[END]DESTINY OF TABOO : กักขังหัวใจ รักต้องห้าม

ตอนที่ 3 : TABOO 01 I [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,657
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    30 มิ.ย. 61



 



TABOO 01 I
 
 
Some say it is painful to wait for someone. Some say it is painful to forget someone. 
But the worst pain comes when you don’t know whether to wait or forget. 
ใครบางคนบอกว่าตอนรอคอยใครสักคนนั้นแสนจะเจ็บปวด 
บางคนก็บอกว่าตอนต้องลืมใครสักคนต่างหากล่ะที่เจ็บ 
แต่เราจะทรมาณที่สุดตอนที่ไม่รู้ว่าจะต้องรอหรือต้องลืมดี
 


ปัจจุบัน


 “พันไมล์ เหม่ออะไรอยู่เหรอ ถึงบ้านแล้วนะ”


ห้วงความคิดของผมหยุดชะงักลงพร้อมกับใบหน้าสวยของ เหมยหลินยื่นเข้ามาใกล้ ดวงตาสวยจ้องมองด้วยความสงสัย สองคิ้วเลิกสูงเล็กน้อย ผมจ้องหน้าเธอชั่วครู่ก่อนจะหันไปมองนอกหน้าต่างรถซึ่งจอดสนิทอยู่หน้าบ้านหลังใหญ่แสนคุ้นตา บ้านที่ผมไม่ได้กลับมาร่วมปี


“อ้อ ไม่มีอะไร แค่คิดอะไรเพลินๆ นิดหน่อย”


“จริงเหรอ เดี๋ยวนี้ไมล์เหม่อบ่อยๆ นะ ไม่สบายหรือเปล่า” ฝ่ามือเล็กทาบลงบนหน้าผากผม สีหน้าเหมยหลินบ่งบอกชัดเจนว่ากำลังเป็นห่วงผมมาก เธอมักจะน่ารักแบบนี้เสมอ ทั้งดูแลและเอาใจใส่ผมตลอดเวลาจริงๆ


“สงสัยจะเป็นไข้ใจมั้ง”


“แหวะ เสี่ยวอีกแล้วนะไมล์” เหมยหลินเบะปากใส่ผมเบาๆ เธอหันไปเปิดประตูลงจากรถ ผมก็เช่นกัน เราสองคนลงมายืนอยู่บนถนนหน้าทางเข้าบ้านซึ่งปกติในเวลายามเย็นแบบนี้จะพลุ่กพล่านไปด้วยเจ้าตัวแสบ น่าแปลกที่ครั้งนี้กลับเงียบสงบผิดปกติ


“ทำไมบ้านเงียบแบบนี้นะ” ผมว่าขณะก้าวเท้าขึ้นบันไดหินอ่อน เหมยหลินเดินตามพลางมองซ้ายมองขวาอย่างนึกสงสัยเหมือนกัน


“นั่นสิ หรือจะไปอยู่ที่สวนกันหมดนะ


“อ้าวเฮีย! มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่เนี้ย” เสียงทักสดใสจากด้านหลังเรียกสายตาของเราสองคนให้หันกลับไปมองในทันที ร่างบอบบางของผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาภายในบ้านพร้อมรอยยิ้มกว้าง ข้างกายของเธอจับจูงเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มวัยสามขวบเข้ามาด้วย ทำหัวใจของผมพองโตขึ้นมาเลย


“นั่นพริบพราวเหรอ ไหนขอลุงกอดหน่อยสิคะ” ผมย่อตัวลงเพื่อขอกอดหลานสาวสุดรักที่ไม่ได้พบกันเกือบปี ล่าสุดที่พบกันพริบพราวยังเป็นเด็กน้อยอยู่เลย ตอนเล็กว่าน่ารักแล้ว โตมาช่างน่ารักน่ากอดยิ่งกว่าเดิมอีก


พันเก้า ยืนกอดอกมองผมกอดลูกสาวของเธอยิ้มๆ ก่อนจะแซวขึ้น “แหมเฮีย มาถึงก็ขอกอดหลานก่อนเลยนะ ไม่คิดจะกอดน้องสาวก่อนบ้างเลยเหรอ ไม่เจอกันเป็นปีๆ เนี้ย ความคิดถึงไม่มีเลยใช่มะ”


“ทำไม อิจฉาลูกเหรอหมวย?” ผมอุ้มพริบพราวขึ้นพร้อมกับเอื้อมมือไปยีหัวน้องสาวสุดที่รักด้วยความหมั่นเขี้ยว พันเก้ารีบปัดมือผมออกก่อนจะย่นหน้าใส่


