SAVAGE WIFE #เมียใจมาร

ตอนที่ 5 : ll BATTLE 03 ll #เหตุผลของคนเอาแต่ใจ 100 Per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,026
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    30 พ.ย. 60

 
Devil Smiley

 
 
 
 
 
 
 
ll BATTLE 03 ll
 
#เหตุผลของคนเอาแต่ใจ
 
 
 
You’re so indecisive of what I’m saying
Tryna catch the beat, make up your heart
Don’t know if you’re happy or complaining
Don’t want for us to end, where do I start?
 
 
 
 


Rrr…


เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ฉุดรั้งใบหน้าที่กำลังก้มต่ำของผมเพียงเล็กน้อย สายตาหยุดนิ่งสบกับดวงตาคมเฉี่ยว บีลีฟหลุบสายตาไปทางอื่นริมฝีปากบางขบเม้มนิดๆ เหมือนกำลังลุ้นให้ผมรับสาย เหอะ! คิดว่าโทรศัพท์เข้าแค่นี้จะหยุดผมได้หรือไง?


“เออว่าไง” ผมใช้มือข้างหนึ่งล้วงหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงขึ้นมากดรับ มืออีกข้างยังคงล๊อคข้อมือเล็กทั้งสองเอาไว้แน่น ผู้หญิงอย่างบีลีฟไว้ใจไม่ได้หรอก การจะทำให้เธออยู่เฉยได้มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยนะเว้ย ผมไม่ปล่อยให้โอกาสนี้มันหลุดมือไปหรอก


[มึงอยู่ไหนวะ?] คำถามห้วนๆ จากปลายสายทำผมหมดอารมณ์นิดๆ พอได้ยินเสียงมัน ภาพในหัวก็มโนสีหน้ามันขึ้นมาทันที ไอ้เวรนี่ชื่อ เรย์ เป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของผม ตัวสูงๆ หน้าโหดๆ นั่นแหละมันเลย


“อยู่ห้อง” ผมตอบทั้งที่สายตายังจับจ้องใบหน้าสวยอยู่ สีหน้าบีลีฟดูเหนื่อยๆ เพลียๆ อย่างเห็นได้ชัด เธอคงจะเหนื่อยจริงๆ นั่นแหละ ไม่อย่างนั้นคงสะบัดตัวหลุดจากการจับกุมของผมไปแล้ว พอเห็นแบบนี้แล้วรู้สึกใจอ่อนนิดๆ นะ แต่ก็แค่นิดเดียวแหละ


[ห้องไหน? คอนโดมึงอะนะ ไปทำไรวะ]


“กำลังตั้มเมีย มีไรค่อยคุย”


[เห้ยเดี๋ยว! ตั้มเมียอะไรวะ?] มันยังเซ้าซี้ต่อ ก่อนจะพูดปัดด้วยน้ำเสียงรำคาญ [เออๆ ช่างมึง กูแค่จะโทรมาถามว่าคืนนี้ลงสนามไหวไหม นัดสำคัญนะโว้ย มึงจะลงเปล่า?]


ผมขมวดคิ้วพลางคิดตามคำถามของมัน จริงสิ คืนนี้ผมมีแข่ง แถมยังเป็นนัดสำคัญอีกด้วย แต่ประเด็นคือรถพัง แถมยังเจ็บแผลอยู่นิดหน่อย ไม่รู้ว่าถ้าฝืนลงแข่งแล้วจะปวดมากกว่าเดิมไหม?


“เออลง แต่รถคงต้องใช้อีกคัน” ถึงจะคิดงั้น แต่ปากก็รับคำมันไป ไม่เป็นไร เรื่องรถแก้ปัญหาได้ ผมยังมีรถคู่ใจอยู่อีกคัน ส่วนเรื่องแผลเหมือนจะคิดอะไรดีๆ ออกล่ะ


[มึงไหวเหรอ เมื่อคืนเพิ่งวัดพื้นมา?] ไอ้เรย์ถามเชิงเป็นห่วง ฟังแล้วขนลุกพิลึก


“ไหวดิ” ริมฝีปากผมบิดยิ้มนิดๆ ขณะดวงตาคมเฉี่ยวลากกลับมาสบกันพอดี



“เดี๋ยวกูพกหมอประจำตัวไปด้วย รับรองหายห่วง”



 

[บทบรรยาย บีลีฟ]


หลังจากเวฬาคุยสายเสร็จเขาก็กดวางสายพร้อมกับปิดเครื่องแล้วโยนโทรศัพท์ลงบนที่นอน ไม่รู้หรอกว่าเขาคุยกับใคร ไม่อยากสนใจ แค่อยากให้ปล่อยกันก็พอ ฉันเหนื่อยจริงๆ นะ อึดอัดด้วย


“ฉันมีข้อเสนอให้เธอเลือก สนไหม?” ใบหน้าหล่อแสนร้ายก้มต่ำลงมากระชั้นชิด แววตาเจ้าเล่ห์เหมือนกำลังคิดเรื่องชั่วๆ อยู่ในหัวทำฉันระแวง


“ไม่สน แล้วก็ปล่อยด้วย”


“แน่ใจนะว่าจะปฏิเสธน่ะ ตัวเธอในตอนนี้มันไม่มีทางเลือกแล้วนะบีลีฟ” พูดจบก็โฉบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชิดข้างแก้มฉัน เขาหยุดมันไว้แค่นั่นพร้อมแสยะยิ้มชั่วร้าย


ให้ตาย ฉันเกลียดรอยยิ้มหมอนี่ชะมัด อยากจะควักลูกตาเขาออกมาให้กากินจริงๆ!


