[END]YOU'RE MY SHIFTY POISON "รักวุ่นวายพี่ชายกะล่อน"

ตอนที่ 3 : ♪ CHAPTER 01 ♫ #จุดเริ่มต้น [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,148
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 203 ครั้ง
    17 พ.ย. 60


Giant Cute Pink Music Note







 



CHAPTER 01




#จุดเริ่มต้น






ภาคทฤษฏีฉันสอนไม่เป็น เก่งแต่ภาคปฏิบัติ เธอสนใจไหมล่ะลิลลา…’


“เฮ้อ


ฉันถอนหายใจออกมาเป็นรอบที่ร้อยของวัน ไอ้ที่เรียนมาทั้งวันมันไม่ได้แทรกซึมเข้าไปในสมองของฉันเลยสักนิด ฉันกำลังจิตตกและโคตรจะคิดหนักเลยล่ะ คำพูดของแอร์บัสเมื่อคืนยังวนเวียนอยู่ในหัวฉันซ้ำไปซ้ำมา ไหนจะหน้าหล่อๆ กับรอยยิ้มกระชากใจสาวของเขานั่นอีก ทำไมผู้ชายคนนั้นถึงดูเจ้าเล่ห์ขนาดนี้นะ


“เป็นอะไรของแกเนี้ย เห็นถอนหายใจมาตั้งแต่เช้าจนเลิกเรียนแล้วนะ” โบอิ้งเหลือบตามองฉันอย่างเอือมๆ มือก็หยิบขนมขบเคี้ยวเข้าปากอย่างมูมมาม ให้ตายสิ! พูดไปใครจะเชื่อว่ายัยผู้หญิงหน้าตาน่ารักนี่เป็นลูกคุณหนูอยู่คฤหาสน์ ดูจากท่าทางของมันแล้วไม่ต่างจากมนุษย์พาร์ทไทม์นอนอพาทเม้นท์อย่างฉันเลยสักนิด


“ฉันกำลังคิดไม่ตกเรื่องบทพากย์น่ะสิ ทำไงดีวะโบ ฉันเครียดจริงจังนะเนี้ย” พูดแล้วอยากร้องไห้ เบะปากประกอบนิดๆ


“เรื่องนี้อีกล่ะ! ก็ฉันอุตสาห์หาทางออกดีๆ ให้แกแล้วเมื่อวานหนีกลับทำไมล่ะยะ รู้ไหมว่าฉันเฟลมากแค่ไหนน่ะ คนอุตสาห์ตั้งหน้าตั้งตาหาหนังอีโรติคแซ่บๆ มาให้ศึกษาตั้งหลายเรื่องแน่ะ” มันบ่นฉันยาวเหยียด แถมยังลากยาวไปเรื่องเมื่อวานอีกต่างหาก


แต่ก็นะ อย่างที่โบอิ้งพูดนั่นแหละ สรุปแล้วเมื่อวานหลังจากคุยกับแอร์บัสเสร็จฉันก็ขึ้นไปหาโบอิ้งที่ยังอาบน้ำไม่เสร็จ(นางอาบนานมาก) ก่อนจะแปะโพสต์อิทไว้หน้ากระจกว่าขอตัวกลับบ้านก่อน เชื่อไหมว่าฉันกลับถึงบ้านจนอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว ยัยตัวดีเพิ่งจะโทรมาบ่นอ่ะ นั่นแสดงว่าโบอิ้งเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จและเพิ่งจะเห็นข้อความ นางอาบน้ำนานแค่ไหนถามใจดู =_=


“ฉันก็แค่อยากจะหาวิธีอื่นที่มันดีกว่าการศึกษาจากหนังพวกนั้นของแกอ่ะ มันอุจาดตาเกินไปนะบางที”


“โหยแก ศึกษาจากหนังพวกนี้แหละดี มันเรียลจะตาย! ไม่อย่างนั้นแกก็ต้องไปหาคนมาสอนอ่ะ”


“สอน?” ฉันขมวดคิ้วมองหน้าโบอิ้ง มันพยักหน้าหงึกๆ ปากก็เคี้ยวขนมตุ้ยๆ ช่วยรักสวยรักงามบ้างได้ไหมบางที เห้อ!


“ใช่ หาคนมาสอนเรื่องสยิวๆ ให้ไง” ยัยเพื่อนรักหยุดพูดนิดนึงพลางเหลือบตามองฉัน “แต่ฉันว่าแกคงไม่มีปัญญาหาใครมาสอนหรอก ยัยมนุษย์พาร์ทไทม์ที่วันๆ วิ่งรอกทำงานตลอดเวลาแบบแกอ่ะรู้จักใครซะที่ไหนกัน”


เออก็จริง โบอิ้งพูดถูก อย่างที่บอกว่าฉันแทบไม่มีเพื่อนหรือไม่สนิทกับใครเลยด้วยซ้ำ โอ้ย! แล้วฉันจะทำยังไงดีล่ะเนี้ย! หรือจะยอมเสี่ยงให้แอร์บัสช่วยดีนะ แต่ฉันไม่ไว้ใจเขาเลยอ่า!


“เออโบ” ฉันเลิกทึ้งหัวตัวเองแล้วหันไปหาเพื่อนรักด้วยสีหน้าที่พยายามปกติที่สุด ไม่อยากให้มันจับพิรุธในเรื่องที่ฉันจะหลอกถามน่ะ ยัยนี่ยิ่งฉลาดล้ำเกินคน งานมโนยิ่งโคตรถนัด “เฮียแกอ่ะ ปกติแล้วเขาเป็นคนแบบไหนเหรอ?”


