[END]DESTINY OF TABOO : กักขังหัวใจ รักต้องห้าม

ตอนที่ 11 : TABOO 04 II [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,520
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    30 มิ.ย. 61









TABOO 04 II
 
 
At some point you have to realize that some people can stay in your heart but not in your life. 
เมื่อถึงจุดหนึ่งคุณก็จำเป็นต้องตระหนักว่า คนบางคนสามารถอยู่ได้เพียงแค่ในใจไม่ใช่ในชีวิตของคุณ


เพี๊ยะ!


“โอ้ย อย่านะเฮีย อย่าทำอะไรฉันกับลูกเลย ฮืออ”


เสียงอ้อนวอนเป็นภาษาไทยดังมาจากตรอกเล็กๆ ที่ฉันกำลังจะเดินผ่าน สองเท้าชะงักตามสัญชาตญาณทันทีขณะมือยังคงถือโทรศัพท์แนบใบหูเหมือนเดิม สายตามองทอดเข้าไปในตรอกมืดๆ นั่น ปกติฉันไม่ค่อยสนใจสิ่งรอบข้างสักเท่าไหร่ เวลาเดินเข้าซอยก็มักจะใส่หูฟังฟังเพลงอยู่ตลอด แต่ครั้งนี้มันอดไม่ได้เพราะได้ยินเสียงของเด็กกำลังร้องไห้โยเยมาจากทางนั้นด้วย


“มึงจะลองดีกับกูใช่ไหม อีผึ้ง! ได้! มานี่อีเด็กเวร!


“ไม่! ปล่อยหนูนะ!” เสียงกรีดร้องของเด็กหญิงดังลั่นพร้อมกับร่างของชายตัวใหญ่เดินฉุดกระชากลากแขนเด็กผู้หญิงตัวน้อยวัยประมานแปดขวบออกมาจากประตูทางเข้าตึกเก่าๆ เด็กคนนั้นร้องไห้งอแงขณะถูกลากออกมาด้านนอก ก่อนจะตามมาด้วยร่างของผู้หญิงวัยกลางคนตัวเล็กผอมบาง เธอวิ่งออกมาคุกเข่าพนมมือไหว้ชายผู้นั้น น้ำตาอาบข้างแก้มร้องไห้สะอึกสะอื้น


“เฮียฮือออ อย่าเอาลูกฉันไปเลยนะ อย่าทำอะไรลูกฉันเลย ฮือออ”


“ถอยไปอีผึ้ง! กูจะเอามันไปทำงานแลกเงิน ไม่ได้เอามันไปฆ่า!


บทสนทนาภาษาไทยคุ้นหูทำให้ฉันไม่สามารถขยับไปไหนได้ ฉันกดตัดสายพันเก้าไปแล้ว ภายในใจครุ่นคิดว่าจะทำยังไงกับสถานการณ์ตรงหน้าดี ฉันอยากจะช่วยเหลือสองแม่ลูกนั่นมาก แต่ด้วยกำลังของตัวเองคนเดียวคงช่วยไม่ไหว 


ฉันควรจะทำยังไงดี


หมับ!


ในจังหวะที่ฉันยืนลังเลอยู่นั้น ท่อนแขนของฉันถูกใครคนหนึ่งคว้าจับ เขารั้งฉันที่กำลังจะเดินเข้าไปหาสองแม่ลูกนั่น พอฉันหันมองก็พบว่าเขาคือผู้ชายคนนั้น คนที่ฉันเห็นตรงไฟแดง


“ชู่ว์” นิ้วเรียวยกขึ้นแตะริมฝีปากภายใต้แมสปิดปากเป็นเชิงห้ามส่งเสียง ฉันเห็นเพียงดวงตาคมเข้มจ้องมองตอบมา น่าแปลกที่รู้สึกคุ้นเคยกับแววตาคู่นี้มาก


เขาเป็นใครกันนะ


“แม่จ๋า ฮืออ” เสียงเด็กร้องเรียกผู้เป็นแม่เรียกสายตาจากฉันและเขาในทันที มือหนาคลายออกจากท่อนแขนฉัน เขาเดินเข้าไปหาชายร่างสูงนั่นอย่างไร้ความลังเล


