[END]YOU'RE MY SHIFTY POISON "รักวุ่นวายพี่ชายกะล่อน"

ตอนที่ 20 : ♪ CHAPTER 11 ♫ #กฎข้อสุดท้าย [Loading... 50 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,729
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 178 ครั้ง
    2 พ.ค. 61






CHAPTER 11

#กฎข้อสุดท้าย


“กฎข้อสุดท้าย ห้ามยกเลิก”

-แอร์บัส-



“ขอบคุณนะที่มาส่ง”


ฉันยิ้มขอบคุณขุนทัพที่อุตสาห์ขับรถมาส่ง แถมยังพาไปเลี้ยงข้าวด้วย พักนี้เขาใจดีกับฉันมากเลยแฮะ ไม่รู้ว่าคิดเข้าข้างตัวเองเกินไปหรือเปล่า แต่ฉันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ


“เอ่อ นายจะขึ้นไปหลบฝนบนห้องฉันก่อนไหม”


แล้วก็ไม่รู้อะไรดลใจให้ฉันชวนผู้ชายขึ้นห้องแบบนี้ บ้าจริงลิลลา! เธอใจกล้าบ้าบิ่นเกินไปหรือเปล่าเนี้ย!


แต่ก็นะ ฝนด้านนอกมันตกหนักจริงๆ นี่ แค่ตอบแทนน้ำใจเขานิดหน่อยคงไม่น่าเกลียดอะไรหรอกมั้ง


อีกอย่าง ขุนทัพคือผู้ชายที่ฉันแอบปลื้มมาหลายปีแล้วนะ เขาเป็นสุภาพบุรุษจะตาย นิสัยดี ไม่เจ้าชู้ ฉันน่าจะไว้ใจเขาได้


“อือ ก็ดีสิ ฉันยังไม่อยากขับรถกลับตอนนี้เหมือนกัน” ขุนทัพยิ้มให้ หัวใจฉันแทบจะละลาย


ไม่คิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเขาจะยกระดับมาถึงขั้นนี้ได้ หลังจากแอบมองแอบปลื้มเขามาตลอดหลายปี ในที่สุดก็มีวันที่เราสามารถยิ้มให้กันได้ตรงๆ เสียที แม้จะในฐานะเพื่อนฉันก็อิ่มใจแล้ว


[จบการบรรยาย ลิลลา]

 


ภาพของชายหญิงคู่หนึ่งกำลังเดินเข้าลิฟต์พร้อมกันด้วยท่าทางสนิทสนมฉายชัดอยู่ในสายตาของใครคนหนึ่งมาตั้งแต่ต้น เขายืนมองภาพเหล่านั้นด้วยความรู้สึกหงุดหงิดในใจ


เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองเป็นบ้าอะไร นับตั้งแต่รู้ว่าลิลลาอาจตกอยู่ในอันตราย แอร์บัสรู้สึกกระวนกระวายใจมาตลอด พยายามเลิกคิดเลิกสนใจ แต่สุดท้ายก็ขับรถมาจอดรอเธออยู่หน้าอพาร์ทเม้นจนได้


ไม่เมาก็คงบ้า


“หึ ไหนบอกว่าเป็นเพื่อนกันไง เพื่อนที่ไหนเขารับส่งกัน เขามองกันด้วยสายตาแบบนั้นวะ?!” ชายหนุ่มสบถออกมาเบาๆ เลือดในกายเดือดพล่านตามอัตราสูบฉีดของแอลกฮอล์ที่เพิ่งดื่มมา


คืนนี้แอร์บัสดื่มมาค่อนข้างเยอะพอสมควร ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร แต่เหมือนยิ่งดื่มมากไปใจมันยิ่งกังวล


แอร์บัสเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องสนใจลิลลาขนาดนี้ด้วย ทั้งที่ผ่านมาเขาคิดว่ามองเธอเป็นแค่น้องสาวคนหนึ่งเท่านั้น เธอก็เป็นแค่เพื่อนรักของน้องสาวเขา ไม่ได้มีความรู้สึกอะไรลึกซึ้งมากไปกว่านั้นเลย และเธอก็ไม่ใช่สเป็คของเขาด้วย


