SAVAGE WIFE #เมียใจมาร

ตอนที่ 11 : ll BATTLE 08 ll #ตัดใจไม่ลง 100 Per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,947
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    30 พ.ย. 60

 
Devil Smiley
 
    
 
 
 
 
ll BATTLE 08 ll
 
 
#ตัดใจไม่ลง
 
 
 
I loved and I loved and I lost you
I loved and I loved and I lost you
I loved and I loved and I lost you
And it hurts like hell
 
 
 
 
 
 
 

โรงพยาบาล HR

 

“บีลีฟจ๋า บีลีฟคนสวย เพื่อนเอารถมาคืนแล้วน้า” เสียงเรียกหวานหยดย้อยดังมาจากยัยเพื่อนรักตัวดีที่พุ่งเข้ามาคล้องแขนฉันทันทีที่เดินเข้ามาภายในห้องพักนักเรียนแพทย์ วันนี้ฉันมีขึ้นวอร์ดตอนเย็นและยังต้องเข้าเวรตอนกลางคืนด้วย โชคดีนะที่ได้นอนมาหลายชั่วโมง ถึงจะแอบแฮงค์นิดหน่อยก็เถอะ และหวังอย่างมากว่าคืนนี้จะไม่เจอเคสหนักๆ

 

“รถแกซ่อมเสร็จแล้วเหรอ”

 

“ยังเลยน่ะสิ นี่ขับรถมาคืนแกวันนี้ ขากลับคงโทรให้แอลมารับน่ะ” อิงฟ้าบ่นหน้ามุ่ยแล้วเดินไปนั่งลงบนโซฟา ฉันคว้าเสื้อกราวน์มาสวมทับชุดเดรสด้านใน จัดเผ้าจัดผมให้เข้าที่เข้าทาง สายตาเหลือบมองเธอไปด้วย

 

“งั้นก็ยังไม่ต้องคืนหรอก”

 

“หะ พูดจริงดิ?” ยัยเพื่อนรักทำตาวาววับด้วยประกายความหวังเปี่ยมล้น ฉันมองมันนิ่งๆ ก่อนตอบ

 

“อือ เพราะฉันจะกลับพร้อมแกด้วย”

 

“อะ หมายความว่าไงอ่ะ”

 

“ก็หมายความว่าฉันจะไปนอนที่คอนโดแกด้วยน่ะสิยัยอิง” ฉันขยายความพลางนั่งลงด้านข้างเธอ อิงฟ้ากระพริบตาปริบๆ แล้วยกนิ้วชี้หน้าตัวเอง

 

“ไปนอนคอนโดฉันอีกแล้ว?”

 

“อาหะ”

 

“ทำไมอ่ะ นี่แกมีเรื่องอะไรหรือเปล่ายัยบี ทำไมพักนี้ทำตัวเหมือนคนไร้บ้านจังเลยห๊ะ” ฉันแอบจุกนิดๆ กับคำถามช่างสงสัยของยัยเพื่อนรัก มันหรี่ตาจับผิดก่อนจะดีดนิ้วดังเปาะ “อย่าบอกนะว่าทะเลาะกับคุณฝาชีน่ะ”

 

“ฝาชีอะไรของแก” ฉันขมวดคิ้วเป็นควิกชั่นมาร์กเลย ยัยนี่ชอบเอาศัพท์โซเชี่ยลมาทำร้ายฉันประจำ ฉันยิ่งตามกระแสไม่ค่อยจะทันอยู่นะ

 

“โธ่! ฝาชีก็สามีไงแก!” อิงฟ้าจิ๊ปากขัดใจก่อนจะพูดต่อ “นี่แกทะเลาะกับเวฬาอยู่ใช่ไหม ถึงไม่ยอมกลับไปนอนคอนโดน่ะ”

 

 

“เหอะ เงียบอย่างนี้คือจริงสินะ” เมื่อเห็นฉันเงียบ อิงฟ้าจึงสรุปเองเออเอง “แสดงว่าแอลไม่ได้โกหกจริงๆ ด้วย ไอ้ฉันก็หลงบ่นเจ้าเด็กนั่นซะจนเหมื่อยปากเลย”

 

“โกหก? แอลโกหกเรื่องอะไร?”

 

“ก็เมื่อวานอ่ะ พอฉันทำธุระเสร็จก็รีบกลับคอนโด แต่พบว่าแกไม่อยู่แล้ว แถมแจกันใบโปรดของฉันก็หายไปด้วย พอถามเอาความกับแอล หมอนั่นบอกว่าคนบ้าเข้ามาขว้างทิ้งไปแล้ว” ระหว่างฟังอิงฟ้าเล่า ภาพในหัวฉันก็ผุดขึ้นมาราวกับกรอเทปกลับ ภาพของเวฬาที่คว้าแจกันใบนั้นมาขว้างทิ้งอย่างอันธพาลสุดๆ เขามันบ้าอย่างที่แอลพูดจริงๆ นั่นแหละ “นั่นน่ะเป็นฝีมือของหมอนั่นใช่ป่ะ”

 

“อะ อืม ขอโทษด้วยนะที่ทำให้แกเดือดร้อนน่ะ”

 

“โอ้ย ช่างมันเหอะแก ฉันไม่ได้ติดใจอะไรหรอก ว่าแต่แกเถอะ มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ ทำไมสีหน้าดูแย่ขนาดนี้เนี้ย” มือเล็กช้อนคางฉันขึ้นเพื่อสำรวจทุกส่วนบนใบหน้า ฉันจ้องหน้าอิงฟ้านิ่ง อยู่ๆ ก็รู้สึกร้อนขอบตาขึ้นมาเมื่อนึกถึงเรื่องทั้งหมดที่มันกำลังถาโถมเข้าใส่ฉันตอนนี้

 