“ชิ ไม่ได้อิจฉาซะหน่อย เค้ากอดเจ้เหมยก็ได้” แล้วยัยตัวแสบก็ตรงเข้าไปกอดเหมยหลินตามที่พูดจริงๆ “คิดถึงเจ้จังเลย ไม่ได้เจอกันนานเลยเนอะ”


“คิดถึงเธอเหมือนกัน แล้วทุกคนหายไปไหนกันหมดเหรอ ทำไมบ้านเงียบจัง” เหมยหลินคลายกอดออกก่อนจะถามในสิ่งที่ผมก็สงสัยด้วยภาษาไทยที่ไม่ค่อยชัดนัก


“อ้อ ทุกคนอยู่ที่สวนน่ะ ปีนี้พวกเราจัดงานวันเกิดกันที่สวน เค้าว่าเรารีบไปกันดีกว่านะ คนอื่นกำลังรออยู่เลย” พันเก้าคว้าแขนผมกับเหมยหลินแล้วดันให้เดินไปทางสวนข้างบ้าน “โอ้ยตื่นเต้นจัง วันเกิดเค้าปีนี้ทุกคนมากันครบเลย ดีใจอ่ะ”


“มาครบ?” ผมหันไปเลิกคิ้วใส่น้องสาว และใช่ วันนี้เป็นวันเกิดของพันเก้า ที่ผมเลือกกลับเมืองไทยวันนี้ก็เพราะตั้งใจจะมางานวันเกิดน้องสาวนี่แหละ


“อื้ม ก็ไม่เชิงครบซะทีเดียวหรอกนะ ครอบครัวเฮียฟา ครอบครัวเฮียไซน่ะมาแล้ว ขาดแค่ครอบครัวเฮียโนอาห์นั่นแหละ นี่เฮียทัพยังแอบบ่นๆ อยู่เลย รายนั้นน่ะอยากเจอทุกคนแบบครบหน้าครบตามากกว่าเค้าเสียอีกนะ”


“นี่ไอ้ไซกับไอ้ฟามาแล้วเหรอ


“เออดิ ใครจะมาสายเหมือนมึงล่ะไอ้พี่เมีย” ผมถามยังไม่ทันจบ ไอ้ผู้ชายหัวทองเดินออกมาขัดพร้อมกับโอบไหล่เมียสุดที่รักของมัน ผมเหลือบตามอง นำทัพนิ่งๆ ก่อนละไปทางด้านหลังของมันซึ่งเต็มไปด้วยเด็กเล็กเด็กน้อยกำลังวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน บรรยากาศช่างสดใสจริงๆ เลย “ฮ่องกงกับไทยมันก็ไม่ได้อยู่คนละซีกโลกนะ กว่าจะกลับบ้านแต่ละทีมันยากมากเลยหรือไงวะ”


นำทัพจิกกัดเรื่องที่ผมไม่ได้กลับเมืองไทยมาร่วมปีเพราะมัวแต่ยุ่งๆ อยู่กับธุรกิจร้านอาหารสาขาฮ่องกงที่ผมรับช่วงต่อมาจากป๊า เหมยหลินกุมมือผมเบาๆ เป็นเชิงให้กำลังใจ ผมรู้อยู่แล้วว่าการกลับมาที่นี่ครั้งนี้จะต้องถูกใครหลายคนงอนแน่ๆ แต่ไม่คิดว่าหนึ่งในนั้นจะมีไอ้หัวทองนี่รวมอยู่ด้วย


“ก็รู้ว่ามาแล้วจะเจอหน้ามึงไง กูเลยไม่อยากมา” ผมตอบกลับเนือยๆ แล้วเดินผ่านหน้านำทัพกับพันเก้าไปหาพวกเด็กๆ ที่กำลังนั่งเล่นกันอยู่ตรงโต๊ะใหญ่ ถุงของขวัญมากมายถูกวางลงบนโต๊ะ ดวงตาเด็กๆ ระยิบระยับแพรวพราวขึ้นมาทันที “ลุงไมล์คนหล่อกลับมาแล้ว มีใครคิดถึงลุงบ้างไหมน้า”


“ลุงไมล์กลับมาแล้วเหรอฮะ เย้ๆ” เสียงทักทายจากเด็กๆ เรียกรอยยิ้มจากผม นับพันตรงเข้ามาหาผมคนแรก ก่อนจะตามมาด้วยอักษาและอัลญ่าลูกๆ จอมแสบของอัลฟ่า ผมมองเด็กผู้ชายที่อายุน่าจะเท่ากับนับพันซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ใบหน้านิ่งๆ เย็นชาๆ แบบนี้ คงจะเป็นเดวิลลูกไซเรนท์แน่ๆ ผมไม่ค่อยได้เจอครอบครัวมันเท่าไหร่ เพราะนานๆ จะรวมตัวกันที ส่วนมากเจอแต่พ่อมันซะส่วนใหญ่เลยจำหน้าลูกๆ มันไม่ค่อยได้