แต่ตอนนี้ความรู้สึกของเขามันเริ่มแปลกๆ ไป ไม่รู้ว่าเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนไหน มันเหมือนน้ำซึมบ่อทราย มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่นั่งเป็นห่วงเธออย่างกับคนบ้าไปแล้ว


หรือบางทีเขาอาจจะแค่ติดใจสัมผัสเธอเพราะจูบหวานๆ และความไร้เดียงสาของเธอยังตราตรึงอยู่ในความทรงจำของเขาไม่จางหาย มันเหมือนกับว่าเขาต้องการจะกอดเธอ จูบเธอ และสัมผัสเธออีกครั้ง แม้ว่าเขาจะผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วน แต่ไม่มีคนไหนเลยที่ทำให้เขามีความรู้สึกรุนแรงได้ขนาดนี้


มันคือความอยากครอบครองหรือเปล่าความคิดเด็กๆ แล่นเข้ามาในหัว


ตอนนี้เขากำลังเมา แน่นอนว่าสติสัมปชัญญะไม่สมบูรณ์อยู่แล้ว ไม่สามารถตัดสินใจอะไรได้หรอกในเวลานี้ ความรู้สึกมันมักอยู่เหนือเหตุผลเสมอเมื่อเหล้าเข้าปาก


และข้อเสียอย่างหนึ่งเวลาแอร์บัสเมาก็คือ ความเอาแต่ใจ

 


[บทบรรยาย ลิลลา]


ฉันพาขุนทัพเข้ามาภายในห้องนั่งเล่น ร่างสูงทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาที่น้อยคนนักจะได้นั่ง ปกตินอกจากโบอิ้ง ฉันก็ไม่เคยพาใครมาที่ห้อง ถ้าไม่นับรวมแอร์บัสที่ฉันไม่ได้เชิญอะนะ


“ห้องมันเล็กไปหน่อย เดี๋ยวฉันเปิดประตูระเบียงให้นะ”


ห้องฉันเป็นอพาร์ทเม้นขนาดเล็ก ไม่ได้กว้างขวางอะไร มีห้องนอนเพียงห้องเดียว ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ได้เกือบปีแล้ว เพราะบ้านหลังเก่ามันขนาดใหญ่ไป ฉันจ่ายค่าเช่าไม่ไหว อีกอย่างตั้งแต่พ่อหนีไป ซิลเลอร์ก็ไม่ค่อยกลับบ้าน ฉันจึงย้ายออกจากที่นั่นมาอยู่ที่นี่แทน


ตอนแรกซิลเลอร์กลับมาอยู่ที่ห้องกับฉันบ้างบางครั้ง ส่วนมากเขาจะนอนที่โซฟาด้านนอกนี่แหละ แต่พักหลังๆ มานี้เขาหายเงียบไป ไม่ติดต่อ ไม่อะไรกับฉันเลยอย่างที่เห็น ทุกวันนี้จึงเหลือเพียงฉันคนเดียวที่ยังอาศัยอยู่ในห้องๆ นี้


“ที่นี่น่าอยู่ดีนะ เธออยู่คนเดียวเหรอ” ฉันชะงักไปกับคำถามของขุนทัพ ในใจก็หวนนึกถึงเรื่องคืนนั้นที่ซิลเลอร์ย้ายออกไป


“ก็ไม่เชิงน่ะ เอ้อ เดี๋ยวฉันหยิบน้ำให้นะ”


“ไม่เป็นไร เธอมานั่งพักเถอะ” ขุนทัพคว้าข้อมือฉันกะทันหัน มันทำให้ฉันตกใจเล็กน้อย ดวงตาหลุบตามองมือหนาของเขาด้วยความรู้สึกแปลกๆ หัวใจเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก และเหมือนเขาเพิ่งรู้ตัวจึงรีบปล่อยมือ “ขอโทษนะ”


“อื้อ ไม่เป็นไร” ฉันยิ้มแห้ง ทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกัน


บรรยากาศรอบตัวมันเงียบจนกลัวว่าคนข้างๆ จะได้ยินเสียงหัวใจเหลือเกิน พอเหลือบมองเขาก็เห็นว่าใบหน้าหล่อๆ นั่นกำลังมองเฉไปทางอื่น เหมือนเขากำลังเก้อเขินเช่นกัน