“เลือกเอาว่าคืนนี้เธอจะไปกับฉัน หรือเราจะตั้มกันตอนนี้?”


นั่นมันทางเลือกเหรอ?? ทางเลือกบ้าบออะไรของเขากัน!


“คิดดีๆ นะบีลีฟ เธอติดหนี้ฉันอยู่” เวฬาข่มขู่ฉันด้วยสีหน้าเหนือกว่า ดูเขามีความสุขและสนุกมากกับการปั่นประสาทฉัน เราจ้องหน้ากันอยู่อย่างนั้นโดยไม่พูดอะไรอีก และฉันกำลังคิดหนัก ไม่หรอก ทางเลือกบ้าบอนั่นมันแทบไม่ต้องคิดอะไรมากเลยดีกว่า


“ยังไงพูด เลือกมา” เขาซักไซ้พลางเป่าลมร้อนๆ รดข้างแก้ม กระตุ้นเลือดลมในกายฉันให้เดือดพล่านทีละนิด ซึ่งมันไม่ดีมากๆ และฉันจะปล่อยให้เขาทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้วด้วย


“ฉันจะไปกับนาย”


และแน่นอนว่าฉันเลือกทางแรก เพราะมันเป็นทางที่ฉันปลอดภัยมากที่สุด แม้จะไม่เต็มใจ แต่อย่างที่บอก ยกนี้มันไม่ใช่ทางของเรา แข็งเกินไปก็มีแต่จะเสียเปรียบเปล่าๆ ยอมลงให้เขาบ้างคงไม่ตายหรอกจริงไหม? วันพระมันไม่ได้มีหนเดียวสักหน่อย


“ว๊า ทำไมเลือกเร็วจัง ฉันแอบผิดหวังนะเนี้ย”


เวฬาทำหน้าเศร้าได้น่าตบมาก ถ้าเป็นผู้หญิงฉันคงด่าตอแหลไปแล้ว และเพราะฉันเลือกแล้วแต่เวฬาไม่ยอมขยับ ฉันเลยต้องเตือนสติเขาด้วยการหลุบตามองร่างกายของเราสองคนที่ยังทาบทับกันอยู่แล้วพูดขึ้น


“จะปล่อยได้ยัง?”


“ปล่อยแล้วไง” เขาปล่อย แต่ปล่อยแค่ข้อมือฉันนะ ไม่ได้ถอยตัวออกไป กวนประสาทได้โล่จริงๆ


“ถอยออกไปด้วย” ฉันเลยยกมือขึ้นทาบหน้าอกแกร่งแล้วออกแรงผลักดัน ยอมรับว่ามือสั่นนิดๆ เป็นเพราะฉันเหนื่อยและเพลียหรอก ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขาเลย


“พูดก่อนสิ เดี๋ยวลุกเลย”


“พูดอะไรอีก! ก็เลือกไปแล้วไง จะเอาไรนัก” ฉันขึงตาใส่ ไม่เข้าใจว่าเวฬาต้องการอะไรจากฉันกันแน่ เมื่อกี้ที่เขารุกฉันแบบนั้น ฉันยังไม่สะสางเลยนะ


“ขอโทษไง คำง่ายๆ ทำไมไม่พูด”


อ้อ ที่แท้ก็อยากได้คำขอโทษจากฉันนี่เอง


“แล้วทำไมต้องพูด?”


“เธอทำผิดนะเว้ย เรื่องแค่นี้ต้องให้สอน?” เวฬาขมวดคิ้วใส่นิดๆ ดูจะหงุดหงิดหน่อยๆ เอาจริงๆ ฉันไม่คิดว่าตัวเองทำอะไรผิดหรอกนะ ในเมื่อเขาเป็นฝ่ายคุกคามฉันก่อน ฉันก็มีสิทธิ์จะป้องกันตัวไหม? มันก็วินๆ ทั้งสองฝ่ายป่ะ ฉันเสียหายส่วนเขาเสียทรัพย์


“เลือกไปแล้วยังจะเอาอะไร อย่ามากเรื่องได้ป่ะเวฬา”


“เลือกก็ส่วนเลือกดิ มันแลกกับการที่เธอไม่โดนฉันตั้ม แต่ไม่ได้เหมารวมเรื่องที่เธอเผาเสื้อฉันนะเว้ย”


เหตุผลเขาช่างเอาแต่ใจสิ้นดี


“ทำไม แค่คำขอโทษสั้นๆ พูดยาก?” เขาถามพร้อมขยับตัวขึ้นเล็กน้อย ฉันอาศัยจังหวะนั้นรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีเพื่อลุกขึ้นผลักร่างสูงออกจากตัวแล้วรีบลงมายืนบนพื้นด้วยความรวดเร็ว พร้อมกับเบนสายตากลับไปมองแรงใส่ผู้ชายบนเตียงอีกครั้งและทิ้งประโยคสุดท้ายเอาไว้ก่อนจะเดินหนีออกมา


“พูดไม่ยาก แต่ไม่อยากพูด ชัดมั้ย!



