[END]YOU'RE MY SHIFTY POISON "รักวุ่นวายพี่ชายกะล่อน"

ตอนที่ 26 : ♪ CHAPTER 14 ♫ #ความห่วงใยที่หลบซ่อน [Loading...50 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,447
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 217 ครั้ง
    30 ก.ค. 61






CHAPTER 14

#ความห่วงใยที่หลบซ่อน


ยัยนี่เคยห่วงตัวเองก่อนคนอื่นบ้างไหมวะ
-แอร์บัส-




@THE DRUG RACE

วันศุกร์


ภายในสนามแข่งอันกว้างใหญ่คราครั่งไปด้วยผู้คนทั้งชายและหญิง เนื่องจากวันนี้มีการแข่งขันนัดสำคัญระหว่างบล๊อคเก้าและบล๊อคสี่ ซึ่งกำลังเป็นที่ได้รับความสนใจอย่างมากในเวลานี้


จากการแข่งขันครั้งก่อนที่ทีมจากบล๊อคสี่สามารถเอาชนะทีมจากบล๊อคเก้าซึ่งเป็นทีมแข่งระดับตำนานที่ไม่ค่อยพ่ายแพ้ใครง่ายๆ เพราะนักแข่งจากบล๊อคเก้านั้นล้วนมีฝีมือกันทุกคน


หากทว่าทีมจากบล๊อคสี่กลับเอาชนะได้สำเร็จด้วยฝีมือของนักแข่งโนเนมหน้าใหม่ และในคราวนี้ถือว่าเป็นนัดล้างตาจากบล๊อคเก้าที่จะกลับมาทวงคืนชัยชนะ ซึ่งการเดิมพันครั้งนี้ค่อนข้างสูงทีเดียว


ตัดมาทางด้านบล๊อคเก้าที่วันนี้อยู่รวมตัวกันเกือบครบทีม นับพันเดินออกมาคุมการตรวจสภาพรถด้วยตัวเอง วันนี้เขาไม่ได้ลงแข่ง ความจริงเขาไม่ได้แข่งนานแล้ว นับตั้งแต่ครั้งนั้นที่แข่งเพื่อเฟรย่าคนรักของเขา เขาก็ไม่เคยลงสนามอีกเลย เขาฝึกรุ่นน้องให้ลงสนามแทน และทุกคนก็ทำได้ดีมาตลอด


“มึงแน่ใจนะไอ้สกาย จะลงเองใช่ไหม” นับพันหันไปถามสกายที่สวมชุดนักแข่งเตรียมตัวลงสนาม เพราะครั้งก่อนสกายพ่ายแพ้ ครั้งนี้เขาจึงอยากล้างมือ


“แน่ดิเฮีย คราวนี้ผมเอาจริงละ ครั้งก่อนอ่อนให้หรอก เพราะคิดว่ายังไงแม่งก็ไม่ชนะ”


“มั่นหน้าเกินไปไงมึง ความประมาทคือจุดจบของคนโง่ๆ” นับพันส่ายหัวพลางสูบบุหรี่ในมือไปด้วย เขาพอรู้ว่าการแข่งครั้งก่อนสกายไม่ได้เอาจริงถึงได้พลาดท่าแบบนั้น แต่ทางนั้นเองก็มีฝีมือพอตัวเหมือนกัน เพราะฉะนั้นจะประมาทไม่ได้


“ก็พูดไปเฮีย ผมออกจะฉลาด”


“เหรอ ไอ้คนฉลาด เลิกทำหื่นใส่รูปเมียน้องกูหรือยังล่ะ”


“โอ้ยเฮีย อย่าพูดถึงอัลญ่าได้ไหม มันปวดใจแปล๊บๆ เลยเนี้ย เดี๋ยวแพ้นะเว้ย!” สกายทำท่าตีอกชกตัวเองแรงๆ เหมือนกระอักกับคำพูดจี้จุดของนับพันเหลือเกิน เป็นจังหวะเดียวกับแอร์บัสและหน่วยรบเดินออกมาพอดี


“เป็นไรวะไอ้สกาย อาหารไม่ย่อยเหรอ”


“โดนเฮียพันเอามีดแทงอกอะดิ แม่งเจ็บโคตร” สกายทำท่าร้าวรานใส่แอร์บัสเสร็จก็เดินกลับเข้าบล๊อคไป ปล่อยให้ผู้มาใหม่สองคนยืนมองหน้ากันงงๆ


“มันจะแข่งไหวมั้ยเนี้ย”


“น้ำหน้าอย่างมัน ถ้าแพ้อีกแดกตีนกูแน่” บุหรี่ในมือถูกทิ้งลงพื้นแล้วบดขยี้ด้วยปลายรองเท้าหนักๆ นับพันหันมาเหลือบมองแอร์บัสนิดๆ เหมือนชังใจบางอย่าง “มึงไปบล๊อคห้าบ้างยัง”


