[END]::MAD TUSSLE:: รักนี้ขยี้สุดแรง!

ตอนที่ 10 : ::MAD TUSSLE:: EPISODE 07 [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,497
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    16 ก.ค. 61




เปิดโอน #นับกาล แล้วค่ะ!!



ราคา 400 บาท









 EPISOD07



I know that we are upside down
So hold your tongue and hear me out
I know that we were made to break
So what? I don’t mind






ซ่า


น้ำเย็นๆ จากฝักบัวสร้างความผ่อนคลายให้กับร่างกายและหัวสมองของฉันมาก ความเหนื่อยล้าจากสิ่งต่างๆ ที่ต้องพบเจอมาตลอดทั้งวันถูกชำระล้างไปจนหมดสิ้น


ผ้าขนหนูผืนสีขาวถูกหยิบมาพันรอบตัวก่อนจะก้าวเท้าออกจากห้องอาบน้ำ กระจกเงาบานใหญ่สะท้อนภาพของผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่งอยู่ในสภาพผมเปียกโชก หยดน้ำเกาะพราวไปทั่วทั้งตัว ฉันหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กมาเช็ดเส้นผมลวกๆ แล้วพันๆ ม้วนๆ มันขึ้นไปกองบนศีรษะ


แกร๊ก


ประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมความเย็นช่ำของเครื่องปรับอากาศวูบเข้ามากระทบใบหน้าและลำตัว ความหนาวสั่นทำให้ฉันห่อตัวนิดๆ ริมฝีปากเม้มแน่นขณะเดินไปทางตู้เสื้อผ้า ภายในห้องมืดสลัวมีเพียงแสงสว่างจากโคมไฟที่ฉันเปิดทิ้งเอาไว้ส่องแสงริบหรี่


ฉันคลายผ้าขนหนูบนหัวออกแล้วยืนเช็ดผมเปียกของตัวเองอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ สายตาจ้องมองตัวเองผ่านเงาสะท้อนไปด้วย และในจังหวะที่ฉันกำลังจะปลดปมผ้าเช็ดตัวตรงหน้าอกออกเพื่อผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า จู่ๆ ก็รู้สึกแปลกๆ คล้ายกับกำลังถูกจ้องมอง


อะไรกัน ทำไมถึงรู้สึกแบบนี้นะ


ฉันคว้าเสื้อคลุมอาบน้ำมาสวมทับด้วยความหวาดระแวงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ปกติฉันอยู่คนเดียวในห้องนี้โดยไม่เคยระแวดระวังอะไรเลยนะ แต่ไม่รู้ทำไมวันนี้จู่ๆ ก็มีความรู้สึกแบบนี้ขึ้นมา


พรึ่บ


แสงสว่างภายในห้องนอนสว่างวาบขึ้น ทุกอย่างภายในห้องปกติดีมีเพียงประตูห้องนอนที่กำลังเปิดแง้มไว้อยู่ คิ้วสวยขมวดมุ่นทันที ฉันว่าตอนเข้าห้องมาฉันปิดมันสนิทแล้วนะ



มือเล็กยกขึ้นจับลูกบิดประตูช้าๆ ก่อนจะออกแรงดึงมันเปิดทีละนิด สองตาจ้องมองลอดช่องแคบระหว่างบานประตูออกไปด้านนอกห้อง ความมืดจากห้องนั่งเล่นทำให้ฉันมองอะไรแทบไม่เห็นเลย


ประตูห้องถูกเปิดออกจนกว้าง แสงสว่างจากห้องนอนส่องผ่านทอดยาวออกไปทางห้องนั่งเล่น ฉันก้าวเท้าเดินออกมาช้าๆ บรรยากาศเหมือนในหนังผีไม่มีผิด ไม่นะ


ให้ตายเถอะ เห็นฉันสวยสตรองขนาดนี้ แต่ฉันก็กลัวผีเหมือนกันนะ!


ฉันเดินออกมาจนถึงโซฟารับแขกกลางห้องนั่งเล่น ความเงียบเชียบยิ่งทำให้บรรยากาศมันวังเวงมากไปกว่าเดิม หากทว่าในความเงียบนั้นฉันสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง


นี่มัน กลิ่นอะไรน่ะ?