ส่วนครอบครัวอัลฟ่า ผมได้เจอลูกมันบ่อยๆ เวลาแวะมาหาหลานๆ เพราะบ้านมันอยู่ติดกับบ้านพันเก้า ผมเลยพอจะจำหน้าหลานๆ ได้บ้าง




“ไงมึง นึกว่าตายห่าไปแล้ว”


เชื่อแล้วว่าคนอย่างไซเรนท์มันตายยาก นินทาไม่ทันจบก็โผล่หน้ามาเลย มันเดินจูงมือเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ หน้าตาน่ารักคนหนึ่งเข้ามา นี่คงจะเป็นเพลงพรายลูกสาวคนเล็กของมัน ผมละสายตาจากหลานขึ้นมองไอ้คนพ่อที่มองมาด้วยสายตาเรียบนิ่ง เวลาผ่านแต่สันดานยังเหมือนเดิมจริงๆ


“คนหล่ออย่างกูยังอยู่ค้ำฟ้าไปอีกนานว่ะ” ผมไหวไหล่เบาๆ แล้วหันไปจัดแจงแจกของฝากให้กับเด็กๆ ทั้งเจ็ดคน เหมยหลินเดินเข้ามาช่วยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เธอรักเด็กมากแค่ไหนผมรู้ดี เวลากลับมาเมืองไทยเธอมักจะชวนผมมาหาเด็กๆ เสมอ


“อ้าว มาถึงแล้วเหรออาตี๋” ผู้ชายวัยกลางคนท่าทางน่าเกรงขามเดินออกมาจากในบ้านพร้อมผู้หญิงวัยกลางคนหน้าตาสวยสง่า บนใบหน้าของท่านทั้งสองประดับรอยยิ้มใจดี ท่านนั่งลงตรงหัวโต๊ะ ตำแหน่งประธานบ้าน คนอื่นๆ จึงเดินมานั่งตาม ในขณะเด็กๆ ยังคงสนุกสนานกับการแกะของขวัญจากผม


“เพิ่งมาถึงฮะเตี่ย สวัสดีเตี่ยกับม๊าฮะ” ผมพนมมือไหว้พ่อกับแม่พร้อมกับเหมยหลิน เธอนอบน้อมกับพวกท่านมาก พ่อแม่ผมเอ็นดูเธอมากเช่นกัน


“เป็นยังไงกันบ้างล่ะ ไม่กลับบ้านเป็นปีๆ เลยนะไอ้ตัวดี”


“นั่นสิ ไม่แวะมาเที่ยวบ้านม๊าบ้างเลยนะหนูเหมย น่าน้อยใจจริงเชียว”


เหมยหลินมองผมเล็กน้อยก่อนจะหันไปยิ้มให้กับพ่อแม่ขี้ใจน้อยของผม ก่อนจะมาที่นี่พวกเราเตรียมตัวเตรียมใจโดนตัดพ้อไว้แล้วล่ะ เพราะรู้ตัวดีว่าไม่ได้กลับบ้านมานานมาก ด้วยภาระหน้าที่และปัญหาติดพันร่วมปีที่ฮ่องกงทำให้ผมปลีกตัวกลับเมืองไทยค่อนข้างยาก โดยเฉพาะปัญหาทางด้านสุขภาพของเหมยหลินด้วย


“เหมยขอโทษเตี่ยกับม๊าด้วยนะคะ เป็นเพราะสุขภาพของเหมยไม่ดีเอง ทำให้ไมล์ต้องลำบาก” ผมบีบมือบางอย่างให้กำลังใจ ทุกคนบนโต๊ะทำหน้ากระอักกระอ่วนตามๆ กัน


“โธ่ ไม่ต้องคิดมากนะจ้ะหนูเหมย ม๊าก็น้อยใจไปอย่างนั้นแหละ เตี่ยกับม๊าเข้าใจหนูนะลูก” แม่รีบพูดทำลายบรรยากาศมาคุ “หนูคบกับอาตี๋มาตั้งนานแล้ว หนูก็เหมือนลูกสาวม๊าอีกคน ไม่ต้องคิดมากนะจ้ะ”


