[END]YOU'RE MY SHIFTY POISON "รักวุ่นวายพี่ชายกะล่อน"

ตอนที่ 29 : ♪ CHAPTER 15 ♫ #สิ่งที่ควรห่วงใย [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,226
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 192 ครั้ง
    9 ก.ย. 61






CHAPTER 15

#สิ่งที่ควรห่วงใย


ยัยนี่เคยห่วงตัวเองก่อนคนอื่นบ้างไหมวะ
-แอร์บัส


“ขึ้นรถ”


หลังจากถูกแอร์บัสลากออกมาหยุดยืนข้างรถซุปเปอร์คาร์คันหรู ฉันที่ยืนนิ่งอึ้งมองรถคันนั้นถูกมือหนาผลักหลังเบาๆ ให้ขึ้นมานั่งบนรถ พอจัดการปิดประตูเสร็จเขาก็อ้อมมานั่งฝั่งคนขับก่อนสตาร์ทรถแล้วแล่นออกมาจากบล๊อคเก้าทันที


ภายในรถเงียบสงัดจนน่าอึดอัด แอร์บัสไม่พูดอะไรอีกเลย ไม่สิ ต้องบอกว่าตั้งแต่เขาจูบฉัน เขายังไม่พูดอะไรกับฉันเลยดีกว่า เขาทำให้ฉันสับสนแทบบ้า แล้วยังไม่คิดจะอธิบายอะไรอีกเหรอ


“เฮียจะพาฉันไปไหน” ฉันมองตามข้างทางด้วยความฉงนเพราะมันไม่ใช่ทางกลับอพาร์ทเม้นท์ฉัน เขาพาฉันออกนอกเส้นทางอีกแล้วนะ


“บ้านเฮีย”


“อะ อะไรนะ” ฉันหันมาทำตาโตใส่ ตกใจที่จู่ๆ แอร์บัสจะพาไปที่บ้าน “ไปบ้านเฮียทำไมคะ ยัยโบอยู่บ้านไม่ใช่เหรอ”


ตอนนี้ประมานสี่ทุ่มกว่าแล้ว โบอิ้งน่าจะกลับมาถึงบ้านแล้วเช่นกัน ถ้าแอร์บัสพาฉันไปบ้านเขาตอนนี้ ฉันต้องเจอกับโบอิ้งแน่ๆ นี่เขาจะหาเรื่องใส่ตัวหรือไงกัน ฉันไม่อยากโดนยัยนั่นซักฟอกนะ


“คอนโดไม่ว่าง ไอ้หน่วยรบมันไปค้างหลายวันแล้ว” นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันอยากจะรู้ไหม ฉันถามว่าพาไปที่บ้านทำไมต่างหากเล่า!


“แล้วทำไมไม่ไปส่งฉันที่บ้านละคะ ฉันเหนื่อย ฉันอยากจะพักแล้วนะ” ฉันบ่น


ในเมื่อเขาทำเหมือนจูบเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น ฉันก็จะทำแบบนั้นบ้าง แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องลำบากใจ


“เธอกลับบ้านไม่ได้ ช่วงนี้ไม่ควรอยู่คนเดียว”


“ทำไมคะ” ฉันหันมองใบหน้าหล่อๆ ชื้นเหงื่อข้างกาย สีหน้าเขากังวลแปลกๆ เหมือนมีเรื่องอะไรในใจ


“อยู่คนเดียวไม่ได้ก็คือไม่ได้ไง”


“ทำไมไม่ได้ละคะ ที่ผ่านมาฉันก็อยู่คนเดียวมาตลอดนะ อยู่ๆ เฮียจะมาบังคับกันแบบนี้ไม่ได้ ฉันจะกลับบ้าน” ฉันว่าเสียงแข็ง ยังไงก็ไม่ยอมไปบ้านแอร์บัสเด็ดขาด ถ้าโบอิ้งรู้เรื่องระหว่างเรา ฉันตายแน่ๆ


“อย่าดื้อสิลิล”


“เฮียนั่นแหละเลิกทำอะไรตามใจตัวเองสักที”


คราวนี้ฉันจ้องตาเขาตรงๆ แอร์บัสเบี่ยงรถเข้าจอดริมทางก่อนหันมาหาฉัน


“กรุณาพาฉันกลับบ้านด้วยค่ะ ถ้าไม่งั้นฉันจะลงไปโบกรถเอง” ไม่พูดเปล่าแต่ทำท่าจะเปิดประตูรถจริงๆ มือหนารีบคว้าแขนฉันไว้ทันที


“ทำไมต้องดื้อ ก็บอกว่ากลับไม่ได้ไง”


“บ้านเฮียต่างหากที่ฉันไปไม่ได้ ยัยโบอยู่ที่นั่น เฮียก็รู้!” ไม่เข้าใจว่าทำไมเราต้องมาเถียงกันแบบนี้ จู่ๆ แอร์บัสก็เผด็จการกับฉัน