ฟุดฟิดๆ


ฉันย่นจมูกนิดๆ กับกลิ่นบางอย่างที่ลอยอบอวลอยู่ภายในห้องนั่งเล่น กลิ่นมันคล้ายๆ กับกลิ่นน้ำหอมของผู้ชาย แต่มันบางเบามากจนแทบจะถูกกลิ่นสบู่และแชมพูของฉันกลบจนหมด


เมื่อรู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากล ฉันรีบตรงดิ่งไปที่ประตูทางออกทันที ห้องของฉันอยู่ชั้นเดียวกับเพลิงศูรย์ ฉันควรไปขอความช่วยเหลือจากเขาหากในห้องฉันมีใครแอบเข้ามาจริงๆ


ทว่า


พรึ่บ!


“อ๊ะ กระ อื้อ!” จู่ๆ ร่างของฉันถูกวงแขนของใครคนหนึ่งรัดเอาไว้จากด้านหลังพร้อมกับมือหนาคว้าปิดปากอย่างรวดเร็ว ฉันถูก็ว ลากกลับเข้ามาในห้องนั่งเล่นก่อนจะถูกผลักลงบนโซฟาแล้วตามมาด้วยร่างสูงใหญ่ที่ทาบทับลงมาอย่างคุกคาม


ฉันพยายามกรีดร้องสุดเสียงแต่เสียงมันอยู่แค่ในลำคอเท่านั้น อยากจะดิ้นหนีให้สุดแรงก็ทำไม่ได้เพราะสภาพของฉันในตอนนี้มันล่อแหลมเกินไป หากทำอะไรมากไปกว่าการนอนนิ่งๆ ล่ะก็ ชีวิตฉันอาจจะไม่ปลอดภัยก็ได้


“แหม ไม่คิดจะดิ้นหน่อยเหรอ กำลังรอความสยิวอยู่เลย” น้ำเสียงทุ้มต่ำแสนกวนประสาทดังมาจากผู้ชายเหนือร่าง ฉันเบิกตากว้างนิดๆ เพราะคาดไม่ถึงว่าเขาจะกล้าบุกเข้ามาในห้องฉันและทำกับฉันแบบนี้


นี่มันเกินไปแล้วนะ! บุกรุกเข้ามาด้วยท่าทางคุกคามกันขนาดนี้ หมอนี่อยากโดนตำรวจจับมากใช่ไหม!


“อื้อๆ!” ฉันใช้สองมือทุบตีเขาอย่างรุนแรงเท่าที่จะทำได้ พอรู้ว่าไอ้โจรใจทรามนี่เป็นใคร ความหวาดกลัวเมื่อครู่มันจางหายไปทันที และแทนที่ด้วยความโกรธเกลียดอย่างที่สุด


“อะไร? อยากให้ปล่อยเหรอ?” เขาถามเสียงยียวน ไม่มีความสลดเลยสักนิด เลวเกินจะบรรยาย!


“อ่อย-อั้น-อ้ะ!” ฉันจ้องตาอาฆาตใส่ รีบปล่อยแล้วถอยออกไปจากฉันสักทีสิโว้ย! ท่านี้มันติดเรตเกินไปแล้วนะ!


“ถ้าฉันปล่อยเธอแล้วเธอแหกปาก เธอจะโดนฉันตบด้วยปากกระชากด้วยลิ้น จำเอาไว้”


บังอาจขู่ฉันเหรอ ไอ้นับกาลโรคจิต!!




#Loading...25%


[บทบรรยาย นับกาล]


นี่มันแจ็คพอตชัดๆ เลยว่ะ!


ผมกำลังจะบ้าตายเพราะกลิ่นหอมๆ จากร่างบางและความเนียนนุ่มน่าสัมผัสของเธอ ไม่คิดเลยว่าการแอบเข้ามาในห้องของหยาดฟ้าเวลานี้จะได้พบกับภาพอันน่าตื่นตาตื่นใจแบบนี้ ตอนแรกคิดว่าเธออาจจะหลับไปแล้วเสียอีก ที่ไหนได้ กำลังอาบน้ำอยู่นี่เอง


“ว่าไง อยากให้ปล่อยมือมั้ยล่ะ?” ผมถามขณะจ้องตากับผู้หญิงใต้ร่าง ดวงตาคมสวยวาววับไปด้วยประกายไฟ นี่ถ้าพ่นไฟได้ป่านนี้ผมคงไหม้เกรียมไปแล้ว เธอคงจะไม่พอใจผมมากๆ แต่ ฮูแคร์?


