SAVAGE WIFE #เมียใจมาร

ตอนที่ 8 : ll BATTLE 06 ll #น้ำเปลี่ยนนิสัย 120 Per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    30 พ.ย. 60

 
Devil Smiley
 
 
 

 
 
ll BATTLE 06 ll
 
 
#น้ำเปลี่ยนนิสัย
 
 
 
Baby, this is what you came for
Lightning strikes every time she moves
And everybody’s watching her
But she’s looking at you, oh, oh
 
 
 
 
 

เรามาจูบกันเถอะ

 

 

จูบกันให้ร้อนแรง

 

อะ อื้อ

 

นั่นเป็นเสียงสุดท้ายที่ฉันได้ยินก่อนจะถูกริมฝีปากกรุ่นร้อนทาบทับลงมาด้วยความรวดเร็ว มือหนาประคองท้ายทอยและข้างแก้มของฉัน ใบหน้าหล่อเบี่ยงเล็กน้อยขณะบดขยี้จูบบนผิวเนื้ออ่อนนุ่ม และครั้งนี้เขาไม่ได้สัมผัสเพียงริมฝีปากล่างเหมือนก่อนหน้านี้ หากทว่ากลับรุกล้ำเรียวลิ้นเข้ามาภายในโพรงปากของฉันอย่างถือสิทธิ์

 

สมองและประสาทการรับรู้อื้ออึงไปหมด มันขาวโพลนและพร่าเบลอราวกับกำลังเพ้อฝัน สัมผัสกรุ่นร้อนจากเรียวลิ้นของเขาหยุดความปวดร้าวภายในหัวใจฉันได้อย่างชะงัด มันแปรเปลี่ยนจากเต้นช้าเหมือนจะหยุดเต้นกลายเป็นเต้นรัวเร็วจนหายใจแทบไม่ทัน ใบหน้าและร่างกายร้อนฉ่าขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

 

ตอนนั้นไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ไม่รู้ว่าฉันปล่อยให้เวฬาบดจูบเร่าร้อนนานไหม กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ฝ่ามือหนาละจากข้างแก้มมาลูบไล้แผ่นหลังก่อนจะลงต่ำจนถึงสะโพก เท่านั้นแหละสติที่ถูกกระชากหลุดไปของฉันถึงได้คืนกลับมา ฉันรีบผลักร่างสูงพ้นตัวสุดแรง เวฬายอมถอยออกไปโดยง่ายขณะใช้ดวงตาเรียวคมวาววับจ้องมาพร้อมกับเลียริมฝีปากคล้ายกำลังตอกย้ำกัน

 

น่าอาย น่าอายชะมัดเลย!

 

“โอ้ยยยฉันอยากตาย! นี่มันเรื่องบ้าชัดๆ เลย!” ฉันบ่นพึมพำกับตัวเองพลางยกหลังมือขึ้นถูปากแรงๆ ขณะสองเท้ายังคงก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมายปลายทาง หลังจากเกิดฉากจูบร้อนแรงบ้าๆ นั่นขึ้น ฉันก็รีบเดินหนีทุกคนออกมาจากตรงนั้นเลย ไม่กล้าสู้หน้าใครทั้งสิ้น เรื่องที่เกิดขึ้นมันโคตรน่าอาย ยิ่งได้เห็นสายตาเย็นชาจากเขาคนนั้นฉันก็ยิ่งอยากจะตาย!

 

ทำไม ทำไมต้องเกิดเรื่องบ้าๆ นั่นต่อหน้านาฑีด้วย!

 

บ้าจริง แล้วฉันจะไปสนใจเขาทำไมกัน จะไปแคร์ผู้ชายเลือดเย็นอย่างเขาทำไม ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ฉันจะเป็นบ้าตายก็เพราะสองพี่น้องนั่นแหละ!

 

หลังจากหงุดหงิดคนเดียวในใจมาตลอดทาง ฉันก็เริ่มหันมองรอบตัวอย่างเต็มตาอีกครั้ง ฉันยังอยู่ในสนามแข่ง และเดินอยู่บนทางเดินซึ่งทอดยาวไปจนสุดลูกหูลูกตา สองข้างทางเต็มไปด้วยร้านรวงต่างๆ ทั้งผับ บาร์ คาสิโน เหล่านักท่องราตรีทั้งชายหญิงเดินกันขวักไขว่ ไม่มีใครหันมาสนใจฉัน ทุกคนล้วนสนใจในแสงสียามค่ำคืนที่ดูรื่นตา ฉันหยุดมองแผ่นป้ายไฟขนาดใหญ่ซึ่งมีชื่อบาร์ปรากฏอยู่

 

‘T TIME’

 

“ร้านนี้แล้วกัน” พึมพำบอกตัวเองเสร็จสองเท้าก็ก้าวเดินเข้ามาในบาร์ตามสมองสั่ง ฉันอยากเมา อยากเอาแอลกฮอล์มาช่วยทำให้ลืมเรื่องบ้าๆ นั่นไป รวมถึงสัมผัสนั่นด้วย ฉันเลือกนั่งหน้าบาร์โดยไม่คิดจะสนใจผู้คนรอบข้างที่กำลังมองมาเป็นตาเดียว บาร์เทนเดอร์หนุ่มรีบเดินเข้ามารอรับบริการอย่างรู้งาน

 

“รับเครื่องดื่มอะไรดีครับ”

 

“ขอแบบแรงๆ เลยค่ะ” ฉันปรายตาขึ้นสั่งด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง บาร์เทนเดอร์หนุ่มมองเพียงชั่วครู่ก่อนจะยกยิ้มมุมปากแล้วหันกลับไปผสมเครื่องดื่มใส่แก้วสีสวยมาวางลงตรงหน้า “ขอบคุณค่ะ”

