[END]YOU'RE MY SHIFTY POISON "รักวุ่นวายพี่ชายกะล่อน"

ตอนที่ 30 : ♪ CHAPTER 16 ♫ #ฟีลลิ่งนอกบท? [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,837
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 147 ครั้ง
    26 ต.ค. 61






CHAPTER 16

#ฟีลลิ่งนอกบท?


“เป็นได้แค่เพื่อน คิดจะเลื่อนมาเป็นอย่างอื่นเหรอวะ ตลก”
-แอร์บัส-


“คัท!


เสียงคัทดังเข้ามาภายในห้องอัดเสียง ฉันหน้าเสียนิดๆ ขณะถอดแฮนด์โฟนออก บทในมือถูกขย้ำแน่น รู้สึกแย่มากที่ทำให้ทุกคนต้องเสียเวลาแบบนี้


“ไม่เป็นไรนะลิล อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ”


ขุนทัพจับไหล่ฉันเบาๆ เป็นเชิงปลอบใจ ฉันมองเขาเหมือนจะร้องไห้รอมร่อ พี่ภีมเปิดประตูห้องอัดเข้ามาด้วยสีหน้าเครียดๆ เพราะงานพากย์เรื่องนี้มันใกล้เดดไลน์มากแล้ว แต่ฉันกลับทำได้ไม่ดี แถมยังทำให้ทุกคนเสียเวลาไปด้วย


“ขอโทษนะคะพี่ภีม ลิลทำให้พี่เสียเวลาอีกแล้ว” ฉันยกมือไหว้ด้วยความรู้สึกผิดจริงๆ


“คือจริงๆ มันไม่เป็นไรเลยลิล พี่ไม่ได้ซีเรียสนะถ้าเสียงมันออกมาไม่ได้ฟีล แค่ลิลทำเสียงอือๆ อ้าๆ ออกมาก็พอแล้ว”


ถึงพี่ภีมจะพูดแบบนั้นแต่ฉันก็ทำไม่ได้อยู่ดี มันน่าอายเกินไป แค่เห็นภาพประกอบตอนพากย์ฉันก็เขินจนตัวจะระเบิดตายอยู่แล้ว ฮือออ


“ลิลขอโทษจริงๆ นะคะ” ฉันได้แต่ก้มหน้ารับกรรมของตัวเอง ฉันนี่มันแย่จริงๆ เพราะเห็นแก่เงินแท้ๆ ถึงได้รับงานเกินตัวมาแบบนี้


“แปลกจัง ทำไมวันก่อนลิลออกไปทำสมาธิแล้วกลับมาทำเสียงแบบนั้นได้นะ” พี่ภีมคงจะหมายถึงวันที่ฉันบังเอิญเจอแอร์บัสที่หน้าห้องสินะ วันนั้นเขาช่วยสร้างฟิลลิ่งให้จนฉันสามารถทำเสียงแบบนั้นได้


บ้าจริง แล้วทำไมฉันต้องไปนึกถึงเขาด้วยละเนี่ย


“พี่ภีมฮะ ผมขอคุยกับลิลลาสักครู่ได้ไหม ถ้าผมซ้อมบทกับเธอเอง อาจจะช่วยให้ลิลลาผ่อนคลายลงได้” ขุนทัพพยายามช่วยฉันทุกทาง ตั้งแต่เช้าเขาช่วยทวนบทให้ฉันมาหลายรอบแล้วด้วย แต่พอเข้าฉากจริงๆ ลิ้นฉันมันกลับแข็งจนพูดอะไรไม่ออกเลยอ่ะ


“โอเค พี่ฝากด้วยนะขุนทัพ เดี๋ยวพี่ออกไปสูบบุหรี่แปป” พี่ภีมตบไหล่ขุนทัพเบาๆ ก่อนหันกลับมาจับไหล่ฉันด้วย “สู้ๆ นะลิล พี่เชื่อว่าเธอต้องทำได้”


“ขอบคุณค่ะพี่ภีม” ฉันทำหน้าสลด


พี่ภีมเดินออกจากห้องอัดไปแล้ว เหลือเพียงฉันกับขุนทัพที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ฉันไม่กล้ามองหน้าเขาเลย ภาพอนิเมะบนจอยังคงฉายฉากหวือหวานั่นอยู่เลย แม้มันจะไม่ได้ติดเรตถึงขนาดมีเพศสัมพันธ์กันโจ่งแจ้ง แต่การกอดจูบลูบคลำกันขนาดนั้นมันก็ทำฉันอายหนักมากจริงๆ นะ ฉันจะทำยังไงดีละเนี่ย!