Loading...30%

 

คอนโด HK


ออด


เสียงออดหน้าประตูดังขึ้นหนึ่งครั้งจากปรายนิ้วของฉัน เพียงเวลาไม่ถึงนาทีเจ้าของห้องร่างเล็กก็เดินออกมาเปิดประตูให้ด้วยสีหน้าง่วงๆ มึนๆ ปนแปลกใจเล็กน้อย ฉันแทรกตัวเข้าไปภายในห้องโดยไม่พูดอะไรและไม่รอคำเชิญด้วย เพราะมาที่นี่บ่อยจนเหมือนกับบ้านของตัวเองไปแล้ว


“ยัยบี? มาทำไรแต่เช้าเลยเนี้ย” คำถามจากเจ้าของห้องคนเดิมดังขึ้นขณะฉันทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างหมดแรง ตอนนี้เหนื่อยมากพูดเลย ง่วงมากๆ เลยด้วย นี่ฉันถ่างตาขับรถมาคอนโดนี้ได้ก็บุญมากแล้วนะ


“ง่วงอ่ะ ขอนอนก่อนนะ”


“เห้ยเดี๋ยวๆ ตอบก่อนอย่าเพิ่งนอนสิ” แรงฉุดที่แขนไม่ช่วยให้ฉันลุกขึ้นมาตอบคำถามอะไรได้ทั้งสิ้น จนคนฉุดต้องยอมรามือและทิ้งตัวนั่งลงด้านข้างฉันแทน


ยัยนี่ชื่อ อิงฟ้า เป็นเพื่อนรักเพื่อนสนิทอีกคนหนึ่งของฉัน นอกจากยัยเนตรกับน้ำหอมแล้วก็มียัยอิงนี่แหละที่ฉันสนิทและไว้ใจมากที่สุด เราเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกันมาตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงตอนนี้จะจบหมออยู่แล้ว นับคร่าวๆ ก็เกือบหกปี เราสนิทกันมากถึงขนาดนอนค้างด้วยกันได้อย่างที่เห็นนี่แหละ


จะอะไรยังไงก็ช่าง ตอนนี้ฉันขอพักก่อนแล้วกันนะ


 

หลายชั่วโมงต่อมา


“อย่าเสียงดังเด็ดขาดเลยนะ อย่าทำเพื่อนฉันตื่นด้วย อ้อแล้วก็ ห้ามม่อเพื่อนฉันด้วย เข้าใจไหม?!” เสียงกระซิบกระซาบดังแว่วๆ ไม่ไกลจากฉันมากนัก มันแทรกเข้ามาในโสตประสาทการรับรู้ของฉันจนต้องขยับตัวบนโซฟาเล็กน้อย ฉันจำได้ว่านั่นเป็นเสียงของอิงฟ้าซึ่งกำลังคุยกับใครอยู่ไม่รู้ ความง่วงทำให้ฉันเลือกที่จะนอนต่อไปโดยไม่ลืมตาขึ้นมอง


ปึง


หลังจากเสียงกระซิบเงียบไม่นานเสียงปิดประตูห้องก็ดังขึ้น ฉันไม่ได้สนใจอะไรเพราะคิดว่าอิงฟ้าคงจะลงไปซื้อของกินด้านล่างเหมือนเช่นทุกวัน ยัยนั่นเป็นพวกกินเก่ง ง่วงแค่ไหนถ้าลองหิวขึ้นมาก็สามารถแบกร่างตัวเองไปหาของกินได้ตลอด ต่างจากฉันถ้าลองได้ง่วงเมื่อไหร่เอาอะไรมาฉุดก็ไม่ยอมลุกเลยล่ะ


ฟุบ


ความรู้สึกยวบๆ บริเวณข้างลำตัวสร้างความขุ่นข้องใจให้ฉันเล็กน้อย คิ้วสวยขมวดเข้าหากันนิดๆ พลางคิดในใจว่าใครกันมานั่งตรงนี้ ไออุ่นจากร่างกายคนคนนั้นแผ่กระจายเข้ามาจนรู้สึกได้


ยัยอิงเหรอ? เอ๊ะ หรือว่าเสียงประตูเมื่อกี้ไม่ใช่ฝีมือยัยนั่น?


ฟู่


“หือ” ฉันครางฮือเบาๆ พลางยกมือขึ้นปัดลมบางอย่างที่ถูกเป่ารดใบหน้า เป็นจังหวะเดียวกับฝ่ามือปะทะเข้าข้างแก้มของใครคนหนึ่งอย่างพอดิบพอดี นั่นทำให้ฉันลืมตาโพลงในทันที “อ๊ะ!!