“นั่นสิเจ้เหมย พวกเรารู้ว่าเจ้ไม่ค่อยแข็งแรง อีกอย่างเฮียกับเจ้ไม่ได้กลับบ้านเป็นปีๆ ก็ใช่ว่าเราจะไม่ได้เจอกันสักหน่อย เตี่ยกับม๊าน่ะไปเที่ยวฮ่องกงบ่อยกว่าอยู่เมืองไทยเสียอีก” คำพูดของพันเก้าเรียกรอยยิ้มจากผม บรรยากาศตึงเครียดเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นผ่อนคลายลง ยิ่งได้ยินเสียงปรบมือรับคำพูดของผู้เป็นแม่จากพริบพราวก็ยิ่งทำให้ทุกคนมีรอยยิ้ม ความไร้เดียงสาของเด็กๆ สร้างบรรยากาศดีๆ ให้กลับมาในทันที


“เปาะ แปะ ไปเที่ยวๆ”


“เอาล่ะๆ เตี่ยว่าเรามาเริ่มทานกันดีกว่า เอ้อว่าแต่มาครบกันแล้วใช่ไหม” ประธานใหญ่ของบ้านปรบมือสร้างบรรยากาศให้คึกคักขัดกับบุคลิกน่าเกรงขามโดยสิ้นเชิง


“ยังเลยเตี่ย ขาดยัยไกอาอีกคน” ผมชะงักไปเล็กน้อยตอนได้ยินชื่อคุ้นหูจากน้องสาว พันเก้าหันไปสะกิดแขนนำทัพที่กำลังแกะของขวัญให้จอมพลเบาๆ “เฮีย โทรหาน้องสาวเฮียหน่อยสิ เก้าไม่ได้พกโทรศัพท์”


“อือๆ” นำทัพผงกศีรษะรับก่อนจะล้วงโทรศัพท์ขึ้นมากดต่อสายหา ไกอาน้องสาวต่างแม่ของมัน และยังเป็นเพื่อนรักเพื่อนสนิทของพันเก้าน้องสาวของผมด้วย ทุกคนบนโต๊ะอาหารเริ่มทานกันแล้ว แต่ผมกลับทานอะไรไม่ลง ทั้งที่เหมยหลินพยายามตักอาหารใส่จานให้ แต่สายตาผมมันดันมองไปทางนำทัพอย่างใจจดใจจ่อโดยไม่รู้ตัว


“ว่าไงบ้างเฮีย ยัยนั่นถึงไหนแล้ว”


“มาถึงแล้ว กำลังเดินเข้ามา”


แกร๊ง!


“เป็นอะไรหรือเปล่าไมล์” เสียงทักห่วงใยจากผู้หญิงข้างกายเรียกสติผมกลับมา ตอนนี้สายตาของนำทัพกับพันเก้ามองมาทางผมด้วยความฉงนเช่นกัน ผมยกน้ำขึ้นดื่มดับความรู้สึกแปลกๆ ของตัวเองแล้วหันไปยิ้มตอบเหมยหลิน


“ช้อนมันลื่นน่ะ ไม่มีอะไร


“อ๊ะ ยัยไกอามาพอดีเลย”


ผมเผลอบีบแก้วในมือเล็กน้อยตอนพันเก้าส่งเสียงทักทายผู้มาใหม่ ก่อนสายตาจะเลื่อนไปมองเธอคนนั้น ร่างบางในชุดเสื้อโค้ชสีขาวสะอาดตายืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าสวยหวานประดับรอยยิ้มน่ารัก ดวงตาสวยทอประกายระยิบระยับจนหัวใจผมแทบจะหยุดเต้น


กี่ปีแล้วนะ เราไม่ได้พบกันตรงๆ แบบนี้มากี่ปีแล้วนะ ไกอา

 

#TO BE CONTINUED

 

TALK
โอะโอ พระนางจะเจอกันแล้วจ้าา ในเรื่องทั้งคู่ไม่ได้เจอกันตรงๆ นานแล้ว
เพราะเหตุผลบางอย่างนะเออ เนี้ยเพิ่งจะได้กลับมาพบกันอีกครั้งหลังจากเรียนจบเลย
มันต้องมีซัมติงแน่ๆ เรามาลุ้นไปพร้อมๆ กันน้าาาา
บอกก่อนว่าเรื่องนี้ดาร์กดราม่านะคะ มีฉากฟินแต่ฟินแบบดาร์กๆ อ่ะ 5555555
ฟางจะพยายามมาอัพให้วันเว้นวันนะ แต่ขอฟีดแบคคอมเม้นรัวๆ ด้วย โหวต 100% ให้กันด้วยน้าา
เรื่องราวของพันไมล์เกิดขึ้นหลังจบสเปเชี่ยลของเรื่องนำทัพนะเออ หรือ 4 ปีหลังไกอาเรียนจบจ้า
ขอเช็คกระแสหน่อยค่าา ใครยังรักและรอเฮียพันไมล์อย่างเหนียวแน่นอยู่บ้าง
คอมเม้นมาบอกกันด้วยนะเออ แล้วอย่าลืมกดแอดติดตามเรื่องนี้ไว้ด้วยนะคะ

