[END]YOU'RE MY SHIFTY POISON "รักวุ่นวายพี่ชายกะล่อน"

ตอนที่ 5 : ♪ CHAPTER 03 ♫ #หลงกลหมาป่า [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 171 ครั้ง
    6 พ.ค. 61


Giant Cute Pink Music Note








 
 
 
 
CHAPTER 03



#หลงกลหมาป่า





“เรามาเริ่มสร้างฟิลลิ่งกันเลยไหมลิลลา”


เสียงกระซิบข้างใบหูสร้างความรู้สึกแปลกๆ ให้กับฉันอย่างมากความร้อนแล่นวาบจากปลายนิ้วที่กำลังแตะริมฝีปากฉันเบาๆ ลามไปทั่วใบหน้า ตัวฉันสั่นน้อยๆ มันไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความตื่นเต้นกับประสบการณ์แปลกใหม่ที่แอร์บัสกำลังจะสอนให้


ปลายนิ้วเรียวลากไล้ผ่านริมฝีปากมาตามพวงแก้มของฉัน สัมผัสของเขาไม่หนักและไม่เบาจนเกินไป มันปั่นป่วนสติฉันจนหัวใจเต้นระรัวไปหมด แอร์บัสหยุดปลายนิ้วไว้ใต้คางฉัน สายตาเราหยุดนิ่งสบตากัน บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัด ได้ยินเพียงเสียงหัวใจของตัวเองเต้นตึกตักๆ ไม่เป็นจังหวะ


“ก่อนจะเริ่มบทเรียนเราควรกระตุ้นฟิลลิ่งกันสักหน่อย” เขาพูดเบาๆ ริมฝีปากแทบจะแนบชิดลงมา ลมหายใจร้อนๆ เป่ารดพวงแก้มสร้างความตื่นเต้นให้ฉันเข้าไปใหญ่


“ยะ ยังไง”


“หลับตาสิ” เขาสั่ง ฉันจึงทำตามอย่างว่าง่าย เปลือกตาปิดลงช้าๆ ขณะมือหนายังคงเชยคางฉันอยู่ ไม่รู้หรอกว่าเขาจะสอนฉันด้วยวิธีไหน แต่ฉันขอให้เขาสอนภาคทฤษฎีเฉยๆ นะ คิดว่าเขาก็คงจะทำแบบนั้นละมั้ง “ปล่อยอารมณ์ให้ผ่อนคลายแล้วเปล่งเสียงออกมาตามความรู้สึกเลยนะ”


อ่าแอร์บัสกำลังสอนให้ฉันจินตนาการตามที่เขาพูดสินะ มันเป็นทฤษฎีที่ไม่ง่ายเลยนะเนี้ย


หากทว่า ฉันนั่งหลับตาได้ไม่ถึงนาที จู่ๆ ริมฝีปากสัมผัสได้ถึงบางอย่างนุ่มๆ กำลังแตะลงมา ก่อนความกรุ่นร้อนจะค่อยๆ ครอบครองช้าๆ ฉันตื่นตกใจ สองตาลืมขึ้น ภาพที่เห็นคือใบหน้าหล่อๆ ของแอร์บัสที่อยู่ใกล้เพียงคืบ เขาสะกดฉันไว้ด้วยแววตารุ่มร้อน ขณะริมฝีปากของเราทั้งสองยังคงประกบกันแนบแน่น


เขา เขาจูบฉันอีกแล้วเหรอ?!


“อื้อๆ” ฉันส่งเสียงประท้วงเมื่อถูกเรียวลิ้นกรุ่นร้อนสอดแทรกเข้ามาในโพรงปาก อากาศหายใจแทบจะหมดลง หัวใจเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่งไปกับสัมผัสรุ่มร้อนของคนเจ้าเล่ห์ เขาสอดมือข้างหนึ่งเข้ามาหลังท้ายทอยฉันแล้วแนบริมฝีปากลงมาแนบชิดมากกว่าเดิม ฉันไม่มีทางหันหนีได้เลย


ไม่รู้ว่าฉันปล่อยให้แอร์บัสแย่งชิงลมหายใจด้วยจูบแสนร้อนรุ่มนั่นนานเท่าไหร่ รู้แต่ว่าร่างกายมันเริ่มอ่อนแรงและคล้อยตามกับสัมผัสของเขาไปแล้ว เขาบดเบียดริมฝีปากลงมาซ้ำๆ ก่อนจะพละออกไป ฉันรีบหอบหายใจเข้าปอดทันที


“อ๊ะ” ฉันสะดุ้งวาบด้วยความตื่นตกใจไปกับสัมผัสเย็นๆ บริเวณต้นคอ แอร์บัสนาบริมฝีปากลงบนลำคอฉันพร้อมกับเคลื่อนไหวเบาๆ จนขนในกายลุกชันไปหมดทั้งตัว ร่างกายฉันปั่นป่วนเหมือนกับคืนนั้นไม่มีผิด เขาใช้ริมฝีปากอ่อนนุ่มขบเม้มหนักสลับเบา “อื้อ


นะ นั่น นั่นเสียงครางของฉันใช่ไหม?