ปากที่กำลังเคี้ยวตุ้ยๆ ชะงักกึกทันที ใบหน้าสวยหันควับ ดวงตาเรียวเล็กหรี่มองฉันอย่างจับผิด


“ถามทำไมอ่ะ? ทำไมอยู่ๆ แกถึงอยากรู้เรื่องเฮียบัสขึ้นมาวะ?”


“เอ่อ ก็ไม่มีอะไร เผอิญเมื่อวานเดินสวนกันหน้าบ้านไง ฉันก็เลยถามดูเฉยๆ” ฉันจ้องตามันพลางยิ้มกลบเกลื่อนแล้วหยิบขนมเข้าปากบ้าง โบอิ้งหรี่ตาเล็กตาน้อยใส่ไม่เลิก


“จริงอ่ะ? เฮียไม่ได้ทำอะไรหื่นๆ ใส่แกใช่มั้ยยัยลิล? ห้ามปิดบังนะ!


“อะ อะไรเล่า! ทำไมเฮียแกต้องมาทำอะไรหื่นๆ ใส่ฉันด้วย” ฉันหลบสายตาทันทีเมื่อนึกถึงภาพที่แอร์บัสเข้ามาโอบเมื่อคืน


บ้าจริง! อยู่ๆ หน้าก็ร้อนวูบไปหมดเลยอ่ะ!


“เห้ย! ทำไมหน้าแดง! นี่ไอ้เฮียบ้ามันทำหื่นใส่แกจริงๆ ใช่ไหม! หนอย ตายแน่เฮียบัส!


คราวนี้โบอิ้งลุกขึ้นยืนแล้วพรวดพราดเดินออกจากม้านั่งไปเลย ฉันทำหน้าเหลอหลาอย่างทำอะไรไม่ถูก รีบลุกขึ้นกวาดถุงขนมใส่กระเป๋าจนหมดก่อนจะวิ่งตามยัยเพื่อนรักที่เดินไวมาก! ตัวก็เล็ก ขาก็สั้นไม่ต่างจากฉัน แต่ทำไมเดินเร็วขนาดนี้เนี้ย!


“เดี๋ยวสิยัยโบ! มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ!


โอ้ยให้ตาย เวลาโบอิ้งวีนแตกเมื่อไหร่ใครก็ฉุดไม่อยู่จริงๆ!


 

@คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัย S


เราสองคนเดินมาถึงโต๊ะประจำของพวกแอร์บัสหน้าคณะวิศวะฯ ซึ่งนานๆ ครั้งที่ยัยโบอิ้งจะพาฉันมาที่นี่ถ้าไม่มีเหตุจำเป็น ด้วยเหตุผลที่ว่าแถวนี้มีแต่คนเถื่อนๆ น่ะ และเมื่อเดินเข้ามาถึงก็พบกับผู้ชายร่างสูงท่าทางแบดบอยคนหนึ่งกำลังนั่งอ่านนิตยสารอะไรสักอย่างกับผู้ชายหน้าตาโหดๆ ที่กำลังนั่งกดโทรศัพท์มือถืออย่างไม่สนใจใครเช่นกัน


ฉันกระตุกแขนโบอิ้งเป็นเชิงบอกให้กลับเพราะตรงนี้ไม่มีร่องรอยของแอร์บัสเลย เขาคงจะไม่อยู่และฉันก็ไม่อยากให้มันเป็นเรื่องใหญ่ด้วย เพราะความจริงแล้วมันไม่ได้มีอะไรเลยจริงๆ แต่เหมือนดาร์กโบอิ้งจะไม่ฟัง ยัยนั่นเดินเข้าไปสะกิดแขนผู้ชายท่าทางแบดบอยคนนั้นเบาๆ เพื่อให้เขาเงยหน้าขึ้นมอง


“เห็นเฮียบัสไหมคะเฮียพัน?”


“อ้าว ว่าไงโบอิ้ง มาหาไอ้บัสมันเหรอ?” เฮียพันที่โบอิ้งมันเรียกก็คือ นับพัน เพื่อนสนิทของแอร์บัสซึ่งฉันเองก็พอจะรู้จักเขาอยู่บ้างจากข่าวคราวในมหาวิทยาลัย เขาเป็นผู้ชายเถื่อนๆ รักความเร็ว และเจ้าชู้ตัวพ่อเลยล่ะ!


“ค่ะ โบมีเรื่องจะจัดการเฮียบัสนิดหน่อย”


“หึ ดูจากสีหน้าและน้ำเสียงคงไม่หน่อยแล้วมั้ง” เฮียพันยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน เขาเลื่อนดวงตาคมกริบมองฉันเล็กน้อยส่งผลให้ยัยเพื่อนรักต้องขยับตัวมาบัง บอกแล้วไงว่ายัยนี่มันหวงฉันเว่อร์ อย่าว่าแต่แอร์บัสเลย แม้แต่บรรดาเพื่อนๆ เฮียมันก็หวง มันบอกว่ากลุ่มแอร์บัสมีแต่ เสือ สิงห์ กระทิง แรด! แน่นอนว่าเฮียพันคือ สิงห์ เจ้าป่าชัวร์ และไม่ต้องบอกก็น่าจะรู้นะว่าใครเป็นแรดน่ะ =_=


“ตกลงเห็นไหมคะเฮียพัน โบโทรหาเฮียบัสก็ไม่ยอมรับสาย มันน่าเชือดทิ้งจริงๆ” โบอิ้งขบเขี้ยวเคี้ยวฟันพูด


“มันไปซื้อน้ำ เดี๋ยวก็มา”


