[END]DESTINY OF TABOO : กักขังหัวใจ รักต้องห้าม

ตอนที่ 28 : TABOO 13 I [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,827
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    3 ต.ค. 61

มีหนังสือพร้อมส่งนะคะ




TABOO 13 I


The longer you’re with someone, the tougher it is to part ways.

ยิ่งคุณอยู่กับใครสักคนนานเท่าไร ยิ่งจากกันได้ยากเท่านั้น



ฉันลืมตาตื่นขึ้นจากความฝันในอดีตที่ยากจะลืมเลือน มันช่างเป็นความฝันที่แสนยาวนานเหลือเกิน ฉันนิ่วหน้าเล็กน้อยตอนขยับตัวลุกขึ้นนั่ง ความเจ็บปวดบริเวณส่วนล่างแล่นวาบขึ้นมาตอกย้ำว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันเมื่อคืนมันคือเรื่องจริง


ฉันปล่อยตัวปล่อยใจให้กับพันไมล์อีกแล้ว


หลังจากรวบรวมสติที่กำลังฟุ้งซ่านให้สงบนิ่งลง ฉันค่อยๆ มองรอบตัวและพบร่างสูงกำลังหลับใหลอยู่ใต้ผ้านวมผืนเดียวกัน พันไมล์หลับสนิทข้างกายฉัน ใบหน้าหล่อแสนหวานอยู่ใกล้ฉันเพียงเอื้อมมือสัมผัส แต่ฉันกลับไม่กล้าแม้แต่จะแตะต้องเขาเลย


เรื่องระหว่างเรามันไม่ควรเกิดขึ้นเลย เมื่อคืนพันไมล์คงเมามากถึงได้ทำอะไรแบบนั้นลงไป และฉันก็ไม่ควรคิดถึงมันอีก ฉันควรจะปล่อยให้เรื่องเมื่อคืนเป็นเพียงแค่ความฝัน คิดซะว่ามันไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเรา และฉันไม่ได้มาที่นี่


ใช่มันควรจะเป็นแบบนั้นไกอา


ฉันลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้าตัวเองจากบนพื้นพรมแล้วตรงเข้าห้องน้ำ หลังจากอาบน้ำชะระล้างร่างกายเสร็จเรียบร้อย ฉันเดินกลับเข้ามาในห้องนอนอีกครั้ง สายตาเหลือบมองร่างสูงบนเตียงด้วยหัวใจเจ็บปวด ฉันยังจดจำทุกสัมผัสของเขาได้อย่างดี มันเต็มไปด้วยทั้งความรู้สึกดีและความรู้สึกเจ็บปวดหัวใจ


ฉันมันเลวจริงๆ ที่เผลอใจให้กับคนคนนี้อีกแล้ว เธอมันเลวจริงๆ ไกอา

 


@ร้านอาหารพงษ์นารายณ์


ฉันกลับมาร้านอาหารในตอนเช้าตรู่ พนักงานบางส่วนเริ่มทยอยเข้ามาในร้าน บางคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ก็เริ่มลงมาจากชั้นบน รวมถึงจันจิด้วย เธอชะงักเล็กน้อยตอนเห็นฉันเดินเข้ามาในร้าน


“อ้าวเจ้ เมื่อคืนเจ้ไม่ได้นอนที่นี่เหรอ?” คำทักของจันจิกระตุกหัวใจฉันเล็กน้อย อยู่ดีๆ ก็รู้สึกร้อนรนอย่างบอกไม่ถูก


“อ้อ เมื่อคืนเจ้กลับคอนโดมาน่ะ” ฉันตอบโดยเลี่ยงการสบตา


“ว้าวๆ ที่แท้ก็กลับไปหาสุดที่รักนี่เอง”


“เอ๊ะ” ฉันเงยหน้าขึ้นมองจันจิด้วยความตกใจ ทำไมเธอถึงแซวฉันแบบนี้ล่ะ “โธ่เจ้ไกอา อย่ามองจันแบบนั้นสิ จันไม่ได้ตั้งใจจะแอบดูเจ้เลยนะ แต่เมื่อคืนก่อนตอนจันออกไปมินิมาร์ทจันบังเอิญเห็นเจ้เดินอยู่กับผู้ชายหล่อๆ คนหนึ่งอ่ะ เขาคือธุระที่เจ้ออกไปหาทุกคืนใช่ไหมล่ะ”