ฉันโพรงตาขึ้นด้วยความประหลาดใจกับเสียงครางแสนสยิวของตัวเอง มันทั้งดีใจและตื่นเต้นไปพร้อมๆ กัน ขณะที่แอร์บัสยังคงซุกไซร้ลำคอฉันไม่หยุด แล้วจู่ๆ สัญชาติญาณการป้องกันตัวเองมันก็กลับมา สองมือที่อ่อนแรงของฉันยกขึ้นมาผลักดันไหล่ร่างสูงออก แอร์บัสยอมพละออกด้วยสีหน้ามึนงง


“พะ พอแล้ว มะ เมื่อกี้ฉันทำเสียงนั้นได้แล้ว” ฉันเอ่ยตะกุกตะกัก รู้สึกเหนื่อยอย่างไม่มีสาเหตุ ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ไปได้นะ


“นั่นแค่บทเริ่มต้นเองนะ บทเรียนจริงๆ มันต่อจากนี้ต่างหากล่ะ” แอร์บัสพูดขณะใช้มือแหวกคอเสื้อชุดนอนฉันลงช้าๆ จนเผยให้เห็นหัวไหล่ขาวเนียนของฉัน การกระทำของเขาทำฉันอึ้งจนพูดไม่ออก และยังไม่ทันได้ร้องห้ามอะไร เขาก็ถือวิสาสะนาบริมฝีปากร้อนลงบนผิวเนื้อของฉันอีกครั้ง


“ดะ เดี๋ยวสิเฮียอะ อ๊ะ” เสียงห้ามของฉันติดขัด ร่างกายสั่นระรัวไปกับสัมผัสกรุ่นร้อนที่กำลังเคลื่อนไหวหนักๆ บนหัวไหล่ เขาค่อยๆ ไล้ความร้อนนั้นลงช้าๆ จนถึงเนินอกที่ฉันพยายามใช้แขนปกป้องเอาไว้


“ร้องสิ เปล่งเสียงสยิวของเธอออกมา..” เขากระซิบเสียงสั่ง ฉันสัมผัสได้ถึงความอ่อนนุ่มของเรียวลิ้นที่กำลังแตะแต้มอยู่บนเนินอก มันเคลื่อนไหวหนักๆ สร้างความซาบซ่านให้กับร่างกายฉันจนคอนโทรลไม่อยู่


“อ๊ะ..” ฉันเปล่งเสียงออกมาตามสัญชาติญาณ แทบจะไม่ได้ยินเสียงของตัวเองเลยด้วยซ้ำ เพราะตอนนี้สองหูมันอื้ออึงไปหมด ยิ่งมือหนาเลื่อนลงมาเค้นคลึงสีข้างพร้อมกับสอดแทรกเข้ามาสัมผัสผิวเนื้อใต้สาปเสื้อกัน หัวใจฉันเต้นรัวจนแทบจะระเบิดออกมา


“ดีมากลิลลา.. เด็กดีต้องมีรางวัลให้”


อ่ารู้สึกดีชะมัด! นี่น่ะเหรอ.. ความรู้สึกที่เรียกว่า 'สยิว' น่ะ


แต่เอ๊ะ! ฉันให้เขาสอนภาคทฤษฎีนะ ไม่ใช่ภาคปฏิบัติสักหน่อย!



#Loading...25%


ปึง


เสียงปิดประตูห้องดังแว่วๆ จากด้านบนส่งผลให้ร่างสูงหยุดชะงักเล็กน้อย ริมฝีปากกรุ่นร้อนที่กำลังซุกไซร้อยู่ตรงต้นคอหยุดนิ่งตามไปด้วย ฉันหลุบสายตามองแอร์บัสด้วยความรู้สึกมึนงง ตอนนี้สติสตังมันเหือดหายไปเกือบหมดแล้ว


“มีอะ


“ชู่ว์” นิ้วเรียวยกขึ้นแตะริมฝีปากฉันเบาๆ เป็นเชิงห้าม ดวงตาคมเข้มตวัดมองไปทางบันไดบ้าน ฉันเหลือบมองตามก็พบว่าบริเวณนั้นปรากฏเงาของใครคนหนึ่งกำลังเดินลงมา “เวรแล้ว ยัยโบตื่น!