 

“มาคนเดียวเหรอครับ” เขาถามเหมือนห่วงใย แต่ฉันไม่ใส่ใจจะตอบพลางกระดกเหล้ารวดเดียวหมดก่อนจะวางแก้วเปล่าลงตรงหน้าตามเดิม

 

“ขออีกแก้วค่ะ” ความเข้มของวอดก้าเปรียบเสมือนลาวาร้อนๆ ไหลลงคอ มันเรียกเลือดลมในกายของฉันให้สูบฉีดดีจริงๆ

 

มันต้องอย่างนี้สิ มีแค่ความแรงของแอลกฮอล์เท่านั้นที่จะช่วยเยียวยาความว้าวุ่นภายในหัวใจฉันได้ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนต่อโลกที่ดื่มแก้วสองแก้วแล้วจะเมา แม้อาชีพการงานของฉันมันจะไม่เหมาะกับของมึนเมาเหล่านี้ก็ตาม แต่เป็นหมอแล้วไง หมอก็มีหัวใจไหม มีความรู้สึกเหมือนกับอาชีพอื่นๆ นั่นแหละ

 

ใช่ ฉันก็มีหัวใจนะ มีความรู้สึกเหมือนคนอื่น ทำไมเฮียถึงไม่เคยสนใจฉันบ้าง!

 

 

[บทบรรยาย เวฬา]

 

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

 

“เอาไงต่อดีเฮีย เหมือนเจ้จะเริ่มเมาหนักแล้วนะ”

 

กึก

 

แก้วเหล้าสีสวยถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะกระจกเบาๆ สายตาละขึ้นจับจ้องไปทางบาร์ซึ่งมีร่างบางของยัยผู้หญิงอวดดีคนหนึ่งนั่งโงนเงนอยู่ เธอนั่งดื่มวอดก้าเพียวๆ อยู่ตรงนั้นมากว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว ยอมรับเลยว่าบีลีฟทำผมแปลกใจไม่น้อย เพราะคาดไม่ถึงว่าหมออย่างเธอจะคอทองแดงได้ขนาดนี้ ถ้าเป็นผู้หญิงปกติทั่วไปกระดกวอดก้าไม่ถึงห้าแก้วก็น๊อคแล้ว แต่นี่ที่ผมนั่งนับคร่าวๆ เธอซัดเข้าไปสิบกว่าแก้วแล้วมั้ง ไม่รู้ป่านนี้ตับไตไส้พุงพังไปหรือยัง เห็นแล้วโคตรน่าหงุดหงิดเลยว่ะ

 

“เฮีย เอาไงเนี้ย เจ้จะล้มแล้วนะ” ไอ้ พีชรุ่นน้องคนสนิทที่ผมไว้ใจให้ดูแลบาร์แทนหันมาสะกิดอีกรอบ สีหน้ามันบ่งบอกชัดเจนว่าห่วงยัยนั่นเหลือเกิน ห่วงจนเกินหน้าไปนะบางที

 

“หุบปากแล้วจะไปไหนก็ไปสิวะ กูให้มึงมาคุมบาร์นะไม่ได้ให้มานั่งพร่ำไร้สาระ” ผมด่าเข้าให้ ไอ้พีชทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอก่อนจะเดินออกไปเหมือนไม่ค่อยพอใจ

 

เออดี ตกลงผมหรือมันที่เป็นเจ้านายกันวะ

 

ลืมบอกไปว่าบาร์เหล้าแห่งนี้เป็นของผมเองแหละ มันไม่ได้ใหญ่อะไรมากก็แค่บาร์เหล้าธรรมดาๆ ที่คนไม่ค่อยพลุกพล่านมากนัก แต่จะว่ามันบังเอิญหรือยังไงก็ไม่รู้นะที่มีอะไรไปดลใจให้บีลีฟเลี้ยวเข้ามาที่นี่น่ะ ก่อนหน้านี้ผมแอบเดินตามเธอจากสนามแข่งมาเรื่อยๆ ตั้งแต่ผมจูบเธอแล้วเธอผลักออกนั่นแหละ ผมเห็นเธอเดินใจลอยมาตลอดทางราวกับร่างไร้วิญญาณ จะให้ปล่อยไปไม่สนใจใยดีก็จะหาว่าไม่มีน้ำใจ ยังไงเธอก็ขึ้นชื่อว่าเป็นเมียผมแล้วนี่

 

เห็นไหมว่าผมเป็นคนดีแค่ไหน

 

รอยยิ้มผุดขึ้นมุมปากขณะยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม สายตาละขึ้นมองไปทางบาร์อีกครั้ง แล้วก็ต้องตกใจจนเกือบสำลักเมื่อพบว่าร่างบางที่เคยนั่งอยู่บริเวณนั้นมาร่วมครึ่งชั่วโมง เวลานี้กลับพบเพียงความว่างเปล่า...

 

“เวรเอ๊ย ยัยนั่นหายไปไหนแล้ววะ?!

 
 
 
Loading...30%
 
 
 

ผมลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงไปทางบาร์ที่ตอนนี้มีเพียงแก้วเหล้าเปล่าวางอยู่ ร่างบางเจ้าของแก้วไม่รู้ว่าหายไปไหนแล้ว ผมคลาดสายตาจากเธอแค่แว่บเดียวเอง ไม่คิดว่าเธอจะเดินไปไหนได้เร็วขนาดนี้

 

“มองหาอะไรเฮีย” ไอ้พีชเดินเข้ามาถามก่อนจะหันมองตามสายตาผม “อ้าว แล้วเจ้หายไปไหนแล้ว”

 

“มึงไม่เห็นเธอเลยเหรอ” ผมถามขณะกวาดสายตาไปรอบๆ บาร์ซึ่งไร้วี่แววของบีลีฟ จู่ๆ ก็หายไปแบบนี้คิดแล้วมันน่าหงุดหงิดว่ะ!