ฉันนิ่งงันไปชั่วครู่เมื่อฟังคำบอกเล่าของจันจิจบ คิดไม่ถึงว่าจันจิจะบังเอิญเห็นฉันกับจินหลงเดินด้วยกันแบบนั้น แต่ความจริงแล้วฉันก็ไม่ได้คิดจะปิดบังอะไร เพียงแค่ไม่ได้บอกใครก็เท่านั้น


“ไม่ต้องปิดบังจันหรอกน่า ผู้ชายคนนั้นเป็นแฟนเจ้ใช่ไหมล่ะ เขาหล๊อหล่อเนอะเจ้” จันจิประกบมือเข้าหากันพลางทำหน้าเคลิ้มฝัน


“งั้นเดี๋ยวเจ้ขึ้นไปพักก่อนนะ วันนี้จันจะทำอะไรก็ทำได้เลย เจ้ให้หยุดหนึ่งวัน” ฉันพูดเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่อยากนึกถึงจินหลงตอนนี้ หัวใจมันปวดหนึบไปหมด กลัวจู่ๆ จะเผลอร้องไห้ต่อหน้าจันจิขึ้นมา


“เอ๊ะ ทำไมล่ะเจ้ เราไม่หาข้อมูลกันต่อเหรอ”


“พักวันหนึ่งนะ พอดีเจ้รู้สึกเพลียๆ นิดหน่อย” ฉันเดินเลี่ยงมากดลิฟต์โดยมีจันจิตามหลังมา เธอยื่นหน้ามาจ้องฉันด้วยสายตาเป็นห่วง


“เจ้ไม่สบายเหรอ ให้จันพาไปหาหมอไหม”


“ไม่ต้องๆ เจ้แค่เพลียๆ น่ะ ขอบใจมากนะ” ฉันเดินเข้าลิฟต์แล้วโบกมือให้เธอ จันจิพยักหน้ารับรู้ก่อนประตูจะปิดลง ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เพื่อระบายความอึดอัดในหัวใจ วันนี้ฉันอยากจะเก็บตัวอยู่แต่ในห้องจริงๆ นะ ไม่อยากออกมาพบใครเลย โดยเฉพาะเธอคนนั้น ฉันกลัวว่าฉันจะรู้สึกผิดจนไม่กล้ามองหน้าเธอน่ะ


และถ้าเลือกได้ ฉันไม่อยากกลับมาที่นี่เลยด้วยซ้ำ แต่เพราะงานวิจัยมันค้ำคออยู่ ฉันควรรีบทำมันให้จบๆ เพื่อจะได้ไปจากที่นี่สักที

 


[พันไมล์’Talk]


ผมตื่นขึ้นมาในตอนเช้าพร้อมกับห้องว่างเปล่าไร้ร่างบางข้างกาย ไกอาไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว เธอกลับไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ นั่นทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิดหัวใจอย่างบอกไม่ถูก


ผมกดต่อสายหาไกอาเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ของวัน เธอยังคงปิดเครื่อง ไม่สามารถติดต่อได้เหมือนเดิม ยิ่งทำให้ผมร้อนใจเข้าไปอีก


Rrr…


เสียงเรียกเข้าดึงสายตาผมกลับมาที่โทรศัพท์ทันที หากทว่าชื่อบนหน้าจอกลับไม่ใช่ใครบางคนที่ผมรอ ผมสงบสติอารมณ์ตัวเองให้เป็นปกติก่อนจะกดรับสาย


“ว่าไงดอม”


[นายครับ คุณเหมยหลินอยู่โรงพยาบาลครับนาย]


“ว่าไงนะ” ผมชะงักไปตอนได้ฟังสิ่งที่คนสนิทรายงาน เหมยหลินอยู่โรงพยาบาลงั้นเหรอ “เธอเป็นอะไร เกิดเรื่องอะไรขึ้น? แล้วทำไมนายเพิ่งมาบอกฉันวะ”


ผมคว้ากุญแจรถและกระเป๋าสตางค์ขึ้นมาถือแล้วเดินออกมาจากห้องด้วยความรีบร้อน ภายในใจระส่ำระส่ายด้วยความกังวล