พลั่ก!!


x! แรงเยอะชะมัด!” ร่างสูงหล่นจากโซฟาด้วยแรงผลักของอันมหาศาลนั่น ขณะที่ตัวฉันกระเด้งลุกขึ้นมานั่งพร้อมชูกำปั้นขึ้นอย่างป้องกันตัว สองตาจับจ้องผู้ชายแปลกหน้าที่กำลังนั่งอยู่บนพื้นด้วยความหวาดระแวงระแวดระวังที่สุด


“นายเป็นใคร?! เข้ามาในห้องนี้ได้ยังไงกันห๊ะ!!” ปรายนิ้วชี้ไปทางผู้ชายผมสีดำสนิท เจ้าของใบหน้าหล่อสะดุดตาแต่ห่างไกลคำว่าสเป๊คตรงหน้า จะว่าเขาแปลกหน้ามันก็ไม่เชิง เพราะฉันรู้สึกคุ้นหน้าเขานิดๆ แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออกว่าเคยเห็นจากที่ไหนมาก่อน


“ผู้หญิงที่หลับบนที่นอนคนอื่นง่ายๆ แบบนี้มีสิทธิ์ถามคำถามนี้ด้วยเหรอครับ?” เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงยียวน สีหน้ากวนประสาทอย่างที่สุด นั่นทำให้ฉันรู้สึกคุ้นเขามากกว่าเดิมอีก


“ที่นอนคนอื่นอะไร นี่มันโซฟาในห้องของเพื่อนฉันนะ” ฉันโวยวายเสียงดัง จากที่ง่วงๆ อยู่เมื่อครู่ถึงกับตาสว่างเลย แต่เดี๋ยวนะ ฉันรีบกวาดตามองรอบห้องอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ “เออ นี่มันก็ห้องยัยอิงนี่นา ฉันไม่ได้เข้าห้องผิดสักหน่อย แล้วนายเป็นใครกันเนี้ย”


“เป็นเจ้าของห้องอีกคนหนึ่งน่ะสิ”


“หะ?? เจ้าของห้อง?”


“ครับ” คำตอบรับเหมือนจะสุภาพ แต่ทำไมฉันฟังแล้วมันขัดหูก็ไม่รู้ ร่างสูงเดินอ้อมหลังบาร์เข้าไปเปิดตู้เย็นแล้วหยิบขวดน้ำขึ้นมาดื่มด้วยท่าทางชิลล์ๆ ต่างจากฉันที่ยังลำดับเรื่องราวไม่ถูก


“นายเป็นแฟนยัยอิงเหรอ?”


พรวด!


“แค่กๆ แฟนบ้าอะไรล่ะครับ ฟ้าผ่าตายห่าเลยนะนั่น” ฉันหน้าเหวอนิดๆ ตอนเห็นเขาสำลักน้ำออกมา รู้สึกขนกายลุกชันไปหมดเลย


ไอ้เรื่องที่ฉันเคยพูดว่าเป็นโรคกลัวเชื้อโรคน่ะ มันเป็นความจริงนะ ฉันเป็นพวกเสพติดความสะอาด เพราะมีแม่เป็นหมอและคลุกคลีกับโรงพยาบาลมาตั้งแต่เด็กๆ แถมยังมีพี่สาวที่ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงด้วย ทำให้ชีวิตฉันกลายเป็นเด็กอนามัยโดยไม่รู้ตัว พอเห็นอะไรที่มันสกปรกๆ หรือบ่งเพาะเชื้อโรคฉันจะรู้สึกขนลุกแบบนี้นี่แหละ แอลกฮอล์หรือน้ำยาฆ่าเชื้อจึงถือเป็นอวัยวะส่วนที่สามสิบสามของฉันเลย


“ฉัน แอล น้องชายแท้ๆ ของอิงฟ้า”


“นะ น้องชาย” ฉันทวนคำพลางหวนคิดถึงเรื่องที่อิงฟ้าเคยเล่าให้ฟังเกี่ยวกับน้องชายที่พ่อมันรับไปเลี้ยงหลังหย่ากับแม่ตั้งแต่เด็กๆ ถ้าจำไม่ผิดอิงฟ้าเคยบอกว่าน้องชายอยู่ที่อเมริกาไม่ใช่เหรอ? แล้วจู่ๆ เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน??


“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ เพื่อนพี่สาว J





Loading... 55%



8:21 PM

 


Stalker : เธออยู่ไหนวะ?? ลืมป่ะว่ามีนัด!


          : อ่านไม่ตอบ? คือไรวะ??


          : บีลีฟ! เบี้ยวเจอดีแน่! อยู่ไหน?? จะไปรับ!

 


ฉันถอนหายใจแรงๆ ขณะยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม สายตาหลุบอ่านข้อความที่เด้งขึ้นมารัวๆ บนหน้าปัดโทรศัพท์ ไม่ต้องตกใจกับชื่อของคนที่ส่งมาหรอก เพราะฉันเป็นคนตั้งชื่อนั้นให้เขาเองกับมือ และใช่ Stalker นั่นก็คือเวฬา!


อย่างที่รู้ๆ กันว่าคืนนี้ฉันมีนัดกับเวฬา มันเป็นนัดที่ฉันไม่เต็มใจจะตกลง แถมยังไม่รู้ด้วยว่าเขาจะพาไปไหน แต่เพราะรับปากไปแล้ว และฉันก็มีศักดิ์ศรีมากพอ เมื่อรับปากแล้วก็ต้องไป


 

BBelieve : ไม่ต้อง เดี๋ยวไปเอง เจอที่ไหนว่ามา

 


ส่งข้อความตอบกลับเสร็จก็ลุกขึ้นจากโซฟาเพื่อเตรียมตัวจะกลับ แต่ติดสายตาของใครคนหนึ่งซึ่งนั่งลอบมองกันมาเกือบชั่วโมง ฉันเหลือบตากลับไปมองเขานิ่งๆ นัยน์ตาสีดำสนิททอประกายวาววับน้อยๆ เหมือนมีนัยยะบางอย่าง


“จะไปไหนอ่ะ”


“กลับบ้านน่ะสิ ฝากลายัยอิงด้วยแล้วกัน ฉันอยู่รอไม่ได้แล้ว” ฉันว่าพลางสะพายกระเป๋า เป็นจังหวะเดียวกับแอลยื่นโพสท์อิทใบเล็กๆ มาให้ ฉันรับมาอย่างงงๆ แล้วถามกลับ “อะไร?”