“ปล่อยเด็กคนนั้นซะ” ภาษาไทยคุ้นหูดังมาจากผู้ชายสวมฮู้ดคนนั้น แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจฉันเต้นระรัวคือน้ำเสียงของเขาที่แสนคุ้นเคยนั่นมากกว่า


ไม่จริงน่ะ


“มึงเป็นใคร อย่ามาเสือกเรื่องผัวเมีย!” ชายร่างใหญ่หันมาตะคอกใส่ผู้มาใหม่ด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด เด็กน้อยร้องไห้สะอึกสะอื้นพยายามเอื้อมมือหาผู้เป็นแม่อย่างน่าสงสาร


“ที่นี่ไม่ใช่เมืองไทย และการทำร้ายร่างกายผู้หญิงกับเด็กก็ไม่ใช่สิ่งที่ลูกผู้ชายควรจะทำ” เสียงคุ้นเคยยังคงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นๆ เขาขยับเข้าไปใกล้ชายร่างใหญ่ช้าๆ อย่างไม่มีความหวาดกลัวสักนิด “จะพูดอีกครั้ง ปล่อยเด็กคนนั้นซะ”


“หึ้ย! เสือกนักเหรอมึง!” แต่แทนที่ชายร่างใหญ่คนนั้นจะปล่อยมือเด็ก เขากลับกระชากเด็กเข้าหาตัวก่อนจะยกเท้าขึ้นถีบผู้ชายสวมฮู้ดคนนั้น โชคดีที่เขาเบี่ยงตัวหลบทันก่อนจะใช้ความรวดเร็วคว้าเอวเด็กขึ้นอุ้มแล้วยกเท้าขึ้นถีบชายร่างใหญ่เต็มแรงจนกระเด็นล้มลงบนพื้น


“ฮืออ แม่จ๋า” เด็กน้อยร้องไห้อย่างหนักด้วยความหวาดกลัว ฉันรีบวิ่งเข้าไปรับเด็กจากวงแขนเขาเพื่อกอดปลอบประโลม หลังจากตั้งสติได้แม่ของเด็กจึงวิ่งเข้ามาหาฉันแล้วรับตัวลูกเข้าไปกอดแทน


“มะลิเป็นอะไรไหมลูก หนูเจ็บตรงไหนไหม ฮือ”


“คุณน้ารีบพาน้องเข้าบ้านก่อนเถอะค่ะ แล้วล๊อคประตูห้องให้แน่นหนานะคะ ส่วนทางนี้ฉันจะแจ้งตำรวจให้ค่ะ” ฉันหันมองชายร่างใหญ่ที่ยังนั่งอยู่บนพื้นก่อนจะหันกลับมาหาสองแม่ลูก ซึ่งผู้เป็นแม่ร้องไห้และส่ายหัวไปมาไม่หยุด


“ไม่ได้ค่ะ แจ้งตำรวจไม่ได้ คุณอย่าแจ้งตำรวจเลยนะคะ ฉันไหว้ล่ะ ฮือ”


“ทำไมละคะ คุณน้ากับลูกถูกเขาข่มขู่ทำร้ายร่างกายนะคะ” ฉันขมวดคิ้วมองอย่างไม่เข้าใจ


“ถ้าถูกตำรวจจับ ฉันกับลูกก็ต้องถูกจับด้วยค่ะ ฮึก” คุณน้ากอดลูกแน่นพลางอธิบายทั้งน้ำตา “เราสองคนแม่ลูกอยู่ที่นี่อย่างผิดกฎหมาย ถ้าไม่ได้เขา พวกเราก็คงไม่รอด ฮือ”


เพราะอย่างนี้เองสินะ ฉันเข้าใจทุกอย่างแล้ว


การมีชีวิตอยู่เพื่อใครสักคน บางครั้งมันก็ไม่จำเป็นต้องใช้เหตุผลอะไรมากมาย ขอเพียงแค่ได้อยู่กับคนๆ นั้นก็เพียงพอแล้ว ไม่ว่าตัวเองจะต้องเจ็บปวดเพียงใดก็ตาม ดังเช่นคุณน้าที่อยากจะมีชีวิตอยู่รอดเพื่อลูกสาวสุดที่รักของเธอ