เพราะเฮียพันเอาแต่เงียบ ผู้ชายหน้าตาโหดๆ จึงตอบให้แทน เขาคนนี้คือ หน่วยรบ ขึ้นชื่อด้านความเถื่อนสุดๆ ฉันได้ยินข่าวเกี่ยวกับวีรกรรมของเขาเยอะมาก เขานี่แหละเสือตัวจริง แววตาดุร้าย ใบหน้าเย็นชาน่ากลัว เวลาเจอเขาฉันเลยไม่กล้าสบตาสักครั้ง และที่สำคัญคือเขาเป็นพี่ชายแท้ๆ ของขุนทัพ ผู้ชายที่ฉันแอบปิ๊งอยู่นั่นแหละ


“เอ่อ ฉันว่าเรากลับก่อนเหอะแก มันไม่มีอะไรจริงๆ นะ แกเข้าใจผิดไปใหญ่แล้วโบ” ฉันดึงแขนโบอิ้งให้หันมาหา มันทำหน้าทะมึนทึงสุดๆ


“ฉันไม่เชื่อแกหรอก รอถามจากปากเฮียดีกว่า เวลาเฮียโกหกฉันรู้หมดแหละ!


“แต่ว่า


“อ้าวยัยโบ มาทำไรที่นี่เนี้ย?!


ฉันยังพูดไม่ทันจบ ในที่สุดแรด เอ๊ย! แอร์บัสก็โผล่มา เขาเดินถือถุงน้ำ นม ขนมต่างๆ มาพร้อมกับผู้ชายอีกคนที่ถึงแม้จะใส่ชุดนักศึกษาแต่ก็ยังไม่วายใส่หมวกฮิพฮอพด้วย สไตล์ชัดเจนแบบนี้มีอยู่คนเดียวในกลุ่ม เขาคือ เจสัน กระทิงหนุ่มลูกครึ่งที่พูดไทยไม่ค่อยชัดนั่นเอง


“เฮียมาก็ดีแล้ว ฉันมีเรื่องจะถาม มานี่เลย!” โบอิ้งเดินเข้าไปลากแขนแอร์บัสให้เดินตามมาอย่างงงๆ เขามองฉันสลับกับเพื่อนตัวเองไปมาก่อนจะถูกผลักให้นั่งลงบนเก้าอี้หินอ่อนด้านข้างเฮียพัน โดยมีฉันกับโบอิ้งยืนค้ำอยู่


“เอ้าๆ มีอะไรอีกล่ะ เฮียไปทำอะไรให้เธอโกรธอีกไม่ทราบถึงได้ทำหน้าดุอย่างกับเสือแบบนี้”


“ไม่ต้องมาพูดเลยเฮีย ตอบมาเดี๋ยวนี้นะ เมื่อคืนเฮียทำอะไรหื่นๆ ใส่เพื่อนฉันหะ!


“หา?! นี่มึงทำอะไรเหี้ยๆ ใส่น้องเขาเหรอวะไอ้บัส?”


โอ้ยให้ตายสิ! ฉันโคตรอยากจะมุดแผ่นดินหนีเลย! ทำไมโบอิ้งกับเฮียพันต้องตะโกนเสียงดังขนาดนั้นด้วย แล้วดูสายตาที่เพื่อนๆ เขามองมาทางฉันสิ นี่ฉันจะร้องไห้อยู่แล้วนะ!


“ทำห่าอะไรวะ? กูยังไม่ได้ทำเหี้ยอะไรเลย” แอร์บัสเกาหัวมึนงง เขาเงยหน้าขึ้นมองฉันคิ้วขมวดเหมือนพยายามนึกถึงเรื่องเมื่อคืน เห็นอย่างนั้นฉันเลยชิงพูดขึ้นก่อน


“มันไม่มีอะไรหรอกค่ะ จริงๆ นะโบ แกเชื่อฉันสิ” ฉันบอกกับทุกคนก่อนจะหันกลับมากระตุกแขนโบอิ้งให้มันเลิกโวยวายได้แล้ว ฉันอายพวกเฮียๆ จะแย่อยู่แล้วนะ! “เมื่อคืนฉันกับเฮียบัสแค่เดินผ่านกันเฉยๆ ตอนที่ฉันจะกลับบ้านน่ะ”


“จริงเหรอเฮีย? ตอบดีๆ อย่ามาโกหกฉันนะ ไม่งั้นฉันฟ้องแม่จริงๆ ด้วย!” โบอิ้งมีสีหน้าอ่อนลง มันยกนิ้วขึ้นชี้แอร์บัสอย่างเอาเรื่อง แถมยังเอาชื่อคุณป้าแหวนพลอยมาขู่อีกต่างหาก ฉันไม่กล้ามองหน้าแอร์บัสเลยสักนิด เพราะเขาเอาแต่จ้องฉันอยู่ตลอด พอเผลอหันมองหน่อยก็เจอกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เหมือนเมื่อคืนไม่มีผิด


“ก็ตามนั้นแหละ เราแค่เดินสวนกันเฉยๆ เนอะ” แอร์บัสยิ้มมุมปากให้ฉัน แววตาซุกซนของเขาดูไม่ค่อยน่าไว้ใจเลยสักนิด


“แน่ใจนะว่าไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้น หรือว่าไปแอบคุยอะไรกันหรอกใช่มั้ย” โบอิ้งยังซักไซ้ไม่เลิก พาฉันเหงื่อตกไปด้วย ไม่รู้ว่าทำไมเซ้นส์ยัยนี่ถึงแรงเว่อร์เสมอ สองพี่น้องคู่นี้น่ากลัวไม่ต่างกันเลยให้ตาย!


“ถ้าไม่เชื่อเฮีย งั้นก็ลองถามเพื่อนรักเธอดูสิยัยโบ”



“เพราะหนูน้อยหมวกแดงไม่เคยโกหกอยู่แล้วจริงไหมลิลลา?”