 

“ไม่เห็นดิ ก็เฮียไล่ผมเข้าข้างในนี่ งั้นเดี๋ยวถามไอ้กายให้” แล้วมันก็เดินไปที่บาร์เพื่อสอบถามกับบาร์เทนเดอร์ สองคนนั้นคุยกันไม่กี่คำ ไอ้พีชก็เดินกลับมา “มันบอกว่าเจ้จ่ายเงินเสร็จก็เดินออกจากร้านไปแล้วอ่ะ ท่าทางเมาหนักมากด้วยว่ะเฮีย น่าห่วง อ้าวเฮีย! จะไปแล้วเหรอ?!

 

ผมไม่รอฟังจนจบก็รีบวิ่งออกจากร้านมาซะก่อน แค่ได้ยินว่ายัยผู้หญิงใจมารนั่นออกจากร้านไปด้วยสภาพเมาหนักขนาดนั้น ร่างกายผมแม่งก็ร้อนเป็นไฟแล้ว บีลีฟอวดดีอะไรขนาดนั้นกันวะ กล้าเดินในแหล่งนรกนี่ด้วยสภาพนั้นได้ยังไง อยากโดนลากไปรุมโทรมมากเลยหรือไงวะ!

 

โว้ยยย! คิดแล้วโคตรโมโห!

 

“ฮัลโหล! สั่งคนให้ตามหาเมียกูหน่อย เธอยังอยู่ในสนาม ด่วน!” สั่งเสร็จผมก็กดตัดสายทิ้ง สองเท้าก้าวเดินไปตามทาง สายตาสอดส่ายทุกซอกทุกมุมของบล็อกต่างๆ ผู้คนจำนวนมากเดินพลุ่กพล่านดูวุ่นวายไปหมด 

 

ผมไม่ชอบที่แบบนี้เลยให้ตาย ปกติไม่เคยมาเดินอะไรแบบนี้หรอกนะ ส่วนมากเวลามาสนามถ้าไม่ลงแข่งผมก็จะคลุกตัวเองอยู่ที่บาร์นั่นแหละ แต่วันนี้แม่งไม่ปกติไง เพราะดันมียัยโง่เดินวิญญาณหลุดเข้ามาจนต้องมาเดินตามหาแบบนี้ แถมตอนนี้ไม่ได้แค่วิญญาณหลุดอย่างเดียว แต่ยังเมามากอีกด้วย

 

คอยดูเถอะ! เจอตัวเมื่อไหร่โดนจัดหนักแน่ยัยเมียใจมาร!

 

“รายว้า! ปายเลยไป! เอิ้ก ม่ายยุ่งดิ๊!” สองเท้าของผมชะงักกึกแทบจะทันทีที่ได้ยินเสียงโวยวายดังมาจากซอยเล็กๆ ซ้ายมือ น้ำเสียงหวานยานคางเหมือนคนเมาหนักกำลังขับไล่ใครสักคนอยู่ ผมรีบเปลี่ยนทิศทางวิ่งเข้าไปในซอยนั้นด้วยความรวดเร็ว

 

เมื่อเข้าไปถึงก็พบกับร่างบางที่กำลังตามหายืนโงนเงนพิงพนังตู้คอนเทรนเนอร์อยู่ตรงมุมมืดนั่น ด้านหน้าของเธอมีผู้ชายยืนดักอยู่สองคน ท่าทางพวกมันเหมือนกำลังคุกคามเธอ เห็นอย่างนั้นเลือดในกายผมเดือดพล่านอย่างกับเปลวไฟร้อนระอุทันที

 

“อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลยคนสวย เมาขนาดนี้ให้พวกพี่พาไปขึ้นสวรรค์ดีกว่า” หนึ่งในสองคนนั้นเอื้อมมือชั่วๆ ของมันไปจับแก้มเนียนของบีลีฟ ผมกำหมัดแน่นเตรียมจะพุ่งเข้าไปหักมือแม่ง แต่กลับต้องชะงักเมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น “อ๊ากกกกกก!!

 

กร๊อบ!

 

“จับมายวะ! อยากตายงายย!” ยัยขี้เมาตัวเล็กยกสองมือขึ้นจับข้อมือนั่นแล้วบิดสุดแรงจนไอ้เวรนั่นร้องลั่น ผมถึงกับอ้าปากค้างให้กับพลังอันมหาศาลของบีลีฟ เธอต้องใช้แรงมากเลยนะถึงจะทำเรื่องแบบนั้นได้ นึกไม่ถึงว่ายามที่เธอเมาแล้วจะเก๋าเกมขนาดนี้

 

“หนอยนังนี่! ฤทธิ์เยอะนักเหรอ!!” ไอ้เวรตัวเดิมเงื้อมืออีกข้างขึ้นเหมือนจะตบเธอ ผมไม่รอช้ารีบตรงเข้าไปถีบมันจนกระเด็นไปอีกทาง แล้วหันไปถีบไอ้เวรอีกตัวที่ยืนอยู่ด้านหลัง พวกมันสองคนมีสีหน้าตกใจทันทีที่เห็นหน้าผม

 

เหอะ! ก็แน่ล่ะ! มีใครในสนามนี้บ้างที่ไม่รู้จักผมน่ะ ไอ้เวรสองตัวนี่ไม่ได้ตายดีแน่!