สถานการณ์แบบนี้มันช่างไม่ดีต่อหัวใจฉันจริงๆ



[บทบรรยาย ลิลลา]


ฉันพาขุนทัพเข้ามาภายในห้องนั่งเล่น ร่างสูงทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาที่น้อยคนนักจะได้นั่ง ปกตินอกจากโบอิ้ง ฉันก็ไม่เคยพาใครมาที่ห้อง ถ้าไม่นับรวมแอร์บัสที่ฉันไม่ได้เชิญอะนะ


“ห้องมันเล็กไปหน่อย เดี๋ยวฉันเปิดประตูระเบียงให้นะ”


ห้องฉันเป็นอพาร์ทเม้นขนาดเล็ก ไม่ได้กว้างขวางอะไร มีห้องนอนเพียงห้องเดียว ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ได้เกือบปีแล้ว เพราะบ้านหลังเก่ามันขนาดใหญ่ไป ฉันจ่ายค่าเช่าไม่ไหว อีกอย่างตั้งแต่พ่อหนีไป ซิลเลอร์ก็ไม่ค่อยกลับบ้าน ฉันจึงย้ายออกจากที่นั่นมาอยู่ที่นี่แทน


ตอนแรกซิลเลอร์กลับมาอยู่ที่ห้องกับฉันบ้างบางครั้ง ส่วนมากเขาจะนอนที่โซฟาด้านนอกนี่แหละ แต่พักหลังๆ มานี้เขาหายเงียบไป ไม่ติดต่อ ไม่อะไรกับฉันเลยอย่างที่เห็น ทุกวันนี้จึงเหลือเพียงฉันคนเดียวที่ยังอาศัยอยู่ในห้องๆ นี้


“ที่นี่น่าอยู่ดีนะ เธออยู่คนเดียวเหรอ” ฉันชะงักไปกับคำถามของขุนทัพ ในใจก็หวนนึกถึงเรื่องคืนนั้นที่ซิลเลอร์ย้ายออกไป


“ก็ไม่เชิงน่ะ เอ้อ เดี๋ยวฉันหยิบน้ำให้นะ”


“ไม่เป็นไร เธอมานั่งพักเถอะ” ขุนทัพคว้าข้อมือฉันกะทันหัน มันทำให้ฉันตกใจเล็กน้อย ดวงตาหลุบตามองมือหนาของเขาด้วยความรู้สึกแปลกๆ หัวใจเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก และเหมือนเขาเพิ่งรู้ตัวจึงรีบปล่อยมือ “ขอโทษนะ”


“อื้อ ไม่เป็นไร” ฉันยิ้มแห้ง ทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกัน


บรรยากาศรอบตัวมันเงียบจนกลัวว่าคนข้างๆ จะได้ยินเสียงหัวใจเหลือเกิน พอเหลือบมองเขาก็เห็นว่าใบหน้าหล่อๆ นั่นกำลังมองเฉไปทางอื่น เหมือนเขากำลังเก้อเขินเช่นกัน


สถานการณ์แบบนี้มันช่างไม่ดีต่อหัวใจฉันจริงๆ


“แล้ว เรื่องบทพากย์เป็นยังไงบ้าง”


ช่วงที่ฉันกำลังคิดหาวิธีทำลายความเงียบ ขุนทัพกลับเป็นฝ่ายชวนคุยขึ้นมา อยากขอบคุณเขามากในความใจกล้าครั้งนี้


“อ้อ เรื่องนั้น” ฉันกัดริมฝีปากล่างนิดๆ อย่างไม่รู้จะตอบยังไง ขุนทัพคงจะดูออกสินะว่าฉันลำบากใจเรื่องบทพากย์สุดสยิวนั่นมาก


“เธอทำเสียงแบบนั้นไม่ได้ใช่ไหมล่ะ”


“นะ นายรู้ด้วยเหรอ?” ฉันตาโตทันที


“อืม ดูจากอาการประหม่าทุกครั้งที่ต้องพากย์ก็รู้แล้ว ปกติเธอเป็นคนตั้งใจในการทำงานมาก แต่ครั้งนี้เธอดูกังวล ไม่ค่อยมีสมาธิน่ะ”