“ลองอ่านเองสิครับ” แอลตอบยิ้มๆ พอฉันอ่านข้อความในกระดาษเท่านั้นแหละ เข้าใจความหมายอย่างแจ่มชัดเลย


ฉันมีธุระด่วนต้องรีบไปทำ รถฉันเสียเลยต้องขอยืมรถแกสักสามชั่วโมงนะบีลีฟ เห็นแกนอนหลับสบายเลยไม่อยากปลุก แต้งค์กิ้วมากจ้ะเพื่อนรัก จุ๊บ


ดะ เดี๋ยวนะ นี่มันคืออะไร??


“ก็ตามนั้น เจ้อิงยืมรถไป” แอลไหวไหล่เป็นเชิงไม่ใส่ใจในคำพูดนั้น แต่เห้ย! มันสำคัญกับฉันมากนะเฟ้ย! ยัยอิงฟ้าเอารถฉันไปใช้หรอกเหรอเนี้ย?? แล้วแบบนี้ฉันจะไปหาเวฬาตามนัดได้ยังไงกัน


ครืด


 

Stalker : (โลเกชั่น) มาเจอกันที่นี่ภายในสิบห้านาที สายเจอดีแน่!

 


บ้าน่า เวลาแค่นั้นฉันจะไปทันได้ยังไงกัน! เห็นชั้นมีปีกหรือไงยะ!


“มีธุระด่วนเหรอ หน้าตาดูวิตกนะ” ฉันกัดริมฝีปากอย่างคิดหนักขณะชายตามองน้องชายเพื่อนรัก หมอนั่นนั่งกดเกมไปพลางหยิบขนมเข้าปากไป เขาดูเข้ากับคนง่ายมากทั้งที่เราเพิ่งจะเจอกันไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ


“โอ้ยให้ตาย แถวนี้แท็กซี่หายากด้วยสิ ทำไงดีเนี้ยบีลีฟ!” ฉันไม่สนใจเขาแล้วหันกลับมาบ่นกับตัวเองเบาๆ แต่ไม่คิดว่าแอลจะได้ยินด้วย


“ก็ให้คนนั้นมารับสิ ไม่เห็นยากเลยนะครับ”


“ใคร?” หันกลับไปมองพลางขมวดคิ้วใส่ แอลจ้องตอบกลับมาก่อนเหลือบตาไปทางกระเป๋าฉัน


“คนที่เธอนัดไว้ไง ให้มารับที่นี่ก็จบ”


เวฬาน่ะเหรอ?? จะให้เวฬามารับฉันที่นี่เนี้ยนะ ไม่มีทางอ่ะ


แต่ก็นะ ในเมื่อเขาอยากบังคับให้ฉันไปด้วยดีนัก เขาก็ควรจะกระตือรือร้นเองสินะ ดีซะอีกถ้าเขาไม่มารับ ฉันก็ไม่ต้องไป จบ! แยก!



 

[บทบรรยาย เวฬา]


 

ผู้หญิงใจมาร : รถฉันไม่ว่าง ยังไปตอนนี้ไม่ได้


 

เวรเอ้ย ยัยนั่นคิดจะเบี้ยวนัดผมเหรอวะ??


ผมขมวดคิ้วใส่หน้าปัดโทรศัพท์ขณะอ่านข้อความจากยัยผู้หญิงใจมารนามว่าบีลีฟ ผมเป็นคนตั้งชื่อนี้ให้เธอเองแหละ เพราะมันโคตรจะเหมาะกับเธอเลย แต่ช่างเรื่องนั้นแม่งก่อนเถอะ กลับมาที่เรื่องบทสนทนาตอนนี้กันดีกว่า


อย่างที่รู้ๆ กันว่าคืนนี้ผมต้องลงแข่งนัดสำคัญด้วยสภาพร่างกายที่ไม่เต็มร้อย ผมจึงมัดมือชกบีลีฟให้เธอมาด้วยกัน ด้วยเหตุผลที่ว่ายัยนั่นเป็นทั้งหมอและเมีย ซึ่งถ้าพูดตามความจริงแล้ว นับว่านี่เป็นครั้งแรกที่ผมควงผู้หญิงเข้าไปในสนาม เพราะโดยปกติแล้วผมจะเข้าไปที่นั่นคนเดียวแล้วกลับออกมาพร้อมผู้หญิงในนั้นเสียมากกว่า


แต่ดูสิ่งที่ยัยนั่นตอบกลับมาสิ มีความภูมิใจในตัวผัวบ้างไหม??

 


Vayla : อยากลองดีเหรอบีลีฟ คิดจะเบี้ยวกันใช่มะ!