“เรามาซ้อมบทนี้กันใหม่ดีไหม” ขุนทัพเป็นฝ่ายพูดทำลายความเงียบขึ้นมา ฉันเม้มริมฝีปากนิดๆ อย่างคิดหนัก


“เราก็ซ้อมกันมาตั้งแต่เช้าแล้วนะขุนทัพ นายก็เห็นว่าฉันทำมันไม่ได้ ฉันมันแย่จริงๆ ฉันทำให้นายกับพี่ภีมเสียเวลาทั้งวันเลย”


“ลิลลา” จู่ๆ มือหนาเอื้อมมาเชยคางฉันขึ้นสบตากับเขา แววตาที่เคยเรียบนิ่งกำลังสื่อความหมายบางอย่าง หากเป็นก่อนหน้านี้หัวใจฉันคงพองโตและเต้นรัวจนแทบระเบิดแน่ๆ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่อีกแล้ว


ทำไมกันนะ ทำไมฉันถึงไม่รู้สึกฟินหรือตื่นเต้นอะไรกับขุนทัพแล้วล่ะ ทั้งที่เขาคือผู้ชายที่ฉันแอบปลื้มมาโดยตลอด ฉันมาสมัครงานพากย์ที่นี่ก็เพราะว่าอยากอยู่ใกล้เขาแท้ๆ แต่ทำไมตอนนี้กลับรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก


“มองแค่ฉันสิ”


ฉันหลุดจากภวังค์ความคิดอันสับสน สองตาจ้องมองขุนทัพนิ่ง แววตาสื่อความหมายของเขาส่งมาอย่างไม่คิดจะปิดบัง


“มองแค่ฉัน สนใจแค่ฉัน”



“รักแค่ฉันสิลิลลา


หัวใจดวงน้อยกระตุกรัวกับคำพูดประโยคนั้นของขุนทัพ ฟังดูคล้ายกับคำสั่ง แต่สีหน้าและแววตาของเขาเหมือนกำลังอ้อนวอนฉันอยู่เลย เขากำลังทำให้ฉันสับสนนะ มันไม่ดีเลย ไม่ดีจริงๆ


ไม่รู้ว่าระยะห่างระหว่างใบหน้าของเราลดลงตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แค่ว่าใบหน้าหล่อแสนเย็นชาของขุนทัพลดต่ำลงมาเรื่อยๆ เขาเอียงหน้าเล็กน้อยจนริมฝีปากของเราสองคนเกือบจะสัมผัสกัน


หากทว่า


ปัง!


เสียงประตูห้องเปิดออกพร้อมกับใบหน้าของเราสองคนพละออกจากกัน ฉันเม้มริมฝีปากแน่น มือหนึ่งยกขึ้นกำเสื้อตรงช่วงอกเพื่อระงับอัตราการเต้นของหัวใจตัวเองก่อนจะหันไปมองผู้มาใหม่หน้าประตู


“เหอะ! นี่มึงกับกูไม่ได้เข้ามาขัดจังหวะอะไรใครใช่ไหมไอ้ภีม?”


“เอ่อ กูก็ไม่แน่ใจว่ะไอ้บัส”


เดี๋ยวนะ ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า ทำไมถึงเห็นร่างสูงที่ยืนล้วงกระเป๋าด้วยท่าทางกวนประสาทอยู่ด้านข้างพี่ภีมเป็นแอร์บัสได้ล่ะ!