“บล๊อคห้า? เลาจน์อะนะ ทำไมต้องไปวะ” แอร์บัสถามกลับงงๆ


“ไม่รู้ แค่คิดว่ามึงควรจะไป” ร่างสูงยักไหล่ก่อนจะเดินกลับเข้าบล๊อคไป คำพูดและสายตาของนับพันแฝงนัยยะบางอย่าง แอร์บัสสัมผัสถึงมันได้แต่ยังไม่แน่ใจนัก


“ทำไมกูต้องไปวะไอ้หน่วย” เขาหันมาหาเพื่อนรักอีกคนที่ยืนเงียบอยู่ด้านข้าง หน่วยรบเดินออกมาหยุดยืนตรงถนนแล้วมองตรงไปทางบล๊อคห้าซึ่งอยู่ไกลสุดลูกหูลูกตา เห็นอย่างนั้นแอร์บัสจึงทำตาม “ที่นั่นจัดบูธอะไรอีกวะ เมื่อกี้ผ่านมาไม่ทันมอง”


“ไม่รู้ ไปดูเอาเอง” หน่วยรบตอบสั้นๆ แล้วเดินล้วงกระเป๋ากลับเข้าบล๊อคตามนับพันไปอีกคน ทิ้งแอร์บัสให้ยืนลังเลอยู่ตรงถนนคนเดียว


“ไอ้ห่าเอ๊ย พึ่งพาอะไรไม่ได้สักคนเลยนะพวกมึงเนี้ย!



 

ตัดมาทางบล๊อคสี่ กลุ่มผู้ชายประมานสามสี่คนกำลังรุมเช็คสภาพรถแข่งที่จะลงสนามในวันนี้ หนึ่งในนั้นคือนักแข่งที่จะต้องลงแข่งในแมตช์สำคัญนี้เช่นกัน


ร่างสูงกำลังก้มๆ เงยๆ เช็ครถด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เพราะไม่ไว้ใจให้ใครเช็ค เขาจึงต้องมาตรวจเช็คด้วยตัวเอง การแข่งนัดนี้สำคัญกับชีวิตเขามาก การเดิมพันมันสูงเกินใครจะคาดคิด


“ถึงกับต้องมาเช็ครถเองเลยหรือไง ไม่ไว้ใจพวกกูขนาดนั้นเลยเหรอ” เสียงทักจากด้านหลังมาพร้อมกับชายร่างสูงจำนวนสามคน หน้าตาและท่าทางไม่ค่อยเป็นมิตรกับเขาสักเท่าไหร่


“อ้าวไอ้นี่ เฮียเป้ถามก็ตอบสิวะ หูตึงหรือไงไอ้ซิลเลอร์”


เป้ คือชื่อเรียกขานของผู้ชายคนกลางซึ่งเป็นหัวหน้าทีมบล๊อคสี่ เขาขึ้นมาคุมแทนปิกัสหัวหน้ากลุ่มคนเก่าที่ตอนนี้ยังอยู่ในเรือนจำ ส่วนเจ้าของบล๊อคตัวจริงตายไปแล้ว ปิกัสจึงสั่งให้เป้คุมที่นี่แทนเขาไปก่อน


เป้มีนิสัยอันธพาลและเป็นหัวโจกในเรื่องการพนัน รอบตัวมีลูกน้องนับสิบ ส่วนมากเป็นพวกเด็กเดน เด็กมีปัญหาทั้งนั้น และซิลเลอร์ก็คือหนึ่งในนั้น


“ก็แค่เช็คให้ชัวร์” ซิลเลอร์ลอบกำหมัดแน่น พยายามใช้ความนิ่งสงบสยบความอันธพาล


“ฮึ ก็ดี” เป้ยกยิ้มร้ายแล้วเดินเข้ามาตบไหล่ซิลเลอร์เบาๆ พลางกระซิบ “เพราะถ้าวันนี้มึงแพ้



“ชีวิตมึงคงแย่แน่ๆ”


จบคำขู่กรายๆ ผู้ชายทั้งสามก็เดินหัวเราะออกไป ทิ้งซิลเลอร์ให้ยืนตัวสั่น กัดฟันแน่น


ไม่มีวัน เขาจะไม่แพ้เด็ดขาด เขาจะต้องชนะแมตช์นี้ให้ได้!!