Loading...50%


แอร์บัสจ้องหน้าฉันยิ้มๆ แววตาเขาพราวระยับไม่น่าไว้ใจสักนิด โบอิ้งรีบดึงฉันให้ถอยห่างจากพวกเขาออกมาก่อนจะยกนิ้วขึ้นชี้พี่ชายตัวเอง สีหน้าเอาเรื่องสุดๆ


“ไม่มีอะไรก็แล้วไป แต่อย่าให้ฉันรู้เชียวว่าเฮียมาทำรุ่มร่ามกับเพื่อนฉันน่ะ ฉันเอาตายแน่!” คาดโทษพี่ชายตัวเองเสร็จมันก็หันมาหาฉันแล้วถลึงตาใส่ “แกก็ด้วยยัยลิล ถ้าเฮียทำอะไรหื่นๆ ใส่แกเมื่อไหร่ให้บอกฉันทันทีเลยนะ ฉันจะรีบจัดการให้หนักเลย!


“โธ่ยัยตัวแสบ เธอก็พูดไป เห็นเฮียเป็นคนแบบนั้นหรือไงหะ” แอร์บัสส่ายหัวให้กับความขี้หวงของน้องสาวแต่ก็ยังไม่วายส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ฉัน เขานี่มันพวกปากว่าตาขยิบจริงๆ เลย!


“ประมาทได้เหรอ ผู้ชายอย่างเฮียน่ะ!


“เออใช่ อย่าไปไว้ใจมันนะโบ ขนาดเมียพี่มันยังไม่เว้นเลย”


“เห้ย! มึงพูดห่าไรเนี้ยไอ้พัน”


ฉันหันขวับมองเฮียพันทันที หมายความว่ายังไงน่ะ แอร์บัสไปทำหื่นอะไรใส่แฟนเฮียพันงั้นเหรอ


“กูพูดเรื่องจริงนี่ อย่านะมึง เรื่องที่มึงจูบเมียกู กูยังไม่ลืมนะ”


จะ จูบเมียเฮียพันเหรอ?


“โหยเฮีย! นี่เฮียทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ ทำไมนิสัยแย่ขนาดนี้นะ! ฟ้องแม่ดีไหมเนี้ย!


“บ้ากันไปใหญ่แล้ว! มึงก็อีกคนไอ้ห่า ก็เห็นๆ อยู่ว่าวันนั้นเฟรย่าคว้ากูเข้าไปจูบเองนะ” แอร์บัสลุกขึ้นยืนอย่างหัวเสียนิดๆ แต่ฉันสิรีบถอยหลังไปยืนหลบข้างหลังโบอิ้งเลย คิดไม่ถึงว่าแอร์บัสจะทำเรื่องแย่ๆ แบบนั้นด้วย ทำไมเป็นคนนิสัยแย่ขนาดนี้กันนะ!


“แต่มึงก็จูบตอบ?”


“ก็” เขาชะงักคำที่จะเถียงเฮียพันพลางหยุดสายตาลงที่ฉัน อะ อะไรเล่า! ทำไมเขาต้องมองฉันด้วยสายตาแบบนั้นด้วย “เออช่างแม่งเหอะ! แล้วแต่มึงจะคิด!


แอร์บัสทิ้งคำพูดไว้แค่นั้นก่อนจะเดินฟึดฟัดออกไป ท่าทางอารมณ์เสียน่าดู ฉันไม่เคยเห็นเขาในโหมดนี้มาก่อนเลยแฮะ ปกติจะเห็นแต่โหมดมุ้งมิ้งๆ เจ้าเล่ห์และขี้เล่น


บ้าจริง แล้วทำไมต้องรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมาด้วยละเนี้ย!


“อ้าวเฮีย! จะหนีไปไหนละนั่น?” โบอิ้งตะโกนไล่หลังแต่แอร์บัสหาสนใจไม่ เขาเดินจ้ำอ้าวออกไปทางลานจอดรถโดยไม่หันกลับมาเลย


“มึงก็เกินไปนะไอ้พัน รู้ๆ กันอยู่ว่าไม่ใช่ความผิดมัน” หน่วยรบใช้สายตาตำหนิมองเฮียพันขณะที่ฉันกับโบอิ้งยังยืนมึนอยู่ที่เดิม


“แหย่แค่นี้ทำงอน ช่างแม่งเหอะ ใครสนล่ะ?”


“เอ๊ะ หมายความว่ายังไงกันคะ? ตกลงเฮียบัสทำเรื่องแย่ๆ แบบนั้นจริงหรือเปล่าคะเฮียพัน” โบอิ้งถามในสิ่งที่ฉันก็อยากรู้ เราสองคนพากันจ้องหน้าเฮียพันนิ่ง เขายักไหล่อย่างไม่ยี่ระก่อนตอบ


“จูบจริง แต่มันไม่ใช่คนเริ่ม ก็แค่นั้น”


อ่า อย่างนี้นี่เอง แอร์บัสไม่ได้ตั้งใจจะทำเรื่องแย่ๆ แบบนั้นสินะ


ให้ตายสิ! แล้วทำไมฉันต้องรู้สึกโล่งใจด้วยล่ะ บ้าไปแล้วยัยลิลลา!



 

วันต่อมา


“หยุดนะคิริว อ่า โอ๊ย! ฉันทำไม่ได้ๆๆๆ”


ตุบ!


บทพากย์ในมือถูกโยนลงบนโต๊ะตรงหน้า ฉันยกมือขึ้นทึ้งหัวตัวเองแรงๆ สองขาดีดดิ้นไปมาเหมือนคนกำลังจะบ้า! ฉันอยากจะบ้าตายให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยด้วย!