ฉันเจ็บจังเลย มันเจ็บจนชาไปทั้งหัวใจแล้ว ฉันเคยคิดว่าตัวเองเข้มแข็ง ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ผ่านมันได้เสมอ แต่สำหรับเรื่องนี้ ฉันไม่พร้อมจะรับมันจริงๆ ความรู้สึกเหมือนโดนหักหลังนี่มันคืออะไรกัน ฉันมีสิทธิ์อะไรถึงไปคิดโง่ๆ ว่าโดนเขาคนนั้นหักหลังนะ ในเมื่อเราไม่เคยเป็นอะไรกันสักหน่อย อย่างดีก็แค่ อดีตว่าที่คู่หมั้น

 

“แกคิดมากเรื่องอะไรอยู่บีลีฟ เกี่ยวกับเวฬาเหรอ?” ฉันหลุดจากภวังค์ความคิดแล้วเลื่อนสายตามองอิงฟ้า

 

นั่นสินะ ฉันควรจะคิดเรื่องของเวฬาด้วยสิ เรื่องที่อยู่ๆ ก็มาทำตัวแปลกๆ ใส่ แถมยังพูดจาแบบนั้นออกมาอีก

 

ทำไมพี่น้องคู่นี้ถึงชอบปั่นป่วนความรู้สึกฉันจังนะ

 

ปึง

 

“เอ่อ เดี๋ยวฉันมานะแก พอดีนึกขึ้นได้ว่าต้องโทรหาแอลน่ะ” 

 

อิงฟ้าลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางแปลกๆ แล้วเดินออกจากห้องไป ฉันมองตามร่างบางด้วยความสงสัยก่อนความสงสัยนั้นจะจางหายไปพร้อมกับร่างสูงของใครคนหนึ่ง ซึ่งไม่รู้ว่าเขาเข้ามายืนอยู่ตรงประตูห้องตั้งแต่เมื่อไหร่

 

 

บ้าจริง แค่เห็นหน้าเขาหัวใจฉันมันก็เจ็บขึ้นมาทันที ภาพฉากจูบอันแสนเร่าร้อนของเขากับผู้หญิงคนนั้นลอยเข้ามาในหัวจนฉันต้องรีบหันหน้าหนีเพื่อกั้นไม่ให้น้ำตาบ้าๆ มันไหลออกมา

 

อย่าเชียวนะ อย่าร้องไห้เด็ดขาดเลยนะบีลีฟ!

 

ฉันรีบลุกขึ้นยืนทั้งที่ยังหันหลังให้เขาคนนั้น มือเล็กยกขึ้นเช็ดขอบตาลวกๆ แล้วคว้าโทรศัพท์ใส่กระเป๋าเสื้อกราวน์ก่อนจะหมุนตัวกลับมาเตรียมจะเดินสวนร่างสูงออกจากห้อง ทว่าจังหวะที่ฉันกำลังจะเดินผ่านเขาไปกลับถูกมือหนาคว้าข้อมือเอาไว้ ส่งผลให้สองเท้าหยุดชะงักราวกับถูกปิดสวิซทันที

 

สัมผัสอบอุ่นจากฝ่ามือใหญ่กระตุกหัวใจฉันอย่างรุนแรง ความรู้สึกเก่าๆ มันไหลผ่านเข้ามาในร่างกายเต็มไปหมด ภาพในอดีตและความทรงจำดีๆ ระหว่างเรามันไหลเวียนเข้ามาจนฉันกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ ฉันรีบเบี่ยงหน้าหนีสายตาคมและพยายามจะสะบัดข้อมือออก แต่เขาไม่ยอมปล่อยง่ายๆ ซึ่งมันไม่ดีเลย ไม่ดีเลยจริงๆ

 

“เฮียขอโทษ ขอโทษนะบีลีฟ”

 

ความอดทนของฉันขาดผึงลงพร้อมกับหยดน้ำตาสองข้างแก้ม มันตลกสิ้นดีที่ฉันไม่รู้สึกยินดีเลยกับคำขอโทษของผู้ชายคนนี้ นาฑีบ้าไปแล้วหรือไง เขาจะมาขอโทษฉันทำไม เขามีสิทธิ์อะไรมาขอโทษฉัน?!

 

“ขอโทษ เรื่องอะไร” ฉันถามหลังจากที่พยายามข่มเสียงให้เป็นปกติมากที่สุด ถามโดยที่ยังไม่มองหน้าเขา “ว่าไงล่ะ ขอโทษเรื่องไหน ตอบมาสิ”

 

“ทุกเรื่อง” 

 

ฉันเม้มปากแน่น สองมือกำหมัดแน่นไม่แพ้กัน นาฑีปล่อยมือออกจากฉัน แล้วหมุนตัวเตรียมจะเปิดประตูห้องก่อนจะหันใบหน้าครึ่งเสี้ยวกลับมาหากัน 

 

“ถ้าจะเกลียดเฮียก็ไม่เป็นไร แค่อยากให้รู้ไว้ว่าสิ่งที่บีเห็นทั้งหมดที่สนามนั่น

 

 

“มันคือตัวตนที่แท้จริงของเฮีย

 

 
Loading... 31%
 


@EROTIX


เสียงดนตรีบีทหนักๆ และเหล่าผีเสื้อราตรีนับร้อยชีวิตที่กำลังเบียดเสียดโยกย้ายตามจังหวะมันส์ๆ ไม่ได้ทำให้จิตใจของฉันรู้สึกสนุกขึ้นเลยสักนิด ข้างกายฉันไม่มีใครเลยตอนนี้ มีเพียงแก้วเหล้าในมือที่ถืออยู่เป็นเพื่อนเท่านั้น แต่ไม่ใช่ว่าไม่มีใครอยากจะเข้ามาคุยกับฉันหรอก มีเยอะเลยล่ะที่พยายามส่งสายตาเชิญชวนมา ถ้าเป็นเวลาปกติฉันคงจะเฟริสใส่พวกเขาเหล่านั้นไปแล้ว แต่เวลานี้มันไม่ปกติน่ะสิ