 

“ฮะ เฮียเว

 

“มือไหน” ผมดึงบีลีฟที่ยืนซวนเซเหมือนจะล้มเข้ามาอยู่ในวงแขนก่อนปรายตากลับไปมองไอ้เวรสองตัวนั่น พวกมันรีบลุกขึ้นจากพื้นด้วยท่าทางรนราน

 

“อะ อะไร นะครับ”

 

“มือข้างไหนที่แตะต้องเมียกู!!

 

“มะ ไม่นะครับ! ผมขอโทษ! พวกผมไม่รู้ว่าเธอ เอ้ย เจ้เป็นเมียเฮีย!” พวกมันรีบก้มหัวอย่างหวาดกลัวความผิด เป็นจังหวะเดียวกับไอ้เรย์และพรรคพวกวิ่งเข้ามาในซอยพอดี

 

“เกิดอะไรขึ้นวะ? แล้วนั่น” ไอ้เรย์เหลือบตามองร่างบางในวงแขนผมก่อนจะขมวดคิ้วเครียด มันหันไปมองไอ้สวะสองตัวที่ตอนนี้ทรุดเข่าลงบนพื้นไปแล้วอย่างรู้ชะตากรรมตัวเอง “พวกมึงทำเหี้ยอะไรกัน”

 

“ปะ เปล่านะฮะ! พะ พวกเรายังไม่ได้ทำอะไรเจ้ อ๊อก!” ไอ้เรย์ตรงเข้าบีบคอไอ้เวรนั่นที่พูดยังไม่ทันจบด้วยมือเดียวก่อนจะหันกลับมาถามผมเสียงเหี้ยม

 

“จะเอาไงกับพวกแม่ง”

 

” ผมปรายตามองคนอื่นๆ ด้านหลังมันที่ทำท่าเตรียมพร้อมรุมกระทืบไอ้เวรสองตัวนี่ทันทีที่สั่ง และผมก็เกือบจะหลุดปากสั่งออกไปแล้วถ้าไม่ติดเสียงหวานๆ ของผู้หญิงในอ้อมกอดพึมพำออกมา

 

“อานธพาน เอิ้ก อานธาพานทั้งน้านน”

 

ให้ตาย เมาหนักขนาดนี้ยังไม่วายหาเรื่องด่าผมจนได้นะ แล้วนี่ไม่รู้จะดีดดิ้นทำไมนักหนา เสื้อก็ตัวเล็กชิบหาย แถมยังบางจนแทบจะมองทะลุอยู่แล้ว! คงต้องรีบจัดการเรื่องห่าเหวนี่ให้เสร็จแล้วพาเธอออกไปจากที่นี่สักที!

 

“ปล่อยพวกมัน

 

“ขะ ขอบคุณครับเฮียพวกผมจะไม่ทำอีกแล้ว” ไอ้เวรสองตัวนั่นรีบก้มหัวขอบคุณด้วยความดีใจ ไอ้เรย์ปล่อยมือออกจากคอพวกมันแล้วหันมองผมด้วยสีหน้าหงุดหงิด มันคงไม่คิดว่าผมจะยอมปล่อยไอ้สวะสองตัวนี่ไปง่ายๆ หรอกนะ

 

“จัดการมือขวาของไอ้เหี้ยนั่นให้ใช้ไม่ได้สักสามสี่เดือนก็พอ โทษฐานที่บังอาจแตะต้องเมียกู!

 

พูดจบผมก็ช้อนร่างบางขึ้นอุ้มแล้วเดินออกจากซอยนั้นมา เสียงโอดครวญดังโหยหวนไล่หลังมาฟังแล้วชวนอารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากผุดยิ้มพึงพอใจขณะเดินผ่านสายตาอยากรู้อยากเห็นนับร้อยคู่ ความรุนแรงนับว่าเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับสถานที่แห่งนี้ไปแล้ว จึงไม่แปลกที่ทุกคนไม่ตื่นตกใจและไม่มีใครกล้ายื่นมือเข้าไปช่วย เพราะมันเป็นวัฏจักร... 

 

ปลาใหญ่ย่อมกินปลาเล็ก พวกเศษสวะย่อมโดนถอนรากถอนโคนด้วยคนที่ยิ่งใหญ่กว่ามันคือวัฏจักรของโลก

 
 
Loading... 65%
 
 

@คอนโด WX

 

ครายยย จับมายหะ? อยากตายอ่อออ”

 

ขณะที่ผมอุ้มยัยขี้เมามาวางลงบนเตียง เธอก็เริ่มโวยวายอีกครั้ง หลังจากเมาหลับไปตั้งนานสองนานจนผมสามารถแบกร่างเล็กๆ กลับมาถึงห้องได้อย่างอยู่รอดปลอดภัย เอาตรงๆ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะเว้ย!

 

รู้ไหมกว่าผมจะจับบีลีฟนั่งซ้อนบนตักเหนือถังหน้ารถได้แม่งยากเย็นแค่ไหน แล้วแม่งเสือกเป็นรถบิ๊กไบค์ด้วยไง จะโทรเรียกรถยนต์ก็คงเสียเวลา ผมเลยจับเธอนั่งพาดมาแบบนั้นเลย ง่ายดี

 

ไอ้พูดอ่ะมันก็ง่ายนะถ้ายัยขี้เมานี่ให้ความร่วมมือกันดีๆ แต่นี่อะไรนักก็ไม่รู้ เมาแล้วอย่างกับหมาบ้า ฟาดงวงฟาดงาก็ตั้งหลายรอบจนมือซัดเข้าหน้าผมไปที นี่ไม่พากลิ้งข้างทางก็บุญเท่าไหร่แล้ว!