ฮือออ! ฉันทำไม่ได้อ่ะ! ฉันลองอ่านบทพากย์นั่นเป็นสิบๆ รอบแล้วแต่ก็ทำเสียงสยิวบ้าๆ นั่นไม่ได้สักที! พอถึงบทที่ต้องส่งเสียงครางแบบนั้นฉันก็ร้อนหน้าวูบวาบไปหมด มือไม้เย็นเฉียบ ปากคอสั่นจนทำเสียงครางแบบนั้นไม่ไหวอ่ะ!


ตายแน่! ฉันต้องบ้าตายแน่ๆ!


“เป็นอะไรอีกละยัยลิล คลั่งขนาดนี้เรื่องบทอีกละสิ”


โบอิ้งเดินถือแก้วน้ำกับห่อขนมมาทิ้งตัวนั่งลงด้านข้างฉัน ตอนนี้เราสองคนกำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นของบ้านโบอิ้ง มันชวนฉันมานอนค้างด้วยกันเพราะพ่อกับแม่มันยังไม่กลับจากทริปฮันนีมูนเลย แถมพี่ชายมันก็ไม่ค่อยจะกลับบ้าน มันเลยไม่อยากอยู่บ้านคนเดียวน่ะ


“ฉันจะทำไงดีอ่ะโบ อีกไม่กี่อาทิตย์พี่ภีมก็จะเรียกไปพากย์บทแรกแล้วอ่ะ แต่ฉันยังทำอารมณ์ตามบทไม่ได้เลย ฉันอยากตายอ่ะแก” ว่าแล้วก็ฟุบหน้าลงกับหมอนใบใหญ่ ฉันไม่น่าตกปากรับคำไปเลย เพราะเห็นแก่เงินแท้ๆ แกนี่มันจริงๆ เลยยัยลิลลาเอ๊ย!


“เอาน่า อย่าคิดมาก ถ้าคิดว่าทำด้วยตัวเองไม่ได้ก็ต้องหาคนมาช่วยสอนแหละ” โบอิ้งเสนอเรื่องคนสอนอีกครั้ง มันมองหน้าฉันเหมือนขบคิดบางอย่าง “ประเด็นมันอยู่ที่ว่าจะให้ใครมาช่วยสอนเรื่องพวกนี้น่ะสิ”


ฉันคิดว่ามีนะ คนที่จะช่วยสอนเรื่องสยิวๆ พวกนี้น่ะ แต่เขาไม่ค่อยน่าไว้วางใจไง ฉันเลยไม่อยากจะวุ่นวายกับเขา


“เอ้อ! ขุนทัพไง แกต้องพากย์คู่กับหมอนั่นอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? ก็ให้เขาช่วยสอนดิ”


“โอ้ยไม่เอา! แกพูดเหมือนไม่รู้จักฉันนะโบ แกก็รู้ว่าฉันคิดยังไงกับขุนทัพ ถ้าให้เขาสอนเรื่องสยิวๆ พวกนี้ ฉันคงระเบิดตัวเองตายวันละห้าร้อยรอบอ่ะ!” ฉันแย้งอย่างมีเหตุผล โบอิ้งมันกัดปากตัวเองนิดๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาพร้อมกัน


“แล้วแกจะเอายังไงล่ะ”


“ไม่รู้สิ ถ้าทางออกของเรื่องนี้คือการต้องหาใครสักคนมาสอนฉันจริงๆ มันก็พอจะมีทางอยู่บ้างแหละ แต่ฉันไม่คิดว่ามันจะเป็นทางที่ดีน่ะ”


“หมายความว่าไงอ่ะ? แกมีใครอยู่ในใจแล้วอย่างนั้นเหรอ?”


” ฉันเหลือบตามองกรอบรูปบริเวณผนังห้องเล็กน้อยก่อนจะตอบคำถามเพื่อนรักด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ก็ไม่เชิง


เฮ้อ! เป็นไงเป็นกัน! เพื่อความอยู่รอดและเพื่อปากเพื่อท้องของฉันกับน้องชายตัวแสบ ยังไงฉันก็ต้องรับงานพากย์นี้ต่อไป เพราะมันคงไม่มีอะไรเลวร้ายไปมากกว่าการไม่มีเงินมาจุนเจือครอบครัวอีกแล้ว


 

02:30 AM


ฉันค่อยๆ ก้าวเท้าลงบนพื้นทางเดินหน้าประตูห้องด้วยความเงียบสุดชีวิต เนื่องจากเวลานี้มันดึกมากแล้ว แถมโบอิ้งก็หลับไปนานแล้วเช่นกัน ฉันไม่อยากทำให้มันต้องตื่นมาตอนนี้ เพราะสิ่งที่ฉันตัดสินใจจะทำมันอาจล้มเหลวไม่เป็นท่าแน่ๆ ถ้ายัยนั่นตื่นขึ้นมาเจอ ฉันส่ายหน้าแรงๆ หนึ่งทีขณะเดินมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องห้องหนึ่ง ตรงบานประตูมีแผ่นไม้แกะสลักเป็นอักษรย่อของชื่อเจ้าของห้องเอาไว้ด้วย


‘AB’


ฟู่


หลังจากเป่าปากเรียกความกล้าให้กับตัวเองเรียบร้อย ฉันก็ยกมือขึ้นเคาะบานประตูนั้นเบาๆ สองสามครั้ง ยืนรออยู่เกือบนาทีแต่ก็ไร้เสียงตอบรับแถมยังไม่มีวี่แววว่าเจ้าของห้องจะมาเปิดประตูสักนิด


หรือว่าเขาไม่ได้อยู่ในห้องกันนะ


ไม่จริงน่ะ เมื่อครู่นี้ฉันได้ยินเสียงเครื่องยนต์ที่หน้าประตูบ้าน แถมตอนที่แอบแง้มประตูห้องโบอิ้งออกมาดูก็เห็นว่าเขาเดินเข้าห้องไปแล้วนี่นา


หรือว่าเขาจะหลับ


ทำไงดี ฉันจำเป็นต้องคุยกับเขาคืนนี้ซะด้วยสิ ฉันกัดปากตัวเองอย่างคิดหนัก สายตาจับจ้องลูกบิดประตูอยู่นาน ฉันควรจะเปิดประตูเข้าไปดีไหม? มันจะดูบุกรุกเกินไปหรือเปล่านะ?