ฉันอ้าปากค้างนิดๆ สองตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ยิ่งร่างสูงคุ้นตาเดินเข้ามาในห้องอัดเสียงและมองฉันด้วยสายตาคุกรุ่นแปลกๆ ฉันก็ยิ่งแน่ใจว่าเป็นเขาไม่ผิดแน่ๆ


“ไง ถึงกับอึ้งเลยเหรอยัยหนูน้อย”


ชัดเลย นอกจากโบอิ้งที่ชอบเรียกฉันว่ายัยหนูน้อยแล้วก็ยังมีพี่ชายยัยนั่นอีกคนนี่แหละ


“เฮียบัส มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ”


“อ้อ ไอ้นี่น่ะเหรอ มันเป็นเพื่อนพี่เอง เรียนด้วยกันมาตั้งแต่สมัยเฟรชชี่แล้ว” พี่ภีมเป็นคนอธิบายคลายความสงสัยของฉันลง


แต่เดี๋ยวนะ เพื่อนพี่ภีมงั้นเหรอ


“พี่ภีมเรียนจบแล้วไม่ใช่เหรอคะ ทำไมถึง


“ไม่รู้จริงๆ หรือแกล้งถาม เธอลืมไปแล้วเหรอว่าปีที่แล้วเฮียโดนดรอปเรียนน่ะ” แอร์บัสเดินเข้ามาดึงบทตรงหน้าฉันไปอ่านด้วยท่าทางสบายๆ ฉันมองเขาพลางคิดตาม


จริงสิ ถ้าจำไม่ผิดโบอิ้งเคยเล่าให้ฟังว่าปีที่แล้วแอร์บัสกับพวกเพื่อนๆ เคยไปมีเรื่องต่อยตีกับคนอื่นจนเขาปางตาย ส่งผลให้โดนดรอปเรียนกันยกกลุ่ม ปัจจุบันเลยต้องมาเรียนปีสี่ใหม่


“แล้วนี่กำลังทำอะไรกันอยู่ อ้อ ซ้อมบทอยู่สินะ” แอร์บัสเงยหน้าขึ้นมองจอมอนิเตอร์แล้วพยักหน้านิดๆ ก่อนหันกลับมามองฉันด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ น่าแปลกที่ฉันรู้ใจเต้นกับสายคู่นั้นของเขา มันร้อนวูบวาบแปลกๆ ต่างไปจากตอนจ้องตากับขุนทัพเลย


“เป็นคนนอก ถ้าจะดูก็ออกไปดูข้างนอก” ขุนทัพพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ เขาดึงบทจากมือแอร์บัสกลับมาวางที่เดิม ส่งผลให้บรรยากาศรอบตัวมาคุขึ้นมาทันที และเหมือนจะไม่ใช่ฉันคนเดียวที่รู้สึก


“เออใช่ กูว่ามึงออกมาอยู่กับกูข้างนอกดีกว่าไอ้บัส ปล่อยให้พระนางเขาซ้อมบทกันไป” พี่ภีมดึงแขนแอร์บัสยิกๆ แต่คนถูกดึงกลับกระตุกยิ้มมุมปาก แถมยังสะบัดแขนออกอีกต่างหาก


“ไหนมึงบ่นว่าตั้งแต่เช้ายังพากย์ไม่ได้สักฉากไง ไม่ใช่เพราะว่านางเอกพากย์ไม่ได้หรอกเหรอ”


ให้ตาย ฉันไม่ชอบสายตารู้ทันของแอร์บัสเลย เขาทำอย่างกับว่ามองฉันออกทุกอย่างงั้นแหละ


“หึ เงียบกันหมด แสดงว่ากูพูดถูกสินะ” แอร์บัสหยิบบทฉันไปอ่านอีกครั้ง ฉันเดาใจเขาไม่ถูกเลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ “อ้อ ฉากนี้นี่เอง เข้าใจละ มึงออกไปเตรียมตัวอัดเสียงได้เลยไอ้ภีม”


“หมายความว่าไงวะ มึงจะทำอะไร” พี่ภีมขมวดคิ้วถามเพื่อนตัวเอง แอร์บัสยกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนเดินเข้ายืนซ้อนด้านหลังฉันแทน


“กูจะสร้างฟิลลิ่งให้นางเอกมึงเอง”


“อ๊ะ” ฉันเผลอส่งเสียงร้องออกมาเบาๆ เมื่อถูกฝ่ามือกรุ่นร้อนสัมผัสสีข้างแผ่วเบา ขุนทัพทำท่าจะเดินเข้ามาดึงฉันออกห่างจากร่างสูงด้านหลัง แต่กลับถูกมือหนายกขึ้นผลักไหล่เอาไว้