“เจ้! โหยอะไรเนี้ย นั่งซดเหล้าเป็นลำยองเลยนะ คิดจะแย่งตำแหน่งฉันหรือไง”


ฉันนั่งเปล่าเปลี่ยวได้ไม่นานก็มีเสียงทักจากด้านหลังดังขึ้นพร้อมปรากฏร่างบางสุดเซ็กซี่ในชุดเดรสรัดรูปสีดำที่แหวกหน้าผ่าหลังจนน่าหวาดเสียวสุดๆ ฉันละสายตาจากแก้วเหล้าไปทางยัยนั่นซึ่งเดินมาทิ้งตัวนั่งด้านข้างก่อนจะลงมือผสมเหล้าโดยไม่ต้องรอให้เชิญ


ยัยนี่ชื่อ เนตรพาฬ หนึ่งในน้องสุดรักที่ฉันสนิทและไว้ใจมาก นางเป็นผู้หญิงเปิดเผยและโคตรจะมั่นใจในตัวเอง สวย เซ็กส์ เอ๊กซ์แตกนั่นแหละสายยัยนี่เลย เป็นผีเสื้อราตรีที่ไม่ว่าไปไหนก็ฉายแสงได้ตลอดเวลา


“หอมล่ะ ไม่มาเหรอ”


“ก็มาด้วยกันนะ อ่ะ นั่นไง เดินหน้าเหวี่ยงมาเชียว” เนตรพยักพเยิดไปทางผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังเดินแหวกผู้คนมาทางนี้ ใบหน้าสวยๆ ดูเหวี่ยงอย่างที่เนตรพูดจริงๆ


“สุดสัปดาห์ คนเยอะไปนะ” พอเดินมาถึงโต๊ะ น้ำหอม บ่นอุบขึ้นมาทันที เสียงถอนหายใจหนักๆ ดังขณะนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับฉัน เนตรทำหน้าที่ผสมเหล้าให้อย่างรู้งาน


น้ำหอมเป็นน้องรักอีกหนึ่งคนของฉัน สองคนนี้อายุเท่ากัน เรียนที่เดียวกัน แต่นิสัยโคตรจะตรงข้ามกันเลย อย่างที่บอกว่าเนตรเป็นคนเปิดเผย แต่น้ำหอมน่ะโลกส่วนตัวสูง ไม่ค่อยยุ่งเรื่องของใคร ถ้าไม่สนิทกันจริงๆ ก็คงมองว่ายัยนี่เป็นพวกมนุษย์สัมพันธ์ติดลบอะนะ แต่ถ้าคบจริงๆ จะได้เห็นมุมน่ารักๆ ของนางเยอะ โดยเฉพาะตอนเมา


“ว่าแต่เจ้เถอะ นึกไงถึงชวนมา ทะเลาะกับสามีมาหรือไงคะ?”


ฉันชะงักแก้วเหล้าตรงริมฝีปากกับคำถามตรงๆ ของเนตร ไม่แปลกที่อยู่ๆ เจอคำถามนี้ เพราะพักหลังมานี้พวกเราสามคนไม่ค่อยว่างเจอกันเท่าไหร่ เนตรกับหอมน่ะได้เจอกันทุกวันอยู่แล้ว เพราะเรียนที่เดียวกัน แต่กับฉันเนี้ยนานๆ จะได้เจอกับพวกเธอสักที ยิ่งตั้งแต่ต่างคนต่างแต่งงาน ก็ยิ่งหาเวลามาเจอกันยาก


อ้อ ฉันลืมบอกไป ยัยสองคนนี้แต่งงานแล้วนะ โมเม้นเดียวกับฉันนั่นแหละ แค่ในนามมั้ง


“ก็คิดถึงพวกเธอไง”


“แหม คำตอบจริงใจมากนะเจ้!” เนตรมองบนใส่ฉัน ยัยนี่รู้ทันไปซะทุกเรื่องเลย เกลียดจริงเชียว


“แล้วนี่โดดเวรอีกแล้วเหรอ”


คราวนี้เป็นน้ำหอมถามบ้าง ฉันพยักหน้าแล้วยื่นแก้วชนกับพวกเธอเบาๆ


“หมดแก้ว” ว่าจบก็กระดกเข้าปากแบบรวดเดียวหมด รู้สึกได้ถึงสายตาจับผิดของทั้งสองคนที่มองมา แต่ฉันยังไม่พร้อมจะเล่าอะไรตอนนี้จึงเลือกที่จะนั่งดื่มเงียบๆ ต่อไป


หลังจากนั้นพวกเราก็นั่งดื่มกันไปเรื่อยๆ พร้อมกับพูดคุยถึงเรื่องเก่าๆ สมัยมัธยมอย่างออกรสออกชาติ มันทำให้ฉันลืมเรื่องแย่ๆ ไปชั่วขณะ รู้สึกขอบคุณน้ำหอมกับเนตรจริงๆ ที่ช่วยทำให้ฉันได้ลืม แม้จะเพียงแค่แวบเดียวก็ยังดี อย่างน้อยก็ให้สมองและหัวใจได้พักบ้าง


“ไปเต้นกันมะเจ้ เพลงโปรดๆ” ยัยเนตรวางแก้วลงบนโต๊ะแล้วดึงมือฉันให้เดินตามไปทางฟลอร์ด้านหน้า โดยปล่อยน้ำหอมนั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะ รายนั้นเน้นดื่มไม่เน้นแดนซ์น่ะนะ


เพลงจังหวะมันส์ๆ เร้าอารมณ์ที่กำลังมึนได้ที่ของฉันอย่างแรง ร่างกายโยกย้ายไปตามจังหวะหนักๆ วาดลวดลายไปตามประสาผีเสื้อราตรี ฉันกับเนตรต่างปล่อยหัวใจและร่างกายไปตามเสียงเพลงสุดมันส์ โดยไม่คิดจะสนใจสายตาร้อนแรงของพวกผู้ชายรอบข้างที่พยายามจะเข้ามาแนบชิดด้วยตลอดเวลา


อย่างที่บอกว่าวันนี้ไม่มีอารมณ์เฟริสใส่ใครทั้งนั้น เพราะงั้นอย่าหวังว่าฉันจะชายตามองเลย และในจังหวะนั้นเองที่สายตาของฉันบังเอิญเลื่อนขึ้นมองไปบนชั้นลอย ก่อนท่วงท่าทั้งหมดจะหยุดชะงักลงเมื่อสบเข้ากับดวงตาคมเข้มคู่หนึ่งซึ่งกำลังยืนจับจ้องมาจากบนนั้นเช่นกัน


“เป็นไรเจ้?” เนตรหยุดเต้นก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองตามสายตาฉัน “เอ๊ะ นั่นสามีเจ้นี่ ไปทำสีผมใหม่มาเหรอ แซ่บเว่อร์!