[ขอโทษครับนาย เมื่อคืนคุณเหมยหลินปวดท้องจนหมดสติไปครับ แม่บ้านเพิ่งเข้าไปพบเธอตอนเช้ามืดและพาส่งโรงพยาบาล ผมเพิ่งจะทราบข่าวเมื่อครู่นี้เอง]


” คำบอกเล่าของดอมินิกทำผมจุกอกอย่างพูดไม่ออก เมื่อคืนเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นกับเหมยหลิน แต่ผมกลับไม่ได้อยู่เคียงข้างเธอ


บัดซบชะมัด


[นายจะให้ผมไปรับเลยไหมครับ]


“ไม่ต้อง ฉันกำลังไป”


โทรศัพท์เครื่องบางถูกเก็บใส่กระเป๋ากางเกงก่อนจะหยิบหมวกกันน๊อคขึ้นสวมแล้ววาดขานั่งคร่อมบนรถบิ๊กไบค์คู่ใจ เสียงเครื่องยนต์สตาร์ทครางกระหึ่มไปทั่วลานจอดรถชั้นใต้ดิน ก่อนบิ๊กไบค์คันสีแดงเลือดนกจะพุ่งทะยานด้วยความเร็วสูงตามแรงอารมณ์ของคนขับขี่


รอฉันก่อนนะ ฉันกำลังไปหาเธอ เหมยหลิน





@โรงพยาบาลเยี่ยเอ๋อ


“คุณเหมยหลินฟื้นแล้วครับนาย แต่ผมว่านายอย่าเพิ่งเข้าไปเลยครับ” ดอมินิกเดินมาดักหน้าผมที่กำลังจะเปิดประตูห้องผู้ป่วยวีไอพี ผมชะงักมือบนลูกบิดเล็กน้อยพลางเหลือบตามองลูกน้องคนสนิท แค่เห็นสายตากังวลนั่นผมก็พอจะรู้แล้วว่าทำไมเขาถึงห้าม ยิ่งสังเกตเห็นชายชุดดำสามสี่คนที่ยืนห่างออกไปไม่ไกลยิ่งเดาได้ไม่ยาก


“เฉินเซิ่นอยู่ข้างในสินะ”


ดอมินิกพยักหน้ารับ สีหน้ากังวลชัดเจน ผมถอนใจแรงๆ แล้วปรับอารมณ์ให้คงที่ก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาด้านใน เสียงพูดคุยจากภายในห้องพักผู้ป่วยดังแว่วเข้ามา ผมยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นชั่วครู่ ไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังหรอกนะ ถ้าไม่ติดว่าเรื่องที่ทั้งสองกำลังคุยกันเป็นเรื่องของผมน่ะ


“ลูกจะรอมันแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้วนะอาเหมย พ่ออุตส่าห์ยอมให้ลูกคบกับมันทั้งที่ไม่เต็มใจ เพราะเห็นแก่ว่าลูกรักมัน แต่นี่คบกันมาจะห้าปีแล้วนะ มันยังไม่เคยพูดเรื่องแต่งงานแต่งการสักที แบบนี้มันใช้ไม่ได้ มันเห็นลูกสาวพ่อเป็นผู้หญิงไร้ค่าหรือไงกัน ทำเหมือนไม่ใช่คนรักกัน”


“ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะพ่อ ไมล์ไม่ได้คิดแบบนั้นหรอกค่ะ ไมล์รักเหมยนะคะ ช่วงนี้เขาก็แค่งานยุ่ง แต่เราก็ติดต่อกันอยู่ตลอดนะ” เหมยหลินพยายามอธิบายทุกอย่างแทนผม เป็นเหมือนทุกครั้งที่เธอเคยทำ เธอมักจะคอยแก้ตัวและคอยปกป้องผมจากพ่อของเธอเสมอ “ส่วนเรื่องแต่งงานเหมยไม่อยากฝืนใจไมล์”


” ผมนิ่งงัน หัวใจเต้นอ่อนลงราวกับมันจะหมดแรง ที่ผ่านมาผมยังไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้อย่างจริงจังมาก่อน แม้ผมกับเหมยหลินจะคบกันมานานแล้วก็ตาม


“ลูกพูดอย่างนี้ได้ยังไง ฝืนใจอะไรกันในเมื่อลูกกับมันคบกัน อยู่กินด้วยกันมาตั้งนาน ถึงจะแยกห้องกันนอนแต่อย่าคิดว่าพ่อไม่รู้อะไรเลยนะอาเหมย” เฉินเซิ่นพูดน้ำเสียงเครียด ผมเข้าใจความหมายในคำพูดนั้นดี เข้าใจดีเลยล่ะ