“อื้อๆ!” หยาดฟ้าส่งเสียงในลำคอพร้อมกับพยักหน้ารับ ผมกระตุกยิ้มนิดๆ ขณะค่อยๆ คลายฝ่ามือออกจากริมฝีปากสวย เสียงหวานก่นด่าทันทีที่เป็นอิสระ “ไอ้โรคจิต! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ! ถอยออกไป!!


พออ้าปากได้ก็พ่นไฟใส่ทันทีเลยไง นี่คนหรือมังกร? แต่ก็นะ เธอก็ทำได้แค่ด่าแบบเบาๆ อะนะ สงสัยจะกลัวผมตบด้วยปากกระชากด้วยลิ้นจริงๆ ละมั้ง


ก็แหม คนอย่างนับกาลไม่เคยขู่นี่ครับ


“มีเรื่องข้องใจอยากถามก็เลยมาถาม” ผมพูดทั้งที่ยังคร่อมอยู่บนตัวร่างบางในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำที่มีผ้าขนหนูพันรอบอกอวบอิ่มซึ่งปริ่มทะลักออกมากลายๆ พาให้น้ำลายจะหกตาม จะว่าไปหยาดฟ้าก็มีของดีเหมือนกันนะเนี้ย


อุแหม แม่โคนมพันธุ์ดีชัดๆ!


ปึก!


“พูดกับฉันก็มองหน้าสิยะ!” มือเล็กทุบไหล่ผมดังปึก สายตาฟาดฟันอย่างกับหนังสงคราม ผมกระตุกยิ้มชอบใจให้กับอาการประหม่าของยัยตัวร้าย เธอใช้สองแขนกอดอกอย่างพยายามปกปิดในสิ่งที่ปิดยังไงก็ไม่มิด “แล้วนี่อะไร?! คิดอยากจะถามก็มาถามเลยเหรอ บุกเข้ามาในห้องส่วนตัวของฉันเยี่ยงโจรแบบนี้เลยเนี้ยนะ?! มันไม่มากไปหน่อยเหรอไอ้นับกาลโรคจิต!


“ก็ขี้เกียจรออ่ะ มันข้องใจมาก ข้องจนไม่มีอารมณ์จะทำอะไร ข้องจนต้องมาถามเดี๋ยวนี้เลยไง” ผมตอบกลับมึนๆ แต่ผมพูดความจริงนะ ตั้งแต่เมื่อเย็นที่เห็นเหตุการณ์นั้นผมก็ข้องใจมาทั้งวันอ่ะ ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไร มันอยากจะได้คำตอบที่แน่นอน ไม่งั้นไม่หายข้อง


“เลิกลำไยแล้วถอยออกไปเดี๋ยวนี้เลย!” หยาดฟ้าทุบไหล่ผมอีกรอบ มันเจ็บใช้ได้เลยล่ะ ตัวเท่าแมวแต่แรงนี่เท่าช้างเชียว


“ไม่ถอยจนกว่าจะได้คำตอบ ที่ดี” เน้นย้ำคำสุดท้ายมาก


“อย่ามาบ้าได้ป่ะ! ฉันกำลังโป๊อยู่ไม่เห็นเหรอ?! หัดให้เกียรติเพศแม่บ้างอะไรบ้าง แค่ที่นายแอบเข้าห้องฉันมันก็มากเกินพอแล้วนะ!


ด่าได้ด่าไป ไม่สน ผมมันหน้าด้านอยู่ละ


“อยากให้ปล่อยไวๆ งั้นก็ตอบคำถามฉันมา” หยาดฟ้าทำท่าฮึดฮัดขัดใจสุดๆ สายตานี่ฟาดฟันจนหน้าผมเหวอะหวะไปหมดแล้ว


“อะไร!