แต่นั่นมันไม่ใช่เหตุผลของเรื่องทั้งหมดหรอกนะ หากต้องทนทุกข์ทรมานทั้งร่างกายและจิตใจขนาดนี้ สู้พาลูกสาวหนีไปอยู่ที่อื่นมันไม่ดีกว่าเหรอ 


ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ



“แล้วคุณน้าจะทนให้เขาทำร้ายอยู่อย่างนี้เหรอคะ เขาเกือบจะทำร้ายน้องนะ คุณน้าไม่สงสารน้องเหรอคะ” ฉันพูดไม่ทันจบก็ถูกมือหนาคว้าท่อนแขนเอาไว้ ดวงตาคมเข้มภายใต้แมสปิดปากสบตากับฉันครู่หนึ่งเป็นเชิงห้ามปราม


ฉันรู้ว่าฉันพูดมากเกินไป ฉันไม่ควรเข้าไปยุ่งเรื่องของคุณน้า แต่มันอดเป็นห่วงไม่ได้จริงๆ ถ้าต้องปล่อยให้คุณน้ากับลูกอยู่กับผู้ชายน่ากลัวคนนั้น


หากทว่า


“เสือกดีนักใช่ไหม มึงตาย!” จู่ๆ เสียงคำรามจากด้านหลังก็ดังขึ้น ฉันหันมองชายร่างใหญ่ที่ผุดลุกขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ด้วยความตกใจ ในมือเขาถือมีดพกปลายแหลมก่อนจะพุ่งเข้ามาหาพวกเราด้วยความรวดเร็ว


จังหวะนั้นในหัวฉันคิดอะไรไม่ออกนอกจากผลักคุณน้าและลูกให้หลบไปอีกทาง ขณะตัวเองยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่อย่างทำอะไรไม่ถูก ฉันหลับตาลงในวินาทีที่มีดปลายแหลมนั่นพุ่งเข้ามา


พรึ่บ!


ฉึก!


ในเสี้ยววินาทีนั้นฉันสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นโอบรอบตัวแนบแน่น ร่างของฉันถูกโอบกอดก่อนจะตามมาด้วยเสียงลมหายใจกระชั้นชิดของใครบางคนข้างหู พอลืมตาขึ้นมองก็พบว่าตัวเองซบอยู่ในอ้อมกอดของชายสวมฮู้ดคนนั้นแล้ว ฉันรีบหันมองไปทางชายร่างใหญ่ที่จะเข้ามาทำร้ายกันเมื่อครู่ ปลายมีดของเขามีของเหลวสีแดงสดเปรอะเปื้อนเต็มไปหมด


แกร็ง!


มีดพกเล่มนั้นตกลงพื้นก่อนชายผู้นั้นจะวิ่งหนีออกไป ฉันพละออกจากอ้อมกอดของร่างสูงพลางจับเนื้อจับตัวเพื่อหาร่องรอยบาดแผลบนร่างกายตัวเองทันที ก่อนจะพบว่าตัวเองไม่ได้บาดเจ็บตรงไหนจึงหันมองผู้ชายข้างกายแทนและพบว่าตรงช่วงเอวของเขามีรอยเลือดซึมออกมาเล็กน้อย


“คุณ เลือดคุณ” ฉันเอื้อมมือจะไปแตะชายเสื้อเขา แต่คนตัวสูงถอยหลังหนีเล็กน้อย จึงชะงักมือค้างไว้แค่นั้น


“ไม่เป็นไร แค่เฉียดๆ” เขาตอบโดยไม่คิดจะใส่ใจบาดแผลตัวเองเลยสักนิด ยิ่งเขาเป็นแบบนี้ สิ่งที่คิดมันก็ยิ่งชัดเจนในความรู้สึกของฉัน


“ฮืออ ทำไมเฮียทำอย่างนี้ แล้วฉันกับลูกจะทำยังไง ฮืออ ลูกแม่” คุณน้าทิ้งตัวนั่งลงกอดลูกน้อยบนพื้นอย่างสิ้นหวัง ฉันมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกหดหู่อย่างบอกไม่ถูก