หัวใจฉันหล่นตุบไปที่ตาตุ่มทันทีที่สิ้นเสียงร้อนรนของผู้ชายตรงหน้า แอร์บัสจับฉันลุกขึ้นนั่งพลางจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมให้ฉันด้วยความรวดเร็ว ขณะที่ฉันยังคงตื่นตกใจกับคำพูดของเขาไม่หาย


“เดี๋ยวเฮียไปแอบก่อน ส่วนเธอทำตัวให้เป็นปกตินะ” แอร์บัสสั่ง สายตาเหลือบมองทางบันไดเป็นระยะๆ ก่อนจะหันกลับมาหาฉันที่ทำสีหน้าช๊อคหลุดโลกไปแล้ว “ลิลลา เธอได้ยินเฮียไหม?”


“หะ” ฉันกระพริบตาปริบๆ ไล่อาการมึนงง แอร์บัสทำหน้าเนือยๆ ใส่ฉันเล็กน้อย เขารีบลุกขึ้นยืนโดยไม่ลืมหันกลับมาหาฉันอีกรอบ


“เฮียไปหลบก่อนนะ แล้วอย่าลืมกฎข้อแรกล่ะ”



“ห้ามให้ยัยโบรู้เรื่องระหว่างเราเด็ดขาด”


ฉันนั่งนิ่งฟังคำกำชับของแอร์บัส ขณะสายตามองตามร่างสูงที่วิ่งเข้าไปหลบในครัว หัวใจเต้นรัวเมื่อครู่เริ่มเต้นช้าลงตามสถานการณ์ และยังไม่ทันได้ตั้งตัวอะไรมาก ร่างบางของเพื่อนรักก็ปรากฏตัวขึ้นตรงชั้นล่างสุดของบันได


“ยัยลิล? แกมานั่งทำอะไรมืดๆ คนเดียวเนี้ย” โบอิ้งเดินเข้ามาหาฉันพลางถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย เพราะชั้นล่างมันมืดมาก มีเพียงแสงไฟจากด้านบนที่ส่องผ่านบันไดมาเท่านั้น


“เอ่อ” ฉันอึกอัก ปกติโกหกไม่เก่งด้วย โชคดีที่ตรงนี้มันมืดมาก ไม่อย่างนั้นโบอิ้งอาจจะได้เห็นสีหน้าแดงๆ ของฉันแน่ “อ้อ ฉันลงมากินน้ำน่ะ พอดีมันเมื่อยๆ ขาก็เลยนั่งพัก”


“เมื่อยขา? เป็นอะไรอ่ะ ทำไมอยู่ๆ ก็เมื่อย” โบอิ้งนั่งลงด้านข้างฉัน แถมยังจับขาฉันเหมือนต้องการจะตรวจเช็ค ฉันรีบเบี่ยงขาหลบแล้วปัดมือมันออก “อ้าว หลบทำไมเนี้ย ฉันจะนวดให้”


“มะ ไม่เป็นไรแก ฉันหายแล้ว”


โอ้ย! ฉันอยากจะร้องไห้! ทำไมฉันต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ด้วยนะ หัวใจมันเต้นตุบๆ ด้วยความกังวลระดับสิบเลยล่ะ! ฉันโกหกไม่เก่งจริงๆ นะ TT


“อะไรของแกเนี้ย ตกลงหายปวดหรือยัง ถ้ายังฉันจะได้นวดให้” โบอิ้งยังคงเซ้าซี้ด้วยความเป็นห่วงตามปกตินิสัย ซึ่งมันทำให้ฉันทั้งอัดอัดและรู้สึกผิด พอเหลือบสายตาไปทางห้องครัว เงาดำๆ ของร่างสูงที่แอบอยู่ตรงนั้นโผล่มาให้ฉันเห็นเล็กน้อย แอร์บัสกำลังกดดันฉันเหรอ!


“หายแล้ว เอ่อ ฉันง่วงแล้วอ่ะโบ เราขึ้นไปนอนกันเถอะนะ” ฉันรีบเปลี่ยนเรื่องแล้วลุกขึ้นดึงแขนโบอิ้งเพื่อชวนขึ้นห้องนอน แต่ยัยเพื่อนรักกลับขืนตัวไว้แถมยังมองฉันด้วยสายตานิ่งๆ วินาทีนั้นหัวใจฉันแทบจะหยุดเต้นเลยทีเดียว “มะ มีอะไรเหรอโบ”


พูดตามตรงเลยนะ ฉันเกลียดสถานการณ์แบบนี้ชะมัด ฉันไม่ชอบโกหกใครแบบนี้เลยโดยเฉพาะโบอิ้ง ยัยนี่เป็นเพื่อนรักฉันนะ เราสนิทกันจนรู้ใจกันทุกอย่าง มันไม่แปลกเลยถ้าโบอิ้งจะมองออกว่าฉันกำลังโกหกน่ะ


ให้ตายฉันไม่ควรรับข้อเสนอของแอร์บัสตั้งแต่แรกเลย ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าอาจจะทำตามนั้นไม่ได้ โดยเฉพาะกฎข้อแรกที่ห้ามให้โบอิ้งรู้น่ะ มันยากมากเลยนะ ยัยนี่ฉลาดจะตายไป ฉันโกหกหรือปิดบังอะไรยัยนี่รู้หมด เหมือนเช่นตอนนี้ไง