“วันนี้เธอกับไอ้เพลิงศูรย์ไปทำอะไรหน้าคณะศิลปฯ?” ผมถามคำถามที่อยากจะรู้ในที่สุด จริงๆ ก็ไม่ได้อยากลำไยหรอก อยู่ท่านี้นานๆ ใจคอไม่ค่อยดีเหมือนกัน ยิ่งแพ้กลิ่นแชมพูหอมๆ อยู่ด้วยสิ ประเดี๋ยวมือลั่น ปากลั่น ทำมิดีมิร้ายอะไรยัยนี่ขึ้นมามันจะฟิน เอ๊ย! มันจะวุ่นวายมากไปกว่าเดิม


“แค่นี้?”


?”


“ที่นายทำตัวโรคจิตแอบย่องเข้ามาในห้องฉันกลางดึกแถมยังคุกคามฉันขนาดนี้เพียงเพราะอยากจะถามเรื่องแค่นี้เนี้ยนะ?” หยาดฟ้าร่ายยาวด้วยสีหน้าเอาเรื่อง


“เออ ก็อยากรู้ว่าไปที่นั่นทำไม จงใจหรือบังเอิญ?” ผมยอมรับแบบแมนๆ ถ้าจะให้ดีเปิดอกคุยกันเลยก็ได้นะ ผมไม่เกี่ยง -.,-


ใบหน้าสวยนิ่งไปเล็กน้อย แววตาวาววับจ้องประกายก่อนริมฝีปากเล็กจะค่อยๆ แสยะยิ้มออกมา มันเป็นรอยยิ้มเหยียดๆ ที่ผมโคตรเกลียดเวลาเห็นผู้หญิงคนนี้ทำเลยว่ะ


“จงใจหรือบังเอิญ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย?”


“ให้ตอบอีกที ตอบดีๆ อย่ากวน อย่าลืมว่าตอนนี้ฉันอยู่ เหนือกว่าเธอ”


#Loading...51%


หยาดฟ้าชักสีหน้าใส่ เธอเม้มปากนิดๆ สายตาเหวี่ยงๆ ตวัดขึ้นมองก่อนริมฝีปากเล็กจะค่อยๆ ขยับตอบอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก


“ถ้าฉันจงใจ แล้วนายจะทำไม?”


หึ เป็นอย่างที่ผมคิดไว้เลย เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเย็นมันไม่ใช่เรื่องบังเอิญจริงๆ ด้วย ยัยตัวร้ายนี่จงใจควงไอ้เพลิงศูรย์ไปที่หน้าคณะศิลปฯ จริงๆ สินะ นั่นแสดงว่าหยาดฟ้ารู้เรื่องเกี่ยวกับนับฝันแล้วแน่ๆ ไม่งั้นคงไม่จงใจพาไอ้เวรนั่นไปเย้ยน้องสาวผมถึงหน้าคณะแบบนั้นหรอก


“เธอทำแบบนั้นทำไมวะ? คิดจะปั่นประสาทน้องสาวฉันเหรอ?” ผมถามอย่างเริ่มมีอารมณ์นิดๆ อารมณ์โมโหนะ ไม่ใช่อารมณ์อย่างอื่นอย่าคิดลึก


“อะไร ใครปั่นน้องนาย” ร่างเล็กใต้ร่างทำเสียงสูงได้โคตร จะด่าสตอก็คงแรงไป งั้นละไว้ในฐานที่เข้าใจละกัน


อย่าแสร้งทำเป็นไม่รู้ เธอจงใจควงไอ้เวรนั่นไปเย้ยนับฝันใช่ไหม? ผู้หญิงที่ชอบแย่งแฟนชาวบ้านอย่างเธอน่ะ คงจะรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างสองคนนั้นแล้วสินะ ถึงได้จงใจทำแบบนี้


หึ พูดเหมือนรู้จักฉันดีทั้งที่นายกับฉันไม่เคยเป็นแม้แต่คนรู้จักกันด้วยซ้ำ!หยาดฟ้าขึ้นเสียงไม่พอใจที่ถูกผมพูดแทงใจดำ เธอพยายามดิ้นรน ยิ่งเธอดิ้นผมก็ยิ่งกดแรงลงไปมากกว่าเดิมปล่อยฉันสักที! นายคุกคามฉันเกินไปแล้วนะ!