“ก่อนจะห่วงเรื่องยัยโบ ห่วงตัวเองก่อนเถอะ” เขาพูดหน้าเครียด


“มันเป็นสิ่งที่ฉันกับเฮียควรจะห่วงมากที่สุดไม่ใช่เหรอ ความรู้สึกของยัยนั่นน่ะ” ฉันพูดเบาๆ พลางหลบสายตาเขาออกไปนอกหน้าต่าง


” แอร์บัสเงียบไป ฉันไม่ได้มองว่าเขากำลังทำสีหน้าแบบไหน และไม่คิดจะสนใจเขาด้วย


“พาฉันกลับห้องเถอะค่ะ อย่าทำให้อะไรมันยากไปมากกว่านี้อีกเลย ฉันไม่อยากจะเสียคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตไปอีก”


ใช่ ฉันไม่อยากสูญเสียโบอิ้ง ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของยัยนั่นอีกแล้ว

 



W APARTMENT


“ขอบคุณที่มาส่งนะคะ”


ฉันกล่าวขอบคุณก่อนจะเปิดประตูลงจากรถโดยไม่หันมองหน้าแอร์บัสเลยสักนิด ฉันรีบเดินเข้ามาภายในตึก พยายามหักห้ามใจตัวเองไม่ให้หันกลับไปมองเขาเด็ดขาด


หากทว่า


หมับ!


“เดี๋ยวก่อนลิล” ร่างสูงเดินตามมาดึงแขนฉันไว้ ฉันหันกลับมามองด้วยความตกใจ คิดว่าเขาขับรถออกไปแล้วเสียอีก


“เฮีย มีอะไรเหรอคะ”


แอร์บัสจ้องตาฉันนิ่ง แววตาที่เคยเจ้าเล่ห์แพรวพราวตอนนี้มันเรียบนิ่งจนฉันเดาใจไม่ถูก


“เรื่องจูบนั่น


” ฉันนิ่งพลางหลบสายตา หัวใจเต้นรัวเร็วเมื่อเขาพูดถึงจูบนั่น


“เฮียขอโทษ” คำขอโทษที่หลุดออกมาจากริมฝีปากหนาบีบหัวใจฉันแปลกๆ เขาจะบอกว่าไม่ได้ตั้งใจอีกแล้วสินะ เหมือนกับคืนนั้นไม่มีผิด เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างเรามันก็แค่ความผิดพลาด  ผิดซ้ำๆ และก็เจ็บซ้ำๆ


ฉันรู้ว่าฉันไม่ควรหวั่นไหวให้กับผู้ชายคนนี้ ทุกสัมผัส ทุกคำพูด ทุกการกระทำของเขา มันก็แค่ความผิดพลาดที่เขาไม่ได้ตั้งใจ ฉันไม่ควรคิดอะไร แต่ทำไมหัวใจมันถึงเจ็บปวดขนาดนี้ล่ะ


“ลิล เฮีย


“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันเข้าใจ” ฉันดึงแขนออกจากฝ่ามือหนา เราไม่ควรอยู่ใกล้กัน ไม่ควรพบเจอกันอีกเลยจริงๆ


“เธอเข้าใจ


“ค่ะ เฮียไม่จำเป็นต้องขอโทษอะไรฉันหรอก ฉันเข้าใจทุกอย่างดี เรื่องที่เกิดขึ้นมันก็แค่ ความผิดพลาด” ทำไมต้องรู้สึกเจ็บปวดกับคำๆ นี้นะ แกบ้าไปแล้วเหรอลิลลา อยู่ๆ ทำไมรู้สึกร้อนผ่าวขอบตาขนาดนี้


“ความผิดพลาดงั้นเหรอ” แอร์บัสทวนคำด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง สีหน้าเขานิ่งมาก แววตาคุกรุ่นจ้องมา


“เฮียไม่ต้องห่วง ทุกอย่างจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม เราจะต่างคนต่างอยู่อย่างที่เคยเป็น”



“เพราะนั่นคือทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเรา”








[บทบรรยาย แอร์บัส]


ทางเลือกที่ดีที่สุดอะไรกันวะ ผมไม่เข้าใจ


ผมยืนจ้องหน้าลิลลานิ่งอย่างไม่รู้จะพูดอะไร ตอนแรกตั้งใจว่าจะขอโทษเธอเรื่องจูบนั่น เพราะเธอไม่ได้รักผม เราไม่ได้รักกัน ไม่ได้อยู่ในสถานะที่ควรจะจูบกันแบบนั้นเลยด้วยซ้ำ ผมจึงอยากขอโทษเธอ