โห นี่ขุนทัพสังเกตฉันด้วยเหรอ อ่าใจเต้นตึกตักๆ เลย


“เฮ้อ คือฉันกังวลเรื่องที่ต้องทำเสียงสยิวๆ แบบนั้นน่ะ” ฉันยอมรับออกมาตรงๆ ไม่มีเหตุผลที่จะต้องปิดบังเขา ยังไงมันก็คือความจริง เพราะฉันทำให้ขุนทัพเสียเวลาบ่อยๆ ตอนที่เราต้องพากย์ด้วยกัน “ขอโทษด้วยนะขุนทัพ เพราะความโลภของฉันแท้ๆ ถึงได้รับงานเกินตัวแบบนั้นมา ทำให้นายต้องเสียเวลาไปด้วยเลย”


“ไม่หรอก จริงๆ แล้ว ฉันเองก็ลำบากใจกับบทนี้เหมือนกัน”


อยู่ๆ ขุนทัพพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง ฉันที่กำลังห่อเหี่ยวถึงกับเบิกตากว้างทันที เขาหมายความว่ายังไงอ่ะ


“ตอนแรกฉันก็ไม่ได้อยากรับบทนี้หรอก แต่เพราะเห็นว่าเธอรับมัน ฉันก็เลยรับด้วย”


“จะ จริงเหรอ นายรับบทนี้เพราะฉันเหรอ” ฉันตกใจจริงๆ นะนี่ ไม่คิดว่าขุนทัพจะพูดอะไรแบบนี้


“อืม ฉันไม่อยากให้ใครรับบทพระเอกคู่กับเธอน่ะ”


” อะ อะไรนะ ขุนทัพพูดว่าอะไรนะ?


ฉันนิ่งอึ้งไปกับคำตอบตรงๆ ของผู้ชายข้างกาย เมื่อกี้เขาบอกว่าไม่อยากให้ใครรับบทพระเอกคู่กับฉันอย่างนั้นเหรอ เขาต้องการจะสื่ออะไรเป็นนัยๆ หรือเปล่า เดี๋ยวฉันก็คิดเข้าข้างตัวเองซะหรอก


“เอ่อ นายล้อเล่นใช่ไหม แฮะๆ ล้อเล่นสินะ” ฉันขำแก้เก้อพลางลุกขึ้นยืนเพื่อจะเดินหนีเขา หากทว่ากลับถูกมือหนาคว้าไปจับ ฉันหันกลับมาสบตากับดวงตาคมเข้มที่ตัวเองแอบหลงใหลมาตลอด เขามองมาอย่างจริงจัง ไม่มีแววล้อเล่นในสายตาคู่นั่นเลยสักนิด


“ฉันจริงจังนะลิล


ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก


บ้าจริง ทำไมหัวใจมันเต้นแรงขนาดนี้ ฉันไม่ทันตั้งตัวเลยนะ ฉันยังไม่พร้อม ขุนทัพมีอิทธิพลกับหัวใจฉันมากเกินไป จู่ๆ ก็มาพูดอะไรกับฉันแบบนี้ คิดจะฆ่าฉันหรือไงกัน ฮือออ!


ขณะที่ความคิดในหัวฉันกำลังตีกันจนยุ่งเหยิงไปหมด ใบหน้าหล่อเหลาของขุนทัพขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ฉันสบตากับเขานิ่งงันเหมือนโดนสะกดจิต หัวใจเต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมา


และก่อนที่ริมฝีปากของเราจะสัมผัสกัน จู่ๆ ใบหน้าของผู้ชายคนหนึ่งซ้อนทับใบหน้าขุนทัพขึ้นมา ส่งผลให้ฉันเบี่ยงหน้าหนีสัมผัสนั่นแทบจะทันที


“โอะ ฝนหยุดตกแล้วนี่นา” ฉันรีบเปลี่ยนเรื่องเพื่อกลบเกลื่อน ขุนทัพชะงักไปเล็กน้อย ฉันไม่ได้มองว่าเขากำลังทำสีหน้าแบบไหนอยู่ แต่รู้สึกผิดกับเขามาก ฉันไม่ได้ตั้งใจจะปฏิเสธจูบจากเขาหรอกนะ เพียงแค่ฉันยังไม่พร้อมเท่านั้นเอง ฉันขอโทษจริงๆ