“ไม่ต้องกังวลนะครับ ผมไม่แจ้งตำรวจหรอก” ชายสวมฮู้ดคนนั้นหันไปบอกคุณน้า เขาล้วงกระเป๋าสตางค์ขึ้นมาเปิดแล้วหยิบธนบัตรจำนวนปึกหนึ่งส่งให้คุณน้า “รับเงินนี่แล้วไปจากที่นี่เถอะครับ กลับเมืองไทยแล้วไปเริ่มต้นชีวิตใหม่กับลูกนะ ไม่มีที่ไหนอยู่แล้วสบายใจไปกว่าแผ่นดินเกิดของเราหรอกนะ”


คุณน้าทำท่าลังเลใจอย่างเห็นได้ชัด ฉันจึงเดินเข้ามาใกล้ๆ ทั้งสามคนเพื่อช่วยพูดอีกแรง


“รับไปเถอะค่ะคุณน้า อย่าอยู่ที่นี่ต่อไปเลยนะคะ มันอันตรายทั้งกับคุณน้าและก็ตัวน้องนะ กลับบ้านเราเถอะค่ะ อย่างน้อยๆ คุณน้ากับลูกก็ไม่ต้องอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ ใครอีก ไม่ต้องเสี่ยงโดนจับ น้องจะได้เรียนหนังสือด้วยนะคะ”


คุณน้าสบตากับฉันด้วยดวงตาฉ่ำน้ำตาก่อนจะมองลูกสาวสุดรักแล้วสะอื้นไห้ออกมา “ฮึก ขอบคุณ ขอบคุณมากนะคะ ฉันกับลูกขอบคุณคุณสองคนมากจริงๆ ฉันจะจดจำบุญคุณของพวกคุณไปตลอดชีวิต”


ฉันรีบพนมมือรับไหว้คุณน้าที่พนมมือไหว้ฉันสลับกับเขาคนนั้น คุณน้ารับเงินแล้วค่อยประคองลูกสาวตัวน้อยลุกขึ้นก่อนจะเดินเข้าตึกเก่าๆ ด้านหลังไป ฉันยืนมองสักพักก็หันกลับมาสนใจผู้ชายร่างสูงตรงหน้าต่อ เขาไม่ได้พูดอะไรกับฉันอีก ไม่ได้มองหน้าฉันเลยด้วย


“ไปโรงพยาบาลกันเถอะค่ะ”


“ไม่ต้อง”


ฉันชะงักเท้าเล็กน้อยแล้วหันมองเขา “ทำไมคะ คุณเลือดออกขนาดนี้ ไปทำแผลเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันพาไป”


“ไม่เป็นไร แผลแค่นี้ไม่ตายหรอก” เขาตอบก่อนจะเดินหนีฉันไปอีกทาง ฉันยืนเม้มปากแน่นอย่างคิดหนัก ฉันจำน้ำเสียงนี้ได้ดี แต่แค่ยังไม่มั่นใจและไม่คาดคิดว่าจะเป็นเขาคนนั้นจริงๆ ฉันควรจะปล่อยเขาจากไปหรือถามเขาไปเลยตรงๆ ดีนะ


หมับ!


ร่างกายมันไวกว่าสมองเสมอ ฉันเดินตามมารั้งแขนแกร่งเอาไว้ ร่างสูงหยุดเดินชั่วขณะแต่ไม่ได้หันกลับมา ฉันกัดปากตัวเองแรงๆ อย่างสับสนที่สุด


“เป็นเฮียใช่ไหม



เฮียไมล์”


ทุกอย่างรอบตัวเงียบสงัด ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจแผ่วๆ จากฉันและเขา บรรยากาศโดยรอบยามนี้เริ่มดึกลงเรื่อยๆ แสงไฟจากข้างทางส่องมาริบหรี่ ในตรอกนี้จึงค่อนข้างมืดพอสมควร


“ดึกแล้ว กลับบ้านไปเถอะ” เขาไม่ได้ตอบรับและไม่ได้ปฏิเสธ แต่ทำเพียงปลดมือฉันออกแล้วเบือนหน้าหนี แค่นี้ฉันก็มั่นใจแล้วว่าเขาคือคนๆ นั้นจริงๆ