” ฉันเม้มปากเล็กน้อยขณะยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น รู้สึกโมโหตัวเองมากที่ยังโง่ทำเรื่องบ้าบอแบบนี้อีก รู้ทั้งรู้ว่าถ้ามาที่นี่จะต้องเจอกับเขา แต่ฉันก็ยังมา เพราะแอบหวังว่าจะได้เจอ แล้วไงล่ะ พอได้เจอเขาจริงๆ แล้วทำไมต้องนิ่งด้วย ทำไมต้องแคร์เขา ทำไมต้องสนใจเขา ฉันนี่มัน โง่จริงๆ


โง่ ที่ตัดใจไม่ลงสักที


“เห้ยเจ้! นั่นเขามากับผู้หญิงด้วยนี่?!” เสียงเรียกของเนตรดึงสายตาฉันกลับไปที่เขาคนนั้นอีกครั้ง และก็จริงอย่างที่เธอพูด ข้างกายร่างสูงตอนนี้มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามานัวเนีย เขาไม่ได้มองฉันแล้วเพราะมัวแต่หันกลับไปกอดตอบเธอคนนั้นอย่างไม่แคร์สายตาใคร


บ้าชะมัด ทำไมฉันต้องมาเจ็บซ้ำๆ แบบนี้ด้วย


“ทำแบบนี้ได้ไงเนี้ย! น่าโมโหแทนเจ้จริงๆ” ฉันเข้าใจความรู้สึกเนตรดีเลย เป็นใครก็ต้องโมโห แต่มันน่าตลกตรงที่ฉันไม่มีแม้แต่สิทธิ์จะโมโหเลยน่ะสิ “เจ้ไหวไหมเนี้ย กลับไปที่โต๊ะกันไหม?”


“อืม” ฉันตอบรับเบาๆ ขณะที่มือเล็กเอื้อมมาจูงมือจะพาเดินกลับไปที่โต๊ะ แต่อยู่ๆ เนตรพาฬเกิดชะงักกะทันหัน ทำให้ฉันต้องเงยหน้าขึ้นมองแผ่นหลังขาวเนียนของเธอด้วยความสงสัย


“เจ้ เนตรโดนผีหลอกป่าวอ่ะ” เธอเอี่ยวตัวกลับมากระซิบใส่หูฉัน เพราะเสียงรอบข้างมันดังมาก


“ทำไมเหรอ”


“ก็ ก็ผู้ชายคนนั้นหน้าเหมือนสามีเจ้คนเมื่อกี้เลยอ่ะ เนตรงงไปหมดแล้วเนี้ย”


ฉันละสายตาจากใบหน้าสวยของเนตรเพื่อหันมองตามทิศทางที่เธอบอก และก็พบกับร่างสูงของใครคนหนึ่งกำลังเดินแหวกฝูงชนตรงมาหาพวกเรา ใบหน้าเรียบนิ่งเบี่ยงขึ้นไปมองบนชั้นลอยชั่วครู่ก่อนจะหันกลับมาหาฉันอีกครั้ง เมื่อมาหยุดยืนตรงหน้า เราสบตากันนิ่งงันโดยไม่มีใครพูดอะไร แม้แต่ยัยเนตรก็ยังยืนเงียบเรียบร้อยผิดไปจากนิสัย


อะไรกัน เวฬามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง


“โทษนะ ขอยืมตัวเมียหน่อยได้ป่ะ” 


 
Loading...55%




เขาพูดกับเนตรแต่สายตามองมาที่ฉัน และไม่ต้องรอคำตอบ มือหนาดึงมือฉันให้เดินตามกลับมายืนกลางฟลอร์เช่นเดิม ฉันหรี่ตามองเวฬาด้วยความมึนๆ เล็กน้อย หากเป็นเวลาปกติฉันคงจะสะบัดมือออกแล้วเดินหนีเขาไปแล้ว แต่เพราะตอนนี้สติสัมปชัญญะลดลงกึ่งหนึ่ง ฉันเลยขี้เกียจจะทะเลาะอะไรกับเขาอีกจึงปล่อยเลยตามเลย


“นายมาทำอะไรที่นี่”


“มาเฝ้าเมีย” เวฬาตอบคำถามฉันด้วยน้ำเสียงที่โคตรจะดังอ่ะ ดังขนาดที่คนรอบข้างหันมามองเลยคิดดู ท่าทางเขาเหมือนต้องการประกาศศักดาบ้าบอนั่น


“จะทำอะไรอีกล่ะ ไม่อยากทะเลาะนะ” ฉันถอนหายใจแรงๆ พลางเสยผมไปด้านหลัง มืออีกข้างยังถูกมือใหญ่จับกุมอยู่ ความอบอุ่นบริเวณนั้นแล่นผ่านเข้ามาช้าๆ จนอยากจะสะบัดทิ้ง แต่เพราะเขาจับไว้แน่นมาก แถมยังขยับเข้ามาใกล้จนเกินพอดี ก่อนจะวางมืออีกข้างลงตรงเอวฉันอย่างถือวิสาสะ


“งั้นเรามาหาอะไรสนุกๆ ทำกันดีไหม?”