[บทบรรยาย ลิลลา]


“รับเครื่องดื่มเย็นๆ ไหมคะ”


เสียงเชิญชวนหวานๆ ผ่านไมโครโฟนดังก้องไปทั่วบริเวณหน้าบูธซึ่งจัดขึ้นหน้าเลาจน์บาร์เล็กๆ ของบล๊อคห้า ฉันกับเพื่อนร่วมงานอีกสองคนช่วยกันทำหน้าที่อย่างเต็มที่ รอยยิ้มที่เป็นหัวใจหลักของงานถูกโปรยไปโดยรอบ ผู้ชายมากหน้าหลายตาพากันเดินแถวเข้ามารับเครื่องดื่มแจกฟรีจากมือพวกเรา


“น่ารักจังเลย ชื่ออะไรครับเนี้ย” มือเล็กถูกจับขณะฉันกำลังส่งขวดเครื่องดื่มให้กับผู้ชายคนหนึ่ง ฉันยิ้มกลบเกลื่อนแล้วดึงมือออกอย่างเนียนๆ ตามยุทธวิธีการเอาตัวรอดที่พวกพริตติ้เอ็มซีชอบใช้กันประจำ


“ขอบคุณนะคะ เชิญท่านต่อไปเลยค่ะ”


นี่แหละงานของฉัน ก่อนจะรับงานนี้ก็ทำใจในระดับหนึ่งแล้ว เพราะสถานที่ที่มาออกบูธค่อนข้างจะอันตรายและคราครั่งไปด้วยผู้ชายวัยรุ่นเลือดร้อน แถมที่นี่ยังขึ้นชื่อเรื่องอันธพาลสุดๆ แม้จะมีการคุ้มกันดูแลจากเจ้าของที่นี่อย่างดี แต่ก็ยังมีบางกลุ่มบางคนหลุดรอดสายตาไป


ตอนแรกฉันมาแบบไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย นอกจากจะเคยได้ยินชื่อเสียงของสนามแข่งแห่งนี้มาบ้างเล็กน้อย แต่หลังจากได้ฟังเพื่อนร่วมงานอีกสองคนคุยกันถึงกิติศัพท์ความอันตรายของที่นี่ตอนอยู่ในห้องแต่งตัว ฉันก็ต้องเตรียมตัวเตรียมใจมากเป็นพิเศษ จะให้ถอยหลังกลับตอนนี้ไม่ทันแล้วด้วยสิ


เอาน่า อดทนไว้ลิลลา แค่สองชั่วโมงเท่านั้นเอง


ฉันยืนแจกเครื่องดื่มในมือให้กับทุกคนที่มาต่อแถวด้วยรอยยิ้ม พยายามทำงานให้เต็มที่ แม้จะรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ กับสายตาหลายคู่ที่โลมเลียร่างกายกันด้วยสายตาตลอดเวลา แต่ก็พยายามฝืนยิ้มเอาไว้


ชุดทำงานของฉันวันนี้มันไม่ได้โป๊อย่างที่พี่ก้อยบอก เหอะ! ฉันประชดน่ะ ความจริงมันค่อนข้างโป๊เลยล่ะ ด้านบนเป็นเสื้อแขนยาวคอกว้างเปิดไหล่เอียงๆ สีดำ ความเว้ามันลึกจนเห็นเนินอกโผล่มาข้างหนึ่งเลยล่ะ ส่วนกางเกงก็สั้นเต่อแค่ไม่กี่คืบ แม้จะสวมถุงน่องตาข่ายปกปิดเรียวขารวมกับรองเท้าบูธยาว แต่กางเกงสั้นมันก็คือสั้นอยู่ดีแหละ!


เวลาผ่านไปร่วมชั่วโมงหลังจากเริ่มเปิดงาน ฉันรับหน้าที่ยืนแจกเครื่องดื่มคู่กับเพื่อนอีกคน เรายืนคนละฝั่งของบูธ ส่วนอีกคนทำหน้าที่ส่งเครื่องดื่มให้ฉันและคอยส่งเสียงเรียกผู้คน


ในจังหวะที่ผู้คนหน้าบูธเริ่มคึกคักและแน่นขนัด ฉันแทบไม่ได้มองหน้าใครจริงจังเลยสักคน แค่เพียงมองผ่านๆ ยิ้มผ่านๆ และคอยระวังตัวจากการถูกเนื้อต้องตัวเท่านั้น จนกระทั่งมีจังหวะหนึ่งที่ฉันเงยหน้าขึ้นมองออกไปนอกแถวซึ่งอยู่ไกลจากหน้าบูธพอสมควร ที่ตรงนั้นฉันสบตาเข้ากับผู้ชายคนหนึ่ง


ไม่จริงน่ะ ฉันตาลายขนาดมองเห็นเขาคนนั้นเลยเหรอเนี้ย


” ฉันสบตากับดวงตาคมเข้มนั่นชั่วครู่ แววตาเขามีประกายกรุ่นโกรธสั่นไหว ราวกับไม่พอใจที่เห็นฉันยืนอยู่ตรงนี้ และเพราะฉันมัวแต่เหม่อมากไปหน่อย ทำให้ไม่ทันระวังตัวจึงถูกมือหยาบกระด้างของใครคนหนึ่งคว้าเอวเข้าไปกอดอย่างกักขฬะ “อ๊ะ! ปล่อยนะคะ!!