ฉันลุกขึ้นยืนด้วยความประหม่าสุดๆ มันทำตัวไม่ถูก ในสถานการณ์แบบนี้ฉันไม่รู้เลยว่าควรทำยังไงหรือพูดอะไรดี ฉันเพิ่งปฏิเสธจูบจากผู้ชายที่ตัวเองแอบปลื้มมากๆ นี่ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ แล้วทำไมอยู่ๆ ก็มีใบหน้าของเขาคนนั้นโผล่ขึ้นมาได้นะ ฉันล่ะอยากจะบ้าตายจริงๆ!


“ถ้างั้น ฉันขอตัวกลับก่อนนะ”


“หะ อ้อ โอเค”


ฉันไม่กล้าสู้หน้าขุนทัพเลย ตอนนี้มันทั้งเขินทั้งรู้สึกผิด ปนๆ กันไป ไม่รู้ว่าขุนทัพจะรู้สึกเหมือนกันหรือเปล่า หรือเขาอาจจะโกรธฉันนะ โอ้ย! แกนี่มันจริงๆ เลยลิลลา!


ฉันเดินออกมาส่งขุนทัพหน้าประตูห้อง เราสองคนต่างทำตัวไม่ถูก ฉันเห็นเขาหูแดงด้วย ไม่รู้ว่าโกรธหรือเขินกันแน่


“เอ่อ ขอบคุณอีกครั้งนะที่มาส่ง แล้วก็ขับรถกลับดีๆ นะ”


“อืม พรุ่งนี้เจอกันที่สตูดิโอนะ”


“อื้อ” ฉันพยักหน้ารับพลางโบกมือลา ขุนทัพทำท่าจะเดินไปก่อนจะชะงักแล้วหันกลับมาหาฉันอีกครั้ง คราวนี้เราสบตากันนิ่ง ฉันยังไม่ชินกับการต้องสบตากันตรงๆ แบบนี้เลยนะ “มะ มีอะไรเหรอ”


“เรื่องบทนั่น ไว้ฉันจะช่วยสอนให้นะ”


“เอ๊ะ หมายถึงบทพากย์นั่นน่ะเหรอ” ฉันทวนคำพูดขุนทัพงงๆ


“ใช่ ถ้าเราฝึกต่อบทนั้นด้วยกันบ่อยๆ ตอนพากย์จริงเธออาจจะทำได้ ฉันหมายถึง เธอจะได้ไม่รู้สึกเขินกับฉันไง” ขุนทัพพยายามจะอธิบาย ทำให้ฉันคิดตามข้อเสนอของเขา


ก็จริงนะ ถ้าฉันฝึกต่อบทกับขุนทัพบ่อยๆ ฉันอาจจะไม่เขินเขาในตอนพากย์จริงก็ได้ แต่ จะเขินตอนซ้อมแทนน่ะสิ!


“แต่ถ้าเธอลำบากใจก็ไม่เป็นไรนะ”


“อ่ะ ไม่ใช่นะ” ฉันรีบโบกมือปฏิเสธ ไม่อยากทำให้เขาเสียความรู้สึกอีกน่ะ “ฉันจะขอบคุณนายมากๆ ถ้ามันไม่รบกวนนายจนเกินไป อีกอย่าง ฉันไม่อยากทำให้พี่ภีมเสียเวลาไปมากกว่านี้แล้วด้วย”


“ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ฉันจะโทรหานะ” ขุนทัพบอกด้วยรอยยิ้มที่ไม่บ่อยนักจะได้เห็น ฉันยิ้มตอบเขาแล้วพยักหน้ารับ


หลังจากขุนทัพเดินขึ้นลิฟต์ไปฉันก็ปิดประตูห้องลงด้วยหัวใจเต้นตึกตัก ไม่อยากจะเชื่อว่าเมื่อกี้เขาจะจูบฉันจริงๆ น่ะ หรือว่าขุนทัพก็แอบมีใจให้ฉันเหมือนกันนะ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่คิดจะจูบฉันหรอก จริงไหม?