แต่คำตอบของลิลลากลับทำผมนิ่งงัน เธอพูดเหมือนเข้าใจทุกอย่างดี ทำเหมือนว่าเรื่องระหว่างเราทั้งหมดมันคือความผิดพลาด ซึ่งนั่นมันออกจะขัดต่อความรู้สึกผมหน่อยๆ


โอเค ผมรู้ดีว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน เรื่องระหว่างผมกับเธอมันไม่ควรเกิดขึ้น และผมก็ยังไม่สามารถหาวิธีจัดการกับความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นของเราสองคนได้ หลายวันที่ผ่านมาผมเลยไม่กล้าไปสู้หน้าเธอ จนกระทั่งวันนี้นี่แหละ


เหตุการณ์วันนี้ทำให้ผมคิดบางอย่างขึ้นมาได้ ถึงผมจะยังไม่พร้อมรับผิดชอบลิลลา แต่ผมก็อยากจะปกป้องเธอนะ มันเป็นความรู้สึกที่จู่ๆ ก็เกิดขึ้นมาตอนที่รู้ว่าเธออาจจะตกอยู่ในอันตราย และสิ่งหนึ่งที่มันชัดเจนมากในเวลานี้ก็คือผมคงยอมไม่ได้ถ้าหากลิลลาเป็นอะไรไป


ความรู้สึกแบบนี้มันเรียกว่าอะไรวะ


“ถ้างั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ ขอบคุณอีกครั้งที่มาส่ง” ผมหลุดจากภวังค์กลับมาหาคนตรงหน้า ลิลลาเบี่ยงหน้าหนีแล้วเดินไปกดลิฟต์ ผมเดินตามหลังเธอมาติดๆ จนร่างบางหันกลับมามองด้วยความตกใจ “ฮะ เฮียตามมาทำไม”


“มาส่งเธอขึ้นลิฟต์ไง” ผมตอบมึนๆ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าจะเดินตามเธอมาทำไม ผมควรจะกลับบ้านได้แล้วนะ


“ไม่ต้องก็ได้ เฮียกลับไปเถอะ” เธอไล่ ขณะลิฟต์เปิดพอดี ร่างบางเดินเข้าลิฟต์ก่อนจะหันกลับมาสบตากับผม เราสบตากันจนกระทั่งประตูลิฟต์ปิดลง แต่ผมยังคงจ้องบานประตูนั้นนิ่งนาน


และในจังหวะที่ผมหมุนตัวเตรียมจะเดินออกมาจากอาคารเพื่อไปลานจอดรถ สายตาเหลือบไปเห็นร่างสูงสวมฮู้ดกำลังเดินหนีออกไปอย่างมีพิรุธ ผมรีบเดินตามแล้วตรงเข้าไปกระชากไหล่แรงๆ จนหมอนั่นหันกลับมา ใบหน้าเย็นชามีแววตกใจฉายชัดก่อนจะตีกลับมาเรียบนิ่ง


เป็นหมอนี่จริงๆ ด้วย!


“ห่วงพี่สาวขนาดนี้ ทำไมไม่แสดงตัวล่ะ” ผมล้วงกระเป๋าหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบขณะถามร่างสูงตรงหน้า หมอนี่คือไอ้ซิลเลอร์ น้องชายสุดรักสุดหวงของยัยหนูน้อยนั่นแหละ


ผมคิดไว้แล้วเชียวว่าซิลเลอร์ต้องแอบมาหาลิลลาด้วยความเป็นห่วงแน่ๆ เพราะวันนี้มันแข่งแพ้ และผมมั่นใจว่าไอ้เวรพวกนั้นต้องเล่นงานมันแน่ ยิ่งดูจากสภาพสะบักสะบอมราวกับโดนหมาฟัดมาแบบนี้


” ซิลเลอร์ไม่ตอบอะไรนอกจากมองผมนิ่งๆ ราวกับกำลังประเมินกัน คงคิดว่าผมจะมาดีหรือมาร้ายกับพี่สาวมันสินะ


“เก็บสายตาไม่ไว้ใจนั่นไว้ใช้กับคนอื่นเถอะ วันนี้ก็เห็นแล้วไม่ใช่ไงว่าใครพยายามช่วยพี่สาวมึงน่ะ”


ควันบุหรี่สีขาวถูกพ่นออกมากลางอากาศ ซิลเลอร์หลุบตามองบุหรี่ในมือผมเล็กน้อยก่อนจะหยิบของตัวเองขึ้นมาจุดสูบบ้าง ท่าทางมันดูเครียดๆ เหนื่อยๆ ถึงผมกับมันจะไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่ก็พอจะเคยเจอกันผ่านๆ อยู่บ้างในตึกคณะ เพราะเราอยู่คณะเดียวกัน แล้วมันก็เป็นรุ่นน้องผมด้วย ผมเลยไม่จำเป็นต้องรักษาภาพพจน์อะไรกับมันอีก