 

“ทำมายย หนายยย ครายอยากตายว้า มาเล้ยย”

 

ผมยืนกอดอกมองร่างบางบนเตียงที่เมาหนักจนหมดสภาพด้วยความรู้สึกสมเพช ผู้หญิงบ้าอะไรไม่รู้เมาแล้วโคตรนักเลงเลย ปกติบรรดาผู้หญิงที่ผมพบเจอมาส่วนมากเมาแล้วจะขี้ยั่ว ขี้อ่อย เซ็กส์จัดไรงี้ แต่ยัยนี่อะไรวะ?? ท้าตีท้าต่อยไปทั่ว แถมยังยกมือขึ้นต่อยอากาศมั่วซั่วเลย น่ากลัวชิบเป๋ง

 

นี่แหละนะที่เขาเรียกเหล้าว่าน้ำเปลี่ยนนิสัย มันใช้ได้ผลกับบีลีฟจริงๆ เวลาเมาแล้วโคตรจะตรงข้ามกับตอนปกติมากอ่ะพูดเลย

 

“มายอ่า ม่ายสู้หรออ โด่ววว ป๊อดว่ะ”

 

แต่ก็นะ เป็นแบบนี้มันก็ไม่ได้แย่ซะทีเดียวหรอก ดูๆ ไปแล้วบีลีฟในตอนเมาก็น่ารักดีนะ ไม่เหมือนตอนปกติที่ชอบทำหน้ายักษ์หน้ามารใส่ผมตลอดเวลา ไม่รู้จะเกลียดอะไรผมนักหนา

 

“เฮ้อ เหนียวตัวชะมัด ไปอาบน้ำดีกว่า” ผมบ่นกับตัวเองพลางหันหลังเตรียมจะเดินออกจากห้องนอน หากทว่าสองเท้ากลับต้องชะงักนิ่งเพราะได้ยินเสียงบางอย่างลอยตามหลังมา

 

“ฮึก ฮือ”

 

” ผมรีบหันกลับมามองร่างบางบนเตียงและก็พบว่ายัยขี้เมาจอมนักเลงเมื่อครู่หายตัวไปแล้ว เหลือเพียงยัยขี้เมาดราม่าที่นอนสะอึกสะอื้นอยู่บนเตียงแทน ผมชักเท้าเดินกลับมาปลายเตียงแล้วยืนมองบีลีฟอีกครั้ง รู้สึกขัดใจนิดๆ ที่เห็นน้ำตาของเธอ ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน ตั้งแต่รู้จักกับผู้หญิงคนนี้มาผมเกลียดเวลาเธอร้องไห้ที่สุด

 

“ทำมาย ฉานไม่ดีตรงหนาย ฉานม่ายสวยหรออ ฮึก”

 

และก็เหมือนกับคืนนั้นเลย โวยวาย นักเลง และจบลงด้วยน้ำตา บีลีฟมักเป็นแบบนี้เสมอเวลาเธอเมา ผมคิดว่างั้นนะ เพราะผมเพิ่งจะเคยเห็นเธอเมากับตาจริงๆ เป็นครั้งที่สองเอง ครั้งแรกที่ได้เห็นก็คือคืนนั้นนั่นแหละ คืนที่ทำให้สถานะระหว่างเราเปลี่ยนไป

 

 

 

สองเดือนก่อน

 

อ้าว จะไปไหนน่ะตาเว เสียงทักของแม่ดังมาจากชั้นล่างของบันได ท่านเงยหน้าขึ้นมองผมที่กำลังก้าวผ่านบันไดขั้นสุดท้ายชั้นบนสุดพอดี ผมชะงักแล้วหันกลับไปยิ้มตาหวานใส่ ผมเมาน่ะ ถึงไม่ได้เมาหนักมาก แต่ก็กรึ่มๆ พอสมควร

 

นอนแล้วม๊า

 

เอ๊ะ ไม่สบายหรือเปล่า ทำไมวันนี้นอนเร็วนักล่ะ ปาร์ตี้เลิกแล้วเหรอ แม่ขมวดคิ้วถามพลางชะเง้อมองออกไปนอกบ้านด้วยความสงสัย วันนี้ครอบครัวเราพากันมาเที่ยวบ้านพักตากอากาศริมชายทะเลเหมือนทุกปี ซึ่งปีนี้มีการจัดปาร์ตี้ริมหาดด้วย แล้วตาฑีล่ะ ไม่กลับมาด้วยเหรอ?

 

เห็นว่าขอนั่งดื่มอีกสักแป๊บน่ะม๊า เดี๋ยวก็คงตามมา ผมตอบแล้วหันกลับมาเตรียมจะเดิน แต่แม่เรียกไว้อีกรอบ

 

เดี๋ยวตาเว! รู้ใช่ไหมว่าห้องของลูกอยู่ห้องไหนน่ะ

 

ฮะ ถามทำไมอ่ะ

 

ก็คืนนี้ม๊ายกห้องตาฑีให้หนูบีนอนน่ะสิ เวก็ให้พี่เขานอนด้วยคืนนึงแล้วกันนะ

 

ผมกำมือเล็กน้อยขณะฟังคำบอกเล่าของแม่ สายตาจับจ้องไปทางประตูห้องฝั่งตรงข้ามด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก ผมลืมบอกไปอย่างว่าวันนี้ไม่ได้มีแค่ครอบครัวของผมที่มาเที่ยว แต่มีครอบครัวของน้าเมบีกับน้ากาฬวาตมาด้วย และบ้านพักหลังนี้ก็มีห้องรับรองเพียงแค่ห้องเดียว ซึ่งคุณน้าทั้งสองคงจะพักในห้องห้องนั้น ส่วนลูกสาวของพวกท่านก็คงจะอยู่ในห้องนี้สินะ