“กลับไปทำหน้าที่ของพวกมึงเหอะ ถ้าอยากให้งานนี้มันผ่านไปด้วยดี ส่วนยัยนี่ เดี๋ยวกูจัดการเอง” เสียงกระซิบดังขึ้นข้างใบหู ลมหายใจร้อนๆ สร้างความประหม่าให้กับฉันอย่างมาก


พี่ภีมอ้าปากค้าง อึ้งกับการกระทำของเพื่อน แต่ก็ยอมออกจากห้องไปเพื่อเตรียมตัวอัดเสียง ส่วนขุนทัพฉันไม่ได้มองว่าเขากำลังทำสีหน้าแบบไหน เพราะสายตามัวแต่ก้มงุดมองบทตรงหน้าเท่านั้น


[ยั่วรักร้อนสวาท 3 2 1 เริ่ม!]


สิ้นสุดเสียงพี่ภีม ภาพบทจอมอนิเตอร์เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง มันเป็นฉากที่พระเอกกำลังกอดนางเอกจากด้านหลัง เขาลูบฝ่ามือไปตามสีข้างเธอช้าๆ ก่อนแนบริมฝีปากร้อนๆ ลงบนลำคอขาว


[เฮือก!] เสียงฉันสะดุ้งเฮือกหลุดลอดออกมาเบาๆ เมื่อจู่ๆ ถูกริมฝีปากร้อนสัมผัสลำคอ แอร์บัสกดจูบลงมาเบาๆ เขาทำทุกอย่างตามพระเอกในเรื่อง ร่างกายของฉันชาวาบไปทุกส่วน ใบหน้าร้อนผ่าวไปหมด [อ๊ะ…]


ตอนนี้ในหัวฉันว่างเปล่าไปหมดแล้ว ฉันแทบไม่ได้มองภาพบนจอหรือบทในมือเลยด้วยซ้ำ ฉันไม่รู้ว่าถูกแอร์บัสทำอะไรกับร่างกายไปบ้าง รับรู้เพียงแค่สัมผัสจากฝ่ามือและริมฝีปากร้อนของเขากำลังสร้างความปั่นป่วนไปทั้งร่างกายและหัวใจของฉัน


“ผ่อนคลายสิลิลลา เปล่งเสียงของเธอออกมา” เสียงกระซิบแผ่วเบาชิดใบหูดังขึ้นอีกครั้ง ฉันพยักหน้าตามเขาอย่างว่าง่าย ก่อนจะเปล่งเสียงออกมาตามสัญชาตญาณ “ดีมาก เด็กดีของเฮีย”


ฉันหลับตาพริ้มแล้วปล่อยอารมณ์ไปกับสัมผัสร้อนรุ่มของแอร์บัส ราวกับลืมไปเลยว่าเราไม่ได้อยู่ในห้องนี้แค่สองคน ฝ่ามือร้อนๆ ลูบไล้ไปทั่วสีข้าง ริมฝีปากร้อนผ่าวจรดลงบนลำคอและลาดไหล่หนักๆ แอร์บัสไม่ได้รุกล้ำสัมผัสฉันไปมากกว่านั้น แต่มันก็ทำให้ฉันแทบจะขาดใจตายคาอ้อมกอดเขาเลย


และไม่รู้ว่าเป็นเพราะความเครียดตลอดทั้งวันหรือเพราะสัมผัสร้อนรุ่มของแอร์บัสกันแน่ที่ทำให้ฉันรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ราวกับเป็นไข้ จู่ๆ ร่างกายมันก็ไร้แรงต้านทาน ก่อนสติสัมปชัญญะทั้งหมดจะดับลงในอ้อมกอดของเขา...