หะ เวฬาว่าอะไรนะ?


ฉันขมวดคิ้วใส่ผู้ชายตรงหน้า เสียงรอบข้างมันดังมากทำให้ได้ยินสิ่งที่เขาพูดไม่ชัด และเหมือนว่าเขาจะรับรู้ ร่างที่สูงกว่าจึงก้มลงมากระซิบข้างหูโดยที่ฉันยังไม่ทันตั้งตัว ลมหายใจร้อนๆ และกลิ่นแอลกฮอล์แรงๆ จากเวฬาโคตรจะปั่นป่วนฉันเลย


“มาพนันกันป่ะ?”


“พนัน?” ฉันเอียงหน้าไปถามเขา ซึ่งนั่นเป็นการกระทำที่โคตรพลาด เพราะระยะห่างระหว่างเรามันใกล้กันเกินไปทำให้ปลายจมูกเฉียดกันเบาๆ ส่งผลให้ใบหน้าฉันร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ไม่รู้ว่าฉันปล่อยให้ตัวเองอยู่ในท่านั้นค้างนานเท่าไหร่ รู้แต่ว่าสมองของฉันในตอนนี้มันกำลังจะพังอยู่แล้ว


“อืม พนันกัน เธอกับฉัน”


“ไร้สาระ!


ฉันดึงสติกลับมาพลางขึ้นเสียงใส่ก่อนจะผลักเขาออกจากตัวเพื่อเดินหนี แต่เวฬารู้ทันเขารีบโอบเอวฉันแน่น แถมยังฉวยโอกาสด้วยการโยกตัวไปมาตามเสียงดนตรีจนส่วนล่างของเขาเสียดสีกับส่วนล่างของฉันอย่างแนบแน่น ในสายตาคนอื่นตอนนี้เราสองคนคงจะเป็นคู่รักที่ร้อนแรงน่าดูเลยสินะ สังเกตจากสายตาหลายคู่ที่เริ่มมองมาพร้อมกับพื้นที่รอบตัวที่ขยายความกว้างขึ้น ราวกับคนพวกนั้นช่วยหลบทางให้เราได้พลอดรักกัน


บ้าบอชะมัด


“ปล่อยนะเวฬา อยากโดนตบหรือไง”


ฉันรู้สึกอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ขณะคนตัวสูงกลับทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย แต่ฉันเห็นนะว่าสายตาของเขากำลังจับจ้องไปบนชั้นลอยนั่นน่ะ ฉันจึงอดไม่ได้ที่จะหันมองตามและก็พบกับสายตาคมเข้มคู่เดิมกำลังมองลงมาโดยที่ในวงแขนของเขายังมีผู้หญิงคนนั้นนัวเนียอยู่


“ว่าไง ไม่อยากพนันกับฉันหน่อยเหรอบีลีฟ รับรองว่าสนุกแน่” เวฬากระตุกยิ้มมุมปากใส่เขาคนนั้น ก่อนจะหันกลับมาหาฉัน พูดเลยว่ารอยยิ้มของเขาโคตรไม่น่าไว้ใจ แต่ไม่รู้ทำไมปากฉันถึงตอบแบบนั้นออกไป


“งั้นก็ว่ามาสิ ได้หมด”


ความเมากำลังทำให้ฉันบ้า ความรักก็เช่นกัน


“ได้หมดจริงดิ?” ริมฝีปากหนายกยิ้มร้าย ขณะสองมือเลื่อนมาโอบรอบเอวแล้วดึงให้ร่างกายฉันแนบชิดกับเขามากกว่าเดิม ตอนนี้เราสองคนแทบจะรวมร่างกันอยู่แล้วนะ หมอนี่คิดจะทำบ้าอะไรเนี้ย!


“จะกอดทำไมนัก อึดอัด”


“ตอบก่อนว่าได้หมดจริงเปล่า ถ้าฉันทำได้เธอจะให้ฉันหมดทุกอย่างจริงป่ะ?” เวฬาคาดคั้นเอาคำตอบจากฉันด้วยการก้มมากระซิบข้างหูอีกแล้ว และไม่รู้ว่าร่างกายฉันมันเป็นอะไรนัก ทำไมถึงเหนือการควบคุมทุกอย่างเลย นี่ฉันกำลังเมาจนคอนโทรลตัวเองไม่ได้เลยหรือไงกันนะ


“หมายถึงอะไร อย่าพูดเยอะได้ป่ะ จะทำไรก็ทำดิ” ความนักเลงของฉันมักจะมาเวลาเมา ฉันรู้ตัวดีว่าเวลาเหล้าเข้าปากแล้วด้านมืดของฉันจะโผล่มาเสมอ โดยเฉพาะความนักเลงนี่แหละ


“แล้วเธออยากให้ฉันทำอะไรล่ะ” เขายอกย้อนขณะลากปรายนิ้วตามสันกรามของฉันช้าๆ แล้วมาหยุดอยู่บนริมฝีปากสีสด สัมผัสของเขาสร้างความปั่นป่วนไปทั่วทุกส่วน ทั้งร่างกายและหัวใจที่อยู่ๆ ก็ร้อนขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล “อย่างเช่น กอด จูบ



“หรือทำให้ไอ้เวรนั่นปล่อยมือออกจากผู้หญิงคนนั้น


ฉันเม้นริมฝีปากอย่างข่มอาการร้อนรนของตัวเอง ไม่รู้ว่าทำไมอยู่ๆ เวฬาถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมา แล้วทำไมเขาถึงรู้ความต้องการในใจของฉัน แต่ฟังจากคำพูดและแววตาของเวฬาแล้ว ฉันคิดว่าเขาน่าจะรู้เรื่องทุกอย่างดีเลยล่ะ แม้กระทั่งเรื่องของฉันกับนาฑี


“ว่าไงบีลีฟ อยากให้ฉันทำแบบไหนล่ะ” เขาเร่งเร้าคำตอบด้วยการเป่าลมหายใจร้อนๆ รดใบหูฉัน การกระทำนั้นสร้างความร้อนรุ่มในกายให้เดือดพล่านไปหมด มันสั่นประสาทจนสมองและประสาทการรับรู้เริ่มรวน


“ทำไม


Yes or No?”