“แต่เหมยไม่อยากเร่งรัดไมล์นะคะพ่อ เหมยรอได้ อีกอย่าง เราไม่เคยคุยกันเรื่องนี้มาก่อน เหมยไม่รู้ว่าไมล์จะอยากแต่งงานกับเหมยหรือเปล่า” น้ำเสียงเศร้าๆ ของเหมยหลินบีบหัวใจผมมาก ผมรู้ว่าเธอรักผมมากแค่ไหน เธอทำเพื่อผมได้ทุกอย่าง ทั้งรับฟังและคอยอยู่เคียงข้างผม คอยช่วยเหลือ คอยดูแล ทุกสิ่งที่เธอทำมันมากเกินกว่าที่ผมเคยทำให้เธอด้วยซ้ำ


“เหมยอย่าคิดอย่างนี้สิลูก ทำไมมันจะไม่อยากแต่งงานกับลูกล่ะ ลูกสาวพ่อดีพร้อมทุกอย่างขนาดนี้” น้ำเสียงคนเป็นพ่ออ่อนลงเมื่อเห็นความเศร้าของลูกสาว


“พ่อก็รู้นี่คะว่าเพราะอะไร ไมล์เป็นลูกชายคนเดียวของครอบครัวเขานะคะ แถมยังเป็นพี่ชายคนโตด้วย เขาควรจะมีทายาทเพื่อสืบสกุลให้กับตระกูล ถ้าไมล์แต่งกับเหมย ไมล์คง ฮึก”


“อาเหมย ลูกอย่าคิดแบบนี้สิ”


หัวใจผมเจ็บปวดไปหมด ยิ่งได้ฟังเสียงสะอื้นพร้อมกับสิ่งที่อัดอั้นอยู่ภายในใจของเหมยหลิน ผมก็ยิ่งเจ็บปวดและเสียใจ แม้ภายนอกเธอจะพยายามสดใสร่าเริงและดูเข้มแข็งในสายตาของผม ทว่าภายในกลับเต็มไปด้วยคราบน้ำตาและความเจ็บปวดจากบาดแผลในอดีตมาตลอด


เพราะอย่างนี้สินะ เธอถึงไม่เคยทวงถามเรื่องแต่งงานกับผมเลยสักครั้ง เธอไม่เคยขอหรือเรียกร้องอะไร เธอทำเพียงอยู่เคียงข้างและดูแลผมเรื่อยมาเท่านั้น


ผมกลั้นใจถอยหลังแล้วเดินออกจากห้องนั้นมาเงียบๆ ดอมินิกหันมองด้วยสีหน้ากังวล ผมมองไปทางชายชุดดำที่หันมาจ้องผมเป็นตาเดียว เพียงไม่ถึงนาทีประตูห้องก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง


ร่างสูงใหญ่น่าเกรงขามเดินออกมาด้วยสีหน้าเรียบตึง ดวงตาดุดันตวัดมองผม ประกายไฟคุกรุ่นโชติช่วงอยู่ในตาคู่นั้น ก่อนร่างสูงเดินตรงมาหยุดยืนตรงหน้าผม


“โผล่หัวมาแล้วสินะ ดี เรามีเรื่องต้องคุยกัน!

 



ครึ่งชั่วโมงต่อมา


หลังจากคุยกับเฉินเซิ่นพ่อของเหมยหลินเสร็จ ผมกลับมายืนปรับอารมณ์ตัวเองให้เป็นปกติหน้าประตูห้อง ก่อนจะเข้ามาหาเหมยหลินอีกครั้ง ตอนแรกคิดว่าเธอหลับไปแล้ว แต่พอเดินเข้ามาหยุดยืนข้างเตียงผู้ป่วย ดวงตาสวยแสนเศร้าค่อยๆ ปรือขึ้นมองผมช้าๆ


“ไมล์


“อืม เป็นยังไงบ้าง”


“ไมล์จริงๆ ด้วย โอ้ย” คราวนี้ดวงตาสวยเบิกกว้างทันที เหมยหลินรีบขยับตัวลุกขึ้นด้วยความลืมตัวจนผมต้องรีบเข้าไปประคองร่างบางพลางว่าเธอเสียงดุ