แค่นี้มันยังน้อยไป เธอจะโดนมากกว่านี้ถ้ายังไม่เลิกยุ่งกับนับฝันผมไม่ได้ขู่ ผมทำจริงแน่ ไม่ว่าใครก็ตามที่กล้าทำร้ายน้องสาวผม ผมไม่ปล่อยไว้แน่นอน


ปัญญาอ่อนป่ะ ฉันยุ่งอะไรกับน้องนายยัง? ก็มีแต่นายนั่นแหละที่ร้อนตัวดิ้นแทนน้องเธอกล้าต่อปากต่อคำกับผมทั้งที่ตัวเองกำลังตกเป็นรอง ถือว่ากล้ามากผู้หญิงคนนี้


หึก็ท้าทายดี


ถามจริง มันรู้สึกยังไงเวลาที่แย่งแฟนชาวบ้านเขาน่ะ มันฟิน มันสุด จนหน้ามืดตาบอดมองข้ามความถูกต้องงั้นเลย?”


จำเป็นต้องตอบไหม? ฉันจะรู้สึกยังไงมันก็เรื่องของฉันป่ะ และฉันก็ตอบคำถามที่นายอยากรู้ไปหมดแล้ว ปล่อยสักทีดิ! จะโรคจิตก็ให้มันมีขอบเขตบ้าง ถ้าไม่อยากติดคุกติดตารางก่อนวัยอันควร!”


ผมว่าสงครามครั้งนี้มันคงไม่จบลงง่ายๆ หากทั้งสองฝ่ายแรงมาแรงกลับแบบนี้ ตอนแรกก็แค่อยากจะมาขู่เล่นๆ ให้เธอกลัวและเค้นคำตอบจากเธอ ทว่า ไปๆ มาๆ มันคงจะไม่หยุดแค่นั้นแล้วว่ะ ก็ปากยัยนี่มันน่า ซะขนาดนี้ โดนตบสักทีสองทีคงไม่ว่ากันนะ หึ!


“สรุปเธอคบกับไอ้เพลิงศูรย์แล้วจงใจควงมันไปหน้าคณะศิลปฯ เพื่อให้นับฝันเห็นใช่ไหม?” ผมถามโดยสรุปความเข้าใจทั้งหมด ดวงตาสวยกรอกขึ้นเล็กน้อย สีหน้าเธอดูรำคาญผมมาก


“นี่ยังไม่จบ?”


“อย่าลีลา ตอบมาแค่ ใช่หรือไม่ใช่?”


“คำตอบพวกนั้นมันไม่ได้มีผลอะไรกับชีวิตฉันสักนิด ทำไมต้องตอบด้วย” หยาดฟ้ายังคงทำเสียงแข็งใส่ เธอไม่เคยกลัวอะไรเลยสินะ


เออ ดีเดี๋ยวรู้เลย!


“อ้อ มันสำคัญกับชีวิตเธอแน่ๆ หยาดฟ้า ถ้าอยากรู้ว่าสำคัญยังไงก็ลองตอบ ใช่ดูสิ”


แล้วเธอจะได้รู้ว่ากำลังสู้ผิดคนแล้ว!

 


[บทบรรยาย หยาดฟ้า]


หมอนี่มันโรคจิตเกินเยียวยา!


ฉันหมายถึงนับกาลน่ะ เขาบ้าเกินไปแล้ว บ้าจนไม่น่าเกิดมามาพบมาเจอกันเลยด้วยซ้ำ โคตรเป็นตัวอันตรายสุดๆ ใครจะคิดว่าหมอนี่จะกล้าบุกขึ้นมาบนห้องฉันกลางดึกแบบนี้ นี่เขาเป็นถึงลูกหลาน ผอ. เลยนะ ทำไมถึงกล้าทำเรื่องเลวๆ ได้ขนาดนี้กัน


มันเริ่มจากตรงที่นับกาลบุกรุกเข้ามาในห้องฉันด้วยท่าทางคุกคาม แถมยังตั้งคำถามบ้าบอคอแตกเกี่ยวกับเพลิงศูรย์และนับฝัน และถ้าเดาไม่ผิดหมอนี่คงจะเห็นเหตุการณ์เมื่อตอนเย็นสินะ เหตุการณ์ที่ฉันจงใจนัดเพลิงศูรย์ไปเจอที่หน้าคณะต่อหน้าผู้หญิงคนนั้นน่ะ


ความจริงฉันก็พอรู้ข่าวมาบ้างว่านับกาลน่ะรักและหวงน้องสาวมาก นี่ขนาดนับฝันเพิ่งจะเข้ามาเป็นเฟรชชี่ได้ไม่ถึงเดือนเองนะ กิติศัพท์จงอางหวงไข่ของหมอนี่ยังดังกระฉ่อนขนาดนี้เลย


แต่ก็นะ ถ้าจะหวงมากขนาดนี้ เอาโซ่มาล่ามไว้เลยซิคะ!