ฉันทิ้งเครื่องดื่มในมือลงพื้นจนมันกลิ้งหายไป ก่อนจะใช้สองมือผลักดันผู้ชายคนนั้นให้ออกห่างจากตัว เพื่อนร่วมงานที่คอยส่งเครื่องดื่มให้รีบเข้ามาช่วยแกะมือเขาออกเช่นกัน


“ปล่อยเธอนะ กรุณาให้เกียรติพวกเราด้วย”


“จุ๊ๆ ไม่เอาน่า ก็แค่แหย่นิดแหย่หน่อย อย่าซีเรียสสิจ้ะคนสวย” ผู้ชายหน้าตาคล้ายอันธพาลไม่ยอมปล่อยมือออกง่ายๆ แถมเขายังยื่นหน้าเข้ามาใกล้ท่ามกลางเสียงโห่ร้องของคนรอบข้าง


นะ น่ากลัวจัง ใครก็ได้ช่วยฉันที!


พลั่ก!


“อย่าเอามือสกปรกของมึงมาแตะต้องยัยนี่!


ทุกอย่างมันเกิดขึ้นไวมาก จู่ๆ ร่างของฉันถูกดึงอย่างแรงจนตัวลอยปะทะกับแผ่นอกของใครคนหนึ่ง ฉันเห็นผู้ชายกักขฬะคนนั้นเซถอยหลังไปอีกทางตามแรงผลัก


“เห้ย! มึงเป็นใครวะ! เสือกเหี้ยอะไรด้วย! โอ๊ย!” ผู้ชายกักขฬะคนนั้นทำท่าจะพุ่งเข้ามาหาพวกเรา หากทว่ากลับต้องชะงักเท้าเมื่อถูกขวดเครื่องดื่มปาใส่หัวเต็มแรง เขายกสองมือขึ้นกุมแล้วหันตามทิศทางที่ขวดถูกปาเข้ามา “ไอ้เหี้ยเอ๊ย! ใครปาขวดใส่หัวกูวะ?!


“กูเอง มีปัญหาอะไรไหม?”



#Loading...50%

รักเรื่องนี้จิ้มเลย
 


TALK
ใครเข้ามาช่วยยัยหนูน้อยน้าา แล้วใครปาขวดใส่หัวไอ้บ้ากามนั่น ครึ่งหลังเผยโฉมหน้าอัศวินจ้าาา ฮิๆ
อ่านแล้วเม้นด้วยน้าาา ใกล้หมดโควต้าอัพแล้วนะคะ
1 คอมเม้น 1 โหวตเป็นรางวัลให้นักเขียนนะคะ

E-Book วางจำหน่ายแล้วนะคะ
ราคาฟินๆ 259 บาท
 

SET

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]
......
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 217 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

913 ความคิดเห็น

  1. #773 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 22:05
    ใครปาหัวน่ะ
    #773
    0
  2. #768 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 14:07
    น้องก็ยังเป็นห่วงเสมอ
    #768
    0
  3. #767 Ployly4787 (@Ployly4787) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 07:40
    น้องซิลต้องมีความลับที่ซ่อนไว้
    #767
    0
  4. #766 kaezaa2222 (@kaezaa2222) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 10:38
    ซิลเลอร์ นายแน่มาก แต่ช่วยเลิกซึนใส่พี่สาวได้แล้วนะ
    #766
    0
  5. วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 21:20
    งานนี้น้องชายเป็นพระเอกนะจ๊ะเฮียบัส
    #765
    0
  6. วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 20:00

    จริงๆ ก็รักก็ห่วงลิลลาแล้วมำไมต้องทำงเย็นชาด้วยก็ไม่รู้นะซิล

    #764
    0
  7. #763 pang047 (@pang047) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 19:57
    นั่นน้องหรือพี่555
    #763
    0
  8. #762 MinPark (@PinKany44) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 17:24
    แอร์บัสไปไหนแล้วอ่ะ
    #762
    0
  9. วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 20:17

    2 คนที่มาช่วยยัยหนูนี่ใครกันนร้าาา

    #761
    0
  10. วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 07:41

    คงไม่คิดจะโกงหรอกนะซิลเลอร์

    #755
    0
  11. วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 06:11
    ลุ้นๆ ต่อ
    #754
    0
  12. #753 kaezaa2222 (@kaezaa2222) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 01:21
    -พวกนั้นคงไม่ได้จะเอาชีวิตของลิลลามาขู่ซิลเลอร์ให้มาทำแบบนี้หรอกใช่มั๊ย? สงสารสองพี่น้องคู่นี้จัง
    #753
    0