 

กริ๊ก

 

ประตูห้องของผมถูกเปิดเข้าไปด้านในท่ามกลางความมืด ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศทำเอาเกือบจะสร่างเมาเลยทีเดียว ไม่รู้ว่าใครมาปรับอุณหภูมิลงขนาดนี้กัน ผมกดปรับอุณหภูมิให้เป็นปกติโดยไม่ได้เปิดไฟแล้วลากร่างกายอันแสนอ่อนล้าของตัวเองไปที่เตียงนอนหนานุ่ม ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนอย่างหมดแรง

 

อื้อ หนัก

 

พลั่ก!

 

ทันทีที่ร่างกายสัมผัสกับที่นอนนุ่มๆ จู่ๆ ร่างของผมถูกเท้าปริศนาถีบเข้าข้างลำตัวสุดแรงจนกระเด็นเกือบจะตกเตียง โชคดีที่รีบใช้สองมือค้ำพื้นเอาไว้ได้ทันไม่อย่างนั้นใบหน้าหล่อๆ ของผมแหกแน่ๆ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

 

เพราะสิ่งที่ผมสนใจมากที่สุดตอนนี้ก็คือ เท้านั่นมันเป็นของใครวะ?!

 

พรึ่บ!

 

แสงสว่างจากโคมไฟหัวเตียงวาบขึ้น ผมลุกขึ้นมายืนด้วยอาการมึนหัวเล็กน้อย สายตาพร่าเบลอพยายามหรี่มองร่างของใครคนหนึ่งบนเตียงตัวเอง มือหนายกขึ้นมาขยี้ตาแรงๆ สองสามทีแล้วค่อยๆ คลานขึ้นบนเตียงเพื่อจะมองคนคนนั้นใกล้ๆ อีกครั้ง ความเมาบวกกับแสงไฟสลัวทำให้การมองเห็นของผมลดลงไปกว่าครึ่ง หากทว่าเมื่อได้เห็นใบหน้าสวยๆ อย่างชัดเจน อาการเมาของผมแทบจะสร่างไปเลย

 

นี่มัน บีลีฟไม่ใช่เหรอวะ?!

 
 
Loading... 90%



ผมถึงกับอึ้งตาค้าง ร่างกายก็คร่อมเธอค้างอยู่อย่างนั้น ไม่ใช่ว่าขยับไม่ได้นะ แต่ไม่รู้ทำไมถึงไม่อยากขยับเลย นานแค่ไหนแล้วนะที่ผมไม่ได้จ้องหน้าบีลีฟใกล้ๆ แบบนี้ มันนานมากแล้วที่ผมไม่กล้าแม้แต่สบตากับเธอตรงๆ นับตั้งแต่วันนั้น วันที่เธอทำให้หัวใจอันแข็งกระด้างของผมเต้นรัว


ร้อนจาง อึดอาด


พลั่ก!


โอ้ย!’ ความคิดของผมถูกน๊อคด้วยหมัดเล็กๆ ของคนใต้ร่าง เธอเสยคางผมเต็มเปาเลย แม่งโคตรเจ็บอ่ะ เพราะมัวแต่จ้องหน้าเธอแล้วคิดอะไรเพลินๆ เลยไม่ทันระวังตัวแท้ๆ ผมขยับกามตัวเองสองสามที ก่อนจะหลุบตามองแรงใส่ยัยขี้เมาตัวแสบที่ไม่รู้ว่าเข้ามานอนบนเตียงผมได้ยังไง แล้วทำไมถึงเมาหนักขนาดนี้ได้


ครายว้า อยากตายหรออ เธอโวยวายเมื่อโดนรวบข้อมือสองข้างขึ้น ผมไม่ไว้ใจเธอแล้ว เล่นต่อยอากาศรัวซะขนาดนั้นถ้าปล่อยไว้มีหวังเข้าเบ้าหน้าผมอีกแน่ๆ จะว่าไปก็เพิ่งจะรู้นะเนี้ยว่าเวลายัยนี่เมาแล้วนักเลงแบบนี้น่ะ


เหลือเชื่อจริงๆ ให้ตาย!’


งื้ออ เสียงครายย


ดวงตาหวานเยิ้มพยายามลืมขึ้น ตอนแรกผมแอบตกใจนิดๆ เพราะกลัวว่าถ้าหากบีลีฟเห็นหน้าผม เธออาจจะร้องโวยวายจนทุกคนในบ้านแตกตื่นก็เป็นได้ หากทว่ามันกลับผิดคาด ดวงตาหวานจับจ้องมาที่ผมนิ่งงันเกือบนาที เราสองคนสบตากันอยู่อย่างนั้นโดยไม่มีใครพูดอะไร จนกระทั่งคนใต้ร่างเป็นฝ่ายขยับริมฝีปากจิ้มลิ้มขึ้นก่อน


เฮียเหรออ อึก เฮียฑีช่ายม้ายย…’


‘…’ ชื่อเรียกที่หลุดออกมาจากริมฝีปากนั่นเปรียบเสมือนใบมีดเฉือนหัวใจผมเลย แม้ไม่ได้คาดหวังให้เธอจำกันได้ แต่ก็ไม่ได้ต้องการให้เธอมองผมเป็นหมอนั่นหรอกนะ ถึงเธอจะกำลังเมาหนักมากก็เถอะ