“เป็นอะไรกับยัยนั่น”


หลังจากยืนพ่นควันบุหรี่ใส่กันพักใหญ่ๆ จนแทบจะหมดมวน คำถามลอยๆ ก็ดังขึ้น ผมเหลือบมองเจ้าของคำถามนิดๆ พลางคิดหาคำตอบ ผมควรจะตอบมันว่าไงดีวะ คำถามที่ผมเองยังไม่รู้คำตอบ


“พี่ชายเพื่อน” ก็ไม่ได้โกหก


“หึ” แต่ดูเหมือนไอ้ผู้ชายข้างๆ มันจะไม่เชื่อ มันหันมาจ้องตาผมด้วยแววตาคุกรุ่น “จูบยัยนั่นต่อหน้าคนอื่น เป็นแค่พี่น้อง?”


” ผมอึกอักเล็กน้อย บุหรี่ถูกอัดเข้าปอดแรงๆ ทำไมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นลูกเขยที่กำลังโดนพ่อตาซักประวัติเลยวะ


“ตอบไม่ได้ก็ช่าง ไม่ได้อยากรู้” ซิลเลอร์อัดบุหรี่จนสุดก่อนจะทิ้งลงพื้นแล้วขยี้ด้วยปลายเท้า มันเงยหน้ามองผมนิ่งๆ ด้วยใบหน้ายับเยิน “ยัยนั่นจะไม่ปลอดภัย”


“มึงว่าไงนะ” ผมชะงักนิ้วที่กำลังคีบบุหรี่เข้าปากแล้วหันมาจ้องตากับซิลเลอร์ แววตาของมันจริงจังจนผมรู้สึกหวั่น


“ลิลลากำลังตกอยู่ในอันตราย กูช่วยยัยนั่นไม่ได้อีกแล้ว”

 

#TO BE CONTINUED
รักเรื่องนี้จิ้มเลย
 


TALK
พี่เขยน้องเมียเขาปรึกษากันแล้วค่ะ ><
ทั้งคู่ล้วนอยากปกป้องคนสำคัญ งานนี้ต้องร่วมมือกันแล้วล่ะ
อ่านแล้วเม้นด้วยน้าาา ใกล้หมดโควต้าอัพแล้วนะคะ
1 คอมเม้น 1 โหวตเป็นรางวัลให้นักเขียนนะคะ

E-Book วางจำหน่ายแล้วนะคะ
ราคาฟินๆ 259 บาท
 

SET

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]
......
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 192 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

913 ความคิดเห็น

  1. #808 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 21:24
    คุยกันหน่อยพี่เขยน้องเมีย
    #808
    0
  2. #807 TaiyNarlove (@TaiyNarlove) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 19:58
    รอรอรอรอ
    #807
    0
  3. วันที่ 9 กันยายน 2561 / 18:15

    เขาจะบอกให้เฮียปกป้องลิลลา เข้าใจมั้ยบล่ะเฮียบัส

    #806
    0
  4. #805 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 17:54
    ต่อไปเป็นหน้าที่เฮียแล้ว ฝากดูน้องด้วยนะเฮีย
    #805
    0
  5. #804 Kedklao212 (@Kedklao212) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 17:21

    รอต่อค่ะ ลุ้นเรื่องเป็นไงต่อนะ
    #804
    0
  6. #803 kaezaa2222 (@kaezaa2222) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 17:14
    แสดงว่าที่ซิลเลอร์ทำแบบนี้เพื่อช่วยลิลลางั้นหรอ?
    #803
    0
  7. #802 MinPark (@PinKany44) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 16:59
    จะเกิดอะไรขึ้นอีกเนี่ยยย
    #802
    0
  8. #801 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 16:17

    โอ๊ยตายแล้ว..หนูน้อยลิลาไม่ปลอดภัยนะเฮีย

    #801
    0
  9. #800 kaezaa2222 (@kaezaa2222) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 17:47
    สงสารน้องงง
    #800
    0
  10. #799 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 00:05
    สงสารยัยหนูน้อยยยยย
    #799
    0
  11. #798 JTOB (@janehusky122) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 00:25
    จะร้องไห้
    #798
    0
  12. #797 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 23:48

    ฮือออออออ ทำไมเจ็บ
    #797
    0
  13. วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 17:55

    จะให้น้องบอกว่าไรล่ะ ก็เฮียไม่ชัดเองไม่ใช่เหรอไง

    #796
    0
  14. #795 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 17:06

    เอาขุนทัพมาปลอบหนูน้อยหน่อย

    #795
    0
  15. #794 MinPark (@PinKany44) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 16:56
    เนี่ยน้องเข้าใจผิดเลย เพราะเฮียไม่ชัดเจน
    #794
    0
  16. #793 lysan (@lysan) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 16:19
    อีกประมาณกี่ตอนจบคะ
    #793
    0