“ยัยลิล” ฉันลอบกลืนน้ำลายลงคอเมื่อถูกน้ำเสียงนิ่งๆ เรียก โบอิ้งต้องรู้เรื่องระหว่างฉันกับแอร์บัสแล้วแน่ๆ ฉันควรจะทำยังไงดี


“อะ อืม


“ฉัน


” ฉันกลั้นลมหายใจด้วยความกังวลสุดๆ สองตาจ้องใบหน้าสวยของโบอิ้งตาไม่กระพริบ


ฮือออฉันลุ้นจนจะตายอยู่แล้วนะ!


“ฉันหิวน้ำอ่ะ รอแปปนึงได้ป่ะ เดี๋ยวขึ้นห้องพร้อมกัน”


หะ


“ว่าไงนะ” ฉันเผลอหลุดปากถาม ขณะจ้องมองเพื่อนรักที่ส่งยิ้มแห้งๆ มาให้


“ก็ฉันหิวน้ำไง แกรอก่อนดิ นี่ลงมากินน้ำเหมือนกัน”


อ้อ ที่แท้ก็หิวน้ำนี่เอง ฟู่! ทำฉันตกอกตกใจหมดเลยยัยตัวแสบนี่!


“รอแปปนะ เดี๋ยวมา”


หลังจากทำฉันตกใจ ยัยเพื่อนรักตัวแสบก็เดินไปเปิดตู้เย็นแล้วรินน้ำใส่แก้วขึ้นดื่ม ฉันเหลือบมองร่างสูงในเงามืดนั่นอีกครั้งและพบว่าแอร์บัสไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ว ฉันกวาดสายตามองหาเขาจนทั่วก่อนจะรีบดึงสายตากลับเมื่อโบอิ้งเดินเข้ามาหา ยัยนั่นทำท่ามองหาตามฉันด้วย


“แกมองหาอะไรอ่ะ”


“อ้อเปล่า เสร็จแล้วใช่ป่ะ งั้นขึ้นไปนอนกันเหอะ” ฉันสะบัดผมไปด้านหลังเบาๆ แล้วหมุนตัวเดินขึ้นบันไดโดยมีโบอิ้งเดินตามหลังมา ภายในใจก็ครุ่นคิดถึงเขาคนนั้นว่าป่านนี้เป็นยังไงบ้าง


บ้าจริง แล้วทำไมฉันต้องเป็นห่วงเขาด้วยละเนี้ย! พอๆ ลิลลาพอ! เขาจะเป็นยังไงก็ช่างเขาสิ เลิกคิดๆๆๆ

#Loading...51%


@ร้านชิคเก้นริง


“อ้าวเจ้ๆ วันนี้มาพร้อมกันเหรอ” เสียงทักจากสาวน้อยร่างบางดังขึ้นจากหลังเค้าท์เตอร์ เธอชื่อ น้ำฟ้าเป็นรุ่นน้องในร้านไก่ทอดของฉันเอง ฉันก็ไม่ค่อยสนิทกับน้ำฟ้ามากนะ ไม่เหมือนโบอิ้งที่คุยเก่งเลยเข้ากันได้


“จะกลับเลยหรือเปล่าฟ้า”


“คงกลับเลยค่ะเจ้ลิล คืนนี้ฟ้ามีนัด”


น้ำฟ้าขยิบตาให้ฉันหนึ่งทีพร้อมกับทำท่าเขินอาย ไม่ต้องเดาเลยก็รู้ว่าคงจะมีนัดกับหนุ่มที่ไหนอีกแล้วล่ะสิ ยัยเด็กนี่เห็นเด็กๆ ใสๆ แบบนี้ เที่ยวเก่งไม่เบาเลยนะจะบอกให้


“บางทีฉันก็แอบหมั่นไส้ความฮอตของยัยนี่นะ” โบอิ้งหันมากระซิบขณะมองตามร่างบางของน้ำฟ้าที่เดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ออกจากร้านไปแล้ว ฉันส่ายหัวยิ้มๆ ให้เพื่อนรักแล้วหันกลับมาสวมผ้ากันเปื้อนพร้อมรวบผมขึ้นเพื่อสะดวกต่อการทำงาน


กรุ๊งกริ๊ง


“ชิคเก้นริงไก่ทอดยินดีต้อนรับค่า”


ทันทีที่ได้ยินเสียงโมบายกระดิ่งหน้าประตูร้านดังขึ้นบ่งบอกให้รู้ว่ามีลูกค้าเข้ามาใช้บริการ ฉันและโบอิ้งต่างก็หันกลับไปยิ้มต้อนรับลูกค้าตามปกตินิสัย หากทว่ารอยยิ้มของฉันชะงักไปเล็กน้อยเมื่อพบว่ากลุ่มลูกค้าที่เข้ามาเยือนนั้นคือกลุ่มของแอร์บัส ผู้ชายที่ทำฉันหัวใจสั่นเมื่อคืนนั่นเอง