#Loading...75%


ปึก!


จบความคิดในหัวฉันก็ใช้จังหวะที่คนเหนือร่างเผลอกระทุ้งเข่าใส่ปราการด้านล่างของเขาเต็มแรง นับกาลสะดุ้งโหยงพร้อมกับคดตัวทันที ฉันอาศัยจังหวะนั้นผลักร่างสูงออกแล้วลุกขึ้นยืนด้วยความรวดเร็ว และไม่ต้องเสียเวลาคิดให้มากความ สองเท้าวิ่งหนีไปทางหน้าประตูห้องแล้วเปิดออก


หากทว่า


“คิดว่าจะหนีฉันพ้นเหรอยัยตัวร้าย!


“อ๊ะ!” ฉันอุทานออกมาได้แค่นั้นเมื่อเอวคอดถูกวงแขนแกร่งตวัดรัดเอาไว้ เขาใช้มืออีกข้างดันประตูปิดขณะลากฉันกลับเข้ามาในห้องเช่นเดิม ฉันอยากจะกรีดร้องออกมาดังๆ เพื่อให้ใครสักคนในบ้านตื่นมาช่วยด้วยซ้ำ ถ้าไม่ติดว่า


“จะร้องก็ได้นะ เรียกคนมาช่วยเลยถ้าไม่กลัวพรุ่งนี้จะตกเป็นข่าวฉาวทั่วมหาลัย” นับกาลกระซิบเสียงหยันข้างใบหู เขาทำฉันขนลุกเป็นรอบที่เท่าไหร่ของวันแล้วเนี้ย! “อดีตดาวคณะจอมฉาวแหกกฎแอบหิ้วผู้ชายขึ้นห้อง เปิดมหกรรมเริงรักเสียงดังจนคนทั้งบ้านแตกตื่น”


“ไอ้” ไม่รู้จะสรรหาคำด่าอะไรมาด่าไอ้บ้าโรคจิตนี่เลยจริงๆ ช่างเต้าข่าวได้อุบาทว์ที่สุด แค่ฟังก็โมโหแล้ว!


“ไอ้หล่อใช่ไหมล่ะ ไม่ต้องด่าหรอกฉันรู้ตัว”


“ไอ้โรคจิตต่างหากล่ะ! ปล่อยฉันสักที! นายต้องการอะไรกันแน่!” ฉันถามอย่างหมดความอดทน สายตาจ้องอาฆาตแค้น พูดเลยว่าชาตินี้ฉันไม่มีวันญาติดีกับหมอนี่แน่! เขาเปิดศึกกับฉันก่อนนะ! คนอย่างหยาดฟ้าไม่เคยยอมให้ใครมาทำร้ายฟรีๆ แน่!


คอยดูเถอะ! ฉันจะเอาคืนให้สาสมเลย!


“ฉันต้องการให้เธอเลิกยุ่งกับน้องสาวฉัน”


“แล้วฉันไปยุ่งอะไรยัง?”


“หมายถึงเธอต้องเลิกยุ่งกับไอ้เพลิงศูรย์ด้วย เพราะมันต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เคยทำไว้กับนับฝัน คนอย่างมันไม่มีสิทธ์ยุ่งกับผู้หญิงคนไหนอีกนอกจากน้องสาวฉันคนเดียวเท่านั้น”


” ฉันนิ่งฟังเหตุผลควายๆ ของนับกาลอย่างไม่เข้าใจ ทำไมเขาต้องบังคับให้เพลิงศูรย์ทำอะไรแบบนั้นด้วย ทำไมต้องพยายามเอาน้องสาวตัวเองใส่พานถวายเพลิงศูรย์จัง ชักอยากจะรู้ซะแล้วสิ


“ที่เงียบนี่คือเข้าใจ?”


“ไม่ แค่สงสัยว่าทำไมนายต้องพยายามยัดเหยียดผู้หญิงคนนั้นให้เพลิงด้วย?”