“เฮียมาทำ อะไรที่นี่” ฉันถามเสียงแผ่ว ยังไม่ยอมขยับไปไหนเหมือนกัน ไม่รู้สิ ทำไมอยู่ๆ ร่างกายถึงไม่สัมพันธ์กับสมองก็ไม่รู้


” ร่างสูงไม่ตอบอะไร เขาเอาแต่เงียบ เงียบเหมือนที่ผ่านมา ฉันเงยหน้ามองใบหน้าครึ่งเสี้ยวภายใต้แมสสีดำสนิท ก่อนจะทำเรื่องที่ตัวเองก็ไม่คาดคิด


พรึ่บ


แมสปิดปากสีดำถูกดึงออกพร้อมกับฮู้ดด้วยฝีมือของฉัน เรือนผมสีเฮเซลนัทส่องสว่างท่ามกลางความมืด ใบหน้าหล่อแสนหวานปรากฏชัดสู่สายตาของฉัน


เป็นเขาจริงๆ ด้วยสินะ


พันไมล์


#TO BE CONTINUED


#สั่งซื้อหนังสือได้แล้วนะคะ
ติดตามเรื่องนี้
v
v


TALK

เขาเจอกันแล้วววว ได้เจอแบบสองต่อสองด้วยยย งื้ออ ><

ถ่านไฟเก่าจะปะทุไหมเน้ออออ งานดราม่าจะมาอีกไหม ลุ้นๆ

คอมเม้นคนละเม้นทุกครั้งที่อ่าน

และโหวตเพื่อสนับสนุนนักเขียนด้วยนะคะ

เปิดสั่งซื้อหนังสือแล้วค่ะ
#พันไมล์ #นำทัพ
#ปกคน #ปกการ์ตูน

สนใจสั่งซื้อคลิกเลย >> พรีออเดอร์


_______________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]
......
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

731 ความคิดเห็น

  1. #551 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 18:25
    มาแบบนี้น้องหวั่นไหวนะเฮีย
    #551
    0
  2. #343 ...NeVeR GivE uP... (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 23:08
    ลุ้นจ้าาาาา
    #343
    0
  3. วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 17:23
    เฮียไมล์จะทิ้งน้องไปมั้ย
    #342
    0
  4. #341 หว๋าย.... (@n0867634212) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 17:13
    #341
    0
  5. #340 Nimmy4044 (@Nimmy4044) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 16:24
    เฮ้ย ถอนใจแรง ลุ้นน่าดู คู่นี้ กว่าจะเจอกัน แถมจะรักกันก็รักไม่ได้
    #340
    0
  6. #339 bomos (@bomos) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 16:02
    โอ๊ย อิเฮียยยยยย
    #339
    0
  7. #338 bomos (@bomos) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 16:02
    รอน๊าาาาาา
    #338
    0
  8. วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 08:57
    มารอนร้าาาา
    #337
    0
  9. วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 08:57
    มารอนร้าาาา
    #336
    0
  10. วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 08:57
    มารอนร้าาาา
    #335
    0
  11. วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 08:57
    มารอนร้าาาา
    #334
    0
  12. วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 08:57
    มารอนร้าาาา
    #333
    0
  13. #332 หว๋าย.... (@n0867634212) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 21:02
    เจิมมมมมมมมมมมมมม
    #332
    0
  14. #331 ...NeVeR GivE uP... (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 00:10
    คนมันรัก ต่อให้ตายยังไงก็ไม่ไปไหน
    #331
    0
  15. วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 12:22
    เฮียมาแว้วววว
    #330
    0
  16. #329 หว๋าย.... (@n0867634212) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 11:26
    #329
    0
  17. วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:39
    ครายเน้อออออออออออออ
    #328
    0
  18. วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:38
    ครายเน้อออออออออออออ
    #327
    0
  19. วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:38
    ครายเน้อออออออออออออ
    #326
    0
  20. วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:38
    ครายเน้อออออออออออออ
    #325
    0
  21. #324 ...NeVeR GivE uP... (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:39
    ครายเน้อออออ
    #324
    0
  22. #323 Nimmy4044 (@Nimmy4044) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:33
    เฮียไมล์ แน่ๆเลย
    #323
    0