“อ้าวเฮีย มาทำไมเนี้ย” โบอิ้งทักพี่ชายด้วยสีหน้าแปลกใจ เพราะปกติแอร์บัสไม่ค่อยย่างกรายมาที่นี่หรอก ตั้งแต่ฉันกับโบอิ้งทำงานที่นี่มาเพิ่งจะเห็นหน้าเขาที่ร้านเป็นครั้งที่สามเองมั้ง


“พนักงานที่นี่เขาต้อนรับลูกค้ากันแบบนี้เหรอหะ” แอร์บัสขมวดคิ้วใส่น้องสาวตัวเองแต่ก็ยังไม่วายเหลือบตามองฉันด้วย


“ก็เป็นกับบางคนอ่ะ โดยเฉพาะลูกค้าที่ไม่เหมือนลูกค้าแบบเฮียเนี้ย” โบอิ้งหยอกย้อนก่อนจะถามกลับ “แล้วตกลงมาทำอะไรอ่ะ อย่าบอกนะว่ามากินไก่?”


“อ้าวยัยตัวแสบ ถามแปลกวุ้ย มาร้านไก่ทอดก็ต้องมากินไก่สิ หรือมี อย่างอื่น ให้เฮียกิน?


ละ แล้วทำไมต้องมองมาทางฉันด้วยเล่า!


“นี่เฮีย! หยุดทำสายตาหื่นๆ ใส่เพื่อนฉันเลยนะ จะกินอะไรก็ไปนั่งที่โต๊ะสิ พวกเพื่อนเฮียเขาไปนั่งกันหมดแล้วนู้น! ไปเลยไป๊!


จริงอย่างที่โบอิ้งพูด พวกเพื่อนในกลุ่มแอร์บัสต่างเดินไปหาโต๊ะนั่งกันตั้งแต่เข้าร้านมาแล้ว จะมีก็แต่เขานี่แหละที่มายืนต่อล้อต่อเถียงกับน้องสาวอยู่หน้าเค้าท์เตอร์เนี้ย


“ถ้างั้นลิลลามารับออเดอร์โต๊ะเฮียด้วยนะ”


เดี๋ยวสิ แล้วทำไมต้องเจาะจงฉันด้วยล่ะ!


“อะไรๆ ทำไมต้องยัยลิลด้วย เดี๋ยวฉันรับออเดอร์โต๊ะเฮียเองก็ได้นี่” โบอิ้งยังคงทำหน้าที่เป็นองครักษ์พิทักษ์ฉันจากพี่ชายตัวร้ายได้อย่างดี แอร์บัสทำหน้ามุ่ยใส่น้องสาวเล็กน้อยก่อนจะบุ้ยหน้าไปทางโต๊ะเพื่อนในกลุ่มตัวเอง


“ก็ไอ้รบมันมีเรื่องจะคุยกับลิลลาน่ะสิ เฮียถึงพาพวกมันมาหาที่ร้านนี่ไง”


เอ๊ะ หน่วยรบมีเรื่องจะถามฉันงั้นเหรอ?


ฉันเบี่ยงหน้าไปทางกลุ่มเขาด้วยความงุนงง หน่วยรบที่แอร์บัสพูดถึงก็คือคนที่เงียบและดูน่ากลัวที่สุดในกลุ่ม แถมยังเป็นพี่ชายแท้ๆ ของขุนทัพอีกด้วย


“ทำไมอ่ะ เฮียรบมีเรื่องอะไรจะคุยกับยัยลิล คงไม่คิดจะจีบมันหรอกใช่ไหม”


“จะบ้าเหรอยัยโบ พูดอะไรของแกเนี้ย”


คราวนี้ฉันกระตุกแขนเพื่อนไว้เป็นเชิงปราม เพราะมั่นใจว่ามันไม่ใช่เรื่องนั้นแน่ๆ ดูจากสายตานิ่งๆ ที่หน่วยรบใช้มองมาทางฉันแล้ว เขาไม่มีทางพิศวาสจิตอะไรกับฉันอย่างแน่นอน


“ไม่เผือกสักเรื่องก็ได้นะยัยตัวแสบ เอาเป็นว่าเธอไปรับออเดอร์ที่โต๊ะเฮียด้วยนะลิลลา”


แอร์บัสยักคิ้วให้ฉันก่อนจะหันหลังเดินไปที่โต๊ะตัวเอง พวกเพื่อนๆ ในกลุ่มเขาซึ่งประกอบด้วย นับพัน เจสัน หน่วยรบ กำลังนั่งรวมตัวหล่อกันอยู่ตรงนั้น ทำเอาสาวๆ ในร้านพากันหันมองตาประกายเลยล่ะ ฉันทำท่าจะเดินออกจากเค้าท์เตอร์เพื่อมารับออเดอร์ตามที่เขาบอก แต่ถูกโบอิ้งดึงแขนเอาไว้ ยัยนั่นทำหน้าไม่ไว้ใจอย่างเห็นได้ชัด