บ้าจริง! เวฬาจะกดดันฉันเกินไปแล้วนะ! สมองฉันยิ่งพังๆ อยู่ ยังคิดอะไรตอนนี้ไม่ออกเข้าใจป่ะ!


ฉันก่นด่าเวฬาในใจก่อนจะเบนสายตาขึ้นมองชั้นลอยอีกครั้ง นาฑีกำลังมองตรงมาทางนี้พร้อมกับจิบเหล้าในมือไปด้วย และเมื่อสายตาของเราประสานกัน ริมฝีปากหนายกยิ้มเย็นๆ อย่างที่ฉันไม่เคยได้รับจากเขาปรากฏขึ้น ก่อนผู้ชายใจร้ายคนนั้นจะหันไปรั้งท้ายทอยผู้หญิงข้างกายมาบดจูบอย่างร้อนแรงต่อหน้าต่อตาฉัน


วินาทีนั้นมันเหมือนโลกทั้งโลกของฉันพังครืนลงมา เหมือนหัวใจที่มันร้าวและเปราะบางมากๆ แตกสลายไม่มีชิ้นดี สิ่งที่นาฑีทำครั้งนี้มันช่วยตอกย้ำให้ฉันได้รู้ว่า เขาจงใจทำให้ฉันเห็นจริงๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่ว่าจะที่สนามหรือแม้แต่ตอนนี้ เขาตั้งใจทำแบบนั้นต่อหน้าฉัน


ใจร้ายเกินไปแล้วนะ เกินไปแล้วจริงๆ


และไม่รู้ว่าผีห่าซาตานตนไหนเข้าสิงฉัน ความเสียใจและความปวดร้าวจากภาพที่เห็นเต็มตานั่นทำให้ริมฝีปากฉันหลุดพูดคำๆ หนึ่งออกมา โดยไม่รู้เลยว่าคำๆ นั้นจะกลายเป็นโซ่ตรวนตรึงฉันเอาไว้กับผู้ชายอีกคนอย่างไม่ได้ตั้งใจ


“จูบฉัน



“ตอนนี้ ตรงนี้ และเวลา อื้อ”


Loading... 85%


พูดยังไม่ทันจบทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก เสียงของฉันถูกริมฝีปากร้อนกลืนหายโดยไม่ทันตั้งตัว สัมผัสจากฝ่ามือหนาทั้งสองข้างเหนี่ยวรั้งท้ายทอยและเอวของฉันเข้าหาร่างแกร่งอย่างแนบชิด ความร้อนแรงเริ่มทวีมากขึ้นเรื่อยๆ ยามเขาส่งเรียวลิ้นเข้ามาดูดดึงสติฉัน จากตอนแรกเป็นแค่ปากแตะปากกลับกลายเป็นจูบลึกซึ้งจนสมองของฉันเบลอไปชั่วขณะ


ฉันปล่อยให้เวฬามอมเมาด้วยจูบอันเร่าร้อนต่อไปอย่างไร้การขัดขืน ฉันเคลิ้มไปโดยไม่รู้ตัว และหลงลืมไปหมดทุกสิ่งทุกอย่าง สมองขาวโพลนว่างเปล่าคล้ายกำลังล่องลอย ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจูบของเวฬาจะสามารถทำให้ฉันลืมเรื่องแย่ๆ ไปได้ แม้จะเพียงแวบเดียวก็เถอะ


หากรสชาติของเหล้ากำลังเผาพลาญสติฉัน จูบของเวฬาก็ไม่ต่างกัน


ไม่รู้ว่าเขาจูบฉันนานเท่าไหร่ รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เวฬาบดขยี้ริมฝีปากฉันซ้ำๆ ก่อนจะพละออกเพียงเล็กน้อย สองขามันอ่อนแรงอย่างบอกไม่ถูก โชคดีที่มีวงแขนแกร่งประคองเอาไว้ ไม่อย่างนั้นฉันอาจจะล้มลงบนพื้นแล้วก็เป็นได้ ดวงตาหวานเยิ้มของฉันลืมขึ้นมาสบกับดวงตาคมเข้ม แววตาของเขาสื่อความหมายบางอย่างที่ฉันอธิบายไม่ถูก


“ยอมให้จูบเพื่อประชดมัน


” วูบหนึ่งเหมือนเห็นความเจ็บปวดในแววตาคมคู่นั้นก่อนมันจะจางหายไป


“คิดจะใช้ฉันเป็นเครื่องมือสินะ”


หน้าฉันชาราวกับโดนน้ำเย็นๆ สาดใส่ เมื่อได้ฟังน้ำเสียงหยันๆ จากผู้ชายตรงหน้า เวฬายกยิ้มนิดๆ เหมือนกำลังสมเพชกัน สีหน้าเขาแสดงออกมาแบบนั้นจนฉันอยากจะผลักออกแล้วเดินหนีไป แต่ติดตรงที่วงแขนแกร่งยังโอบรัดรอบตัวไม่ยอมปล่อยน่ะสิ


ฉันคงเมาจนคิดมากไปเองว่ากำลังทำให้ผู้ชายตรงหน้าเจ็บปวด แต่เปล่าเลย ฉันคิดผิด เพราะคนอย่างเวฬาไม่มีทางเจ็บปวดกับอะไรอยู่แล้ว คนที่ไม่เคยแคร์ใครเลยอย่างเขาน่ะ ไม่มีทางหรอก


“ถ้าไม่ชอบก็ปล่อย เสนอตัวเองไม่ใช่?”