ปึง


“เห้ย! เกิดอะไรขึ้นวะ ลิลลาเป็นอะไร?!” ภีมวิ่งเข้ามาในห้องอัดด้วยความตกใจที่เห็นลิลลาหมดสติล้มลงในวงแขนของแอร์บัส ขณะที่งานพากย์ฉากติดเรตนั้นจบลงอย่างเพอร์เฟคพอดี


“ก็แค่เป็นลม ไม่ได้เป็นอะไรหรอก” แอร์บัสรวบร่างบางขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว แล้วหันมาถามเพื่อนสนิท “เสร็จงานแล้วใช่ไหม กูจะได้พายัยนี่กลับ”


“เออ สะ เสร็จแล้วๆ” ภีมพยักหน้างงๆ เพราะไม่รู้ว่าแอร์บัสรู้จักกับลิลลาด้วย


ขุนทัพที่อดทนต่อภาพบาดตาบาดใจอยู่นานพุ่งตัวออกมาขวางทันที เขาจ้องตากับแอร์บัสอย่างไม่เกรงกลัว ดวงตาเรียบนิ่งหลุบมองใบหน้าสวยหวานที่กำลังหมดสติในอ้อมกอดของผู้ชายตรงหน้า


“ส่งลิลลามา เดี๋ยวพากลับเอง”


“หึ มึงนี่ตลกดีนะไอ้ขุน กูก็บอกอยู่ชัดๆ ว่าจะพายัยนี่กลับบ้าน นี่มึงไม่ได้ยินหรือแกล้งไม่ได้ยินกันแน่วะ”


สงครามเย็นก่อตัวขึ้นภายในห้องอัดเสียง ภีมมองผู้ชายสองคนสลับกันด้วยความลำบากใจสุดๆ เขายังมึนงงความสัมพันธ์ของแอร์บัสกับลิลลาไม่หาย นี่ต้องมางงกับขุนทัพอีกคนแล้วเหรอ


“ส่งเธอมา” ขุนทัพทำท่าจะเข้าไปแย่งร่างบางจากแอร์บัส แต่แอร์บัสเบี่ยงตัวหลบแล้วยกยิ้มเย็นๆ มุมปาก


“เป็นได้แค่เพื่อน คิดจะเลื่อนมาเป็นอย่างอื่นเหรอวะ ตลก” คำสบประมาทแทงใจดำของแอร์บัส เรียกสีหน้าตึงๆ จากขุนทัพทันที เขากำหมัดแน่น พยายามระงับอารมณ์ไม่ให้ซัดหน้าหล่อๆ ของเพื่อนพี่ชาย


“เห้ย ใจเย็นๆ กันหน่อยเว้ย” ภีมแทรกกลางมาห้ามปรามชายหนุ่มทั้งสองคนที่มองกันด้วยสายตาฟาดฟันเหลือเกิน “ส่วนมึงไอ้บัส มึงรู้จักกับลิลลาด้วยเหรอวะ แถมยังทำ เรื่องแบบนั้นกับเธอ”


แอร์บัสกระชับร่างเล็กขึ้นเล็กน้อยก่อนจะตอบโดยที่ยังไม่ละสายตาจากขุนทัพ “ยิ่งกว่ารู้จักซะอีก กูรู้ทุกซอกทุกมุมของยัยนี่เลยล่ะ”


“มึง” ขุนทัพทำท่าจะกระโจนใส่แอร์บัสอีกรอบ คราวนี้ภีมดันไหล่เขาให้ถอยออกไปจากหน้าประตู


“ใจเย็นขุนทัพ” ภีมปรามน้ำเสียงเครียดแล้วหันกลับมาหาเพื่อนสนิทตัวเองอีกครั้ง “หมายความว่าไง มึงคบกับลิลลาอยู่เหรอ”


“ก็แล้วแต่มึงจะคิด เอาเป็นว่าถ้ากูไม่สนิทสนมกับลิลลาจริงๆ ยัยนี่คงไม่ยอมให้กูกอดจูบง่ายๆ หรอกจริงไหม?”


