้หยาดเปนเมียเฮียกาลซักที อิอิ
    #513
    0
  9. วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 23:08
    อย่านร้าาาาาาา อย่าช้า
    #512
    0
  10. #511 garmpoo_ph (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 21:50
    อื้อหือออ ในรถหรอ...ก็ดีน่ะ5555
    (ยิ่งกว่าพ่อมันอีก)
    #511
    0
  11. #510 V.Lek (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 21:47
    ตกลงหยาดกับเพลิงเป็นอะไรกัน ทำไมรู้สึกแปลกๆเหมือนมากกว่าเพื่อน ส่วนฟ้าเป็นโรคหัวใจรึเปล่า เอ๊ะหรือ5555 รีบมาต่อนะไรท์ ข้องใจมาก5555
    #510
    0
  12. #509 PimmyNutcha (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 21:30
    อห.ผมนี้เกลียดนางเอกเลย-_- จัดเลยนะเฮีย
    #509
    0
  13. #508 scarlez (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 21:12
    ฮิฮิ....
    #508
    0
  14. #507 Saaw_n (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 20:57
    เฮียกาลนี่มันเฮียกาลจริงๆ นั่นมันในรถนะเฮีย
    #507
    0
  15. #506 1991may (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 19:03
    โอ๊ยๆๆหัวใจจะวาย
    #506
    0
  16. #505 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 16:26
    จะยอมเป็นเมียเฮียมั้ยล่ะ หรือไม่เอาแล้วเกียรติอะไรนั่น
    #505
    0
  17. #504 bunyaget (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 16:25
    เตี้ยเเล้วอ่ะนับกาลจะทำอะไรหยาดฟ้าค่ะลูก
    #504
    0
  18. #503 HobiHobi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 16:05
    เค้าจะทำอะไรกัน???
    #503
    0
  19. #502 fahnatee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 13:52
    นับกาลก็เห็นแก่ตัวเหมือนกันแหละเข้าข้างน้องโดยไม่คิดบ้างว่าทางนี้เขาก็สนิทกันอยู่จะให้ตัดขาดกันไปเลยได้ไงล่ะ
    #502
    0
  20. #501 jaja01 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 13:50
    5555555จงได้กัน ????
    #501
    0
  21. #500 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 19:11
    โดนตบแบบนี้ต้องเอาคืนสิเฮีย
    #500
    0
  22. วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 23:35
    อู๊ยยยยยยยย เฮียนับกาลโหดอร้าาาาา ><
    #499
    0
  23. #498 Mei Kagamine Len (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 19:13
    อ้าว ตีกันเลยมั้ยนับกาล 555
    #498
    0
  24. #497 CREAM KUNG (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 04:46
    555555555อิอิ ดีมากอิเฮีย
    #497
    0
  25. #496 jaja01 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 02:38
    รอออออออ
    #496
    0