“ใช่ และก็ทำสำเร็จซะด้วยสิ” เวฬาเสสายตาขึ้นมองชั้นลอย ฉันเงยหน้ามองตามจึงได้เห็นว่าบนชั้นลอยนั่นไร้วี่แววของเขาคนนั้นแล้ว เหลือเพียงผู้หญิงที่เคยอยู่ข้างกายเขากำลังยืนอยู่ตรงนั้นคนเดียว


บ้าจริง นาฑีหายไปไหนแล้วนะ


“จะไปไหน?” ฉันผลักเวฬาออกจากตัวสำเร็จแล้วทำท่าจะเดินหนี แต่ถูกมือหนาคว้าเอาไว้ก่อนกระชากให้กลับไปอยู่ในท่าเดิม “จะไปตามหามันหรือไง”


“ยุ่งอะไรด้วย” ฉันมองเขาด้วยแววตาไม่พอใจ เวฬาเม้มปากนิดๆ สีหน้าไม่พอใจเหมือนกัน ก่อนจะพยักหน้ากับตัวเองเบาๆ โดยที่ฉันคาดเดาไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ จากนั้นร่างของฉันก็ถูกเวฬาดึงให้เดินออกมาจากกลางฟลอร์นั่นอย่างไม่อาจขัดขืนได้ “จะพาไปไหนอีก?! ไม่ไปได้ยินป่ะ! ปล่อยดิ”


” เวฬาไม่ตอบอะไรฉันเลย เขาทำเพียงลากฉันผ่านฝูงชนที่เริ่มแออัดมากขึ้นตามความดึกของค่ำคืนนี้ ฉันถูกร่างสูงลากมาจนถึงลานจอดรถด้านหลังผับซึ่งปกติไม่เคยย่างกรายมาสักครั้ง เพราะส่วนมากลานจอดรถนี้เป็นโซนของพวกวีไอพี


“นี่! ปล่อยนะ! จะลากไปไหนนักหนา มันเจ็บ!” ฉันโวยวายเสียงดังด้วยความเมาพอสมควร มันรู้สึกมึนๆ หัวนิดหน่อย แถมตอนนี้ก็เจ็บเท้ามากด้วย วันนี้ฉันใส่ส้นสูงสี่นิ้วเลยนะ! โดนลากด้วยแรงมหาศาลแบบนี้ ขาไม่ขวิดจะไหวเหรอ!


ตึง!


“ฉันชนะ”


เวฬาหยุดเดินเมื่อมาถึงจุดจอดรถบิ๊กไบค์คันใหญ่ของเขา ก่อนผลักฉันเข้าใส่มันเบาๆ แต่เพราะฉันเมาเลยทำให้เสียหลักจนต้องเกาะเบาะรถเอาไว้ โดยไม่ลืมหันกลับมาถลึงตาใส่ผู้ชายร่างสูงด้วยความโมโห นิสัยชอบใช้กำลังนี่แก้ยังไงก็ไม่หายสินะ


“มองแบบนี้จะเนียนลืมเหรอ ถึงเธอจะอ้างว่าเมาฉันก็ไม่สนหรอกนะ”


“เป็นบ้าอะไรนัก พูดจาไม่รู้เรื่อง” ฉันพยายามทรงตัวด้วยการใช้รถของเขาเป็นตัวช่วยพยุง ไม่อยากจะมองหน้าเขาเลยให้ตาย ยิ่งเห็นหน้าเวฬาก็พาลให้นึกถึงหน้าของเขาคนนั้น


ทำไมกันนะ ทำไมฉันต้องมาอยู่ใกล้กับผู้ชายที่หน้าตาเหมือนคนที่ตัวเองรักราวกับคนคนเดียวกันแบบนี้ด้วย แล้วอย่างนี้เมื่อไหร่ฉันจะตัดใจได้สักทีล่ะ ฉันจะตัดใจจากนาฑีได้ยังไงกัน!


“ก็ที่เราพนันกันเมื่อกี้ไง ฉันทำให้เธอได้ตั้งสองข้อเลยนะบีลีฟ อ้อ ไม่สิ ถ้านับจริงๆ แล้วก็ทำได้ทุกข้อเลยนะ” เวฬายังคงพล่ามอะไรไม่รู้เรื่องต่อไป แถมยังยกมือขึ้นมานับนิ้วด้วย “ทั้งกอด ทั้งจูบ ทั้งทำให้ไอ้เวรนั่นปล่อยมือจากผู้หญิงคนนั้น”



“แหม เธอนี่ได้ทั้งขึ้นทั้งล่องเลยนะ!


พูดตรงๆ เลยนะ ตอนนี้สมองฉันเบลอมาก มันตอบสนองช้ามากจริงๆ ยิ่งได้ฟังสิ่งที่เวฬาพูดฉันก็ยิ่งอยากจะเมา อยากจะดื่มให้มันหนักๆ แล้วเมาหลับไปเลยยิ่งดี อยากจะลบภาพบ้าๆ นั่นออกไปจากหัวสมองให้หมด ไม่อยากจดจำอะไรทั้งนั้น พอคิดอย่างนั้นริมฝีปากฉันมันก็ขยับไปโดยไม่รู้ตัวอีกแล้ว


“ไปทะเลกันมั้ย”


“หะ? เมื่อกี้เธอพูดว่าไงนะ?” 