เออมันก็จริง ภีมพยักหน้ารับในใจ


เมื่อครู่เขาก็เห็นแล้วว่าลิลลายินยอมให้แอร์บัสกอดและจูบอย่างที่ว่าจริงๆ ถึงจะสงสัยแต่ก็ต้องยอมรับว่าการกระทำห่ามๆ นั้นของแอร์บัสช่วยให้งานพากย์ผ่านไปได้ด้วยดี หลังจากพวกเขาพยายามสร้างฟิลลิ่งให้ลิลลามาเกือบทั้งวันแต่มันไม่ได้ผล


“กูกลับได้ยัง” แอร์บัสถามเสียงสูง ท่าทางกวนประสาทชัดเจน


“เออๆ พาลิลกลับไปส่งให้ถึงบ้านล่ะ”


“พี่ภีม!” ขุนทัพหันมาจ้องหน้าภีมด้วยแววตาคุกรุ่น เขาพยายามสะบัดตัวออกจากการจับกุม ขณะแอร์บัสอุ้มร่างบางเดินผ่านหน้าเขาออกไป เขาอยากจะตรงเข้าไปแย่งเธอมาจากอ้อมแขนนั้นมาก แต่ก็ทำไม่ได้เพราะถูกล๊อคตัวอยู่


“พี่ขอโทษว่ะ แต่ให้ไอ้บัสมันไปส่งลิลเถอะ ไม่งั้นมันไม่ยอมจบง่ายๆ แน่ พี่รู้จักสันดานมันดี คนอย่างไอ้เวรนั่นถ้าไม่จริงจัง มันคงไม่ยุ่ง”


หลังจากแอร์บัสเดินพ้นประตูออกไปจนมั่นใจว่าขุนทัพจะตามไปไม่ทัน ภีมจึงปล่อยมือออกจากขุนทัพ เขาถอนหายใจหนักๆ ให้กับเพื่อนสนิทที่คบกันมาหลายปี


นี่เป็นครั้งแรกที่ภีมเห็นเพื่อนคนนี้ใช้สายตาจริงจังมองผู้หญิงสักคน สายตานั่นไม่ธรรมดาเลยจริงๆ และดูเหมือนเจ้าตัวจะยังไม่รู้ตัวซะด้วยสิ



 

ตัดมาทางด้านชายหนุ่มที่กำลังวางร่างบางลงบนเบาะรถ เขาหยุดชะงักใบหน้าเล็กน้อยขณะกดล๊อคเข็มขัดนิรภัยให้เธอ ใบหน้าทั้งคู่อยู่ห่างกันเพียงคืบ กลิ่นหอมอ่อนๆ จากหญิงสาวสั่นหัวใจแกร่งเบาๆ


แอร์บัสสะบัดหัวตัวเองแรงๆ เพื่อไล่อาการแปลกๆ ก่อนจะปิดประตูและเดินอ้อมมาฝั่งคนขับ เขากดสตาร์ทรถแล้วขับออกมาจากคอนโดหรูโดยจุดหมายปลายทางก็คืออพาร์ทเม้นท์ของเธอ


ใช้เวลาเพียงไม่นานรถซุปเปอร์คาร์คันหรูขับมาจอดเทียบในลานจอดรถใต้อาคารดังกล่าว เขาช้อนร่างบางขึ้นอุ้มแล้วเดินมากดลิฟต์เหมือนกับวันนั้นไม่มีผิด วันที่ลิลลาเกือบถูกรถชนจนหมดสติไป


ติ๊ง


ประตูลิฟต์เปิดออกเมื่อเคลื่อนมาถึงชั้นของลิลลา แอร์บัสก้าวมาหยุดยืนหน้าห้องและกดปลดล๊อคประตูด้วยความคุ้นเคยราวกับว่ามาที่นี่บ่อยๆ จนชิน ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้วเขาเคยมาแค่ไม่กี่ครั้ง และแต่ละครั้งก็สร้างความทรงจำที่ลืมไม่ลงให้กับทั้งคู่เสมอ


ร่างบางถูกวางลงบนเตียง ความนุ่มสบายทำให้เธอบิดตัวน้อยๆ อย่างน่ารัก แอร์บัสยืนมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกเอ็นดู ริมฝีปากหนายกยิ้มอย่างลืมตัว


“เฮ้อ เมื่อยชะมัด ถึงตัวเธอจะเบา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะไม่เมื่อยเวลาอุ้มเธอนะยัยหนูน้อย”


ร่างสูงทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง อยู่ๆ เขาก็คิดอะไรแปลกๆ ขึ้นมาได้ ก่อนจะล้มตัวลงนอนด้านข้างร่างบางแล้วรวบตัวเธอเข้ามากอดแน่น ปลายจมูกแตะลงบนหน้าผากมนสูดกลิ่นหอมเบาๆ