ผมถอนหายใจหนักๆ ปล่อยมือออกแล้วทำท่าจะถอยตัวลงจากเตียง ทว่ากลับต้องชะงักนิ่งเมื่อถูกมือเล็กคว้าชายเสื้อเอาไว้ พอเงยหน้าขึ้นมองหัวใจที่มันเย็นเฉียบกลับร้อนรุ่มขึ้นมาทันทีที่เห็นดวงตาหวานเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตา


จะทิ้งเหรอ ฮึก เฮียจะทิ้งฉานเหรอ


ยอมรับเลยว่าวินาทีนั้นหัวใจผมมันอ่อนยวบไปหมด ไม่น่าเชื่อว่าเพียงน้ำตาหยดเดียวของบีลีฟสามารถตรึงร่างของผมเอาไว้ได้ ผมรู้ว่าไม่ควรฉวยโอกาสยามเธอกำลังไม่ได้สติ ผมรู้ว่ามันโคตรเสียศักดิ์ศรีแค่ไหนกลับการแกล้งเนียนเป็นพี่ชายฝาแฝดตัวเองแบบนี้ ผมรู้ว่ามันไม่ดี


แต่ว่า บางครั้งความดีมันก็ใช้ร่วมกับความรักไม่ได้


ผมเองก็เช่นกัน ผมอาจไม่ใช่คนดีแต่ผมมีความรัก และคงไม่ต้องให้บอกนะว่าความรักของผมอยู่ที่ใคร


อย่าไปนะ เฮียอย่าไปเลยฮึก เสียงสะอื้นอ้อนวอนพร้อมแรงกระตุกชายเสื้อเบาๆ ผมตัดสินใจทิ้งตัวนอนลงด้านข้างยัยตัวเล็กขี้เมาแล้วดึงเธอเข้ามากอดแนบอก บีลีฟให้ความร่วมมืออย่างดี เธอกอดผมตอบแถมยังซบหน้ากับแผงอกของผม มันอาจจะเป็นเพราะความเมา และเพราะเธอเข้าใจว่าผมคือใครอีกคน เธอถึงตอบสนองผมแบบนี้


หากเป็นเวลาปกติผมคงไม่มีแม้แต่โอกาสจะได้แตะต้องตัวเธอด้วยซ้ำ แม้มันเป็นสิ่งที่ผมอยากจะทำใจจะขาดก็ตาม มันไม่ใช่ว่าผมไม่อยากทำ แต่มันทำไม่ได้ต่างหากล่ะ เพราะสถานะของเราสองคนมันอยู่ในจุดที่ไม่ควรแม้จะสบตากันด้วยซ้ำ เพราะอะไรน่ะเหรอ


เพราะบีลีฟคือว่าที่คู่หมั้นของนาฑี พี่ชายฝาแฝดผมน่ะสิ!


ใช่แล้ว อย่างที่ผมบอกไปนั่นแหละ ผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมกอดผมตอนนี้กำลังจะเข้าพิธีหมั้นกับพี่ชายของผมเร็วๆ นี้ เธอคือผู้หญิงที่ผมไม่ควรจะแตะต้อง ผู้หญิงที่ผมไม่อาจจะไขว่คว้า ผู้หญิงที่ต่อให้ผมรักมากมายแค่ไหนก็มีสิทธิ์ทำได้แค่มองเท่านั้น


ผมเคยคิดแบบนั้น


ทว่าเมื่อได้มาสัมผัสถึงความเสียใจของบีลีฟในตอนนี้ ความคิดของผมมันเปลี่ยนไปทันที ผมไม่อาจทนเห็นเธอเจ็บปวดเพราะนาฑีได้อีกแล้ว หลายครั้งหลายหนที่ผมพยายามอดทน พยายามอย่างมากในการเก็บกดอารมณ์ กับคำถามมากมายในใจว่าทำไมคนที่ได้ยืนข้างเธอถึงไม่ใช่ผม ผมรู้มาโดยตลอดว่าพวกผู้ใหญ่จับคู่นาฑีกับบีลีฟมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว เพราะรู้ผมถึงยอมทน


แต่ ผมทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว ผมเป็นคนเดียวที่รู้ตัวตนจริงๆ ของนาฑี ผมรู้ว่ามันเหลวไหลมากแค่ไหน มันเองก็มีนิสัยรักสนุกไม่ต่างจากผมหรอก ขนาดมันกำลังจะหมั้นกับบีลีฟแท้ๆ มันยังเที่ยวและนอนกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าอยู่เลย แม้ต่อหน้าผู้ใหญ่และต่อหน้าเธอ นาฑีจะทำตัวแสนดีแสนอ่อนโยนยังไง แต่ผมสัมผัสได้ถึงเส้นบางอย่างที่มันพยายามขีดกั้นบีลีฟเอาไว้ และผมก็เชื่อว่าบีลีฟสัมผัสถึงความรู้สึกนั้นได้ เธอถึงได้มาอยู่ในสภาพแบบนี้ไง!


ทำมาย ทำมายเฮียไม่สนใจฉานบ้าง ฮึก ม่ายรักฉานบ้างเลยเหรอ บีลีฟสะอึกสะอื้นอยู่ในอ้อมกอดของผม ยิ่งได้รับฟังถึงความเสียใจของเธอ ความเดือดดาลในใจของผมก็ยิ่งปะทุ ผมจะไม่ทนนิ่งเฉยอีกต่อไปแล้ว


ในเมื่ออยู่กับนาฑีแล้วมันไม่เคยใส่ใจ ดีแต่ทำให้เธอเสียใจ ผมจะยอมสวมบทเป็นคนเลว แล้ว แย่ง เธอมาจากพี่ชายตัวเอง ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม! ผมจะเปลี่ยนหัวใจเธอให้ได้!