เอาไงดีๆ ลิลลา ฉันต้องทำยังไงดีล่ะเนี้ย!


แกร๊ก


เสียงประตูลูกบิดหมุนคลายล๊อคจากฝีมือฉันเอง มันคงไม่เป็นไรหรอกมั้งถ้าฉันจะถือวิสาสะเข้าห้องของเขา ในเมื่อฉันพยายามเคาะประตูเรียกแล้วนี่ แถมเขาเองก็ไม่ได้ล๊อคประตูด้วย เพราะฉะนั้นความผิดฉันคงไม่มากเท่าไหร่หรอกมั้ง


อ่า ห้องเขาเย็นชะมัดเลย ทำไมเปิดแอร์แรงขนาดนี้กันนะ ฉันพยายามหรี่ตามองฝ่าความมืดสลัวภายในห้อง สองเท้าก้าวเดินเข้ามาใกล้เตียงนอนของเขาเรื่อยๆ ซึ่งดูเหมือนว่าบนนั้นมันว่างเปล่า


เขาไม่ได้นอนอยู่บนเตียงสินะ ถ้าอย่างนั้นเขาอยู่ไหนกันล่ะ?


พรึ่บ


แสงไฟภายในห้องสว่างวาบขึ้นจนฉันตกใจ ฉันรีบหันหลังกลับไปมองตำแหน่งสวิซไฟก็พบกับร่างสูงในสภาพกึ่งเปลือยยืนอยู่ตรงนั้น เขาพันผ้าขนหนูผืนเดียวเอาไว้รอบเอว ท่อนบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นซิคแพคน่ามองเต็มไปด้วยหยาดน้ำเกาะประปราย


ฉันรีบเลื่อนสายตาขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาทันที ดวงตาพราวระยับเบิกกว้างเล็กน้อยราวกับตกใจไม่แพ้กันที่เห็นฉันเสนอหน้ามายืนอยู่ในห้องนอนของเขาแบบนี้


แต่ไม่ นั่นมันไม่ใช่ประเด็น! เพราะสิ่งที่ฉันเห็นตรงหน้านี่มันน่าอายเกินกว่าสาวน้อยอย่างฉันจะรับมือไหว!


“กระ กรี๊ อุบ!!


“เห้ย!


ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก ฉันที่กำลังจะกรี๊ดออกมาถูกผู้ชายตรงหน้ากระโจนเข้าใส่ด้วยความรวดเร็วจนร่างของของเราสองคนเสียหลักล้มลงบนเตียงนอนเบื้องหลัง มือหนาคว้าริมฝีปากเพื่อปิดเสียงร้องของฉันเอาไว้ ร่างสูงในสภาพกึ่งเปลือยทาบทับอยู่บนตัวฉันจนสัมผัสได้ถึงไอร้อนจากร่างกายเขารวมไปถึงหยดน้ำจากปอยผมสีดำสนิทที่มันค่อยๆ หยดลงบนแก้มของฉัน


“อื้อๆ!


“เดี๋ยวๆ ขอตั้งสติแปป” เขาเม้มปากแน่น มือยังคงปิดปากฉันเช่นเดิม ดวงตาเรียวรีจ้องลึกลงมา มันดูสั่นไหวแปลกๆ ก่อนจะกลับสู่สภาวะปกติเหมือนที่เขาเคยเป็น แววตาของหมาป่าจอมเจ้าเล่ห์!


และใช่ เจ้าของห้องนี้ก็คือ แอร์บัส!


ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก


อ่า ทำไมหัวใจฉันเต้นแรงขนาดนี้ มันเต้นกระหน่ำจนแทบหายใจไม่ทันเลยนะ!


“เธอ มาทำอะไรในห้องเฮียเนี้ย… ลิลลา!


“อื้อๆๆ!” ฉันพยายามส่งเสียงบอกให้แอร์บัสปล่อยมือออกจากปากฉัน เขาหลุบตามองมือตัวเองชั่วครู่ก่อนจะค่อยๆ พละมือออก


“ปล่อยแล้วอย่าร้องนะ เดี๋ยวได้ตื่นกันทั้งบ้านแน่”


ฉันหอบหายใจทันทีที่ริมฝีปากเป็นอิสระ ขณะที่แอร์บัสยังคร่อมอยู่บนตัวฉันไม่ยอมถอยออกไป เขายันมือลงขนานกับที่นอนก่อนหลุบสายตากวาดมองไปทั่วร่างกายฉัน แววตาแบบนั้นมันหมายความว่ายังไงกันเนี้ย


“ออกไปสิเฮีย ฉันหนักนะ” ฉันยกมือผลักอกเขา และมันสัมผัสผิวเปลือยเปล่าของเขาอย่างไม่ตั้งใจ เรียกความร้อนวูบวาบไปทั่วใบหน้าฉันเลยทีเดียว “ฮะ เฮีย ฉันหนักนะ ร้อนด้วย ถอยออกไปก่อน”


“เฮียว่ามันคงจะไม่ดีถ้าจะให้ถอยตอนนี้


“ทะ ทำไม”


คำตอบของแอร์บัสคือสายตาหลุบต่ำที่เลื่อนมองลงเบื้องล่างของฉัน นั่นทำให้ฉันรีบหลุบตามองเช่นกันก่อนจะเผลอกรี๊ดออกมาอีกครั้ง


“กรี๊ดด อื้อๆ!