สีหน้าของเวฬาดูจะตกใจมากกับคำชวนที่จู่ๆ ก็โผลงขึ้นมาดื้อๆ ของฉัน ก็จะให้ทำไงอ่ะ ตอนนี้ฉันอยากไปทะเลมากๆ อยากไปปลดปล่อยความปวดร้าวกับสายลมและเสียงคลื่นทะเล ฉันอยากไปนั่งดื่มให้เมาแล้วนอนแผ่บนผืนทราย อยากไปในที่ที่เงียบสงบแบบนั้น ซึ่งทางเดียวที่ฉันสามารถไปถึงที่นั่นได้ในเวลานี้ก็คือการไปกับเวฬานี่แหละ


ถึงจะไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ แต่เรื่องที่ว่าตอนนี้มีเพียงแค่เวฬาคนเดียวที่อยู่เคียงข้างฉันนั้นมันก็คือเรื่องจริง


“พาฉันไปทะเลหน่อยได้ไหม



“เวฬา



TO BE CONTINUED


รักเรื่องนี้จิ้มเลย
V
V
ADD ME



TALK 2
โง้ยยย ปกติเจอเมียเมาแล้วนักเลง พอเจอเมาแล้วอ้อนถึงกับกินจุดเลยเฮีย 5555
ไหนใครว่าเรื่องนี้ไม่ใช่หวานแหวน้าาา EP หน้าเจอกัน เอาให้น้ำตาลขึ้นจอเลย ><
เรามันสายหวานปนขมอยู่แล้ว อิๆ จัดไปยาวๆ จ้า
อ่านแล้วเม้นด้วยย คอมเม้นหายหมดเลยย รออ่านในหนังสือกันเหรอออ TT
#พรีหนังสือได้แล้วนะคะ



TALK 1
สามเมียมาป๊ะหน้ากันแล้วว 
ในที่สุดเราก็มีบทให้น้องเนตรกับน้ำหอมเสียที >.,<
ฉากนี้เจ้เฮิร์ทมากนะเนี้ย แต่ฮาน้องเนตร 5555
ว่าแต่เฮียเวตามเมียมาเหรอ?? แล้วเฮียคิดจะทำอะไร ลุ้นๆๆ ><
อยากอวดดดดด >///<
วางจำหน่าย E-Book แล้วนะคะ
เหล่าสาวกนิยายอิเลคทรอนิคเชิญสอยเฮียเวฬากันได้แล้วค่าา
 
  
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,543 ความคิดเห็น

  1. #3534 pcjy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 16:10
    นาฑีคิดอะไรอยู่
    #3,534
    0
  2. #1284 นิก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 22:00
    หืมมมมม ไม่มีอะไรค่ะ แค่อยากแวะมาแซวเฮียเว
    #1,284
    0
  3. #1137 towarisa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 08:01
    เมียอยากไปทะเลพาเมียไปหน่อย 
    #1,137
    0
  4. #1135 AwatchadaSriphet (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 07:37
    จัดไปเฮีย
    #1,135
    0
  5. #1128 bee1996 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 06:33
    ขอหวานๆ
    #1,128
    0
  6. #1122 to3ey (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 04:39
    รอความหวานนนนนนน ดีใจด้วยนะเฮีย ซึมซับเยอะๆๆๆๆเลยนะ นานๆโดนอ้อนที ><
    #1,122
    0
  7. #1121 maytag (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 00:18
    ยังไม่หายไปไหน..ตามอ่านตลอดอะ แต่แอบลุ้นรอฟินยาวๆๆๆ..ในเล่ม..????????????..ฉากหน้าขอ..หวานหอม..ยิ่งกว่าน้ำตาลคาราเมลเลยนะคับ
    #1,121
    0
  8. #1120 sweet1997 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 23:46
    เฮียรีบทำคะแนนเร็วเฮีย โอกาสมาแล้ววว
    #1,120
    0
  9. #1119 zenraphaer-12 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 23:40
    เมียชวนไปเดททะเล....รึป่าว โอกาสมาแร้วทำคะแนนด่วน
    #1,119
    0
  10. #1118 achalaya (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 23:15
    โอยยยเจ้ข๋าเฮียเวแกก็เนียนบอกรักไปหลายหนเจ้ไม่สนใจเลย. น้อยใจแทนเฮีย5555 หัวเราะทั้งน้ำตา
    #1,118
    0
  11. #1117 btpreeyapa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 22:43
    ขอพื้นที่ให้เฮียเวด้วยคร้าบีลีฟฟฟฟ
    #1,117
    0
  12. #1116 Nam_whan44 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 22:34
    ขึ้นเลยเมียขอมีรึที่เฮียจะไม่ให้
    #1,116
    0
  13. #1115 krue1980 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 22:30
    หวานระดับสิบนะไรท์ จัดมา
    #1,115
    0
  14. #1114 nattop (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 22:07
    สงสารใครดี รักสามเศร้าแน่ๆ
    #1,114
    0
  15. #1113 fuse-elfs (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 22:03
    ขอหวานๆเข้มๆนะไรท์ > <
    #1,113
    0
  16. #1112 พลอย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 21:48
    นาฑีก็รักบีลีฟแน่ๆแ่พอรู้ว่าเวฬารักเลยถอยงี้ โอ้ยยยรักสามเศร้าฮือออ
    #1,112
    0
  17. #1111 35898446 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 21:46
    รีบไปเลยเฮีย
    #1,111
    0
  18. #1109 miremiee1993 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 20:40
    มีความอ้อน รักเวฬาจัง
    #1,109
    0
  19. #1108 devilrecords (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 20:16
    เฮ้ยๆๆความหวานกำลังจะมาแล้ว โอ๊ยยยดีใจ ทำคะแนนเยอะๆนะเวฬา สู้ๆ ตอนนี้บีลีฟคงเริ่มเปิดใจให้แล้วนะ
    #1,108
    0
  20. #1107 bossy8995 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 20:02
    เริ่มเห็นแววนิดๆ
    #1,107
    0
  21. #1106 pine12345 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 20:01
    เวฬา เฮียอึ้งอยุแน่เลย 555
    #1,106
    0
  22. #1105 Phapatsara (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 19:52
    ไปค่ะไปเยยยยยย
    #1,105
    0
  23. #1104 bookkoh (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 19:28
    สู้เวฬาๆ
    #1,104
    0
  24. #1103 chalisa_ab (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 18:58
    มันแปลกๆอ่ะ
    #1,103
    0
  25. #1102 chalisa_ab (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 18:28
    ถ้าบีลีฟมาซบอกเราได้น่ะเฮียเว
    #1,102
    0