รักสิ เฮียรักเธอนะบีลีฟ


TO BE CONTINUED

รักเรื่องนี้จิ้มเลย
V
V
ADD ME
 

TALK 2
 
ย๊าาา >.,< มันอย่างนี้นี่เองงงงง เฮียแอบรักข้างเดียวสิน้าาาา
อิจฉาเจ้บีเบาๆ อยากเป็นคนที่ถูกรักบ้างไรบ้าง
ชอบตรรกะเฮียเวจัง #คนเลวที่รักเธอ
อ่านแล้วคอมเม้นด้วยจ้าา
 
 
วางจำหน่าย E-Book แล้วนะคะ
เหล่าสาวกนิยายอิเลคทรอนิคเชิญสอยเฮียเวฬากันได้แล้วค่าา
 
  
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,543 ความคิดเห็น

  1. #3532 pcjy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 15:33
    ตอนเมาบีลีฟตลกง่ะ 5555555
    #3,532
    0
  2. #1467 bigbiggirlinthebigbigworld (@pornsineetcb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 20:11
    ชอบบบบๆ
    #1,467
    0
  3. #1466 bigbiggirlinthebigbigworld (@pornsineetcb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 20:11
    รอออออออ
    #1,466
    0
  4. #1465 bigbiggirlinthebigbigworld (@pornsineetcb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 20:10
    กี๊สสส รักนี้แย่ง
    #1,465
    0
  5. #1018 Phapatsara (@Phapatsara) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 14:11
    คนที่น่าสงสารคือเฮียเว ฮืออออ
    #1,018
    0
  6. #888 kruemee (@krue1980) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 14:46
    เวฬาทำเพราะรักบีลีฟสินะ เมื่อไหร่บีลีฟจะรู้ว่าเฮียเวรักนะ
    #888
    0
  7. วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 22:26
    สู้ๆนะคะเฮียยย5555
    #848
    0
  8. #836 bookkoh (@bookkoh) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 20:15
    เจิมรัววววว
    #836
    0
  9. #834 Penny (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 11:58
    ชอบมากกกก รักเฮียเวเลยอ่ะ

    อยากซื้อมาอ่าน ต้องทำไงคะ
    #834
    1
    • #834-1 พันเก้า (@pankaow) (จากตอนที่ 8)
      13 ธันวาคม 2559 / 13:47
      เปิดพรีคืนนี้จ้าาา ติดตามทางเพจ พันเก้า ได้นะคะ
      #834-1
  10. #833 นิก (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 07:32
    เฮียแม่ง สุดยอดดดดดดด

    #833
    0
  11. #832 Rawisara Toey (@to3ey) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 03:18
    สาปส่งเฮียนาฑีตอนนี้เลยด้ายม้ายยยยยยยย งือออ รักเฮียเวที่สุดดดดด
    #832
    0
  12. วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 00:46
    รักสิเฮียรักนะ โอ่ยยยยยยยยยยยยยย
    ไม่น่าละตามทุกงาน แกล้งโน้นนี้นั้น
    เรียกร้องความสนใจทั้งนั้นน
    อ่านแล้วมีความเขิน แล้วฆี ชอบลีฟบ้างไหมนั้น มีความ- มีความอยากอ่านต่ออออออ 555555
    #831
    0
  13. #830 jjalaxy (@achalaya) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 23:46
    โอยอิจฉาเจ้บีเฮียเวรักเจ้จริงๆด้วย. โอยยยยยยยสงสารเฮียเวด้วย ฮือเจ้รักเฮียเถอะนะ
    #830
    0
  14. #829 maytag (@maytag) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 23:11
    เลวแค่ไหน ก็จะรักคนเลวที่ชื่อ เฮียเว....อันนี้บีลิฟไม่ได้กล่าว..แต่รีดเดอร์ฟินเองค่า...
    #829
    0
  15. #828 Frongkanokpan (@Frongkanokpan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:32
    รักเวฬาาาา
    #828
    0
  16. #827 Frongkanokpan (@Frongkanokpan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:31
    กรี๊ดดดด เวฬา พ่อเทพบุตร
    #827
    0
  17. #826 SapPloy (@SapPloy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:15
    ถึงบางอ้อเลย รอค่ะ
    #826
    0
  18. วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:48
    อ๋อ ต้นเหตุมันเป็นแบบนี้เองสินะ
    #825
    0
  19. #824 beembam25 (@beembam25) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:46
    เจ๊บีอ่ะ หันมามองเฮียเวบ้างนะ อย่ามัวแต่รักคนที่ไม่มีใจให้ เปิดใจหน่อยย *O*
    #824
    0
  20. #823 chalisa_ab (@chalisa_ab) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:46
    หล่อโคตรๆ
    #823
    0
  21. #822 primo xxii (@vrzomolkk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:41
    หูยยย เรื่องมันเป็นอย่างนี้เองสินะะ
    #822
    0
  22. #821 RattanaponBeer (@RattanaponBeer) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 20:49
    พระเอกฉานนนน
    #821
    0
  23. #820 AwatchadaSriphet (@AwatchadaSriphet) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 20:36
    สงสารเวฬา
    #820
    0
  24. #819 sweet1997 (@sweet1997) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 20:35
    พีคอ่ะ ไม่คิดว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ รักเฮียเวขึ้นมา 100 เท่า
    #819
    0
  25. #818 Minrt (@Minrt) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 20:32
    เข้าใจเหตุผลเฮียละ ทีมเวฬา สงสารบีลีฟ
    #818
    0