” นับกาลไม่ตอบคำถามฉัน ทั้งที่ก่อนหน้านี้พูดมากเหลือเกิน


“ทำไมเหรอ เพลิงศูรย์เคยทำน้องสาวนายท้องหรือไงถึงต้องรับผิดชอบอะไรขนาดนั้นน่ะ” ฉันบิดยิ้มเหยียดกับคำพูดลอยๆ ที่ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก หากทว่ามันกลับทำให้ร่างสูงตรงหน้ามีปฏิกิริยาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง


ปึง!!


เสียงกำปั้นหนักๆ กระแทกกับบานประตูเฉียดใบหน้าฉันเพียงนิดเดียวดังขึ้น ฉันอึ้งไปหลายวินาทีกับการกระทำอันแสนป่าเถื่อนที่นับกาลทำเมื่อครู่ สีหน้าของเขาในตอนนี้นิ่งมาก มากจนน่ากลัว


“เลิกยุ่งกับมัน ฉันเตือนเธอแล้วนะ”



“ถ้าเธอกับมันทำให้น้องสาวฉันต้องเจ็บปวดอีก ฉันไม่ปล่อยเธอแน่ หยาดฟ้า”



“ฉันจะตามล่า ตามขย้ำเธอให้แหลกคามือ ทำให้เธอเจ็บปวดเจียนตายมากกว่ายัยนั่นนับร้อยนับพันเท่า”


นั่นเป็นคำขู่แรกของผู้ชายคนนี้ที่ฉันสัมผัสได้ถึงความจริงจัง สีหน้าและแววตาของเขาบ่งบอกชัดเจนว่าเขาทำจริงแน่ๆ นับกาลปล่อยมือออกก่อนจะเอื้อมมือไปหมุนลูกบิดเพื่อเปิดออก โดยไม่วายหันกลับมามองฉันอีกครั้งแล้วพูดทิ้งท้าย


“ผู้หญิงอย่างเธอมีตัวเลือกเยอะอยู่แล้ว กะอีแค่ตัดไอ้เวรนั่นทิ้งไปสักคนคงไม่ลงแดงตายหรอกมั้ง”



“เลิกยุ่งกับไอ้เพลิงศูรย์ซะ ฉันเตือนครั้งสุดท้าย” พูดจบเขาก็เดินออกไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น


เหอะ นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน?


นับกาลบุกรุกเข้ามาในห้องฉันกลางดึก เขาคุกคามฉันด้วยท่าทางโรคจิต แล้วยังทิ้งท้ายด้วยคำขู่บ้าๆ นั่นไว้อีก มันไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ?!


เลิกยุ่งอะไรกัน ตัดทิ้งอะไรกัน เพลิงศูรย์เป็นเพื่อนฉันนะ! เขาเป็นคนสำคัญของฉัน เป็นคนที่ฉันไว้ใจและเชื่อใจมากที่สุด ไม่มีทางที่ฉันจะยอมเสียเขาไปให้ใครหรอก ต่อให้คนคนนั้นเป็นน้องสาวของหมอนั่นฉันก็ไม่กลัว!


ก็เอาสิ อยากจะอาฆาตมาดร้ายกันยังไงก็เชิญ ถ้าคิดว่าคนอย่างหยาดฟ้าจะยอมเป็นฝ่ายถูกกระทำฝ่ายเดียวละก็ คิดผิดแล้ว!


#TO BE CONTINUED

รักกันจริงต้องไม่เงานะคะ

รักเรื่องนี้จิ้มเลย
v
v




TALK
เปิดศึกกันอย่างเต็มตัวแล้วสิ งานนี้ไม่มีใครยอมใครเลยอ่ะ
คนหนึ่งก็รักน้องมากอยากปกป้องน้อง
อีกคนก็รักเพื่อนมากไม่อยากปล่อยเพื่อนไป
มารอลุ้นไปด้วยกันนะเออ ว่าศึกครั้งนี้จะจบลงยังไง
คอมเม้นเยอะๆ แสดงตัวออกมาเลย ใครซุ่ม ใครเงา ออกมานะ!