“ไม่ต้องไปก็ได้นะแก เดี๋ยวฉันไปเอง”


“ไม่เป็นไรหรอกแก มันไม่มีอะไรหรอกน่า ไม่ต้องห่วง”


ฉันเข้าใจในความเป็นห่วงของโบอิ้งนะ เพราะชื่อเสีย(ง)ของผู้ชายกลุ่มนั้นธรรมดาซะที่ไหน แล้วปกติเราก็ไม่เคยยุ่งเกี่ยวอะไรกันด้วย อยู่ๆ มีเรื่องจะคุยแบบนี้มันก็รู้สึกแปลกๆ ชอบกลแฮะ


#Loading...75%

“สนใจรับเมนูไหนกันดีคะ”


เมื่อเดินไปถึงโต๊ะชายหนุ่มทั้งสี่ ฉันก็ฉีกยิ้มพร้อมกับบริการตามปกติ ทุกคนเงยหน้าขึ้นมามองฉันเป็นตาเดียว พูดเลยว่าตอนนี้รู้สึกเขินแปลกๆ แต่ก็ยังยิ้มสู้


“เฮียเอาเซ็ต A ส่วนไอ้เจสันเซ็ต D ไอ้รบเอาเซ็ต B แล้วมึงล่ะไอ้บัสจะแดกไร” นับพันเป็นคนจัดแจงสั่งเมนูของทุกคน เขารวบรวมเมนูมาส่งคืนให้ฉันซึ่งรับมันไว้หลังจดรายการเสร็จ


“เอาเซ็ตไหนก็ได้ กูเป็นคนง่ายๆ ไม่เลือกมากอยู่ล่ะ” แอร์บัสยักไหล่ตอบ


“งั้นเอาเซ็ตไก่ไม่สุกมีไหม ไอ้เวรนี่มันชอบลากลงไปกินในน้ำบ่อยๆ ฮ่าๆๆ” นับพันหันมาขยิบตาใส่ฉันก่อนจะหันกลับไปหัวเราะชอบใจแล้วแท็คมือกับเจสัน ฉันหลุดขำนิดๆ รู้สึกผ่อนคลายลงเยอะ


“ไอ้เชี้ยพัน กูคนนะไม่ใช่จระเข้!


“มันด่ามึงเหี้ย”


โอ้วว คนเงียบๆ อย่างหน่วยรบก็ร่วมขยี้กับเขาด้วยหรือนี่


“มึงไม่ต้องขยี้ก็ได้มั้ยไอ้รบ! ไอ้ห่านี่!” แอร์บัสหันไปถลึงตาใส่เพื่อนๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองฉัน “งั้นเฮียเอาเซ็ต A ก็ได้”


“อ่อ โอเคค่ะ” ฉันก้มหน้าก้มตาจดรายการอย่างตั้งใจทันทีที่ถูกสายตาคมจ้องมอง โดยไม่ลืมทวนรายการอาหารอีกครั้ง “สรุปเมนูมีเซ็ต A สองที่ เซ็ต B และ เซ็ต D อย่างละหนึ่งที่นะคะ”


“อาหะ”


“เรียบร้อยแล้วค่ะ รออาหารสิบห้านาทีนะคะ” พูดจบฉันก็เตรียมตัวจะเดินกลับ ทว่ากลับถูกน้ำเสียงขรึมๆ เรียกเอาไว้เสียก่อน


“เดี๋ยวอย่าเพิ่งไป”


“เอ่อ คะ?” ฉันหันกลับมาจ้องหน้าหน่วยรบด้วยความประหม่าเล็กน้อย สายตาคมของเขามันน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก คนอะไรไม่รู้รอบตัวเหมือนมีออร่าสีดำทะมึนตลอดเวลา


“เธอรับสอนพิเศษเด็กเฉพาะวันหยุดหรือเปล่า”


“คะ อะไรนะคะ” ฉันขมวดคิ้วนิดๆ เพราะได้ยินสิ่งที่เขาถามไม่ค่อยชัดจึงขยับเข้าไปยืนใกล้โต๊ะมากขึ้น


“ไอ้รบมันถามว่าเธอรับสอนพิเศษเด็กช่วงเสาร์อาทิตย์หรือเปล่า พอดีมันกำลังหาคนมาสอนพิเศษหลานมันอยู่ แล้วไอ้บัสมันแนะนำเธอมา” นับพันเรียบเรียงคำถามพร้อมเหตุผลให้ฉันฟังเข้าใจง่ายมากขึ้น รู้สึกขอบคุณเขาจริงๆ ที่ทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายเป็นครั้งที่สอง