“ค่อยๆ ลุกสิ เธอเจ็บอยู่นะ”


“ขอโทษ เหมยดีใจมากไปหน่อย” เหมยหลินยิ้มให้ผมน้ำตาคลอ มันเป็นรอยยิ้มที่เธอมักจะใช้มันปกปิดความรู้สึกเสมอ “ไมล์เป็นยังไงบ้าง รู้ไหมว่าเหมยเป็นห่วงมากเลย โทรไปหาก็ไม่ติด


” ผมคว้าร่างบางเข้ามากอดเพื่อหยุดทุกคำพูดแสนห่วงใยของเธอ เหมยหลินชะงักนิ่งก่อนจะเอื้อมมือกอดตอบ อ้อมแขนของร่างบางเปรียบเสมือนลวดหนามแหลมคมรัดรึงหัวใจผมจนเจ็บปวด ผมเม้มปากพลางกำหมัดแน่นด้วยความรู้สึกหน่วงในอก นึกถึงคำพูดของเฉินเซิ่นก่อนหน้านี้ก็ยิ่งรู้สึกผิดต่อผู้หญิงคนนี้มาก


เหมยหลินต้องเจ็บปวดเพราะแกมามากพอแล้ว และฉันจะไม่ยอมให้ลูกสาวฉันต้องเจ็บปวดไปมากกว่านี้อีกแล้ว ชีวิตลูกสาวฉันต้องอยู่เหมือนตายทั้งเป็นก็เพราะแก เพระฉะนั้นทำในสิ่งที่แกควรทำซะ พันไมล์


ผมรู้ดี สิ่งที่เฉินเซิ่นพูดไม่ได้ผิดไปจากความจริงเลยสักนิด เหมยหลินเจ็บปวดเพราะผมมามากมายจริงๆ เพราะแบบนั้นผมถึงอยู่ดูแลและเคียงข้างเธอมาตลอดเวลาห้าปี ผมเลือกตัดใจจากสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตทิ้งไปก็เพราะเธอ ผมทิ้งหัวใจตัวเองไปก็เพราะเธอ และเพราะผมตัดสินใจทำแบบนั้น วันนี้ผมถึงได้รู้ว่าตัวเองมันโง่มากแค่ไหน


ผมสูญเสียผู้หญิงคนหนึ่งที่รักสุดหัวใจไปเพื่อแลกกับผู้หญิงอีกคนที่ชีวิตพังทลายเหมือนตายทั้งเป็นเพราะผม โดยไม่รู้ตัวเลยว่าผู้หญิงที่ผมทิ้งมานั้นเธอเองก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน


จนกระทั่งวันนี้ วันที่ผมได้กลับมาพบเธออีกครั้ง แม้ว่าผมจะได้อยู่ใกล้เธอ แต่ก็เหมือนยิ่งไกลออกไป เธอไม่อาจกลับคืนมาเป็นของผมได้อีกแล้ว นั่นคือเรื่องจริงมันช่างเป็นความจริงที่แสนโหดร้ายเหลือเกิน


และนี่ คือสิ่งที่ผมจะตัดสินใจเลือกเป็นครั้งสุดท้าย


เฮียขอโทษนะไกอา เฮียขอโทษ


“แต่งงานกันนะเหมย


TO BE CONTINUED
#มีหนังสือพร้อมส่งนะคะ

TALK

ฮือออ ปวดตับบบบ จะเอาอย่างนี้ใช่ไหมเฮียย T^T

สงสารใครดีง่าาา เจ็บปวดวนลูปกันไป ฮืออออ

บอกแล้วว่าเรื่องนี้มันดราม่าาา ระวังตับจะพังกันนะเอออ

คอมเม้นคนละเม้นทุกครั้งที่อ่าน

และโหวตเพื่อสนับสนุนนักเขียนด้วยนะคะ

มีหนังสือพร้อมส่งนะคะ
#พันไมล์ #นำทัพ
#ปกคน #ปกการ์ตูน

สนใจสั่งซื้อแชทถามเลย >> แชท



สั่งซื้อ E-Book เฮียพันไมล์ได้แล้วนะคะ
คุ้มสุด!! ฟินสุด!! หื่นสุด!!
  

LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]
+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

731 ความคิดเห็น

  1. #661 Hqar (@Hqar) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 10:32
    ใจร้ายเกินไปทำไมใจร้ายกับไกอาเเบบนี้
    #661
    0
  2. #660 Imyourtaehyung (@Imyourtaehyung) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 14:22
    อิเฮียทำไมทำอย่างงี้
    #660
    0
  3. #659 Pra-Pai (@sky3113) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 01:53

    ไอเฮียจะไม่ใจร้ายกับไกอาไปหน่อยหรอhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-10.png

    #659
    0
  4. #658 Aom_1204 (@Aom_1204) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 17:09
    ไรอะ พึ่งกินน้องไปเมื่อคืน พอตื่นเช้ามาจะแต่งงานกับอีกคน รีดจะไม่ทนน เปลี่ยนพระเอกเลย!!!!
    #658
    0
  5. #657 ChoCo FrapPe (@tln-Fairytales) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 09:07
    สงสารไกอา เฮียจะทำแบบนี้ไม่ได้นะเมื่อคืนแกเพิ่งทำร้ายจิตใจน้องไปเองนะ จริงๆเรื่องเหมยก้อไม่ได้เป็นความผิดพันไมล์ซะหน่อยแต่เรื่องไกอาเฮียแกผิดเต็มเลยนะ
    #657
    0
  6. #656 prwpc (@prwpc) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 08:34
    สงสารไกอาาา
    #656
    0
  7. #655 ttru777 (@chanidalebnak) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 19:28
    ตอนนี้คือกี่เปอร์เซ้นของเรื่องค่ะ
    #655
    0
  8. #654 ttru777 (@chanidalebnak) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 19:28
    จอนนี้คือกี่เปอร์เซ้นของเรื่องค่ะ
    #654
    0
  9. #653 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 00:36
    ฮือออออออออออออ เฮียแย่มาก ทำแบบนี้ก็เจ็บปวดใจทุกคนอ่ะแหละ ( o༎ຶ▿༎ຶo )(´༎ຶ╻༎ຶ)(;´༎ຶД༎ຶ`)⁽⁽(ཀ д ཀ)⁾⁾
    #653
    0
  10. #652 JTOB (@janehusky122) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 23:54
    อะไรของเฮีย โว๊ะะ
    #652
    0
  11. #651 Mee I'ya (@yum-yum-jum-boh) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 23:34
    คนอะไรหนอ
    #651
    0
  12. #650 NHDtrai (@NHDtrai) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 20:51
    จะไม่สงสารไกอาเลย ถ้าเฮียไม่มาตอแย
    #650
    0
  13. #649 nut0811794116 (@nut0811794116) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 20:22
    ใจร้ายจริงๆๆ แบบนี้กลับไปยุ่งกับไกอาอีกทำไม เปลี่ยนพระเอกด่วน
    #649
    0
  14. #648 กาฬวาต (@0950055865) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 20:20
    เฮียไมล์ใจร้ายอ่ะ😢
    #648
    0
  15. #647 oil_thantita (@oil_thantita) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 19:10
    ฮือออ สงสารไกอา
    #647
    0
  16. #646 zegirl (@zegirl) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 18:34
    สงสารไกอาอยากเปลี่ยนพระเอกจัง
    #646
    0
  17. #645 BonjourDame (@BonjourDame) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 16:23
    ตอนนี้อยู่ตรงหน้าไหนของเล่นอะค่ะ จะได้ซื้อถูก ตอบเเทนได้นะค่ะ
    #645
    0
  18. #644 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 23:45
    อีเฮีย! เดี๋ยวก็เผาเรือทิ้งเลยนิ
    #644
    0
  19. #643 JTOB (@janehusky122) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 01:19
    เลือกสักคน ชัดเจนสักที แง้
    #643
    0
  20. #642 Mee I'ya (@yum-yum-jum-boh) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 21:38
    โว๊ะผู้ชายแบบนี้เนี่ย
    #642
    0
  21. #640 Pra-Pai (@sky3113) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 14:37

    เมื่อไหร่เรื่องเหมยหลินจะจบ เอ็นดูไกอา

    #640
    0
  22. #639 211241 (@211241) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 14:33
    ทำไมไม่เลือกใครสักคน จะต้องให้เจ็บหมดทุกคนเลยหรือไง
    #639
    0
  23. #638 ●taey● (@taey6070) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 14:30
    เฮียยยเปลี่ยนพระเอกเลย5555
    #638
    0