เปิดโอน MAD TUSSLE


ส่งลงทะเบียน(สิ่งตีพิมพ์)  400 บาท

กรอกฟอร์มสั่งซื้อ



ขั้นตอนการสั่งซื้อ
โอนเงินเข้ามาที่ ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 748-2-64181-9
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เซ็นทรัลพระราม 3 ประเภท :: ออมทรัพย์
*กรอกข้อมูลอย่างละเอียดทุกช่องนะคะ*
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอุดหนุนกันนะคะ
สั่งซื้อ E-Book เฮียนับกาลได้แล้วนะคะ
คุ้มสุด!! ฟินสุด!! หื่นสุด!!
     


ฟางสุ่มเลขคอมเม้นแจกหนังสือหลังหมดโควต้าอัพนะคะ
ทุกคอมเม้นมีสิทธิ์ได้หนังสือเด้ออออ
ยังไงก็ฝากหนุ่มๆ เซ็ต MAD ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะ
กดติดตามและคอมเม้นมาเยอะๆ เน้อ รักเฮียกาลต้องเม้นนะ

ทวีต หรือ แฮชแทกคุยกันได้นะคะ ><



________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,657 ความคิดเห็น

  1. #716 Ployly4787 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 09:46
    อ่านๆไปชักสนใจเรื่องเพลิง-นับรุนแรงขึ้นทุกที 555
    #716
    0
  2. #443 imboo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 14:08
    ง่อวววนึกว่าจะมีncซะแว้ว
    #443
    0
  3. วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 00:31
    คิดผิดแล้วนับกาล
    #442
    0
  4. #441 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 10:45
    สงครามตามขย้ำตามขยี้จะเริ่มเร็วๆ นี้แล้ววว
    #441
    0
  5. #440 HobiHobi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 21:29
    อะไรคือจะตามล่าตามขย้ำให้แหลกอ่ะ??
    ขย้ำยังไงค่ะ ???
    #440
    0
  6. #439 Mookkyy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 19:05
    มหกรรมเริงรัก5555555
    #439
    0
  7. #438 หว๋าย.... (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 16:22
    #438
    0
  8. #437 jaja01 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 16:15
    อ่านแล้วเหมือนเลื่อนผ่าน5555 จบไวไป คนอ่านใจจะขาดดดดด
    #437
    0
  9. #436 mmmmmmintttttt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 16:09
    โอ๊ยยย ขำหัวข้อข่าว55555
    #436
    0
  10. #435 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 13:04
    ร้อนแรงอะไรปานนี้ เผ็ชเว่อร์
    #435
    0
  11. #434 Mei Kagamine Len (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 07:01
    หวงขนาดนี้ ล่ามโซ่ เถอะ พี่ชาย
    #434
    0
  12. #433 fahnatee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 00:30
    ฟ้าตอนนี้เราเสียเปรียบอย่าไปต่อปากต่อคำเขาลูก
    #433
    0
  13. #432 Maystorymay (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:29
    โอ้ยยยย นับกาลน่ารักมาก ><
    #432
    0
  14. #431 imboo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:04
    รออ่านncค่ะเค้าไม่ได้หื่นจิงๆ
    #431
    0
  15. วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:44
    อ่านจี รอทุกวันเล้ยยยยยยยย
    #430
    0
  16. #429 หว๋าย.... (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 19:02
    เจิมมมมมมมมมมมมมม
    #429
    0
  17. #428 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 07:49
    รอเฮียอยู่นร้าาาา
    #428
    0
  18. #427 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 07:49
    รอเฮียอยู่นร้าาาา
    #427
    0
  19. #426 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 07:49
    รอเฮียอยู่นร้าาาา
    #426
    0
  20. #425 Mei Kagamine Len (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 18:04
    มีความอยากรู้แค่นี้ ลงทุนมาก 55555
    #425
    0
  21. วันที่ 24 เมษายน 2560 / 23:05
    โหยยยยยยย ไรท์ มาแว้วววววว คิดตึงนะ มาบ่อยๆ หล่ะ
    #424
    0
  22. #423 jaja01 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 03:02
    รอออออออออออออออออออออออออออ
    #423
    0
  23. #422 062448kai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:02
    เจิมมมมมมมมมมมม
    #422
    0
  24. #421 062448kai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:01
    เจิมมมมมมมม
    #421
    0
  25. #420 หว๋าย.... (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 19:16
    #420
    0