 

ผมพิมพ์ตอบกลับไปอย่างเริ่มมีอารมณ์นิดๆ จากตอนแรกกำลังจะสตาร์ทรถกลับต้องหยุดทุกสิ่งอย่างแล้วนั่งคร่อมรถบิ๊กไบค์คู่ใจเอาไว้นิ่งๆ ยังไงตอนนี้ต้องเคลียร์กับยัยเมียใจมารให้รู้เรื่องก่อน! บังอาจคิดเบี้ยวผมเหรอ! ไม่ยอมเว้ยพูดเลย!


 

ผู้หญิงใจมาร : ไม่ได้เบี้ยว แต่ไปไม่ได้

 


ผมจ้องหน้าจอที่ขึ้นว่ากำลังพิมพ์อย่างใจจดใจจ่อ บีลีฟพิมพ์ๆ ลบๆ จนผมเริ่มจะหงุดหงิด เหมือนเธออยากจะบอกอะไรบางอย่างแต่กำลังลังเล จนในที่สุดข้อความถัดมาก็ปรากฏขึ้น มันคือโลเกชั่นของสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากจุดที่ผมจอดรถมากนัก


 

ผู้หญิงใจมาร : (โลเกชั่น) อยากให้ไปมากนักก็มารับเองสิ คอนโด HK ชั้น 14 ห้อง 1404

 


หลังจากอ่านข้อความนั้นจบ ไม่รู้ทำไมอยู่ๆ มุมปากถึงยกยิ้มขึ้นมา มันแค่รู้สึกแปลกๆ ที่บีลีฟยอมให้ไปรับกันง่ายๆ แบบนี้ ที่ผ่านมาผมต้องคอยตามล่าเธออยู่ตลอดโดยมีน้าเมบีชี้นำอยู่เบื้องหลังเสมอ แต่ครั้งนี้มันต่างกันออกไป ผมไม่ได้ตามเธอเพราะคำสั่งของใคร


เวร ผมจะเสียเวลามานั่งคิดเรื่องบ้าบอเกี่ยวกับยัยนั่นทำไมกันวะ?! ชักจะบ้าเกินไปแล้วนะไอ้เวฬา!


Loading...85%




[บทบรรยาย บีลีฟ]


“เห้ยๆ ทำไมนายขี้โกงอย่างนี้ล่ะ!!” จอยเกมถูกโยนลงบนโต๊ะด้วยความหงุดหงิดขั้นสุด เนื่องจากฉันเล่นแพ้มารอบที่ห้าแล้ว! แอลโกงฉันอ่ะ! เขาเล่นแต่ตัวใหญ่ๆ สกิลท่าแรงๆ ทั้งนั้นเลย แล้วตัวผู้หญิงหุ่นอ้อนแอ้นของฉันจะไปสู้อะไรกับควายธนูของเขาได้ล่ะ!


“โหยอะไร ใครโกง? แพ้แล้วอย่าหัวร้อนดิ”


“ก็นายโกงฉันจริงๆ นี่! แน่จริงก็เล่นตัวผู้หญิงสิแอล ชุนลีก็ได้” ฉันว่าพลางแย่งจอยเกมของแอลมากดๆ และเลือกตัวละครผู้หญิงที่สวมชุดจีนและทำผมเป็นก้อนๆ สองก้อนบนหัว ท่าไม้ตายของตัวละครนี้คือท่าเตะรัวๆ ซึ่งฉันใช้เล่นแล้วแพ้มาหลายรอบติดแล้ว เพราะแอลขี้โกงใช้แต่ตัวละครผู้ชายตลอดเลย


“เห้ยไม่เอาดิ ฉันไม่อยากเล่นตัวผู้หญิงนะ” แอลแย่งจอยเกมกลับไปแล้วกดยกเลิกการเลือกก่อนจะหันมาขมวดคิ้วใส่กัน “เธอก็เปลี่ยนมาเล่นตัวผู้ชายดิ ฉันยกโอนิให้ก็ได้เอามะ”


“โอ้ยไม่เอา ไม่อยากเล่นตัวผู้ชายอ่ะ! นายนั่นแหละเปลี่ยนเป็นตัวผู้หญิงสิ แน่จริงมาตบกันตัวๆ เลย”


“ฮ่าๆ ถึงกับท้าตบเลยเหรอเนี้ย”


อยู่ๆ แอลก็หัวเราะออกมาเสียงดัง ขณะที่ฉันนั่งหน้าตึงอย่างไม่สบอารมณ์สุดๆ อาจจะงงว่าเรากำลังถกเถียงกันเรื่องบ้าบออะไร อธิบายให้ฟังคร่าวๆ เลยก็คือตอนนี้ฉันกับแอลกำลังนั่งเล่นเกม Street Fighter เกมต่อสู้ในตำนานอยู่นั่นเอง และแอลก็สู้ชนะฉันมาหลายรอบแล้วด้วย เพราะเขาเล่นแต่ตัวเก่งๆ ส่วนฉันเล่นแต่ตัวผู้หญิงซึ่งความสามารถมันน้อยกว่าเขามาก


ความจริงมันก็แปลกดีนะที่จู่ๆ ฉันกับผู้ชายที่เพิ่งจะรู้จักไม่ถึงชั่วโมงมานั่งเล่นเกมด้วยกันราวกับสนิทสนมกันมานานแบบนี้ แต่เพราะมันเบื่อๆ แถมเกมที่แอลกำลังเล่นอยู่ฉันก็เคยเล่นมาก่อนในสมัยละอ่อน เลยหาอะไรทำแก้ว่างระหว่างรอเวลาสักหน่อย