“ชู่ว์! อย่าเสียงดังสิ เดี๋ยวยัยโบก็ตื่นมาหักคอเฮียหรอก” แอร์บัสรีบคว้ามือปิดปากฉันอีกรอบ เขาขมวดคิ้วยุ่งแต่ฉันไม่สนใจหรอก เพราะสิ่งที่ทำให้ฉันตื่นตกใจมากที่สุดในเวลานี้คือสิ่งที่มันกำลังสัมผัสหน้าขาฉันอยู่ต่างหาก!


มันบ้ามาก! ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง! ตอนนี้ท่อนล่างของแอร์บัสกำลังสัมผัสแนบชิดกับหน้าขาของฉัน และที่พีคไปกว่านั้นก็คือช่วงจังหวะที่เขาล้มทับฉันเมื่อครู่ ปมผ้าขนหนูของเขามันดันหลุดออกทำให้ส่วนล่างของเขาสัมผัสกับฉันแบบชนิดที่เรียกว่า


เนื้อแนบเนื้อ


อ๊ากกกกกกกก! ลิลลาจะเป็นลมฮือออออ!! นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกับชีวิตฉัน! ร่างกายอันบริสุทธิ์ผุดผ่องของฉันตอนนี้มีมลทินเสียแล้ว! เพราะส่วนสงวนของเขามันกำลังเกยตื้นอยู่บนหน้าขาฉันอ่า!!


“อื้อๆๆ” ยิ่งคิดอย่างนั้นฉันก็ยิ่งดีดดิ้นสุดฤทธิ์ พยายามเบี่ยงหน้าขาตัวเองให้พ้นจากการกดทับของอะไรบางอย่างที่มันเริ่ม แข็งตัว


“เห้ยๆ อย่าดิ้นสิ! ยิ่งเธอดิ้นมันก็ยิ่งแข็งนะลิล!


“อื้อๆๆๆ” ถึงเขาจะพูดอย่างนั้นแต่ฉันจะไม่ทนนะ! มันแข็งดุนดันขาฉันใหญ่เลยอ่ะ แง๊! ฉันกลัววว!


“ซี๊ด โอเคๆ เฮียจะปล่อยเธอ แต่! เธอต้องหยุดดิ้นก่อน ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าเฮียไม่เตือนนะ!” แอร์บัสกดเสียงตอบ เขาดูทรมานมาก เหมือนพยายามระงับอารมณ์ตัวเองอยู่ แต่ฉันไม่รับรู้ด้วยแล้ว ตอนนี้สติสตังฉันมันตะเหลิดเขาป่าไปหมดแล้วนะ! ฉันหยุดตัวเองให้อยู่นิ่งๆ ไม่ไหวแล้ว!


“อี๊ดดดดด!” ฉันกรี๊ดในลำคอสุดเสียง สองตาเบิกกว้างเมื่อรู้สึกถึงบางอย่างที่แข็งขืนกำลังสอดแทรกเข้ามาตรงหว่างขาตัวเอง หัวใจมันเต้นรัวแรงจนแทบจะระเบิดออกมา ฉันสบตากับแอร์บัสที่กำลังเม้มปากตัวเองแน่นราวกับกำลังอดทนกับอะไรบางอย่างอยู่


“ให้ตาย ลิลลาอย่าดื้อ! อยู่นิ่งๆ ก่อน”


“อื้อๆๆ” ฉันได้ยินเสียงแอร์บัสนะ แต่สมองมันไม่รับรู้แล้วอ่ะ ร่างกายมันไม่ยอมหยุดนิ่งเลย ขาฉันมันดิ้นไปเอง ฉันบังคับตัวเองไม่ได้ ทำไมร่างกายฉันมันรวนขนาดนี้ ฉันอยากจะร้องไห้แล้วนะ! ฮืออ!


“อืมมม พูดแล้วไม่ฟัง อย่ามางอแงทีหลังนะ”


“อ่ะ อื้อ!


หัวฉันหมุนติ้วไปหมดตอนที่ฟังแอร์บัสพูดประโยคนั้นจบ เขาปล่อยมือออกจากปากฉันแต่เพียงแค่เสี้ยววินาทีเดียว ริมฝีปากฉันก็โดนปิดอีกครั้ง และครั้งนี้มันไม่ใช่ด้วยมือของแอร์บัส แต่มันเป็นริมฝีปากกรุ่นร้อนของเขาต่างหาก!


บ้าจริง แอร์บัสกำลังจูบฉันเหรอ!