อ่า ขอค่าอุ้มคืนหน่อยแล้วกันนะยัยหนูน้อยหมวกแดง


#TO BE CONTINUED
รักเรื่องนี้จิ้มเลย
 


TALK
แหมมม ผู้หญิงใครๆ ก็หวงใช่ไหมล่ะเฮียยย ><
ไม่ค่อยจะออกอาการเลยนะคะ แล้วอะไรคือมาส่งแล้วนอนด้วยล่ะ?
ส่งแล้วก็กลับสิคะเฮียยย เดี๋ยวยัยหนูน้อยตื่นมางอแงใส่หรอก 555
อ่านแล้วเม้นด้วยน้าาา ใกล้หมดโควต้าอัพแล้วนะคะ
1 คอมเม้น 1 โหวตเป็นรางวัลให้นักเขียนนะคะ

E-Book วางจำหน่ายแล้วนะคะ
ราคาฟินๆ 259 บาท
 

SET

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]
......
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 147 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

913 ความคิดเห็น

  1. #842 Buf'Hun (@thanawan67) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 01:42
    โอ่ยยย เฮียยย
    #842
    0
  2. #841 Suitors (@Suitors) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 20:51
    แหมมมเฮียยค๊าาาา
    #841
    0
  3. วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 15:12

    อิเฮีย หวงยัยหนูเหรอ

    #840
    0
  4. #839 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 14:06
    ค่าอุ้มน้อยไปป่ะคะเฮียยยยย
    โถ่วววววขุนทัพ ไม่ทันแล้วนะ สงสารจริงๆ
    #839
    0
  5. #838 MinPark (@PinKany44) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 13:39
    เอาที่เฮียพอใจเลยค่าาา//น้องเป็นลมไปแล้ววว
    #838
    0
  6. #837 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 13:37

    จ้าาาาา
    #837
    0
  7. #836 Nattaya0411 (@Nattaya0411) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 13:01

    ปาใส่รัวๆๆ
    #836
    0
  8. #835 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 12:42

    อยากจะแหมมมม...ใส่หน้าเฮียดังๆๆ

    #835
    0
  9. #834 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 00:38
    ต้องให้ปรมาจารย์มาเอง หึ_หึ
    #834
    0
  10. #833 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 00:31
    ใความเป็นเจ้าของ
    #833
    0
  11. วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 13:51

    เฮียทำน้องเป็นลมแล้ว

    #832
    0
  12. #831 kaezaa2222 (@kaezaa2222) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 02:05
    เฮียมาแสดงความเป็นเจ้าของแต่เอาเรื่องนี้มาอ้างรึเปล่าคะ555
    #831
    0
  13. #830 JTOB (@janehusky122) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 01:27
    ขุนทัพเจ้ายังอยู่ดีนะ555
    #830
    0
  14. #829 pinocchiott (@pinocchiott) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 21:10
    คิดถึงลิลลาาาาาา
    #829
    0
  15. #828 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 17:57

    เฮียยยยยย
    #828
    0
  16. #827 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 16:41
    หมดกันลิลลา
    #827
    0
  17. #826 Jo-A-Ja (@noonnoon-ok) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 16:19

    เฮียยยยย
    #826
    0
  18. #825 kaezaa2222 (@kaezaa2222) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 00:37
    หึงน้องก็บอกดิเฮีย
    #825
    0
  19. #824 BBeatrizXX (@Bjin) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 06:59
    รออยู่น้าาาา
    #824
    0
  20. #823 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 00:03
    แหมมาไมอ่ะเฮีย
    #823
    0
  21. วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 20:47

    โผล่มาทำไมเนี่ยเฮียบัส

    #822
    0
  22. #821 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 20:20

    อย่าหวงก้างสิเฮีย
    #821
    0
  23. #820 MinPark (@PinKany44) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 19:09
    เฮียหึงก็บอกกกก
    #820
    0
  24. วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 13:16

    เชียร์ขุนทัพพพพ

    #819
    0
  25. วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 13:16

    เชียร์ขุนทัพพพพ

    #818
    0