“อ้าว ไม่เล่นแล้วเหรอ?” แอลเงยหน้าถามเมื่อเห็นฉันวางจอยเกมลงบนโต๊ะตรงหน้าแล้วลุกขึ้นยืน ฉันเหลือบตามองเขานิดๆ ก่อนจะเดินไปทางตู้เย็นเพื่อหาน้ำดื่มโดยไม่ตอบอะไร นี่เล่นมาเกือบชั่วโมงแล้วนะแถมยังตะโกนแหกปากแทบจะทุกตาเลยด้วย ไม่คอแห้งจะไหวเหรอ


แอลวางจอยเกมตามแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เพิ่งสังเกตเหมือนกันนะว่าผู้ชายคนนี้ตัวสูงมาก เขาเดินอ้อมบาร์มายืนซ้อนด้านหลังของฉัน มันไม่ได้ใกล้ชิดอะไรมากมาย แต่ก็รู้สึกได้ถึงความสนิทจนเกินไปนะบางที ฉันไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่หยิบแก้วน้ำแล้วเดินหลบฉากออกมา


“ทำไม ถึงมานอนที่ห้องเจ้อิงเหรอ” ฉันชะงักเล็กน้อยกับคำถามที่ทะลุความเงียบขึ้นมา ปรายตามองคนถามนิดๆ ขณะทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา “ทะเลาะกับแฟนหรือไงครับ”


“นายรู้ด้วยเหรอ?”


“อ้าว มีแฟนแล้วจริงดิ?? นี่เดาล้วนๆ นะ” สีหน้าเขาดูผิดหวังนิดๆ นะ หรือฉันคิดไปเอง


“ก็ไม่เชิงแฟน” แอลเดินอ้อมกลับมานั่งลงฝั่งตรงข้ามกัน สายตาเขาดูวาววับแปลกๆ ดูเจ้าเล่ห์ยังไงก็ไม่รู้ ฉันรีบเบนสายตาหนีแล้วพูดอย่างตัดบท “ถ้าพูดให้ถูกก็คือสามีน่ะ”


“แค่กๆ” ถึงกับสำลักเลยเชียว ฉันอมยิ้มนิดๆ อย่างสมน้ำหน้า ทำไมจะดูไม่ออกล่ะว่าแววตาที่แอลใช้มองฉันมันสื่อมาแบบไหน เขาตั้งใจจะม่อ ฉันรู้ดี และพ่อหนุ่มน้อยคนนี้ก็ดูจะเจ้าชู้ใช่เล่นด้วย


“ทิชชู่ไหม?” ปากถามมือก็ยื่นกล่องทิชชู่ให้ แอลรับไปก่อนจะถามกลับด้วยน้ำเสียงติดกวน


“เอามาให้เช็ดน้ำตาหรือไงครับ”


“ก็พูดไป” ฉันยกยิ้มพลางจิบน้ำแล้วถามต่อ “นายอายุเท่าไหร่เหรอ”


“ยี่สิบสาม เพิ่งเรียนจบ”


“อาหะ เด็กกว่าฉันปีเดียวเองนี่” รู้สึกแปลกใจนิดๆ นะเนี้ย ตอนแรกคิดว่าแอลน่าจะอายุประมานยี่สิบเสียอีก หน้าเขาดูเด็กมาก เหมือนยังไม่จบมหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ


“เด็กกว่าแล้วไง สนใจ กินเด็กหน่อยไหมล่ะครับพี่สาว”


“ไม่ดีกว่า ฉันไม่นิยมกินมั่วซั่ว” ฉันเบะปากใส่แอลอย่างไม่จริงจังนัก หมอนั่นยิ้มตาหวานตอบกลับมาเห็นแล้วแอบใจสั่นเหมือนกันนะเนี้ย ฉันแพ้ทางผู้ชายน่ารักนะรู้ยัง


ไม่น่าเชื่อว่าการเล่นเกมนั่นด้วยกันจะทำให้บรรยากาศระหว่างฉันกับแอลเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ แถมยังเปลี่ยนในทางที่ดีด้วย มันดูสนิทกันทั้งที่เพิ่งเจอไม่ถึงวัน หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเขาเข้ากับคนง่าย แถมยังเป็นน้องชายของอิงฟ้าด้วย ฉันเลยไม่ค่อยถือสาอะไรเขามาก


ออด ออด


เสียงออดหน้าประตูห้องดังขัดบทสนทนา แอลทำท่าจะเดินไปเปิดประตูแต่ฉันยกมือขึ้นห้ามเอาไว้ แล้วเป็นฝ่ายลุกขึ้นเอง เหลือบดูนาฬิกาบอกเวลาสามทุ่มสี่สิบห้าน่าจะใกล้ถึงเวลาที่อิงฟ้ากลับมาแล้วล่ะ ก็ดี ฉันจะได้ใช้รถเสียที ไม่รู้ว่าป่านนี้เวฬาเป็นบ้าไปถึงไหนแล้ว ตั้งแต่ส่งโลเกชั่นให้เขาไป เขาก็เงียบหายไปเลย สงสัยคงจะถอดใจเรื่องนัดคืนนี้แล้วล่ะมั้ง


บอกแล้วไงว่าคนอย่างเวฬาน่ะ ไม่มีทางมารับฉันหรอก


กริ๊ก


“เวรเอ๊ยกว่าจะหาเจอนะยัยเมียใจมาร!!