TO BE CONTINUED

รักเรื่องนี้จิ้มเลย
v
v




TALK 2
มาอัพแล้วแบบยาวๆ ฟินๆ คู่นี้มันน่ารักน่าหยิกจริงอะไรจริง ><
อยากสิงลิลลามาก! ได้สัมผัส... ของเฮียบัส อ๊า! ไม่ไหวจะเคลียร์ค่าาา!
มาช่วยกันเอาใจช่วยยัยหนูน้อยให้รอดจากคมเขี้ยวของหมาป่าเจ้าเล่ห์กันน้าา
ถ้าชอบคู่นี้อย่าลืมแอดแฟน+คอมเม้นกันมาเยอะๆ น้า

TALK 1
อัพแล้วค่าาา เฮียบัสแรดมากนะบอกเลย แถมยังเจ้าเล่ห์และขี้อ่อยขั้นเทพด้วย!
สกิลอ่อยนางเหนือชั้นมาก มาเอาใจช่วยยัยหนูน้อยดีกว่าว่าจะรอดมือหมาป่าเจ้าเล่ห์ซักกี่วัน ><
ขอฟีดแบคด้วยนะ ถ้าชอบกันเยอะเค้าจะได้มาอัพให้ต่อเน้อ

เค้าเพิ่งจะว่างมาแต่งอ่าา ขณะที่ 2 เรื่องในเซ็ตนี้เปิดพรีกันไปแล้วว
หายไปนานมาก ตอนนี้กลับมาแล้วนะ
เรื่องนี้เป็นฟิลกู้ด มุ้งมิ้งๆ น่ารัก อ่านไปยิ้มไป ฟินไป จิกหมอนไปอ่ะเออ
บอกเลยเฮียบัสหื่นมาก ยัยหนูน้อยลิลลาของเราก็ซื่อมากเช่นกัน 55555
เจิมกันเยอะๆ จะได้รู้ว่ามีคนรออ่านเยอะมั้ย เค้าจะได้มาอัพบ่อยๆ เน้อ
และเผื่อหลายคนยังไม่รู้ว่านอกจากแอร์บัสจะเป็นเพื่อน #นับพัน แล้ว 
เฮียยังเป็นลูกชายของ #ฟรานซิส กับแหวนพลอยด้วยนะเออ ความหื่นไม่ทิ้งพ่อเลยอ่ะ 5555
สลับกันอ่านกับฟิคสวะได้นะ คนละฟิลอ่ะพูดเลย



ADD MEREVOTE

SET


 

ตัวพิมพ์ทอจันทร์PattySweetyพันเก้า
 
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 203 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

913 ความคิดเห็น

  1. #207 kaezaa2222 (@kaezaa2222) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 17:16
    กำเดาแทบพุ่ง ฟินค่ะ
    #207
    0
  2. #178 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 01:08
    น่ารักกกกก
    #178
    0
  3. #151 majitrakanjan (@majitrakanjan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 17:19
    มุ้งมิ้งเป็นที่สุด ^^
    #151
    0
  4. #150 MAYzaa (@pung_may) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 22:40
    จะมาต่อเรื่องนี้ต่อไหมคะกำลังสนุกเลยค่ะ รอนะคะ
    #150
    0
  5. #148 Maystorymay (@maystorymay) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 20:29
    คู่นี้น่ารัก>< รอค่ะรอ อุดหนุนแน่นอน
    #148
    0
  6. #143 Jirachaya Noey (@jirachaya14) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 22:57
    รอออ ปักหมุดรอเลยค่ะ
    #143
    0
  7. #142 min (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 18:03
    เมื่อไหร่ไรท์จะมาต่ออออ รอนานแล้วน้าาา ค้างงงง
    #142
    0
  8. #141 lo_90 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 15:37
    ไรท์กลับมาต่อเถ๊อออออ คิดถึงงงTT__TT
    #141
    0
  9. #140 Cute fairy (@amonteera) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 20:15
    รอๆ อยากได้แบบเล่มแล้วอ่ะ แอบัสนางน่าจับทำสามี
    #140
    0
  10. #139 16011602 (@16011602) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 09:34
    คู่นี้น่ารักอ่าาาา
    #139
    0
  11. #138 netnapa pluemjit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 14:32
    น่ารักกกจัง
    #138
    0
  12. #137 tattoo t-ara (@noonnoon-ok) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 15:08
    ชอบอ่ะ!!!!
    เขินมาก จิ้นว่าเป็นตัวเองยุเลย
    #137
    0
  13. #136 yingnam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 07:19
    เจิมรอจ้าาาาาาาา
    #136
    0
  14. #135 16011602 (@16011602) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 21:58
    ค้างมากอ่ะ รีบมาอัพนร้าาา
    #135
    0
  15. #134 lo_90 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 20:52
    ทำไมเฮียหื่นแบบนี้55555555555555 ลิลลาน่ารักอ่ะ งื้อออออฟินนนนน ไรท์รีบๆมาต่อน้าาา
    #134
    0
  16. #133 chompoo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 20:26
    เจิมมมม
    #133
    0
  17. #132 chompoo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 20:26
    เจิมมมม
    #132
    0
  18. #131 polyploy12345 (@polyploy12345) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 16:19
    รอค่าาา สนุกมากเลยยยยมาอัพต่อเร็วๆนะคะ🙌🙌🙌🙌
    #131
    0
  19. #130 pingponglovelove (@pingponglovelove) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 13:04
    ยกมือรออ
    #130
    0
  20. #129 bomos (@bomos) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 08:51
    โอ้ววว เจิมมมมรัวว
    #129
    0
  21. วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 08:48
    เฮียแกเตือนแล้วนะลิล ไม่ฟังเองอย่ามาโทษเฮียทีหลังนะ
    #128
    0
  22. #127 pokkae79 (@pokkae79) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 07:15
    ลิล ใจเย็นๆลูก
    #127
    0
  23. #126 Minddy J (@mind4182) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 06:33
    รุกมากกก อ๊าก
    เฮียตั้งสติ(?)
    #126
    0
  24. #125 Thanaporn Noonnaja (@noonbesty1704) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 03:35
    เฮียบัสส นั่นเพื่อนน้องงงงง
    #125
    0
  25. #124 mayyzii777 (@mayyzii777) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 01:18
    ลิลลาไม่น่าเข้าไปถ้ำเสือเลย อิเฮียก็หื่นเกิ๊นนี่เพื่อนน้องสาวน้าาาาาาาาาาาาา
    #124
    0