อ๊ายยัยบ้า! มโนไปเองอีกแล้วนะ ><


ติ๊งต่อง


เสียงออดหน้าประตูดังขัดการมโนของฉันขึ้นทั้งที่ยังไม่ทันจะเดินไปไหน ฉันรีบหันกลับมาเปิดด้วยความรวดเร็วโดยไม่ยั้งคิดใดๆ เพราะคิดว่าเป็นขุนทัพที่อาจจะลืมของก็เป็นได้


หากทว่า ฉันคิดผิด!


“ไง ยัยหนูน้อยหมวกแดง”



#Loading...50%

รักเรื่องนี้จิ้มเลย
 


TALK
โอะโอ ใครมาาาา ไม่บอกก็รู้สินะว่าใคร อิๆ
เฮียเมาด้วย เอาล๊าววว ยัยหนูน้อยจะรอดไหม ฮี่ๆ
มาอัพให้แบบยาวๆ เลย คอมเม้นให้เค้าด้วยน้าาา
1 คอมเม้น 1 โหวตเป็นรางวัลให้นักเขียนนะคะ
E-Book วางจำหน่ายแล้วนะคะ
ราคาฟินๆ 259 บาท
 

SET

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]
......
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 178 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

913 ความคิดเห็น

  1. #752 0614626364 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 18:35
    รอเวลาที่จะเข้าห้องสินะเฮีย
    #752
    0
  2. #603 netnapa pluemjit (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:18
    เฮียเมาอยู่นะอิเฮียยย
    #603
    0
  3. #602 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:33
    โอ๋ะ. หมาป่ามาแว้วววว
    #602
    0
  4. #601 heykeo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:51
    เฮียบัสมาแบบนี้คิดไรอยู่
    #601
    0
  5. #600 towarisa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:04
    เฮียบัสอย่ามารังแกลิลลานะ
    #600
    0
  6. #599 liu13942 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 09:11
    เฮียยังไม่รู้ใจตัวเอง ในขณะที่อีกสองคนกำลัง...สองต่อสอง 555 ปล.คุยกันอยู่ ไรท์อย่าคิดมากน้าาาา
    #599
    0
  7. #597 towarisa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 15:15
    รอออออออออออ
    #597
    0
  8. #596 towarisa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 15:15
    รอออออออออออ
    #596
    0
  9. #594 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 14:49
    ในที่สุดนางก็สมหวังแต่ไม่รู้จะใช่ที่ใจต้องการไหม
    #594
    0
  10. #593 towarisa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 19:52
    กลิ่นหวานๆ ลอยมา
    #593
    0
  11. #592 pa_nuch (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 18:05
    เฮียบัสจะทำไงงงงงง
    #592
    0
  12. #591 heykeo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 16:28
    เอาล่ะสิ แอร์บัส หนูน้อยเค้าใจเต้นแปลกๆ แล้วนะ
    #591
    0
  13. #590 towarisa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 08:54
    รอนร้าาาาาาาาาาาา
    #590
    0
  14. #589 towarisa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 08:54
    รอนร้าาาาาาาาาาาา
    #589
    0
  15. #588 towarisa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 08:54
    รอนร้าาาาาาาาาาาา
    #588
    0
  16. #587 towarisa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 08:54
    รอนร้าาาาาาาาาาาา
    #587
    0
  17. #586 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 00:10
    เมาแว้วหึงอ่อ
    #586
    0
  18. #585 heykeo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 19:59
    อ้าวเห้ยยยย...จะเกิดไรขึ้นนะ
    #585
    0
  19. #584 Oopeve2345 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 19:57
    รอจ้าาา
    #584
    0
  20. #583 pasomporn-king (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 18:30
    รอออออออ
    #583
    0
  21. #582 Mini_MiniHeart (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 18:29
    เมาแบบนี้คงไม่ไปทำอะไรลิลลาหรอกนะ
    #582
    0
  22. #581 yingnam (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 18:28
    ร้องเพลงรอออออออ
    #581
    0
  23. #580 towarisa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 18:27
    หึงเหรออออ
    #580
    0
  24. #579 phonepailin_1111 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 18:16
    สปอยล์ๆๆๆๆ รอๆๆค่าาาาาาาา อยากอ่านแล้ววว
    #579
    0