“อ้อค่ะ ปกติฉันก็รับสอนอยู่ แต่ช่วงนี้ว่างสอนแล้วค่ะเพราะเด็กที่สอนเขาเข้าโรงเรียนไปแล้ว” ฉันยิ้มนิดๆ รู้สึกสมเพชตัวเองหน่อยๆ เพราะเรื่องนี้แหละเลยทำให้รายรับของฉันลดลง


“ก็ดี ถ้างั้นฉันจ้างเธอ” หน่วยรบสรุปสั้นๆ แต่ฉันนี่งงหนักมาก


เดี๋ยวก่อนนะ คือเขาต้องการจ้างฉันไปสอนพิเศษเด็กคนหนึ่ง ฉันเข้าใจถูกไหม?


“เอ่อ หมายความว่ายังไงคะ คือเฮียจะจ้างฉันไปสอนพิเศษใช่ไหมคะ”


“ใช่ นี่เบอร์ฉัน” เขาคว้าบิลกับปากกาในมือฉันไปจดเบอร์ตัวเองก่อนจะยื่นคืนด้วยสีหน้าที่ยังคงความเรียบเฉย “เริ่มงานวันเสาร์ตอนสิบโมง เธอค่อยโทรมาถามสถานที่วันนั้นเลยแล้วกัน ส่วนรายละเอียดอื่นๆ ไว้ไปถึงแล้วจะมีคนบอกเอง”


ถึงแม้ฉันจะยังงงมาก และก็ยังไม่ได้รับปากว่าจะทำ แต่เหมือนฉันจะถูกมัดมือชกไปแล้ว และคงไม่กล้าปฏิเสธแน่นอน เอาเป็นว่าตามนั้นก็ได้ อย่างน้อยๆ ฉันก็มีรายได้เสริมอีกทางละนะ


“อะไรกันอ่ะ เฮียรบคุยอะไรกับแกเหรอ” ตอนฉันเดินกลับมาหลังเค้าท์เตอร์ โบอิ้งรีบพุ่งตัวเข้ามาถามทันที แถมยังดึงบิลในมือไปดูด้วย “นี่มันเบอร์โทรนี่ อย่าบอกนะว่า


“อะ อะไร?” ฉันเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนรักที่ทำหน้าเหวอๆ


“เฮียรบจะจีบแก!


“เฮ้ย! จะบ้าเหรอโบ! พูดเบาๆ ด้วยเดี๋ยวพวกนั้นก็ได้ยินหรอก!” 


ฉันรีบลากมันมาในครัวด้วยความกลัวว่าเสียงของยัยเพื่อนตัวดีจะลอยเข้าหูพวกหน่วยรบ ยัยนี่ยิ่งชอบเสียงดังอยู่ด้วย


“ได้ยินก็ดีสิ! ฉันจะได้จัดการยกแก๊งค์เลยทีเดียว! ฮึ้ยๆ ไอ้เฮียบัสบ้า ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าห้ามเฮียและพวกเพื่อนเฮียมายุ่งกับแกเด็ดขาดอ่ะ! พวกนั้นเสือ สิงห์ กระทิง แรดทั้งนั้น ไว้ใจไม่ได้สักคนเลย” โบอิ้งกอดอกบ่นเสียงดัง หน้าตาเอาเรื่องมาก


“มันไม่ใช่อย่างนั้นยัยโบ เฮียรบไม่ได้จีบฉันสักหน่อย”


“ไม่ได้จีบแล้วทำไมให้เบอร์แกอ่ะ ฉันละงงใจ”


“อ้อ เบอร์นี่เฮียรบให้ไว้โทรไปถามสถานที่ที่จะเข้าไปสอนพิเศษเด็กน่ะ พอดีเฮียจะจ้างฉันไปสอนพิเศษให้หลานเขาน่ะสิ” ฉันอธิบายพลางเก็บเบอร์โทรของหน่วยรบเข้ากระเป๋าในล๊อคเกอร์


“สอนพิเศษ? หมายถึงเฮียรบจ้างแกไปสอนพิเศษให้หลานเขาอ่ะเหรอ” โบอิ้งทวนคำ


“อือ”


“แล้วแกตอบตกลงไปยัง”


“ไม่ได้ตอบอ่ะ”


“อ้าว แล้วแกจะไปสอนให้เขาไหมอ่ะ” หน้าโบอิ้งมีความงงหนักมากไม่แพ้ฉัน


“ก็คงไปแหละแก ก็รู้นี่ว่าฉันต้องใช้เงินมากแค่ไหน แถมยังเป็นช่วงที่ฉันว่างจากการสอนพิเศษเด็กพอดี ก็แค่เปลี่ยนจากที่เคยไปสอนให้เด็กคนนั้นเป็นสอนให้หลายเฮียรบแทน” ฉันว่าขณะช่วยโบอิ้งจัดเซ็ตอาหารไปด้วย