รักเรื่องนี้จิ้มเลย

V

V

ADD ME


TO BE CONTINUED






TALK 2

หน้าตาเฮียดูหมั่นเขี้ยวเมียมากเลยนะเนี้ย
แหมๆๆ สุดท้ายก็ยอมมารับเมียนะจ้ะ
มีความน่ารักจีจี >.,<
อ่านแล้วเม้นด้วยนะคะ
คอมเม้นน้อยมากเลย กำลังใจหดหายหมดแล้วค่าา T^T



วางจำหน่าย E-Book แล้วนะคะ
เหล่าสาวกนิยายอิเลคทรอนิคเชิญสอยเฮียเวฬากันได้แล้วค่าา
 
  
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,543 ความคิดเห็น

  1. #3529 pcjy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 15:30
    แอลน่ารัก
    #3,529
    0
  2. #3297 CREAM KUNG (@cream-cream160) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:18
    เชรดดดดดชอบแอลๆๆๆๆๆๆๆ
    #3,297
    0
  3. #751 ohtao (@gamolchanog) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 14:14
    ชอบเจ้บี มีความแซ่บ กราบขุ่นแม่
    #751
    0
  4. #750 ohtao (@gamolchanog) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 14:13
    เฮียเวใจเย็นๆเน้อ
    #750
    0
  5. #749 ohtao (@gamolchanog) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 14:13
    เวฬาไล่ล่าเมียแล้ววว
    #749
    0
  6. #696 Minrt (@Minrt) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 22:34
    คงช็อค
    #696
    0
  7. วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 10:34
    ทีมน้องชายอิงฟ้า 555
    #556
    0
  8. วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 14:11
    มาถึงก็ปากดีเลยนะอีเว
    #434
    0
  9. #419 bookkoh (@bookkoh) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 09:12
    ถ้าอิเวมาเจอแอลจะทำยังไงน้าาาา
    #419
    0
  10. #399 maytag (@maytag) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 23:26
    แอลลก็..สเปกเด็กๆๆน่าฟัด...เวฬก็...แมนๆๆๆดิบๆๆเถื่อนๆๆๆ....เจ้บีจะไม่เลือก...ขอ2เลยได้ปะ..อ่านแล้วฟิน..(เก็บตังค์รอเล่มจ้าจะได้ฟินยาวๆๆๆ)
    #399
    0
  11. #398 primo xxii (@vrzomolkk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 22:00
    แอลล ๆ อยากได้แอลล เราเอ็มเธอแอลล เเอลเอ็มมม ได้ชื่อลูกละ 5555555
    #398
    0
  12. #397 RattanaponBeer (@RattanaponBeer) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 21:21
    ของขึ้นแน่ๆ555 รอน้าาา
    #397
    0
  13. #396 jjalaxy (@achalaya) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 21:00
    จย้าาาาาาเวลามาตามเมียจ้า
    #396
    0
  14. #395 G_Rommy (@romyakornk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 20:56
    อ่าว เดาผิดอีกป้าบี แอลดูมุ้งมิ้งอ่ะเปลี่ยนคู่ได้มั้ย5555
    #395
    0
  15. #394 chuneSs (@juneyupin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 20:44
    เฮียน่าย๊ากกกก ตามมาถูกดวัะะะ 
    งานเกิดแน่เจ้บี โอ้ยยยรอตอนต่อไปไม่ไหวแล้ววว
    #394
    0
  16. #393 2303tum (@2303tum) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 20:36
    อยากกินเด็กอ่ะ
    #393
    0
  17. #392 kruemee (@krue1980) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 20:12
    แอลจะรุกไหม สามีเจ้บีมาละนะ
    #392
    0
  18. #391 wanpenskc (@wanpenskc) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 20:00
    จบแล้วเวนายหัวร้อนแน่555
    #391
    0
  19. #390 ketkanok2533 (@ketkanok2533) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 19:46
    โป๊ะแตกแล้วมั้ยล่ะ ดันเจออยู่กับเด็ก??อีก
    #390
    0
  20. วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 08:23
    เริ่มรู้ตัวแล้วใช่ป่ะว่ากำลังจะบ้าอ่ะอีเว
    #387
    0
  21. #386 35898446 (@35898446) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 08:15
    เลือดมาแน่เลยถ้าเจอ........ใจเย็นนะเฮีย
    #386
    0
  22. #385 ketkanok2533 (@ketkanok2533) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 03:06
    ไปรับเมียเด่วมีเฮนะเฮีย งานนี้มีความหึง
    #385
    0
  23. #384 maytag (@maytag) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 23:28
    อร๊ายย!!! รถไฟจะชนกันไหมเนียะ...งานนี้เฮียเว..มีหึงหวง..เจ้บีสวยเลิศเชิดหยิ่ง..ไว้ลูก #ทีมเจ้บี
    #384
    0
  24. #383 RattanaponBeer (@RattanaponBeer) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 21:12
    ชอบบบบบ
    #383
    0
  25. #382 sweet1997 (@sweet1997) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 20:56
    เฮียไปก็ต้องเจอเจ๊บีอยู่กับแอลล่ะสิ งานหึงต้องมาาา
    #382
    0