กด ADD+คอมเม้นคนละเม้นทุกครั้งที่อ่าน

และโหวตเพื่อสนับสนุนนักเขียนด้วยนะคะ


________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]
......
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

731 ความคิดเห็น

  1. #544 0614626364 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 16:17
    มันเป็นช่วงที่บีบหัวใจจังเลยค่ะ
    #544
    0
  2. #182 FAHIIII (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 22:42
    รอ เฮียพัน กับไกอา นะ คนอื่นลูกเค้าแต่งงานกันหมดแล้ว
    #182
    0
  3. #171 noonnoon-ok (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 14:26
    เนี้ยยังไม่ถึงไหนก้อรุ้สึกดราม่าล่ะ
    #171
    0
  4. #170 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 01:42
    เฮียหลายใจอ่อ
    #170
    0
  5. #169 baibua-55 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 00:34
    เกิดอะไรขึ้นกันนะ รอลุ้นๆๆๆๆ
    #169
    0
  6. #168 yyoyii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 21:49
    รอค่าาา
    #168
    0
  7. #167 simdave13389 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 20:31
    หเามหายไปอีกน่ะค่ะ
    #167
    0
  8. #166 n0867634212 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 19:21
    แลดูเหมือนกลิ่นอาย ความกินไม่เข้าคลายไม่ออก  ของทั่งคู่...
    #166
    0
  9. #165 Nimmy4044 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 18:18
    ลุ้นๆ เหมือนมีเรื่องราวอะไรบางอย่างซ่อนอยู่
    #165
    0
  10. #164 towarisa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 18:01
    อย่ามาเป็นเป็นคิดถึงอดีตดีกว่านะเฮียไมล์
    #164
    0
  11. #163 yingnam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 17:26
    เจอกันแล้วววว รอติดตามตอนต่อไปนะ
    #163
    0
  12. #162 kookpk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 17:13
    รออออออออค่ะ
    #162
    0
  13. #161 tewtao007 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 10:26
    รอออออออออมาาาาานานนนนค่าา
    #161
    0
  14. #160 baibua-55 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 00:08
    โอ๊ยยยยยยยยยวว รอเฮียใจจะขาดดดดดดดดด
    #160
    0
  15. #159 yingnam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 17:27
    รอค่าาาาา
    #159
    0
  16. #158 amonsin1996 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 16:24
    หืมมมม ลุ้นขนาดนี้ ต้องให้เค้าเจอกันแล้วแหละ เอะ จะเป็นรักสามเศร้าไหมนะ
    #158
    0
  17. #157 towarisa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 14:28
    แค่ได้ยินชื่อแค่นี้ถึงกับกินอะไรไม่แล้ว เฮียมีไรในกอไผ่กับไกอาหรืเปล่าเนี่ย
    แต่ถึงจะเคยมีแต่ก็หมดสิทธิแล้วแหละ เพราะเฮียมีคนข้างกายอยู่แล้วนี่นะ เหอะ
    #157
    0
  18. #156 n0867634212 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 12:58
    เจิมมมม อย่างไวววววววว
    #156
    0
  19. #155 towarisa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 08:48
    เฮียไมล์มาแล้ว แต่ทีแย่่ดันมีสาวข้างกายในด้วยนี่สิ
    #155
    0
  20. #153 noonnoon-ok (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 00:53
    โอ้ยยยยย อยากอ่านทุกวันวันละหลายๆรอบ
    #153
    0
  21. #152 yingnam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 21:34
    ตามอยู่นะ..รออยู่ด้วยนะ
    #152
    0
  22. #151 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 20:43
    รออยู่จ้าาาาา
    #151
    0
  23. #150 simdave13389 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 19:22
    ตามตาม
    #150
    0
  24. #149 Nimmy4044 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 17:53
    ชอบอ่ะ มีแรงดึงดูดอย่างแรง อยากให้อัพบ่อยๆ อัพเยอะๆ
    #149
    0
  25. #148 puuukalove9 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 17:42
    คิดถึงจังงง ^^
    #148
    0