“อย่างนี้ก็เท่ากับว่า แกได้ไปสอนพิเศษให้กับหลานขุนทัพด้วยน่ะสิ”


” จู่ๆ โบอิ้งพูดถึงชื่อขุนทัพขึ้นมา พาให้ฉันฉุกคิดตามไปด้วย


อ่านี่ฉันลืมไปซะสนิทเลยว่าหน่วยรบเป็นพี่ชายของขุนทัพ ถ้าฉันต้องไปสอนพิเศษหลานเขาก็เท่ากับสอนให้หลานของขุนทัพด้วยน่ะสิ


“แหมๆ ดีจังเลยน้า ได้ใกล้ชิดกันในงานพากย์แล้วยังได้สอนหลานขุนทัพอีก ลิลลาของเราทำบุญด้วยอะไรน้า” โบอิ้งจิ้มแก้มฉันแล้วยิ้มแซว ทำฉันหน้าร้อนผ่าวไปหมดเลยอ่ะ


โอ้ยยยย ทำไมยัยโบต้องแซวด้วยเนี้ยยย ฉันก็เขินเป็นนะ


#TO BE CONTINUED


รักเรื่องนี้จิ้มเลย
v
v
 


TALK
เอาแล้ววว ลิลลาจะได้ใกล้ชิดกับขุนทัพไหมน้าาาา
นางปลื้มของนางมาก แล้วเฮียบัสเราล่ะ จะทำไงๆๆๆ

อ่านแล้วคอมเม้นกันด้วยนะ ขอคนละ 1 เม้นนะเออ
แสดงตัวหน่อยว่ามีใครอ่านอยู่บ้าง เช็คเรตติ้งจ้าา

E-Book วางจำหน่ายแล้วนะคะ
ราคาฟินๆ 259 บาท
 
 
 

SET


 

ตัวพิมพ์ทอจันทร์PattySweetyพันเก้า
 
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 171 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

913 ความคิดเห็น

  1. #296 pa_nuch (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 00:19
    อ้าวเฮียบัสสสสส
    #296
    0
  2. #285 0614626364 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 17:42
    ลิลลาผู้โชคดี
    #285
    0
  3. #283 towarisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 20:11
    หวังมากระวังคกมามันจะจุกนะลิลลา 555
    #283
    0
  4. #282 นิก (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 22:58
    แหมมมม ความหยอด เกลียดอ่ะ
    #282
    0
  5. #281 towarisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 17:45
    จียเลยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #281
    0
  6. #280 towarisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 17:45
    จียเลยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #280
    0
  7. #279 towarisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 17:45
    จียเลยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #279
    0
  8. #278 towarisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 17:45
    จียเลยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #278
    0
  9. #277 towarisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 17:45
    จียเลยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #277
    0
  10. #274 towarisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 09:38
    เฮียบัสจะคุยเองหรือเปล่าทำเป็นอ้างเพื่อน
    #274
    0
  11. #273 0614626364 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 22:26
    ยังมีหน้ามาทำท่ายักคิ้วใสนะพี่แอร์บัส
    #273
    0
  12. #272 heykeo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 21:02
    อยากกินไก่แน่เหรออ..แอบัส
    #272
    0
  13. #270 0614626364 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 12:15
    ไม่ห่วงมันหรอกเฮียอ่ะเอาตัวรอดเก่งเขินนนน>///<
    #270
    0
  14. #267 towarisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 19:58
    ไม่ต้องห่วงเฮียหรอกลิลลา เฮียเขาเอาตัวรอดเก่ง
    #267
    0
  15. #266 16011602 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 15:41
    อ่านไปเคลิ้มไป555555
    #266
    0
  16. #265 towarisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 13:48
    รอคร่าาาา
    #265
    0
  17. #264 sasicp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 23:01
    รอจ้าาาา
    #264
    0
  18. #263 towarisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 17:22
    เคลิ้มเลยนะลิลลา
    #263
    0
  19. #262 devilrecords (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 13:57
    จะโดนหมาป่าขย้ำแล้วหนูลิล
    #262
    0
  20. #261 demon116 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 23:27
    เจิมมมมมม
    ยังรออยู่น่ะไรท์
    #261
    0
  21. #260 pinocchiott (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 21:09
    คถถถถ มาบ่อยๆน้าาา
    #260
    0
  22. #259 tukta-2531 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 20:31
    อัพเยอะๆน่ะ
    #259
    0
  23. #258 seohyun-99 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 19:40
    โดนเสือขย้ำซะแล้ว ลิลลา
    #258
    0
  24. #257 Nisaratbh (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 19:29
    ลิลลาหลงกลหมาป่าแย้ววววว
    #257
    0
  25. #256 heykeo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 18:53
    หลงกลซะแล้วลิลลา
    #256
    0